Πρὸς Ἐφεσίους

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀπευθύνομαι στοὺς ἀφιερωμένους καὶ πιστοὺς στὸν Ἰησοῦ Χριστό, ποὺ κατοικοῦν στὴν Ἔφεσο.

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ποὺ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶμαι ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, γράφω τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν πρὸς ἐκείνους ποὺ ἁγιάσθησαν διὰ τοῦ βαπτίσματος διὰ νὰ ζοῦν εἰς τὸ ἑξῆς βίον ἅγιον, κατοικοῦν δὲ εἰς τὴν Ἔφεσον καὶ εἶναι πιστοὶ καὶ ἑνωμένοι πνευματικῶς μὲ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν.

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, εἰς τοὺς Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν Ἔφεσον καὶ ἁγιάζονται μὲ τὴν θείαν χάριν καὶ ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν·

Χάρι νὰ εἶναι σὲ σᾶς καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα μας καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα μας καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

εὔχομαι νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Εὐλογημένος (δοξασμένος) νὰ εἶναι ὁ Θεὸς καὶ Πατέρας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ μᾶς εὐλόγησε μὲ κάθε εὐλογία πνευματικὴ γιὰ (νὰ κληρονομήσωμε) τὰ ἐπουράνια διὰ μέσου τοῦ Χριστοῦ.

Πρέπον καὶ ἄξιον εἶναι νὰ εὐλογῆται καὶ νὰ δοξάζεται ὁ Θεός, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς κατὰ τὴν θείαν του φύσιν ἔχει Πατέρα, κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην δὲ φύσιν του ἔχει Θεόν, διότι μᾶς μετέδωκε κάθε πνευματικὴν εὐλογίαν, τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἐχάρισεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν πρὸς τὸν σκοπὸν καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὸν οὐρανόν.

Ἂς εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔχει χορηγήσει πλουσίως κάθε πνευματικὴν εὐλογίαν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ ἀποκτήσωμεν καὶ νὰ ἀπολαύσωμεν τὰ ἐπουράνια ἀγαθά.

Διότι μᾶς ἐξέλεξε γιὰ τὸν ἑαυτό του πρὸ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου, γιὰ νὰ εἴμεθα ἅγιοι καὶ ἄμεμπτοι ἐνώπιόν του. Ἀπὸ ἀγάπη

Καὶ μᾶς ἔδωκε τὰς εὐλογίας αὐτὰς σύμφωνα μὲ τὴν ἐκλογήν, ποὺ μᾶς ἔκανε διὰ νὰ μᾶς ἑνώσῃ μὲ τὸν Χριστόν. Καὶ ἔκανε τὴν ἐκλογήν μας αὐτὴν προτοῦ νὰ γίνῃ ὁ κόσμος, πρὸς τὸν σκοπόν, ὅταν θὰ ἤρχετο ὁ καιρὸς νὰ γεννηθῶμεν καὶ νὰ ζήσωμεν εἰς τὴν γῆν, νὰ εἴμεθα ἅγιοι καὶ ἄμεμπτοι ἐνώπιόν του.

Αὐτὸ δὲ τὸ ἐπραγματοποίησε σύμφωνα μὲ τὴν ἐκλογήν, ποὺ μᾶς ἔκανε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ ὁ κόσμος, πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ εἴμεθα ἡμεῖς ἅγιοι καὶ ἀνεπίληπτοι ἐνώπιόν του. Ἐν τῇ ἀγάπῃ του δὲ

μᾶς προώρισε νὰ υἱοθετηθοῦμε ὡς παιδιά του διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασι τοῦ θελήματός του,

Καὶ ἐν τῇ ἀγάπῃ του μᾶς προώρισε νὰ υἱοθετηθῶμεν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σύμφωνα μὲ τὴν θέλησιν καὶ εὐαρέσκειαν ποὺ ἔχει διὰ νὰ σωθῶμεν,

προώρισεν ἡμᾶς ν’ ἀποκτήσωμεν τὴν υἱοθεσίαν καὶ νὰ γίνωμεν τέκνα του κατὰ χάριν διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθήν του διάθεσιν καὶ τὸ ἅγιόν του θέλημα, ποὺ ἔχει διὰ νὰ σωθῶμεν,

γιὰ νὰ ὑμνῆται τὸ μεγαλεῖο τῆς χάριτός του, μὲ τὴν ὁποία μᾶς χαρίτωσε διὰ τοῦ ἀγαπημένου Υἱοῦ του.

διὰ νὰ ὑμνῆται καὶ δοξάζεται τὸ μεγαλεῖον τῆς χάριτος καὶ τῶν πλουσίων δωρεῶν του, μὲ τὰς ὁποίας μᾶς ἔκαμε χαριτωμένους διὰ μέσου τοῦ ἀγαπημένου του Υἱοῦ.

διὰ νὰ ὑμνῆται ἔτσι καὶ νὰ δοξάζεται ἡ φιλάνθρωπος χάρις αὐτοῦ καὶ αἱ πλούσιαι δωρεαί του, μὲ τὰς ὁποίας μᾶς ἐκόσμησε καὶ μᾶς ἔκαμε χαριτωμένους διὰ μέσου τοῦ ἀγαπημένου τοῦ Υἱοῦ.

Δι’ αὐτοῦ ἔχουμε τὴ λύτρωσι διὰ τοῦ αἵματός του, τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν, λόγῳ τοῦ πλούτου τῆς χάριτός του,

Πράγματι δὲ εἶναι μεγάλη καὶ ἔνδοξος ἡ χάρις του, ἀφοῦ διὰ τῆς ἑνώσεώς μας καὶ τῆς κοινωνίας μας μὲ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ ἐπετύχαμεν τὴν ἀπελευθέρωσίν μας μὲ τὸ αἷμα του, ποὺ ἐδόθη λύτρον διὰ τὴν ἑξαγοράν μας. Καὶ ἔτσι ἐλάβομεν τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν, σύμφωνα μὲ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτός του.

Πράγματι διὰ τοῦ Υἱοῦ του ἐλάβομεν καὶ ἔχομεν τὴν ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὴν δουλείαν τῆς ἁμαρτίας καὶ τὴν σωτηρίαν μὲ τὸ αἷμα του, ποὺ ἐχύθη ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν καὶ ἐδόθη διὰ τὴν ἐξαγοράν μας. Ἐλάβομεν ἔτσι καὶ ἔχομεν τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν μας σύμφωνα μὲ τὸν πλοῦτον τῆς χάριτός του.

ποὺ σκόρπισε σὲ μᾶς ἀφθόνως μαζὶ μὲ κάθε σοφία καὶ φρόνησι.

Ἐξέχυσε δὲ τὴν χάριν αὐτὴν τόσον πολύ, ὥστε νὰ περισσεύη αὕτη εἰς ἡμᾶς μὲ κάθε σοφίαν, διὰ νὰ γνωρίσωμεν αὐτὸν καὶ τὰ μυστήριά του καὶ μὲ κάθε φρόνησιν διὰ να κανονίζωμεν συνετὰ τὰ τῆς προσκαίρου ζωῆς μας.

Αὐτὴν δὲ τὴν χάριν τὴν ἐχορήγησε μὲ τὸ παραπάνω, πλουσίαν εἰς ἡμᾶς, μαζῆ μὲ κάθε σοφίαν, διὰ νὰ γνωρίσωμεν τὰς ὑψηλὰς ἀληθείας, καὶ μὲ κάθε ὀρθοφροσύνην νὰ σκεπτώμεθα καὶ κανονίζωμεν τὰ καθ’ ἡμᾶς, ὅπως πρέπει.

Μᾶς ἔκανε γνωστὸ τὸ μυστικὸ τοῦ θελήματός του συνιστάμενο στὴν ἀπόφασί του, ποὺ εἶχε ἀποφασίσει γι’ αὐτὸν (γιὰ τὸ Χριστὸ)

Μᾶς ἔκαμε δὲ σοφοὺς καὶ φρονίμους, γνωστοποιήσας εἰς ἡμᾶς τὸ θέλημά του, ποὺ ἦτο κρυμμένον καὶ δὲν ἠμπορούσαμεν μόνοι μας νὰ τὸ μάθωμεν, διότι τὸ εἶχεν ἀποφασίσει μόνος του σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν θέλησιν ποὺ εἶχε να σώσῃ τὸν ἄνθρωπον, καὶ τὸ εἶχεν ὡς σχέδιον προαποφασισμένον καὶ κρυμμένον εἰς τὰ βάθη τῆς ἀγάπης του.

Κατέστησε δὲ εἰς ἡμᾶς γνωστὸν τὸ κρυμμένον καὶ ἄγνωστον εἰς τὸ ἀνθρώπινον πνεῦμα θέλημα του σύμφωνα μὲ τὴν εὐμενῆ καὶ ἀγαθήν του θέλησιν, τὴν ὁποίαν εἶχε πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἰς τὸ ἄπειρον πνεῦμα του,

πρὸς διευθέτησι τῶν πραγμάτων ὅταν θὰ ἐρχόταν ὁ κατάλληλος καιρός, γιὰ νὰ ἑνώσῃ τὰ πάντα, τὰ οὐράνια δηλαδὴ καὶ τὰ ἐπίγεια, διὰ τοῦ Χριστοῦ, δι’ αὐτοῦ,

Καὶ τοῦ σχεδίου αὐτοῦ σκοπὸς ἦτο ἡ τακτοποίησις τοῦ οἴκου του, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ ἡ τακτοποίησις καὶ οἰκονομία αὐτὴ θὰ ἐπραγματοποιεῖτο, ὅταν θὰ συνεπληροῦντο οἱ ὡρισμένοι χρόνοι καὶ θὰ ἤρχετο ὁ κατάλληλος καιρός, διὰ νὰ συνενώσῃ τὰ πάντα διὰ τῆς κοινωνίας των μετὰ τοῦ Χριστοῦ, καὶ τοὺς ἐν οὐρανοῖς Ἀγγέλους καὶ τοὺς ἐπὶ γῆς ἀνθρώπους, ποὺ ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας των ἦσαν τελείως χωρισμένοι ἀπὸ τὸν οὐράνιον κόσμον. Καὶ ἔκαμε τὴν ἕνωσιν αὐτὴν δι’ αὐτοῦ, τοῦ Χριστοῦ.

διὰ νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ, ὅταν θὰ ἤρχετο ὁ κατάλληλος καιρὸς πρὸς σωτηρίαν ἡμῶν, ὥστε νὰ συνενώσῃ εἰς μίαν ἁρμονικὴν ἑνότητα τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς.

διὰ τοῦ ὁποίου καὶ γίναμε κληρονόμοι, ὅπως εἴχαμε προορισθῇ κατὰ τὴν ἀπόφασι ἐκείνου (τοῦ Θεοῦ), ποὺ τὰ πάντα ἐνεργεῖ κατὰ τὴν ἀπόφασι τοῦ θελήματός του

Δι’ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐξελέγημεν, σὰν διὰ λαχνοῦ ποὺ μᾶς ἔπεσε, χωρὶς ἡμεῖς νὰ κοπιάσωμεν. Ἀλλ’ ἐὰν ἡ ἐκλογή μας αὐτὴ ἔγινε, χωρὶς ἡμεῖς νὰ τὴν περιμένωμεν, δὲν ἦτο ὅμως ἄγνωστος καὶ τυχαία καὶ διὰ τὸν Θεόν. Προωρίσθημεν καὶ ἐξελέγημεν σύμφωνα μὲ τὸ προαποφασισμένον σχέδιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ ὅλα κατὰ τὴν ἐλευθέραν κρίσιν καὶ ἀπόφασιν τοῦ θελήματός του,

Διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ἔχομεν ἐκλεγῇ, σὰν μὲ κλῆρον, καὶ ἔχομεν προορισθῆ σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν πρόθεσιν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ καὶ πράττει ὅλα, ὅπως εὐδοκεῖ καὶ ἀρέσει εἰς τὸ θέλημα Αὐτοῦ.

γιὰ νὰ ὑμνοῦμε τὴ δόξα του ἐμεῖς (οἱ Ἰουδαῖοι), ποὺ ἀπὸ πρωτύτερα ἐλπίσαμε στὸ Χριστό.

διὰ νὰ εἴμεθα εἰς ὕμνον τῆς δοξασμένης ἀγαθότητός του ἡμεῖς οἱ ἐξ Ἰουδαίων Χριστιανοί, ποὺ εἴχαμεν ἀπὸ προτήτερα τὴν ἐλπίδα μας εἰς τὸν Μεσσίαν Χριστόν.

Ἔχομεν, λοιπόν, προορισθῆ νὰ εἴμεθα εἰς παντοτεινὸν ἔπαινον καὶ ὕμνον τῆς ἀπείρου του δόξης καὶ ἀγαθότητος, ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, ποὺ προερχόμεθα ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους, καὶ εἴχαμεν ἐκ τῶν προτέρων ἐλπίσει καὶ ἐπεριμέναμε τὴν διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίαν.

Ἐξ αἰτίας αὐτοῦ καὶ σεῖς (οἱ ἐθνικοί), ἀφοῦ ἀκούσατε τὸ λόγο τῆς ἀληθείας, τὸ εὐαγγέλιο τῆς σωτηρίας σας, καὶ ἀφοῦ πιστεύσατε σ’ αὐτό, σφραγισθήκατε μὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο, ποὺ εἶχε ὑποσχεθῇ ὁ Θεός.

Διὰ τῆς ἑνώσεως δὲ καὶ κοινωνίας σας μὲ τὸν Χριστὸν καὶ σεῖς, οἱ ἄλλοτε εἰδωλολάτραι, ἀφοῦ ἠκούσατε τὸν λόγον τοῦ κηρύγματος, ποὺ εἶναι ὅλος ἀληθεία, δηλαδὴ τὸ χαρμόσυνον κήρυγμα τῆς σωτηρίας σας, καὶ ἀφοῦ ἐπιστεύσατε εἰς αὐτό, ἐλάβατε σύμφωνα μὲ τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ σεῖς οἱ ἐθνικοί, ποὺ ἤσασθε ἄλλοτε εἰδωλολάτραι, ἀφοῦ ἠκούσατε τὸ κήρυγμα τῆς ἀληθείας, τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς σωτηρίας σας, καὶ ἀφοῦ ἐπιστεύσατε πλέον εἰς αὐτό, ἐλάβατε τὴν σφραγῖδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, (τὸ ὁποῖον Ἅγιον Πνεῦμα εἶχεν ὑποσχεθῆ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ, ὅτι θὰ τὸ ἔστελλεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους).

Αὐτὸ δὲ εἶναι ὁ ἀρραβὼν (ἡ ἐγγύησι) γιὰ τὴν κληρονομία μας μέχρι νὰ ἔλθῃ ἡ πλήρης λύτρωσι τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ του γιὰ νὰ ὑμνῆται ἡ δόξα του.

Εἶναι δὲ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ὁ ἀρραβών, ποὺ μᾶς ἐδόθη ὡς ἐγγύησις διὰ τὴν κληρονομίαν μας. Καὶ ἡ κληρονομία αύτὴ τῆς αἰωνίου βασιλείας θὰ μᾶς δοθῇ, διὰ νὰ ἐλευθερωθῇ ὁ λαὸς ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Χριστὸν καὶ εἶναι κτῆμα του, καὶ ἔτσι νὰ ὑμνῆται ἡ δόξα του.

Αὐτὸ δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον εἶναι ἡ ἀσφαλὴς ἐγγύησις διὰ τὴν ἐπουράνιον κληρονομίαν μας, προετοιμάζει δὲ καὶ παρέχει τὴν ἀπολύτρωσιν εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ὑμνῆται ἔτσι ἡ ἄπειρος δόξα του.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐγώ, ὅταν ἄκουσα τὴν πίστι σας στὸν Κύριο Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπη σας πρὸς ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς χριστιανούς),

Ἐπειδὴ δὲ καὶ σεῖς συγκαταλέγεσθε εἰς τὸν λαὸν τοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦτο καὶ ἑγὼ σὰν ἤκουσα τὴν πίστιν, ποὺ ἐπικρατεῖ μεταξύ σας πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν, καὶ τὴν ἀγάπην ποῦ δεικνύετε χωρὶς ἐξαιρέσεις εἰς ὅλους τοὺς Χριστιανούς,

Ἀνήκετε, λοιπόν, καὶ σεῖς εἰς τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγώ, ὅταν ἤκουσα τὴν πίστιν σας πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀγάπην, τὴν ὁποίαν δεικνύετε πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητος καὶ τάξεως,

δὲν παύω νὰ εὐχαριστῶ τὸ Θεὸ γιὰ σᾶς, καὶ νὰ σᾶς μνημονεύω στὶς προσευχές μου,

δὲν παύω νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεόν διὰ σᾶς, καὶ νὰ μνημονεύω τὰ ὀνόματά σας εἰς τὰς προσευχάς μου.

δὲν παύω νὰ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς καὶ νὰ σᾶς ἐνθυμοῦμαι πάντοτε εἰς τὰς προσευχάς μου.

γιὰ νὰ σᾶς δίνῃ ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ἔνδοξος Πατέρας, χάρισμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως, γιὰ νὰ τὸν γνωρίζετε καλύτερα,

Ζητῶ δὲ εἰς αὐτὰς ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ Πατήρ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα, νὰ σᾶς δώσῃ πνευματικὸν χάρισμα σοφίας καὶ φανερώσεως τῶν θείων ἀληθειῶν, διὰ νὰ φωτισθῆτε καὶ λάβετε τελείαν κατὰ τὸ δυνατὸν γνῶσιν τῆς ἀγαθότητός του καὶ τοῦ ἀπείρου μεγαλείου του.

