Ζαχαρίας

Κατὰ τὸν ὄγδοον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Ζαχαρίαν, υἱὸν τοῦ Βαραχίου, ἔγγονον τοῦ Ἀδδώ, τὸν προφήτην καὶ τοῦ εἶπε·

Κατὰ τὸν ὄγδοον μῆνα (τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους, τὸν Μαρσιεσβάν) τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν ὁ (A' τοῦ Ὑστάσπους) ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν προφήτην Ζαχαρίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου καὶ ἔγγονον τοῦ Ἀδδώ, καὶ τοῦ εἶπεν:

«Μεγάλην ὀργὴν ὠργίσθη ὁ Κύριος ἐναντίον τῶν πατέρων σας.

«Ὠργίσθη ὁ Κύριος εἰς τὰ παλαιοτέρα χρόνια ἐναντίον τῶν πατέρων σας μὲ μεγάλην ὀργήν·

Ἐκεῖνοι, βέβαια, ἀπέθανον· θὰ πῇς ὅμως τώρα σὺ εἰς τοὺς συγχρόνους σου· αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· Ἐπιστρέψατε ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐγὼ θὰ ἐπιστρέψω μὲ καλωσύνην καὶ εὐμένειαν πρὸς σᾶς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων·

(καὶ ἐπειδὴ ἐκεῖνοι δὲν ζοῦν πλέον), εἶπε τώρα πρὸς τοὺς συγχρόνους σου Ἰουδαίους: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ· ἀφοῦ εἴδατε εἰς ποίαν πανωλεθρίαν παρέδωσα τοὺς πατέρας σας, οἱ ὁποῖοι ἀπείθησαν εἰς ὅσα τοὺς συνεβούλευσα διὰ τῶν προφητῶν, ἐπιστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος τῶν οὐρανίων δυνάμεων, ὁπότε καὶ Ἐγὼ θὰ ἀποσύρω τὴν ὀργήν μου καὶ θὰ ἐπιστρέψω εἰς σᾶς μὲ ἐλεήμονα καὶ εὐσπλαγχνικὴν διάθεσιν, λέγει ὁ Κύριος τῶν οὐρανίων δυνάμεων.

καὶ μὴ γίνεσθε ὡσὰν τοὺς πατέρας σας, ἐναντίον τῶν ὁποίων προηγούμενοι προφῆται ἀπηύθυναν δριμείας ἐπιπλήξεις λέγοντες· Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἀπομακρυνθῆτε ἀπὸ τοὺς πονηροὺς τρόπους τῆς ζωῆς σας, ἀπὸ τὰ κακὰ ἔργα σας. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἤκουσαν τὴν φωνήν μου, δὲν ἔδωσαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια μου, λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ μὴ γίνεσθε σὰν τοὺς πατέρας σας, τοὺς ὁποίους οἱ προηγούμενοι, οἱ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας προφῆται, κατηγόρησαν καὶ ὠνείδισαν δριμύτατα λέγοντες: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ· γυρίστε πίσω, μετανοῆστε· ἀποστραφῆτε τοὺς ἁμαρτωλοὺς δρόμους καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν διαγωγήν σας καὶ τὰ πονηρά σας ἔργα. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ὑπήκουσαν εἰς τοὺς προφήτας καὶ δὲν ἔδωσαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγιά μου, λέγει ὁ Κύριος.

Καί, λοιπόν, ποῦ εἶναι σήμερον οἱ παρακούσαντες πατέρες σας καὶ οἱ προφῆται, ποὺ εἶχαν ὁμιλήσει πρὸς αὐτούς; Μήπως ἐπρόκειτο νὰ ζήσουν εἰς τὴν γῆν αὐτὴν αἰωνίως;

Ποὺ εἶναι λοιπὸν τώρα οἱ πατέρες σας; Ἀλλὰ καὶ οἱ προφῆται, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐκήρυξαν, ποὺ εἶναι; Ἀπέθαναν! Μήπως ἄλλωστε ἐπρόκειτο νὰ μείνουν ἐδῶ ζωντανοὶ αἰωνίως;

Σεῖς ὅμως δεχθῆτε καὶ ὑπακούσατε εἰς τὰς ἐντολάς μου καὶ εἰς τοὺς νόμους μου· εἰς ὅσα ἐγὼ διατάσσω διὰ τοῦ Πνεύματός μου εἰς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἄλλοτε ἐπιπλήξει τοὺς πατέρας σας». Οἱ Ἰουδαῖοι τῆς ἐποχῆς τοῦ Ζαχαρίου ἀπήντησαν καὶ εἶπαν· «Κύριος ὁ παντοκράτωρ, ὅπως ἀπεφάσισε νὰ πράξῃ ἐναντίον μας, ἀνάλογα μὲ τὸν πονηρὸν τρόπον τῆς ζωῆς μας καὶ τὰ κακά μας ἔργα, δικαίως ἔπραξε πρὸς ἡμᾶς».

Σεῖς ὅμως, οἱ ἀπόγονοι ἐκείνων, ἀποδεχθῆτε τὰ λόγια καὶ τοὺς νόμους μου, ὅσα Ἐγὼ ὁρίζω καὶ διατάσσω διὰ τοῦ Πνεύματός μου εἰς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κατηγορήσει καὶ ἐλέγξει τοὺς πατέρας σας». Καὶ οἱ σύγχρονοι τοῦ Ζαχαρίου Ἰουδαῖοι συνεφώνησαν μαζί του, συνωμολόγησαν τὴν ἀλήθειαν, ἀπεκρίθησαν δὲ εἰς αὐτὸν καὶ τοῦ εἶπαν: «Ὁμολογοῦμεν ὅτι, ὅπως διέταξε καὶ ὅπως ἀπεφάσισεν ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ να πράξῃ ἐναντίον μας, ἀναλόγως πρὸς τὴν ἁμαρτωλὴν πορείαν καὶ τὴν ἁμαρτωλὴν διαγωγήν μας, δίκαια καὶ ὀρθὰ ἐνήργησεν ἐναντίον μας».

Κατὰ τὴν εἰκοοτὴν τετάρτην τοῦ ἑνδεκάτου μηνός - αὐτὸς εἶναι ὁ μῆνας Σαβάτ - κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, ὡμίλησε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν προφήτην Ζαχαρίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου, τὸν ἔγγονον τοῦ Ἀδδώ, καὶ εἶπε:

Κατὰ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἑνδεκάτου μηνὸς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους - αὐτὸς εἶναι ὁ μῆνας Σαβάτ - κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ Δαρείου (Α' τοῦ Ὑστάσπους) ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν προφήτην Ζαχαρίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου καὶ ἔγγονον τοῦ Ἀδδώ, καὶ (ὁ Ζαχαρίας) εἶπεν:

Ἰδοὺ ὅτι κατὰ τὴν νύκτα εἶδον ἕνα ὅραμα· ἕνας ἀνὴρ εἶχεν ἱππεύσει ἵππον χρώματος ἐρυθροῦ. Αὐτὸς ἐστέκετο μεταξὺ βαθυσκίων ὀρέων. Ὀπίσω δὲ ἀπὸ αὐτὸν ἦσαν ἵπποι κόκκινοι καὶ ψαροί, ποικιλόχρωμοι καὶ λευκοί.

«Εἶδα ἕνα ὅραμα, μίαν ὀπτασίαν κατὰ τὴν νύκτα· καὶ νά! Ἕνας ἄνδρας εἶχεν ἱππεύσει ἕνα ἵππον, ὁ ὁποῖος εἶχε χρῶμα κοκκινωπὸν καὶ αὐτὸς ἐστέκετο μεταξὺ τῶν βαθυσκίων βουνῶν, πίσω δὲ ἀπὸ αὐτὸν ἦσαν ἄλλοι ἵπποι κοκκινωποὶ καὶ ψαροὶ καὶ ποικιλόχρωμοι καὶ λευκοί.

Καὶ εἶπα· «Κύριε, τί εἶναι αὐτοὶ οἱ ἵπποι καὶ οἱ ἱππεῖς;» Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄγγελος, ποὺ ὠμιλοῦσε· «ἐγὼ θὰ σοῦ ἀποκαλύψω τί εἶναι αὐτά».

Καὶ γεμᾶτος ἀπορίαν ἐρώτησα: «Τί εἶναι αὐτοί, Κύριε;» Καὶ ὁ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος ὠμιλοῦσε πρὸς Ἐμέ, ἀπάντησε καὶ μοῦ εἶπεν: «Ἐγὼ θὰ σοῦ δείξω τί εἶναι αὐτά».

Ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐστέκετο ἀνάμεσα εἰς τὰ παχύσκια ὄρη, εἶπε πρὸς ἐμέ· αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἔχει στείλει ὁ Κύριος νὰ περιοδεύσουν τὴν γῆν».

Καὶ ὁ ἄνδρας, ποὺ ἐστέκετο μεταξὺ τῶν βαθυσκίων βουνῶν, ἀπεκρίθη καὶ μοῦ εἶπεν: «Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ἀπέστειλεν ὁ Κύριος διὰ να περιοδεύσουν τὴν γῆν καὶ νὰ ἰδοῦν τί θὰ συμβῇ εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον».

Ἀπήντησαν ἐκεῖνοι εἰς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀνάμεσα εἰς τὰ ὄρη καὶ εἶπον· «περιωδεύσαμεν ὅλην τὴν γῆν καὶ ἰδοὺ ὅτι ὅλη ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ εὑρίσκεται ἐν ἡσυχία».

Καὶ οἱ ἱππεῖς ἀπεκρίθησαν εἰς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐστέκετο μεταξὺ τῶν βαθυσκίων βουνῶν, καὶ τοῦ εἶπαν: «Περιωδεύσαμεν ὁλόκληρον τὴν γῆν καὶ διεπιστώσαμεν τοῦτο· νά, ὁλόκληρος ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ ἔχει ἡσυχίαν καὶ ἠρεμίαν».

Ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ὡμίλησε καὶ εἶπε· «Κύριε παντοκράτωρ, ἕως πότε δὲν θὰ ἐλεήσῃς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις τῆς χώρας Ἰούδα, διὰ τὰς ὁποίας ἑβδομήκοντα τώρα ἔτη δεικνύεις ἀδιαφορίαν;»

Τότε ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἔλαβε τὸν λόγον καὶ εἶπε: «Κύριε Παντοκράτορ, ἕως πότε θὰ συνεχίζῃς νὰ μὴ εὐσπλαγχνίζεσαι τὴν ἐρημωμένην καὶ ἐγκαταλελειμμένην Ἱερουσαλὴμ καὶ τὶς πόλεις τῆς Ἰουδαίας, διὰ τίς ὁποῖες ἀδιαφορεῖς καὶ πρὸς τὶς ὁποῖες ἐκδηλώνεις τὴν ὀργήν σου ἐπὶ ἑβδομήντα χρόνια τώρα;»

Ὁ Κύριος παντοκράτωρ ἀπήντησε λόγους καλούς, λόγους παρηγορίας πρὸς τὸν ἄγγελον, ὁ ὁποῖος ὠμιλοῦσε μὲ ἐμέ.

Καὶ ὁ παντοκράτωρ Κύριος ἀπεκρίθη μὲ λόγια καλὰ καὶ παρηγορητικὰ εἰς τὸν ἄγγελον, ποὺ ὡμιλοῦσε μαζί μου.

Ὁ ἄγγελος, ποὺ μοῦ ὡμιλοῦσε, μοῦ εἶπε· «Κράξε μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ εἰπέ· αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἐγὼ μέχρι ζηλοτυπίας ἠγάπησα τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν Σιὼν μὲ μεγάλον ζῆλον.

Ὁ δὲ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μὲ ἐμέ, μοῦ εἶπε: «Φώναξε δυνατά, ὥστε νὰ ἀκουσθῇς ἀπὸ ὅλους, καὶ εἰπέ: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ· Καίγομαι κυριολεκτικὰ μέχρι ζηλοτυπίας ἀπὸ μεγάλην ἀγάπην πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀπὸ ἰσχυρὰν καὶ μεγάλην στοργὴν πρὸς τὴν Σιών·

Διὰ τὴν ἀγάπην μου αὐτὴν θὰ ὀργισθῶ μεγάλην ὀργὴν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα μαζῆ ἐπετέθησαν ἐναντίον της· διότι ἐγὼ μὲν ὀλίγον ὠργίσθην ἐναντίον αὐτῆς, ἐκεῖνοι ὅμως προσέθεσαν εἰς αὐτὴν πολλὰς συμφοράς.

ἕνεκα δὲ τῆς σψοδρᾶς αὐτῆς ἀγάπης μου πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν θὰ ὀργισθῶ μὲ μεγάλην ὀργὴν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ὅλα μαζὶ καὶ ἀπὸ πᾶσαν κατεύθυνσιν ἐπετέθησαν ἐναντίον της· διότι ἐνῷ μὲν Ἐγώ, διὰ λόγους καθαρῶς παιδαγωγικούς, ὠργίσθηκα ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ ὀλίγον, τὰ ἔθνη ἐκεῖνα ἐπετέθησαν ἐνωμένα ἐναντίον της καὶ τῆς ἐπροξένησαν συμφορὲς καὶ τῆς αὔξησαν τὰ δεινά.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει Κύριος· θὰ ἐπιστρέψω εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ ἔλεος καὶ ἀγάπην καὶ ὁ ναός μου θὰ ἀνοικοδομηθῇ εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Ἡ περιοχὴ τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ ἐκταθῇ ἀκόμη περισσότερον».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Θὰ ἐπιστρέψω εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ εὐσπλαγχνίαν, ἀγάπην καὶ ἡμερότητα, καὶ ὁ Ναός μου θὰ οἰκοδομηθῇ καὶ πάλιν εἰς αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ· καὶ ἡ σήμερον ἐρειπωμένη Ἱερουσαλήμ, θὰ ἀνοικοδομηθῇ, ἡ δὲ περιοχή της θὰ λάβῃ μεγαλύτερες διαστάσεις».

Καὶ ὁ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος συνομιλοῦσε μὲ ἐμέ, μοῦ εἶπε· «φώναξε πάλιν πολὺ δυνατὰ καὶ εἰπέ· αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· θὰ πλημμυρίσουν καὶ πάλιν αἱ πόλεις τῆς Ἰουδαίας μὲ ἀγαθά, διότι ὁ Κύριος θὰ στείλῃ καὶ πάλιν πλούσιον τὸ ἔλεός του εἰς τὴν Σιὼν καὶ θὰ ἐκλέξῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς ἰδικήν του πόλιν».

Καὶ ὁ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, μοῦ εἶπε: «Φώναξε καὶ πάλιν δυνατά, ὥστε νὰ ἀκουσθῇς ἀπὸ ὅλους, καὶ εἰπέ: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ· Πάλιν θὰ πλημμυρίσουν καὶ θὰ ξεχειλίσουν οἱ πόλεις τῆς Ἰουδαίας ἀπὸ ἀφθονίαν ἀγαθῶν καὶ ὁ Κύριος θὰ δείξῃ πάλιν πλούσιον ἔλεος καὶ εὐσπλαγχνίαν εἰς τὴν Σιών, θὰ ἐκλέξῃ δὲ τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πόλιν ἰδικήν του».

Ὁ προφήτης συνεχίζει· ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα.

Ἐσήκωσα τὰ μάτια μου, συνεχίζει ὁ προφήτης Ζαχαρίας, καὶ νά· εἶδα μίαν ὅρασιν: Εἶδα τέσσερα κέρατα.

Ἠρώτησα τὸν ἄγγελον, ὁ ὁποῖος συνωμιλοῦσε μὲ ἐμέ, τί σημαίνουν αὐτά, Κύριε; Καὶ ἐκεῖνος μοῦ εἶπε· «αὐτὰ τὰ κέρατα συμβολίζουν τὰς δυνάμεις τὰς ἐχθρικάς, αἱ ὁποῖαι διεσκόρπισαν τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ».

Ἀπευθυνόμενος δὲ πρὸς τὸν ἄγγελον, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, τὸν ἐρώτησα: «Τί συμβολίζουν τὰ τέσσερα αὐτὰ κέρατα, Κύριε;» Καὶ αὐτὸς μοῦ ἀπάντησε: «Τὰ κέρατα αὐτὰ συμβολίζουν τις ἰσχυρὲς ἐχθρικὲς δυνάμεις (ἔθνη), ποὺ διεσκόρπισαν τοὺς Ἰουδαίους (τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα) καὶ τοὺς Ἰσραηλῖτες (τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ) καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ».

Ὁ Κύριος μοῦ παρουσίασε τότε τέσσαρας μαραγκοὺς καὶ εἶπα·

Κατόπιν ὁ Κύριος μοῦ ἔδειξε τέσσερις σιδηρουργούς.

«τί ἔρχονται νὰ κάμουν αὐτοί;» Ἐκεῖνος μοῦ ἀπήντησε· «τὰ κέρατα αὐτὰ εἶναι αἱ ἐχθρικαὶ δυνάμεις, αἱ ὀποῖαι διεσκόρπισαν τοὺς Ἰουδαίους καὶ συνέτριψαν τοὺς Ἰσραηλίτας, ὥστε κανεὶς ἀπ’ αὐτοὺς νὰ μὴ ἠμπορέσῃ νὰ σηκώσῃ τὴν κεφαλήν. Αὐτοὶ δὲ οἱ τέκτονες ἐβγῆκαν, διὰ νὰ παροξύνουν καὶ ἐξερεθίσουν ἐναντίον ἀλλήλων τὰ τέσσαρα αὐτὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἀλαζονικὰ ὕψωσαν τὴν δύναμίν των ἐναντίον τῆς χώρας τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ διασκορπίσουν αὐτήν».

Καὶ εἶπα: «Τί ἔρχονται νὰ κάμουν αὐτοί;» Καὶ Ἐκεῖνος μοῦ ἀπάντησε: «Τὰ τέσσερα αὐτὰ κέρατα εἶναι οἱ ἰσχυρὲς ἐχθρικὲς δυνάμεις (ἔθνη), οἱ ὁποῖες διεσκόρπισαν τοὺς Ἰουδαίους καὶ συνέτριψαν τοὺς Ἰσραηλῖτες τόσον πολύ, ὥστε κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ σηκώσῃ κεφάλι. Τώρα λοιπὸν αὐτοὶ οἱ τέσσερις σιδηρουργοί (οἱ οὐράνιες δυνάμεις) ἐβγῆκαν διὰ νὰ ἐξερεθίσουν καὶ διεγείρουν ἐναντίον ἀλλήλων τὰ τέσσερα αὐτὰ ἐχθρικὰ ἔθνη, ποὺ ὕψωσαν μὲ τρόπον ἀλαζονικὸν τὴν δύναμίν των, ὡσὰν αὐτὴ νὰ ἦταν ἀήττητη καὶ ἄθραυστη, ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας, τῆς χώρας τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ συντρίψουν καὶ διασκορπίσουν τὸν λαόν της». (Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ τιμωρηθοῦν μεταξύ των δι’ ὅσα ἔπραξαν κατὰ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ).

Ἐσήκωσα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ ἕνας ἀνήρ, ὁ ὁποῖος ἐκρατοῦσε εἰς τὰ χέρια του σχοινίον καταμετρήσεως ἐκτάσεων γῆς.

Κατόπιν ἐσήκωσα τὰ μάτια μου καὶ νά· εἶδα ἄλλην ὅρασιν: Εἶδα ἕνα ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἐκρατοῦσε εἰς τὰ χέρια του σχοινί, μὲ τὸ ὁποῖον μετροῦν μεγάλης ἐκτάσεως γῆν.

Ἠρώτησα, λοιπόν, αὐτὸν καὶ εἶπα· «ποῦ σὺ πηγαίνεις;» Ἐκεῖνος μοῦ ἀπήντησε· «πηγαίνω νὰ καταμετρήσω τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἴδω πόσον εἶναι τὸ πλάτος της καὶ πόσον εἶναι τὸ μῆκος αὐτῆς».

Καὶ ἐρώτησα τὸν νέον ἄνδρα: «Ποῦ πηγαίνεις;» Καὶ αὐτὸς μοῦ ἀπεκρίθη: «Πηγαίνω νὰ καταμετρήσω τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὴν μίαν ἄκρην ἕως τὴν ἄλλην, διὰ νὰ ἰδῶ πόσον μεγάλο εἶναι τὸ πλάτος της καὶ πόσον μεγάλο εἶναι τὸ μῆκος της».

Καὶ ἰδού, ὁ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος ὠμιλοῦσε μαζῆ μου, ἵστατο ὄρθιος. Ἕνας δὲ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθε πρὸς συνάντησίν του.

Καὶ νά· ὁ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, ἐστέκετο ἀκίνητος· ἕνας ἄλλος δὲ ἄγγελος ἐξῆλθε διὰ νὰ τὸν συναντήσῃ.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· «τρέξε καὶ ὁμίλησε πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον καὶ εἰπέ· ὡσὰν εὐρυχωροτάτη κατοικία θὰ κατοικηθῇ ἡ Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ πλῆθος ἀνθρώπων· καὶ κτήνη πολλὰ θὰ εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῆς.

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν: «Πήγαινε, μίλησε εἰς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον καὶ εἰπέ: «Ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικηθῇ τόσον πυκνά, ὥστε θὰ εἶναι κατάμεστη ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν κτηνῶν, ποὺ θὰ εὑρίσκωνται εἰς αὐτὴν·

Ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι δι’ αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος, ὡς ἕνα πύρινον τεῖχος ὁλόγυρά της καὶ δόξα της ἐν μέσῳ αὐτῆς».

Ἑγὼ δὲ θὰ εἶμαι δι’ αὐτήν, λέγει ὁ Κύριος, ὡς πύρινον τεῖχος ὁλοτρόγυρά της ἄμαχον καὶ ἀνυπέρβλητον καὶ δόξα ἰδική της ἀνάμεσά της»».

Ὦ, ὦ, σεῖς Ἰουδαῖοι, ἀναχωρήσατε ἀπὸ τὰ μέρη τοῦ βορρᾶ, λέγει ὁ Κύριος, διότι ἀπὸ τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος ἐγὼ θὰ σᾶς συμμαζεύσω, λέγει ὁ Κύριος.

Ὤ! Ὤ! σεῖς Ἰουδαῖοι! Ἐμπρός· φεύγετε ἀπὸ τὴν χώραν τοῦ Βορρᾶ, τὴν χώραν τῶν Χαλδαίων, λέγει ὁ Κύριος· διότι ἀπὸ τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος θὰ σᾶς συναθροίσω, λέγει ὁ Κύριος.

Σεῖς οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ κατοικεῖτε εἰς τὴν πόλιν τῆς Βαβυλῶνος, ἐλᾶτε εἰς τὴν Σιών, διὰ νὰ εὕρετε σωτηρίαν καὶ ἀσφάλειαν.

Ὅσοι Ἰουδαῖοι κατοικεῖτε εἰς τὴν πόλιν τῆς Βαβυλῶνος, φύγετε καὶ ἐλᾶτε εἰς τὴν Σιών, διὰ νὰ διασωθῆτε.

Διότι αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· εἰς δόξαν τοῦ Ὀνόματός του μὲ ἔστειλεν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν, ποὺ σᾶς ἐλαφυραγώγησαν, διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀπλώνει τὸ χέρι του ἐχθρικῶς ἐναντίον σας, εἶναι σὰν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος μὲ τὸν δάχτυλόν του ἐγγίζει τὴν κόρην τοῦ ὀφθαλμοῦ του.

Διότι αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: Πρὸς δόξαν τοῦ ἁγίου Ὀνόματός του μὲ ἔχει ἀποστείλει ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐλεηλάτησαν διότι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς πλησιάζει ἐχθρικῶς καὶ ἀπλώνει τὸ χέρι του διὰ νὰ σᾶς βλάψῃ καὶ λυπήσῃ, εἶναι σὰν ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος μὲ τὸ δάκτυλόν του ἐγγίζει καὶ προσβάλλει τὴν κόρην τοῦ ματιοῦ μου.

Ἰδού, ὅτι ἐγὼ τώρα ἐκτείνω τιμωρὸν τὴν χεῖρα μου ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σας καὶ αὐτοὶ θὰ λαφυραγωγηθοῦν ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, τοὺς ὁποίους εἶχαν αἰχμαλωτίσει. Καὶ τότε θὰ γνωρίσετε καλά, ὅτι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ μὲ ἀπέστειλε πρὸς σᾶς.

Διότι, νά· ἐγὼ θὰ φέρω τιμωρὸν τὸ χέρι μου κατεπάνω τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ· καὶ αὐτοί, οἱ πρώην κύριοι, θὰ λαφυραγωγηθοῦν ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, τοὺς ὁποίους εἶχαν αἰχμαλωτίσει· καὶ τότε θὰ ἐννοήσετε καλὰ ὅτι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ μὲ ἀπέστειλεν εἰς σᾶς.

