Πρὸς Θεσσαλονικείς Α'

Ἐγὼ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σιλουανὸς καὶ ὁ Τιμόθεος ἀπευθυνόμεθα στὴν ἐκκλησία τῶν Θεσσαλονικέων, ποὺ ἀνήκει στὸ Θεὸ πατέρα (μας) καὶ στὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Χάρι νὰ εἶναι σὲ σᾶς καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα μας καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Παῦλος καὶ Σιλουανὸς καὶ Τιμόθεος πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Θεσσαλονικέων, τὴν ἐνωμένην μὲ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν. Εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σιλουανὸς καὶ ὁ Τιμόθεος πρὸς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Θεσσαλονικέων, ἡ ὁποία ἱδρύθη καὶ ὑπάρχει ἐν τῷ Θεῷ καὶ Πατρὶ καὶ ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦς Χριστῷ· εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη καὶ αἱ ἄλλαι δωρεαὶ ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα ἡμῶν καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ πάντοτε γιὰ ὅλους σας, καὶ σᾶς μνημονεύουμε στὶς προσευχές μας.

Διὰ τὰς πνευματικάς σας προόδους εὐχαριστοῦμεν πάντοτε τὸν Θεόν, ὠσάκις σᾶς ἐνθυμούμεθα εἰς τὰς προσευχάς μας.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν πάντοτε δι’ ὅλους σας, διὰ τὰς πνευματικὰς προόδους, ποὺ ἔχετε σημειώσει, μνημονεύοντες σᾶς εἰς τὰς προσευχάς μας.

Συνεχῶς ενθυμούμεθα μπροστὰ στὸ Θεὸ καὶ πατέρα μας τὸ ἔργο σας, καρπὸ τῆς πίστεως, καὶ τὸν κόπο σας ἀπὸ ἀγάπη, καὶ τὴν ὑπομονή σας λόγῳ τῆς ἐλπίδος στὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό.

Καὶ δὲν λησμονοῦμεν ποτέ, ἀλλ’ ἐνθυμούμεθα ἀκατάπαυστα τὸ ἔργον, ποὺ παρήγαγεν ἡ πίστις σας, καὶ τὸν κόπον εἰς τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθητε ἐξ αἰτίας τῆς ἀγάπης σας, καὶ τὴν ὑπομονήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐστηρίχθητε ἀπὸ τὴν ἐλπίδα εἰς τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν. Ἐνθυμούμεθα δὲ ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ πατήρ μας.

Συνεχῶς δὲ ἐνθυμούμεθα τὸ ἔργον, ποὺ εἶναι καρπὸς τῆς πίστεως καὶ τοῦ κόπου εἰς τὸν ὁποῖον ὑποβάλλεσθε ἕνεκα τῆς ἀγάπης σας καὶ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς ἐλπίδος, ποὺ ἔχετε εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ τὸ ἔργον σας αὐτὸ γίνεται ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός μας, ὁ ὁποῖος βλέπει καὶ παρακολουθεῖ τὰ πάντα.

Ξέρουμε, ἀδελφοὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸ Θεό, ὅτι εἶσθε ἐκλεκτοί.

Καὶ εὐχαριστοῦμεν αὐτόν, διότι γνωρίζομεν, ὦ ἀδελφοὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, τὴν ἐκλογὴν ποὺ σᾶς ἔκαμε.

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Κύριον, ἀδελφοὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι γνωρίζομεν καλὰ τὴν ἐκλογήν, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔχει κάμει ὁ Θεός.

Διότι τὸ εὐαγγέλιο, ποὺ σᾶς κηρύξαμε, δὲν ἦλθε σὲ σᾶς μὲ λόγο μόνο, ἀλλὰ καὶ μὲ δύναμι, καὶ μὲ Πνεῦμα Ἅγιο, καὶ μὲ μεγάλη ἐσωτερικὴ πεποίθησι. Ἐπειδὴ ξέρετε πῶς συμπεριφερθήκαμε σὲ σᾶς γιὰ τὸ καλό σας,

Γνωρίζομεν δέ, ὅτι πράγματι εἶσθε ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, διότι τὸ εὐαγγέλιον, ποὺ σᾶς ἐκηρύξαμεν, δὲν ἐκηρύχθη μὲ λόγον μόνον, ἀλλὰ καὶ μὲ δύναμιν, ποὺ ἔδιδε καρποφορίαν εἰς τὸν λόγον, μὲ Πνεῦμα Ἅγιον τὸ ὁποῖον σᾶς μετέδωκε τὰ χαρίσματά του, καὶ μὲ πληροφορίαν πολλήν, τὴν ὁποίαν ἐγέννα εἰς τὸ ἐσωτερικόν σας ἡ χάρις τοῦ Πνεύματος. Ἠξεύρετε δὲ πῶς ἠμεῖς συμπεριεφέρθημεν μεταξύ σας διὰ νὰ σᾶς ὠφελήσωμεν.

Ἔχετε ἀναδειχθῆ ἄξιοι αὐτῆς τῆς ἐκλογῆς, διότι τὸ Εὐαγγέλιον, ποὺ ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς, δὲν σᾶς παρεδόθη μὲ λόγον μόνον, ἀλλὰ καὶ μὲ δύναμιν Θεοῦ καὶ μὲ Πνεῦμα Ἅγιον, ποὺ φωτίζει πάντοτε καὶ ἐνισχύει τοὺς πιστούς, καὶ μὲ πληροφορίαν καὶ βεβαιότητα πολλὴν εἰς τὴν ψυχήν σας, ὅπως ἄλλωστε καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε πῶς ἡμεῖς συνανεστράφημεν καὶ ἐφέρθημεν μεταξύ σας, μὲ μοναδικὸν σκοπὸν νὰ σᾶς μεταδώσωμεν τὸ Εὐαγγέλιον καὶ δι’ αὐτοῦ τὴν κατὰ Θεὸν ζωήν.

γι’ αὐτὸ ἐσεῖς μιμηθήκατε ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ τὸν Κύριο. Διότι, καίτοι ὑπῆρξε μεγάλος διωγμός, δεχθήκατε τὸ λόγο μὲ χαρὰ Πνεύματος Ἁγίου.

Ἂλλ’ ἡ ἐκλογή σας φαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν συμπεριφοράν, ποὺ ἐδείξατε. Καὶ σεῖς δηλαδὴ ἐγίνατε μιμηταί μας καὶ μιμηταὶ τοῦ Κυρίου, διότι ἐδέχθητε τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου ἐν μέσῳ πολλῆς θλίψεως, ποὺ σᾶς ἐδημιούργουν οἱ διωγμοὶ τῶν μὴ πιστευσάντων συμπολιτῶν σας. Καὶ τὸν ἐδέχθητε μὲ χαράν, τὴν ὁποίαν ἐγέννα εἰς τὰς καρδίας σας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Ἀλλὰ καὶ σεῖς ἐμιμήθητε ἡμᾶς καὶ τὸν Κύριον μὲ τὸ νὰ δεχθῆτε τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου ἐν μέσῳ πολλῶν θλίψεων, ποὺ σᾶς εἶχαν προκαλέσει οἱ διωγμοί, ἀλλὰ καὶ μὲ χαράν, τὴν ὁποίαν γεννᾷ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἰς τὰς καλοπροαιρέτους καρδίας.

Ἔτσι γίνατε ὑπόδειγμα σὲ ὅλους τοὺς πιστοὺς στὴ Μακεδονία καὶ στὴν Ἀχαΐα.

Καὶ τόσον πολὺ ἐμιμήθητε ἡμᾶς καὶ τὸν Κύριον, ὥστε νὰ γίνετε σεῖς τύπος καὶ παράδειγμα εἰς ὅλους, ὅσοι πιστεύουν εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ τὴν Ἀχαΐαν.

Μὲ τὸν τρόπον δὲ αὐτὸν ἔχετε ἀναδειχθῇ πράγματι ἐκλεκτοὶ μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ γίνετε τύπος καὶ παράδειγμα εἰς ὅλους τοὺς πιστοὺς τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Νοτίου Ἐλλάδος.

Μάλιστα ἀπὸ σᾶς ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἀντήχησε ὄχι μόνο στὴ Μακεδονία καὶ στὴν Ἀχαΐα. Ἀλλὰ καὶ σὲ κάθε τόπο ἔφθασε ἡ φήμη τῆς πίστεώς σας στὸ Θεό, ὥστε νὰ μὴ χρειάζεται ἐμεῖς νὰ λέμε τίποτε γι’ αὐτή.

Καὶ ἐγίνατε παράδειγμα εἰς ὅλους αὐτούς, διότι ἀπὸ σᾶς καὶ τὴν πόλιν σας ἔχει διασαλπισθῆ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ὄχι μόνον εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Ἀχαΐαν, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε τόπον ἔχει διαδοθῇ καὶ ἔχει φθάσει ἡ φήμη τῆς πρὸς τὸν Θεόν πίστεώς σας, ὥστε νὰ μὴ ἔχωμεν ἡμεῖς ἀνάγκην νὰ εἴπωμεν τίποτε δι’ αὐτήν.

Διότι ἀπὸ σᾶς ἔχει διαλαληθῆ καὶ ἀκουσθῇ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὄχι δὲ μόνον εἰς τὴν Μακεδονίαν καὶ εἰς τὴν Νότιον Ἑλλάδα, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε τόπον ἔχει ἀπλωθῆ καὶ ἔχει φθάσει ἡ καλὴ πληροφορία διὰ τὴν ζωντανὴν πίστιν σας, ὥστε νὰ μὴ εὑρισκόμεθα ἡμεῖς εἰς ἀνάγκην νὰ λέγωμεν τίποτε δι’ αὐτήν.

Διότι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι διηγοῦνται γιὰ μᾶς μὲ ποιές συνθῆκες ἤλθαμε σὲ σᾶς, καὶ πῶς σεῖς ἐπιστρέψατε πρὸς τὸ Θεὸ ἀπὸ τὰ εἴδωλα, γιὰ νὰ λατρεύετε Θεὸ ζωντανὸ καὶ ἀληθινό,

Διότι αὐτοὶ διηγοῦνται δι’ ἠμᾶς ὑπὸ ποίας κινδυνώδεις περιστάσεις ἤλθομεν πρὸς σᾶς, καὶ πῶς σεῖς, παρὰ τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἀπειλὰς ἐκείνας, μὲ ὅλην σας τὴν καρδίαν ἐφύγατε ἀπὸ τὰ εἴδωλα καὶ ἐπεστρέψατε εἰς τὸν ἀληθινὸν Θεόν, διὰ νὰ δουλεύετε ὄχι εἰς ἄψυχα εἴδωλα, ἀλλ’ εἰς Θεόν ζωντανὸν καὶ ἀληθινόν,

Διότι αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ Χριστιανοὶ τῆς Μακεδονίας, τῆς Νοτίου Ἑλλάδος καὶ τῶν ἄλλων μερῶν διηγοῦνται πῶς ἡμεῖς εἰσήλθαμεν εἰς τὴν πόλιν σας, ποίους δηλαδὴ κινδύνους ἀντικρύσαμεν ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως, καὶ πῶς σεῖς, παρὰ τοὺς κινδύνους καὶ τὰς ἄλλας περιπετείας, ἐδέχθητε τὴν νέαν πίστιν, ἐγκαταλείψατε τὰ εἴδωλα καὶ ἐπεστρέψατε εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ δουλεύετε πλέον, ὄχι εἰς τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεὸν τὸν ζωντανὸν καὶ ἀληθινόν·

καὶ ν’ ἀναμένετε τὸν Υἱό του ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, τὸν ὁποῖον ἀνέστησεν ἐκ τῶν νεκρῶν, τὸν Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς σῴζει ἀπὸ τὴν ὀργὴ ποὺ ἔρχεται.