Ζητῶ δὲ εἰς τὰς προσευχάς μου νὰ σᾶς δώσῃ ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ Πατὴρ τῆς δόξης πνευματικὸν χάρισμα σοφίας καὶ ἀποκαλύψεως τῶν θείων ἀληθειῶν, διὰ νὰ λάβετε ὅσον τὸ δυνατὸν τελειοτέραν γνῶσιν αὐτοῦ καὶ τοῦ ἁγίου του θελήματος.

φωτισμένοι στὰ μάτια τῆς ψυχῆς σας, γιὰ νὰ γνωρίζετε καλλίτερα ποιά εἶναι τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, γιὰ τὰ ὁποῖα σᾶς κάλεσε, καὶ ποιός εἶναι ὁ πλοῦτος τῶν μεγαλείων τῆς κληρονομίας του γιὰ τοὺς ἁγίους,

Ζητῶ νὰ σᾶς δώσῃ φωτισμένα τὰ μάτια τῆς ψυχῆς σας, διὰ νὰ γνωρίζετε ποία καὶ πόσα εἶναι τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, ποὺ μᾶς ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς νὰ ἀπολαύσωμεν, καὶ ποῖον εἶναι τὸ πλούσιον μεγαλεῖον τῆς δόξης, ποὺ ὁ Θεὸς ὥρισε κληρονομίαν τῶν Χριστιανῶν.

Παρακαλῶ δὲ ἀκόμη τὸν Θεόν, νὰ σᾶς δώσῃ φωτισμένα τὰ μάτια τῆς καρδίας σας, διὰ νὰ γνωρίσετε σεῖς καλὰ ποῖα εἶναι τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἔχει καλέσει ὁ Θεός, καὶ ποιὸς εἶναι ὁ ἀφάνταστος πλοῦτος τῆς δόξης, τὴν ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου ἔχει ἀποφασίσει νὰ δώσῃ ὡς κληρονομίαν εἰς τοὺς πιστούς.

καὶ πόσο ὑπερβολικὰ μεγάλη εἶναι ἡ δύναμί του σ’ ἐμᾶς τοὺς πιστούς, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὴν ἐνέργεια, τὴν ὁποία ἡ ἰσχυρὴ δύναμί του,

Νὰ γνωρίσετε ἀκόμη καὶ πόσον ἀφαντάστως καὶ ὑπερβολικὰ μεγάλη εἶναι ἢ δύναμίς του, μὲ τὴν ὁποίαν ἐνισχύει καὶ βοηθεῖ ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας. Εἶναι ἡ δύναμις αὐτὴ ἀνάλογος πρὸς τὴν ἐνέργειαν τῆς κραταιᾶς ἰσχύος του,

Καὶ νὰ γνωρίσετε ἀκόμη, ποῖον εἶναι τὸ ἀσύλληπτον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδειξε καὶ δεικνύει εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας, ὥστε νὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν δόξαν τοῦ οὐρανοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐνέργειαν τῆς ἀκατανικήτου ἰσχύος του,

ἐνήργησε στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ ν’ ἀναστήσῃ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. Καὶ τὸν κάθισε στὰ δεξιά του στὰ ἐπουράνια,

τὴν ὁποίαν ἐφανέρωσε δραστικὴν ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ, ὅταν τὸν ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν καὶ τὸν ἔβαλε νὰ καθήσῃ εἰς τὰ δεξιά του ἐπάνω εἰς τοὺς ἐπουρανίους κόσμους.

τὴν ὁποίαν ἔχει ἐκδηλώσει ἐν τῷ προσώπῳ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅταν ἐνέστησεν αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ τὸν ἔθεσεν εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου του, ἐπάνω εἰς τοὺς οὐρανίους κόσμους.

πάνω ἀπὸ κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία καὶ δύναμι καὶ κυριότητα καὶ κάθε πρόσωπο, ποὺ ὑπάρχει ὄχι μόνο σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο, ἀλλὰ καὶ στὸν μελλοντικό.

Καὶ τὸν ἐκάθισε πολὺ ὑψηλότερα ἀπὸ τὰ ἀγγελικὰ τάγματα, παραπάνω ἀπὸ κάθε ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν καὶ δύναμιν καὶ κυριότητα καὶ ἀπὸ κάθε ὄνομα τιμημένον, ποὺ ὀνομάζεται ὄχι μόνον εἰς τὸν παρόντα αἰῶνα, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν μέλλοντα.

Καὶ τὸν ἔβαλεν ὑψηλότερα ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, πάρα-πάνω ἀπὸ κάθε Ἀρχὴν καὶ Ἐξουσίαν καὶ Δύναμιν καὶ Κυριότητα καὶ ἀπὸ κάθε ἄλλο ἀγγελικὸν καὶ ἔνδοξον ὄνομα, ποὺ ὑπάρχει καὶ ὀνομάζεται ὄχι μονάχα εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν.

Καὶ πάντα ὑπέταξε κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του, καὶ αὐτὸν κατέστησε Κεφαλὴ ὑπεράνω πάντων στὴν Ἐκκλησία,

Καὶ ὅλα ὑπέταξε κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του. Καὶ αὐτόν, ποὺ τόσον πολὺ ὕψωσεν, ἔδωκεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν κεφαλήν, παραπάνω ἀπὸ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν ἐν αὐτῇ.

Καὶ ὑπέταξε τὰ πάντα κάτω ἀπὸ τὰ πόδια του. Τὸν ἔνδοξον δὲ αὐτὸν Κύριόν μας τὸν κατέστησε καφαλὴν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, παρά-πάνω ἀπὸ ὅλα.

ἡ ὁποία εἶναι τὸ σῶμα του, τὸ συμπλήρωμα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος (ὡς Θεὸς) συμπληρώνει ὅλα μὲ ὅλα ὅσα λείπουν.

Εἶναι δὲ ἡ Ἐκκλησία τὸ σῶμα του, τὸ συμπλήρωμα τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀνθρώπου· συμπλήρωμα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ὡς Θεὸς γεμίζει τὰ πάντα εἰς ὅλας τὰς ἀνάγκας των καὶ παρέχει εἰς κάθε δημιούργημά του ὅ,τι τοῦ χρειάζεται.

Αὐτὴ δὲ ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ σῶμα του, τὸ συμπλήρωμα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἀνθρώπου καὶ ὡς κεφαλῆς τῆς Ἐκκλησίας· τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς ἄπειρος Θεὸς γεμίζει τὰ πάντα μὲ τὴν πανάγαθον παρουσίαν του καὶ χορηγεῖ τὰ πάντα εἰς ὅλα τὰ δημιουργήματά του.

Καὶ σεῖς ἤσασταν νεκροὶ ἐξ αἰτίας τῶν παραπτωμάτων καὶ τῶν ἁμαρτιῶν,

Καὶ ἔκαμε δι’ ἡμᾶς ὅ,τι ἔκαμε καὶ διὰ σᾶς. Σεῖς δηλαδὴ ἦσθε νεκροὶ πνευματικῶς, ἕνεκα τῶν παραβάσεων καὶ ἁμαρτιῶν,

Καὶ σᾶς ἐπίσης ἐκάλεσεν εἰς σωτηρίαν, ἐνῶ εἶσθε νεκροὶ πνευματικῶς ἕνεκα τῶν παραπτωμάτων καὶ τῶν ἁμαρτιῶν σας.

στὶς ὁποῖες ζήσατε σύμφωνα μὲ τὴ ζωὴ αὐτοῦ τοῦ κόσμου, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος, ποὺ ἐξουσιάζει ἀπὸ τὸν ἀέρα, τοῦ πνεύματος, ποὺ τώρα ἐνεργεῖ στοὺς ἀπειθεῖς ἀνθρώπους.

εἰς τὰς ὁποίας ἄλλοτε ἐπεριπατήσατε, ὅταν ἐζούσατε τὴν διεφθαομένην ζωὴν τοῦ κόσμου αὐτοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος, ποὺ ἀπὸ τὰς ἐκτάσεις τοῦ ἀέρος ἐξουσιάζει τοὺς σαρκικοὺς ἀνθρώπους, τοῦ πονηροῦ δηλαδὴ πνεύματος, ποὺ τώρα ἐνεργεῖ εἰς τοὺς ἀπειθεῖς.

Εἰς αὐτὰς τὰς ἁμαρτίας εἴχατε καὶ σεῖς ἄλλοτε περιπατήσει, σύμφωνα μὲ τὴν διεφθαρμένην κοσμικὴν ζωὴν τῆς ἐποχῆς αὐτῆς, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ ἄρχοντος ποὺ κυριαρχεῖ ἐπὶ τοῦ ἀέρος, δηλαδὴ τοῦ πονηροῦ πνεύματος, ποὺ ἐνεργεῖ τώρα εἰς τοὺς υἱοὺς τῆς ἀνυπακοὴς καὶ τῆς ἀποστασίας.

Σὰν αὐτοὺς ζήσαμε κάποτε καὶ ὅλοι ἐμεῖς (οἱ Ἰουδαῖοι), ἀκολουθώντας τὶς ἐπιθυμίες τῆς σάρκας, κάνοντας τὰ θελήματα τῆς σάρκας καὶ τῶν καρδιῶν. Καὶ λόγῳ τῆς διεφθαρμένης φύσεώς μας ἤμασταν ἄξιοι τῆς θείας ὀργῆς, ὅπως καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἄνθρωποι.

Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀπειθῶν ἀκόμη καὶ ἡμεῖς οἱ Ἰουδαῖοι ὅλοι ἐζήσαμεν καὶ συμπεριεφέρθημεν ἄλλοτε σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκός μας καὶ ἐπράτταμεν τὰ θελήματα τῆς σαρκός μας καὶ τῶν σκοτισμένων διανοιῶν μας. Καὶ ἤμεθα τότε ἐκ φύσεως καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν γέννησίν μας ἄξιοι τῆς θείας ὀργῆς, καθὼς καὶ οἱ λοιποί.

Ἐν μέσῳ δὲ αὐτῶν καὶ ὅλοι ἡμεῖς οἱ Ἰουδαῖοι εἴχαμεν κάποτε ἀναστραφῆ καὶ ζήσει σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκὸς ἡμῶν, ἐπράττομεν τὰ θελήματα τοῦ σαρκικοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν σκοτισμένων ἀπὸ τὰ πάθη διανοιῶν μας καὶ ἤμεθα τότε ἐκ φύσεως τέκνα τῆς ὀργῆς, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι λαοὶ (ἕνεκα τῆς ἁμαρτίας, τὴν ὁποίαν ἐκ γενετῆς ἐφέραμεν καὶ εἰς τὴν ὁποίαν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ζωῆς μας εἴχομεν ὑποδουλωθῆ).

Ἀλλ’ ὁ Θεός, ἐπειδὴ εἶναι πλούσιος σὲ εὐσπλαχνία, λόγῳ τῆς πολλῆς ἀγάπης του, μὲ τὴν ὁποία μᾶς ἀγάπησε

Ὁ Θεὸς ὅμως, ποὺ εἶναι πλούσιος εἰς ἔλεος, ἕνεκα τῆς πολλῆς ἀγάπης του, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησε,

Ὁ Θεὸς ὅμως, ὁ ὁποῖος εἶναι πλούσιος εἰς ἔλεος καὶ φιλανθρωπίαν, χάρις εἰς τὴν ἀπεριόριστον ἀγάπην του, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησε,

ἀκόμη καὶ ὅταν ἤμασταν νεκροὶ λόγῳ τῶν παραπτωμάτων, μᾶς ζωοποίησε μαζὶ μὲ τὸ Χριστό. Ἀπὸ εὐσπλαχνία ἔχετε σωθῆ.

καὶ ὅταν ἀκόμη ἤμεθα ἠθικῶς νεκροὶ ἕνεκα τῶν παραβάσεων, μας ἐζωντάνευσε πνευματικῶς μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Ἔχετε σωθῆ διὰ χάριτος καὶ ὄχι μὲ κατορθώματα ἰδικά σας.

μᾶς ἐζωοποίησε πνευματικῶς, μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν, καὶ ὅταν ἀκόμη ἤμεθα νεκροὶ ἕνεκα τῶν παραβάσεων. Ἔχετε σωθῇ ὄχι ἔνεκα τῆς ἀξίας σας ἢ τῶν ἔργων σας, ἀλλὰ δωρεὰν διὰ τῆς χάριτος.

Καὶ μᾶς ὕψωσε μαζί του καὶ μᾶς κάθισε μαζί του στὰ ἐπουράνια λόγῳ τῆς ἑνώσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Καὶ μᾶς ἀνέστησε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθήσωμεν μαζί του εἰς τὰ ἐπουράνια. Καὶ ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ἀνύψωσίς μας αὐτὴ ἔγινε διὰ τῆς ἑνώσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ μᾶς ἀνέστησε μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ μᾶς ἔβαλε νὰ καθήσωμεν μαζῆ του εἰς τὴν ἐπουράνιον δόξαν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἔτσι ἔκανε, γιὰ νὰ δείξῃ στοὺς ἐρχομένους αἰῶνες τὸν ὑπερβολικὸ πλοῦτο τῆς εὐσπλαχνίας του ποὺ ἐκδηλώθηκε μὲ εὐεργεσία σὲ μᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ μᾶς εὐεργέτησε τόσον πολὺ ὁ Θεός, διὰ νὰ δείξῃ κατὰ τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας τοῦ μέλλοντος βίου τὸν ὑπερβολικὸν πλοῦτον τῆς χάριτός του μὲ τὴν ἀγαθότητα ποὺ ἐπέδειξεν εἰς ἡμᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ τοῦτο διὰ νὰ φανερώσῃ καθαρὰ εἰς τὰς ἐρχομένας γενεᾶς, διὰ μέσου ὅλων τῶν αἰώνων, τὸν μέγαν καὶ ἀκατάληπτον, εἰς τὴν ἀνθρωπίνην διάνοιαν, πλοῦτον τῆς χάριτός του μὲ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγαθωσύνην, τὴν ὁποίαν ἔδειξε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί, ἀπὸ εὐσπλαχνία ἔχετε σωθῇ, διότι γίνατε πιστοὶ (χριστιανοί). Καὶ αὐτὸ δὲν προέρχεται ἀπὸ σᾶς, ἀλλ’ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ.

Καὶ εἶναι ὄντως ὑπερβολικὸς ὁ πλοῦτος τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ. Διότι μὲ χάριν ἔχετε σωθῇ διὰ μέσου τῆς πίστεως. Καὶ ἡ διὰ τῆς πίστεως σωτηρία σας δὲν προήλθεν ἀπὸ σᾶς· Θεοῦ δωρεὰ εἶναι τὸ δῶρον αὐτό.

Διότι πράγματι ἔχετε σωθῆ δωρεὰν μὲ τὴν χάριν διὰ μέσου τῆς πίστεως. Καὶ αὐτὴ ἡ ἀνεκτίμητος σωτηρία σας δὲν προῆλθεν ἀπὸ σᾶς· τὸ δῶρον εἶναι τοῦ Θεοῦ.

Δὲν προέρχεται ἀπὸ ἔργα σας, καὶ ἔτσι δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ καυχηθῇ.

Δὲν ἐσώθητε ἀπὸ ἔργα ἰδικά σας, διὰ νὰ μὴ ἔχῃ κανεὶς τὸ δικαίωμα νὰ καυχηθῇ.

Δὲν εἶναι καρπὸς καὶ ἀποτέλεσμα ἔργων, διὰ νὰ μὴ ἠμπορῇ ποτὲ κανεὶς νὰ καυχηθῇ.

Ναί, αὐτοῦ εἴμεθα δημιούργημα. Μᾶς δημιούργησε (ὡς πιστούς, ὡς χριστιανοὺς) διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ σκοπὸ νὰ κληρονομήσωμε καλὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς ἑτοίμασε ἐκ τῶν προτέρων γιὰ νὰ ζήσωμε μ’ αὐτά (γιὰ νὰ τ’ ἀπολαύσωμε).

Διότι καὶ ὡς ἄνθρωποι, ἀλλὰ πρὸ πάντων ὡς ἀναγεννηθέντες Χριστιανοὶ εἴμεθα ἰδικόν του ποίημα, ποὺ ἐδημιουργήθημεν νὰ μένωμεν ἐνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν διὰ νὰ πράττωμεν ἔργα ἀγαθά, διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς ἐπροπαρασκεύασεν ὁ Θεός, διὰ νὰ πολιτευθῶμεν καὶ ζήσωμεν τὸν ὑπόλοιπον βίον μας μὲ αὐτά.

Διότι ὅλοι μας εἴμεθα ἔργον ἰδικόν του, ἀναγεννηθέντες καὶ κτισθέντες ἐκ νέου διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ ὡς θεμελίου, διὰ νὰ πράττωμεν τὰ ἀγαθὰ ἔργα, τὰ ὁποίαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου εἶχεν ἑτοιμάσει ὁ Θεός, διὰ νὰ πορευθῶμεν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ζωῆς μας μὲ αὐτά.

Γι’ αὐτὸ νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι σεῖς ἄλλοτε οἱ ἐθνικοί, οἱ λεγόμενοι κατὰ σάρκα ἀπερίτμητοι ἀπὸ τοὺς λεγόμενους κατὰ σάρκα περιτμημένους μὲ περιτομὴ ἀπὸ ἀνθρώπινο χέρι,

Διότι δὲ μᾶς ἔκαμεν ὁ Θεὸς καινούργιαν δημιουργίαν δι ἔργα ἀγαθά, δι’ αὐτὸ νὰ ἐνθυμῆσθε σεῖς οἱ ἐθνικοί, ποὺ εἰς τὸ σῶμα σας δὲν ἐλάβατε περιτομὴν καὶ δι’ αὐτὸ μὲ περιφρόνησιν ἐλέγεσθε ἀκροβυστία ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι τὸ εἶχαν καύχημα νὰ καλοῦνται περιτομή, ἦσαν ὅμως περιτομὴ σαρκική, ποὺ ἐγίνετο ἀπὸ ἀνθρώπινον χέρι,

Διὰ τοῦτο πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι σεῖς, οἱ ἄλλοτε ἐθνικοί, ποὺ δὲν εἴχατε σαρκικῶς περιτμηθῆ καὶ δι’ αὐτὸ ἐλέγεσθε «ἀκροβυστία» ἀπὸ αὐτούς ποὺ ἐλέγοντο «περιτομή», ἐπειδὴ εἶχαν περιτμηθῆ εἰς τὴν σάρκα μὲ χέρι ἀνθρώπου,

νὰ ἐνθυμῆσθε, ὅτι τὸν καιρὸ ἐκεῖνο ἤσασταν χωρὶς Χριστό, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ πολίτευμα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι πρὸς τὶς διαθῆκες ποὺ περιεῖχαν τὴν ὑπόσχεσι τῆς σωτηρίας, χωρὶς ἐλπίδα καὶ χωρὶς Θεὸ στὸν κόσμο.