Τέρπου, λοιπόν, καὶ εὐφραίνου, κόρη μου Σιών, διότι ἰδού, ἐγὼ ἔρχομαι καὶ θὰ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, λέγει ὁ Κύριος.

Ἀγάλλου λοιπόν, χαῖρε καὶ εὐφραίνου, θυγατέρα μου Σιών, διότι, νά· Ἐγὼ ἔρχομαι καὶ θὰ κατασκηνώσω ἀνάμεσά σου, λέγει ὁ Κύριος!

Τότε, κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῆς σωτηρίας καὶ λυτρώσεως, πολλὰ ἔθνη θὰ καταφύγουν πρὸς τὸν Κύριον, θὰ γίνουν ἰδικός του λαὸς καὶ θὰ κατασκηνώσουν ἐν μέσῳ σου. Τότε θὰ μάθετε καλὰ ὅτι πράγματι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἔστειλεν ἐμὲ πρὸς σᾶς ὡς πρρφήτην.

Καὶ κατὰ τὴν εὐλογημένην καὶ εὐτυχισμένην ἐκείνην ἐποχὴν τῆς λυτρώσεως ἔθνη πολλὰ θὰ καταφύγουν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὸν Κύριον, θὰ γίνουν δὲ λαὸς ἰδικός του καὶ θὰ κατασκηνώσουν ἀνάμεσά σου. Τότε θὰ γνωρίσῃς πολὺ καλὰ ὅτι ὁ παντοκράτωρ Κύριος μὲ ἀπέστειλεν ἐπισήμως πρὸς σέ.

Τότε ὁ Κύριος θὰ κληρονομήσῃ τοὺς Ἰουδαίους καὶ ὡς ἰδικήν του περιοχὴν τὴν ἁγίαν χώραν τῆς Ἰουδαίας, θὰ ἐκλέξῃ τότε καὶ πάλιν ὡς ἰδιαιτέραν του πόλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.

Καὶ ὁ Κύριος θὰ λάβῃ ὡς κληρονομίαν ἰδικήν του τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν καὶ ὡς περιοχὴν ἰδικήν του τὴν ἁγίαν καὶ ἐκλεκτὴν χώραν των, τὴν Ἰουδαίαν· ἀκόμη θὰ ἐκλέξῃ καὶ πάλιν ὡς ἰδιαιτέραν του πόλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.

Κάθε ἄνθρωπος, λοιπόν, ἂς πλημμυρίσῃ ἀπὸ εὐλάβειαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διότι ἐσηκώθη καὶ ἀπὸ τὰς ἁγίας νεφέλας του κατέβη εἰς τὴν γῆν, σωτὴρ καὶ λυτρωτὴς τῶν ἀνθρώπων.

Κάθε ἄνθρωπος λοιπὸν ἂς σταθῇ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου μὲ βαθὺν σεβασμόν, συστολήν, ἅγιον φόβον καὶ σιγήν, διότι ἔχει σηκωθῆ ἀπὸ τὸν θρόνον του, ποὺ εἶναι στημένος εἰς τὶς ἅγιες νεφέλες, καὶ κατέβη διὰ νὰ προσφέρῃ σωτηρίαν καὶ λύτρωσιν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους.

Ὁ Κύριος, διηγεῖται ὁ προφήτης, μοῦ ἔδειξε τὸν Ἰησοῦν, τὸν ἀρχιερέα, νὰ ἵσταται ἐνώπιον τοῦ ἀγγέλου τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ διάβολος ἵστατο ἐκ δεξιῶν τοῦ ἀρχιερέως, διὰ νὰ ἀντιτίθεται πρὸς αὐτόν.

Κατόπιν ὁ Κύριός μοῦ ἔδειξε, λέγει ὁ Προφήτης, τὸν ἀρχιερέα Ἰησοῦν, ὁ ὁποῖος ἐστέκετο ἐμπρὸς εἰς τὸν ἄγγελον τοῦ Κύριον, ὁ δὲ διάβολος ἐστέκετο εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ ἀρχιερέως, διὰ νὰ τὸν κατηγορῇ, νὰ τοῦ ἀντιτίθεται καὶ νὰ τὸν πολεμῇ.

Ὁ ἄγγελος Κυρίου εἶπεν εἰς τὸν διάβολον· «ὁ Κύριος νὰ σὲ ἐπιτημήσῃ, διάβολε, νὰ σὲ ἐπιτιμήσῃ ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκλέξει τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πόλιν του. Ὡσὰν δαυλός, ποῦ ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὴν φωτιάν, δὲν εἶναι ὁ ἀρχιερεὺς αὐτός, ποῦ ἐσώθη ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τοῦ ἔθνους;»

Καὶ ὁ Κύριος διὰ φωνῆς ἀγγέλου, ὁ ὁποῖος ὠμιλοῦσε ἐκ μέρους του, εἶπε πρὸς τὸν διάβολον: «Ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ τὸ εὕρης καὶ ὁ Κύριος νὰ σὲ ἐπιτιμήσῃ, διάβολε, διὰ τὴν ἀδικίαν ποὺ ἀποτολμᾷς! Νὰ σὲ ἐπιτιμήσῃ ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐξέλεξε τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς πόλιν καὶ ἕδραν ἰδικήν του. Μήπως ὁ ἀρχιερεὺς αὐτὸς δὲν ὁμοιάζει πρὸς μισοκαμένο δαυλί, τὸ ὁποῖον ἀνεσύρθη ἀπότομα καὶ ἐσώθη ἀπὸ τὴν ἐθνικὴν συμφορὰν τῶν δεινῶν τῆς αἰχμαλωσίας, ποὺ ἦταν ὁμοία μὲ ἀναμμένην φωτιά;»

Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς ἦτο ἐνδεδυμένος μὲ ρυπαρὰ ἐνδύματα καὶ ἵστατο ὄρθιος ἐνώπιον τοῦ ἀγγέλου.

Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς ἦταν ντυμένος μὲ ἐνδύματα ἀκάθαρτα καὶ ἐστέκετο ὄρθιος ἐμπρὸς εἰς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου.

Ὁ δὲ ἄγγελος ὡμίλησε καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἄλλους ἀγγέλους, ποὺ ἵσταντο ἐνώπιόν του· «βγάλετε τὰ ἀκάθαρτα ἐνδύματα ἀπὸ αὐτόν». Ἔπειτα στραφεὶς πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοῦ εἶπε· «ἰδού, ἐγὼ ἀφῄρεσα τὰς ἀνομίας σου·» καὶ πρὸς τοὺς ἀγγέλους· «φορέσατε τώρα εἰς αὐτὸν τὸν μακρὸν ἱερατικὸν χιτῶνα.

Ὁ ἄγγελος δὲ αὐτός, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς ἄλλους ἀγγέλους, ποὺ ἐστέκοντο ἐνώπιόν του, τοὺς εἶπεν: «Ἀφαιρέσατε ἀπὸ αὐτὸν τὰ ἀκάθαρτα ἐνδύματα, ποὺ φορεῖ». Ὅταν δὲ τοῦ τὰ ἀφῄρεσαν, ἀπευθυνόμενος ὁ ἄγγελος πρὸς τὸν Ἰησοῦν τοῦ εἶπε: «Νά· ἀφῄρεσα τὶς ἁμαρτίες σου, σὲ ἀπάλλαξα ἀπὸ αὐτές». Κατόπιν, στρεφόμενος πρὸς τοὺς ἀγγέλους, τοὺς εἶπε: «Τώρα ἐνδύσατε τὸν Ἰησοῦν μὲ τὸν μακρὺν ἀρχιερατικὸν χιτῶνα, ὁ ὁποῖος φθάνει μέχρι τὰ πόδια·

Θέσατε εἰς τὴν κεφαλήν του τὴν καθαρὰν ἀρχιερατικὴν μίτραν». Οἱ ἄγγελοι ἐνέδυσαν αὐτὸν τὰ ἀρχιερατικὰ ἄμφια καὶ ἐφόρεσαν εἰς τὴν κεφαλήν του τὴν καθαρὰν ἀρχιερατικὴν μίτραν, ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἵστατο καὶ παρετήρει.

θέσατε ἐπίσης εἰς τὴν κεφαλήν του καθαρὰν ἀρχιερατικὴν μίτραν». Καὶ οἱ ἄγγελοι ἐφόρεσαν εἰς τὸν Ἰησοῦν ἀρχιερατικὰ ἄμφια καὶ ἔθεσαν εἰς τὴν κεφαλήν του καθαρὰν ἀρχιερατικὴν μίτραν, καθ’ ὃν χρόνον ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐστέκετο καὶ παρακολουθοῦσε τὴν σκηνήν.

Ἔπειτα ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ὡμίλησεν εἰς ἔντονον ὕφος πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ τοῦ εἰπε·

Κατόπιν ὁ ἄγγελος Κυρίου, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Ἰησοῦν μὲ τόνον ζωηρὸν καὶ ὕφος ἔντονον, τοῦ εἶπεν:

«αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἐὰν βαδίσῃς εἰς τὸν δρόμον τῶν ἐντολῶν μου καὶ ἐὰν τηρήσῃς τὰ προστάγματά μου, σὺ θὰ κυβερνήσῃς τὸν οἶκον μου τοῦτον, τὸν ναὸν καὶ τὸν λαὸν τῆς Ἰουδαίας. Καὶ ἐὰν διατηρήσῃς καθαρὰν καὶ ἀμόλυντον τὴν αὐλήν μου, θὰ δώσω εἰς σὲ πλήθη εὐλαβῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπικοινωνοῦν ἑλευθέρως ἐν μέσῳ τῶν ἱσταμένων ἐδῶ ἀγγέλων.

«Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ: «Ἐὰν βαδίζῃς σύμφωνα πρὸς τὶς ἅγιες ἐντολές μου καὶ ἐὰν φυλάξῃς τὰ προστάγματά μου, τότε θὰ διαχειρίζεσαι καὶ θὰ διοικῇς τὸν Ναὸν καὶ τὸν λαόν μου. Ἐὰν δὲ ἀκόμη ἐπιτηρῇς καὶ ἐπιμελῆσαι τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ, θὰ σοῦ δώσω ἀγγέλους, οἱ ὁποῖοι θὰ συνιερατεύουν καὶ θὰ συλλειτουργοῦν μαζί σου· τὴν τιμὴν δὲ αὐτὴν καὶ τὸ προνόμιον θὰ παραχωρήσω καὶ εἰς τοὺς ἀπογόνους σου.

Ἄκουσε, λοιπόν, σύ, Ἰησοῦ ὁ ἀρχιερεύς, καὶ ὅλοι ὅσοι εὑρίσκονται πλησίον σου, ὅσοι κάθονται ἀπέναντί σου, διότι εἶναι θεαταί μεγάλων προφητικῶν ὁραμάτων. Διότι ἰδού, ἐγὼ θὰ φέρω τὸν δοῦλον μου, τὸν Μεσσίαν, Ἀνατολὴν σωτηρίας καὶ δόξης διὰ τὸν Ἰσραὴλ καὶ τὰ ἔθνη.

Ἄκουε λοιπόν, σὺ Ἰησοῦ, ὁ ἀρχιερεύς, καὶ ὅλοι, ὅσοι εὑρίσκονται πλησίον σου, οἱ συνάδελφοι καὶ συνεργάται σου, οἱ ὁποῖοι κάθονται ἀπέναντί σου, διότι εἶναι ἄνδρες εὐσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι περισκοποῦν τὰ μεγάλα σημαδιακὰ καὶ καταπληκτικὰ γεγονότα, ποὺ ἀποκαλύπτονται εἰς τοὺς προφήτας καὶ τῶν ὁποίων ἀναμένουν τὴν ἐκπλήρωσιν. Διότι, νά! Ὅταν συμπληρωθῇ ὁ ὡρισμένος χρόνος, Ἐγὼ θὰ στείλω καὶ θὰ παρουσιάσω τὸν Δοῦλον μου, τὸν Μεσσίαν. Αὐτόν, ποὺ ἐκένωσε τὸν ἑαυτόν του καὶ ἔλαβε μορφὴν δούλου καὶ ἔγινε δοῦλος διὰ τὸ ἀνθρώπινον, ἂν καὶ εἶναι Κύριος πάντων καὶ αἰώνιος Θεός. Θὰ ἐξαποστείλω εἰς τὸν κόσμον τὸν Δοῦλόν μου, τὸν Μεσσίαν, ὁ Ὁποῖος εἶναι λαμπρὰ καὶ θεία Ἀνατολή, δηλαδὴ αὐτὸς ποὺ κατέβη ἀπὸ τὸν οὐρανόν, Ἥλιος Δικαιοσύνης, φῶς ἀληθινόν, ποὺ καταλαμπρύνει καὶ φαιδρύνει τις καρδιές· τὸν Δοῦλον μου, ὁ Ὁποῖος θὰ λάμψῃ μὲ τὴν λαμπρὰν ἀνατολήν του ὡς ἥλιος καὶ θὰ φέρῃ τὴν ἀποκατάστασιν, τὴν δόξαν καὶ σωτηρίαν τοῦ Ἰσραήλ, ἀλλὰ καὶ τὴν σωτηρίαν τῶν ἐθνῶν.

Διότι ἤδη ἔχω τοποθετήσει τὸν θεμέλιον λίθον, αὐτὸν τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐπάνω εἰς τὸν μοναδικὸν αὐτὸν λίθον ἑπτὰ ὀφθαλμοὶ ἀγρυπνοῦν. Ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω βόθρον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς λυτρώσεως θὰ ρίψω εἰς αὐτὸν ὅλας τὰς ἁμαρτίας τῆς χώρας.

Διότι, νά! Ἐτοποθέτησα ἐκλεκτὸν καὶ ἀκρογωνιαῖον Λίθον (εἰς τὰ θεμέλια τῆς Σιών), τὸν ὁποῖον ἔθεσα ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἰησοῦν, διὰ νὰ τὸν ἔχῃ πάντοτε ἐνώπιόν του· εἰς τὸν θεμέλιον αὐτὸν Λίθον ὑπάρχουν ἑπτὰ (δηλαδὴ πολλοὶ) ὀφθαλμοί, διὰ νὰ ἀγρυπνοῦν, νὰ ἐπιβλέπουν, νὰ παρακολουθοῦν ὅλα καὶ νὰ προνοοῦν δι’ ὅλα. Καὶ ἀκόμη, ἰδού! Ἐγὼ ἀνοίγω λάκκον, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, καὶ ἀφοῦ ἀναζητήσω καὶ ἐξετάσω μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν καὶ λεπτομέρειαν κάθε ἀδικίαν καὶ ἁμαρτίαν, θὰ ρίψω εἰς αὐτὸν ὅλες τὶς ἁμαρτίες τῆς χώρας κατὰ τὴν ὡρισμένην ἡμέραν τῆς λυτρώσεως (τὴν κοσμοσωτήριον ἡμέραν τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Μεσσίου).

Κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, χαίροντες θὰ προσκαλέσετε ὁ καθένας τὸν πλησίον του εἰς εὐφροσύνους συνεστιάσεις κάτω ἀπὸ τὶς κληματαριὲς καὶ κάτω ἀπὸ τὶς συκιές σας».

Κατὰ τὴν μεγάλην καὶ κοσμοϊστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, θὰ προσκαλέσετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον εἰς εὐφρόσυνον καὶ ἑορταστικὴν συγκέντρωσιν κάτω ἀπὸ τὶς κληματαριὲς καὶ τὶς συκιές σας, μέσα εἰς ἀτμόσφαιραν εὐτυχίας, ἀσφαλείας καὶ βαθείας εἰρήνης».

Ὁ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος μοῦ ὠμιλοῦσε, ἐστράφη καὶ μὲ ἐξύπνησεν, ὅπως ὅταν κανεὶς ἐξεγερθῇ ἀπὸ τὸν ὕπνον του,

Ὁ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος συνωμιλοῦσε μαζί μου, ἐπέστρεψε καὶ μὲ ἐξύπνησεν, ὅπως συμβαίνει, ὅταν ξυπνήσω ἀπὸ τὸν ὕπνον ὁ ἄνθρωπος ποὺ κοιμᾶται.

καὶ μοῦ εἶπε· «τί βλέπεις σύ;» Ἀπήντησα· βλέπω· ἰδοὺ μία λυχνία ὁλόχρυσος καὶ ἐπάνω εἰς τὸν κεντρικόν της στῦλον ὁ λύχνος. Ἑπτὰ ἦσαν ὅλοι οἱ λύχνοι καὶ ἑπτὰ βραχίονες, εἰς τὰ ἄκρα τῶν ὁποίων ἦσαν τοποθετημένοι οἱ λύχνοι.

Καὶ ὁ ἄγγελος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Τί βλέπεις;» Καὶ ἐγὼ ἀπάντησα: «Βλέπω· νά, μία ὁλόχρυση λυχνία, ἐπάνω δὲ εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ λυχνοστάτου (κεντρικοῦ στύλου) της ὑπάρχει ὁ λύχνος (ἢ ὀρθότερον τὸ στρογγυλὸν δοχεῖον). Εἰς τὸν λυχνοστάτην της ὑπῆρχαν ἑπτὰ λύχνοι καὶ ἑπτὰ βραχίονες, εἰς τὰ ἄκρα τῶν ὁποίων ὑπῆρχαν οἱ ἑπτὰ λύχνοι - κανδήλια.

Ἐπάνω ἀπὸ τὴν λυχνίαν ὑπῆρχον δύο κλάδοι ἐλαίας, ὁ ἕνας ἐκ δεξιῶν καὶ ὁ ἄλλος ἐξ ἀριστερῶν τοῦ κεντρικοῦ λύχνου της.

Δίπλα καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὴν χρυσῆν λυχνίαν ὑπῆρχαν δύο ἐλαιόδενδρα, ἕνα εἰς τὰ δεξιὰ τὸν λυχνοστάτου (κεντρικοῦ στύλου) της καὶ ἕνα εἰς τὰ ἀριστερά».

Ἠρώτησα καὶ εἶπα εἰς τὸν ἄγγελον ποὺ ὠμιλοῦσε μαζῆ μου· τί σημαίνουν αὐτά, Κύριε;

Ἐρώτησα δὲ πάλιν καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου: «Τί σημαίνουν αὐτά, Κύριε;»

Ὁ δὲ ἄγγελος, ὁ ὁποῖος ὠμιλοῦσε μὲ ἐμέ, μοῦ εἶπε· «δὲν γνωρίζεις τί σημαίνουν αὐτά; Καὶ εἶπα· «ὄχι, Κύριε».

Καὶ ὁ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, ἀπεκρίθη καὶ μοῦ εἶπε: «Δὲν γνωρίζεις τί σημαίνουν αὐτά;» Καὶ ἀπάντησα: «Ὄχι, Κύριε!»

Ἐκεῖνος ἀπήντησε καὶ μοῦ εἶπε· «αὐτὸ τὸ ὅραμα εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, ὅταν τοῦ εἶπε· ὄχι μὲ μεγάλην ὑλικὴν δύναμιν, οὔτε μὲ ἰσχὺν ἀνθρωπίνην, ἀλλὰ διὰ τοῦ Πνεύματός μου, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, θὰ ἀποπερατωθῇ τὸ ἔργον σου.

Τότε ὁ ἄγγελος ἀπεκρίθη καὶ μοῦ εἶπεν: «Ἡ ὅρασις αὐτή, ποὺ βλέπεις, εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, ὅταν τοῦ εἶπεν: «Ὄχι μὲ μεγάλην δύναμιν (στρατὸν καὶ ὅπλα), οὔτε μὲ ἀνθρωπίνην ἰσχύν, ἀλλὰ μὲ τὴν χάριν καὶ τὴν ἐνίσχυσιν τοῦ Πνεύματός μου, λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ, θὰ ὁλοκληρώσῃς τὸ ἔργον σου.

Ποιὸς εἶσαι σύ, τὸ μέγα ὄρος, ποὺ ἴσταται ἐνώπιον τοῦ Ζοροβάβελ ἐμπόδιον, διὰ νὰ μὴ στήσῃ αὐτὸς κατορθώματα; Ἐγὼ θὰ βγάλω τοὺς λίθους ἀπὸ τὸ λατομεῖον διὰ τὴν οἰκοδομήν του ναοῦ, τὴν κληρονομίαν μου αὐτὴν πρὸς τὸν λαόν, ἰσότητα χάριτος καὶ πλῆθος χαρίτων δι’ αὐτόν».

Ποῖον εἶσαι σύ, τὸ μεγάλο βουνό, ποὺ ὑψώνεσαι ἐμπρὸς εἰς τὸν Ζοροβάβελ καὶ τὸν ἐμποδίζεις νὰ ἐπιτύχῃ εἰς τὸ ἔργον του; Ἐγὼ δὲ θὰ βγάλω ἀπὸ τὸ λατομεῖον μου τοὺς λίθους, ποὺ χρειάζονται διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κληρονομία μου πρὸς τὸν λαόν, καὶ ἡ μία κατόπιν τῆς ἄλλης γεμᾶτες χάριν ἐνέργειές μου θὰ ἀποτελειώσουν καὶ θὰ καταστολίσουν τὸν Ναόν».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπε·

Ὁ δὲ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ (τὸν προφήτην) καὶ εἶπε:

«αἱ χεῖρες τοῦ Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν ναὸν τοῦτον καὶ αἱ χεῖρες του θὰ τὸν φέρουν εἰς πέρας. Καὶ θὰ μάθῃς σύ, λαέ, ὅτι Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἔχει ἀποστείλει ἐμὲ πρὸς σέ.

«Τὰ χέρια τοῦ Ζοροβάβελ ἔθεσαν τὸν θεμέλιον λίθον τοῦ Ναοῦ αὐτοῦ, καὶ τὰ ἰδικά του ἐπίσης χέρια θὰ τὸν φέρουν εἰς αἴσιον καὶ τέλειον πέρας· (καὶ τότε θὰ πληροφορηθῇς, Ἰουδαϊκὲ λαέ, ὅτι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ μὲ ἔχει ἀποστείλει ἐπισήμως πρὸς σέ).

Ποῖος δύναται νὰ καταφρονήσῃ τὰς φαινομενικῶς μικρὰς καὶ ἀσήμους αὐτὰς ἡμέρας; Οἱ Ἰουδαῖοι θὰ χαροῦν, διότι θὰ βλέπουν ἐκλεκτοὺς λίθους εἰς τὰ χέρια τοῦ Ζοροβάβελ διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ. Οἱ ἑπτὰ ἄγρυπνοι ὀφθαλμοὶ τῆς προνοίας τοῦ Κυρίου ἐπιβλέπουν εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν».

Διότι ποῖος θὰ τολμήσῃ νὰ περιφρονήσῃ αὐτὰ τὰ φαινομενικῶς ταπεινὰ καὶ μικρὰ ἔργα, τὶς δύσκολες, ἀσήμαντες αὐτὲς ἡμέρες καὶ περιστάσεις τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ναοῦ; Ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς θὰ χαρῇ, ὅταν ἰδῇ τὸ νῆμα τῆς στάθμης (ἤ, κατ’ ἄλλους: Τὸν λίθον τὸν ἐκλεκτόν, αὐτὸν ποὺ ἔχει προορισθῇ νὰ τεθῇ εἰς τὴν οἰκοδομὴν τελευταῖος) εἰς τὰ χέρια τοῦ Ζοροβάβελ. Οἱ ἑπτὰ ἄγρυπνοι ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου, σύμβολα τῆς παγγνωσίας καὶ ἀκριβοὺς ἐξετάσεως καὶ προνοίας τῶν πάντων ἐκ μέρους του, περισκοποῦν ὁλόκληρον τὴν γῆν».