καὶ διὰ νὰ περιμένετε τὸν Υἱόν του ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, τὸν ὁποῖον ἀνέστησεν ἒκ τῶν νεκρῶν, δηλαδὴ τὸν Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος μᾶς γλυτώνει ἀπὸ τὴν ὀργήν, ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθῃ κατὰ τὴν ἐσχάτην Κρίσιν.

καὶ διὰ νὰ περιμένετε μὲ πίστιν καὶ χαρὰν τὸν Υἱόν του κατὰ τὴν ἔνδοξον Δευτέραν Παρουσίαν του ἀπὸ τοὺς οὐρανούς, δηλαδὴ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν ὁποῖον ἀνέστησε ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ὁ ὁποῖος μᾶς σώζει καὶ μᾶς ἐλευθερώνει ἀπὸ τὴν θείαν ὀργήν, ποὺ πρόκειται νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἐκσπάσῃ κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν.

Σεῖς οἱ ἴδιοι βεβαίως γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι ὁ ἐρχομός μας σὲ σᾶς δὲν ὑπῆρξε μάταιος.

Πράγματι δὲ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα μας εἰς σᾶς δὲν ἔγινε μὲ λόγους μόνον. Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι ἡ ἐπίσκεψίς μας πρὸς σᾶς δὲν ὑπῆρξεν ἀδειανὴ καὶ κούφια ἀπὸ καρποφόρα καὶ σωτήρια ἀποτελέσματα.

Περὶ τοῦ ἔργου μας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην δὲν ἔχω ἀνάγκην νὰ σᾶς γράψω· διότι, ἀδελφοί, σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε καλά, ὅτι ἡ ἔλευσίς μας εἰς σᾶς δὲν ὑπῆρξε ματαία καὶ ἀνωφελής,

Ἀλλά, καίτοι προηγουμένως ὑποστήκαμε παθήματα καὶ κακοποιήσεις στοὺς Φιλίππους, ὅπως γνωρίζετε, εἴχαμε τὸ θάρρος μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ μας νὰ κηρύξωμε σὲ σᾶς τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ μὲ πολὺν ἀγῶνα.

Ἀλλἀ καίτοι προηγουμένως εἰς τοὺς Φιλίππους ἐκακοποιήθημεν καὶ ὑβρίσθημεν, καθὼς ἠξεύρετε, ἐδείξαμεν θάρρος καὶ ἀφοβίαν, ποὺ μᾶς τὰ ἐνέπνεεν ἡ κοινωνία καὶ σχέσις μας μὲ τὸν Θεόν μας. Καὶ μὲ τὸ θάρρος αὐτὸ ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ πολλῶν ἀγῶνος ἐξ αἰτίας τῶν θλίψεων καὶ πειρασμῶν ποὺ μᾶς ηὗραν.

ἀλλά, μολονότι προηγουμένως εἴχομεν κακοποιηθῆ καὶ ταλαιπωρηθῆ εἰς τοὺς Φιλίππους, ὅπως ἄλλωστε καὶ σεῖς γνωρίζετε, ἐν τούτοις χωρὶς κανένα δισταγμόν, ἀλλὰ μὲ θάρρος καὶ τόλμην, ποὺ μᾶς τὰ ἐνέπνεε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἐν μέσῳ βέβαια πολλοῦ καὶ μεγάλου ἀγῶνος ἐξ αἰτίας τοῦ διωγμοῦ, ποὺ ἐξήγειραν ἐναντίον μας οἱ Ἑβραῖοι.

Βεβαίως τὸ κήρυγμά μας δὲν προέρχεται ἀπὸ πλάνη, οὔτε ἀπὸ ἀκάθαρτο ἐλατήριο, οὔτε ἔχει δόλιο σκοπό.

Καὶ εἴχαμεν τὸ θάρρος καὶ τὴν ἀφοβίαν αὐτήν, διότι τὸ κήρυγμά μας, μὲ τὸ ὁποῖον σᾶς προετρέψαμεν νὰ πιστεύσετε, δὲν προήρχετο ἐκ πλάνης, ἀλλ’ ἦτο αὐτὴ ἡ ἀλήθεια. Οὔτε ὑπέθαλπε τὴν ἀνηθικότητα καὶ τὴν λατρείαν πρὸς βρωμεροὺς θεούς. Ἀλλ’ οὔτε εἶχε σχέσιν μὲ δόλια ἐλατήρια καὶ σκοπούς.

Καὶ εἴχαμεν αὐτὸ τὸ θάρρος, διότι τὸ χαροποιὸν καὶ ἐνυσχυτικὸν εἰς τὴν νέαν ζωὴν κήρυγμά μας δὲν προήρχετο ἀπὸ πλάνην, ἀλλ’ ἀπὸ αὐτὸν τὸν Θεὸν τῆς ἀληθείας, οὔτε ἀπὸ ψυχὴν ἀκάθαρτον ἐκ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἰδιοτελείας, ἀλλ’ ἀπὸ καρδίαν ἁγνήν, καθαρὰν καὶ γεμάτην ἀνιδιοτελῆ ἀγάπην· οὔτε εἶχε κανένα δόλον καὶ δόλιον σκοπόν, ἀλλ’ εἶχε τὴν εὐθύτητα καὶ τὴν εἰλικρίνειαν.

Ἀλλ’ ἐπειδὴ μᾶς ἐξέλεξεν ὁ Θεὸς γιὰ νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ εὐαγγέλιο, γι’ αὐτὸ κηρύττουμε. Ὄχι γιὰ ν’ ἀρέσωμε σ’ ἀνθρώπους, ἀλλὰ στὸ Θεό, ποὺ γνωρίζει τὶς καρδιές μας.

Ἀλλὰ καθὼς ἔχομεν εὑρεθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν δόκιμοι καὶ ἄξιοι διὰ νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου, ἔτσι διδάσκομεν. Διδάσκομεν δηλαδὴ ὡς κήρυκες, ποὺ ζητοῦν νὰ ἀρέσκουν ὄχι εἰς ἀνθρώπους, ἀλλὰ εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἐξετάζει καὶ γνωρίζει τὰς καρδίας μας.

Ἀλλά, ὅπως ἀκριβῶς ἔχομεν εὑρεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν δόκιμοι καὶ ἄξιοι νὰ μᾶς ἐμπιστευθῇ τὸ Εὐαγγέλιον του, ἔτσι καὶ τὸ διδάσκομεν· δὲν ἐπιδιώκομεν νὰ ἀρέσωμεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ ἀρέσωμεν εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος βλέπει καὶ ἐξετάζει ὄχι μόνον τὰ ἐξωτερικὰ ἔργα, ἀλλὰ καὶ τὰς καρδίας μας.

Οὔτε βεβαίως μὲ λόγο κολακείας συμπεριφερθήκαμε ποτέ, ὅπως γνωρίζετε, οὔτε μὲ σκοπὸ ἐκμεταλλεύσεως, - μάρτυς ὁ Θεός - ,

Ναί· δὲν ζητοῦμεν νὰ ἀρέσωμεν εἰς ἀνθρώπους· διότι καθὼς ἠξεύρετε καὶ σεῖς, οὔτε ἐπλησιάσαμεν κανένα μὲ λόγον κολακείας διὰ νὰ ὑποθάλψωμεν τὰς ἀδυναμίας του, οὔτε ἐχρησιμοποιήσαμεν τὸ κήρυγμα ὡς πρόσχημα διὰ νὰ καλύψωμεν κάτω ἀπὸ αὐτὸ πλεονεξίαν η φιλοχρηματίαν. Ὁ Θεὸς εἶναι μάρτυς περὶ τούτου.

Διότι, ὅπως καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι πάλιν ξεύρετε, οὔτε ποτὲ ἐχρησιμοποιήσαμεν λόγους καλακείας, διὰ νὰ παρασύρωμεν μὲ τὸ μέρος μας καὶ πρὸς ὠφέλειάν μας κανένα, οὔτε ἐξεμεταλλεύθημεν τὸ κήρυγμα ὡς πρόφασιν, διὰ νὰ κερδήσωμεν χρήματα. Μάρτυς μου εἶναι ὁ Θεός.

οὔτε ζητήσαμε δόξα ἀπὸ ἀνθρώπους, οὔτε ἀπὸ σᾶς οὔτε ἀπὸ ἄλλους, ἂν καὶ μπορούσαμε ὡς ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ νὰ ἔχωμε ἀπαιτήσεις καὶ νὰ σᾶς ἐπιβαρύνωμε.

Οὔτε ἐζητήσαμεν νὰ μᾶς δοξάσουν καὶ νὰ μᾶς τιμήσουν οἱ ἄνθρωποι, οὔτε σεῖς οὔτε ἄλλοι, καίτοι ἠδυνάμεθα νὰ ἀπολαμβάνωμεν τὴν δόξαν, ποὺ μᾶς δίδει ἡ βαρύτης τοῦ ἀξιώματος, ποὺ ἔχομεν ὡς Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ.

Οὔτε διὰ τοῦ κηρύγματος ἐζητήσαμεν δόξαν καὶ τιμὴν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων, οὔτε ἀπὸ σᾶς τοὺς ἰδίους οὔτε ἀπὸ ἄλλους, καίτοι ἠμπορούσαμεν μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐξουσίαν, ποὺ ἔχομεν ὡς Ἀπόστολοι τοῦ Χριστοῦ, νὰ ἐπιζητήσωμεν καὶ νὰ ἐπιτύχωμεν δόξαν ἐκ μέρους τῶν ἀνθρώπων.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμε ἀνεπαχθεῖς (ἀβαρεῖς) σὲ σᾶς σὰν μητέρα, ποὺ κάθεται ἐλαφρὰ πάνω ἀπὸ τὰ τέκνα της γιὰ νὰ τὰ θερμάνῃ.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμεν πρᾶοι καὶ ταπεινοὶ μεταξύ σας, σὰν μητέρα, ποὺ περιθάλπει τὰ παιδιά της.

Ἀλλ’ ὑπήρξαμεν πρᾷοι καὶ ἁπλοὶ μεταξύ σας, ἐφέρθημεν μὲ καλωσύνην καὶ στοργήν, ὅπως μιὰ καλὴ μητέρα ποὺ περιθάλπει τὰ παιδιά της.

Τόσο στενὰ συνδεόμενοι μὲ σᾶς, θέλαμε νὰ σᾶς μεταδώσωμε ὄχι μόνο τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὶς ψυχές μας, διότι μᾶς εἴχατε γίνει ἀγαπητοί.

Ἔτσι διὰ μητρικῆς στοργῆς συνδεόμενοι μὲ σᾶς ἐδεχόμεθα μὲ ὅλην μας τὴν καρδίαν νὰ σᾶς μεταδώσωμεν ὄχι μόνον τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχάς μας, διότι μᾶς εἴχατε γίνει ἀγαπητοί.

Ἀκριβῶς σὰν στοργικὴ μετέρα τόσον ἐνθέρμως σᾶς ἀγαπῶμεν καὶ σᾶς ποθοῦμεν, ὥστε ἔχομεν ὅλην τὴν ἀγαθὴν διάθεσιν καὶ προθυμίαν νὰ μεταδώσωμεν εἰς σᾶς ὄχι μόνον τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ τὰς ψυχάς μας, διότι μᾶς ἔχετε γίνει ἀγαπητοί.