νὰ ἐνθυμῆσθε λοιπὸν σεῖς, ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον δὲν εἴχατε καμμίαν σχέσιν πρὸς τὸν Μεσσίαν Χριστόν· ἦσθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ θεοκρατικὸν πολίτευμα τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ξένοι πρὸς τὰς διαθήκας, αἱ ὁποῖαι κύριον περιεχόμενον εἶχαν τὴν περὶ Χριστοῦ καὶ σωτῆρος ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Δὲν εἴχατε τότε καμμίαν ἐλπίδα περὶ μελλούσης μακαρίας ζωῆς καὶ δὲν ἐγνωρίζατε τὸν ἀληθινὸν Θεόν, ἀλλ’ ἐζούσατε εἰς τὸν κόσμον, σὰν νὰ μὴν εἴχατε Θεόν.

νὰ ἐνθυμῆσθε ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐζούσατε χωρὶς Χριστόν, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ θεοσύστατον πολίτευμα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ξένοι πρὸς τὰς διαθήκας, μὲ τὰς ὁποίας ὁ Θεὸς ὑπέσχετο τὴν λύτρωσιν διὰ τοῦ Χριστοῦ. Δὲν εἴχατε καμμίαν ἐλπίδα περὶ σωτηρίας καὶ αἰωνίου ζωῆς, δὲν ἐγνωρίζατε τὸν ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ἐζούσατε σὰν ἄθεοι εἰς τὸν κόσμον.

Ἀλλὰ τώρα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σεῖς, ποὺ ἄλλοτε ἤσασταν μακριά, ἤλθατε κοντά, διότι ὁ Χριστὸς ἔχυσε τὸ αἷμα του.

Τώρα ὅμως διὰ τῆς κοινωνίας σᾶς μὲ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν σεῖς, ποὺ ἄλλοτε ἦσθε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἀπὸ τὰς διαθήκας του, ἐπλησιάσατε διὰ μέσου τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Τώρα ὅμως διὰ τοῦ Σωτῆρος μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ σεῖς, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἐζούσατε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας, ἤλθατε πολὺ κοντὰ διὰ τοῦ λυτρωτικοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ἡ εἰρήνη μας, ποὺ ἔκανε τοὺς δύο (τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικοὺς) ἕνα, διότι γκρέμισε τὸ μεσότοιχο, ποὺ τοὺς χώριζε,

Ναί· ἐπλησιάσατε καὶ τὸν Θεόν καὶ τὰς διαθήκας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Διότι αὐτὸς εἶναι ἡ εἰρήνη μας, ὁ ὁποῖος καὶ τὰ δύο, τὸν Ἰουδαϊσμὸν δηλαδὴ καὶ τὸν ἐθνισμόν, τὰ ἔκαμεν ἔνα. Αὐτὸς τὸν τοῖχον, ποὺ ἦτο εἰς τὸ μέσον τῶν δύο λαῶν καὶ τοὺς ἐχώριζε, καὶ τὸν ὁποῖον τοῖχον ἐδημιούργει ὁ φραγμὸς τοῦ νόμου, τὸν ἐκρήμνισε καὶ τὸν ἔλυσε.

Διότι αὐτὸς εἶναι ἡ εἰρήνη ὅλων μας, ὁ ὁποῖος τὸν Ἰουδαϊσμὸν καὶ τὸν Ἐθνισμόν, τὰ δύο αὐτὰ τὰ ἔκαμεν ἕνα, ἐκρήμνισε καὶ διέλυσε τὸ μεσότοιχον τοῦ Νόμου, ποὺ σὰν ἀνυπέρβλητος φραγμὸς ἐχώριζε τοὺς δύο λαούς·

τὴν ἔχθρα δηλαδή, ἀφοῦ μὲ τὴ θυσία τοῦ σώματός του κατήργησε τὸ νόμο τῶν ἐντολῶν, ποὺ συνίσταται σὲ ἀπαγορεύσεις (οἱ ὁποῖες ἐμπόδιζαν τὸ συγχρωτισμὸ τῶν Ἰουδαίων μὲ τοὺς ἐθνικούς). Καὶ κατήργησε τὸ νόμο, γιὰ νὰ δημιουργήσῃ διὰ τοῦ ἑαυτοῦ του ἀπὸ τοὺς δύο ἕνα νέο ἄνθρωπο, φέροντας μεταξύ τους εἰρήνη,

Δηλαδή, κατέλυσε τὴν ἔχθραν τῶν δύο λαῶν, ἀφοῦ κατήργησε μὲ τὸ αἷμα του τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν, ὁ ὁποῖος ἔδιδεν ἐπιβλητικὰς προσταγάς, δὲν παρεῖχεν ὅμως καὶ τὴν χάριν πρὸς ἐφαρμογὴν καὶ τήρησιν τῶν προσταγμάτων τούτων. Καὶ κατήργησε τὸν νόμον διὰ νὰ κτίσῃ τοὺς δύο λαοὺς διὰ τῆς ἑνώσεώς των πρὸς τὸν ἑαυτόν του εἰς ἔνα νέον ἄνθρωπον, καὶ ἔτσι νὰ φέρῃ εἰρήνην μεταξύ τους.

δηλαδὴ κατέλυσε καὶ ἐξηφάνισε τὴν ἔχθραν, ποὺ ἐχώριζε τοὺς δύο λαούς, ἀφοῦ κατήργησε μὲ τὴν θυσίαν τῆς σαρκὸς αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν, ὁ ὁποῖος ἔδιδε διαταγάς, ποὺ ἐδέσμευαν τὸν ἄνθρωπον. Καὶ κατήργησε τὸν παλαιὸν Νόμον, διὰ νὰ ἀναδημιουργήσῃ καὶ ἐνώσῃ τοὺς δύο αὐτοὺς λαοὺς διὰ τοῦ ἑαυτοῦ του εἰς ἕνα νέον ἄνθρωπον, χαρίζων τοιουτρόπως εἰρήνην μεταξύ των·

καὶ συμφιλιώσῃ τοὺς δύο ὡς ἕνα σῶμα μὲ τὸ Θεὸ διὰ τοῦ σταυρικοῦ θανάτου, ἀφοῦ θανάτωσε τὴν ἔχθρα δι’ αὐτοῦ.

Καὶ νὰ συμφιλιώσῃ μὲ τὸν Θεόν διὰ τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου καὶ τοὺς δύο λαούς, ἐνωμένους εἰς ἕνα σῶμα, ἀφοῦ προηγουμένως θὰ ἐθανάτωνε τὴν ἔχθραν μὲ τὸν θάνατόν του.

καὶ νὰ συμφιλιώσῃ πρὸς τὸν Θεὸν τοὺς δύο λαούς, ἐνωμένους εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα διὰ τῆς σταυρικῆς τοῦ θυσίας, θανατώσας ἐν τῷ προσώπῳ του καὶ ἐξαφανίσας τὴν ἔχθρὰν καὶ τὸ μῖσος.

Καὶ ἀφοῦ ἀναστήθηκε, ἀνήγγειλε εἰρήνη γιὰ τοὺς μακριὰ (τοὺς ἐθνικοὺς) καὶ γιὰ τοὺς κοντά (τοὺς Ἰουδαίους),

Καὶ ἀφοῦ ἦλθεν ὁ Χριστὸς εἰς τὴν γῆν, ἐκήρυξε χαρμόσυνον μήνυμα εἰρήνης εἰς σᾶς τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ἤσασθε μακράν, καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ἤμεθα πλησίον.

Καὶ ἀφοῦ κατέβη εἰς τὴν γῆν, ἐκήρυξε τὸ χαρμόσυνον μήνυμα τῆς εἰρήνης εἰς σᾶς ποὺ ἐζούσατε μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἡμᾶς που ἤμεθα κοντά του.

ὅτι δηλαδὴ καὶ οἱ δύο κόσμοι μὲ ἕνα πνεῦμα δι’ αὐτοῦ ἐπιτυγχάνουμε προσέλευσι στὸν Πατέρα.

Διότι αὐτὸς μᾶς ἔφερε καὶ τοὺς δύο λαοὺς διὰ τοῦ ἑνὸς Ἁγίου Πνεύματος πλησίον εἰς τὸν Πατέρα καὶ δι’ αὐτοῦ ἔγινεν ἡ προσέγγισίς μας αὐτὴ πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι διὰ τοῦ Χριστοῦ ὁδηγούμεθα καὶ πλησιάζομεν πρὸς τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ οἱ δύο λαοὶ μὲ τὸ αὐτὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Γι’ αὐτὸ λοιπὸν δὲν εἶσθε πλέον ξένοι καὶ προσωρινοὶ κάτοικοι χωρὶς πολιτικὰ δικαιώματα (στὴν πολιτεία τοῦ Θεοῦ), ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖτες τῶν ἁγίων (τῶν πιστῶν Ἰσραηλιτῶν) καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω λοιπὸν ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι δὲν εἶσθε πλέον ξένοι καὶ προσωρινοὶ κάτοικοι εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ.

Ἄρα δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ὅπως προηγουμένως, καὶ προσωρινοὶ πολῖται τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ’ εἶσθε συμπολῖται ὅλων τῶν ἁγίων, καὶ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἔχετε οἰκοδομηθῆ πάνω στὸ θεμέλιο, ποὺ εἶναι οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆτες, ἐνῷ ἀκρογωνιαῖος λίθος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Καὶ ἐκτίσθητε σὰν ἄλλοι λίθοι ζωντανοὶ ἐπάνω εἰς τὸ θεμέλιον. Εἶναι δὲ τὸ θεμέλιον τοῦτο οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ προφῆται, ἐνῶ ἀκρογωνιαῖος λίθος, ἀγκωνάρι ποὺ βαστάζει καὶ στηρίζει ὅλον τὸ οἰκοδόμημα εἶναι αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἔχετε δὲ κτισθῆ ἐπάνω εἰς τὸν πνευματικὸν θεμέλιον τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν προφητῶν εἰς μίαν πνευματικὴν οἰκοδομήν, τὴν Ἐκκλησίαν, τῆς ὁποίας ἀκρογωνιαῖος καὶ θεμελιακὸς λίθος εἶναι αὐτὸς οὗτος ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Μ’ αὐτὸν ὅλη ἡ οἰκοδομὴ δένεται ἁρμονικὰ καὶ στερεά, καὶ μεγαλώνει, γιὰ νὰ εἶναι ναὸς ἅγιος γιὰ τὸν Κύριο.

Ἐπ’ αὐτοῦ δὲ καὶ δι’ αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ ἡ οἰκοδομὴ ὅλη τῆς Ἐκκλησίας ἐνώνεται ἁρμονικὰ καὶ στερεὰ καὶ αὐξάνει, ὥστε νὰ γίνεται ναὸς ἅγιος, ὅπως τὸν θέλει ὁ Κύριος.

Ἐπάνω δὲ εἰς αὐτὸν καὶ μὲ τὴν δύναμιν αὐτοῦ ὅλη ἡ οἰκοδομὴ συναρμολογεῖται καὶ αὐξάνεται κατὰ τρόπον ἁρμονικόν, ὥστε νὰ γίνῃ ναὸς ἅγιος, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Μ’ αὐτὸν ἑνωμένοι καὶ σεῖς οἰκοδομεῖσθε μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, γιὰ νὰ εἶσθε κατοικητήριο τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν κατοίκησι σ’ αὐτὸ τοῦ Πνεύματος (ποὺ εἶναι δηλαδὴ ὁ Θεός, ὅλη ἡ θεία οὐσία).

Διὰ τῆς ἑνώσεώς σας δὲ μετὰ τοῦ Κυρίου καὶ σεῖς οἰκοδομεῖσθε μὲ τοὺς ἄλλους πιστοὺς διὰ νὰ γίνετε ναὸς καὶ κατοικητήριον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ κατοικῇ ὁ Θεὸς μὲ τὸ Πνεῦμα του.

Εἰς αὐτὸν δὲ τὸν ναὸν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ οἰκοδομεῖσθε καὶ σεῖς μαζῆ μὲ τοὺς ἄλλους πιστούς, διὰ νὰ γίνετε κατοικία, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ μένῃ ὁ Θεὸς μὲ τὸ Πνεῦμα του.

Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο (ὅτι ἡ σωτηρία εἶναι καὶ γιὰ σᾶς τοὺς ἐθνικοὺς) ὑπάρχω ἐγὼ ὁ Παῦλος (ὡς ἀπόστολος), ὁ φυλακισμένος γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ ἐξ αἰτίας τῆς δράσεώς μου γιὰ σᾶς τοὺς ἐθνικούς.

Διότι δὲ δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ἀλλ’ εἶσθε οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ, δι’ αὐτὸ καὶ ἑγὼ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶμαι φυλακισμένος διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐξ αἰτίας τῆς δράσεώς μου ὅπως σωθῆτε σεῖς οἱ ἐθνικοί, δέομαι καὶ παρακαλῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς.

Ἀκριβῶς, διότι εἶσθε μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ Θεοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, ἐγὼ ὁ ἀπόστολος Παῦλος, φυλακισμένος διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, παρακαλῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς τοὺς ἐθνικούς, πρὸς χάριν τῶν ὁποίων εἶμαι δέσμιος.

Ἀσφαλῶς ἀκούσατε τὸν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο μοῦ δόθηκε ἡ χάρι τοῦ Θεοῦ γιὰ σᾶς,

Ναὶ· εἶμαι φυλακισμένος ὡς ἰδικός σας ἀπόστολος ἐξουσιοδοτημένος νὰ κηρύττω τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὰ ἔθνη. Καὶ περὶ αὐτοῦ δὲν θὰ σᾶς μένῃ καμμία ἀμφιβολία, ἐὰν βεβαίως ἠκούσατε τὸν σοφὸν τρόπον, ποὺ μετεχειρίσθη διὰ νὰ μὲ προσκαλέσῃ εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη διὰ σᾶς.

Εἷμαι ἰδικός σας ἀπόστολος. Καὶ βεβαίως θὰ ἔχετε πληροφορηθῆ τὸν θαυμαστὸν τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον μὲ ἐκάλεσεν εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ποὺ μοῦ ἐδόθη εἰδικῶς, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω σᾶς τοὺς ἐθνικούς.

ὅτι δηλαδὴ μὲ ἀποκάλυψι (ὁ Θεὸς) ἔκανε γνωστὸ σὲ μένα τὸ μυστικὸ (γιὰ σᾶς τοὺς ἐθνικούς), ὅπως προηγουμένως ἔγραψα μὲ λίγα λόγια.

Ὁμιλῶ περὶ τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς σοφῆς τακτοποιήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Θεός, προκειμένου νὰ γίνω ἀπόστολός σας. Διότι αὐτὸς μὲ ἀποκάλυψιν μοῦ ἐγνωστοποίησε τὴν ἕως τότε κρυμμένην ἀλήθειαν, περὶ τοῦ ὅτι καὶ οἱ ἐθνικοὶ θὰ ἐσωζοντο καὶ θὰ ἐγίνοντο οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ, καθὼς δι’ ὀλίγων σᾶς ἔγραψα προηγουμένως.

Διότι ὁ Θεὸς μὲ ὑπερφυσικὴν φανέρωσιν μοῦ ἔκαμε γνωστὴν τὴν ἕως τότε κρυμμένην καὶ ἄγνωστον ἀλήθειαν, σχετικῶς μὲ τὴν ἰδικήν σας σωτηρίαν, ὅπως δι’ ὀλίγων προηγουμένως σᾶς ἔγραψα.

Σύμφωνα δὲ μ’ αὐτά, ὅταν τὰ διαβάζετε, μπορεῖτε νὰ καταλάβετε τὴ γνῶσι μου γιὰ τὸ μυστικὸ τοῦ Χριστοῦ.

Σύμφωνα δὲ μὲ ὅσα σᾶς ἔγραψα ἠμπορεῖτε νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅταν τὰ ἀναγινώσκετε, τὴν τελείαν γνῶσιν ποὺ ἔχω εἰς τὴν δι’ ἀποκαλύψεως γνωρισθεῖσαν ἀλήθειαν περὶ τῆς σωτηρίας καὶ τῶν ἐθνικῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ.

Σύμφωνα δὲ μὲ αὐτά, ὅταν τὰ διαβάσετε καλά, ἠμπορεῖτε νὰ ἐνοήσατε τὴν σοφίαν καὶ τὴν γνῶσιν, ποὺ ἔχω σχετικῶς μὲ τὸ μέγα μυστήριον τῆς διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίας ὄχι μόνον τῶν Ἑβραίων, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐθνικῶν.