Ἀπεκρίθην τότε καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· «αἱ δύο αὐταὶ ἐλαῖαι, ἡ μία ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἡ ἄλλη ἐξ ἀριστερῶν, τί σημαίνουν;»

Κατόπιν ἐπροχώρησα καὶ ἐρώτησα τὸν ἄγγελον: «Τί σημαίνουν τὰ δύο αὐτὰ ἐλαιόδενδρα, ποὺ εἶναι τὸ μὲν ἕνα εἰς τὰ δεξιὰ τῆς χρυσῆς λυχνίας, τὸ δὲ ἄλλο εἰς τὰ ἀριστερά;»

Δευτέραν φορὰν τὸν ἠρώτησα καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· «τί σημαίνουν οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν εἰς τὰ δύο χρυσᾶ δοχεῖα, ὅπου χύνεται τὸ ἔλαιον καὶ διοχετεύεται εἰς τοὺς χρυσοῦς ἀγωγούς;»

Καὶ διὰ δευτέραν φορὰν τὸν ἐρώτησα διὰ νὰ πληροφορηθῶ καὶ τοῦ εἶπα: «Τί σημαίνουν τὰ δύο κλαδιὰ τῶν ἐλαιοδένδρων, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰ δύο χρυσᾶ ὁμοιώματα τῶν μυκτήρων τοῦ μεγάλου κεντρικοῦ στύλου, τοῦ λυχνοστάτου, εἰς τοὺς ὁποίους (μυκτῆρες) χύνεται τὸ λάδι καὶ ἀπὸ τοὺς ὁποίους διοχετεύεται εἰς τοὺς ἑπτὰ σωληνοειδεῖς βραχίονες τοῦ λαδιοῦ (ποὺ τροφοδοτοῦν τοὺς ἑπτὰ λύχνους - κανδήλια);»

Ὁ ἄγγελος μὲ ἠρώτησε· «δὲν γνωρίζεις λοιπόν, τί σημαίνουν αὐτά; Καὶ εἶπα, ὄχι.

Ὁ δὲ ἄγγελος μὲ ἐρώτησε καὶ μοῦ εἶπε: «Δὲν γνωρίζεις τί σημαίνουν αὐτά;» Καὶ ἐγὼ ἀπάντησα: «Ὄχι, Κύριε».

Ὁ ἄγγελος εἶπε· «αὐτοὶ εἶναι οἱ δύο ἐκλεκτοὶ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι παρίστανται ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τοῦ κυριάρχου ὅλης τῆς γῆς».

Καὶ τότε μοῦ εἶπε: «Τὰ δύο κλαδιὰ τῶν ἐλαιοδένδρων εἶναι οἱ δύο ἐκλεκτοὶ καὶ ἐξαίρετοι (ἤ, κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Οἱ δύο κεχρισμένοι) ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι στέκονται κοντὰ εἰς τὸν Κύριον, τὸν Βασιλέα ὅλου τοῦ κόσμου».

Ἐσήκωσα καὶ πάλιν τὰ μάτια μου καὶ εἶδα· καὶ ἰδοὺ ἕνα δρέπανον νὰ πετᾷ εἰς τὸν ἀέρα.

Ἐστράφηκα καὶ ὕψωσα πάλιν τὰ μάτια μου καὶ εἶδα ἄλλην ὅρασιν. Ἰδού· ἕνα μεγάλο δρεπάνι, ποὺ ἐμετεωρίζετο εἰς τὸν ἀέρα καὶ ἐφαίνετο ὡσὰν νὰ πετᾷ.

Ὁ ἄγγελος μὲ ἠρώτησε καὶ μοῦ εἶπε· «τί βλέπεις σύ;» Καὶ ἐγὼ ἀπήντησα· «βλέπω ἕνα δρέπανον νὰ πετᾷ εἰς τὸν ἀέρα μήκους εἴκοσι πήχεων καὶ πλάτους δέκα πήχεων».

Καὶ ὁ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, μοῦ εἶπε: «Τί βλέπεις;» Ἐγὼ δὲ ἀπάντησα: «Βλέπω ἕνα μεγάλο δρεπάνι νὰ πετᾷ εἰς τὸν ἀέρα, τὸ ὁποῖον ἔχει μῆκος εἴκοσι (ἑβραϊκούς) πήχεις καὶ πλάτος δέκα (ἑβραϊκούς) πήχεις».

Ὁ ἄγγελος μοῦ εἶπε τότε· «αὐτὴ εἶναι ἡ κατάρα, ἡ ὁποία ἔρχεται ἐναντίον ὅλης τῆς γῆς, διότι κάθε κλέπτης θὰ καταδικασθῇ μὲ τοῦτο τὸ δρέπανον εἰς θάνατον, ὅπως καὶ κάθε ἐπίορκος θὰ τιμωρηθῇ μὲ αὐτὸ τὸ δρέπανον.

Καὶ ὁ ἄγγελος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Αὐτὴ εἶναι ἡ θεία κατάρα καὶ τιμωρία, ἡ ὁποία ἐξορμᾷ, προχωρεῖ καὶ ἀπλώνεται γρήγορα εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Ἰουδαῖας· διότι κάθε κλέπτης μὲ τὸ δρεπάνι αὐτὸ θὰ καταδικασθῇ εἰς θάνατον καὶ κάθε ἕνας, ποὺ ὁρκίζεται ψευδῶς, μὲ τὸ δρεπάνι αὐτὸ θὰ τιμωρηθῇ.

Θὰ ἐξαπολύσω αὐτό, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, καὶ θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὁρκιζομένου ψευδῶς εἰς τὸ Ὄνομά μου. Θὰ ἐγκατασταθῇ τιμωρὸν εἰς τὸν οἶκον του καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ αὐτὸν ἐντελῶς καὶ τὰ ξύλα καὶ τοὺς λίθους».

Θὰ ἐξαγάγω τὸ δρεπάνι αὐτὸ καὶ θὰ τὸ ἐξαπολύσω, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, καὶ θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸ σπίτι τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸ σπίτι ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὁρκίζεται ψευδῶς εἰς τὸ ὄνομά μου. Τὸ δρεπάνι αὐτὸ τῆς θείας ὀργῆς καὶ τιμωρίας θὰ ἐγκατασταθῇ εἰς τὸ σπίτι του καὶ θὰ τὸ καταστρέψῃ ἐντελῶς, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ ξύλα καὶ τὶς πέτρες του».

Ἐβγῆκεν ὁ ἄγγελος, ποὺ ὠμιλοῦσε πρὸς ἐμέ, καὶ μοῦ εἶπε πάλιν· «σήκωσε τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδέ, τί εἶναι αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔρχεται;»

Ὁ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, παρουσιάσθη πάλιν καὶ μοῦ εἶπε: «Σήκωσε τὰ μάτια σου καὶ κύτταξε τί εἶναι αὐτό, ποὺ ἔρχεται καὶ προχωρεῖ».

Ἐγὼ τὸν ἠρώτησα· «τί εἶναι;» Ἐκεῖνος μοῦ ἀπήντησεν· «αὐτὸ ποὺ ἔρχεται εἶναι δοχεῖον, ποὺ χρησιμοποιεῖται ὡς μέτρον». Εἶπεν ἀκόμη ὁ ἄγγελος· «αὐτὸ συμβολίζει τὴν ἁμαρτίαν τοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἔχει ἐκταθῆ εἰς ὅλην τὴν χώραν σας».

Καὶ ἐρώτησα τὸν ἄγγελόν «Τί εἶναι αὐτό;» Καὶ ἐκεῖνας μοῦ ἀπάντησε: «Αὐτό, τὸ ὁποῖον ἔρχεται καὶ προχωρεῖ, εἶναι δοχεῖον, ποὺ χρησιμοποιεῖται ὡς μέτρον σιτηρῶν». Καὶ ὁ ἄγγελος ἐπρόσθεσε: «Αὐτὸ συμβολίζει τὴν ἀδικίαν καὶ ἀνομίαν τῶν Ἰουδαίων, ἡ ὁποία ὑπάρχει εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Παλαιστίνης».

Καὶ ἰδού, ἔνας βαρύς, στρογγυλός, ἐκ μολύβδου δίσκος, ποὺ ἀφῃρέθη ἀπὸ τὸ δοχεῖον· καὶ ἰδοὺ μία γυνὴ ἐκάθητο μέσα εἰς τὸ δοχεῖον, τὸ ὁποῖον ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς μέτρον.

Καὶ ἐνῷ ἔλεγεν αὐτά, ἰδού· ἕνας δίσκος βαρύς, στρογγυλὸς (ἕνα πῶμα) ἀπὸ μολύβι, ὁ ὁποῖος ἀφηρέθη ἀπὸ τὸ δοχεῖον. Καὶ τότε, νά· ἐφάνη μία γυναῖκα, ἡ ὁποία ἐκάθητο εἰς τὸ δοχεῖον αὐτό, ποὺ ἐχρησιμοποιεῖτο ὡς μέτρον σιτηρῶν.

Ὁ ἄγγελος εἶπεν· «αὐτὴ εἶναι ἡ παρανομία. Ὁ Κύριος τὴν ἔρριψε μέσα εἰς τὸ δοχεῖον αὐτὸ καὶ ἔθεσε τὸ μολύβδινον πῶμα εἰς τὸ στόμα της».

Καὶ ὁ ἄγγελος εἶπεν: «Αὐτὴ ἡ γυναῖκα εἶναι ἡ ἀνομία. Καὶ ὁ Κύριος τὴν ἔρριψεν εἰς τὸ δοχεῖον αὐτό, ποὺ χρησιμοποιεῖται ὡς μέτρον σιτηρῶν, καὶ ἔβαλε τὸ βαρὺ μολυβένιο πῶμα εἰς τὸ στόμα της (ἤ,τὸ ὀρθότερον: Εἰς τὸ στόμα τοῦ μέτρου) καὶ τὸ ἔφραξεν».

Ἐσήκωσα τὰ μάτια μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἤρχοντο δύο γυναῖκες. Ἄνεμος ἐφυσοῦσε εἰς τὰς πτέρυγάς των. Αὐταὶ δὲ εἶχαν σὰν πολυχρώμους πτέρυγας ἔποπος (τσαλαπετεινοῦ). Ἐσήκωσαν λοιπὸν τὸ δοχεῖον καὶ τὸ ἐκρατοῦσαν ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ.

Ἐσήκωσα τὰ μάτια μου πρὸς τὰ ἄνω καὶ παρετήρησα, καὶ νά· δύο γυναῖκες ἐξωρμοῦσαν καὶ ἐπροχωροῦσαν γρήγορα· ἄνεμος δὲ ἐφυσοῦσε εἰς τὰ πτερά των, διότι αὐτὲς εἶχαν πτερὰ ὅμοια μὲ ἐκεῖνα τοῦ τσαλαπετεινοῦ. Καὶ οἱ δύο αὐτὲς γυναῖκες ἐσήκωσαν τὸ δοχεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε κλεισμένη ἡ ἀνομία, καὶ τὸ ἐκρατοῦσαν μεταξὺ τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ.

Ἠρώτησα τότε τὸν ἄγγελον, ὁ ὁποῖος συνωμιλοῦσε μαζῆ μου· «ποῦ θὰ μεταφέρουν αὐταὶ τὸ δοχεῖον τοῦτο;»

Τότε εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον, ὁ ὁποῖος συνωμιλοῦσε μαζί μου: «Ποῦ μεταφέρουν οἱ γυναῖκες αὐτὲς τὸ δοχεῖον τοῦτο;»

Ἐκεῖνος μου ἀπήντησε· «τὸ μεταφέρουν διὰ νὰ οἰκοδομήσουν καὶ ἑτοιμάσουν οἰκίαν εἰς τὴν χώραν τῆς Βαβυλῶνος· ἐκεῖ εἰς τὴν οἰκίαν, ποὺ θὰ ἑτοιμάσουν, θὰ τὸ τοποθετήσουν».

Καὶ ὁ ἄγγελος μοῦ ἀπάντησε: «Πηγαίνουν νὰ κτίσουν διὰ τὸ δοχεῖον αὐτό, ὅπου εἶναι κλεισμένη ἡ ἀνομία, καὶ νὰ ἑτοιμάσουν ἕνα σπίτι (κατ’ ἄλλους, ναόν) εἰς τὴν χώραν τῆς Βαβυλῶνος· εἰς τὸν τόπον δὲ ποὺ θὰ ἑτοιμάσουν (καὶ εἰς τὸ βάθρον ποὺ θὰ στήσουν), ἐκεῖ καὶ θὰ τὸ τοποθετήσουν».

Ἐγύρισα, ἐσήκωσα πάλιν τὰ μάτια μου καὶ εἶδον· ἰδοὺ τέσσαρα ἅρματα ἔβγαιναν καὶ ἤρχοντο ἀνάμεσα ἀπὸ δύο ὄρη, καὶ τὰ ὄρη αὐτὰ ἦσαν χάλκινα.

Ἐστράφηκα καὶ ὕψωσα πάλιν τὰ μάτια μου καὶ εἶδα ἄλλην ὅρασιν. Ἰδού· τέσσερα ἅρματα ἔβγαιναν ἀνάμεσα ἀπὸ δύο ὄρη καὶ ἐπροχωροῦσαν καὶ τὰ ὄρη αὐτὰ ἦσαν χάλκινα.

Εἰς τὸ πρῶτον ἅρμα ἦσαν ζευγμένοι ἵπποι χρώματος ἐρυθροῦ. Εἰς τὸ δεύτερον ἅρμα ἦσαν ἵπποι μαῦροι.

Εἰς τὸ πρῶτον ἅρμα ἦσαν ζευγμένα ἄλογα κοκκινωπὰ καὶ εἰς τὸ ἅρμα τὸ δεύτερον ἄλογα μαῦρα.

Καὶ εἰς τὸ τρίτον ἅρμα ἵπποι λευκοί, εἰς δὲ τὸ τέταρτον ἅρμα ἦσαν ἵπποι ποικιλόχρωμοι ψαροί.

Καὶ εἰς τὸ τρίτον ἅρμα ἄλογα λευκά, εἰς δὲ τὸ τέταρτον ἅρμα ἄλογα ποικιλόχρωμα, μὲ τρίχωμα ψαρόν.

Ἠρώτησα καὶ εἶπα εἰς τὸν ἄγγελον, ὁ ὁποῖος συνωμιλοῦσε μαζῆ μου· «τί σημαίνουν αὐτά, κύριε;»

Καὶ ἐρώτησα τὸν ἄγγελον, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, καὶ τοῦ εἶπα: «Τί σημαίνουν αὐτά, Κύριε;»

Ὁ ἄγγελος ποὺ συνωμιλοῦσε μὲ ἐμέ, εἰπε· «αὐτὰ εἶναι οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ὅλης τῆς γῆς».

Ὁ δὲ ἄγγελος, ποὺ συνωμιλοῦσε μαζί μου, ἀπάντησε καὶ μοῦ εἶπεν: «Αὐτὰ εἶναι οἱ τέσσερις ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁποῖοι βγαίνουν καὶ προχωροῦν διὰ νὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ὅλης τῆς γῆς».

Οἱ μαῦροι ἵπποι, οἱ ζευγμένοι εἰς τὸ πρῶτον ἅρμα, ἐπορεύοντο πρὸς βορρᾶν, οἱ λευκοὶ ἠκολούθουν ἔπειτα ἀπὸ αὐτούς· καὶ οἱ ποικιλόχρωμοι ἵπποι τοῦ ἄλλου ἅρματος ἐπήγαιναν πρὸς τὴν χώραν τοῦ νότου.

Τὰ μαῦρα ἄλογα, ποὺ ἦσαν ζευγμένα εἰς τὸ ἅρμα, ἐξήρχοντο καὶ ἐπροχωροῦσαν πρὸς τὴν χώραν τοῦ βορρᾶ, τὰ δὲ λευκὰ ἐξήρχοντο καὶ ἐπροχωροῦσαν ἀκολουθοῦντα πίσω ἀπὸ τὰ μαῦρα· καὶ τὰ ποικιλόχρωμα ἄλογα (τοῦ ἄλλου ἅρματος) ἐξήρχοντο καὶ ἐπροχωροῦσαν πρὸς τὴν χώραν τοῦ νότου,

Οἱ δὲ ψαροὶ ἵπποι ἐπορεύοντο καὶ ἐφαίνοντο, ὡς ἐὰν εἶχαν τὴν διάθεσιν νὰ πορευθοῦν καὶ περιοδεύσουν τὴν γῆν. Ἕνας δὲ ἄγγελος εἶπε· «πηγαίνετε καὶ περιοδεύσατε τὴν γῆν». Καὶ ἐκεῖνοι πράγματι περιώδευσαν τὴν γῆν.

οἱ δὲ ἵπποι μὲ τὸ ψαρὸν τρίχωμα ἐξήρχοντο καὶ ἐπροχωροῦσαν καὶ ἐφαίνοντο ὅτι εἶχαν τὴν πρόθεσιν νὰ περιοδεύσουν ὅλην τὴν γῆν. Καὶ (ἕνας ἄγγελος) εἶπε πρὸς αὐτούς: «Πηγαίνετε καὶ περιοδεύσατε ὅλην τὴν γῆν». Πράγματι δὲ ἐκεῖνοι ἐβγῆκαν καὶ περιώδευσαν ὅλην τὴν γῆν.

Ὁ ἄγγελος ἀνεβόησε καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ· «ἰδού, οἱ ἵπποι, οἱ ὁποῖοι πορεύονται πρὸς τὴν χώραν τοῦ Βορρᾶ, κατέπαυσαν τὴν ὀργήν μου ἐναντίον τῆς χώρας αὐτῆς τοῦ Βορρᾶ».

Καὶ ὁ ἄγγελος ἐφώναξε μὲ φωνὴν ἰσχυρὰν καὶ μοῦ εἶπε: «Νά· αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν καὶ ἐπροχώρησαν πρὸς τὴν χώραν τοῦ βορρᾶ, ἠρέμησαν (ἐσταμάτησαν) τὸν θυμόν μου εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τοῦ βορρᾶ».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε τότε πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπε·

Τότε ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπε:

«πάρε τὰς προσφοράς, τὰς ὁποίας οἱ εἰς αἰχμαλωσίαν εὑρισκόμενοι Ἰουδαῖοι ἀπέστειλαν, οἱ ἄρχοντες δηλαδή, οἱ καλοὶ καὶ χρήσιμοι ἄνδρες, ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι κατενόησαν τὴν αἰτίαν καὶ τὸν παιδαγωγικὸν σκοπὸν τῆς αἰχμαλωσίας. Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ εἰσέλθῃς εἰς τὸν οἶκον Ἰωσίου, υἱοῦ τοῦ Σοφονίου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἔλθει ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα.

«Λάβε τὶς δωρεὲς καὶ προσφορές, ποὺ ἔστειλαν οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι ζοῦν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν δηλαδὴ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ ὠφέλιμοι, οἱ ἐνάρετοι καὶ καλῆς διαθέσεως, καὶ ἐκεῖνοι ποὺ ἀνεγνώρισαν καὶ ἐξετίμησαν τὸν παιδαγωγικὸν σκοπὸν τῆς αἰχμαλωσίας. Καὶ κατὰ τὴν ἰδίαν ἡμέραν θὰ εἰσέλθῃς εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἰωσίου, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σοφονίου, ὁ ὁποῖος ἔχει ἔλθει ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα.

Θὰ πάρῃς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τῶν δωρεῶν καὶ θὰ κατασκευάσῃς στέφανον, τὸν ὁποῖον θὰ θέσῃς εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀρχιερέως Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ.

Κατόπιν θὰ λάβῃς τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς δωρεές, καὶ θὰ κατασκευάσῃς στεφάνι (διάδημα) καὶ θὰ τὸ τοποθετήσῃς εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀρχιερέως Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ,

Καὶ θὰ πῇς πρὸς αὐτόν· Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Ἰδού, ἀνήρ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ἀνατολή. Ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου εὑρίσκεται, θὰ ἀνατείλῃ καὶ θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ οἰκοδομήσῃ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ εἴπῃς πρὸς αὐτόν: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ: Ἰδού· ἄνδρας, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Ἀνατολή· ἀπὸ δὲ τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον εὑρίσκεται (ἤ: Ἀπὸ τὴν ἰδικήν του ρίζαν), θὰ ἀνατείλῃ καὶ θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ οἰκοδομήσῃ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Αὐτὸς θὰ προσλάβῃ κάθε ἀρετήν, θὰ καθίσῃ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ θὰ ἀσκήσῃ κατὰ ἀπόλυτον καὶ δίκαιον τρόπον τὴν βασιλικήν του ἐξουσίαν. Ἐκ δεξιῶν του θὰ ἵσταται ὁ ἱερεύς, εἰρήνη θὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ ἀμφοτέρων τῶν ἀξιωμάτων βασιλικοῦ καὶ ἱερατικοῦ.

Καὶ αὐτὸς θὰ περιβληθῇ μὲ εὐπρέπειαν καὶ δόξαν, θὰ καθήσῃ δὲ εἰς τὸν βασιλικόν του θρόνον καὶ θὰ ἀσκήσῃ κατ’ ἀπόλυτον δικαίωμα τὴν ἐξουσίαν του, θὰ ἔχῃ δὲ εἰς τὰ δεξιά του τὴν ἱερωσύνην καὶ μεταξὺ τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἱερατικοῦ ἀξιώματος θὰ ὑπάρχῃ σχέσις εἰρηνικὴ καὶ ἁρμονική.

Ὁ στέφανος κατόπιν θὰ δοθῇ εἰς ἐκείνους, ποὺ ἔδειξαν ὑπομονὴν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἐξορίας των, εἰς τοὺς χρησίμους ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι κατενόησαν τὴν αἰτίαν καὶ τὸν παιδαγωγικὸν χαρακτῆρα τῆς αἰχμαλωσίας καὶ πρὸς τιμὴν τοῦ υἱοῦ τοῦ Σοφονίου, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ποθοῦν καὶ ἀγαποῦν νὰ ὑμνολογῆται ὁ Κύριος εἰς τὸν ναόν του.

Τὸ δὲ στεφάνι (διάδημα) θὰ ἀνήκῃ κατόπιν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔδειξαν ὑπομονὴν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἐξορίας των, καὶ εἰς τοὺς ὠφελίμους, ἐναρέτους καὶ καλῆς διαθέσεως ἄνδρας τῆς ἐξορίας, καὶ εἰς ἐκείνους, ποὺ ἀνεγνώρισαν καὶ ἐξετίμησαν τὸν παιδαγωγικὸν σκοπὸν τῆς αἰχμαλωσίας, καὶ πρὸς τιμὴν τοῦ (Ἰωσίου) υἱοῦ τοῦ Σοφονίου, καὶ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν καὶ ποθοῦν νὰ δοξολογῆται καὶ νὰ λατρεύεται ὁ Κύριος εἰς τὸν Ναόν.

Καὶ ἄλλοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται μακρὰν ἀπὸ αὐτοὺς θὰ ἔλθουν νὰ ἀνοικοδομήσουν τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου. Τότε θὰ κατανοήσετε καλὰ ὅτι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ μὲ ἔστειλε πρὸς σᾶς. Αὐτὰ θὰ γίνουν, ἡ ἐπάνοδος ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις του ναοῦ, ἐὰν σεῖς πρσθύμως καὶ πιστῶς ὑπακούσετε εἰς τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας».

Καὶ ὄχι μόνον σεῖς, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται μακριὰ ἀπὸ αὐτούς, θὰ ἔλθουν καὶ θὰ συμβάλουν εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου». Καὶ τότε θὰ ἐννοήσετε καλά, ὅτι ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ μὲ ἀπέστειλε πρὸς σᾶς. Αὐτὰ δέ, δηλαδὴ ἡ ἐπιστροφὴ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ Ναοῦ, θὰ πραγματοποιηθοῦν, ἐὰν ὑπακούσετε μὲ προθυμίαν, ἐπιμέλειαν καὶ πιστότητα εἰς τὴν φωνὴν καὶ τὰ λόγια Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας».

Κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, τὴν τετάρτην ἡμέραν του ἐνάτου μηνός, ὁ ὁποῖος ὀνομάζεται Χασελεῦ, ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ζαχαρίαν, ὅταν

Κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν Δαρείου Α' (τοῦ Ὑστάσπους) συνέβη τοῦτο: Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Ζαχαρίαν κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἐνάτου μηνός «τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους», τοῦ Χασελεῦ, ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἀκολούθου περιστατικοῦ.