Ἐνθυμεῖσθε βεβαίως, ἀδελφοί, τὸν κόπο μας καὶ τὸν μόχθο μας. Διότι σᾶς κηρύξαμε τὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ ἐργαζόμενοι παραλλήλως νύκτα καὶ ἡμέρα, γιὰ νὰ μὴν ἐπιβαρύνωμε κανένα ἀπὸ σᾶς.

Δὲν πιστεύω δὲ νὰ ἀμφιβάλλετε διὰ τὴν ἀγάπην μας αὐτήν. Διότι ἐνθυμεῖσθε, ἀδελφοί, τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον, ποὺ ὑπεφέραμεν διὰ σᾶς. Διότι νύκτα καὶ ἡμέραν εἰργαζόμεθα διὰ να μὴ δώσωμεν βάρος εἰς κανένα ἀπὸ σᾶς καὶ μὲ τόσους κόπους ἐκηρύξαμεν εἰς σᾶς τὸ εὐαγγέλιον του Θεοῦ.

Δὲν εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ σᾶς ὁμιλῶ διὰ τὴν ἀγάπην μας αὐτὴν, διότι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι, ἀδελφοί, ἐνθυμεῖσθε τὸν κόπον καὶ τὸν μόχθον μας εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ἐπειδὴ νύκτα καὶ ἡμέραν εἰργαζόμεθα, διὰ νὰ κερδήσωμεν αὐτά ποὺ μᾶς ἐχρειάζοντο πρὸς συντήρησίν μας ὥστε νὰ μὴ ἐπιβαρύνωμεν κανένα ἀπὸ σᾶς καὶ ἔτσι ἐκηρύξαμεν τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ μεταξύ σας.

Σεῖς εἶσθε μάρτυρες καὶ ὁ Θεός, ὅτι συμπεριφερθήκαμε μὲ τρόπο εὐθὺ καὶ δίκαιο καὶ ἄψογο σὲ σᾶς τοὺς πιστούς.

Εἶσθε μάρτυρες σεῖς καὶ ὁ Θεός, ὅτι συμπεριεφέρθημεν εἰς σᾶς τοὺς πιστεύοντας μὲ ἀφοσίωσιν καὶ εὐλάβειαν ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ δικαιοσύνην ἀπέναντι τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ ἀμέμπτως ἐν σχέσει πρὸς ὅλα τὰ καθήκοντά μας.

Σεῖς καὶ ὁ Θεὸς εἶσθε μάρτυρες, πόσον καὶ πῶς ἡ συμπεριφορὰ καὶ ἀνατροφή μας ἀνάμεσα εἰς σᾶς τοὺς πιστοὺς ὑπῆρξεν ἁγνὴ καὶ δικαία καὶ ἄμεμπτος.

Ὅπως ξέρετε, μέχρι καθένα χωριστά, ὅπως ὁ πατέρας τὰ τέκνα του,

Καθὼς βεβαίως ἠξεύρετε, ὅτι καθένα ἀπὸ σᾶς, σὰν πατέρας τὰ παιδιά του,

Καθὼς ἄλλωστε ξέρετε, ὅτι σὰν πατέρας τὰ παιδιά του ἐπροτρέπαμεν τὸν καθένα ἀπὸ σᾶς

σᾶς διδάσκαμε καὶ σᾶς συμβουλεύαμε [Σημ.: Ἤ, σᾶς ἐνθαρρύναμε καὶ σᾶς παρηγορούσαμε] καὶ ἐντόνως σᾶς προτρέπαμε νὰ πολιτευθῆτε ἀξίως τοῦ Θεοῦ (κατὰ τρόπον ἄξιον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ), ὁ ὁποῖος σᾶς κάλεσε γιὰ τὴ βασιλεία του καὶ δόξα.

σᾶς ἐπροτρέπαμεν καὶ σᾶς ἐπαρηγορούσαμεν καὶ σᾶς ἐξωρκίζαμεν διὰ νὰ πολιτευθῆτε, ὅπως ἤξιζε καὶ ἔπρεπε εἰς τὸν Θεόν, ποὺ σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν ἰδικήν του βασιλείαν καὶ δόξαν.

καὶ σᾶς ἐνισχύαμεν εἰς τὴν νέαν ζωὴν καὶ σᾶς ἐπαρηγορούσαμεν εἰς τὰς θλίψεις σας καὶ ἐντόνως καὶ ζωηρῶς διεμαρτυρόμεθα καὶ σᾶς ἐξωρκίζαμεν νὰ πορευθῆτε καὶ νὰ ζήσετε, ὅπως ἀξίζει καὶ πρέπει εἰς τὸν Θεόν, ποὺ σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν ἰδικήν του βασιλείαν καὶ δόξαν.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ συνεχῶς, διότι παραλαμβάνοντας ἀπὸ μᾶς λόγον ὑπακοῆς στὸ Θεό, τὸν θεωρήσατε ὄχι ὡς λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά, ὅπως ἀληθινὰ εἶναι, ὡς λόγον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ ἐφαρμόζεται ἀπὸ σᾶς τοὺς πιστούς.

Ἐπειδὴ δὲ ἀνταπεκρίθητε εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ, διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν ἀκατάπαυστα, διότι μὲ προθυμίαν ἠκούσατε ἀπὸ ἡμᾶς λόγον Θεοῦ, καὶ τὸν ἐδέχθητε ὄχι σὰν λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά, καθὼς καὶ πράγματι εἶναι ὡς λόγον Θεοῦ, ποὺ παράγει τὰ θαυμαστὰ ἀποτελέσματά του μεταξὺ ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι τὸν πιστεύετε.

Διὰ τοῦτο (διὰ τὸ γεγονὸς δηλαδὴ ὅτι σεῖς ἀνταπεκρίθητε εἰς τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ) εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν συνεχῶς, διότι παρελάβατε τὸ προφορικὸν κήρυγμα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ ἀκούσατε ἀπὸ ἡμᾶς καὶ τὸ ἐδέχθητε ὄχι σὰν λόγον ἀνθρώπων, ἀλλά - ὅπως καὶ πράγματι εἶναι - σὰν λόγον Θεοῦ, ποὺ ἐνεργεῖ καὶ φέρει θαυμαστοὺς καρποὺς εἰς σᾶς, οἱ ὁποῖοι πιστεύετε.

Σεῖς δέ, ἀδελφοί, γίνατε μιμηταὶ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ στὴν Ἰουδαία, ποὺ πιστεύουν στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Διότι τὰ ἴδια πάθατε καὶ σεῖς ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας, ὅπως καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους,

Λέγω ὅτι τὸν ἐδέχθητε σὰν λόγον Θεοῦ, διότι σεῖς, ἀδελφοί, ἐγίνατε μιμηταὶ τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι εἰς τὴν Ἰουδαίαν ἐνωμέναι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ ἐγίνατε μιμηταὶ ἐκείνων, διότι καὶ σεῖς ἐπάθατε τὰ ἴδια ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας, καθὼς καὶ ἐκεῖνοι ἀπὸ τοὺς ἀπιστήσαντας Ἰουδαίους,

Διότι σεῖς, ἀδελφοί, ἐγίνατε μιμηταὶ τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἶναι θεμελιωμέναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ· ἐπειδὴ καὶ σεῖς ἐπάθατε ἀπὸ τοὺς ὁμοεθνεῖς σας τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα ἔπαθαν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς ἀπίστους Ἰουδαίους.

οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ τοὺς προφῆτες τους θανάτωσαν, καὶ ἐμᾶς καταδίωξαν, καὶ στὸ Θεὸ δὲν ἀρέσουν, καὶ σ’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους εἶναι ἐχθροί.

οἱ ὁποῖοι καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας των ἐθανάτωσαν, καὶ ἡμᾶς σκληρὰ κατεδίωξαν καὶ εἰς τὸν Θεόν δὲν ἀρέσκουν καὶ εἶναι ἐναντίοι πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἀφοῦ καταπολεμοῦν τὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου.

Αὐτοὶ δὲ οἱ ἄπιστοι Ἑβραῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐθανάτωσαν τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τοὺς προφήτας του καὶ ἡμᾶς τοὺς Ἀποστόλους κατεδίωξαν καὶ ἐξεδίωξαν καὶ εἰς τὸν Θεὸν δὲν ἀρέσουν καὶ εἶναι πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους ἀντίθετοι καὶ πολέμιοι.

Μᾶς ἐμποδίζουν νὰ κηρύξωμε στοὺς ἐθνικοὺς γιὰ νὰ σωθοῦν, καὶ ἔτσι γεμίζουν ἕως ἐπάνω τὸ μέτρο τῶν ἁμαρτιῶν τους πάντοτε. Ἀλλὰ φθάνει σὲ λίγο ἐπάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ στὸ ἔπακρο.

Αὐτοὶ μᾶς ἐμποδίζουν να λαλήσωμεν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς διὰ να σωθοῦν καὶ αὐτοί. Πράττουν δὲ ταῦτα διὰ να γεμίσουν ἕως ἐπάνω τὸ μέτρον τῶν ἁμαρτιῶν των, πάντοτε καὶ εἰς κάθε ἐποχὴν ἁμαρτάνοντες. Ἔφθασεν ὅμως ἡ θεία ὀργὴ ἐπάνω των, διὰ να ἐπιφέρῃ τὸ τέλος καὶ τὴν καταστροφήν των.

Αὐτοὶ δὲν ἠρκέσθησαν νὰ μᾶς ἐκδιώξουν ἀπὸ τὴν περιοχὴν τοῦ ἔθνους των, ἀλλὰ μᾶς ἐμποδίζουν νὰ κηρύξωμεν τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τοὺς ἐθνικούς, διὰ νὰ σωθοῦν καὶ αὐτοί. Καὶ τὸ κάμνουν αὐτό, διὰ νὰ γεμίσῃ ἕως ἐπάνω καὶ ξεχειλίσῃ τὸ ποτήριον τῶν ἁμαρτιῶν των, παρανομοῦντες καὶ ἁμαρτάνοντες πάντοτε. Ἔφθασεν ὅμως ἐπάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ σημάνῃ τὴν τελειωτικὴν πλέον καταστροφήν των.

Ἐμεῖς δὲ, ἀδελφοί, ὅταν χωρισθήκαμε ἀπὸ σᾶς προσωρινά, κατὰ τὸ σῶμα, ὄχι κατὰ τὸ πνεῦμα, πολὺ ἐνδιαφερθήκαμε μὲ πολλὴ ἐπιθυμία νὰ ἰδοῦμε τὸ πρόσωπό σας.

Ἡμεῖς ὅμως, ἀδελφοί, ὅταν ἐχωρίσθημεν ἀπὸ σᾶς καὶ ἐμείναμεν σὰν ὀρφανὰ παιδιά, μακρὰν ἀπὸ σᾶς προσωρινὰ καὶ μὲ τὸ σῶμα μόνον, ὄχι ὅμως καὶ μὲ τὴν καρδίαν, εἰς μεγάλον βαθμὸν καὶ μὲ πολλὴν ἐπιθυμίαν ἐποθήσαμεν νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας.

Ἡμεῖς δέ, ἀδελφοί, ὅταν ἐφύγαμεν ἀπὸ τὴν Θεσσαλονίκην καὶ ἐμείναμεν σὰν ὀρφανὰ παιδιά μακρυὰ ἀπὸ σᾶς, καὶ ἐχωρίσθημεν προσωρινὰ κατὰ τὸ σῶμα μόνον καὶ ὄχι κατὰ τὴν καρδίαν, ἐπεδιώξαμεν καὶ κατεβάλαμεν κάθε προσπάθειαν νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας μὲ πολλὴν καὶ ἱερὰν ἐπιθυμίαν.