Αὐτὸ σὲ ἄλλες ἐποχὲς δὲν ἔγινε γνωστὸ στοὺς ἀνθρώπους, ὅπως τώρα φανερώθηκε διὰ τοῦ Πνεύματος στοὺς ἐκλεγμένους ἀποστόλους του καὶ προφῆτες,

Αὐτὴ ἡ ἀλήθεια ἦτο μυστήριον εἰς ἄλλας γενεὰς καὶ ἐποχὰς καὶ δὲν ἐγνωστοποιίθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως ἐφανερώθη τώρα μὲ ἀποκάλυψιν εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους του καὶ τοὺς Χριστιανοὺς προφήτας διὰ τοῦ Πνεύματος.

Αὐτὸ τὸ μυστήριον δὲν εἶχε γνωστοποιηθῆ εἰς τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων ἄλλων γενεῶν, ὅπως μὲ ἀποκάλυψιν Θεοῦ ἐφανερώθη τώρα εἰς τοὺς ἁγίους Ἀποστόλους του καὶ εἰς τοὺς χριστιανοὺς προφήτας διὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

ὅτι δηλαδὴ οἱ ἐθνικοὶ εἶναι (μαζὶ μὲ τοὺς Ἰουδαίους) συγκληρονόμοι, καὶ μέλη τοῦ αὐτοῦ σώματος (τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή), καὶ συμμέτοχοι τῆς εὐλογίας του ποὺ ὑποσχέθηκε. Αὐτὰ δὲ ἐπιτυγχάνονται διὰ τοῦ Χριστοῦ κατόπιν τῆς κηρύξεως καὶ τῆς ἀποδοχῆς τοῦ εὐαγγελίου,

Ἐφανερωθη δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα μαζὶ μὲ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων πιστεύοντας καὶ ἐνωμένα μὲ αὐτοὺς εἰς ἕνα ἠθικὸν σῶμα καὶ συμμετέχουν εἰς τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Λαμβάνουν δὲ τὰ ἔθνη τὰ δικαιώματα αὐτὰ διὰ τῆς κοινωνίας καὶ ἑνώσεώς των μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται διὰ τῆς πίστεώς των εἰς τὸ εὐαγγέλιον.

Ἀπεκαλύφθη δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι τὰ ἔθνη, ἠνωμένα εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα μὲ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων Χριστιανούς, εἶναι συγκληρονόμα καὶ συμμέτοχα εἰς τὴν περὶ λυτρώσεως ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Ἀποκτοῦν δὲ τέτοια προνόμια τὰ ἔθνη διὰ τῆς ἐνώσεώς των μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν πίστιν των εἰς τὸ Εὐαγγέλιον.

τοῦ ὁποίου ἔγινα ὑπηρέτης σύμφωνα μὲ τὸ δῶρο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖο δόθηκε σὲ μένα διὰ τῆς ἐνεργείας τῆς δυνάμεώς του.

Τοῦ εὐαγγελίου δὲ αὐτοῦ ἔγινα ὑπηρέτης σύμφωνα μὲ τὴν δωρεάν, ποὺ μοῦ ἔκαμεν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Διὰ νὰ μοῦ δοθῇ δὲ ἡ δωρεὰ αὐτή, ἐμβῆκεν εἰς ἐνέργειαν καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, ἢ ὁποία ἀπὸ διώκτην μὲ μετέβαλεν εἰς ἀπόστολον.

Αὐτοῦ δὲ τοῦ Εὐαγγελίου ἔγινα ἐγὼ ὑπηρέτης, σύμφωνα μὲ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μου ἐδόθη κατὰ τὸν θαυμαστὸν ἐκεῖνον τρόπον, ποὺ ἐνήργησεν ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, ὥστε ἐμὲ τὸν διώκτην τοῦ Χριστοῦ νὰ μὲ κάμῃ Ἀπόστολόν του.

Σὲ μένα, τὸν ἐλαχιστότατο ἀπ’ ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς χριστιανούς), δόθηκε αὐτὴ ἡ χάρι, νὰ κηρύξω στοὺς ἐθνικοὺς τὸν ἄπειρο καὶ ἀνεξάντλητο πλοῦτο τοῦ Χριστοῦ,

Εἰς ἑμέ, τὸν πιὸ ἐλάχιστον ἀπὸ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἐδόθη ἡ χάρις αὐτή, νὰ εὐαγγελίζωμαι δηλαδὴ μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν τὸν ἀνώτερον ἀπὸ κάθε κατανόησιν πλοῦτον τῶν εὐλογιῶν καὶ ἀγαθῶν, ποὺ μᾶς ἔφερεν ὁ Χριστός.

Πράγματι εἰς ἐμέ, τὸν πλέον ἐλάχιστον ἀπὸ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἐδόθη αὐτὴ ἡ χάρις νὰ κηρύττω μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν τὸ χαρμόσυνον μήνυμα καὶ νὰ κάμνω γνωστὸν τὸν ἀνεξερεύνητον καὶ ἀκατάληπτον ἀπὸ κάθε διάνοιαν πλοῦτον τῶν εὐλογιῶν τοῦ Χριστοῦ πρὸς ὅλους μας.

καὶ νὰ φανερώσω σ’ ὅλους ποιά εἶναι ἡ νέα τάξι πραγμάτων συμφώνως πρὸς τὸ μυστικό, ποὺ ἦταν κρυμμένο αἰωνίως στὸ Θεό, ποὺ δημιούργησε τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Εἰς ἐμὲ ἐδόθη καὶ τὸ νὰ φωτίζω ὅλους, ποία εἶναι ἡ νέα τάξις πραγμάτων καὶ ἡ νέα τακτοποίησις, ποὺ ἐπῆλθε μὲ τὴν παροχὴν τῆς σωτηρίας εἰς ὅλους διὰ μέσου τοῦ Χριστοῦ. Ἡ τακτοποίησις δὲ αὐτὴ ἦτο ἀλάθεια ἄγνωστος καὶ κρυμμένη ἐξ ἀρχῆς καὶ αἰωνίως ἐν τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος ἔκτισε τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ νὰ φωτίσω ὅλους, ποιὰ εἶναι ἡ σοφὴ καὶ θαυμαστὴ τακτοποίησις τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία μέχρι πρὸ ὀλίγου ἦτο μυστηριώδης καὶ κρυμμένη ἀπ’ ἀρχῆς διὰ μέσου τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος ἐδημιούργησε καὶ ἀνεδημιούργησε τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

γιὰ νὰ φανερωθῇ τώρα στὶς ἀρχὲς καὶ στὶς ἐξουσίες, ποὺ εἶναι στὸν οὐρανό, διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλη σοφία τοῦ Θεοῦ,

Καὶ ἐφυλάττετο κρυμμένη, διὰ νὰ γνωσθῇ τώρα εἰς τὰς ἐν οὐρανοῖς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐμφανίζεται ὑπὸ πολλὰς καὶ ποικίλας μορφάς.

Ἔμεινε δὲ ἄγνωστος καὶ ἀπόκρυφος αὐτὴ ἡ ἀλήθεια, διὰ νὰ γίνῃ τώρα γνωστὴ εἰς τὰ πνευματικὰ τάγματα τοῦ οὐρανοῦ, εἰς τὰς Ἀρχὰς καὶ τὰς Ἐξουσίας, διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας, ἡ πολυποίκιλος εἰς μορφὰς καὶ τρόπους ἐνεργείας σοφία τοῦ Θεοῦ.

σύμφωνα μὲ τὴν πρὸ αἰώνων ἀπόφασι, τὴν ὁποία πραγματοποίησε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας.

Ἔγινε δὲ γνωστὴ τώρα σύμφωνα πρὸς τὴν βουλὴν καὶ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον πρὸ πάντων τῶν αἰώνων συνέλαβεν ὁ Θεὸς καὶ τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησε διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας.

Ἔγινε δὲ τώρα, εἰς τοὺς καιρούς μας, γνωστὴ διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Κυρίου μας, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον προαιωνίως εἶχε συλλάβει ἐν τῇ πανσοφίᾳ του ὁ Θεός.

Δι’ αὐτοῦ, μὲ τὴν πίστι σ’ αὐτόν, ἔχουμε ἀσφαλῶς τὴν ἐλευθερία μὲ τὴ διάνοιξι ὁδοῦ καὶ τὴν προσέλευσι στὸ Θεό.

Ἀπὸ τὸν Κύριόν μας δὲ αὐτὸν ἔχομεν τὸ θάρρος πρὸς τὸν Θεόν καὶ τὴν πλησίασιν μας πρὸς αὐτὸν μὲ πεποίθησιν ὅτι δὲν θὰ ἀποκρουσθῶμεν ὑπ’ αὐτοῦ. Καὶ ἔχομεν ταῦτα διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν.

Διὰ μέσου δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιον προσωπικῶς παίρνομεν καὶ ἔχομεν θάρρος πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πλησιάζομεν πρὸς αὐτὸν μὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι θὰ γίνωμεν δεκτοί. Ὅλα δὲ αὐτὰ διὰ τῆς πίστεώς μας πρὸς τὸν Χριστόν.

Γι’ αὐτὸ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴν ἀποθαρρύνεσθε ἐξ αἰτίας τῶν θλίψεών μου γιὰ σᾶς. Αὐτὲς εἶναι δόξα σας.

Διότι λοιπὸν εἶναι μέγα τὸ μυστήριον τῆς κλήσεώς σας καὶ διότι μεγάλην ἀποστολὴν ἀνέθεσεν εἰς ἐμὲ ὁ Θεός,δι’ αὐτὰ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ταράττεσθε καὶ ἀποκάνετε διὰ τὰς θλίψεις μου, ποὺ ὑποφέρω διὰ σᾶς καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δόξα σας, ἀφοῦ διὰ σᾶς ὁ Θεὸς παραδίδει τοὺς ἀποστόλούς του εἰς θλίψεις καὶ φυλακίσεις.

Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ σᾶς παρακαλῶ καὶ σᾶς ζητῶ νὰ μὴ ἀποθαρρύνεσθε καὶ ἀποκάμνετε διὰ τὰς ἰδικάς μου θλίψεις, ποὺ ὑποφέρω πρὸς χάριν σας καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δόξα καὶ καύχημά σας.

Γι’ αὐτὸ γονατίζω καὶ προσεύχομαι στὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἀκριβῶς δὲ διότι δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ἀλλ’ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ θεία οἰκοδομή, γονατίζω ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἐπειδὴ λοιπὸν δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ἀλλ’ ἀγαπητὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ Θεοῦ, γονατίζω ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ἀπὸ τὸν ὁποῖο ἔχει τὴν ὕπαρξι κάθε γένος στοὺς οὐρανοὺς καὶ στὴ γῆ (ἄγγελοι δηλαδὴ καὶ ἄνθρωποι),

ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλα τὰ ἀγγελικὰ τάγματα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὅλα τὰ γένη τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν γῆν λαμβάνουν τὴν ὀνομασίαν τῆς φυλῆς καὶ πατριᾶς.

ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλα τὰ ἀγγελικὰ τάγματα τῶν οὐρανῶν καὶ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς ἐπῆραν ὕπαρξιν καὶ ὀνομασίαν,

γιὰ νὰ σᾶς κάνῃ, σύμφωνα μὲ τὸν ἔνδοξο πλοῦτο του, νὰ εἶσθε ἰσχυροὶ μὲ δύναμι διὰ τοῦ Πνεύματός του στὸν ἐσωτερικὸ ἄνθρωπο,

Καὶ τὸν παρακαλῶ θερμῶς νὰ σᾶς δώσῃ σύμφωνα μὲ τὸν ἔνδοξον πλοῦτον τῆς ἀπείρου τελειότητός του νὰ κραταιωθῆτε μὲ δύναμιν διὰ τοῦ Πνεύματός του εἰς τὸν ἐσωτερικὸν ἄνθρωπον,

καὶ τὸν παρακαλῶ γονατιστὸς νὰ σᾶς δώσῃ, σύμφωνα μὲ τὸν ἄπειρον πλοῦτον τῆς δόξης του, νὰ ἐνισχυθῆτε καὶ νὰ ἐνδυναμωθῆτε εἰς τὸν ἐσωτερικὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος,

νὰ κατοικῇ ὁ Χριστὸς διὰ τῆς πίστεως στὶς καρδιές σας,

διὰ νὰ κατοικήσῃ ὁ Χριστὸς διὰ τῆς πίστεως μέσα εἰς τὰς καρδίας σας.

διὰ νὰ κατοικήσῃ ὁ Χριστὸς μέσα εἰς τὰς καρδίας σας διὰ τῆς πίστεως.

νὰ εἶσθε ριζωμένοι καὶ θεμελιωμένοι μὲ ἀγάπη, γιὰ νὰ μπορέσετε νὰ καταλάβετε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς χριστιανοὺς) ποιό εἶναι τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ βάθος καὶ τὸ ὕψος (τοῦ θείου ἐλέους καὶ τῆς σωτηρίας),

Νὰ μείνετε δὲ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης ριζωμένοι βαθειὰ καὶ θεμελιωμένοι διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ καταλάβετε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ποῖον εἶναι τὸ πλάτος καὶ τὸ μάκρος καὶ τὸ βάθος καὶ τὸ ὕψος τῆς συγκαταβάσεως καὶ τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ.

Νὰ μένετε δὲ διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Θεὸν καὶ μεταξύ σας ριζωμένοι βαθειὰ καὶ θεμελιωμένοι ἀκλόνητα, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ καταλάβετε μαζῆ μὲ ὅλους τοὺς ἁγίους, ποῖον εἶναι τὸ πλάτος καὶ τὸ μῆκος καὶ τὸ βάθος καὶ τὸ ὕψος τῶν ἀνεκτιμήτων δωρεῶν τῆς συγκαταβάσεως τοῦ Χριστοῦ πρὸς ἡμᾶς.

γιὰ νὰ γνωρίσετε βιωματικὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τὴ γνῶσι, γιὰ νὰ πλουτισθῆτε μὲ ὅλο τὸν πλοῦτο τοῦ Θεοῦ.

Καὶ νὰ γνωρίσετε ἐκ πείρας τὴν ἀγάπην, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησεν ὁ Χριστὸς καὶ ἡ ὁποία ὑπερβαίνει κάθε μέτρον καὶ ὅριον τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως. Καὶ τότε θὰ αἰσθανθῆτε εὐγνωμοσύνην θερμοτέραν εἰς τὸν Θεόν, θὰ τὸν ἀγαπήσετε καὶ θὰ ἀφοσιωθῆτε εἰς αὐτὸν περισσότερον. Καὶ θὰ ἐπέλθῃ ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι θὰ γεμισθῆτε μὲ τὴν ἀφθονίαν τῶν δωρεῶν καὶ τελειοτήτων, ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὸν Θεόν.

Καὶ νὰ γνωρίσετε καλὰ τὴν ἀγάπην, ποὺ ἔχει ὁ Χριστὸς πρὸς ἡμᾶς καὶ ἡ ὁποία ξεπερνᾷ κέθε ὅριον τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως, διὰ νὰ γεμίσετε ἔτσι ἀπὸ ὅλα τὰ πλούσια καὶ πολυάριθμα χαρίσματα, ποὺ πηγάζουν καὶ δίδονται ἀπὸ τὸν Θεόν.

Σ’ ἐκεῖνον δὲ, ποὺ δύναται νὰ κάνῃ περισσότερο ἀπ’ ὅλα, πολὺ περισσότερο ἀπ’ ὅσα ζητοῦμε ἢ μποροῦμε νὰ σκεφθοῦμε, σύμφωνα μὲ τὴ δύναμι, ποὺ ἐνεργεῖ σὲ μᾶς,

Εἰς τὸν Θεόν δέ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ κάμῃ εἰς ἡμᾶς παραπάνω ἀπὸ ὅλα, πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅσα ἡμεῖς ζητοῦμεν ἢ μπορεῖ νὰ βάλωμεν μὲ τὸ μυαλό μας, νὰ τὰ κάμῃ δὲ σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ μέσα μας πρὸς ἁγιασμόν μας καὶ σωτηρίαν μας,

Εἰς δὲ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ὡς παντοδύναμος ἠμπορεῖ μὲ τὸ παραπάνω νὰ πραγματοποιήσῃ αὐτά, ποὺ ἐμεῖς ζητοῦμεν ἢ βάζομεν μὲ τὸν νοῦν μας, νὰ τὰ πραγματοποιήσῃ δὲ σύμφωνα μὲ τὴν εἰδικὴν δύναμίν του, ποὺ ἐνεργεῖ μέσα μας εἰς ἐπιτυχίαν τοῦ προορισμοῦ μας,

σ’ αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα στὴν Ἐκκλησία διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σ’ ὅλες τὶς ἐποχὲς τῶν ἀπεράντων αἰώνων. Ἀμήν.

εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ποὺ ἔχει οἰκοδομηθῆ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶναι ἐνωμένη μὲ αὐτόν, εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς τῆς ἀτελειώτου σειρᾶς τῶν αἰώνων τοῦ μέλλοντος. Ἀμήν.

εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα μέσα εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ποὺ ἔχει οἰκοδομηθῇ ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ὅλας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Σᾶς παρακαλῶ δὲ ἐγώ, ὁ φυλακισμένος γιὰ τὸν Κύριο, νὰ ζήσετε κατὰ τρόπο ἀντάξιο τῆς κλήσεως, μὲ τὴν ὁποία κληθήκατε.

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ αὐτά, ποὺ σᾶς ἔγραψα προηγουμένως, σᾶς παρακαλῶ ἑγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι φυλακισμένος διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, νὰ πολιτευθῆτε κατὰ τρόπον ἄξιον τῆς ὑψηλῆς κλήσεως, εἰς τὴν ὁποίαν προσεκλήθητε ἀπὸ τὸν Θεόν.

Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ σᾶς ἐξορκίζω ἐγώ, ὁ ὁποῖος εἶμαι φυλακισμένος καὶ ἁλυσοδεμένος διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, νὰ ζῆτε καὶ νὰ συμπεριφέρεσθε, ὅπως ταιριάζει εἰς τὴν ὑψηλὴν κλῆσιν, μὲ τὴν ὁποίαν ἔχετε προσκληθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν.