ὁ Σαρασὰρ καὶ ὁ βασιλεὺς Ἀρβεσεὲρ καὶ οἱ ἄνδρες του, ἔστειλαν εἰς τὴν Βαιθήλ, διὰ νὰ ἐξιλεώσουν τὸν Κύριον

Ὁ Σαρασὰρ καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀρβεσεὲρ καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ ἀπέστειλαν πρεσβείαν (ἐπιτροπήν) εἰς τὴν Βαιθήλ (ὀρθότερον: Εἰς τὸν οἶκον Κυρίου, τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ) διὰ νὰ ἐξιλεώσουν τὸν Θεὸν καὶ ζητήσουν τὴν εὐμένειάν του·

καὶ νὰ ἐρωτήσουν τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ὑπηρετοῦσαν εἰς τὸν ναὸν Κυρίου τοῦ παντοκράτορος καὶ τοὺς προφήτας ὡς ἐξῆς· Ἡ ἁγία προσφορὰ προσεφέρθη πρὸς τὸν Κύριον κατὰ τὸν πέμπτον αὐτὸν μῆνα, ὅπως ἐγίνετο καὶ προηγουμένως ἐπὶ ἔτη πολλά;

καὶ ἐπὶ πλέον διὰ νὰ ἐρωτήσουν τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦσαν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου παντοκράτορος, καὶ τοὺς προφήτας τὰ ἀκόλουθα: «Εἰσερχόμεθα τώρα εἰς τὴν νηστείαν τοῦ πέμπτου μηνός· θὰ συνεχίζωμεν λοιπὸν νὰ κάμνωμεν, ὅ,τι ἐκάμναμε ἤδη σχετικῶς μὲ τὸ θέμα τῆς νηστείας ἐπὶ πολλὰ χρόνια;»

Ὁ προφήτης λέγει· Μοῦ ὡμίλησεν ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ μοῦ εἶπε·

Τότε ὁ Κύριος τῶν οὐρανίων δυνάμεων ὡμίλησε πρὸς ἐμέ (τὸν προφήτην Ζαχαρίαν) καὶ εἶπεν:

«εἰπὲ πρὸς ὅλον τὸν λαὸν τῆς χώρας καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς, ἐὰν νηστεύσετε, ἐὰν ἀρχίσετε καὶ συνεχίσετε κοπετοὺς καὶ θρήνους κατὰ τὸν πέμπτον ἢ τὸν ἕβδομον μῆνα, τί ἔχετε νὰ ὠφεληθῆτε; Ἰδοὺ ἑβδομήκοντα ἔτη ἐνηστεύσατε καὶ ἐκόπτεσθε, ὄχι ὅμως δι’ ἐμέ.

«Εἰπὲ πρὸς ὅλον τὸν λαὸν τῆς χώρας καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς τὰ ἀκόλουθα: «Ἐὰν νηστεύσετε ἢ ἐὰν ἀρχίσετε ὀδυρμοὺς καὶ θρήνους κατὰ τὸν πέμπτον ἢ τὸν ἕβδομον μῆνα, δὲν ἔχετε νὰ ὠφεληθῆτε τίποτε. Νά· ἐπὶ ἑβδομῆντα ἔτη ἔχετε νηστεύσει ἐνηστεύατε ὅμως μήπως δι’ ἐμὲ τὸν Κύριον;

Ὅταν πάλιν τρώγετε ἢ πίνετε, δὲν τρώγετε καὶ δὲν πίνετε διὰ τὸν ἑαυτόν σας μόνον, λησμονοῦντες ἐμὲ τὸν Θεόν σας;»

Καὶ ὅταν πάλιν ἐτρώγατε ἢ ἐπίνατε, διὰ τὸν ἑαυτόν σας δὲν ἐτρώγατε καὶ δὲν ἐπίνατε, χωρὶς νὰ ἐνθυμῆσθε Ἐμέ, τὸν Θεόν σας;»

Τὰ ἴδια λόγια δὲν σᾶς ἔλεγεν ὁ Κύριος διὰ μέσου τῶν προγενεστέρων προφητῶν, ὅταν ἡ Ἱερουσαλὴμ κατῳκεῖτο καὶ ἦτο πλουσία καὶ εὐημεροῦσα, ὅπως ἐπίσης καὶ αἱ γύρω της πόλεις, κατῳκεῖτο δὲ ἡ ὀρεινὴ καὶ ἡ πεδινὴ περιοχή της;

Τὰ ἴδια μήπως λόγια (μὲ τὰ ἀνωτέρω) δὲν σᾶς ἐκήρυξεν ὁ Κύριος διὰ τῶν προηγουμένων Προφητῶν, ὅταν ἀκόμη ἡ Ἱερουσαλὴμ ἦταν πόλις κατοικημένη (καὶ ὄχι ἐρήμη), ἀσφαλής, εὐτυχὴς καὶ δοξασμένη, ὅπως καὶ οἱ γύρω-γύρω ἀπὸ αὐτὴν πόλεις; Καὶ ὅταν τόσον ἡ ὀρεινή, ὅσον καὶ ἡ πεδινή, ἦσαν περιοχὲς ὄχι ἔρημες, ἀλλὰ κατοικημένες;»

Ὁ Κύριος ὡμίλησε καὶ πάλιν πρὸς τὸν Ζαχαρίαν καὶ εἶπε·

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πάλιν πρὸς τὸν προφήτην Ζαχαρίαν καὶ τοῦ εἶπεν:

αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· «κρίνατε μὲ δικαιοσύνην καὶ ὁ καθένας σας ἂς δείχνῃ ἔμπρακτον τὴν ἐλεημοσύνην καὶ τὴν συμπάθειάν του πρὸς τὸν ἀδελφόν του.

«Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Κρίνετε μὲ δικαιοσύνην καὶ ὁ καθένας ἂς προσφέρῃ ἐλεημοσύνην καὶ ἂς φέρεται μὲ εὐσπλαγχνίαν καὶ συμπάθειαν πρὸς τὸν ἀδελφόν του.

Μὴ καταδυναστεύετε καὶ μὴ ἐκμεταλλεύεστε τὴν χήραν, τὸν ὀρφανόν, τὸν ξένον καὶ τὸν πτωχόν. Ἄς μὴ μνησικακῆτε, ἂς μὴ κρατῆτε μέσα εἰς τὶς καρδιές σας τὸ ἀδίκημα, τὸ ὁποῖον τυχὸν σᾶς ἔκαμε κάποιος ἀδελφός σας.

Καὶ μὴ καταπιέζετε ὡς δυνάσται τὴν χήραν, τὸν ὀρφανόν, τὸν ξένον (πάροικον) καὶ τὸν πτωχόν· κανεὶς δὲ ἀπὸ σᾶς ἂς μὴ κρατῇ εἰς τὴν καρδία του καὶ ἂς μὴ ἐνθυμῆται τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον τυχὸν τοῦ ἐπροξένησε κάποιος ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του.

Ἐκεῖνοι ὅμως ἠπείθησαν, δὲν ἐπρόσεξαν, ἐν τῇ παραφροσύνῃ των ἔστρεψαν τὰ νῶτα των πρὸς ἐμέ, ἐδείχθησαν βαρήκοοι, δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὰς ἐντολάς μου,

Ἐκεῖνοι ὅμως ἀρνήθηκαν νὰ πειθαρχήσουν καὶ δὲν ἠθέλησαν νὰ προσέξουν ἐπάνω δὲ εἰς τὴν παραφροσύνην των ἐγύρισαν περιφρονητικῶς τὴν πλάτην των πρὸς Ἐμέ, ἔκλεισαν καὶ κατέστησαν βαριὰ τὰ αὐτιά των, διὰ νὰ μὴ ἀκούσουν τὰ παραγγέλματά μου καὶ ὑπακούσουν εἰς τὶς συμβουλές μου.

ἐσκλήρυναν τὴν καρδίαν των καὶ τὴν ἔκαμαν ἀπειθῇ, ὥστε νὰ μὴ ὑπακούουν εἰς τὸν Νόμον μου καὶ εἰς τοὺς λόγους μου, τοὺς ὁποίους ἐγώ, ὁ Κύριος, ὁ παντοκράτωρ, διὰ τοῦ Πνεύματός μου, μέσῳ τῶν προηγουμένων προφητῶν εἶχα διατάξει». Διὰ τοῦτο καὶ ἐξέσπασεν ἡ μεγάλη ὀργὴ ἀπὸ Κύριον τὸν παντοκράτορα.

Καὶ τὴν καρδιά των ἐσκλήρυναν (ἔγιναν ἀπειθεῖς), ὥστε νὰ μὴ ὑπακούουν εἰς τὸν ἅγιον Νόμον μου καὶ εἰς τοὺς λόγους μου, τοὺς ὁποίους Ἐγώ, ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ, εἶχα νομοθετήσει καὶ διατάξει διὰ τοῦ πνεύματός μου μέσῳ τῶν προφητῶν, ποὺ προηγήθησαν». Ἕνεκα δὲ τῆς συμπεριφορᾶς των αὐτῆς ἐξέσπασε θυμὸς καὶ μεγάλη ἀγανάκτησις ἐκ μέρους τοῦ παντοκράτορος Κυρίου ἐναντίον των».

«Ὅπως δὲ αὐτοὶ δὲν ἄκουσαν τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, ἔτσι καὶ ἐγὼ ὁ Κύριος δὲν θὰ τοὺς εἰσακούσω, ὅταν ἐπάνω εἰς τὴν θλῖψιν των θὰ κράξουν πρὸς ἐμέ, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Καὶ συνέβη τοῦτο: «Ὅπως, ὅταν ὠμιλοῦσε ὁ Κύριος, αὐτοὶ δὲν ὑπήκουσαν, ἔτσι καὶ ὅταν αὐτοὶ ἐφώναξαν δυνατὰ ἐπάνω εἰς τὴν θλῖψιν των, καὶ Ἐγὼ δὲν εἰσήκουσα τὴν ἱκεσίαν των», λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Τοὺς εἶχα προαναγγείλει, ὅτι θὰ τοὺς ἐκδιώξω καὶ θὰ τοὺς διασκορπίσω εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα τοὺς ἦσαν προηγουμένως ἄγνωστα· ὅτι ἡ γῆ των θὰ ἐρημωθῇ ἀπὸ κατοίκους· ὅτι δὲν θὰ ὑπάρχουν οἱ διερχόμενοι καὶ ἐπιστρέφοντες διὰ μέσου αὐτῆς. Αὐτοὶ μὲ τὸν τρόπον τῆς ζωῆς των παρέδωσαν τὴν ἐκλεκτὴν χώραν εἰς ἐξαφανισμόν».

«Τοὺς εἶχα διώξει καὶ διασκορπίσει εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν ἐγνώριζαν. Τοιουτοτρόπως δὲ μετὰ τὴν ἐκδίωξίν των ἡ χώρα των ἔμεινεν ἔρημος ἀπὸ κατοίκους καὶ κανεὶς δὲν διήρχετο, οὔτε ἐπέστρεφε διὰ μέσου αὐτῆς. Καὶ μὲ τὴν συμπεριφοράν των αὐτὴν ὡδήγησαν τὴν ὡραίαν καὶ ὑπέροχον χώραν των εἰς ἐρήμωσιν καὶ ἐξαφανισμόν».

Κύριος ὁ παντοκράτωρ ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν·

Ὁ παντοκράτωρ Κύριος ὡμίλησε πάλιν εἰς ἐμὲ καὶ εἶπεν:

αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· «πάρα πολὺ ἔχω ἀγαπήσει τὴν Ἱερουσαλήμ. Ζῆλον μέγαν τρέφω διὰ τὴν Σιὼν καὶ ἐπάνω εἰς τὸν ἱερὸν αὐτὸν ζῆλον μου, μέγας θυμὸς μὲ κατέλαβεν ἐναντίον ἐκείνων, ποὺ τὴν ἐπιβουλεύονται.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Καίγομαι κυριολεκτικὰ μέχρι ζηλοτυπίας ἀπὸ μεγάλην ἀγάπην πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἀπὸ ἰσχυρὰν καὶ μεγάλην στοργὴν πρὸς τὴν Σιὼν ἕνεκα δὲ τῆς ἰσχυρᾶς μου ἀγάπης καὶ στοργῆς πρὸς αὐτήν, μὲ ἐκυρίευσε μεγάλος καὶ δίκαιος θυμὸς καὶ ζηλοτυπία ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι μελετοῦν κακὰ εἰς βάρος της».

Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Θὰ ἐπιστρέψω εἰς τὴν Σιών, θὰ κατασκηνώσω ἐντὸς τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ θὰ ὀνομασθῇ ὡς πόλις τῆς ἀληθείας, τὸ δὲ ὄρος Σιὼν Κυρίου τοῦ παντοκράτορος ὡς ὄρος ἅγιον.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Θὰ ἐπιστρέφω εἰς τὴν Σιὼν καὶ θὰ κατασκηνώσω μέσα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ δὲ Ἱερουσαλὴμ θὰ ἀναγνωρισθῇ καὶ θὰ ὀνομασθῇ πόλις πιστὴ καὶ εὐσεβής, διότι θὰ λατρεύεται εἰς αὐτὴν ὁ ἕνας καὶ φύσει ἀληθινὸς Θεός, τὸ δὲ ὄρος τοῦ Κυρίου, ἡ Σιών, θὰ ὀνομασθῇ ὄρος ἅγιον».

Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· καὶ θὰ καθίσουν πάλιν οἱ μεγαλύτεροι κατὰ τὴν ἡλικίαν καὶ αἱ μεγαλύτεραι κατὰ τὴν ἡλικίαν εἰς τὰς πλατείας τῆς Ἱερουσαλήμ. Λόγῳ δὲ τῆς μεγάλης τῶν ἡλικίας θὰ κρατῇ ὁ καθένας εἰς τὰ χέρια του τὴν ράβδον του, διὰ νὰ στηρίζεται εἰς αὐτήν.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Μὲ τὴν ἐπικράτησῃ τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἀσφαλείας θὰ καθήσουν πάλιν οἱ γέροντες καὶ οἱ γερόντισσες εἰς τὶς πλατεῖες τῆς Ἱερουσαλήμ, λόγῳ δὲ τῶν πολλῶν ἐτῶν καὶ τοῦ γήρατός των θὰ κρατῇ ὁ καθένας τὸ ραβδί του εἰς τὰ χέρια του διὰ στήριγμα καὶ ἀσφάλειαν.

Αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως θὰ γεμίσουν ἀπὸ ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα θὰ παίζουν εἰς τὰς πλατείας της.

Ἀλλὰ καὶ οἱ πλατεῖες τῆς πόλεως θὰ πλημμυρίσουν ἀπὸ ἀγόρια καὶ κορίτσια, τὰ ὁποῖα θὰ παίζουν εἰς τὶς πλατεῖες της».

Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἐὰν τοῦτο εἶναι ἀδύνατον εἰς τοὺς ἀπομείναντας Ἰουδαίους καὶ εἰς ἐκείνους, ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, μήπως εἶναι καὶ δι’ ἐμὲ ἀδύνατον;» Λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Ἐὰν αὐτὰ φαίνωνται ἀδύνατα καὶ ἀκατόρθωτα εἰς τὰ μάτια τῶν Ἰουδαίων ποὺ εἶχαν ὑπολειφθῆ καὶ ἐκείνων ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, μήπως εἶναι ἀδύνατα καὶ ἀκατόρθωτα καὶ εἰς Ἐμέ; Ἀσφαλῶς ὄχι», λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Αὐτὰ ἀκόμη λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· «ἰδοὺ ἐγὼ θὰ σώσω καὶ θὰ σώζω τὸν λαόν μου ἀπὸ ἀνατολῶν μέχρι δυσμῶν.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Νά· ἐγὼ θὰ σώσω τὸν λαόν μου ἀπὸ τὶς χῶρες τῆς ἀνατολῆς καὶ ἀπὸ τὶς χῶρες τῆς δύσεως, δηλαδὴ ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν οἰκουμένην·

Θὰ τοὺς ἐπαναφέρω καὶ θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου, ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι ὁ Θεός των ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ.

θὰ τὸν ἐπαναφέρω δὲ καὶ θὰ τὸν ἐγκαταστήσω μόνιμον κάτοικον μέσα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαὸς ἰδικός μου, ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι Θεὸς ἰδικός των, ὄχι ὅμως ὅπως ἄλλοτε ψευδῶς, ἀλλὰ μὲ πιστότητα, μὲ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην».

Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἂς ἀποκτήσουν ἰσχὺν καὶ δύναμιν τὰ χέρια σας, ὑμῶν οἱ ὁποῖοι ἀκούετε κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς τοὺς λόγους τούτους διὰ τοῦ στόματος τῶν προφητῶν, ἀπὸ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐτέθησαν τὰ θεμέλια τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου παντοκράτορος, διὰ νὰ ἀνοικοδομηθῇ τὸ θυσιαστήριόν του.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Λάβετε θάρρος· ἂς ἐνισχύωνται πλήρως καὶ ἂς δυναμώνωνται τελείως τὰ χέρια ὑμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀκούετε κατὰ τὶς ἡμέρες αὐτὲς τοὺς ἐνισχυτικοὺς τούτους λόγους ἀπὸ τὸ στόμα τῶν Προφητῶν, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἔχουν τεθῆ τὰ θεμέλια τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου παντοκράτορος, προκειμένου να ἀνοικοδομηθῇ ὁ Ναὸς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ.

Διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων καμμία ἀμοιβὴ καὶ καμμία ὠφέλεια δὲν ἐδίδετο εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὸ ἡμερομίσθιον τῶν κτηνῶν ἦτο ἀνύπαρκτον. Λόγῳ δὲ τῆς ἐχθρικῆς ἐπιβουλῆς καὶ ἀναταραχῆς, δὲν ὑπῆρχεν εἰρήνη καὶ ἀσφάλεια διὰ τοὺς ἐξερχομένους ἀπὸ τὴν πόλιν πρὸς τὰ εἰρηνικά των ἔργα καὶ ἐπανερχομένους εἰς αὐτήν. Ἐγὼ ἐξαπέλυσα ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, τὸν ἕνα ἐναντίον τοῦ ἄλλου διὰ τὰς ἁμαρτίας των.

Διότι πρὶν ἀπὸ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες, ποὺ δὲν ἐκτίζετο ὁ Ναός, ὁ κόπος τῶν ἀνθρώπων ἦταν ἀνωφελής, χωρὶς καμμίαν ἀμοιβὴν (ἡμερομίσθιον), ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλογα ζῶα οὐδεμίαν ὠφέλειαν (κέρδος) ἐλάμβαναν ἀκόμη, λόγῳ τοῦ φόβου καὶ τῆς ἐπιβουλῆς τῶν ἐχθρῶν, δὲν ὑπῆρχε καμμία ἀσφάλεια δι’ ὅσους ἔβγαιναν ἀπὸ τὴν πόλιν διὰ τὶς ἐργασίες των καὶ πάλιν ἐπέστρεφαν εἰς αὐτήν. Συνέβαιναν δὲ αὐτά, διότι Ἐγώ, ἕνεκα τῆς ἀδιαφορίας ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὰ θέματα τῆς πίστεως, ἐξεσήκωσα καὶ ἐξαπέλυσα ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, τὸν ἕνα ἐναντίον τοῦ ἄλλου.

Τώρα ὅμως, ποὺ ἀνοικοδομεῖται ὁ ναός, δὲν θὰ πράξω εἰς τοὺς ἀπομείναντας καὶ ἐπανελθόντας ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰουδαίους τὰ ἴδια, τὰ ὁποῖα ἔκαμα κατὰ τὰς προηγουμένας ἡμέρας λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Ἀλλ’ ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς, ἐφ’ ὅσον ἄρχισε ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ Ναοῦ, δὲν θὰ μεταχειρισθῶ τοὺς Ἰουδαίους ποὺ ὑπελείφθησαν καὶ ὅσους ἐπέστρεφαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, ὅπως τοὺς εἶχα μεταχειρισθῇ καὶ συμπεριφερθῇ εἰς τὸ παρελθόν», λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ἀλλὰ θὰ φέρω καὶ θὰ ἐγκαταστήσω εἰρήνην. Ἡ ἄμπελος θὰ δώσῃ τοὺς καρπούς της, καὶ ἡ ὕπαιθρος χώρα τὰ γεννήματά της, ὁ οὐρανὸς θὰ δώσῃ εἰς τὸν κατάλληλον καιρὸν τὴν βροχήν του. Θὰ δώσω ὅλα αὐτὰ κληρονομίαν εἰς τοὺς ἀπομείναντας καὶ εἰς τοὺς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπιστρέψαντας Ἰουδαίους.

«Τώρα, καθὼς βλέπω τὴν προθυμίαν σας διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ, θὰ φέρω καὶ θὰ δώσω πρὶν ἀπὸ ὅλα τὰ ἄλλα τὴν εἰρήνην. Ἡ ἄμπελος θὰ δώσῃ τοὺς καρπούς της, καὶ ἡ γῆ θὰ δώσῃ τὰ γεννήματά της, καὶ ὁ οὐρανὸς θὰ βρέξῃ εἰς τὸν κατάλληλον καιρὸν τὴν ἁπαλήν, ποτιστικὴν βροχήν του· θὰ μοιράσω δὲ ὅλα αὐτὰ ὡς κληρονομίαν εἰς τοὺς Ἰουδαίους ποὺ ὑπελείφθησαν καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Βαβυλῶνος.

Καὶ ὅπως ἄλλοτε οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ Ἰσραηλῖται κατὰ τὴν αἰχμαλωσίαν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν εὑρίσκεσθε εἰς κατάραν, ἔτσι ἐγὼ θὰ σᾶς σώσω καὶ θὰ εἶσθε ὑπὸ τὴν εὐλογίαν μου. Πάρετε, λοιπόν, θάρρος καὶ ἂς δυναμώσουν τὰ χέρια σας διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν του ναοῦ.

Καὶ θὰ συμβῇ τοῦτο: Ὅπως ἄλλοτε οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ Ἰσραηλῖται εὑρίσκεσθε εἰς κατάραν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, κατὰ παρόμοιον τώρα τρόπον θὰ σᾶς διασώσω καὶ θὰ εἶσθε κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογίαν μου. Ἔχετε θάρρος, μὴ φοβεῖσθε καὶ τὰ χέρια σας ἂς ἐνισχύωνται εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ναοῦ».

Διότι αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ὅπως ἐσκέφθην καὶ ἀπεφάσισα νὰ σᾶς τιμωρήσω, διότι οἱ πατέρες σας μὲ ἐξώργισαν, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, καὶ δὲν ἄλλαξα γνώμην,

Διότι αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Ὅπως ἀκριβῶς ἐσκέφθηκα καὶ ἀπεφάσισα νὰ σᾶς τιμωρήσω, ὅταν οἱ πατέρες σας προεκάλεσαν τὴν ὀργήν μου», λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος, «καὶ «δεv μετενόησα οὔτε καταπραΰνθηκα,

ἔτσι τώρα κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς εἶμαι ἕτοιμος καὶ ἔχω πάρει τὴν ἀπόφασιν, νὰ κάμω τὸ καλὸν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τοὺς Ἰουδαίους. Ἔχετε λοιπὸν θάρρος.

κατὰ παρόμοιον τώρα τρόπον ἔλαβα τὶς ἡμέρες αὐτὲς σταθερὰν καὶ ἀμετάκλητον ἀπόφασιν ἔχω ἀποφασίσει ἔπειτα ἀπὸ ἔντονον σκέψιν νὰ εὐεργετήσω τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τοὺς Ἰουδαίους. Ἔχετε λοιπὸν θάρρος· μὴ φοβεῖσθε!

Αὐτὰ εἶναι τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα σεῖς πρέπει νὰ κάμετε· νὰ λέγετε τὴν ἀλήθειαν ὁ καθένας πρὸς τὸν πλησίον του. Εἰς τὰ δικαστήρια, ποὺ συνεδριάζουν εἰς τὰς πύλας τῶν πόλεών σας, νὰ ἀποδίδετε ἐν ἀληθείᾳ δικαιοσύνην, ἡ ὁποία καὶ φέρει εἰρήνην μεταξύ σας.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα πρέπει νὰ κάμετε· νὰ λαλῆτε ἀλήθειαν ὁ καθένας σας πρὸς τὸν πλησίον του· εἰς δὲ τὰ δικαστήρια, τὰ ὁποῖα συνεδριάζουν εἰς τὶς πύλες τῶν τειχῶν τῶν πόλεών σας, νὰ κρίνετε μὲ ἀπροσωποληψίαν, εἰλικρίνειαν καὶ δικαιοσύνην, ποὺ συντελοῦν καὶ παγιώνουν τὴν εἰρήνην.