Γι’ αὐτὸ ἀποφασίσαμε νὰ σᾶς ἐπισκεφθοῦμε, ἐγὼ μάλιστα ὁ Παῦλος καὶ μία καὶ δύο φορές, ἀλλὰ μᾶς ἐμπόδισε ὁ Σατανᾶς.

Δι’ αὐτὸ ἠθελήσαμεν νὰ ἔλθωμεν πρὸς σᾶς, ἐγὼ μὲν ὁ Παῦλος καὶ μίαν καὶ δύο φοράς, καὶ μᾶς ἠμπόδισεν ὁ σατανᾶς.

Διὰ τοῦτο ἠθελήσαμεν νὰ ἔλθωμεν πάλιν πρὸς σᾶς, ἐγὼ δὲ εἰδικώτερα ὁ Παῦλος καὶ μίαν φορὰν καὶ δύο φοράς, ἀλλὰ μᾶς ἠμπόδισε (κατὰ παραχώρησιν βέβαια Θεοῦ) ὁ σατανᾶς.

Διότι ποιά εἶναι ἡ δόξα μας ἢ ἡ χαρὰ ἢ τὸ στεφάνι τῆς δόξης, ἂν ὄχι καὶ σεῖς μπροστὰ στὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ κατὰ τὴν παρουσία του;

Ἠθελήσαμεν δὲ νὰ ἔλθωμεν εἰς συνάντησίν σας, διότι ποῖος ἄλλος εἶναι ἡ ἐλπίδα μας ἢ χαρά μας ἢ στέφανός μας, διὰ τὸν ὁποῖον δυνάμεθα νὰ καυχώμεθα παρὰ καὶ σεῖς μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, εἰς τοὺς ὁποίους ἐκηρύξαμεν; Διὰ σᾶς ἐλπίζομεν νὰ ἔβρωμεν ἔλεος καὶ δόξαν ἐνώπιόν του Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν δυτέραν παρουσίαν του.

Ἐποθήσαμεν δὲ νὰ σᾶς ἴδωμεν, διότι ποῖος ἄλλος παρὰ καὶ σεῖς μαζῆ μὲ τοὺς ἄλλους εἶσθε ἡ ἐλπίδα μας ἢ ἡ χαρά μας ἢ ὁ στέφανος, διὰ τὸν ὁποῖον ἠμποροῦμε νὰ καυχώμεθα ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν Δευτέραν αὐτοῦ Παρουσίαν;

Ναί, ἐσεῖς εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά.

Καὶ ἐλπίζομεν αὐτὰ διὰ τότε, διότι καὶ τώρα σεῖς εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά μας.

Διότι σεῖς πράγματι εἶσθε ἡ δόξα μας καὶ ἡ χαρά μας.

Γι’ αὐτό, μὴ ὑποφέροντας πλέον τὸ χωρισμό, στέρξαμε νὰ μείνωμε μόνοι στὴν Ἀθήνα

Διότι λοιπὸν σᾶς ἐπεθυμήσαμεν πολύ, δι’ αὐτό, ἐπειδὴ δὲν ὑπεφέραμεν πλέον νὰ εἴμεθα χωρισμένοι ἀπὸ σᾶς, ἐπροτιμήσαμεν νὰ μείνωμεν μόνοι εἰς τὰς Ἀθήνας.

Ἐπειδὴ τόσον πολὺ σᾶς ἔχομεν ἀγαπήσει καὶ σᾶς ἐπεθυμήσαμεν, δὲν ὑπεφέραμεν πλέον νὰ μένωμεν χωρισμένοι ἀπὸ σᾶς καὶ δι’ αὐτὸ ἐπροτιμήσαμεν μὲ ὅλην μας τὴν καρδιὰ νὰ μείνωμεν μόνοι εἰς τὰς Ἀθήνας.

καὶ στείλαμε τὸν Τιμόθεο, τὸν ἀδελφό μας καὶ διάκονο τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργάτη μας στὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ σᾶς στηρίξῃ καὶ σᾶς ἐνισχύσῃ στὴν πίστι σας,

Καὶ ἐστείλαμεν τὸν Τιμόθεον τὸν ἀδελφόν μας καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργάτην μας εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ σᾶς στηρίξῃ καὶ σᾶς παρηγορήσῃ καὶ σᾶς ἐνισχύσῃ εἰς τὴν πίστιν σας,

Καὶ ἐστείλαμεν εἰς σᾶς τὸν Τιμόθεον τὸν ἀδελφόν μας καὶ διάκονον τοῦ Θεοῦ καὶ συνεργάτην μας εἰς τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ νὰ σᾶς στηρίξη, νὰ σᾶς παρηγορήσῃ καὶ ἐνισχύσῃ εἰς τὴν πίστιν σας,

γιὰ νὰ μὴ κλονίζεται κανεὶς ἀπ’ αὐτὲς τὶς θλίψεις. Ἄλλωστε σεῖς ξέρετε, ὅτι γι’ αὐτὸ ἔχουμε ταχθῇ (γιὰ νὰ ὑποφέρωμε σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο).

ὥστε νὰ μὴ κλονίζεται κανεὶς εἰς τὰς θλίψεις αὐτάς. Διότι σεῖς ἠξεύρετε, ὅτι διὰ τοῦτο, διὰ νὰ ὑποφέρωμεν δηλαδὴ θλίψεις, ἔχομεν ταχθῆ.

ὥστε κανεὶς νὰ μὴ κλονίζεται καὶ νὰ μὴ ταράσσεται εἰς τὰς θλίψεις αὐτάς. Διότι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε ὅτι δι’ αὐτὸ ὑπάρχομεν καὶ ἔχομεν ταχθῆ (διὰ νὰ ὑποφέρωμεν δηλαδὴ μὲ ὑπομονὴν καὶ πίστιν τὰς θλίψεις καὶ νὰ προοδεύωμεν ἔτσι εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν).

Καὶ ὅταν δὲ ἤμασταν κοντά σας, σᾶς προλέγαμε, ὅτι πρόκειται νὰ ὑποστοῦμε θλίψεις, ὅπως καὶ ἔγινε, καὶ ξέρετε.

Τὸ ἠξεύρετε δέ, διότι καὶ ὅταν ἤμεθα πλησίον σας, σᾶς ἐπρολέγαμεν, ὅτι μέλλομεν νὰ ὑποφέρωμεν θλίψεις, καθὼς καὶ ἔγινε καὶ τὸ γνωρίζετε πλέον ἐκ πείρας.

Αὐτὸ δὲ τὸ γνωρίζετε, διότι, ὅταν ἤμεθα μαζῆ σας, σᾶς ἐπρολέγαμεν, ὅτι μέλλομεν νὰ ὑποστῶμεν θλίψεις, ὅπως καὶ πράγματι ἔγινε καὶ σεῖς τὸ γνωρίζετε.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐγώ, μὴ ἀντέχοντας πλέον, ἔστειλα νὰ μάθω γιὰ τὴν πίστι σας, μήπως ὑποκύψατε στὸν πειρασμὸ ἐκείνου, ποὺ πειράζει τοὺς ἀνθρώπους, καὶ χαθῇ ὁ κόπος μας.

Ἐπειδὴ δὲ σᾶς ηὗραν θλίψεις, δι’ αὐτὸ καὶ ἑγὼ δὲν ἠμποροῦσα πλέον νὰ ὑποφέρω τὰς φροντίδας καὶ τοὺς φόβους, ποὺ εἶχα διὰ σᾶς, καὶ ἔστειλα τὸν Τιμόθεον, διὰ νὰ μάθω περὶ τῆς πίστεώς σας καὶ πληροφορηθῶ, μήπως σᾶς ἐπείρασε καὶ σᾶς ἐκλόνισεν αὐτός, ποὺ πειράζει τοὺς ἀνθρώπους, καὶ καταντήσῃ ἔτσι ἀνωφελὴς καὶ χαμένος ὁ διὰ σᾶς κόπος μας.

Ἐξ αἰτίας τῶν θλίψεών σας ἀκριβῶς αὐτῶν ἐγὼ δὲν ἠμποροῦσα πλέον νὰ μένω ἥσυχος καὶ ἔστειλα τὸν Τιμόθεον, διὰ νὰ μάθω μέσῳ αὐτοῦ περὶ τῆς πίστεώς σας καὶ νὰ κατατοπισθῶ, μήπως σᾶς ἐδημιούργησε πειρασμοὺς ἰσχυροὺς καὶ σᾶς ἐκλόνισεν ὁ πονηρός, ὁ ὁποῖος ὡς ἔργον του ἔχει νὰ πειράζῃ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ μήπως ἔτσι ὁ κόπος μας ἀποδειχθῇ μάταιος καὶ ἀνωφελής.

Τώρα δέ, ἐπειδὴ ἦλθε ὁ Τιμόθεος ἀπὸ σᾶς σὲ μᾶς, καὶ μᾶς ἔφερε τὶς εὐχάριστες εἰδήσεις γιὰ τὴν πίστι καὶ τὴν ἀγάπη σας, καὶ ὅτι διατηρεῖτε πάντοτε ἀγαθὴ ἀνάμνησι ἀπὸ μᾶς, καὶ ἔχετε μεγάλο πόθο νὰ μᾶς δῆτε, ὅπως καὶ ἐμεῖς νὰ σᾶς δοῦμε,

Τώρα δέ, ὅταν μᾶς ἦλθεν ἀπὸ σᾶς ὁ Τιμόθεος καὶ μᾶς ἔφερε χαροποιὸς εἰδήσεις διὰ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην σας καὶ μᾶς ἐβεβαίωσεν, ὅτι ἔχετε πάντοτε ἀγαθὴν ἀνάμνησιν ἡμῶν καὶ ποθεῖτε πολὺ νὰ μᾶς ἴδετε, καθὼς καὶ ἡμεῖς ποθοῦμεν νὰ σᾶς ἴδωμεν,

Τώρα δέ, ὅταν ἦλθεν ὁ Τιμόθεος καὶ μοῦ ἔφερεν ἀπὸ σᾶς χαρμοσύνους πληροφορίας διὰ τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην σας καὶ μᾶς ἐβεβαίωσεν ὅτι διατηρεῖτε σταθερὰ καλὴν τὴν ἀνάμνησίν μας, ποθοῦντες πολὺ πάντοτε νὰ μᾶς ἰδῆτε, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς ποθοῦμεν νὰ σᾶς ἴδωμεν,

γι’ αὐτό, ἀδελφοί, χαρήκαμε γιὰ σᾶς, παρ’ ὅλη τὴ θλῖψι καὶ τὴ στενοχώρια μας, λόγῳ τῆς πίστεώς σας.

διὰ τὰς εἰδήσεις αὐτάς, ἀδελφοί, λόγῳ τῆς ἀκλονήτου πίστεώς σας ἐπαρηγορήθημεν ἐξ αἰτίας σας εἰς ὅλην τὴν θλῖψιν καὶ στενοχώριαν μας.

διὰ τοῦτο, (διὰ τὰς καλὰς δηλαδὴ πληροφορίας, ποὺ εἴχαμεν σχετικῶς μὲ τὴν σταθερὰν καὶ ζωντανὴν πίστιν σας) ἐπαρηγορήθημεν καὶ ἡμεῖς, ἐξ αἰτίας σας, εἰς ὅλην τὴν θλῖψις καὶ τὴν ταλαιπωρίαν μας.

Διότι τώρα ἐμεῖς ζοῦμε, ἐὰν σεῖς μένετε σταθεροὶ στὸν Κύριο (ἡ πίστι σας εἶναι ζωή μας).