Νὰ ζήσετε μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ καλωσύνη σὲ ὅλα, μὲ μακροθυμία, ἀνεχόμενοι ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ ἀγάπη.

Σᾶς παρακαλῶ δὲ νὰ πολιτευθῆτε μὲ πᾶσαν ταπεινοφροσύνην καὶ πραότητα, μὲ μεγαλόψυχον ὑπομονήν, ἀνεχόμενοι διὰ τῆς ἀγάπης ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου τὰ ἐλαττώματα.

Δηλαδὴ νὰ ζῆτε καὶ νὰ φέρεσθε μὲ κάθε ταπεινοφροσύνην καὶ πρᾳότητα, μὲ ἀνοχὴν ἀπέναντι τῶν ἄλλων καὶ μεγαλοκαρδίαν, ἀνεχόμενοι ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου τὰς ἀδυναμίας μὲ ἀγάπην,

Νὰ φροντίζετε νὰ διατηρῆτε τὴν ἑνότητα τοῦ πνεύματος διὰ τοῦ συνδέσμου τῆς εἰρήνης (ἡ εἰρήνη νὰ σᾶς συνδέῃ μεταξύ σας, ὥστε νὰ εἶσθε ἕνα).

Καὶ νὰ φροντίζετε μὲ κάθε προσπάθειαν νὰ διατηρῆτε τὴν μεταξύ σας ἑνότητα, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἔνωσε τὸ Πνεῦμα, χρησιμοποιοῦντες ὡς σύνδεσμον, ποὺ θὰ σᾶς δένῃ ὅλους μαζὶ εἰς ἕνα, τὴν εἰρήνην.

νὰ ἐπιμελῆσθε καὶ νὰ ἀγωνίζεσθε νὰ διατηρῆτε τὴν ἑνότητα, μὲ τὴν ὁποίαν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον σᾶς ἔχει συνδέσει, ἔχοντες ὡς σύνδεσμον τὴν εἰρήνην, ἡ ὁποία θὰ βασιλεύῃ μεταξύ σας καὶ θὰ σᾶς ἐνώνῃ εἰς ἕνα πνευματικὸν σῶμα.

Ἕνα σῶμα ὑπάρχει (ἡ Ἐκκλησία) καὶ ἕνα Πνεῦμα (ποὺ ἐμψυχώνει αὐτὸ τὸ σῶμα), καθὼς καὶ κληθήκατε γιὰ μιὰ ἐλπίδα τῆς κλήσεώς σας (τὴν ἐλπίδα τῆς οὐράνιας βασιλείας).

Ἀποτελεῖτε ἕνα ἠθικὸν σῶμα, τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ ἕνα Πνεῦμα ζωντανεύει τὸ σῶμα αύτό, καθὼς καὶ ἐκλήθητε μὲ μίαν ὅλοι σας ἐλπίδα τῆς κλήσεώς σας, διότι ὁ Θεὸς διὰ μίαν καὶ τὴν αὐτὴν βασιλείαν καὶ διὰ τὰ αὐτὰ ἀγαθὰ ἐκάλεσεν ὅλους σας.

Εἶσθε ἕνα πνευματικὸν σῶμα καὶ ἔχετε ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα Ἅγιον, ποὺ σᾶς ζωογονεῖ, καθὼς ἐπίσης ἔχετε κληθῆ ὅλοι εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἐλπίδα τῆς κλήσεώς σας.

Ἕνας Κύριος ὑπάρχει (ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς), μία πίστι, ἕνα βάπτισμα.

Ἕνας καὶ μόνος Κύριος ὑπάρχει· μίαν πίστιν ἔχουν ὅλοι οἱ Χριστιανοί, ἕνα βάπτισμα ἔλαβαν ὅλοι.

Ἕνας καὶ μόνος εἶναι ὁ Κύριος, μία εἶναι ἡ πίστις ὅλων τῶν Χριστιανῶν, ἕνα τὸ βάπτισμα ποὺ ἔχουν λάβει.

Ἕνας Θεὸς καὶ πατέρας ὅλων, ὁ ὁποῖος δεσπόζει ὅλων, ἐνεργεῖ δι’ ὅλων, καὶ εἶναι μέσα σ’ ὅλους μας (Πρέπει λοιπὸν νὰ εἴμεθα ὅλοι ἕνα).

Ἕνας καὶ μόνος Θεὸς καὶ Πατέρας ὅλων ὑπάρχει, αὐτὸς ποὺ εἶναι ἐπάνω ἀπὸ ὅλους Δεσπότης, καὶ τοῦ ὁποίου ἡ δύναμις διαχύνεται διὰ μέσου ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ εἰς ὁλόκληρον τὸ σῶμα τῆς, καὶ ὁ ὁποῖος κατοικεῖ μέσα εἰς ὅλους μας.

Ἕνας καὶ μόνος ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ὅλων, αὐτὸς ὁ ὁποῖος κυριαρχεῖ ἐπὶ ὅλων ἀνεξαιρέτως καὶ διὰ μέσου ὅλων ἐνεργεῖ καὶ φανερώνει τὴν ἀγαθήν του πρόνοιαν, καὶ μέσα εἰς ὅλους μας κατοικεῖ.

Ἀλλὰ στὸν καθένα ἀπὸ μᾶς δόθηκε ἡ χάρι σύμφωνα μὲ τὸ μέτρο, μὲ τὸ ὁποῖο δωρίζει ὁ Χριστός.

Πρέπει λοιπὸν νὰ εἴμεθα ὅλοι ἕνα. Ἐὰν δὲ διάφορα καὶ ποικίλα χαρίσματα καὶ ὄχι τὰ αὐτὰ εἰς ὅλους ἐδόθησαν, κατ’ οὐδένα λόγον ἐπιτρέπεται ἡ διανομὴ αὐτὴ νὰ γίνεται αἰτία χωρισμοῦ μεταξύ σας. Διότι ἡ διανομὴ αὐτὴ δὲν εἶναι τυχαία, ἀλλὰ γίνεται ἀπὸ αὐτὸν τὸν Χριστόν. Εἰς ἕνα ἕκαστον ἀπὸ ἡμᾶς δηλαδὴ ἐδόθη ἡ χάρις σύμφωνα μὲ τὸ μέτρον, τὸ ὁποῖον σοφῶς καὶ δικαίως χρησιμοποιεῖ ὁ Χριστὸς εἰς τὴν διανομὴν τῆς δωρεᾶς του.

Εἰς τὸν καθένα δὲ ἀπὸ ἡμᾶς ἐδόθη ἡ χάρις, τὰ χαρίσματα καὶ αἱ δωρεαί, σύμφωνα μὲ τὸ μέτρον, μὲ τὸ ὁποῖον δικαίως καὶ σαφῶς μοιράζει ὁ Χριστὸς τὰς δωρεάς του. (Ἂς μὴ ὑπάρχουν, λοιπόν, ζηλοφθονίαι μεταξύ σας, διότι τὰ χαρίσματα εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ, διὰ τὴν ἐξυπηρέτησιν ὅλων).

Γι’ αὐτὸ λέγει ἡ Γραφή· Ἀνέβηκε στὸν οὐρανὸ καὶ ἅρπαξε ἀφθονία χαρισμάτων καὶ ἔδωσε δῶρα στοὺς ἀνθρώπους.

Καὶ ἐπειδὴ αὐτὸς ὁ Χριστὸς διανέμει τὰ χαρίσματα, δι’ αὐτὸ λέγει καὶ ἡ Γραφὴ εἰς τοὺς ψαλμούς: Ὅταν ἀνέβη διὰ τῆς ἀναλήψεώς του ὁ Χριστὸς ὑψηλὰ εἰς τὸν οὐρανόν, ἔδεσεν αἰχμαλωτισμένους τοὺς ἐχθρούς του, ἤτοι τὸν σατανᾶν καὶ τὸν θάνατον καὶ ἔδωκε χαρίσματα εἰς τοὺς ἀνθρώπους.

Ἀκριβῶς, διότι ὁ Χριστὸς ὁ ἴδιος διανέμει τὰ χαρίσματα, (εἰς τὸν ψαλμ.67, στιχ.19, τὸν ὁποῖον ἐλευθέρως ἀποδίδει ὁ Παῦλος) λέγει ἡ Γραφή. «Ὅταν ἀνέβη διὰ τῆς ἀναλήψεώς του ὑψηλὰ εἰς τοὺς οὐρανοὺς ἐπῆρε αἰχμαλώτους του καὶ ἠλευθέρωσεν ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐκρατοῦσε δούλους του ὁ διάβολος καὶ ἔδωκε δῶρα καὶ χαρίσματα εἰς τοὺς ἀνθρώπους».

Τὸ δὲ ἀνέβηκε τί σημαίνει, παρὰ ὅτι καὶ κατέβηκε πρῶτα στὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς (στὸν ᾅδη δηλαδή);

Μὲ τὸ νὰ λέγῃ δὲ ἡ Γραφὴ διὰ τὸν Χριστὸν τὸ ἀνέβη, τί ἄλλο σημαίνει παρὰ ὅτι προτήτερα καὶ κατέβη ὁ Χριστὸς εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς, ἐνανθρωπήσας καὶ σταυρωθείς;

Αὐτὸ δὲ ποῦ λέγει ἡ Γραφή, ὅτι ἀνέβη, τί ἄλλο συμαίνει, παρὰ ὅτι προηγουμένως εἶχε κατεβῆ ὁ σταυρωθεὶς Κύριος εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς, δηλαδὴ κάτω εἰς τὸν Ἅδην;

Αὐτὸς ποὺ κατέβηκε, αὐτὸς εἶναι καὶ ποὺ ἀνέβηκε πάνω ἀπ’ ὅλους τοὺς οὐρανούς, γιὰ νὰ γεμίσῃ (μὲ τὴν παρουσία του) τὰ πάντα.

Ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος κατέβη, αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος καὶ ἀνέβη ἐπάνω ἀπὸ ὅλους τοὺς οὐρανούς, διὰ νὰ γεμίσῃ μὲ τὴν παρουσίαν του καὶ τὰς δωρεάς του τὰ πάντα.

Ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος κατέβη μέχρι καὶ τοῦ Ἅδου, αὐτὸς εἶναι ποὺ ἀνέβη ἐπάνω ἐπὸ ὅλους τοὺς οὐρανούς, διὰ νὰ γεμίσῃ ἔτσι μὲ τὴν παρουσίαν του καὶ τὰ χαρίσματά του τὰ πάντα.

Αὐτὸς ἐπίσης ἔδωσε ἄλλους μὲν ὡς ἀποστόλους, ἄλλους δὲ ὡς προφῆτες, ἄλλους δὲ ὡς εὐαγγελιστάς (περιοδεύοντες κήρυκες τοῦ εὐαγγελίου), ἄλλους δὲ ὡς ποιμένες καὶ διδασκάλους,

Καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἄλλους μὲν ἀποστόλους, ἄλλους δὲ προφήτας, ἄλλους δὲ εὐαγγελιστάς, ἄλλους δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους,

Αὐτός, λοιπόν, ἐμοίρασε τὰς δωρεάς του καὶ ἔτσι ἀνέδειξε καὶ ἔδωκεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν ἄλλους μὲν ἀποστόλους, ἄλλους δὲ προφήτας, ποὺ θὰ ἀναλύουν τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ προλέγουν τὰ μέλλοντα, ἄλλους δὲ κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου, ἄλλους ποιμένας καὶ διδασκάλους, οἱ ὁποῖοι θὰ καθοδηγοῦν ἕνα ἕκαστον καὶ ὅλους μαζῆ τοὺς Χριστιανούς.

γιὰ νὰ καταρτίζουν τοὺς ἁγίους (τοὺς πιστούς), γιὰ νὰ κάνουν ἔργο διακονίας γιὰ οἰκοδομὴ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ (τῆς Ἐκκλησίας),

πρὸς τὸν σκοπόν του νὰ καταρτίζωνται οἱ Χριστιανοὶ καὶ νὰ ἐπιτελῆται τὸ ἔργον τῆς διακονίας, μὲ τὸ ὁποῖον οἰκοδομεῖται τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Καὶ ὅλα αὐτὰ πρὸς τὸν σκοπὸν νὰ οἰκοδομοῦνται καὶ νὰ προοδεύουν εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωὴν οἱ πιστοί, νὰ ἐκτελῆται ἄρτια καὶ ἁρμονικὰ τὸ ἔργον τῆς διακονίας, ὥστε νὰ οἰκοδομεῖται συνεχῶς ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι σῶμα Χριστοῦ,

μέχρις ὅτου ὅλοι φθάσωμε στὴν ἑνότητα, ποὺ ἀπαιτεῖ ἡ πίστι καὶ ἡ ἐπίγνωσι τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, σὲ ἄνθρωπο ὥριμο, στὸ μέτρο τῆς πλήρους (τῆς τελείας) χριστιανικῆς ἡλικίας,

Μέχρις ὅτου φθάσωμεν νὰ ἔχωμεν ὅλοι μίαν καὶ τὴν αὐτὴν ἀληθῆ πίστιν καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ αὐξηθῶμεν εἰς τέλειον ἄνδρα ὑπὸ ἔποψιν πνευματικὴν καὶ ἀποκτήσωμεν τὸ μέτρον τῆς πνευματικῆς ὡριμότητος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔχωμεν πλήρεις τὰς δωρεὰς καὶ τὴν ἠθικὴν τελειότητα τοῦ Χριστοῦ.

μέχρις ὅτου καταλήξωμεν ὅλοι εἰς μίαν καὶ τὴν αὐτὴν πίστιν, χωρὶς διαφορὰς καὶ ἀντιθέσεις, εἰς τὴν βαθεῖαν γνῶσιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς τέλειον ἄνδρα, ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς σοφίας καὶ ἀρετῆς, εἰς τὸ μέτρον τῆς πνευματικῆς ἡλικίας καὶ τῆς πλήρους ἠθικῆς τελειότητος, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῶμεν καὶ ἀποτελέσωμεν ἔτσι τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

γιὰ νὰ μὴν εἴμεθα πλέον νήπιοι, σαλευόμενοι σὰν τὰ κύματα καὶ πρὸς τὰ ἐδῶ καὶ πρὸς τὰ ἐκεῖ φερόμενοι ἀπὸ κάθε ἄνεμο τῆς διδασκαλίας, ἀπὸ τὴ δολιότητα τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τὴν πανουργία γιὰ τὴ μεθοδικὴ παρουσίασι τῆς πλάνης.

Διὰ νὰ μὴ εἴμεθα πλέον νήπιοι πνευματικῶς, σαλευόμενοι σὰν τὰ κύματα καὶ φερόμενοι ἄστατοι ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἀπὸ κάθε ἄνεμον διδασκαλίας. Αὐτὸ δὲ ποὺ σὰν ἄλλος βίαιος ἄνεμος προκαλεῖ ἀστασίαν καὶ ταραχὴν μεταξύ σας, εἶναι ἡ δολία ἀπάτη τῆς διδασκαλίας τῶν πλανεμένων ἀνθρώπων, ποὺ μὲ πανοῦργα τεχνάσματα ζητοῦν νὰ διαδώσουν τὴν πλάνην.

Διὰ νὰ μὴ εἴμεθα πλέον νήπιοι ἀπὸ ἀπόψεως πνευματικῆς, ἄστατοι σὰν τὰ κύματα τρικυμισμένης θαλάσσης, ποὺ ἀνεβοκατεβαίνουν καὶ ὠθοῦνται ἐδῶ κι’ ἐκεῖ ἀπὸ τὴν φορὰν τῶν ἀνέμων. Αὐτὴν δὲ τὴν ἀκαταστασίαν τὴν προκαλεῖ σὰν ὁρμητικὸς ἄνεμος ἡ δολία ἀπάτη τῆς ὑπούλου διδασκαλίας τῶν πλανεμένων ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι μὲ πανουργίαν χρησιμοποιοῦν τεχνάσματα, διὰ νὰ διαδώσουν τὴν πλάνην των.

Ἀντιθέτως, ἔχοντας τὴν ἀλήθεια μαζὶ μὲ τὴν ἀγάπη, ἂς αὐξηθοῦμε σὲ ὅλα χάριν αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ Κεφαλή, ὁ Χριστός.

Καὶ ἐκεῖνοι μὲν διδάσκουν ψεύδη καὶ πλάνας, ἠμεῖς ὅμως ἐμμένοντες εἰς τὴν ἀληθῆ πίστιν συνωδευμένην μὲ τὴν ἀγάπην, ἂς αὐξήσωμεν καὶ ἂς προοδεύσωμεν πνευματικῶς, μέχρις ὅτου ἐξομοιωθῶμεν κατὰ πάντα μὲ αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός.

Ἡμεῖς ὅμως μένοντες σταθεροὶ καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, συνοδευομένην πάντοτε ἀπὸ τὴν ἀγάπην, ἂς αὐξήσωμεν καὶ ἂς τελειοποιήσωμεν τὴν πνευματικήν μας ζωήν, κατὰ πάντα, ὅπως θέλει ὁ Χριστὸς καὶ ὅπως μᾶς ἔχει δώσει τὸν εὐατόν του πρότυπον. Αὐτὸς δὲ ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀπ’ αὐτὸν ὅλο τὸ σῶμα συναρμόζεται καὶ συνταιριάζεται, καὶ μὲ κάθε πρόσληψι τῆς χορηγούμενης βοηθείας ἀναλόγως τῆς ἐνεργείας καθενὸς μέλους κάνει τὸ σύνολο νὰ αὐξάνῃ, γιὰ νὰ οἰκοδομῆται μὲ ἀγάπη.