Νὰ μὴ συλλογίζεσθε, ὁ καθένας εἰς τὴν καρδίαν του, τὴν κακίαν καὶ ἀδυναμίαν τοῦ πλησίον. Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν ψευδῆ ὅρκον, διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμίσησα καὶ τὰ μισῶ» λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Καὶ ὁ καθένας σας νὰ μὴ συλλογίζεται τὴν κακίαν τοῦ πλησίον εἰς τὴν καρδιά του, δηλαδὴ νὰ μὴ μνησικακῆτε. Ἐπίσης νὰ μὴ ἀγαπᾶτε τὴν ψευδορκίαν καὶ τὴν ἀθέτησιν τῶν ὅρκων, διότι ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμίσησα», λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ὡμίλησε καὶ πάλιν ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπε·

Ὁ παντοκράτωρ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμέ (τὸν προφήτην Ζαχαρίαν) καὶ εἶπεν:

«αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἡ νηστεία κατὰ τὸν τέταρτον μῆνα, ἡ νηστεία κατὰ τὸν πέμπτον μῆνα, ἡ νηστεία, κατὰ τὸν ἕβδομον καὶ ἡ νηστεία κατὰ τὸν δέκατον μῆνα, θὰ εἶναι διὰ τοὺς Ἰουδαίους εἰς χαρὰν καὶ εὐφροσύνην, εἰς εὐχαρίστους καὶ χαρμοσύνους ἑορτὰς καὶ θὰ εὐφρανθῆτε. Πρὸς τοῦτο ἀγαπήσατε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Ἡ νηστεία κατὰ τὸν τέταρτον μῆνα καὶ ἡ νηστεία κατὰ τὸν πέμπτον μῆνα καὶ ἡ νηστεία κατὰ τὸν ἕβδομον μῆνα καὶ ἡ νηστεία κατὰ τὸν δέκατον μῆνα θὰ εἶναι διὰ τοὺς Ἰουδαίους εἰς χαράν, εἰς εὐθυμίαν καὶ εὐχαρίστησιν καὶ εἰς χαρμόσυνες καὶ εὐτυχεῖς ἑορτές, καὶ θὰ εὐφρανθῆτε. Διὰ νὰ συμβοῦν ὅμως ὅλα αὐτά, ἀγαπῆστε τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην».

Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· θὰ ἔλθουν ἀκόμη εἰς Ἱερουσαλὴμ πολλοὶ λαοὶ καὶ πολλοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς πολλὰς πόλεις της.

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Ἐπὶ πλέον θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ λαοὶ πολλοὶ καὶ πληθυσμοὶ πολλῶν πόλεων.

Θὰ συγκεντρωθοῦν κάτοικοι πέντε πόλεων εἰς μίαν πόλιν καὶ θὰ λέγουν μεταξύ των· Ἄς πορευθῶμεν νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Κύριον, νὰ ζητήσωμεν τὸ πρόσωπον Κυρίου τοῦ παντοκράτορος· καὶ ἡ πόλις θὰ ἀπαντᾷ καὶ ἐγὼ θὰ ἔλθω μαζῆ σας.

Θὰ συγκεντρωθοῦν δὲ κάτοικοι πέντε πόλεων εἰς μίαν πόλιν καὶ θὰ λέγουν ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον: Ἂς πάμε νὰ παρακαλέσωμεν τὸν Κύριον καὶ νὰ ζητήσωμεν μὲ τὴν καρδιά μας τὸ πρόσωπον καὶ τὴν εὐμένειαν τοῦ Κυρίου παντοκράτορος. Ἡ δὲ πόλις θὰ ἀπαντᾷ: Θὰ ἔλθω καὶ ἐγὼ μαζί σας.

Πολλοὶ λαοὶ καὶ πολλὰ ἔθνη θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἀναζητήσουν τὸν Κύριον καὶ νὰ προσφέρουν πρὸς αὐτὸν θυσίας ἐξιλασμοῦ.

Πράγματι· θὰ ἔλθουν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ λαοὶ πολλοὶ καὶ ἔθνη πολλά, διὰ νὰ ζητήσουν μὲ τὴν καρδιά τους τὸ πρόσωπον τοῦ παντοκράτορος Κυρίου καὶ νὰ προσφέρουν θυσίες ἐξιλεώσεως, ζητοῦντες τὴν εὐμένειαν τοῦ Κυρίου».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· κατὰ τὰς εὐλογημένας ἡμέρας ἐκείνας τῆς λυτρώσεως δέκα ἄνδρες ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους λαούς, θὰ πιάνουν τὴν ἄκρον τοῦ ἱματίου ἑνὸς Ἰουδαίου καὶ θὰ λέγουν πρὸς αὐτόν· Θὰ πορευθῶμεν μαζῆ σου, διότι ἔχομεν ἀκούσει ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μαζῆ σας».

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Κατὰ τὶς εὐλογημένες καὶ εὐτυχεῖς ἐκεῖνες ἡμέρες ἄνδρες ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐθνικοὺς λαοὺς θὰ πιάνουν καὶ θὰ κρατοῦν τὸ ἄκρον τοῦ ἐξωτερικοῦ ἐνδύματος ἐνὸς Ἰουδαίου καὶ θὰ τοῦ λέγουν: Θὰ μεταβῶμεν μαζί σου εἰς τὸν Ναὸν τῆς Ἱερουσαλήμ, διότι ἔχομεν ἀκούσει καὶ πληροφορηθῇ ὅτι ὁ ἕνας καὶ μόνος ἀληθινὸς Θεὸς εἶναι μαζί σας».

Ἀπόφασις Κυρίου ληφθεῖσα ἐναντίον τῆς πόλεως Σεδρὰχ καὶ τῆς Δαμασκοῦ, ὅπου καὶ θὰ γίνῃ μεγάλη θυσία ἀνθρώπων, διότι ὁ Κύριος ἐπιβλέπει εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, ἰδιαιτέρως ὅμως εἰς ὅλας τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ.

Θεόπνευστος, προφητικὸς καὶ τιμωρητικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος παρελήφθη ἀπὸ τὸν Κύριον ὁ λόγος αὐτὸς στρέφεται ἐναντίον τῆς χώρας Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ, ὅπου θὰ προσφερθῇ μεγάλη θυσία ἀνθρώπων διότι ὁ Κύριος ἐπιβλέπει καὶ ἐποπτεύει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὅλα τὰ ἔργα των, ἐξαιρέτως ὅμως ὅλες τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ.

Ἡ τιμωρὸς ἀπόφασις του Κυρίου στρέφεται καὶ κατὰ τῆς χώρας Ἐμὰθ καὶ τῶν εἰς τὰ ὅρια αὐτῆς εὑρισκομένων πόλεων Τύρου καὶ Σιδῶνος, διότι ἐφρόνησαν μεγάλα διὰ τὸν ἑαυτόν των.

Ὁ τιμωρητικὸς λόγος τοῦ Θεοῦ στρέφεται ἐπίσης καὶ κατὰ τῆς χώρας Ἐμὰθ καὶ τῶν γειτονικῶν της Φοινικικῶν πόλεων Τύρου καὶ Σιδῶνος, διότι ὑπερηφανεύθησαν πάρα πολύ.

Ἡ Τύρος εἰδικώτερα ᾠκοδόμησεν ὀχυρὰ τείχη διὰ τὸν ἑαυτόν της, ἀπεταμίευσε καὶ ἐθησαύρισεν ἄργυρον πολὺν ὡσὰν τὸ χῶμα, καὶ ἐμάζευσε χρυσὸν ὡσὰν τὸν πηλὸν τῶν ὁδῶν.

Ἡ Τύρος ἐνόμισεν ὅτι εἶναι αὐτάρκης· δι’ αὐτὸ ἔκτισε τείχη ἰσχυρὰ καὶ ὀχυρὰ διὰ τὴν ἀσφάλειάν της καὶ ἐθησαύρισε ἀσῆμι πολὺ ὡσὰν τὸ χῶμα, ἐμάζευσε δὲ καὶ χρυσάφι πολὺ ὡσὰν τὸν πηλὸν τῶν δρόμων.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος θὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν, θὰ συντρίψῃ τὴν δύναμίν της καὶ θὰ τὴν ρίψῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ ἡ ἰδία πόλις θὰ γίνῃ παρανάλωμα τοῦ πυρός.

Ἕνεκα τῆς συμπεριφορᾶς της αὐτῆς θὰ λάβῃ πεῖραν τῆς θείας δυνάμεως. Ὁ Κύριος θὰ τὴν κατακτήσῃ καὶ θὰ τὴν ταπεινώσῃ· τὰ ὀχυρά της τείχη καὶ ὅλην τὴν δύναμίν της θὰ τὰ κατακρημνίσῃ καὶ θὰ τὰ καταποντίσῃ εἰς τὴν θάλασσαν, ἡ ἰδία δὲ ἡ πόλις θὰ παραδοθῇ εἰς τὴν φωτιὰ καὶ θὰ ἀφανισθῇ.

Ἡ Ἀσκάλων θὰ ἴδῃ αὐτὰ καὶ θὰ καταληφθῇ ἀπὸ φόβον. Ἡ Γάζα θὰ συγκλονισθῇ ψυχικῶς πάρα πολὺ καὶ ἡ Ἀκκάρων θὰ κατεντροπιασθῇ ἔπειτα ἀπὸ τὴν πτῶσιν καὶ συντριβὴν αὐτήν. Ὁ βασιλεὺς τῆς Γάζης θὰ ἐξολοθρευθῇ καὶ ἡ Ἀσκάλων δὲν θὰ κατοικηθῇ πλέον.

Ὅταν ἡ Ἀσκάλων θὰ ἴδῃ τὴν πλουσιωτάτην, ἰσχυρὰν καὶ ὠχυρωμένην Τύρον νὰ ἀφανίζεται, θὰ κυριευθῇ ἀπὸ φόβον καὶ τρόμον ἡ Γάζα θὰ κυριευθῇ ἀπὸ ἰσχυρὸν συγκλονισμὸν καὶ σύγκρυον, καθὼς ἐπίσης καὶ ἡ Ἀκκάρων, διότι θὰ κυριευθῇ ἀπὸ φόβον, σύγχυσιν καὶ ἐντροπὴν ἔπειτα ἀπὸ αὐτὴν τὴν πτῶσιν καὶ συντριβήν. Ὁ βασιλιᾶς τῆς Γάζης θὰ φονευθῇ καὶ θὰ χαθῇ, ἡ δὲ Ἀσκάλων θὰ ἐρημωθῇ καὶ δὲν θὰ κατοικηθῇ πλέον.

Εἰς τὴν Ἄζωτον θὰ ἐγκατασταθοῦν ἀλλοεθνεῖς· ἔτσι δὲ θὰ ταπεινώσω τὴν ὑπερηφάνειαν τῶν Φιλισταίων.

Εἰς τὴν Ἀζωτον, ἐφ’ ὅσον θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ φονευθοῦν ὅλοι οἱ ἐντόπιοι, θὰ ἐγκατασταθοῦν λαοὶ ἄλλου ἔθνους. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ταπεινώσω καὶ θὰ τιμωρήσω παραδειγματικῶς τὴν ὑπερηφάνειαν τῶν Φιλισταίων.

Θὰ βγάλω ἀπὸ τὸ στόμα των τῶν θυσιῶν τὸ αἷμα, ποὺ ἔπιναν, καὶ ἀπὸ τὰ δόντια των θὰ βγάλω τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν των. Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀπομείνουν, θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν Θεόν μας καὶ θὰ ἀποτελέσουν μερίδα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὡς εἶδος χιλιαρχίας. Οἱ κάτοικοι ἐπίσης τῆς Ἀκκάρων θὰ τιμωρηθοῦν, ὅπως καὶ οἱ Ἰεβουσαῖοι.

Καὶ θὰ βγάλω τὰ αἵματα τῶν θυσιῶν ἀπὸ τὸ στόμα των καὶ τὰ κρέατά των εἰς Ἐμὲ σιχαμερῶν εἰδωλολατρικῶν θυσιῶν των ἀπὸ τὰ δόντια των. Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς ἀπομείνουν, θὰ ἀνήκουν πλέον εἰς τὸν Θεόν μας, διότι θὰ ἔχουν ἀποπτύσει τὴν εἰδωλολατρίαν. Θὰ ἀποβοῦν δὲ τόσον γνήσιοι Ἰουδαῖοι, ὥστε καὶ ἀπὸ αὐτοὺς νὰ ἀναδειχθοῦν χιλίαρχοι τοῦ Ἰούδα (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὥστε νὰ ἀποτελέσουν ἰδίαν κοινότητα μεταξὺ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ)· οἱ δὲ ἀλλογενεῖς, οἱ Φιλισταῖοι κάτοικοι τῆς Ἀκκάρων, θὰ καταστοῦν τελικῶς καὶ αὐτοὶ ὅπως οἱ Ἰεβουσαῖοι, δηλαδὴ ὁμότιμοι πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, μὲ τοὺς ὁποίους οἱ Ἰεβουσαῖοι συνεχωνεύθησαν, ἀφοῦ ἔχασαν πλέον τὴν ἐθνικήν των συνείδησιν.

Διὰ τὸν οἶκον μου ὅμως, δηλαδὴ διὰ τὸν λαόν μου, θὰ ἐγκαταστήσω ὑπερασπιστάς, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ διέρχεται διὰ μέσου αὐτῶν, οὔτε νὰ ἐπανέρχεται πάλιν πρὸς αὐτοὺς οὔτε, πολὺ περισσότερον, νὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον των μὲ κατακτητικὰς διαθέσεις διὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ αἰχμαλώτους μακρὰν εἰς ἐξορίαν. Διότι τώρα ἔχω στρέψει προστατευτικοὺς τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν γῆν Ἰούδα.

Εἰς ὅλην ὅμως τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ, ἡ ὁποία εἶναι οἶκος ἰδικός μου, θὰ ἐγκαταστήσω προστατευτικὴν φρουράν, ὥστε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ τὴν διέρχεται καὶ νὰ τὴν διασχίζῃ, οὔτε νὰ γυρίζῃ καὶ νὰ ἐπιστρέφῃ ἐναντίον των οὔτε κανεὶς νὰ ὁρμήσῃ ἐναντίον των μὲ διαθέσεις κατακτητικός, διὰ νὰ τοὺς ὑποδουλώσῃ καὶ ὁδηγήσῃ εἰς αἰχμαλωσίαν. Διότι τώρα εἶμαι εἰς ἐπιφυλακὴν καὶ ἐπιβλέπω μὲ τὰ ἴδια μου τὰ μάτια καὶ ἐπεμβαίνω προσωπικῶς, διὰ νὰ προστατεύσω τὴν χώραν μου καὶ τὸν λαόν μου.

Χαῖρε λοιπὸν πάρα πολύ, κόρη μου Σιών, διαλάλησε Ἱερουσαλὴμ ἰδοὺ ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται εἰς σὲ δίκαιος, λυτρωτὴς καὶ σωτήρ, πρᾷος, καθήμενος ἐπάνω εἰς ἕνα ὑποζύγιον, εἰς ἕνα νεαρὸν πωλάριον.

Χαῖρε λοιπὸν πάρα πολύ, θυγατέρα μου Σιὼν ὕψωσε τὴν φωνήν σου καὶ διαλάλησε, θυγατέρα μου Ἱερουσαλήμ. Νά· ὁ βασιλιᾶς σου, ὁ Μεσσίας, ἔρχεται εἰς σὲ δίκαιος, λυτρωτής, ἐλευθερωτὴς καὶ σωτῆρας· ἔρχεται ὄχι σὰν τύραννος καὶ κατακτητῆς ἐπάνω εἰς ἵππον ἢ ἅρμα πολεμικόν, ἀλλὰ πρᾶος καὶ καθισμένος ἐπάνω εἰς ἕνα ὑποζύγιον, καὶ εἰς ἕνα νεαρὸν πουλάρι.

Αὐτὸς θὰ δέσῃ εἰς ἀχρηστίαν τὰ πολεμικὰ ἅρματα τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ τὸ ἱππικὸν τῆς Ἱερουσαλήμ. Θὰ ἐξολοθρεύσῃ τὰ πολεμικὰ τόξα καὶ θὰ ἐπικρατήσῃ μεγάλη εἰρήνη ἐκ μέρους τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν. Θὰ κυριαρχήσῃ ὡς ὑπέρτατος ἄρχων ἀπὸ τῶν ἀνατολικῶν ποταμῶν μέχρι τῆς Μεσογείου Θαλάσσης, ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς Τίγρητα καὶ Εὐφράτην μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς.

Ὁ βασιλιᾶς σου αὐτὸς θὰ ἀχρηστεύσῃ καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ τὰ πολεμικὰ ἅρματα τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ (τοῦ βορείου Ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου) καὶ τὸ ἱππικὸν τῆς Ἱερουσαλήμ (τοῦ νοτίου βασιλείου τοῦ Ἰούδα). Καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ τὰ πολεμικὰ τόξα καὶ θὰ ἐπικρατήσῃ εἰρήνη μεγάλη ὄχι μόνον εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἐθνικούς. Θὰ γίνῃ κυρίαρχος καὶ ὑπέρτατος ἄρχων ἐνὸς βασιλείου, ποὺ θὰ ἀρχίζῃ ἀπὸ τὰ ὕδατα τῶν ποταμῶν τῆς Ἀνατολῆς καὶ θὰ φθάνῃ εἰς τὰ δυτικὰ μέχρι τὴν Μεσόγειον θάλασσαν (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀπὸ τὴν Μεσόγειον θάλασσαν μέχρι τὸν κόλπον τῆς Ἄκαμπα) καὶ ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς Εὐφράτην καὶ Τίγρην μέχρι τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.

Σύ, Κύριε, ἀπαντᾷ ὁ προφήτης, χάρις εἰς τὴν Διαθήκην, ποὺ συνῆψες δι’ αἱματηρῶν θυσιῶν μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας, ἀνέσυρες τοὺς δεσμίους καὶ αἰχμαλώτους Ἰουδαίους, ἀπὸ τὸν λάκκον τῆς αἰχμαλωσίας των, ὅπου οὔτε ὕδωρ δὲν ὑπῆρχε.

Καi σύ, Κύριε, λέγει ὁ Προφήτης εἰς τὸν Θεόν, ἕνεκα τῆς Διαθήκης, ποὺ εἶχες συνάψει μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὸ Σινᾶ καὶ εἶχες ἐπικυρώσει μὲ τὰ αἵματα τῶν θυσιῶν ταύρων καὶ τράγων, ἀνέσυρες τοὺς αἰχμαλώτους Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐλευθέρωσες ἀπὸ τοὺς χωρὶς νερὸν λάκκους, ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο σὰν φύλακες· δηλαδὴ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Βαβυλῶνος.

Σεῖς δέ, οἱ αἰχμάλωτοι καὶ δέσμιοι τῆς Ἰουδαϊκῆς συναγωγῆς, θὰ ἐγκατασταθῆτε ἀσφαλεῖς καὶ εἰρηνικοὶ εἰς τὴν ὠχυρωμένην πόλιν σας. Καὶ ἔτσι ἀντὶ τῆς ὀλιγοχρονίου ἐξορίας σου, λαὲ τῆς φυλῆς Ἰούδα, θὰ σοῦ ἀνταποδώσω ἐγὼ πολλαπλασίαν τὴν ἀμοιβήν σου.

Σεῖς δὲ οἱ δέσμιοι καὶ αἰχμάλωτοι τῆς Ἰουδαϊκῆς συναγωγῆς θὰ ἐγκατασταθῆτε κατόπιν εἰς τὴν ὠχυρωμένην πλέον πόλιν, τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ Ἐγώ, ἀντὶ τῆς ἐξορίας σου, Ἰουδαϊκὲ λαέ, εἰς τὴν Βαβυλῶνα, ποὺ εἶχε διάρκειαν «μιᾶς ἡμέρας», δηλαδὴ πολὺ σύντομον, θὰ σὲ ἀμείψω «διπλᾶ», δηλαδὴ πλουσιοπάροχα.

Διότι σᾶς, τῆς φυλῆς Ἰούδα, σᾶς ἐχρησιμοποίησα καὶ σᾶς ἐτέντωσα ὡς τόξον, ὡς ἄλλην δὲ φαρέτραν ἐγέμισα μὲ βέλη τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτας. Θὰ ἐξεγείρω τὰ τέκνα σου, ὦ Σιών, ἐναντίον τῶν τέκνων τῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ σὲ χειρισθῶ ὡς ρομφαίαν πολεμιστοῦ.

Διότι σᾶς, τὸν λαὸν τοῦ Ἰούδα, ἐχρησιμοποίησα ὡς ἰδικόν μου τεντωμένον τόξον, καὶ τὸν λαὸν τοῦ Ἐφραίμ (τοὺς Ἰσραηλῖτες) ὡς φαρέτραν, τὴν ὁποίαν ἐγέμισα μὲ βέλη. Θὰ ἐνθαρρύνω δέ, θὰ ἐνισχύσω καὶ θὰ ἐξεγείρω τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐναντίον τῶν τέκνων τῶν Ἑλλήνων καὶ θὰ σὲ μεταχειρισθῶ ὡς πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ πολεμιστοῦ.

Ὁ Κύριος θὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον αὐτῶν τῶν ἐχθρῶν καὶ τὰ βέλη του θὰ ἐξακοντισθοῦν ὡς ἀστραπαί. Ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ θὰ σαλπίσῃ μὲ σάλπιγγα καὶ θὰ βαδίσῃ ἐναντίον αὐτῶν προκαλῶν ἀναταραχὴν μὲ τὴν δικαίαν αὐτοῦ ἀπειλήν.

Καὶ ὁ Κύριος θὰ ἡγῆται τοῦ λαοῦ καὶ θὰ ἐπιπέσῃ ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, τὰ δὲ βέλη του θὰ ἐξακοντισθοῦν ἐναντίον των ὡς ἀστραπαί. Ὁ παντοκράτωρ Κύριος θὰ σαλπίσῃ μὲ πολεμικὴν σάλπιγγα, θὰ βαδίσῃ ἐναντίον των ἀπειλητικὸς μὲ μεγάλην ὁρμήν, θὰ τοὺς προξενήσῃ δὲ φοβερὰν ταραχὴν καὶ ἀναστάτωσιν.

Ἀλλὰ ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ, θὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἰουδαίους καὶ θὰ ἐξοντώσουν τοὺς ἐχθρούς. Θὰ τοὺς καταχώσουν μὲ τοὺς λίθους τῆς σφενδόνης των, θὰ τοὺς καταπιοῦν, ὅπως πίνουν τὸν οἶνον, θὰ γεμίσουν δοχεῖα ἀπὸ αἷμα ὅπως γεμᾶται ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν θυσιαζομένων ζώων εἶναι αἱ φιάλαι καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὁ παντοκράτωρ Κύριος θὰ ὑπερασπίσῃ, θὰ βοηθήσῃ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι θὰ καταστρέψουν καὶ θὰ ἐξοντώσουν τοὺς ἐχθρούς των θὰ τοὺς καταχώσουν μὲ τὶς πέτρες τῆς σφενδόνης των θὰ πιοῦν, θὰ ρουφήξουν (τὸ αἷμα των), ὅπως πίνουν τὸ κρασί· καὶ θὰ γεμίσουν δοχεῖα ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἐχθρῶν των, ὅπως εἶναι γεμᾶτες ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ζώων, ποὺ θυσιάζονται, οἱ φιάλες καὶ οἱ γωνίες τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὁ Κύριος ὁ Θεός των θὰ σώσῃ τοὺς Ἰουδαίους κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Ὡς πρόβατα θὰ προστατεύσῃ τὸν λαόν του· ὡσὰν ἀκτινοβολοῦντας πολυτίμους λίθους διαδήματος, οἱ ὁποῖοι κυλίονται εἰς τὴν γῆ του.

Καὶ ὁ Κύριος ὁ Θεός των θὰ σώσῃ τοὺς Ἰουδαίους κατὰ τὴν μεγάλην, κρίσιμον καὶ ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν θὰ σώσῃ τὸν λαόν του ὡς πρόβατα. Διότι τὰ πλήθη τοῦ λαοῦ του εἶναι ὡς ἱεροὶ πολύτιμοι καὶ ἀστραφτεροὶ λίθοι, οἱ ὁποῖοι κυλίονται εἰς τὴν χώραν του.

Ὅποιο δὲ ἀγαθὸν ὑπάρχει ἀνήκει εἰς τὸν λαόν του καὶ κάθε τί καλὸν ποὺ ὑφίσταται, θὰ πηγαίνῃ εἰς αὐτόν, τροφὴ διὰ τοὺς νέους καὶ οἶνος χαροποιὸς δι’ τὰς παρθένους.

Διότι ὁποιονδήποτε ἀγαθὸν ὑπάρχει, εἰς τὸν λαόν του θὰ ἀνήκῃ, καὶ ὁποιονδήποτε καλὸν ὑφίσταται, θὰ πηγάζῃ ἀπὸ Αὐτόν: «Σιτάρι, τροφὴ ἐνισχυτική, διὰ τοὺς νέους, καὶ κρασί, ποὺ εὐφραίνει καὶ χαροποιεῖ, διὰ τὶς ἁγνὲς παρθένους».

Παρακαλεῖτε τὸν Θεὸν καὶ ζητεῖτε ἀπὸ αὐτόν, νὰ σᾶς δώσῃ εἰς τὴν κατάλληλον ἐποχὴν τὴν βροχήν, τὴν πρώϊμον καὶ τὴν ὄψιμον. Ὁ Κύριος πραγματοποιεῖ λαμπρὰ γεγονότα εἰς τὸν οὐρανόν, τὰς ἀστραπάς, δίδει δὲ εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὰς χειμερινὰς βροχάς, ὥστε νὰ ποτίζωνται τὰ φυτὰ ὅλων τῶν ἀγρῶν.