Καὶ ἐπαρηγορήθημεν, διότι ὁ στηριγμός σας εἰς τὴν πίστιν εἶναι ζωή μας. Καὶ τώρα ζῶμεν, ἐὰν σεῖς μένετε στερεοὶ εἰς τὴν μετὰ τοῦ Κυρίου σχέσιν καὶ κοινωνίαν.

Διότι, ὅπως καὶ προηγουμένως ἔτσι καὶ τώρα, ζῶμεν, ἐὰν σεῖς στέκεσθε σταθεροὶ καὶ ἀκλόνητοι ἐν Κυρίῳ.

Ποία δὲ εὐχαριστία δυνάμεθα ν’ ἀνταποδώσωμε στὸ Θεὸ γιὰ σᾶς, γιὰ ὅλη τὴ χαρά, μὲ τὴν ὁποία χαίρουμε ἐξ αἰτίας σας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας;

Πράγματι δὲ ἡ πίστις σας εἶναι ζωὴ εὐφρόσυνος δι’ ἠμᾶς. Διότι ποίαν εὐχαριστίαν δυνάμεθα νὰ ἀνταποδώσωμεν εἰς τὸν Θεόν διὰ σᾶς, ὅλην τὴν χαράν, ποὺ χαίρομεν ἐξ αἰτίας σας ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν, τοῦ ὁποίου δῶρον εἶναι ἡ προκοπή σας καὶ ὁ στηριγμός σας εἰς τὴν πίστιν;

Διότι ποίαν εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν ἠμποροῦμεν νὰ ἀνταποδώσωμεν εἰς τὸν Θεὸν διὰ σᾶς, δι’ ὅλην τὴν χαράν, ποὺ ἀπολαμβάνομεν ἐξ αἰτίας σας ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν,

Νύκτα καὶ ἡμέρα προσευχόμεθα θερμότατα γιὰ νὰ ἰδοῦμε τὸ πρόσωπό σας καὶ ν’ ἀναπληρώσωμε τὶς ἐλλείψεις τῆς πίστεώς σας.

Καὶ αὐτὸν νύκτα καὶ ἡμέραν παρακαλοῦμεν θερμῶς νὰ μᾶς κατευοδώσῃ διὰ νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας καὶ νὰ τελειοποιήσωμεν τὰς ἐλλείψεις τῆς πίστεώς σας.

καὶ τὸν παρακαλοῦμεν νύκτα καὶ ἡμέραν μὲ ἐξαιρετικὴν ἐπιμονὴν νὰ εὐδοκήσῃ καὶ φέρῃ τὰς περιστάσεις νὰ ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σας καὶ νὰ διορθώσωμεν καὶ ἀναπληρώσωμεν ὅ,τι ἀκόμη σᾶς λείπει ἀπὸ τὴν πίστιν σας;

Ὁ δὲ Θεὸς καὶ πατέρας μας καὶ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ κατευθύνῃ τὸ δρόμο μας πρὸς ἐσᾶς.

Εἴθε δὲ ὁ Θεὸς καὶ πατήρ μας καὶ ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ ἀπομακρύνῃ κάθε ἐμπόδιον ἀπὸ τὸν δρόμον μας καὶ νὰ διευκολύνῃ τὸ ταξίδιον μας πρὸς σᾶς.

Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἡμῶν καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ κατευθύνουν τὸν δρόμον μας πρὸς σᾶς, παραμερίζοντες κάθε τυχὸν ἐμπόδιον καὶ δυσκολίαν.

Σ’ ἐσᾶς δὲ ὁ Κύριος εἴθε νὰ δώσῃ νὰ ἔχετε πλουσίως καὶ μὲ τὸ παραπάνω τὴν ἀγάπη μεταξύ σας καὶ πρὸς ὅλους, ὅπως καὶ ἐμεῖς ἔχουμε πρὸς ἐσᾶς.

Εἰς σᾶς δὲ εἴθε νὰ δώσῃ ὁ Κύριος μὲ τὸ παραπάνω καὶ νὰ περισσεύσῃ τὴν ἀγάπην ἀναμεταξύ σας καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, καθὼς καὶ ἡμεῖς τὴν ἔχομεν πρὸς σᾶς.

Σᾶς δὲ εἴθε ὁ Κύριος νὰ σᾶς ἀξιώσῃ νὰ ἔχετε ἄφθονον καὶ πλουσίαν καὶ μὲ τὸ παραπάνω τὴν ἀγάπην μεταξύ σας καὶ πρὸς ὅλους, ὅπως ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς ἔχομεν αὐτὴν τὴν ἀγάπην πρὸς σᾶς.

Ἔτσι θὰ σᾶς κάνῃ νὰ σταθῆτε ἄμεμπτοι μὲ ἁγιωσύνη μπροστὰ στὸ Θεὸ καὶ πατέρα μας κατὰ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους του.

Καὶ ἔτσι νὰ στηρίξῃ τὰς καρδίας σας, ὥστε νὰ εἶσθε ἄμεμπτοι, ἁγιασμένοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ πατρός μας κατὰ τὴν ἔνδοξον παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁπότε θὰ ἔλθῃ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους του.

Καὶ νὰ στηρίξῃ ἔτσι τὰς καρδίας σας, ὥστε νὰ εἶσθε ἄμεμπτοι καὶ ἅγιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπίσημον Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν θὰ ἔλθῃ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους του, ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους.

Τώρα δέ, ἀδελφοί, ζητοῦμε ἀπὸ σᾶς καὶ παρακαλοῦμε στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅπως παραλάβατε ἀπὸ μᾶς τὸ πῶς πρέπει νὰ ζῆτε καὶ ν’ ἀρέσετε στὸ Θεό, ἔτσι νὰ κάνετε προοδεύοντας ὅλο καὶ περισσότερο.

Μένει τώρα νὰ σᾶς κάμω καὶ μερικὰς ἄλλας συστάσεις. Σᾶς παρακαλοῦμεν λοιπόν, ἀδελφοί, καὶ σᾶς προτρέπομεν μὲ τὸ κῦρος, ποὺ μᾶς δίδει ἡ μετὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ κοινωνία, καθὼς παρελάβετε μὲ τὴν προφορικὴν διδασκαλίαν μας, περὶ τοῦ πῶς πρέπει νὰ συμπεριφέρεσθε καὶ νὰ ἀρέσκετε εἰς τὸν Θεόν, ἔτσι ἀκριβῶς νὰ προοδεύετε ὅσον τὸ δυνατὸν περισσότερον εἰς τὴν χριστιανικὴν τελειότητα.

Ἐν συμπεράσματι, λοιπόν, ἀδελφοί, σᾶς παρακαλοῦμεν καὶ σᾶς προτρέπομεν ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καθὼς παρελάβατε καὶ ἐδιδάχθητε ἀπὸ τὴν προφορικήν μας διδασκαλίαν, διὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ ζῆτε καὶ νὰ φέρεσθε καὶ νὰ εὐαρεστῆτε εἰς τὸν Θεόν, σᾶς παρακαλοῦμεν ἔτσι νὰ φέρεσθε καὶ νὰ προοδεύετε ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν χριστιανικὴν ζωήν.

Γνωρίζετε βεβαίως ποιές παραγγελίες σᾶς δώσαμε ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ.

Δὲν σᾶς χρειάζεται ἄλλη διδασκαλία ἐπ’ αὐτοῦ. Διότι γνωρίζετε, ποίας παραγγελίας σᾶς ἐδώκαμεν σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

Γνωρίζετε ἄλωστε ποίας ἐντολὰς καὶ ὁδηγίας σᾶς ἐδώκαμεν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ.

Τοῦτο δὲ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός σας, ν’ ἀπέχετε σεῖς ἀπὸ τὴν ἀνηθικότητα·

Καὶ διὰ νὰ ἐξηγηθῶ καθαρώτερα, τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ ἁγιάζετε τοὺς ἑαυτούς σας μὲ τὴν ἁγνότητα, δηλαδὴ σεῖς οἱ Χριστιανοὶ νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὴν πορνείαν.

Διότι τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ νὰ γίνετε ἅγιοι καὶ ἁγνοί, νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὴν πορνείαν, (ἡ ὁποία μολύνει πάντοτε τὸν ἄνθρωπον),

νὰ γνωρίζῃ καθένας ἀπὸ σᾶς νὰ ἔχῃ τὸ σῶμα του καθαρὸ καὶ τιμημένο,

Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ἕκαστος ἀπὸ σᾶς νὰ συγκρατῇ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν καὶ κατοχήν του τὸ σῶμα του καὶ νὰ τὸ διατηρῇ πάντοτε ἁγιασμένον καὶ τιμημένον.

καὶ νὰ γνωρίζῃ ὁ καθένας σας νὰ κρατῇ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν καὶ κυριαρχίαν του τὸ σῶμα του εἰς κατάστασιν ἁγιασμοῦ καὶ τιμῆς·

ὄχι ὑποδουλωμένο στὸ ἡδονικὸ πάθος, ὅπως οἱ ἐθνικοί, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸ Θεό·

Καὶ νὰ μὴ εἶναι κανεὶς ἀπὸ σᾶς αἰχμάλωτος ἐμπαθοῦς καὶ ἀκολάστου ἐπιθυμίας, καθὼς εἶναι οἱ ἐθνικοί, ποὺ δὲν γνωρίζουν τὸν ἀληθινὸν Θεόν.

καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃ ποτὲ κανεὶς τὸν ἑαυτόν του νὰ κυριευθῇ ἀπὸ πάθος ἁμαρτωλῆς ἐπιθυμίας, ὅπως τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν γνωρίζουν τὸν Θεόν.

τὸ νὰ μὴ κάνῃ ὑπερβάσεις καὶ ἀνωμαλίες στὸ σεξουαλικὸ ζήτημα ὁ ἀδελφός (ὁ χριστιανός) [Σημ.: Τὸ «αὐτοῦ» μετὰ τὴ λέξι «ἀδελφὸν» θεωροῦμε προσθήκη], διότι ὁ Κύριος εἶναι τιμωρὸς γιὰ ὅλα αὐτά, ὅπως ἄλλοτε εἴπαμε καὶ τονίσαμε.

Πρέπει νὰ γνωρίζῃ ὁ καθένας σας νὰ μὴ ἐξαπατᾷ καὶ πλεονεκτῇ διὰ τῆς μοιχείας τὸν ἀδελφόν του εἰς τὸ πρᾶγμα αὐτό, διὰ τὸ ὁποῖον ὁμιλοῦμεν. Διότι ὁ Κύριος εἶναι ἐκδικητὴς δι’ ὅλας αὐτὰς τὰς πράξεις τῆς ἀκαθαρσίας, σύμφωνα καὶ μὲ ὅσα σᾶς εἴπαμεν, ὅταν ἤμεθα εἰς τὴν πόλιν σας καὶ διεμαρτυρήθημεν εἰς σᾶς.

Ἀκόμη δὲ κανείς ἀπὸ σᾶς ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ νὰ μὴ ξεπερνᾷ ποτὲ τὰ ὅρια τῆς ἠθικῆς ζωῆς καὶ συμπεριφορᾶς καὶ μολύνῃ τὴν τιμὴν τοῦ ἀδελφοῦ μὲ τὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχείας, διότι ὁ Κύριος εἶναι ἐκδικητὴς καὶ τιμωρεῖ ὅλας αὐτὰς τὰς αἰσχρὰς πράξεις, ὅπως ἄλλωστε σᾶς εἴχομεν προείπει, ὅταν ἤμεθα μαζῆ σας καὶ διεμαρτυρήθημεν μάλιστα.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς κάλεσε γιὰ βίο ἀκάθαρτο, ἀλλὰ γιὰ ζωὴ ἁγία.