Ἀπὸ αὐτὸν τὸν Χριστὸν ὅλον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας συναρμόζεται καὶ συνταιριάζεται δι’ ἐπαφῆς καὶ ἀμέσου ἐπικοινωνίας ὅλων τῶν μελῶν πρὸς τὴν πνευματικὴν βοήθειαν, τὴν ὁποίαν χορηγεῖ ὁ Χριστός. Καὶ χορηγεῖ τὴν βοήθειαν αὐτὴν ὁ Χριστὸς σύμφωνα μὲ τὸ μέτρον τῆς προθυμίας ἑκάστου μέλους καὶ μὲ τὴν ἐνέργειαν καὶ τὸ ἔργον, τὸ ὁποῖον κάθε μέλος ἐνεργεῖ καὶ ἐπιτελεῖ. Καὶ ἔτσι τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας διὰ τῆς ἑνώσεώς του πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ διὰ τῆς χορηγήσεως καὶ βοηθείας ποὺ λαμβάνει ἀπὸ τὸν Χριστὸν συντελεῖ τὴν αὔξησίν του πρὸς οἰκοδομὴν ὅλων τῶν μελῶν του καὶ τοῦ συνόλου του διὰ μέσου τῆς ἀγάπης.

Ἀπὸ αὐτὸν ὅλον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας συναρμολογεῖται, συνδέεται ἁρμονικὰ καὶ ἐνώνεται διὰ τῆς στενῆς ἐπαφῆς ὅλων τῶν μελῶν, ὥστε νὰ χορηγῆται εἰς ὅλα ἡ πνευματικὴ ζωὴ καὶ βοήθεια, τὴν ὁποίαν προσφέρει ὁ Χριστός, σύμφωνα μὲ τὴν προθυμίαν καὶ τὴν ἐνέργειαν ἑνὸς ἑκάστου μέλους. Ἔτσι δὲ μὲ τὴν χορηγίαν καὶ βοήθειαν τοῦ Χριστοῦ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ἠνωμένον μὲ τὸν Χριστόν, πραγματοποιεῖ μὲ ἀγάπην τὴν αὔξησίν του πρὸς οἰκοδομὴν τῶν μελῶν καὶ τοῦ εὐατοῦ του ὡς συνόλου.

Τοῦτο δὲ λέγω καὶ τονίζω στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, νὰ μὴ ζῆτε πλέον ὅπως ζοῦν καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἐθνικοὶ ἀκολουθώντας τοὺς ματαίους διαλογισμούς τους.

Τοῦτο λοιπὸν λέγω καὶ διαμαρτύρομαι ὡς ἄνθρωπος συνδεδεμένος μὲ τὸν Κύριον· νὰ μὴ συμπεριφέρεσθε πλέον σεῖς ὅπως συμπεριφέρονται καὶ οἱ ἄλλοι ἐθνικοί, ποὺ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὰς ψευδεῖς καὶ ματαίας ἰδέας τοῦ νοῦ των.

Αὐτό, λοιπόν, τονίζω καὶ λέγω καὶ διαμαρτύρομαι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, νὰ μὴ πορεύεσθε καὶ συμπεριφέρεσθε πλέον σεῖς, ὅπως ζοῦν καὶ συμπεριφέρονται οἱ ἄλλοι ἐθνικοί, οἱ ὁποῖοι πορεύονται σύμφωνα μὲ τὰς ψευδεῖς καὶ ἐπιβλαβεῖς ἐπινοήσεις τοῦ νοῦ των.

Αὐτοὶ εἶναι σκοτισμένοι στὸ νοῦ, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Θεοῦ λόγῳ τῆς ἀγνοίας ποὺ ὑπάρχει σ’ αὐτούς, λόγῳ τῆς πωρώσεως τῆς καρδιᾶς τους (τῆς συνειδήσεως).

Οἱ ἐθνικοὶ αὐτοὶ εἶναι σκοτισμένοι εἰς τὴν διάνοιαν καὶ ἔχουν ἀποξενωθῆ ἀπὸ τὴν ζωήν, τὴν ὁποίαν ζῇ καὶ μεταδίδει εἰς τοὺς ἰδικούς του ὁ Θεός. Αἰτία δὲ τοῦ σκοτισμοῦ αὐτοῦ τῆς διανοίας των καὶ τῆς ἀποξενώσεώς των ἀπὸ τὸν Θεόν εἶναι ἡ ἄγνοια, ἡ ὁποία δημιουργεῖται ἀπὸ τὴν πώρωσιν καὶ σκλήρυνσιν τῆς καρδίας των.

Αὐτοὶ εἶναι σκοτισμένοι κατὰ τὴν διάνοιαν, ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὴν ζωὴν τοῦ Θεοῦ ἐξ αἰτίας τῆς ἀγνοίας, ποὺ ἐπικρατεῖ μεταξύ των, καὶ τῆς πωρώσεως καὶ σκληρύνσεως τῶν καρδιῶν των.

Αὐτοί, ἀφοῦ κατάντησαν σὲ ἀναισθησία, παρέδωσαν τοὺς ἑαυτούς τους σὲ ἀκολασία, γιὰ νὰ κάνουν κάθε βρώμικη πρᾶξι ξεπερνώντας κάθε ὅριο.

Οὗτοι ἔχουν καταντήσει εἰς ἀναλγησίαν καὶ δὲν αἰσθάνονται καμμίαν τύψιν. Δι’ αὐτὸ δὲ παρέδωκαν τοὺς ἑαυτούς των εἰς τὴν ἀκολασίαν διὰ νὰ ἐργάζωνται ἀχόρταστα καὶ μὲ ὑπερβολὴν κάθε εἶδος ἀκαθαρσίας.

Ἔχουν δὲ καταντήσει εἰς ἠθικὴν ἀναλγησίαν, ὥστε οὔτε τύψεις νὰ δοκιμάζουν οὔτε τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ νὰ αἰσθάνωνται. Καὶ παρέδωκαν τοὺς εὐατούς των εἰς τὴν ἀχαλίνωτον καὶ ρυπαράν φιληδονίαν, διὰ νὰ διαπράττουν κάθε ἀκαθαρσίαν, χωρὶς ποτὲ νὰ χορταίνουν.

Ἀλλὰ σεῖς δὲν μάθατε ὅτι εἶναι ἔτσι ὁ Χριστός,

Σεῖς ὅμως δὲν ἐδιδάχθητε περὶ τοῦ προσώπου, τοῦ βίου καὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ ἔτσι, ὥστε νὰ θεωρῆτε ἐπιτρεπόμενα τὰ ἔργα αὐτά.

Σεῖς ὅμως δὲν ἔχετε διδαχθῆ καὶ μάθει κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον τὸν Χριστόν (δὲν ἔχετε δηλαδὴ διδαχθῃ, ὅτι αὐτὰ τὰ ἐπιτρέπει ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅλως τοὐναντίον τὰ ἀποδοκιμάζει καὶ τὰ καταδικάζει).

ἀφοῦ βεβαίως ἀκούσατε γι’ αὐτὸν καὶ διδαχθήκατε δι’ αὐτοῦ, συμφώνως μὲ τὴν ἀλήθεια ποὺ ὑπάρχει στὸν Ἰησοῦ,

Ναί, δὲν ἐμάθατε ἔτσι τὸν Χριστόν, ἐάν, ὅπως ἐλπίζω καὶ εἶμαι βέβαιος, ἠκούσατε τὸ ἀληθινὸν περὶ αὐτοῦ κήρυγμα καὶ ἐὰν ἐνωμένοι διὰ τῆς πίστεως μὲ αὐτὸν ἐδιδάχθητε τὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία ὑπάρχει ἐν τῷ Ἰησοῦ.

Ἐάν - ὅπως πιστεύω - ἔχετε διδαχθῆ τὸ ὀρθὸν περὶ αὐτοῦ κήρυγμα, τὸ ὁποῖον εἶναι αὐτὴ αὕτη ἡ ἀλήθεια, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν Ἰησοῦν·

ν’ ἀποβάλετε τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο τῆς προηγούμενης ζωῆς σας, ποὺ φθείρεται ἀπὸ ἡδονές, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἀπάτη (ἡ ἀπατηλὴ ἁμαρτία),

Πράγματι ἐδιδάχθητε νὰ ἀποθέσετε ὡς ἄλλο ἔνδυμα ἀκάθαρτον τὸν παλαιὸν τῆς ἁμαρτίας ἄνθρωπον, ὅπως ἐξεδηλώνετο οὗτος εἰς τὴν διαγωγήν, ποὺ ἐδεικνύατε προτοῦ πιστεύσετε καὶ βαπτισθῆτε. Ὁ παλαιὸς αὐτὸς ἄνθρωπος εἶναι αἱ κακαὶ καὶ φαῦλαι τῆς ἁμαρτωλῆς καρδίας ἕξεις, ὁ ἀκάθαρτος βίος, ὁ ὁποῖος ἑξακολουθητικῶς πηγαίνει εἰς τὸ χειρότερον καὶ διαφθείρεται ὁλονὲν ἀπὸ τὰς ἐπιθυμίας, ποὺ προκαλεῖ ἡ ἀπάτη τῆς ἁμαρτίας.

καὶ ἔχετε πράγματι διδαχθῆ νὰ ἀποβάλετε καὶ πετάξετε ἀπὸ ἐπάνω σας τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον τῆς ἁμαρτίας ὅπως αὐτὸς εἶχε ὑπάρξει καὶ ἐκδηλωθῆ εἰς τὴν προηγουμένην εἰδωλολατρικὴν ζωὴν καὶ συμπεριφοράν σας. Αὐτὸς ὁ παλαιὸς ἄνθρωπος, ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῶν παθῶν του, φθείρεται συνεχῶς καὶ προχωρεῖ εἰς τὸν ὄλεθρον ἀπὸ τὰς ἐπιθυμίας, ποὺ ἀνάπτει ἡ ἀπατηλὴ ἁμαρτία.

καὶ ν’ ἀνανεώνεσθε στὸ φρόνημα τοῦ νοῦ σας,

Ἐδιδάχθητε ἀκόμη νὰ ξανακαινουργώνεσθε κατὰ τὸ πνευματικὸν καὶ ἐσώτερον βάθος τοῦ νοῦ σας.

Ἔχετε ἀκόμη διδαχθῆ νὰ ἀνανεώνεσθε συνεχῶς μὲ τὰ ὑγιῆ πνευματικὰ φρονήματα τοῦ νοῦ σας

καὶ νὰ ἐνδυθῆτε τὸ νέο ἄνθρωπο, ποὺ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ γιὰ τὴν ἀρετὴ καὶ τὴν εὐσέβεια συμφώνως πρὸς τὴν ἀλήθεια.

Καὶ νὰ ἐνδυθῆτε τὸν νέον ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος εἶναι νέα δημιουργία, ἡ ὁποία ἐκτίσθη σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ πολιτεύεσθε μὲ δικαιοσύνην πρὸς τοὺς ἀνθρώπους καὶ μὲ ἀφοσίωσιν καὶ ὁσιότητα ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ μὲ ἀρετάς, ποὺ εἶναι καρπὸς τῆς εὐαγγελικῆς ἀληθείας.

καὶ νὰ ἐνδυθῆτε τὸν νέον ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἀνεδημιουργήθη καὶ ἀναγεννήθη σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ζῆτε μὲ δικαιοσύνην καὶ ὁσιότητα, μὲ ἀρετάς, τὰς ὁποίας ἐμπνέει ἡ ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου.

Γι’ αὐτὸ νὰ ἀποβάλετε τὸ ψεῦδος καὶ νὰ λέγετε ὁ καθένας τὴν ἀλήθεια στὸν πλησίον του, διότι (ἀνήκουμε στὸ αὐτὸ σῶμα, στὴν Ἐκκλησία, καὶ ἔτσι) εἴμεθα ἀλληλοεξαρτώμενα ὄργανα.

Δι’ αὐτό, ἀφοῦ ἀποθέσετε μιὰ φορὰ γιὰ πάντα τὸ ψεῦδος, να λαλῆτε ἀλήθειαν ὁ καθένας σας μὲ τὸν πλησίον του, διότι ἀποτελοῦμεν ὅλοι μας ἕνα σῶμα καὶ εἴμεθα μεταξύ μας μέλη ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου.

Δι’ αὐτό, ἀφοῦ πετάξετε ἀπὸ ἐπάνω σας, ὁριστικῶς καὶ ἀμετακλήτως, τὸ ψέμα, νὰ λαλῆτε ὁ καθένας μὲ τὸν πλησίον του ἀλήθειαν, διότι συγκροτοῦμεν ὅλοι ἕνα σῶμα καὶ εἴμεθα μέλη ὁ ἔνας τοῦ ἄλλου (πῶς δὲ εἶναι δυνατὸν τὰ μέλη τοῦ αὐτοῦ σώματος νὰ ἐξαπατοῦν καὶ νὰ ἐπιβουλεύωνται τὸ ἕνα τὸ ἄλλο;).

Νὰ ὀργίζεσθε, ἀλλὰ νὰ μὴν ἁμαρτάνετε. Ἡ δύσι τοῦ ἡλίου νὰ μὴ σᾶς βρίσκῃ ὠργισμένους.

«Ὀργίζεσθε ὄχι ἀπὸ ἐγωϊσμὸν καὶ ἰδιοτελῆ ἐλατήρια, ἀλλὰ μόνον ἐξ ἁγνοῦ κατὰ Θεόν ζήλου, ὥστε νὰ μὴ ἁμαρτάνετε. Ἐὰν δὲ συμβῇ νὰ παροργισθῆτε μεταξύ σας, σπεύδετε πρὸς συνδιαλλαγήν, ὥστε νὰ μὴ σᾶς προφθάσῃ ἡ δύσις τοῦ ἡλίου, ἀλλὰ νὰ συμφιλιώνεσθε προτοῦ ἔλθῃ ἡ νύκτα.

«Ὀργίζεσθε, ὄχι ὅταν θίγεται ὁ ἐγωϊσμός σας καὶ τὸ συμφέρον σας, ἀλλὰ ὅταν διαβάλλεται ὁ Θεὸς καὶ ἡ ἀλλήθεια του, ὁπότε ἡ ὀργή σας θὰ ἔχη ἱερὸν κίνητρον, θὰ στρέφεται κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ δὲν θὰ ἀποτελῇ ἁμαρτίαν». Ἔὰν ὅμως συμβῇ καὶ ἐξοργισθῆτε μεταξύ σας, ἂς μὴ προφθάσῃ νὰ δύσῃ ὁ ἥλιος, πρὶν συμφιλιωθῆτε.

Καὶ νὰ μὴ δίνετε τόπο στὸ Διάβολο (γιὰ νὰ εἰσχωρῇ καὶ νὰ δρᾷ).

Καὶ μὴ δίδετε εὐκαιρίαν εἰς τὸν διάβολον διὰ νὰ εἰσχωρῇ μεταξύ σας.

Καὶ μὴ δίδετε τόπον καὶ εὐκαιρίαν εἰς τὸν διάβολον, νὰ εἰσχωρῇ μεταξύ σας.

Ὁ κλέπτης νὰ μὴ κλέπτῃ πλέον, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ κοπιάζῃ κάνοντας τὸ ἔντιμο ἔργο μὲ τὰ χέρια του, γιὰ νὰ ἔχῃ νὰ μεταδίδῃ σὲ ὅποιον ἔχει ἀνάγκη.

Ἐκεῖνος ποὺ κλέπτει, ἂς μὴ κλέπτῃ πλέον. Ἂς κοπιάζῃ δὲ περισσότερον καὶ ἂς ἐργάζεται τὸ ἔντιμον βιοποριστικὸν ἔγον μὲ τὰ χέρια του, διὰ νὰ ἔχῃ νὰ μεταδίδῃ καὶ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀνάγκην.

Ἐκεῖνος ποὺ ἔκλεπτε, ἂς μὴ κλέπτῃ πλέον, ἀλλὰ πρέπει νὰ κοπιάζῃ περισσότερον καὶ νὰ ἐργάζεται μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια τὸ ἔντιμον ἔργον του, ὥστε νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ μεταδίδῃ καὶ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ εὑρίσκεται εἰς ἀνάγκην.

Κανένας κακὸς λόγος νὰ μὴ βγαίνῃ ἀπὸ τὸ στόμα σας, ἀλλὰ μόνο καλὸς γιὰ οἰκοδομὴ ὅπου ὑπάρχει ἀνάγκη, γιὰ νὰ ὠφελήσῃ [Σημ.: Ἤ, νὰ εὐχαριστήσῃ] αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀκούουν.

Κάθε λόγος βρωμερὸς ἂς μὴ βγαίνῃ ἀπὸ τὸ στόμα σας· ἀλλ’ ἐὰν ὑπάρχῃ κανένας λόγος καλὸς καὶ κατάλληλος νὰ οἰκοδομήσῃ τὴν παρουσιαζομένην ἀνάγκην, διὰ νὰ δώσῃ πνευματικὴν ὠφέλειαν καὶ νὰ μεταδώσῃ χάριν εἰς τοὺς ἀκούοντας, αὐτὸς ἂς λαλῆται ἀπὸ σᾶς.

Κάθε ρυπαρὸς λόγος ἂς μὴ βγαίνῃ ποτὲ ἀπὸ τὸ στόμα σας, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ βγαίνῃ κάθε καλὸς λόγος, κατάλληλος νὰ θεραπεύῃ καὶ νὰ οἰκοδομῇ τὴν παρουσιαζομένην ἀνάγκην, διὰ νὰ δώσῃ χάριν εἰς αὐτοὺς ποὺ τὸν ἀκούουν.

Καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸ ὁποῖο σᾶς σφράγισε ὡς ἰδικούς του κατὰ τὴν ἡμέρα ποὺ σᾶς ἐξαγόρασε (τὴν ἡμέρα τοῦ βαπτίσματος).