Ζητήσατε διὰ τῆς προσευχῆς ἀπὸ τὸν Κύριον νὰ σᾶς στείλῃ εἰς τὴν κατάλληλον ὥραν βροχὴν πρώϊμον (κατὰ τὸ φθινόπωρον) καὶ ὄψιμον (κατὰ τὴν ἄνοιξιν). Ὁ παντοδύναμος Κύριος ποιεῖ ἀφάνταστα, ἐκπληκτικὰ γεγονότα, τὶς ἀστραπές, καὶ δίδει εἰς τοὺς ἀνθρώπους πλουσίαν χειμερινὴν βροχήν, μὲ τὴν ὁποίαν ποτίζονται τὰ χόρτα καὶ τὰ φυτὰ τῶν ἀγρῶν.

Ἀντιθέτως οἱ ἐν ὀνόματι τῶν εἰδώλων ὁμιλοῦντες προεκάλουν καταστροφάς. Οἱ μάντεις αὐτῶν ἐψεύδοντο, ὅταν ἔλεγαν ὅτι βλέπουν ὁράσεις. Τὰ δῆθεν ἀποκαλυπτικὰ ἐνύπνια, περὶ τῶν ὁποίων ὠμιλοῦσαν, ἦσαν ψευδῆ. Ματαίως δὲ παρεκάλουν τὰ εἴδωλα εἰς βοήθειαν. Αὐτοὶ καὶ ὁ λαὸς διὰ τὴν εἰδωλολατρείαν των ἐστερήθησαν τῶν πάντων. Ἐξηράνθησαν ὡς πρόβατα, ποὺ δὲν ἔχουν βοσκήν, ἐταλαιπωρήθησαν, διότι ἀπὸ πουθενὰ δὲν ὑπῆρξε θεραπεία.

Ἐνῷ ἀντιθέτως, ὅσοι ὠμιλοῦσαν ἐν ὀνόματι τῶν εἰδώλων, οἱ ψευδοπροφῆται, ἐπροκαλοῦσαν καταστροφές. Καὶ οἱ ψευδολόγοι μάντεις των ἐψεύδοντο, ὅταν ἐπέμεναν ὅτι ἔβλεπαν ὁράσεις. Τὰ δῆθεν θεῖα καὶ ἀποκαλυπτικὰ ἐνύπνια, διὰ τὰ ὁποῖα ὠμιλοῦσαν, ἦσαν ψευδῆ. Μάταια δὲ παρακαλοῦσαν τὰ εἴδωλα διὰ βοήθειαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον ἀντιμετώπισαν στερήσεις· ἐξηράνθησαν ὅπως τὰ πρόβατα, ποὺ δὲν ἔχουν οὔτε νερὸν νὰ πιοῦν οὔτε χορτάρι νὰ βοσκήσουν, καὶ ἐταλαιπωρήθησαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα ὡς ἐξόριστοι καὶ αἰχμάλωτοι, διότι ἔμειναν ἀποίμαντοι καὶ διότι δὲν ὑπῆρχε τρόπος θεραπείας τῶν κακουχιῶν των.

Ἐναντίον τῶν κακῶν ποιμένων ἐξηρεθίσθη ἡ ὀργή μου, θὰ ἐπισκεφθῶ ὅμως καὶ θὰ ἐπιβλέψω τὰ πρόβατα. Ὁ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, θὰ ἐπισκεφθῇ τὸ ποίμνιόν του, τὸν λαὸν τῆς φυλῆς Ἰούδα. Θὰ ἀναδείξῃ καὶ θὰ χρησιμοποιήσῃ αὐτοὺς ὡς ὠραιότατον πολεμικὸν ἵππον.

Ἐναντίον τῶν πονηρῶν καὶ ἀστόργων ποιμένων ἄναψε ὁ θυμός μου εἰς τὸν ὕψιστον βαθμόν, θὰ ἐπισκεφθῶ ὅμως τὰ ἥμερα καὶ ἄκακα πρόβατά μου. Ὁ παντοκράτωρ Κύριος καὶ Θεὸς θὰ ἐπισκεφθῇ τὸ λογικὸν ποίμνιόν του, τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν θὰ ἀναδείξῃ δὲ αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς καταστήσῃ ὡς ἵππον εὐπρεπῆ καὶ πολεμικώτατον.

Εἰς τὸν λαὸν Ἰούδα ἔτρεψεν εὐμενῶς τὸ βλέμμα του. Ἀπὸ αὐτὸν συνέταξε δυνάμεις εἰς μάχας, ἀπὸ αὐτὸν ἐξέλεξε τολμηροὺς καὶ ἐπιτηδείους τοξότας, ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὸν θὰ ἐξέρχεται ὁ ἑκάστοτε ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ των, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἡγεῖται ὄχι μισθοφόρων, ἄλλα στρατοῦ Ἰουδαίων.

Εἰς τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν ἔστρεψε καὶ προσήλωσε μὲ ἀγαθὴν διάθεσιν τὸ βλέμμα Του καὶ ἀπὸ αὐτὸν συνέταξεν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ παρέταξεν εἰς μάχην γενναίους ἄνδρας, ἀπὸ αὐτὸν δὲ ἐστρατολόγησε τολμηροὺς καὶ γενναίους τοξότας. Ἀπὸ τὸν λαὸν αὐτὸν ἐπίσης θὰ προέρχεται ὁ ἑκάστοτε στρατηγός, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι ἐπικεφαλῆς στρατοῦ Ἰουδαϊκοῦ καὶ ὄχι μισθοφορικοῦ.

Οἱ ἄνδρες του θὰ εἶναι ὡς ἡρωϊκοὶ ἐμπειροπόλεμοι μαχηταί, οἱ ὁποῖοι θὰ πατοῦν τοὺς ἐχθρούς των, ὅπως τὴν λάσπην τῶν δρόμων. Θὰ παραταχθοῦν ἀνδρείως εἰς μάχην, διότι ὁ Κύριος ὁ Θεὸς θὰ εἶναι μαζῆ των. Ἐμπρὸς εἰς τὴν ὀρμητικότητά των θὰ κατεντροπιασθῇ καὶ θὰ κατεξευτελισθῇ τὸ ἐχθρικὸν ἱππικόν.

Οἱ στρατιῶται του θὰ εἶναι γενναῖοι πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι θὰ συμπατοῦν τοὺς ἐχθρούς των, ὅπως πατοῦν τὴν λάσπην τῶν δρόμων, θὰ παραταχθοῦν εἰς μάχην μὲ φρόνημα ἠρωϊκόν, διότι ὁ Κύριος θὰ εἶναι μαζί των ἡγούμενος τοῦ στρατοῦ, ἐμπρὸς δὲ εἰς τὴν ὁρμήν των τὸ ἐχθρικὸν ἱππικὸν θὰ κατεντροπιασθῇ καὶ θὰ κυριευθῇ ἀπὸ σύγχυσιν καὶ πανικόν.

Ἐγὼ θὰ ἐνισχύσω τοὺς Ἰουδαίους καὶ θὰ σώσω τοὺς Ἰσραηλίτας, θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω ἀσφαλεῖς καὶ εἰρηνικούς, διότι τοὺς ἠγάπησα. Θὰ εἶναι αὐτοὶ δι’ ἐμέ, ὅπως ἦσαν, πρὶν ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ αὐτοὺς διὰ τὰς ἁμαρτίας των. Διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός των καὶ ἐγὼ θὰ κάμω δεκτὰς τὰς πρσσευχάς των.

Θὰ ἐνδυναμώσω τοὺς Ἰουδαίους καὶ θὰ σώσω τοὺς Ἰσραηλίτες, θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω δὲ εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων των μὲ ἀσφάλειαν καὶ εἰρήνην, διότι τοὺς ἀγάπησα· καὶ θὰ εἶναι πλέον εἰς Ἐμέ, ὅπως ἦσαν προτοῦ νὰ τοὺς ἐγκαταλείψω καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ αὐτούς. Διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός των καὶ θὰ κάμω δεκτὲς τὶς δεήσεις καὶ ἰκεσίες των.

Θὰ εἶναι πάντοτε ἰσχυροὶ καὶ ἠρωϊκοὶ πολεμισταί, ὅπως τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, καὶ ἡ καρδιά των θὰ εἶναι χαρούμενη ὡσὰν τῶν ἀνθρώπων, ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πίνουν ἐν μέτρῳ οἶνον. Τὰ παιδιά των θὰ ἰδοῦν τὰ ἡρωϊκὰ ἔργα τῶν πατέρων των καὶ θὰ εὐφρανθοῦν· θὰ χαρῇ ἡ καρδιά των ἐν Κυρίῳ.

Θὰ εἶναι ἰσχυροί, γενναῖοι καὶ τολμηροὶ πολεμισταί, ὅπως εἶναι οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, ἡ δὲ καρδιά των θὰ εἶναι ἀμέριμνη καὶ πλημμυρισμένη ἀπὸ εὐφροσύνην, ὅπως εἶναι ἡ καρδιὰ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πίνουν (ἐν μέτρῳ) κρασί. Τὰ παιδιά των θὰ ἰδοῦν τὰ κατορθώματα καὶ τὴν εὐτυχίαν τῶν γονέων των καὶ θὰ εὐφρανθοῦν καὶ αὐτά. Ἡ δὲ καρδιά των θὰ χαρῇ διὰ τὴν σωτήριον ἐπέμβασιν, προστασίαν καὶ εὐλογίαν τοῦ Κυρίου.

Θὰ δώσω σημεῖον εἰς αὐτοὺς ἐπιστροφῆς ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ θὰ τοὺς ὑποδεχθῶ ἐγὼ ἐκ τὴν πατρίδα των, διότι ἐγὼ θὰ τοὺς ἐλευθερώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν των, θὰ πληθυνθοῦν δὲ καὶ θὰ αὐξηθοῦν, θὰ γίνουν πολλοί, ὅπως ἦσαν καὶ προηγουμένως,

Θὰ δώσω εἰς αὐτοὺς σημεῖον ἐπιστροφῆς καὶ συγκεντρώσεως ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ θὰ τοὺς δεχθῶ εἰς τὴν πατρίδα των, διότι θὰ τοὺς ἐλευθερώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν. Καὶ ἀφοῦ δεχθοῦν τὴν εὐλογίαν τῆς πολυγονίας, θὰ αὐξηθοῦν εἰς πλῆθος πολὺ τόσον, ὅσον ἦσαν καὶ προηγουμένως (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Καὶ θὰ πολλαπλασιάζωνται ἀκατάπαυστα).

Τοὺς διεσκόρπισα μεταξὺ τῶν λαῶν. Ἀλλὰ εἰς τὰς μακρυνὰς αὐτὰς χώρας, αὐτοί ποὺ ἦσαν καὶ ψυχικῶς μακρὰν ἀπὸ ἐμέ, μὲ ἐνεθυμήθησαν. Ἀνέθρεψαν τὰ τέκνα των μὲ εὐσέβειαν καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον των.

Τοὺς διέσπειρα καὶ τοὺς διεσκόρπισα μεταξὺ τῶν διαφόρων λαῶν ἐν τούτοις εἰς τὶς μακρινὲς αὐτές χῶρες μὲ ἐνεθυμήθησαν καὶ ἀνέθρεψαν τὰ τέκνα των μὲ εὐσέβειαν καὶ φόβον Θεοῦ καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πατρίδα των.

Εἶπα· θὰ ἐπαναφέρω αὐτούς, ὅπως ἄλλοτε ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, καὶ τώρα ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Ἀσσυρίων θὰ ὑποδεχθῶ αὐτούς. Θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ, εἰς τὸν Λίβανον. Κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ μείνῃ εἰς τὴν χώραν τῆς ἐξορίας.

Θὰ τοὺς φέρω πάλιν πίσω, ὅπως παλαιότερα ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, καὶ θὰ τοὺς δεχθῶ τώρα ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Ἀσσυρίων. Θὰ τοὺς ὁδηγήσω καὶ θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν πολὺ εὔφορον καὶ καρποφόρον περιοχὴν Γαλαὰδ καὶ εἰς τὸν κατάφυτον ἀπὸ δάση Λίβανον κανεὶς δὲ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ ἀπομείνῃ πλέον εἰς τὴν ἐξορίαν.

Οἱ ἐπιστρέφοντες θὰ περάσουν στενὴν θάλασσαν, ὅπως οἱ πρόγονοί των τὴν Ἐρυθράν, θὰ κτυπήσουν τὰ κύματά της. Οἱ ποταμοὶ θὰ ξηρανθοῦν εἰς ὅλον αὐτῶν τὸ βάθος. Ἔτσι δὲ ἡ ἔπαρσις καὶ ἡ ὑπερηφάνεια τῶν Ἀσσυρίων θὰ ταπεινωθοῦν, καὶ τὸ σκῆπτρον τῆς αἰγυπτιακῆς κυριαρχίας θὰ ἀφαιρεθῇ.

Αὐτοὶ ποὺ ἐπιστρέφουν εἰς τὴν πατρίδα των, θὰ περάσουν ἀπὸ πολλὲς θλίψεις καὶ στενοχώριες καὶ θὰ ἀντιμετωπίσουν μεγάλους κινδύνους καὶ πειρασμούς: Θὰ διέλθουν ἀπὸ θάλασσαν στενήν, ἀλλὰ θὰ κτυπήσουν τὰ κύματά της, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ ὑποχωρήσουν ἐπίσης οἱ βαθεῖς ποταμοὶ θὰ στεγνώσουν καὶ θὰ ξεραθοῦν. Τοιουτοτρόπως ὁ ἐγωϊσμὸς καὶ ἡ ὑπερηφάνεια τῶν Ἀσσυρίων θὰ ταπεινωθοῦν, καὶ τὸ βασιλικὸν σκῆπτρον τῆς ἰσχυρᾶς Αἰγυπτιακῆς ἡγεμονίας θὰ ἀφαιρεθῇ.

Ἐγὼ θὰ τοὺς ἐνισχύσω μὲ τὴν δύναμίν μου. ὡς Κύριος καὶ Θεός των, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, καὶ εἰς τὸ ὄνομά μου αὐτοὶ θὰ καυχῶνται μὲ ἐνθουσιασμόν.

Ἐγὼ δὲ θὰ τοὺς ἐνδυναμώσω ὡς Κύριος καὶ Θεὸς ἰδικός των, ὁπότε αὐτοὶ θὰ καταστοῦν διάσημοι διὰ τῆς ἰδικῆς μου βοηθείας καὶ εἰς τὸ ὄνομά μου θὰ καυχῶνται, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ἄνοιξε διάπλατα, σὺ τὸ ὄρος Λίβανος, τὰς θύρας σου, καὶ φωτιὰ ἂς ἀπλωθῇ εἰς τὰ δάση σου, διὰ νὰ καταφάγῃ τὰς κέδρους σου.

Σύ, τὸ ὄρος Λίβανος, ἄνοιξε πέρα ὣς πέρα τὶς θύρες σου, καὶ φωτιὰ ἂς καταφάγῃ τὶς περίφημες ὑπερήφανες κέδρους σου.

Ἂς θρηνήσουν μὲ ξεφωνητὰ ὀλολύγματα τὰ πεῦκα, διότι αἱ κέδροι θὰ ἔχουν καταστραφῇ, τὰ πελώρια αἰωνόβια δένδρα τοῦ δάσους θὰ ἔχουν καταρρεύσει. Θρηνήσατε δυνατὰ δρύες τῆς χώρας Βασάν, διότι τὸ πυκνὸν δάσος συνετρίβη καὶ κατεστράφη.

Ἂς θρηνήσουν οὐρλιάζοντας τὰ πεῦκα σου, διότι οἱ κέδροι κατεκάησαν καὶ κατεστράφησαν καὶ τὰ πανύψηλα, δυνατὰ καὶ αἰωνόβια δένδρα ἐρημώθηκαν καὶ ἀφανίσθηκαν. Θρηνήσατε οὐρλιάζοντας, βελανιδιές (καὶ πουρνάρια) τῆς χώρας Βασάν, διότι τὸ δάσος τὸ ἀπρόσιτον καὶ ἀδιάβατον, ἕνεκα τῆς πυκνότητάς του, κατέπεσε, συνετρίβη καὶ κατεστράφη.

Μεγαλόφωνοι θρῆνοι ἠκούσθησαν ἐκ μέρους τῶν ποιμένων, διότι κατεστράφησαν αἱ λαμπραὶ βοσκαί των. Φωναὶ ὠρυομένων λεόντων ἠκούσθησαν, διότι κατεστράφη τὸ πυκνότατον ἀδιαπέραστον δάσος τοῦ Ἰορδάνου, ἡ καταφυγή των.

Ἀκούσθηκαν δυνατὲς θρηνητικὲς φωνὲς καὶ ὀδυρμοὶ βοσκῶν, διότι ἔχουν ἐρημωθῇ καὶ ἀφανισθῇ οἱ κατάφυτες ἀπὸ πλουσίαν καὶ ἄφθονον βοσκὴν πεδιάδες των. Ἐπίσης ἀκούσθηκαν οὐρλιαχτά, ἄγριες φωνὲς λιονταριῶν, ποὺ βρυχῶνται, διότι ἐρημώθηκαν καὶ κατεστράφησαν οἱ κατάφυτες ὄχθες τοῦ Ἰορδάνου, οἱ ὁποῖες ἦσαν ὁ τόπος τῆς καταφυγῆς καὶ βοσκῆς των.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· «ποιμαίνετε τὰ ἕως τώρα πρὸς σφαγὴν ὁδηγούμενα πρόβατά μου,

Αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος: «Ποιμαίνετε τὰ πρόβατά μου, τὰ ὁποῖα ἕως τώρα προωρίζοντο διὰ σφαγήν (ἐσύροντο πρὸς σφαγήν)·

αὐτὰ τὰ ὁποῖα οἱ κύριοί των ἔσφαζαν, χωρὶς νὰ μετανοοῦν, καὶ ὅταν τὰ ἐπωλοῦσαν, ἔλεγαν ἀναισχύντως· Εὐλογητὸς ἂς εἶναι ὁ Θεός, ἐπλουτήσαμεν χάρις εἰς αὐτά. Καμμίαν συμπάθειαν, κανένα πόνον δὲν ᾐσθάνοντο δι’ αὐτὰ οἱ ποιμένες.

τὰ ὁποῖα οἱ κάτοχοί των κατέσφαζαν καὶ δὲν μετανοοῦσαν διὰ τὴν πρᾶξιν των, διότι οὐδεμίαν ἐνοχὴν ᾐσθάνοντο· ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τὰ ἐπωλοῦσαν, ἔλεγαν ἀδιάντροπα καὶ προκλητικά: «Δοξασμένος ἂς εἶναι ὁ Κύριος· τώρα ἔχομεν πλουτήσει»! Καὶ ἐνῷ αὐτὰ τὰ κακὰ ὑπέφεραν τὰ πρόβατά μου, οἱ βοσκοί των ἀδιαφοροῦσαν ἐντελῶς καὶ δὲν ἐξεδήλωναν καμμίαν συμπάθειαν δι’ αὐτά.

Διὰ τοῦτο δὲν θὰ λυπηθῶ πλέον ἐγὼ τοὺς κατοίκους τῆς χώρας αὐτῆς, λέγει ὁ Κύριος. Ἰδού, ἐγὼ θὰ παραδώσω τοὺς ἀνθρώπους, τὸν καθένα εἰς τὰ χέρια τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν βασιλέων των, καὶ ἐκεῖνοι θὰ κατακάψουν τὴν γῆν καὶ δὲν θὰ τοὺς γλυτώσω ἀπὸ τὰ χέρια των.

Διὰ τοῦτο δὲν θὰ λυπηθῶ πλέον τοὺς κατοίκους τῆς χώρας αὐτῆς, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ νά! Ἐγὼ θὰ παραδώσω τοὺς κατοίκους τῆς Παλαιστίνης εἰς τὰ τιμωρητικὰ χέρια τῶν πλησίον των καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν βασιλέων καὶ ἀρχόντων των ἐκεῖνοι δὲ θὰ πετσοκόψουν καὶ θὰ καταστρέψουν τὴν χώραν, καὶ «δὲν θὰ τοὺς γλυτώσω ἀπὸ τὰ χέρια των.

Ἐγὼ δὲ θὰ ποιμάνω τὰ πρόβατά μου, αὐτά ποὺ ἦσαν προορισμένα διὰ σφαγὴν εἰς τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τὴν Παλαιστίνην. Θὰ πάρω δύο ράβδους διὰ τὸ ποιμενικόν μου ἔργον, τὴν μίαν ὠνόμασα Κάλλος καὶ τὴν ἄλλην ὠνόμασα Καταμέτρησιν, καὶ θὰ ποιμάνω τὰ πρόβατά μου.

Θὰ ποιμάνω τὰ πρόβατά μου, ποὺ ἐσύροντο πρὸς σφαγὴν εἰς τὴν χώραν καὶ τὴν γῆν τῶν Χαναναίων. Διὰ τὸ ἔργον αὐτὸ τῆς βοσκῆς θὰ λάβω δύο ποιμενικὲς ράβδους (ἀγκλίτσες) - τὴν μίαν ὠνόμασα «Κάλλος» καὶ τὴν ἄλλην ὠνόμασα «Καταμέτρησιν» - καὶ θὰ ποιμάνω τὰ πρόβατά μου.

Εἰς διάστημα ἑνὸς μηνὸς θὰ ἐκδιώξω καὶ θὰ ἐξαφανίσω τοὺς τρεῖς ποιμένας, διότι ἐβαρύνθη ἡ ψυχή μου ἐναντίον αὐτῶν, ἐπειδὴ μὲ ὅλην των τὴν δύναμιν ὠρύοντο ἐναντίον μου.

Θὰ καταστρέψω δὲ καὶ θὰ ἐξαφανίσω τοὺς τρεῖς ποιμένας μέσα εἰς ἕνα μῆνα, διότι ἡ ψυχή μου τοὺς ἐβαρέθηκε, τοὺς ἀηδίασε, ἐπειδὴ οὔρλιαζαν ἐναντίον μου καὶ μὲ ἀπεχθάνοντο.

Καὶ εἶπα: Δὲν θὰ σᾶς ποιμάνω· τὸ ἐτοιμοθάνατον ἂς ἀποθάνῃ, τὸ ἀσθενικὸν καὶ ἀδύνατον ἂς ξεψυχήσῃ, τὰ ὑπόλοιπα ἂς ἀλληλοφαγωθοῦν ἀναμεταξύ των.

Καὶ κατόπιν εἶπα: «Δὲν θὰ σᾶς ποιμάνω πλέον. Αὐτὸ ποὺ εἶναι πρὸς θάνατον, ἂς ἀποθάνῃ, καὶ αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀδύνατον, ἀσθενικὸν καὶ σχεδὸν ψυχορραγεῖ, ἂς ξεψυχήσῃ· τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἂς ἀλληλοφαγωθοῦν, ἂς φάγῃ τὸ ἕνα τὶς σάρκες τοῦ ἄλλου».

Θὰ πάρω τὴν ποιμενικήν μου ράβδον, τὴν ὁποίαν ὠνόμασα Κάλλος καὶ θὰ τὴν ἀπορρίψω, διὰ νὰ διαλύσω καὶ ἀκυρώσω ἔτσι τὴν συμφωνίαν, τὴν ὁποίαν συνῆψα μὲ τοὺς ἄλλους λαοὺς ὑπὲρ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἔπειτα θὰ λάβω τὴν ποιμενικὴν ράβδον (ἀγκλίτσα) μου, τὴν ὁποίαν ὠνόμασα «Κάλλος», καὶ θὰ τὴν ρίψω (πετάξω) μακριά, διὰ νὰ λύσω καὶ ἀκυρώσω τὴν συνθήκην, ποὺ εἶχα συνάψει μὲ ὅλους τοὺς ἐθνικοὺς λαοὺς ὑπὲρ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Καὶ θὰ ἀκυρωθῇ ὄντως κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἡ συμφωνία μου. Τότε θὰ μάθουν οἱ κατοικοῦντες τὴν Χαναάν, τὰ πρόβατα τὰ ὁποῖα ἐφυλάσσοντο δι’ ἐμέ, ὅτι λόγος τοῦ Κυρίου ἦτο ἡ προφητεία ἐκείνη.