Διότι δὲν μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ ριπτώμεθα εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν, ἀλλὰ διὰ νὰ ζῶμεν εἰς κατάστασιν ἁγιασμοῦ.

Διότι δὲν μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς εἰς μίαν ἀκάθαρτον ζωὴν σαρκικότητος, ἀλλ’ εἰς ζωὴν ἁγνότητος καὶ ἁγιασμοῦ.

Ὥστε ἐκεῖνος, ποὺ δὲν ὑπακούει, κάνει ἀνυπακοὴ ὄχι σὲ ἄνθρωπο, ἀλλὰ στὸ Θεό, ὁ ὁποῖος καὶ ἔδωσε τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιο σὲ σᾶς.

Ὥστε λοιπὸν ἐκεῖνος, ποὺ γίνεται παραβάτης, δὲν ἀθετεῖ ἀνθρώπου ἐντολάς, ἀλλὰ ἀθετεῖ τὴν ἐντολήν του Θεοῦ, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔδωκε καὶ τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιον διὰ νὰ διατηρῆσθε μὲ τὴν χάριν του εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ τὸν ἁγιασμόν.

Ὥστε, λοιπόν, ἐκεῖνος ποὺ παραβαίνει αὐτὰ δὲν καταπατεῖ καὶ δὲν ἀπορρίπτει ἄνθρωπον, ἀλλ’ αὐτὸν τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος καὶ σᾶς ἔδωσε τὸ Πνεῦμα του τὸ Ἅγιον, διὰ νὰ ζῆτε μὲ ἁγνότητα καὶ ἁγιασμόν.

Ὅσο δὲ γιὰ τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφούς (τοὺς χριστιανούς), δὲν χρειάζεσθε νὰ σᾶς γράφω. Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι εἶσθε θεοδίδακτοι στὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Διὰ τὴν ἀγάπην δὲ πρὸς τοὺς Χριστιανοὺς ἀδελφοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς γράψωμεν, διότι σεῖς μόνοι σας εἶσθε διδαγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾷ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ὡς πρὸς δὲ τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανοὺς δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ γράψω ἐγὼ πρὸς σᾶς, διότι σεῖς ἔχετε διδαχθῇ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν Θεὸν εἰς τὸ νὰ ἀγαπᾶτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Καὶ βεβαίως τὸ κάνετε σ’ ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς (τοὺς χριστιανοὺς) ὅλης τῆς Μακεδονίας. Σᾶς παρακαλοῦμε δέ, ἀδελφοί, νὰ τὸ κάνετε ἀκόμη περισσότερο.

Ἀπόδειξις δὲ τούτου εἶναι, τὸ ὅτι καὶ ἐφαρμόζετε τὴν ἀρετὴν αὐτὴν εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς, ποὺ εὑρίσκονται εἰς ὅλην τὴν Μακεδονίαν. Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νὰ ἀσκῆτε μὲ ἀκόμη περισσοτέραν περισσείαν τὴν ἀρετὴν αὐτὴν

Καὶ αὐτὸ μαρτυρεῖται ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι αὐτὴν τὴν ἀγάπην τὴν τρέφετε καὶ τὴν ἀσκεῖτε εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφούς, ποὺ εὑρίσκονται καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Μακεδονίας. Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ τὴν ἀσκῆτε ἀκόμη πλουσιωτέραν.

καὶ νὰ προσπαθῆτε νὰ μὴ δημιουργῆτε προβλήματα καὶ προκαλῆτε διαταραχές· καὶ ν’ ἀσχολῆσθε μὲ τὶς δικές σας ὑποθέσεις· καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια, ὅπως σᾶς διδάξαμε.

καὶ νὰ προσπαθῆτε μὲ φιλοτιμίαν νὰ ἡσυχάζετε καὶ νὰ καταγίνεσθε ὁ καθένας σας εἰς τὰς ἴδικάς του ὑποθέσεις καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια σύμφωνα μὲ τὰς προφορικὰς παραγγελίας, ποὺ σᾶς ἐδώκαμεν.

Νὰ προσπαθῆτε δὲ μὲ κάθε φιλοτιμίαν καὶ νὰ τὸ θεωρῆτε τιμήν σας νὰ ζῆτε εἰρηνικοὶ καὶ ἤσυχοι καὶ νὰ ἀσχολῆται ὁ καθένας σας εἰς τὰ ἰδικἀ του ἔργα καὶ νὰ ἐργάζεσθε μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια σύμφωνα μὲ τὰς ὁδηγίας καὶ τὰς ἐντολάς, ποὺ σᾶς ἐδώσαμεν

Ἔτσι ἡ συμπεριφορά σας πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας θὰ εἶναι ἀξιοπρεπὴς καὶ ἀξιοσέβαστη, καὶ δὲν θὰ ἔχετε ἀνάγκη ἀπὸ τίποτε.

Βάλετε τὰς προτροπάς μας αὐτὰς εἰς ἐνέργειαν, διὰ νὰ συμπεριφέρεσθε μὲ εὐπρέπειαν πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀπίστους καὶ νὰ μὴ λαμβάνετε ἀνάγκην διὰ τίποτε, ἀφοῦ θὰ προμηθεύεσθε ὅλα μὲ τὴν ἰδικήν σας ἐργασίαν.

διὰ νὰ συμπεριφέρεσθε ἔτσι ὅπως ταιριάζει εἰς τοὺς Χριστιανοὺς μὲ ἀξιοπρέπειαν καὶ εὐγένειαν πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀπίστους, καὶ νὰ μὴν ἔχετε ἀνάγκην ἀπὸ τίποτε, ἀλλὰ μὲ τὴν ἐργασίαν σας νὰ ἐπαρκῆτε εἰς τὸν ἑαυτόν σας.

Δὲν θέλουμε δέ, ἀδελφοί, νὰ ἔχετε ἄγνοια γι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοιμηθῆ, γιὰ νὰ μὴ λυπῆσθε ὅπως οἱ ἄλλοι (οἱ ἄπιστοι), οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλπίδα.

Ἂς ἔλθω τώρα καὶ εἰς ἕνα ἄλλο σοβαρὸν ζήτημα. Δὲν θέλομεν, ἀδελφοί, νὰ ἔχετε σεῖς ἄγνοιαν διὰ τοὺς ἀποθαμένους, διὰ νὰ μὴ λυπῆσθε, καθὼς λυποῦνται καὶ οἱ λοιποί, οἱ ὁποῖοι δὲν ἔχουν ἐλπίδα ἀναστάσεως.

Δὲν θέλομεν δέ, ἀδελφοί, νὰ εὑρίσκεσθε εἰς ἄγνοιαν σχετικῶς μὲ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποθάνει, διὰ νὰ μὴ λυπῆσθε, ὅπως λυποῦνται οἱ ἄλλοι, ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν ἀλπίδα ἀναστάσεως καὶ αἰωνίου ζωῆς.

Διότι, ἀφοῦ πιστεύουμε, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀναστήθηκε, ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύωμε, ὅτι ὁ Θεὸς καὶ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐκοιμήθησαν, διὰ τοῦ Ἰησοῦ (μετὰ ἀπὸ ἔνδοξη ἀνάστασι) θὰ τοὺς φέρῃ κοντά του.

Δὲν πρέπει δὲ νὰ λυπῆσθε σὰν κι’ αὐτούς, διότι ἐὰν ἔχωμεν πεποίθησιν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνεστήθη, ἔτσι πρέπει νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς ἐκείνους, ποὺ ἀπέθαναν ἑνωμένοι διὰ τῆς πίστεως μὲ τὸν Ἰησοῦν, θὰ τοὺς φέρῃ ἐνδόξως εἰς τὴν αἰωνίαν ζωὴν μαζὶ μὲ αὐτόν.

Διότι, ἐὰν πραγματικὰ καὶ ἀληθινὰ πιστεύωμεν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνεστήθη, ἔτσι καὶ πρέπει νὰ πιστεύωμεν, ὅτι καὶ ὁ Θεὸς αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἀπέθαναν μὲ πίστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν, θὰ τοὺς ἀναστήσῃ καὶ θὰ τοὺς φέρῃ μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν αἰωνίαν καὶ μακαρίαν ζωήν.

Μὲ λόγο τοῦ Κυρίου σᾶς λέγουμε μάλιστα αὐτό, ὅτι δηλαδὴ ἐμεῖς οἱ ζωντανοί, ὅσοι θ’ ἀπομένωμε μέχρι τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου, δὲν θὰ προηγηθοῦμε τῶν κοιμηθέντων (στὴ συνάντησι μὲ τὸν Κύριο).

Ναί· θὰ τοὺς φέρῃ μαζὶ μὲ τὸν Ἰησοῦν. Διότι τοῦτο σᾶς λέγομεν ὄχι ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας, ἀλλὰ ἀπὸ λόγον ποὺ μᾶς εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι δηλαδὴ ἡμῆς οἱ ζωντανοί, ποὺ θὰ ἀπομένωμεν κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς ἀποθαμένους, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς προλάβουν εἰς τὴν προαπάντησιν τοῦ Κυρίου.

Τοῦτο δὲ σᾶς τὸ λέγομεν ὄχι ἀπὸ ἰδικήν μας ἐπινόησιν, ἀλλ’ ἀπὸ λόγον καὶ ἀποκάλυψιν, ποὺ ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, ὅτι δηλαδὴ ἡμεῖς ποὺ θὰ ζῶμεν ἀκόμη, καὶ κατὰ τὴν Δευτέρα Παρουσίαν τοῦ Κυρίου θὰ ἔχωμεν ἀπομείνει καὶ θὰ εὑρισκώμεθα εἰς τὴν γῆν, δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς κοιμηθέντας, ἐπειδὴ αὐτοὶ θὰ ἔχουν πρῶτον ἀναστηθῆ.

Διότι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μὲ πρόσταγμα, μὲ φωνὴ ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανό, καὶ ὅσοι ἀπέθαναν μὲ πίστι στὸ Χριστὸ θ’ ἀναστηθοῦν πρῶτα.

Καὶ λέγω, ὅτι δὲν θὰ προφθάσωμεν τοὺς ἀποθαμένους, διότι αὐτὸς ὁ Κύριος μὲ πρόσταγμα, μὲ φωνὴν ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ καταβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ νεκροί, ποὺ ἀπέθαναν μὲ πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, αὐτοὶ πρῶτον θὰ ἀναστηθοῦν.

Ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μὲ παντοδύναμον πρόσταγμα, μὲ φωνὴν ἀρχαγγέλου καὶ μὲ σάλπιγγα Θεοῦ θὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οἱ νεκροί, ποὺ ἔχουν πεθάνει μὲ τὴν πίστιν εἰς τὸν Χριστόν, θὰ ἀναστηθοῦν πρῶτοι.

Ἔπειτα ἐμεῖς, ὅσοι θ’ ἀπομένωμε ζωντανοί, μαζὶ μ’ αὐτοὺς συγχρόνως θ’ ἁρπαχθοῦμε μὲσα σὲ (λαμπρὰ) σύννεφα πρὸς συνάντησι τοῦ Κυρίου στὸν ἀέρα, καὶ ἔτσι θὰ εἴμεθα πάντοτε μαζὶ μὲ τὸν Κύριο.