Καὶ μὴ λυπεῖτε μὲ τὰ βρωμερὰ λόγια σας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον ἐσφραγίσθητε καὶ ἐσημαδεύθητε ὡς ἰδικοί του διὰ τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας παρουσίας, ὁπότε θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν τελείαν ἀπολύτρωσιν.

Καὶ μὴ λυπεῖτε μὲ τὰ ἀπρεπῆ λόγια σας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸ ὁποῖον ἔχετε σφραγισθῆ καὶ προορισθῆ, διὰ νὰ λάβετε τὴν πλήρη ἀπολύτρωσιν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας παρουσίας.

Κάθε ἀγανάκτησι καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ λόγος ὑβριστικὸς νὰ ἐξαφανισθῇ ἀπὸ σᾶς μαζὶ μὲ κάθε κακότητα.

Κάθε ἐσωτερικὴ δυσαρέσκεια καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ παράφορος κραυγὴ καὶ ὕβρις κατὰ τοῦ πλησίον ἂς σηκωθῇ καὶ ἂς ἐξορισθῇ μακρὰν ἀπὸ σᾶς, καθὼς καὶ κάθε κακεντρέχεια.

Κάθε ἐσωτερικὴ πικρία ἐναντίον τοῦ ἄλλου καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ θυμώδης ξεφωνητὰ καὶ ὕβρις ἐναντίον τοῦ πλησίον ἂς φύγῃ καὶ ἂς λείψῃ ἐντελῶς ἀπὸ σᾶς, ὅπως καὶ κάθε ἄλλη κακοβουλία καὶ κακοτροπία εἰς βάρος τοῦ ἄλλου.

Καὶ νὰ φέρεσθε μεταξύ σας μὲ καλωσύνη, μὲ εὐσπλαχνία, συγχωρώντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅπως καὶ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Χριστοῦ μᾶς συγχώρεσε.

Γίνεσθε ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον εὐεργετικοί, μὲ πονετικὴν καρδίαν, συγχωρούμενοι μεταξύ σας καθὼς καὶ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Χριστοῦ σᾶς συνεχώρησε.

Νὰ γίνεσθε δὲ ἀγαθοὶ καὶ εὐεργετικοὶ μεταξύ σας, εὔσπλαγχνοι καὶ συμπονετικοί, συγχωροῦντες ὁ ἔνας τὸν ἄλλον, ὅπως καὶ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἔχει συγχωρήσει.

Νὰ γίνεσθε λοιπὸν μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ σὰν τέκνα του ἀγαπητά,

Ἀφοῦ δὲ ὁ Θεὸς σᾶς συνεχώρησε, γίνεσθε λοιπὸν καὶ σεῖς μιμηταὶ τοῦ Θεοῦ, σὰν τέκνα ἀγαπητά.

Καὶ σεῖς, λοιπόν, σὰν τέκνα ἀγαπητὰ τοῦ Θεοῦ ἐπιδιώκετε νὰ γίνεσθε μιμηταὶ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος τόσην ἀγάπην καὶ μακροθυμίαν δεικνύει πρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας.

καὶ νὰ βαδίζετε μὲ ἀγάπη, ὅπως ὁ Χριστὸς μᾶς ἀγάπησε, καὶ γιὰ μᾶς παρέδωσε τὸν ἑαυτό του στὸ θάνατο ὡς εὐωδιάζουσα προσφορὰ καὶ θυσία στὸ Θεό.

Καὶ νὰ πολιτεύεσθε μὲ ἀγάπην, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς μᾶς ἠγάπησε καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του πρὸς χάριν μας καὶ πρὸς σωτηρίαν μας προσφορὰν καὶ θυσίαν εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ εἶναι ἐνώπιόν του ἡ θυσία αὐτὴ σὰν μυρωδιὰ εὐωδιάζουσα.

Νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ συμπεριφέρεσθε μὲ ἀγάπην, ὅπως ὁ Χριστὸς μᾶς ἔχει ἀγαπήσει καὶ παρέδωκε τὸν εὐατόν του εἰς τὸν σταυρικὸν θάνατον πρὸς χάριν ἡμῶν, προσφορὰν καὶ θυσίαν εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἡ ὁποία θυσία εἶναι ὡς εὐῶδες ἄρωμα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἡ πορνεία δὲ καὶ κάθε ἀκαθαρσία ἢ ἀνωμαλία οὔτε ὡς ὄνομα νὰ ἀκούγεται σὲ σᾶς, ὅπως ἁρμόζει σὲ ἁγίους (χριστιανούς).

Πορνεῖα δὲ καὶ κάθε εἶδος σαρκικῆς ἀκαθαρσίας ἢ πλεονεξίας δὲν πρέπει οὐδὲ κἂν ὡς ἁπλῆ ὀνομασία νὰ ἀναφέρεται μεταξύ σας, καθὼς ἁρμόζει εἰς ἀνθρώπους, ποὺ ἁγιάσθησαν ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ ἔχουν προορισμὸν νὰ ἐμμένουν εἰς τὴν ἁγιότητα.

Πορνεία δὲ καὶ κάθε σαρκικὴ ἀκαθαρσία ἢ ἀχόρταστος ἐπιθυμία διὰ τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ δὲν πρέπει οὔτε καὶ νὰ ὀνομάζεται κἂν μεταξύ σας, ὅπως ἄλλωστε ἁρμόζει εἰς ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουν ἁγιασθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ προχωροῦν εἰς τὴν ἁγιότητα.

Ἐπίσης νὰ μὴν ὑπάρχῃ σὲ σᾶς τὸ ἄσεμνο καὶ ἡ μωρολογία καὶ ἡ αἰσχρὴ ἀστειολογία, τὰ ἀπρεπῆ αὐτὰ πράγματα, ἀλλὰ μᾶλλον δοξολογία.

Καθὼς ἐπίσης δὲν πρέπει νὰ ὀνομάζεται οὔτε αἰσχρὰ διαγωγὴ καὶ μωρολογία ἡ ἀστειότης ἀπρεπὴς καὶ βωμολόχος, τὰ ὁποῖα δὲν ἀρμόζουν εἰς Χριστιανούς, ἀλλὰ φροντίζετε περισσότερον νὰ ἀκούεται προσευχὴ εὐχαριστίας.

Ἀκόμη δὲ δὲν πρέπει οὔτε καὶ νὰ ἀναφέρεται μεταξύ σας καμμία αἰσχρότης καὶ μωρολογία ἢ ἀπρεπὴς ἀστειολογία καὶ βωμολοχία, ρυπαρὰ λόγια, ποὺ δὲν τεριάζουν εἰς τοὺς Χριστιανούς, ἀλλὰ πιὸ πολὺ πρέπει νὰ ἀκούεται μεταξύ σας προσευχὴ εὐγνωμοσύνης καὶ εὐχαριστίας πρὸς τὸν Θεόν.

Νὰ γνωρίζετε δὲ τοῦτο, ὅτι κάθε πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ ἀνώμαλος, ὁ ὁποῖος (στὴν οὐσία) εἶναι εἰδωλολάτρης, δὲν ἔχει κληρονομία στὴ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ.

Φυλαχθῆτε ἀπὸ ὅλα αὐτά, διότι πρέπει νὰ ξεύρετε καλὰ τοῦτο, ὅτι κάθε πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰδωλολάτρης, διότι ἡ λατρεία τοῦ χρήματος ἀπορροφᾷ ὁλόκληρον τὴν καρδίαν του, δὲν ἔχει οὐδὲ τὸ ἐλάχιστον δικαίωμα κληρονομίας εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ.

Διότι πρέπει νὰ γνωρίζετε καλὰ καὶ νὰ ἔχετε εἰς τὸν νοῦ σας τοῦτο· ὅτι κάθε πόρνος ἢ ἀκάθαρτος ἢ πλεονέκτης, ὁ ὁποῖος πλεονέκτης μὲ τὸ νὰ λατρεύῃ τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἶναι εἰδωλολάτρης, δὲν ἔχει κανένα ἀπολύτως μερίδιον κληρονομίας εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Θεοῦ.

Κανεὶς ἄς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ μὲ κούφια λόγια (λέγοντας ὅτι δὲν θὰ τιμωρηθοῦν τὰ ἁμαρτήματα). Ὁπωσδήποτε γι’ αὐτὰ (τὰ ἁμαρτήματα) ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ πάνω στοὺς ἀπειθεῖς ἀνθρώπους.

Αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἀλάθεια. Καὶ ἂς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ κανεὶς μὲ λόγους κούφιους καὶ ψευδεῖς. Διότι διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ κατὰ τῶν ἀπειθῶν καὶ ἀνυποτάκτων ἀνθρώπων.

Καὶ ἂς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ κανεὶς μὲ λόγια κούφια καὶ ψεύτικα, διότι διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτά, ποὺ σᾶς εἶπα προηγουμένως, ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίων τῶν τέκνων τῆς ἀνυπακοῆς καὶ τῆς ἀποστασίας.

Μὴ γίνεσθε λοιπὸν σὰν αὐτούς.

Μὴ γίνεσθε λοιπὸν συμμέτοχοι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἰς τὰ πονηρὰ ἔργα των.

Μὴ γίνεσθε, λοιπόν, συμμέτοχοι τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν εἰς τὴν ἁμαρτωλὴν ζωήν των.

Ἄλλοτε βεβαίως ἤσασταν σκότος, ἀλλὰ τώρα διὰ τοῦ Κυρίου εἶσθε φῶς. Νὰ ζῆτε σὰν παιδιὰ τοῦ φωτός (δηλαδὴ πνευματικά).

Σκεφθῆτε, τί ἦσθε εἰς τὸ παρελθόν. Τόσον πολὺ εἶχεν εἰσχωρήσει μέσα σας ὁ σκοτισμὸς τῆς ἁμαρτίας, ὥστε εἴχετε μεταβληθῆ εἰς σκότος. Τώρα ὅμως διὰ τῆς ἑνώσεώς σας μὲ τὸν Κύριον ἐγίνατε φῶς. Νὰ συμπεριφέρεσθε λοιπὸν σὰν παιδιὰ φωτός· σὰν ἄνθρωποι, ποὺ εἰς ὅλα των εἶναι φῶς καὶ διὰ τῆς ἀρετῆς των λάμπουν.

Διότι ἄλλοτε ἤσασθε σκοτάδι ἐξ αἰτίας τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας, ποὺ κυριαρχοῦσε μέσα σας. Τώρα ὅμως διὰ τοῦ Κυρίου ἔχετε φωτισθῆ καὶ εἶσθε φῶς. Νὰ ζῆτε, λοιπόν, καὶ νὰ συμπεριφέρεσθε σὰν ἄνθρωποι, ποῦ τὰ πάντα εἰς αὐτοὺς εἶναι φῶς ἀληθείας καὶ ἀρετῆς.

Ὁ καρπὸς δὲ τοῦ Πνεύματος συνίσταται σὲ κάθε ἀγαθωσύνη καὶ καλωσύνη καὶ ἀρετή.

Ὀφείλετε δέ, ἀφοῦ ἐλάβατε τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, νὰ δεικνύετε διαγωγὴν φωτεινήν, διότι ὁ καρπός, ποὺ παράγει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα εἰς τὰς ψυχὰς τῶν φωτισμένων ὑπ’ αὐτοῦ, δεικνύεται ἐξωτερικῶς μὲ κάθε καλωσύνην καὶ δικαιοσύνην καὶ φιλαλήθειαν.

(Ἐφ’ ὅσον ἐλάβετε τὸ πνευματικὸν φῶς πρέπει νὰ ἔχετε καὶ φωτεινὴν ζωήν). Διότι ὁ ἅγιος καρπὸς τὸν ὁποῖον παράγει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μέσα εἰς τὰς καρδίας τῶν πιστῶν, ἐκδηλώνεται μὲ κάθε καλωσύνην καὶ δικαιοσύνην καὶ φιλαλήθειαν.

Νὰ ἐξετάζετε τί εἶναι εὐάρεστο στὸν Κύριο.

Καὶ ἐξετάζετε νὰ μάθετε, τί εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Νὰ ἐρευνᾶτε καὶ νὰ διακρίνετε πάντοτε, τί εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,

Καὶ νὰ μὴν ἔχετε σχέσι μὲ τὰ ἄκαρπα ἔργα τοῦ σκότους, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ νὰ τὰ ἐλέγχετε.

Καὶ μὴ γίνεσθε μὲ τὴν ἀνοχήν σας συγκοινωνοὶ καὶ συνένοχοι εἰς τὰ ἔργα τοῦ σκότους, τὰ ὁποῖα δὲν φέρουν κανένα ὠφέλιμον καρπόν. Ἀντὶ νὰ τὰ σκεπάζετε καὶ νὰ τὰ ἀνέχεσθε, ὀφείλετε μᾶλλον νὰ ἐλέγχετε τὰ ἔργα αὐτὰ καὶ νὰ τὰ βγάζετε εἰς τὸ φῶς, ἀποδεικνύοντες πόσον ὀλέθρια εἶναι.

καὶ νὰ μὴ συμμετέχετε εἰς τὰ ἔργα τοῦ σκότους, ποὺ εἶναι ἄκαρπα καὶ ἐπιβλαβῆ. Οὔτε κἂν καὶ νὰ τὰ ἀνέχεσθε, ἀλλὰ μᾶλλον νὰ τὰ ἐλέγχετε καὶ νὰ τὰ παρουσιάζετε εἰς τὰ μάτια ὅλων ἐπιβλαβῆ καὶ ὀλέθρια.

Ἐκεῖνα δέ, ποὺ γίνονται ἀπ’ αὐτοὺς κρυφά, εἶναι ντροπὴ καὶ νὰ τὰ ἀναφέρῃ κανείς.

Ὁ ἔλεγχος καὶ ἡ διαφώτισις αὐτὴ εἶναι ἐπιβεβλημένη καὶ ὠφέλιμος, διότι τὰ ἔργα, ποὺ πράττουν κρυφίως οἱ ἀπειθεῖς αὐτοί, εἶναι τόσον αἰσχρά, ὥστε καὶ μόνον τὸ νὰ ὁμιλῇ κανεὶς δι’ αὐτὰ φέρει ἐντροπήν.

Διότι ὅσα ἀπὸ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλοὺς γίνονται κρυφὰ καὶ εἰς τὸ σκότος εἶναι αἰσχρὸν καὶ νὰ τὰ ἀναφέρῃ κανένας. (Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ δὲν εἶναι νοητόν, ὄχι μόνον νὰ συμμετέχετε, ἀλλ’ οὔτε καὶ νὰ συζητῆτε μεταξύ σας δι’ αὐτά. Μόνον δὲ νὰ τὰ ἐλέγχετε εἰς διόρθωσιν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ περιφρούρησιν τῶν ἄλλων).

Ὅλα ὅμως τὰ πράγματα, ὅταν ρίπτεται ἐπάνω τους τὸ φῶς, γίνονται φανερά. Καὶ κάθε τι, ποὺ γίνεται φανερό, εἶναι πλέον φωτεινό (Ὅπως δὲ ὅλα τὰ πράγματα, ποὺ εἶναι στὸ σκότος, ὅταν κάτω ἀπὸ τὸ φῶς φανερώνωνται, γίνονται φωτεινά, ἔτσι καὶ οὶ ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι, ὅταν μὲ τὸν ἔλεγχο ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας ἔρχωνται σὲ μετάνοια, ὅταν μὲ ἄλλες λέξεις βγαίνουν ἀπὸ τὸ σκοτεινὸ τάφο τοῦ πνευματικοῦ θανάτου, δέχονται τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ καὶ γίνονται φωτεινοί).

Διὰ τοῦ ἐλέγχου ὅμως τὰ ἔργα αὐτά, ποὺ γίνονται κρυφά, φανερούνται. Γίνεται δηλαδὴ γνωστὸς ὁ αἰσχρός των χαρακτὴρ καὶ αἱ ὀλέθριαι συνέπειαί των καὶ διορθοῦνται ὅσοι ἔχουν καλὴν προαίρεσιν. Καὶ παύουν πλέον νὰ κάνουν τὰ κρυφὰ καὶ ἐργάζονται εἰς τὸ ἑξῆς φανερά. Διότι κάθε τι ποὺ δὲν φοβεῖται τὸν ἔλεγχον καὶ δὲν δυσκολεύεται νὰ φανερωθῇ, εἶναι φῶς.

Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ πονηρὰ ἔργα κάτω ἀπὸ τὸ φῶς τοῦ ἐλέγχου, γίνονται φανερὰ πόσον ὀλέθρια εἶναι (ὥστε οἱ μὲν καλοπροαίρετοι ἁμαρτωλοὶ νὰ μετανοήσουν, οἱ δὲ ἄλλοι νὰ προφυλαχθοῦν). Διότι κάθε τι ποὺ φανερώνεται, εἴτε καλὸν εἴτε κακόν, εἶναι σὰν τὸ φῶς, ὥστε ὁ καθένας νὰ κανονίσῃ ἀπέναντι αὐτοῦ τὴν στάσιν του.

Γι’ αὐτὸ λέγει· Σήκω ἐσύ, ποὺ κοιμᾶσαι, καὶ ἀναστήσου ἐκ νεκρῶν (ἀπὸ τὴν κατάστασι τῆς πνευματικῆς νέκρας), καὶ θὰ σὲ κάνῃ φωτεινὸ ὁ Χριστός.

Ἐπειδὴ δὲ πράγματι ἐπέρχεται διόρθωσις διὰ τοῦ ἐλέγχου, δι’ αὐτὸ καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον χρησιμοποιεῖ τὸν ἔλεγχον καὶ φωνάζει πρὸς κάθε ἁμαρτωλὸν διὰ στόματος τῶν προφητῶν τῆς Καινῆς Διαθήκης: Σήκω ἐπάνω σύ, ποὺ κοιμᾶσαι τὸν ὕπνον τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀναστήσου ἀπὸ τὴν νέκραν καὶ τὸν θάνατον, εἰς τὸν ὁποῖον σὲ ἔρριψεν ἡ ἁμάρτια. Καὶ θὰ σὲ φωτίσῃ ὁ Χριστός.