Πράγματι· ἡ διαθήκη μου αὐτὴ θὰ λυθῇ καὶ θὰ ἀκυρωθῇ κατὰ τὴν κοσμοϊστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἐποχήν. Καὶ τότε οἱ Χαναναῖοι, δηλαδὴ ὅσοι ἀπὸ τὰ ἔθνη θὰ ἔχουν πιστεύσει εἰς Ἐμέ, τὰ πρόβατα τὰ ὁποῖα φυλάσσονται δι’ Ἐμέ, ὅταν θὰ ἴδουν τὸν ὄλεθρον τῶν ἀπίστων, θὰ μάθουν διὰ τῆς πείρας ὅτι ἦταν πράγματι λόγος Κυρίου ἡ προφητεία ἐκείνη, ποὺ διετύπωσα.

Καὶ θὰ εἴπω πρὸς αὐτούς· Ἐὰν καὶ σεῖς τὸ εὑρίσκετε καλὸν καὶ δίκαιον, ὁρίσατε καὶ δώσατε τὸν μισθόν μου, εἰδ’ ἄλλως ἀρνηθῆτε. Ὥρισαν λοιπὸν καὶ ἐπλήρωσαν τὸν μισθόν μου, ἕνα εὐτελὲς ποσόν, τριάκοντα ἀργυροῦς σίκλους.

Καὶ θὰ εἴπω πρὸς αὐτούς (τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ): «Ἐὰν τὸ νομίζετε καλὸν καὶ τὸ εὑρίσκετε δίκαιον, ὁρίσατε καὶ δώσατε τὸν μισθόν μου· διαφορετικὰ ἀρνηθῆτε καὶ μὴ δώσετε». Αὐτοὶ δὲ ὥρισαν (συνεφώνησαν) καὶ (ἀφοῦ ἐζύγισαν ἄργυρον βάρους τριάντα ἀργυρῶν σίκλων) ἐπλήρωσαν τὸν μισθόν μου μὲ τὸ εὐτελὲς καὶ ἐλάχιστον ποσὸν τῶν τριάντα (30) ἀργυρῶν σίκλων.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ· «ρίξε αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον καὶ ἐξέτασε νὰ ἴδῃς, ἐὰν εἶναι γνήσιος ὁ ἄργυρος, μὲ τὸν ὁποῖον ἐξετιμήθην ἀπὸ αὐτούς». Ἔλαβα πράγματι τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς σίκλους, τοὺς ἔρριψα εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον.

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Ρίψε τοὺς τριάντα ἀργυροὺς σίκλους εἰς τὸ χωνευτήριον (τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ) καὶ ἐρεύνησε νὰ διαπιστώσῃς, ἐὰν εἶναι γνήσιος ὁ ἄργυρος αὐτός, μὲ τὸν ὁποῖον ἐξετιμήθην ἐκ μέρους των». Ἐγὼ δὲ ἔλαβα τοὺς τριάντα ἀργυροὺς σίκλους καὶ τοὺς ἔρριψα εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον (τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ Ναοῦ).

Ἀπέρριψα τὴν δευτέραν ποιμενικήν μου ράδδον, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦτο Καταμέτρησις, εἰς ἔνδειξιν ὅτι ἀκυρώνεται ἡ ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων καὶ Ἰσραηλιτῶν κληρονομία τῆς γῆς τῆς Παλαιστίνης.

Κατόπιν ἔρριψα (ἐπέταξα) μακριὰ τὴν δευτέραν ποιμενικὴν ράβδον (ἀγκλίτσα) μου, τὴν ὁποίαν ὠνόμασα «Καταμέτρησιν», διὰ νὰ λύσω καὶ ἀκυρώσω τὴν κληρονομίαν τῆς χώρας Χαναὰν (Παλαιστίνης) ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς Ἰσραηλῖτες.

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ· «πάρε πάλιν διὰ τὸ ἔργον σου τὰ ποιμενικὰ σκεύη ἑνὸς ἀκαταρτίστου καὶ ἀνικάνου ποιμένος,

Ἔπειτα ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Πάρε πάλιν διὰ τὸ ἔργον σου ποιμενικὰ σκεύη (ποιμενικὴν ἐξάρτυσιν) ἑνὸς ἀπείρου καὶ ἀνοήτου ποιμένος,

διότι ἐγὼ θὰ παραχωρήσω νὰ κυβερνήσῃ τὴν χώραν ἄρχων ἀνίκανος καὶ ἀκατάρτιστος. Αὐτὸς δὲν θὰ ἐπισκεφθῇ τὸ ἐγκαταλελειμμένον πρόβατον, τὰ διασκορπισμένα πρόβατα δὲν θὰ ἀναζητήσῃ, διὰ νὰ τὰ εὕρῃ. Τὸ πληγωμένον καὶ τσακισμένον πρόβατον δὲν θὰ τὸ θεραπεύσῃ. Τὸ ὑγιὲς δὲν θὰ τὸ κατευθύνῃ ἐκεῖ, ποὺ πρέπει. Ἀλλὰ τὰ κρέατα τῶν ἐκλεκτῶν προβάτων θὰ κατατρώγῃ καὶ θὰ ἐξαρθρώνῃ αὐτῶν τοὺς ἀστραγάλους».

διότι, νά· Ἐγὼ θὰ παραχωρήσω, ὥστε νὰ ἠγεμονεύσῃ εἰς τὴν χώραν ἄφρων καὶ ἀνόητος ἡγεμών· ὁ ἄρχων αὐτὸς δὲν θὰ ἐπισκεφθῇ τὸ ἀδύνατον καὶ ἀσθενικὸν πρόβατον, οὔτε θὰ φροντίσῃ νὰ ἀναζητήσῃ τὸ ἐγκαταλελειμμένον πρόβατον, ποὺ ἔφυγεν ἀπὸ τὸ κοπάδι καὶ πλανᾶται, οὔτε θὰ θεραπεύσῃ τὸ τραυματισμένον καὶ τσακισμένον, τὸ δὲ ὑγιὲς δὲν θὰ τὸ κατευθύνῃ καὶ δὲν θὰ τὸ ὁδηγήσῃ ἐκεῖ, ὅπου πρέπει. Ὁ ἄφρων αὐτὸς βοσκὸς θὰ κατατρώγῃ τὰ κρέατα τῶν ἐκλεκτῶν προβάτων, θὰ στραγγαλίζῃ δὲ καὶ θὰ ἐξαρθρώνῃ τοὺς ἀστραγάλους των».

Ὦ, οἱ ἀνίκανοι καὶ ἰδιοτελεῖς ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ἔχετε ἐγκαταλείψει τὰ πρόβατα· μαχαίρι, ὀργὴ καὶ τιμωρία παρὰ Θεοῦ θὰ πέσῃ εἰς τὰ ἀνίκανα χέρια τοῦ κακοῦ ποιμένος καὶ εἰς τὸ δεξί του μάτι· τὸ χέρι του θὰ ξηρανθῇ ὁλότελα καὶ τὸ δεξί του μάτι θὰ τυφλωθῇ ἐντελῶς.

Ὦ σεῖς, οἱ ἄστοργοι, ἀνίκανοι καὶ ἀνόητοι ποιμένες, οἱ ὁποῖοι ποιμαίνετε τὶς μάταιες, ἰδιοτελεῖς ἐπιθυμίες σας καὶ ἔχετε ἐγκαταλείψει τὰ πρόβατα! Τὸν ἀνίκανον βοσκὸν θὰ κτυπήσῃ τιμωρία βαρεῖα, σταλμένη ἀπὸ τὸν Θεόν. Τὸ μαχαίρι τῆς δικαίας ὀργῆς τοῦ Θεοῦ θὰ πέσῃ εἰς τὰ ἀνίκανα καὶ ἀμελῆ χέρια τοῦ ἀνοήτου, κακοῦ βοσκοῦ, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὸ δεξί του ἄστοργον μάτι. Ὁ βραχίονάς του θὰ ξεραθῇ καὶ θὰ παραλύσῃ ἐντελῶς καὶ τὸ δεξί του μάτι θὰ σκοτισθῇ, θὰ τυφλωθῇ ἐντελῶς. Ἔτσι ὁ κακὸς ποιμὴν θὰ ἀπογυμνωθῇ ἀπὸ κάθε σωματικὴν καὶ πνευματικὴν δύναμιν.

Ἀπόφασις ληφθεῖσα ἀπὸ τὸν Κύριον, περὶ τιμωρίας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· λέγει ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἀπλώνει τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώνει τὴν γῆν καὶ δημιουργεῖ πνεῦμα ἀνθρώπου ἐντὸς τοῦ σώματος αὐτοῦ.

Θεόπνευστος, προφητικὸς καὶ τιμωρητικὸς λόγος, ὁ ὁποῖος παρελήφθη ἀπὸ τὸν Κύριον ὁ λόγος αὐτὸς στρέφεται ἐναντίον του Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἑξαπλώνει ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τοῦ ὁρίζοντος εἰς τὸ ἄλλο τὸν ἔναστρον οὐρανὸν ὁ ὁποῖος ἐθεμελίωσε τὴν γῆν ὁ ὁποῖος δημιουργεῖ τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου ἐντὸς τοῦ σώματός του, διακηρύσσει:

Ὁ Κύριος λέγει· «ἰδού, θὰ κάμω τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς σαλευομένην ἐξώπορταν τῆς αὐλῆς σπιτιοῦ, δι’ ὅλους τοὺς γύρω ἀπὸ αὐτὴν λαούς. Τὴν Ἰουδαίαν θὰ κατακλύσουν ἐχθροὶ καὶ πολιορκία θὰ στηθῇ ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.

«Νά· ἐγὼ θὰ καταστήσω τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς σειομένην, σαλευομένην καὶ τρέμουσαν ἐξώπορταν αὐλῆς σπιτιοῦ δι’ ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι τὴν περικυκλώνουν. Ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας θὰ κατακλύσουν καὶ θὰ καταλάβουν οἱ ἐχθροί· τοῦτο δὲ θὰ συμβῇ, ὅταν θὰ πολιορκῆται ἡ Ἱερουσαλήμ.

Κατὰ τὴν κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ κάμω τὴν Ἱερουσαλὴμ λίθον, ποὺ θὰ καταπατῆται ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη. Καθένας, ποὺ θὰ τὴν καταπατῇ, θὰ τὴν ἐμπαίζῃ καὶ θὰ τὴν ἐξευτελίζῃ. Θὰ συγκεντρωθοῦν ἐναντίον αὐτῆς καὶ θὰ καταπατοῦν αὐτὴν ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο: Θὰ καταστήσω τὴν Ἱερουσαλὴμ λίθον, ὁ ὁποῖος θὰ καταπατῆται ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη. Κάθε ἕνας, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν καταπατῇ, θὰ τὴν περιπαίζῃ καὶ θὰ τὴν ἐξευτελίζῃ πλήρως· θὰ συναθροισθοῦν δὲ ἐναντίον της ὅλα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ, θὰ κτυπήσω καὶ θὰ περιαγάγω εἰς κατάπληξιν ὅλον τὸ ἐχθρικὸν ἱππικόν, θὰ φέρω δὲ τοὺς ἱππεῖς εἰς ἀλλοφροσύνην. Εἰς δὲ τοὺς Ἰουδαίους θὰ ἀνοίξω τὰ μάτια των, ὅταν θὰ κτυπήσω μὲ τύφλωσιν ὅλον τὸ ἱππικὸν τῶν ἐχθρικῶν λαῶν.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν», λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, «θὰ κτυπήσω σκληρὰ ὅλον τὸ ἱππικὸν τοῦ ἐχθροῦ, ὥστε νὰ ἐκπλαγῇ καὶ πανικοβληθῇ, καὶ τοὺς ἀναβάτας τῶν ἵππων, ὥστε νὰ κυριευθοῦν ἀπὸ μανίαν καὶ ἀλλοφροσύνην. Ἐνῷ ὅμως εἰς τοὺς Ἰουδαίους θὰ ἀνοίξω τὰ μάτια μου καὶ θὰ ἐπιβλέψω εἰς αὐτούς, ἀπ’ ἐναντίας θὰ προκαλέσω τύφλωσιν εἰς ὅλον τὸ ἱππικὸν τῶν ἐχθρικῶν λαῶν.

Οἱ χιλίαρχοι τότε τῆς χώρας τῶν Ἰουδαίων θὰ σκέπτωνται καὶ θὰ λέγουν ἀπὸ μέσα των· θὰ εὕρωμεν, λοιπόν, καὶ θὰ ἔχωμεν μαζῆ μας τώρα τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ διὰ τοῦ Κυρίου τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ των.

Τότε οἱ χιλίαρχοι τῶν Ἰουδαίων, γεμᾶτοι ἐλπίδα καὶ θάρρος, θὰ διαλογίζωνται καὶ θὰ λέγουν εἰς τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς των: «Θὰ εὕρωμεν καὶ θὰ ἀποκτήσωμεν συμμάχους μας τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ διὰ τοῦ Κυρίου τοῦ Παντοκράτορος, τοῦ Θεοῦ των».

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἀναδείξω τοὺς Ἰουδαίους ἀρχηγοὺς δαυλιὰ ἀναμμένα μέσα εἰς ξηρὰ ξύλα καὶ θὰ κατατρώγουν τοὺς γύρω ἐχθροὺς δεξιὰ καὶ ἀριστερά των, ὅπως ἡ φλόγα κατατρώγει τὴν καλαμιάν. Καὶ τότε οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ ἐγκατασταθοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ καταστήσω τοὺς χιλιάρχους τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ ὡσὰν ἀναμμένα δαυλιὰ μέσα εἰς ξηρὰ ξύλα καὶ ὡσὰν ἀναμμένες λαμπάδες μέσα εἰς δεμάτια ἀπὸ στάχυα (ἡ καλαμιές)· αὐτοὶ δὲ θὰ κατατρώγουν (μὲ τὴν φωτιά των) ὅλους τοὺς γύρω τῶν ἐχθρικοὺς λαούς, δεξιὰ καὶ ἀριστερά των. Καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικηθῇ πάλιν ἀπὸ τοὺς κατοίκους της, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπιστρέψουν καὶ θὰ ἐγκατασταθοῦν ὅπως προηγουμένως εἰς τὸν τόπον των, τὴν Ἱερουσαλήμ».

Ὁ Κύριος αὐτὸς μόνος θὰ σώσῃ τὴν χώραν τῶν Ἰουδαίων, ὅπως ἔκαμεν ἀπ’ ἀρχῆς, ὥστε οὔτε ἡ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαυῒδ νὰ μεγαλαυχῇ, οὔτε δὲ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς ὑπαίθρου νὰ κυριευθοῦν ἀπὸ ἔπαρσιν.

Καὶ ὁ Κύριος θὰ σώσῃ τοὺς τόπους κατοικίας τῶν Ἰουδαίων, ὅπως ἔκαμεν ἐξ ἀρχῆς, ὥστε να μὴ ἀλαζονεύεται καὶ νὰ μὴ μεγαλαυχῇ ἡ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαβίδ, οὔτε οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ νὰ κυριευθοῦν ἀπὸ ἔπαρσιν εἰς βάρος τῶν Ἰουδαίων κατοίκων τῆς ὑπαίθρου.

Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην θὰ ἀγωνισθῇ ὁ Κύριος καὶ θὰ ὑπερασπίσῃ τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἱερουσαλήμ, θὰ ἐνισχύσῃ ὅλους, ὥστε καὶ ὁ πλέον ἀδύνατος μεταξὺ αὐτῶν νὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τόσον δυνατός, ὅσον ἡ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαυΐδ. Ἡ δὲ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαυῒδ θὰ εἶναι οἶκος Θεοῦ, ὡς ἄγγελος Θεοῦ ἐνώπιον τῶν Ἰουδαίων.

Κατὰ δὲ τὴν κρίσιμον καὶ ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο: Ὁ Κύριος θὰ προστατεύσῃ καὶ θὰ ὑπερασπίσῃ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ· τόση θὰ εἶναι ἡ ἐνίσχυσις καὶ ἡ προστασία, ποὺ θὰ τοὺς προσφέρῃ ὁ Κύριος, ὥστε καὶ ὁ πλέον ἀδύνατος μεταξύ των θὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν τόσον ἔνδοξος καὶ δυνατός, ὅσον ἦταν ἡ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαβίδ· ἡ δὲ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαβὶδ θὰ καταστῇ δυνατὴ ὡς ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ, ὡς ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἐνώπιόν των.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἐπιζητήσω νὰ ξερριζώσω ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἐπέρχονται ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.

«Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο: Θὰ ἀναζητήσω καὶ θὰ φροντίσω νὰ ξερριζώσω καὶ ἐξαφανίσω ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα προχωροῦν καὶ ἐπέρχονται μὲ ἐχθρικὲς διαθέσεις κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ.

Θὰ χύσω δὲ πλουσίως ἐπὶ τὸν βασιλικὸν οἶκον τοῦ Δαυῒδ καὶ εἰς ὅλους, ὅσοι κατοικοῦν τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Ἰουδαίαν, πνεῦμα χάριτος καὶ ἀγαθῶν συναισθημάτων καὶ θὰ στρέψουν τὰ βλέμματά των εὐγνώμονα καὶ ἰκετευτικὰ πρὸς ἐμέ, τὸν ὁποῖον αὐτοὶ ἐνέπαιξαν, καὶ θὰ θρηνήσουν τότε μὲ μεγάλον κοπετὸν καὶ θρῆνον, ὅπως θρηνοῦν διὰ τὸν θάνατον πρωτοτόκου ἀγαπητοῦ υἱοῦ.

Καὶ θὰ ἐκχύσω πλουσίως εἰς τὸν βασιλικὸν οἶκον τοῦ Δαβὶδ καὶ εἰς ὅλους, ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, πνεῦμα παντὸς εἴδους χάριτος, συμπαθείας καὶ εὐσπλαγχνίας· καὶ θὰ στρέψουν τὰ βλέμματά των πρὸς Ἐμέ, τὸν ὁποῖον ὕβρισαν, ἐπεριφρόνησαν καὶ ἐχλεύασαν, καὶ θὰ θρηνήσουν δι’ Ἐκεῖνον, ὅπως θρηνοῦν καὶ ὀδύρονται μὲ κλαυθμοὺς καὶ μυρολόγια διὰ τὸν θάνατον ἀγαπητοῦ υἱοῦ. Θὰ θρηνήσουν μὲ ὀδύνην κατ’ ἐξοχὴν μεγάλην, ὁμοίαν μὲ ἐκείνην ποὺ δοκιμάζουν διὰ τὸν θάνατον πρωτοτόκου υἱοῦ.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ γίνῃ μεγάλος θρῆνος καὶ ἀλαλαγμὸς κοπετοῦ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὡσὰν τὸν ἰσχυρὸν κτύπον ποὺ ἀκούεται, ὅταν κάτω εἰς τὴν πεδιάδα οἱ ὑλοτόμοι κόπτουν τὶς ροδιές.

Κατὰ τὴν κρίσιμον καὶ ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν θὰ γίνῃ θρῆνος μεγάλος καὶ κλαυθμὸς καὶ μυρολόγια πολλὰ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὅπως ὁ ἰσχυρὸς κτύπος, ὁ ὁποῖος ἀκούεται, ὅταν κόπτωνται εἰς τὴν πεδιάδα οἱ ροδιὲς ἀπὸ τοὺς ξυλοκόπους.

Ὁλόκληρος ἡ Ἰουδαία θὰ θρηνήσῃ κατὰ φυλάς. Ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα, εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει ὁ βασιλικὸς οἶκος Δαυΐδ, χωριστά, καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῆς χωριστά. Ἡ οἰκογένεια τοῦ Μάθαν χωριστὰ καὶ αἱ γυναῖκες χωριστά.

Τότε ὁλόκληρος ἡ χώρα τῆς Ἰουδαίας θὰ θρηνήσῃ, θὰ μυρολογήσῃ καὶ θὰ κτυπήσῃ τὰ στήθη της ἐξ αἰτίας τῆς λύπης, ξεχωριστὰ κατὰ φυλάς. Ἡ φυλὴ τοῦ Ἰούδα - τοῦ βασιλικοῦ οἴκου τοῦ Δαβίδ - χωριστὰ καὶ οἱ γυναῖκες τῆς φυλῆς αὐτῆς χωριστά. Ἡ οἰκογένεια τοῦ Νάθαν (τοῦ υἱοῦ τοῦ Δαβίδ) χωριστὰ καὶ οἱ γυναῖκες τῆς οἰκογενείας αὐτῆς χωριστά.

Ἡ φυλὴ τοῦ Λευῒ χωριστὰ καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν χωριστά. Ἡ φυλὴ τοῦ Συμεὼν χωριστὰ καὶ αἱ γυναῖκες των χωριστά.

Ἡ ἱερατικὴ φυλὴ τοῦ Λευῒ χωριστὰ καὶ οἱ γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν τῆς φυλῆς αὐτῆς χωριστά. Ἡ φυλὴ τοῦ Συμεὼν χωριστὰ καὶ οἱ γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν τῆς φυλῆς αὐτῆς χωριστά.

Καὶ ὅλαι αἱ ἄλλαι ὑπολειπόμεναι φυλαί, κάθε μία ἰδιαιτέρως θὰ θρηνήσῃ καὶ χωριστὰ αἱ γυναῖκες των.

Καὶ ὅλες οἱ ἄλλες (οἱ ὑπόλοιπες) φυλὲς θὰ θρηνήσουν ἡ κάθε μία χωριστὰ καὶ οἱ γυναῖκες ἐπίσης τῶν φυλῶν αὐτῶν χωριστά».

Κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ὅλος ὁ τόπος θὰ εἶναι ἀνοικτὸς εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ οἴκου Δαυῒδ καὶ εἰς ὅλους, ὅσοι θὰ κατοικοῦν τὴν Ἱερουσαλήμ, ὥστε ἐλευθέρως αὐτοὶ νὰ μετακινοῦνται καὶ νὰ κυκλοφοροῦν, ὅπου θέλουν.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο: Ὅλος ὁ τόπος θὰ εἶναι ἀνοικτὸς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Δαβὶδ καὶ εἰς ὅλους, ὅσοι θὰ κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, δι’ ἐλευθέραν διακίνησιν καὶ ἀκώλυτον κυκλοφορίαν.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, θὰ ἐξολοθρεύσω καὶ τὰ ὀνόματα ἀκόμη τῶν εἰδώλων ἀπὸ τὴν γῆν καὶ δὲν θὰ τὰ ἐνθυμοῦνται πλέον οἱ ἄνθρωποι. Θὰ ξερριζώσω ἀπὸ τὴν γῆν τοὺς ψευδοπροφήτας τῶν εἰδώλων καὶ θὰ ἐξαφανίσω τὸ ἀκάθαρτον πνεῦμα, ποὺ τοὺς ἐνέπνεε.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν δὲ ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος τῶν οὐρανίων δυνάμεων, ὁ Παντοκράτωρ: Θὰ ἐξολοθρεύσω τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας, καὶ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ τὰ ἐνθυμοῦνται πλέον θὰ τὰ λησμονήσουν. Ἐπίσης θὰ ξερριζώσω καὶ θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τὸ ἀκάθαρτον καὶ πονηρὸν πνεῦμα, τὸ ὁποῖον τοὺς ἐμπνέει καὶ τοὺς παραπλάνα.

Θὰ συμβῇ δὲ καὶ τοῦτο· ἐὰν παρουσιασθῇ κάποιος ψευδοπροφήτης καὶ θελήσῃ νὰ προφητεύση, ὁ πατήρ του καὶ ἡ μητέρα του, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐγέννησαν, θὰ τοῦ εἴπουν· «δὲν θὰ ζήσῃς θὰ θανατωθῇς, διότι ἐτόλμησες νὰ λαλήσῃς ψεύδη ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου». Καὶ θὰ δέσουν αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ θὰ τὸν παραδώσουν εἰς θάνατον ὁ πατέρας του καὶ ἡ μητέρα του, αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐγέννησαν, διότι προεφήτευσε ψεύδη.

Καὶ τότε θὰ συμβῇ τοῦτο: Ἐὰν κάποιος ψευδοπροφήτης σννεχίζῃ ἀκόμη νὰ προφητεύῃ, ὁ πατέρας του καὶ ἡ μητέρα του, τὰ πρόσωπα ποὺ τὸν ἐγέννησαν, θὰ τοῦ εἰποῦν: «Δὲν θὰ ζήσῃς· θὰ ἀποθάνῃς, διότι ἐτόλμησες νὰ προφητεύσῃς ψευδῶς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου». Καὶ θὰ δέσουν τὰ πόδια του, διὰ νὰ τὸν θανατώσουν ὁ πατέρας του καὶ ἡ μητέρα του, αὐτοί οἱ ὁποῖοι τὸν ἐγέννησαν, διότι ἐτόλμησε νᾲ προφητεύσῃ ψευδῶς.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅλοι οἱ ψευδοπροφῆται θὰ κατεντροπιασθοῦν, ὁ καθένας ἐξ αἰτίας τῶν ψευδῶν ὁραμάτων καὶ τῶν ψευδῶν προφητειῶν των, καὶ θὰ ἐνδυθοῦν ἔνδυμα τρίχινον, διότι ἐκήρυτταν ψεύδη.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ εὐλογημένην ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο: θὰ κατεντροπιασθοῦν οἱ ψευδοπροφῆται, ὁ καθένας ἕνεκα τῶν ψευδῶν ὁραμάτων του, ἐπειδὴ θὰ προφητεύῃ ψευδῶς, καὶ θὰ ἐνδυθοῦν τρίχινον σάκκον, διότι ἐκήρυτταν ψεύδη καὶ ἀπατούσαν τὸν λαόν.