Ἔπειτα ἠμεῖς, ποὺ θὰ ἀπομένωμεν τότε εἰς τὴν ζωήν, συγχρόνως καὶ μαζὶ μὲ αὐτοὺς θὰ ἁρπαχθῶμεν μὲ σύννεφα διὰ νὰ ἀπαντήσωμεν τὸν Κύριον εἰς τὸ μεταξὺ γῆς καὶ οὐρανοῦ διάστημα, καὶ ἔτσι, ἀφοῦ ἀναβῶμεν μαζί του εἰς τὸν οὐρανόν, θὰ εἴμεθα πάντοτε μετὰ τοῦ Κυρίου.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸ ἡμεῖς ποὺ θὰ ζῶμεν καὶ θὰ ἔχωμεν ἀπομείνει εἰς τὴν γῆν, θὰ ἁρπαχθῶμεν μαζῆ μὲ αὐτοὺς μέσα εἰς νεφέλας, διὰ νὰ προυπαντήσωμεν τὸν Κύριον εἰς τοὺς οὐρανίους χώρους. Καὶ ἔτσι θὰ εἴμεθα πάντοτε μαζῆ μὲ τὸν Κύριον εἰς τὸν οὐρανόν.

Νὰ παρηγορῆτε λοιπὸν ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ τοὺς λόγους αὐτούς (τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐλπίδος).

Ἀφοῦ λοιπὸν πιστεύετε καὶ ἠξεύρετε αὐτὰ διὰ τοὺς ἀποθανόντας, παρηγορεῖτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τοὺς λόγους αὐτοὺς τῆς ἐλπίδος, ποὺ σᾶς γράφω.

Ὥστε, λοιπόν, παρηγορεῖτε καὶ ἐνισχύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ τὰ λόγια αὐτά, ποὺ σᾶς γράφω καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι λόγοι τοῦ Κυρίου.

Ὅσο δὲ γιὰ τοὺς χρόνους καὶ καιρούς, ἀδελφοί, δὲν χρειάζεσθε νὰ σᾶς γράφω.

Διὰ τοὺς χρόνους δὲ καὶ τοὺς καιροὺς τῆς δευτέρας παρουσίας, ἀδελφοί, δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς γράφωμεν.

Ὡς πρὸς δὲ τοὺς χρόνους καὶ τοὺς καιροὺς τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου δὲν ἔχετε ἀνάγκην, ἀδελφοί, νὰ σᾶς γράψωμεν ἡμεῖς,

Διότι σεῖς οἱ ἴδιοι γνωρίζετε πολὺ καλά, ὅτι ἡ ἡμέρα (τῆς παρουσίας) τοῦ Κυρίου θὰ ἔλθῃ ἔτσι, ὅπως ὁ κλέπτης τὴ νύκτα.

Διότι σεῖς ἠξεύρετε ἀπὸ τὴν προφορικὴν διδασκαλίαν, τὴν ὁποίαν μὲ ἀκρίβειαν ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ἡ ἡμέρα τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου πρόκειται νὰ ἔλθῃ ἔτσι ἔξαφνα, ὅπως ἔρχεται ὁ κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. Τόσον ἡ συντέλεια τοῦ κόσμου, ὅτε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος ὡς Κριτής, ὅσον καὶ ἡ ἡμέρα τοῦ θανάτου ἑκάστου ἀνθρώπου, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔρχεται διὰ τὸν καθένα μας ὁ Κύριος, θὰ μᾶς καταλάβουν ἔξαφνα.

διότι σεῖς ξέρετε πολὺ καλά, σύμφωνα μὲ ἐκεῖνα, ποὺ προφορικῶς σᾶς ἔχομεν διδάξει, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἡμέρα τῆς Παρουσίας τοῦ Κυρίου θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα εἰς ὥραν, ποὺ δὲν περιμένομεν, ὅπως ἀκριβῶς ἔρχεται ὁ κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. (Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ἡμέρα τῆς ἐκδημίας μας ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν).

Ὅταν δηλαδὴ λέγουν, «Ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια», τότε ἐπέρχεται ἐναντίον τους αἰφνίδιος ὄλεθρος, ὅπως ὁ πόνος τοκετοῦ στὴν ἔγκυο γυναῖκα, καὶ δὲν θὰ γλυτώσουν.

Διότι ὅταν λέγουν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, ἔχομεν τώρα εἰρήνην καὶ ἀσφάλειαν, τότε ἐπέρχεται ξαφνικὴ ἡ καταστροφὴ κατ’ αὐτῶν, καθὼς ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ὁ πόνος τοῦ τοκετοῦ εἰς τὴν ἔγκυον γυναῖκα καὶ ἔτσι οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ διαφύγουν τὴν καταστροφὴν αὐτήν.

Διότι, ὅταν οἱ ἄνθρωποι λέγουν, «τώρα ὑπάρχει εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια». τότε ἔρχεται ξαφνικὸς εἰς αὐτοὺς ὁ ὄλεθρος, ὅπως ἔξαφνα ἔρχεται καὶ ἡ ὠδίνη τοῦ τοκετοῦ εἰς τὴν ἔγκυον. Ἔτσι καὶ οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ δὲν θὰ ἀποφύγουν τὴν καταστροφήν.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀδελφοί, δὲν εἶσθε στὸ σκότος, γιὰ νὰ σᾶς αἰφνιδιάσῃ ἡ ἡμέρα ὡς κλέπτης.

Σεῖς ὅμως, ἀδελφοί, δὲν εὑρίσκεσθε εἰς σκότος κακίας καὶ ἁμαρτίας, διὰ νὰ σᾶς καταλάβῃ ἔξαφνα καὶ ἐπάνω εἰς τὰ ἔργα τοῦ σκότους σὰν κλέπτης ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου.

Σεῖς ὅμως, ἀδελφοί, δὲν εὑρίσκεσθε εἰς τὸ σκότος τῆς ἀγνοίας καὶ τῆς πλάνης, διὰ νὰ σᾶς καταλάβῃ σὰν κλέπτης ἀπροετοιμάστους καὶ ἀμετανοήτους ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου.

Ὅλοι ἐσεῖς εἶσθε ἄνθρωποι τοῦ φωτὸς καὶ ἄνθρωποι τῆς ἡμέρας. Δὲν εἴμεθα τῆς νύκτας καὶ τοῦ σκότους.

Ὅλοι σεῖς εἶσθε τέκνα φωτὸς καὶ τέκνα ἡμέρας καὶ συνεπῶς, ὀποτεδήποτε καὶ ἂν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, θὰ σᾶς εὔρη νὰ πράττετε ἔργα ἀρετῆς φωτεινά. Δὲν εἴμεθα τέκνα νυκτὸς οὔτε σκότους.

Ὅλοι σεῖς εἶσθε τέκνα τοῦ φωτός, παιδιὰ τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἴμεθα ἄνθρωποι τῆς νύκτας καὶ τοῦ σκότους (ὥστε νὰ μὴ ξέρωμεν ποὺ βαδίζομεν ἢ νὰ κοιμώμεθα τὸν βαρὺν ὕπνον τῆς ἀμεριμνησίας).

Καὶ γι’ αὐτὸ ἂς μὴ κοιμώμεθα ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι καὶ νηφάλιοι.

Σύμφωνα μὲ αὐτὰ λοιπὸν ἂς μὴ κοιμώμεθα τὸν ὕπνον τῆς ἀδιαφορίας καὶ ἀπροσεξίας, καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ ποὺ ἀγνοοῦν τὸν Χριστόν, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι καὶ ἂς ἐγκρατευώμεθα.

Ἄρα, λοιπόν, ἂς μὴ κοιμώμεθα τὸν ὕπνον τῆς ρᾳθυμίας καὶ ἀπροσεξίας, ὅπως οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ποὺ ζοῦν μακρὰν ἀπὸ τὸν Χριστόν, ἀλλ’ ἂς εἴμεθα ἄγρυπνοι, προσεκτικοὶ καὶ ἐγκρατεῖς.

Διότι ἐκεῖνοι, ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται τὴ νύκτα· καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν τὴ νύκτα.

Ἂς μὴ κοιμώμεθα, διότι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται ἐν καιρῷ νυκτός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν τὴν νύκτα. Εὑρίσκονται λοιπὸν αὐτοὶ εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ εἰς τὸ σκοτάδι θὰ τοὺς εὕρῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα.

Διότι ἐκεῖνοι ποὺ κοιμῶνται, κοιμῶνται κατὰ τὸ διάστημα τῆς νυκτός, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ μεθοῦν, μεθοῦν κατὰ τὴν νύκτα. (Οἱ πνευματικῶς κοιμισμένοι καὶ ἀπρόσεκτοι ἄνθρωποι εὑρίσκονται εἰς τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔξαφνα θὰ ἀντικρύσουν τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου).

Ἀλλ’ ἐμεῖς, ἀφοῦ εἴμεθα ἄνθρωποι τῆς ἡμέρας, ἂς εἴμεθα νηφάλιοι, φορώντας τὴν πίστι καὶ τὴν ἀγάπη σὰν θώρακα, καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας σὰν περικεφαλαία.

Ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ἐφ’ ὅσον εἴμεθα τέκνα ἡμέρας, ἂς ἐγκρατευώμεθα ἀπὸ κάθε κακίαν καὶ ἂς ὁπλισθῶμεν μὲ τὰ κατάλληλα πνευματικὰ ὅπλα. Ἂς ἐνδυθῶμεν δηλαδὴ ὡς πνευματικὸν θώρακα, ποὺ θὰ ἀσφαλίζῃ ὁλόκληρον τὸν ἐσωτερικόν μας ἄνθρωπον, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην, καὶ σὰν περικεφαλαίαν, ποὺ θὰ προφυλάττῃ τὸν νοῦν μας ἀπὸ τὸν κίνδυνον τῆς ἀποθαρρύνσεως καὶ ἀπογνώσεως, τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ ἀπολαύσωμεν τὴν σωτηρίαν.

Ἡμεῖς ὅμως οἱ Χριστιανοί, ἀφοῦ εἴμεθα τέκνα τῆς ἡμέρας, ἂς ζῶμεν μὲ προσοχὴν καὶ ἐγκράτειαν ἀγωνιζόμενοι συνεχῶς ἐναντίον τῆς ἁμαρτίας. Ἂς ἐνδυθῶμεν ὡς ἄλλον πνευματικὸν θώρακα, ποὺ θὰ ἀσφαλίζῃ τὴν ψυχήν μας ἀπὸ τὰ βέλη τῆς ἁμαρτίας, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην· καὶ ἂς φορέσωμεν σὰν περικεφαλαίαν, ποὺ θὰ περιφρουρῇ τὸν νοῦ μας ἀπὸ τὴν πλάνην, τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς προώρισε γιὰ ὀργή (γιὰ τιμωρία), ἀλλὰ γιὰ ἀπόκτησι σωτηρίας διὰ μέσου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί· ποτὲ ἡ ἐλπίς, ὅτι θὰ σωθῶμεν, δὲν πρέπει νὰ σβήσῃ μέσα μας. Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς προώρισε δι’ ὀργὴν καὶ καταδίκην, άλλὰ μᾶς προώρισε διὰ νὰ ἀποκτήσωμεν κτῆμα μᾶς ἀσφαλὲς τὴν σωτηρίαν διὰ μέσου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Αὐτὴ δὲ ἡ ἐλπίς θὰ μᾶς πληροφορῇ πάντοτε, ὅτι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔχει τάξει δι’ ὀργὴν καὶ καταδίκην, ἀλλὰ μᾶς ἔχει προορίσει νὰ ἀποκτήσωμεν ὡς ἀναφαίρετον θησαυρόν μας τὴν σωτηρίαν διὰ μέσου τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Αὐτὸς ἀπέθανε γιὰ μᾶς, ὥστε, εἴτε εἴμεθα ζῶντες εἴτε εἴμεθα νεκροί (κατὰ τὴν παρουσία του), ὅλοι νὰ ζήσωμε μαζί του.

ὁ ὁποῖος ἀπέθανε δι’ ἠμᾶς, διὰ νὰ ζήσωμεν ὅλοι μαζί του, εἴτε μᾶς εὕρῃ κατὰ τὴν δευτέραν του παρουσίαν ζωντανοὺς καὶ ἀγρύπνους, εἴτε μᾶς εὕρῃ ἀποθαμένους.

ὁ ὁποῖος ἀπέθανε πρὸς χάριν ἡμῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν ὅλοι οἱ πιστοὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν εἰς τὴν αἰωνιότητα, εἴτε μᾶς εὕρῃ ἡ Δευτέρα Παρουσία του ζῶντας ἀκόμη εἰς τὴν γῆν εἴτε μᾶς εὕρῃ κοιμηθέντας ἐν Κυρίῳ.

Γι’ αὐτὸ νὰ ἐνισχύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, καὶ νὰ οἰκοδομῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅπως καὶ κάνετε.

Ἀφοῦ δὲ ἔχομεν τέτοιον ὑψηλὸν προορισμόν, δι’ αὐτὸ προτρέπετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὴν ἀρετὴν ὁ καθένας σας τὸν καθένα, καθὼς καὶ πράττετε.

Διὰ τοῦτο παρηγορεῖτε καὶ ἐνισχύετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον καὶ οἰκοδομεῖτε εἰς τὴν κατὰ Θεὸν πίστιν καὶ ζωὴν ὁ καθένας τὸν πλησίον του, ὅπως ἄλλωστε καὶ πράττετε.

Σᾶς παρακαλοῦμε δέ, ἀδελφοί, νὰ ἐκτιμᾶτε ἐκείνους, ποὺ κοπιάζουν γιὰ σᾶς καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ σᾶς διδάσκουν,

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νὰ ἀναγνωρίζετε καὶ νὰ σέβεσθε ἐκείνους, ποὺ κοπιάζουν μεταξύ σας καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ Χριστὸν καὶ σᾶς συμβουλεύουν.

Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ περιβάλλετε μὲ ἐκτίμησιν καὶ σεβασμὸν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κοπιάζουν μεταξύ σας καὶ εἶναι προϊστάμενοί σας κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, καὶ σᾶς συμβουλεύουν καὶ σᾶς καθοδηγοῦν εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν.

καὶ νὰ τοὺς φροντίζετε μὲ τὸ παραπάνω μὲ ἀγάπη γιὰ τὸ ἔργο τους. Νὰ ἔχετε εἰρήνη μεταξύ σας.

Καὶ νὰ τοὺς τιμᾶτε μὲ τὸ παραπάνω ἐξ ἀγάπης διὰ τὸ ὑψηλόν των ἔργον. Εἰρηνεύετε μεταξύ σας.

Νὰ τοὺς τιμᾶτε καὶ νὰ τοὺς σέβεσθε μὲ τὸ παραπάνω διὰ τὸ μεγάλον ἔργον των. Νὰ ἔχετε εἰρήνην μεταξύ σας.

Σᾶς παρακαλοῦμε ἐπίσης, ἀδελφοί, νὰ συμβουλεύετε τοὺς ἀργοσχόλους, νὰ ἐνθαρρύνετε τοὺς ὀλιγοψύχους, νὰ ὑπομένετε τοὺς ἀδυνάτους στὶς ἀδυναμίες τους [Σημ.: Ἤ, νὰ βοηθῆτε τοὺς ἀδυνάτους], νὰ δεικνύετε συμπάθεια πρὸς ὅλους.

Σᾶς παρακαλοῦμεν δέ, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ὀκνηροὺς καὶ ἀκαταστάτους, παρηγορεῖτε τοὺς ὀλιγοκάρδους ποὺ τὰ χάνουν εὔκολα, στηρίζετε τοὺς ἀσθενεῖς, δεικνύετε πλατεῖαν καρδίαν πρὸς ὅλους.

Σᾶς παρακαλοῦμεν, ἀδελφοί, νὰ συβουλεύετε καὶ καθοδηγῆτε αὐτοὺς ποὺ συμπεριφέρονται ἄτακτα, νὰ παρηγορῆτε καὶ νὰ ἐνισχύετε τοὺς ὀλιγοψύχους, νὰ στηρίζετε καὶ νὰ βοηθῆτε τοὺς ἀσθενεῖς κατὰ τὴν πίστιν, νὰ δείχνετε μεγαλοκαρδίαν καὶ ἀνωτερότητα πρὸς ὅλους.

Νὰ προσέχετε νὰ μὴν ἀνταποδώσῃ κανεὶς σὲ κάποιον κακὸ γιὰ κακό, ἀλλὰ πάντοτε νὰ ἐπιδιώκετε τὸ καλὸ καὶ μεταξύ σας καὶ πρὸς ὅλους (καὶ πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή).

Προσέχετε κανεὶς ἀπὸ σᾶς νὰ μὴ ἀνταποδώσῃ εἰς ἄλλον κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἀλλὰ πάντοτε ἐπιδιώκετε νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ἀναμεταξύ σας καὶ εἰς ὅλους, ἀκόμη καὶ εἰς τοὺς μὴ Χριστιανούς.

Προσέχετε, μήπως τυχὸν κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἀνταποδώσῃ εἰς κάποιον κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἀλλὰ πάντοτε προσπαθεῖτε μὰ ζῆλον νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ μεταξύ σας καὶ εἰς ὅλους ἀνεξαιρέτως.

Πάντοτε νὰ χαίρετε.

Χαίρετε πάντοτε, καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὰς θλίψεις.

Πάντοτε καὶ εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις τῆς ζωῆς σας νὰ χαίρετε.

Πάντοτε νὰ προσεύχεσθε.

Ἀδιαλείπτως καὶ ἀκατάπαυστα νὰ ἐπικοινωνῆτε μὲ τὸν Θεόν μὲ τὴν προσευχὴν καὶ τὴν εὐλαβῆ διάθεσιν.

Συνεχῶς καὶ ἀκατάπαυστα νὰ προσεύχεσθε πρὸς τὸν Θεόν.

Πάντοτε ν’ ἀναπέμπετε εὐχαριστία (καὶ ὅταν συμβαίνουν εὐχάριστα καὶ ὅταν συμβαίνουν δυσάρεστα). Διότι αὐτὸ εἶναι γιὰ σᾶς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἀποκαλύφθηκε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διὰ κάθε τι νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν. Διότι τοῦτο εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ποὺ μᾶς τὸ ἐδίδαξεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς διὰ νὰ σᾶς τὸ κηρύξωμεν.

Διὰ κάθε τί, εὐχάριστον ἢ δυσάρεστον, νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν· διότι αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὸ ἐφανέρωσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς σᾶς διὰ μέσου τοῦ κηρύγματός μας.

Τὴ φλόγα τοῦ Πνεύματος νὰ μὴ σβήνετε.

Μὴ παρεμποδίζετε τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ μὴ ματαιώνετε τὴν φανέρωσίν των.

Τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ποὺ εἶναι φῶς καὶ φωτιά, μὴ τὰ σβήνετε καὶ μὴ τὰ ἀχρηστεύετε.

Λόγους ἐμπνευσμένους ἀπὸ τὸ Πνεῦμα νὰ μὴ περιφρονῆτε.

Μὴ περιφρονῆτε τὰς προφητείας, τὰς ὁποίας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα διὰ τοῦ χαρίσματός του ἐμπνέει εἰς διάφορα μέλη τῆς Ἐκκλησίας.

Μὴ ἐξουθενώνετε τὰς προφητείας, ποὺ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἀποκαλύπτει διὰ μέσου τῶν πιστῶν.

Ἀλλὰ τὰ πάντα νὰ ἐξετάζετε, καὶ ὅ,τι εἶναι καλὸ νὰ κρατῆτε.

Ἐξετάζετε δὲ καὶ διακρίνετε ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τὰς προφητείας, καὶ ὅ,τι θὰ εὕρετε καλόν, κρατεῖτε τὸ σφικτά.

Ἐρευνᾶτε καὶ ξεχωρίζετε ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ τὰς προφητείας καὶ ὅ,τι καλὸν καὶ ὠφέλιμον διὰ σᾶς εὕρετε νὰ τὸ κρατῆτε καλά.

Ἀπὸ κάθε κακὸ πρᾶγμα νὰ ἀπέχετε.

Νὰ φεύγετε μακρὰν ἀπὸ κάθε λογῆς πονηρόν.

Ἀπὸ κάθε εἶδος πονηρίας νὰ φεύγετε μακρυά.

Αὐτὸς δὲ ὁ δυνατὸς Θεὸς εἴθε νὰ σᾶς ἁγιάσῃ ἐξ ὁλοκλήρου, καὶ ὁλόκληρο τὸ πνεῦμα σας καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα νὰ διαφυλαχθοῦν ἄμεμπτα γιὰ τὴν παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἴθε δὲ αὐτὸς ὁ Θεός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον πηγάζει ἡ πραγματικὴ εἰρήνη, νὰ σᾶς ἁγιάσῃ ὁλοκλήρους· καὶ ὁλόκληρος ὁ νοῦς σας καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα σας εἴθε νὰ διαφυλαχθοῦν ἄμεμπτα κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὸς δὲ ὁ Θεός, ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, εἴθε νὰ σᾶς καταστήσῃ ἁγίους πλήρως καὶ τελείως, καὶ ὁλόκληρον τὸ πνεῦμα σας καὶ ἡ ψυχή σας καὶ τὸ σῶμα σας εἴθε νὰ διατηρηθοῦν ἀνεπίληπτα καὶ ἄμεμπτα κατὰ τὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εἶναι ἀξιόπιστος αὐτός, ὁ ὁποῖος σᾶς καλεῖ, καὶ θὰ τὰ πραγματοποιήσῃ.

Ἔχω πεποίθησιν δέ, ὅτι αὐτὸς θὰ σᾶς διαφολάξῃ ἀμέμπτους κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, διότι εἶναι ἄξιος πάσης ἐμπιστοσύνης αὐτός, ποὺ σᾶς προσκαλεῖ διὰ νὰ σᾶς σώσῃ, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ πραγματοποιήσῃ ὅ,τι σᾶς ηὐχήθην.

Εἶναι κατὰ πάντα ἀξιόπιστος ὁ Θεός, ποὺ σᾶς ἔχει καλέσει καὶ ὁ ὁποῖος καὶ θὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὰ ποὺ σᾶς ηὐχήθην· εἶμαι δι’ αὐτὸ βέβαιος.

Ἀδελφοί, νὰ προσεύχεσθε γιὰ μᾶς.

Ἀδελφοί, προσεύχεσθε ὑπὲρ ἡμῶν.

Ἀδελφοί, προσεύχεσθε καὶ δι’ ἡμᾶς.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιο.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιον.

Ἀσπασθῆτε ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς μὲ φίλημα ἅγιον.

Σᾶς δεσμεύω στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ν’ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολὴ σ’ ὅλους τοὺς ἀδελφούς, οἱ ὁποῖοι ὡς πιστοὶ εἶναι ἀφιερωμένοι σ’ αὐτόν.

Σᾶς ἐξορκίζω εἰς τὸν Κύριον νὰ ἀναγνωσθῇ ἡ ἐπιστολὴ εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους ἀδελφούς.

Σᾶς ἐξορκίζω εἰς τὸν Κύριον νὰ ἀναγνωσθῇ αὐτὴ ἡ ἐπιστολὴ εἰς ὅλους τοὺς ἁγίους ἀδελφούς.

Ἡ χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Εἴθε ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἴθε νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σας. Ἀμήν.