Κατεντροπιασμένος δὲ ὁ καθένας ἀπὸ αὐτοὺς θὰ ἀπαντᾷ· «δὲν εἶμαι ἐγὼ προφήτης. Εἶμαι ἕνας ἀπλοῦς ἄνθρωπος ποὺ ἐργάζεται εἰς τὰ χωράφια. Ἁπλοῖ καὶ ἄσημοι ἄνθρωποι ὑπῆρξαν οἱ γονεῖς μου, τὸ ἴδιο καὶ ἐγὼ ἐκ νεότητός μου».

Καὶ καθένας ἀπὸ αὐτοὺς θὰ λέγῃ: «Ἐγὼ δὲν εἶμαι προφήτης· ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος ἄσημος, ποὺ ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια ἐργάζεται καὶ καλλιεργεῖ τὴν γῆν καὶ ἀπὸ ἄνθρωπον ἀπλοῦν, ἄσημον, ἰδιώτην ἐγεννήθηκα».

Καὶ ἐὰν κανεὶς τὸν ἐρωτήσῃ, ἐκ ποίας αἰτίας ὑπάρχουν αὐταὶ αἱ πληγαὶ εἰς τὰ χέρια σου; Ἐκεῖνος θὰ ἀπαντήση· «τὰς πληγὰς αὐτὰς τὰς ἔλαβα εἰς τὸν οἶκον τῶν ἀγαπητῶν μου φίλων καὶ συγγενῶν».

Καὶ ἂν τὸν ἐρωτήσω (ἂν κάποιος τὸν ἐρωτήσῃ): «Τί εἶναι αὐτὰ τὰ τραύματα καὶ τὰ χαράγματα εἰς τὰ χέρια σου;» Αὐτὸς θὰ ἀπαντήσῃ: «Αὐτὰ τὰ τραύματα εἶναι ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα ἔλαβα εἰς τὸ σπίτι τῶν ἀνθρώπων ποὺ μὲ ἐγέννησαν, τῶν συγγενῶν μου».

«Ρομφαία ἂς ὑψωθῇ ἐναντίον τῶν κακῶν ποιμένων μου καὶ ἐναντίον κάθε κακοῦ συμπολίτου μου, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Κτυπήσατε τοὺς ποιμένας, διὰ νὰ ἀποσπάσετε καὶ γλυτώσετε ἀπὸ τὰ χέρια των τὰ πρόβατα. Ἐγὼ δὲ θὰ ἐπιφέρω βαρεῖαν καὶ τιμωρὸν τὴν χεῖρα μου ἐναντίον ποιμένων.

Πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί, σήκω ἐπάνω ἄγρυπνον καὶ πρόθυμον ἐναντίον τῶν κακῶν ποιμένων μου καὶ ἐναντίον κάθε κακοῦ συμπολίτου μου, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ. Κτυπῆστε καὶ θανατῶστε τοὺς κακοὺς ποιμένας, ἀποσπάστε καὶ ἐλευθερῶστε τὰ πρόβατα ἀπὸ τὰ χέρια των. Ἐγὼ δὲ θὰ καταφέρω βαρὺ καὶ τιμωρητικὸν τὸ χέρι μου ἐναντίον τῶν ποιμένων.

Ἀπὸ ὅλους δὲ τοὺς κατοίκους τῆς ἰουδαϊκῆς χώρας, λέγει ὁ Κύριος, τὰ δύο μέρη θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν, καὶ μόνον τὸ τρίτον μέρος θὰ μείνῃ εἰς αὐτήν.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ἀπὸ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς χώρας τῆς Ἰουδαίας θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ ἐξαλειφθοῦν τὰ δύο μέρη, μόνον δὲ τὸ τρίτον θὰ ἀπομείνῃ εἰς αὐτήν.

Αὐτὸ δὲ τὸ τρίτον μέρος θὰ τὸ περάσω διὰ μέσου τοῦ πυρός, θὰ τοὺς δοκιμάσω μὲ τὸ πῦρ τῶν θλίψεων, ὅπως δοκιμάζεται μὲ τὴ φωτιὰ ὁ ἄργυρος. Θὰ τοὺς δοκιμάσω, ὅπως δοκιμάζεται καὶ καθαρίζεται ὁ χρυσὸς μὲ τὸ πῦρ. Αὐτὸς ὁ λαὸς τότε θὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ Ὄνομά μου καὶ ἐγὼ θὰ τὸν ἀκούσω καὶ θὰ εἴπω· Αὐτὸς εἶναι πράγματι ὁ λαός μου καὶ αὐτὸς θὰ μοῦ πῇ· εἶσαι ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεός μου».

Αὐτὸ ὅμως τὸ τρίτον μέρος τῶν κατοίκων θὰ τὸ περάσω ἀπὸ φωτιὰ καὶ θὰ τοὺς δοκιμάσω μὲ τὴν φωτιὰ τῶν θλίψεων, ὅπως ρίπτεται εἰς τὴν φωτιὰ τὸ ἀσῆμι διὰ νὰ καθαρισθῇ· θὰ τοὺς δοκιμάσω καὶ καθαρίσω, ὅπως δοκιμάζεται τὸ χρυσάφι μέσα εἰς τὸ χωνευτήρι, ὅπου διὰ τῆς φωτιᾶς ἀπαλλάσσεται ἀπὸ κάθε νοθείαν καὶ καθαρίζεται τελείως. Ὁ λαὸς δὲ αὐτός, ποὺ θὰ ἔχῃ πλέον καθαρισθῆ, θὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ὄνομά μου, καὶ Ἐγὼ θὰ εἰσακούσω τὴν ἐπίκλησίν του καὶ θὰ εἴπω: «Πράγματι· αὐτὸς εἶναι λαὸς ἰδικός μου»· αὐτὸς δὲ θὰ εἴπῃ πρὸς Ἐμέ: «Σὺ εἶσαι ὁ Κύριος ὁ Θεός μου».

Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι παρὰ Κυρίου, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἐχθροί σου, ἔπειτα ἀπὸ τὴν νίκην ἐναντίον σου, θὰ μοιρασθοῦν μεταξύ των τὰ λάφυρά σου ἐντὸς τῆς περιοχῆς σου.

Νά· ἔρχονται ἡμέρες, τὶς ὁποῖες θὰ ἐπιφέρῃ ὁ Κύριος ὡς δίκαιος κριτής, καὶ κατὰ τὶς ὁποῖες οἱ ἐχθροί σου, Ἱερουσαλήμ, ἀφοῦ σὲ νικήσουν, θὰ μοιρασθοῦν μεταξύ των τὰ λάφυρά σου μέσα εἰς τὴν περιοχήν σου.

Θὰ συγκεντρώσω ὅλα τὰ ἔθνη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ εἰς πόλεμον καὶ ἡ πόλις θὰ κυριευθῇ. Αἱ οἰκίαι θὰ διαρπαγοῦν, αἱ γυναῖκες θὰ μολυνθοῦν, τὸ δὲ ἥμισυ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως θὰ ὁδηγηθῇ εἰς αἰχμαλωσίαν. Ἀλλὰ οἱ ἀπομείναντες ἀπὸ τὸν λαόν μου δὲν θὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὴν πόλιν.

Διότι θὰ συναθροίσω ὅλα τὰ ἔθνη εἰς πόλεμον ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ πόλις θὰ κυριευθῇ καὶ οἱ οἰκίες θὰ λεηλατηθοῦν, οἱ δὲ γυναῖκες θὰ βιασθοῦν καὶ θὰ ἀτιμασθοῦν. Οἱ μισοῖ κάτοικοι τῆς πόλεως θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι ἀπὸ τὸν λαόν μου δὲν θὰ ἑξαφανισθοῦν ἀπὸ τὴν πόλιν, ἀλλὰ θὰ σωθοῦν.

Τότε θὰ ἐξέλθῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ παραταχθῇ ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, ὅπως γνωρίζει νὰ παρατάσσεται εἰς καιρὸν πολέμου.

Τότε θὰ ἐξορμήσῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ παραταχθῇ εἰς μάχην ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ἐκείνων, ὅπως γνωρίζει νὰ παρατάσσεται εἰς τάξιν μάχης εἰς καιρὸν πολέμου.

Τὰ πόδια του θὰ πατήσουν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ποὺ εὑρίσκεται ἀπέναντι καὶ πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν θὰ σχισθῇ εἰς δύο ἡμίση ἀπὸ ἀνατολῶν μέχρι δυσμῶν. Μέγα δὲ χάος θὰ παρεντεθῇ μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων. Τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν θὰ κλίνῃ τότε πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ θὰ κλίνῃ πρὸς νότον.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν τὰ πόδια τοῦ Κυρίου θὰ πατήσουν καὶ θὰ σταθοῦν ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὰ ἀνατολικά. Καὶ τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν θὰ σχισθῇ εἰς δύο· ἡ σχισμὴ αὐτὴ θὰ ἐκτείνεται ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ μέχρι τὰ δυτικά. Χάος (κοιλάδα) δὲ πάρα πολὺ μεγάλο θὰ σχηματισθῇ καὶ θὰ παρεμβληθῇ μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων, ποὺ ἐχωρίσθησαν ἀπὸ τὴν τεραστίαν σχισμήν. Τότε τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν θὰ κλίνῃ πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ τὸ ἀλλο ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον.

Ἡ φάραγξ, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἀνοιχθῇ μεταξὺ τῶν δύο μερῶν τοῦ ὄρους μου, θὰ φραγῇ, θὰ ἰσοπεδωθῇ καὶ ἡ ἰσοπεδωμένη αὐτὴ φάραγξ θὰ φθάνῃ μέχρι τῆς Ἰασόλ. Θὰ φραχθῇ αὐτὴ ἡ φάραγξ, ὅπως ἐφράγη ἄλλη ὁμοία φάραγξ, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ μεγάλου σεισμοῦ ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Ὀζίου, βασιλέως Ἰούδα. Τότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος ὁ Θεός μου καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μαζῆ του.

Καὶ τὸ μεγάλο χάος τῆς βαθειᾶς κοιλάδας, ποὺ ἀνοιξε καὶ ἐσχηματίσθη μεταξὺ τῶν δύο μερῶν τοῦ ὄρους μου, θὰ φραγῇ καὶ θὰ κλείσῃ ἐντελῶς· τὸ δὲ ἰσοπεδωμένον πλέον αὐτὸ φαράγγι θὰ φθάνῃ μέχρι τὴν Ἰασόλ. Τὸ φαράγγι αὐτὸ θὰ φραχθῇ, ὅπως εἶχε φραχθῇ ἄλλο ὅμοιον φαράγγι, ποὺ ἄνοιξε κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ μεγάλου σεισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινε ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Ὀζία, τοῦ βασιλιᾶ τῆς Ἰουδαίας. Τότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος καὶ Θεός μου καὶ μαζί του ὅλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι.

Κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν ἐκείνην δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἠλιακὸν φῶς, οὔτε ψῦχος, οὔτε πάγος.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο· κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡλιακὸν φῶς, οὔτε ψῦχος οὔτε παγωνιά.

Θὰ εἶναι αὐτὴ μία ἐξαιρετικὴ ἡμέρα, ἡμέρα γνωστὴ μόνον εἰς τὸν Κύριον. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι, ὅπως αἱ ἄλλαι ἡμέραι, καὶ ἡ νύκτα δὲν θὰ εἶναι ὅπως αἱ ἄλλαι νύκτες. Κατὰ δὲ τὴν ἑσπέραν θὰ ὑπάρχῃ φῶς.

Ἡ ἡμέρα ἐκείνη θὰ εἶναι μοναδική, ἐντελῶς διαφορετικὴ ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Θὰ εἶναι συνεχής, ἀδιάκοπος)· καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ ἐκείνη ἡμέρα θὰ εἶναι γνωστὴ μόνον εἰς τὸν παντογνώστην Κύριον (ἐπὶ πλέον) δὲν θὰ εἶναι οὔτε πραγματικὴ ἡμέρα, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες, οὔτε πραγματικὴ νύκτα, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες· ἀκόμη δὲ καὶ κατὰ (ἢ μετά) τὴν ἑσπέραν θὰ ὑπάρχῃ φῶς.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἀνάβλύσῃ ὕδωρ, ρέον ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ἥμισυ αὐτοῦ θὰ χύνεται εἰς τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ εἰς τὴν μακρινὴν θάλασσαν, τὴν Μεσόγειον. Θὰ ρέῃ δὲ τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ θέρος καὶ κατὰ τὸ ἔαρ.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ ἀναβλύσῃ νερὸ τρεχούμενον ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μισὴ ποσότας τοῦ νεροῦ αὐτοῦ θὰ χύνεται εἰς τὴν πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἱερουσαλὴμ θάλασσαν, τὴν Νεκρὰν θάλασσαν· ἡ δὲ ἄλλη μισὴ ποσότης θὰ χύνεται εἰς τὴν πρὸς τὰ δυτικὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ θάλασσαν, τὴν Μεσόγειον θάλασσαν. Τὸ νερὸ δὲ θὰ ἑξακολουθήσῃ νὰ χύνεται συνεχῶς, ἀδιάκοπα καὶ κατὰ τὸ θέρος καὶ κατὰ τὴν ἄνοιξιν (ἢ τὸν χειμῶνα).

Τότε ὁ Κύριος θὰ βασιλεύσῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ Κύριος θὰ εἶναι ἔνας καὶ τὰ Ὄνομά του θὰ εἶναι ἕνα.

Καὶ τότε ὁ Κύριος θὰ βασιλεύσῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν. Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ εὐλογημένην ἐκείνην ἡμέραν (ὁ) Κύριος θὰ εἶναι ἕνας, καὶ τὸ ὄνομά του θὰ εἶναι ἕνα.

Τὸ ρέον ὕδωρ θὰ περικυκλώνῃ καὶ θὰ ποτίζῃ ὅλην τὴν κατῳκημένην καὶ ἀκατοίκητον χώραν, ἀπὸ Γαβὲ ἕως Ρεμμὼν πρὸς νότον τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ Ραμά, δηλαδὴ ἡ ὑψηλὴ καὶ ἐπὶ ὑψηλῆς θέσεως Ἱερουσαλήμ, θὰ ὑψωθῇ εἰς τὴν θέσιν της, ἀπὸ τὴν πύλην Βενιαμὶν ἕως εἰς τὸν τόπον τῆς πρώτης πύλης, μέχρι τῆς πύλης τῶν γωνιῶν, ἕως εἰς τὸν πύργον Ἀναμεὴλ καὶ μέχρι τῶν ληνῶν τοῦ βασιλέως.

Τὸ τρεχούμενον νερό (ποὺ θὰ ἀναβλύσῃ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ) θὰ περικυκλώνῃ ὅλην τὴν κατοικημένην καὶ τὴν ἀκατοίκητον χώραν ἀπὸ τὴν Γαβὲ ἕως τὴν Ρεμμών, ἡ ὁποία εὑρίσκεται νοτίως τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ δὲ Ραμά, δηλαδὴ ἡ ὑψηλὴ καὶ εἰς ὑψηλὴν θέσιν εὑρισκομένη Ἱερουσαλήμ, θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ παραμείνῃ ἀκλόνητος εἰς τὴν θέσιν της ἀπὸ τὴν πύλην Βενιαμὶν μέχρι τοῦ τόπου τῆς πρώτης, τῆς προηγουμένης πύλης, μέχρι τὴν πύλην τῶν Γωνιῶν (τῆς γωνιαίας) καὶ μέχρι τὸν πύργον Ἀναμεήλ, μέχρι τοὺς βασιλικοὺς ληνούς.

Οἱ πιστοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ κατάρα δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἐκεῖ. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικοῦν εἰς αὐτὴν ἔχοντες ἀκλόνητον πεποίθησιν εἰς τὴν ἀσφάλειάν της.

Οἱ πιστοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ δὲ πλέον ἐκεῖ κατάρα, ἐρήμωσις, ἀφανισμός· οἱ δὲ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικοῦν εἰς αὐτὴν μὲ σταθερὰν πεποίθησιν εἰς τὴν ἀσφάλειάν της.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ συντριβὴ καὶ ἡ πτῶσις, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θὰ καταστρέψῃ ὅλους τοὺς λαοὺς ἐκείνους, ποὺ ἐξεστράτευσαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Θὰ λυώσουν αἱ σάρκες των, καθ’ ὃν χρόνον ἀκόμη θὰ ἵστανται αὐτοὶ εἰς τοὺς πόδας των. Τὰ μάτια των θὰ χυθοῦν ἀπὸ τὰς κόγχας των καὶ ἡ γλῶσσα των θὰ λυώσῃ μέσα εἰς τὸ στόμα των.

Καὶ αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ πληγή, ἡ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θὰ κτυπήσῃ καὶ θὰ καταστρέψῃ ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι ἐξεστράτευσαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Οἱ σάρκες των θὰ σαπίσουν καὶ θὰ λειώσουν, ἐνῷ ἀκόμη αὐτοὶ θὰ στέκωνται εἰς τὰ πόδια των, καὶ τὰ μάτια των θὰ σαπίσουν καὶ θὰ χυθοῦν ἀπὸ τὶς κόγχες των, ἡ δὲ γλῶσσα τῶν θὰ λειώσῃ μέσα εἰς τὸ στόμα των.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ ἐπιπέσῃ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς παρὰ Κυρίου κατάπληξις καὶ πανικὸς τόσον, ὥστε θὰ συλλαμβάνῃ ὁ ἕνας τὸ χέρι τοῦ ἄλλου καὶ θὰ ἐμπλέκωνται αἱ χεῖρες τοῦ ἑνὸς εἰς τὰ χέρια τοῦ ἄλλου, ἕτοιμοι πρὸς πόλεμον.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἐποχὴν θὰ κυριεύσῃ τοὺς λαοὺς ἐκείνους κατάπληξις, φόβος, σύγχυσις καὶ πανικός, ποὺ θὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸν Κύριον τόσον, ὥστε ὁ ἕνας θὰ ἁρπάζῃ τὸ χέρι τοῦ ἄλλου, καὶ θὰ συμπλέκωνται τὰ χέρια τοῦ ἑνὸς μὲ τὰ χέρια τοῦ ἄλλου διὰ πόλεμον.

Οἱ Ἰουδαῖοι θὰ παραταχθοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πρὸς μάχην ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν των, θὰ τοὺς νικήσουν καὶ θὰ συγκεντρώσουν ὅλην τὴν δύναμιν τοῦ πλούτου ὅλων τῶν γύρω λαῶν· χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱμάτια εἰς ἀναρίθμητον πλῆθος.

Ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι θὰ παραταχθοῦν πρὸς πόλεμον κατὰ τῶν ἐχθρῶν των εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ· ἀφοῦ δὲ τοὺς νικήσουν, θὰ συγκεντρώσουν τὰ πλούσια λάφυρα ὅλων τῶν γύρω ἀπὸ αὐτοὺς ἐχθρικῶν λαῶν: Χρυσάφι, καὶ ἀσῆμι καὶ ἱματισμὸν εἰς πάρα πολὺ μεγάλην ποσότητα.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τρομερὰ καταστροφὴ τῶν ἵππων, τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν καμήλων, τῶν ὄνων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων κτηνῶν, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὰ στρατόπεδα τῶν ἐχθρῶν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς καταστροφῆς των.

Παρομοία θὰ εἶναι καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἵππων, τῶν ἡμιόνων, τῶν καμήλων, τῶν ὄνων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων κτηνῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὰ ἐχθρικὰ ἐκεῖνα στρατόπεδα κατὰ τὸν χρόνον τῆς μεγάλης αὐτῆς καταστροφῆς.

Θὰ συμβῇ δὲ καὶ τοῦτο· ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ἐπῆλθαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐπιζήσουν ἀπὸ τὴν καταστροφήν, θὰ ἀνεβαίνουν κάθε ἔτος, διὰ νὰ προσκυνοῦν τὸν βασιλέα Κύριον καὶ παντοκράτορα, καὶ νὰ ἑορτάζουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Τότε θὰ συμβῇ τοῦτο: Ὅσοι ἀπομείνουν καὶ δὲν ἐξολοθρευθοῦν ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἐπετέθησαν κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ ἀνεβαίνουν κάθε ἔτος διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον Παντοκράτορα καὶ νὰ ἑορτάζουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Ὅσοι ὅμως ἀπὸ ὅλας τὰς φυλὰς τῆς γῆς δὲν θὰ ἀναβοῦν, διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον παντοκράτορα, αὐτοὶ θὰ προστεθοῦν εἰς ἐκείνους, ποὺ κατεστράφησαν.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ὅσοι ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῆς γῆς δὲν θὰ ἀνεβοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον Παντοκράτορα, θὰ προστεθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἐκείνους ποὺ κατεστράφησαν.

Ἐὰν δὲ κάποια φυλὴ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον δὲν ἀναβῇ καὶ δὲν ἔλθῃ ἐκεῖ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τότε ἐναντίον καὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς αὐλῆς αὐτῆς θὰ ἐπέλθῃ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κτυπήσῃ ὁ Κύριος ὅλα τὰ ἔθνη, ὅσα δὲν θὰ ἀναβοῦν, διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ἐὰν δὲ ἡ φυλὴ τῶν Αἰγυπτίων δὲν ἀνέβη καὶ δὲν ἔλθῃ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα (διὰ να προσκυνήσῃ τὸν Κύριον καὶ ἑορτάσῃ τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας), τότε καὶ ἐναντίον αὐτῶν θὰ ἔλθῃ ἡ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κτυπήσῃ ὁ Κύριος ὅλα τὰ ἔθνη, ὅσα δὲν ἀνεβοῦν διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας τῆς Αἰγύπτου καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν, ὅσα δὲν θὰ ἀναβοῦν νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας ὅλων τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἀνεβοῦν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, κάθε χρυσοῦν ἢ ἀργυροῦν κόσμημα εἰς τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου θὰ εἶναι ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα καὶ οἱ λέβητες θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, ὅπως ἐπίσης καὶ αἱ φιάλαι, ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν κάθε στόλισμα (κωδωνίσκος) εἰς τὸ χαλινάρι τοῦ ἵππου θὰ θεωρῆται καὶ θὰ ὀνομάζεται ὡς ἀφιερωμένον εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον. Καὶ οἱ λέβητες (δοχεῖα) εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου θὰ εἶναι ἅγιοι, ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, ὅπως οἱ φιάλες, διὰ τῶν ὁποίων ὁ ἱερεὺς λαμβάνει τὸ αἷμα τῶν θυσιῶν, καὶ οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἀλλὰ καὶ κάθε λέβης εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας, θὰ εἶναι ἅγιος, ἀφιερωμένος εἰς τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα. Καὶ ὅλοι ὅσοι ἔρχονται, διὰ νὰ προσφέρουν θυσίαν, θὰ παίρνουν ὁποιονδήποτε ἀπὸ τοὺς λέβητας καὶ θὰ βράσουν ἕντος αὐτῶν τὰ κρέατα τῆς θυσίας. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἀσεβὴς Χαναναῖος εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου παντοκράτορος κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην.

Ἀλλὰ καὶ κάθε λέβης (δοχεῖον) εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ γενικώτερα εἰς τὴν Ἰουδαίαν θὰ θεωρῆται καὶ θὰ ὀνομάζεται ὡς ἀφιερωμένος εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον. Ὅλοι δέ, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ θυσιάσουν, θὰ ἔρχωνται καὶ θὰ παίρνουν ὁποιοδήποτε ἀπὸ τὰ δοχεῖα αὐτὰ καὶ θὰ βράζουν εἰς αὐτὰ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν. Καὶ πλέον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀσεβὴς ἔμπορος Χαναναῖος (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀσεβὴς καὶ παράνομος) ἐγκατεστημένος εἰς τὸν ναὸν τοῦ παντοκράτορος Κυρίου κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ μακαρίαν ἐκείνην ἡμέραν.