Ὁ ἔλεγχος εἰς φανέρωσιν τοῦ κακοῦ καὶ διόρθωσιν τοῦ ἁμαρτάνοντος πρέπει νὰ γίνεται· δι’ αὐτὸ καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐλέγχει καὶ φωνάζει πρὸς κάθε ἁμαρτωλόν: Σήκω, σύ ποὺ κοιμᾶσαι τὸν ὕπνον τῆς ἁμαρτίας, καὶ πετάξου ὀρθὸς ἀνάμεσα ἀπὸ τοὺς νεκροὺς τῆς ἁμαρτίας καὶ θὰ σὲ φωτίσῃ ὁ Χριστός.

Προσέχετε, λοιπόν, πῶς ἀκριβῶς συμπεριφέρεσθε. Μὴ συμπεριφέρεσθε ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί.

Ἐλάβατε δὲ καὶ σεῖς τὸν φωτισμὸν αὐτὸν ἀπὸ τὸν Χριστόν. Λοιπὸν προσέχετε, πῶς μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν νὰ συμπεριφέρεσθε ὄχι σὰν ἄσοφοι καὶ ἀσύνετοι, ἀλλ’ ὡς σοφοὶ καὶ φρόνιμοι.

Προσέχετε, λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἔχετε φωτισθῆ ἀπὸ τὸν Χριστόν, πῶς μὲ κάθε ἀκρίβειαν νὰ συμπεριφέρεσθε, ὄχι σὰν μωροὶ καὶ ἀσύνετοι, ἀλλὰ σὰν φρόνιμοι καὶ συνετοί.

Ν’ ἀξιοποιῆτε τὸ χρόνο, διότι οἱ ἡμέρες εἶναι πονηρές.

Ἡ σύνεσις δὲ καὶ ἡ σοφία σας θὰ φαίνεται μὲ τὸ νὰ ἐπωφελῆσθε πνευματικῆς κάθε εὐκαιρίαν καὶ μὲ πᾶσαν σπουδὴν νὰ ἁρπάζετε αὐτήν. Δὲν πρέπει δὲ νὰ χάνετε καμμίαν εὐκαιρίαν, διότι αἱ ἡμέραι ἕνεκα τοῦ ἐπικρατοῦντος κακοῦ εἶναι γεμᾶται σκάνδαλα, καὶ ὡς ἐκ τούτου αἱ μὲν εὐκαιρίαι τοῦ ἀγαθοῦ παρουσιάζονται σπανιώτερον, αἱ δὲ ἀφορμαὶ πρὸς τὸ κακὸν εἶναι πολυπληθέστεροι.

Νὰ κερδίζετε πάντοτε καὶ νὰ ἐκμεταλλεύεσθε διὰ τὸ ἀγαθὸν τὸν χρόνον καὶ τὰς εὐκαιρίας τῆς παρούσης ζωῆς, διότι αἱ ἡμέραι, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας ποὺ ἐπικρατεῖ, εἶναι γεμᾶται πειρασμοὺς καὶ πνευματικοὺς κινδύνους.

Γι’ αὐτὸ νὰ μὴν εἶσθε ἄφρονες, ἀλλὰ νὰ καταλαβαίνετε ποιό εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Δι’ αὐτὸ λοιπὸν προσέχετε νὰ μὴ γίνεσθε ἀνόητοι, ἀλλὰ νὰ ἐξετάζετε καὶ νὰ κατανοῆτε, ποῖον εἶναι τὸ εἰς ἑκάστην περίπτωσιν θέλημα τοῦ Κυρίου, ὁπότε, ἐὰν συμμορφώνεσθε πρὸς αὐτό, θὰ γίνεσθε πράγματι σοφοὶ καὶ συνετοί.

Δι’ αὐτὸ προσέχετε νὰ μὴ γίνεσθε καὶ φέρεσθε σὰν ἀσύνετοι, ἀλλὰ νὰ ἐρευνᾶτε καὶ νὰ ἐνοῆτε καλὰ ποῖον εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Καὶ νὰ μὴ μεθᾶτε μὲ κρασί, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἀσωτία, ἀλλὰ νὰ γεμίζετε μὲ Πνεῦμα (νὰ μεθᾶτε μὲ τὴ χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος).

Καὶ μὴ μεθᾶτε μὲ οἶνον. Εἰς τὴν μέθην ὑπάρχει διαφθορὰ καὶ ἀσωτία. Ἀλλὰ γεμίζετε τὸ ἐσωτερικόν σας μὲ Πνεῦμα Ἅγιον.

Καὶ μὴ μεθᾶτε μὲ οἶνον· εἰς τὴν μέθην ὑπάρχει πάντοτε ἡ ἀσωτία καὶ ἡ κατάπτωσις. Ἀλλὰ γεμίζετε τὴν ψυχήν, τὴν καρδίαν καὶ τὸν νοῦ σας μὲ Πνεῦμα Ἅγιον.

Καὶ νὰ τέρπετε τοὺς ἑαυτούς σας μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικὲς, τραγουδώντας καὶ ψάλλοντας μὲ τὴν καρδιά σας στὸν Κύριο.

Καὶ ὁ θεῖος τότε ἐνθουσιασμός, ποὺ θὰ γεμίζῃ τὰς καρδίας σας, θὰ ἐξωτερικεύεται μὲ τὸ νὰ λαλῆτε μεταξύ σας μὲ ψαλμοὺς καὶ μὲ ὕμνους καὶ μὲ ᾠδὰς πνευματικὰς καὶ μὲ τὸ νὰ τραγουδᾶτε καὶ ψάλλετε εἰς τὸν Κύριον ὄχι μόνον μὲ τὸ στόμα σας, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν καρδίαν σας, ποὺ θὰ προσέχῃ τὰ ψαλλόμενα.

Θὰ αἰσθάνεσθε τότε ἀσυγκρίτως ἀνώτερον καὶ μεγαλύτερον ἐνθουσιασμὸν ἀπὸ ἐκεῖνον, ποὺ δοκιμάζουν οἱ μέθυσοι, τὸν ὁποῖον καὶ θὰ ἐξωτερικεύετε λαλοῦντες μεταξύ σας μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ὠδὰς πνευματικάς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες εἰς τὸν Κύριον μὲ ὅλην σας τὴν καρδίαν.

Δοξάζοντας πάντοτε γιὰ ὅλα τὸ Θεὸ καὶ πατέρα στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ νὰ εὐχαριστῆτε πάντοτε δι’ ὅλα, ὄχι μόνον διὰ τὰ εὐχάριστα, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὰ τὰ θλιβερὰ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα ὡς δοῦλοι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Νὰ εὐχαριστῆτε δὲ πάντοτε καὶ δι’ ὅλα ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα.

Καὶ νὰ ὑποτάσσεσθε ὁ ἕνας στὸν ἄλλο μὲ φόβο Χριστοῦ.

Ἐὰν δὲ μὲ τοὺς ὕμνους σας καὶ τὰς εὐχαριστίας σας αὐτὰς ἐπιτελῆτε στοιχειῶδες καθῆκον σας πρὸς τὸν Θεόν, ὡς πρὸς τὸν πλησίον καθῆκον ἔχετε νὰ ὑποτάσσεσθε ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον μὲ φόβον Χριστοῦ.

Νὰ ὑποτάσσεσθε δὲ ὁ ἔνας εἰς τὸν ἄλλον μὲ σεβασμὸν καὶ ἱερὸν δέος Χριστοῦ.

Σεῖς, γυναῖκες, νὰ ὑποτάσσεσθε στοὺς ἄνδρες σας, ὅπως στὸν Κύριο.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τοὺς ἰδίους σας ἄνδρας, σὰν νὰ κάνετε τὴν ὑποταγήν σας αὐτὴν πρὸς τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος παραγγέλλει καὶ ζητεῖ νὰ ὑποτάσσωνται αἱ γυναῖκες εἰς τοὺς ἄνδρας ταν.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἄνδρας των, σὰν νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος καὶ παραγγέλλει τὴν ὑποταγὴν αὐτὴν τῶν γυναικῶν.

Διότι ὁ ἄνδρας εἶναι κεφαλὴ τῆς γυναίκας, ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι Κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπίσης αὐτὸς εἶναι Σωτὴρ τοῦ σώματος (τῆς Ἐκκλησίας).

Ζητεῖ δὲ ὁ Κύριος τὴν ὑποταγὴν αὐτήν, διότι ὁ δνδρας εἶναι κεφαλὴ τῆς γυναικός, ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας. Κατὰ τοῦτο δὲ ὁ Χριστὸς διακρίνεται, καθότι αὐτὸς εἶναι συγχρόνως καὶ σωτὴρ τοῦ σώματος, ἤτοι τῆς Ἐκκλησίας.

Διότι ὁ ἄνδρας εἶναι κεφαλὴ καὶ ἀρχηγὸς τῆς γυναικός, ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς εἶναι κεφαλὴ καὶ ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ὅμως Χριστὸς εἶναι συγχρόνως καὶ σωτὴρ τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας ὅλων δηλαδὴ ἀνεξαιρέτως τῶν πιστῶν.

Ὅπως δὲ ἡ Ἐκκλησία ὑποτάσσεται στὸ Χριστό, ἔτσι καὶ οἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσωνται στοὺς ἄνδρες τους σὲ ὅλα (τὰ σωστὰ βεβαίως καὶ ὄχι τὰ ἀντίθετα πρὸς τὴν εὐσέβεια).

Ἄλλὰ καθὼς ἡ Ἐκκλησία ὑποτάσσεται εἰς τὸν Χριστόν, ἔτσι καὶ αἱ γυναῖκες ἂς ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς εὐσεβεῖς καὶ θεοφοβουμένους ἄνδρας των εἰς ὅλα.

Ἀλλ’ ὅπως ἡ Ἐκκλησία ὑποτάσσεται εἰς τὸν ἀρχηγόν, εἰς τὸν Χριστόν, ἔτσι καὶ αἱ γυναῖκες πρέπει νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἄνδρας των εἰς κάθε τι, ποὺ δὲν ἀντιστρατεύεται εἰς τὸ θεῖον θέλημα.

Σεῖς, ἄνδρες, ν’ ἀγαπᾶτε τὶς γυναῖκες σας, ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς ἀγάπησε τὴν Ἐκκλησία καὶ θυσιάσθηκε γι’ αὐτὴ,

Οἱ ἄνδρες ἐξ ἄλλου νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν καὶ παρέδωκε τὸν ἑαυτόν του εἰς θάνατον ὑπὲρ αὐτῆς,

Οἱ δὲ ἄνδρες ἐξ ἄλλου νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας καὶ νὰ ὑποβάλλεσθε μέχρι καὶ τῶν μεγαλυτέρων θυσιῶν πρὸς χάριν αὐτῶν, ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς ἠγάπησε τὴν Ἐκκλησίαν καὶ παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς τὸν εὐατόν του εἰς σταυρικὸν θάνατον,

γιὰ νὰ τὴν ἁγιάσῃ, ἀφοῦ τὴν καθαρίσῃ μὲ τὸ λουτρὸ τοῦ ὕδατος (μὲ τὸ βάπτισμα) συνοδευόμενος μὲ τὸ λόγο (τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ),

διὰ νὰ ἁγιάσῃ αὐτήν, ἀφοῦ τὴν καθαρίσῃ διὰ τοῦ λουτροῦ τοῦ ὕδατος, ἤτοι τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, μὲ τὸν λόγον τῆς ἐπικλήσεως ποὺ συνοδεύει τὸ λουτρὸν τοῦτο.

διὰ νὰ τὴν ἁγιάσῃ, καθαρίσας αὐτὴν μὲ τὸ λουτρὸν τοῦ ὕδατος, δηλαδὴ διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, κατὰ τὸ ὁποῖον λέγεται τὸ ἱερὸν λόγιον «εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

γιὰ νὰ τὴν παρουσιάσῃ στὸν ἑαυτό του ὡς νύμφη ἔνδοξη τὴν Ἐκκλησία, χωρὶς νὰ ἔχῃ κηλῖδα ἢ στίγμα ἢ κάτι ὅμοιο, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἄμεμπτη.

Καὶ ἔτσι, ἀφοῦ τὴν καθαρίσῃ καὶ τὴν ἁγιάσῃ, νὰ τὴν στήσῃ εἰς τὸ πλευρόν του ὡς ἄλλην νύμφην, ἔνδοξον, τὴν Ἐκκλησίαν, χωρὶς νὰ ἔχῃ λέραν ἡ ζαρωματιὰν ἢ ἄλλο τίποτε ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ τὴν ἀσχημίζουν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἄμεμπτος.

Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ τὴν καταστήσῃ καὶ τὴν παραστήσῃ εἰς τὸ πλευρόν του ὡς νύμφην ἔνδοξον καὶ ἄσπιλον, τὴν Ἐκκλησίαν, χωρὶς πλέον αὐτὴ νὰ ἔχῃ καμμίαν κηλῖδα ἢ ρυτίδα ἢ τίποτε ἄλλο ἀπὸ ἐκεῖνα, ποὺ ρυπαίνουν καὶ ἀσχημίζουν, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἁγία καὶ ἄμεμπτος.

Ἔτσι ὀφείλουν οἱ ἄνδρες ν’ ἀγαποῦν τὶς γυναῖκες τους, ὅπως τὰ σώματά τους. Ὅποιος ἀγαπᾷ τὴ γυναῖκα του, ἀγαπᾷ τὸν ἑαυτό του.

Ἔτσι ὀφείλουν οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαποῦν τὰς γυναῖκας των σὰν τὰ ἴδιά των σώματα. Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ τὴν γυναῖκα του, τὸν ἑαυτόν του ἀγαπᾷ.

Ἔτσι καὶ οἱ ἄνδρες ὀφείλουν νὰ ἀγαποῦν τὰς γυναῖκας των, ὅπως ἀγαποῦν τὰ ἰδικά των σώματα. Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ τὴν γυναῖκα του, τὸν εὐατόν του ἀγαπᾷ, ἀφοῦ ἀποτελεῖ ἕνα σῶμα μὲ αὐτήν.

Κανεὶς δὲ ποτὲ δὲν μίσησε τὴ σάρκα του, ἀλλὰ τὴν τρέφει καλὰ καὶ τὴν περιθάλπει, ὅπως καὶ ὁ Κύριος τὴν Ἐκκλησία,

Διότι κανείς ποτὲ δὲν ἐμίσησε τὴν σάρκα του, ἀλλὰ τὴν τρέφει καλὰ καὶ τὴν περιθάλπει, καθὼς καὶ ὁ Κύριος τρέφει καὶ περιθάλπει τὴν Ἐκκλησίαν.

Διότι ποτὲ κανεὶς δὲν ἐμίσησε τὸ σῶμα του, ἀλλὰ τὸ τρέφει μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ τὸ περιθάλπει, ὅπως καὶ ὁ Κύριος τρέφει καὶ περιθάλπει τὴν Ἐκκλησίαν του, ποὺ εἶναι σῶμα του.

διότι εἴμεθα μέλη τοῦ σώματός του (τῆς Ἐκκλησίας), ἀπὸ τὴ σάρκα του καὶ ἀπὸ τὰ ὀστᾶ του (ὅπως ἡ Εὔα ἦταν ἀπὸ τὴ σάρκα καὶ ἀπὸ τὰ ὀστᾶ τοῦ Ἀδάμ).

Καὶ ἐπιμελεῖται ὁ Κύριος τὴν Ἐκκλησίαν, διότι ἡμεῖς, ποὺ τὴν ἀποτελοῦμεν, εἴμεθα μέλη τοῦ σώματός του, ἀπὸ τὴν σάρκα του καὶ ἀπὸ τὰ ὀστᾶ του, ὅπως ἄλλοτε ἡ Εὔα ἦτο ἀπὸ τὰ ὀστᾶ καὶ τὴν σάρκα τοῦ Ἀδάμ.

Διότι πράγματι ἡμεῖς οἱ πιστοί, ποὺ ἀποτελοῦμε τὴν Ἐκκλησίαν, εἴμεθα μέλη ἀπὸ τὴν σάρκα του καὶ ἀπὸ τὰ ὀστᾶ του, κατὰ τὸν τύπον τῆς Εὔας, ποὺ ἦτο ἀπὸ τὰ ὀστὰ καὶ τὴν σάρκα τοῦ Ἀδάμ.

Γι’ αὐτὸ (σύμφωνα μὲ τὸ λόγο τῆς Γραφῆς) θ’ ἀφήσῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα του καὶ τὴ μητέρα καὶ θὰ προσκολληθῇ στὴ γυναῖκα του, καὶ θὰ γίνουν οἱ δύο μία σάρκα (ἕνα σῶμα).

Ἐπειδὴ δὲ αὐτὴ ἦτο ἡ καταγωγὴ τῆς Εὔας καὶ τόσον στενὸς ὁ σύνδεσμός της πρὸς τὸν Ἀδάμ, ἕνεκα τούτου, ὅπως ἀναφέρεται εἰς τὴν Γραφήν, θὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα καὶ θὰ προσκολληθῇ πρὸς τὴν γυναῖκα του καὶ θὰ εἶναι οἱ δύο ἐνωμένοι εἰς ἕνα σῶμα.

Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἀδάμ, ὅταν εἶδε τὴν Εὔα, εἶπε φωτιζόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν· «ἕνεκα τούτου θὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ ἄνθρωπος τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ θὰ προσκολληθῇ πρὸς τὴν γυναῖκα του καὶ θὰ εἶναι οἱ δύο εἰς σάρκαν μίαν».

Αὐτὸ τὸ μυστήριο (τῆς ἑνώσεως ἀνδρὸς καὶ γυναικὸς) εἶναι μεγάλης σημασίας, ἐγὼ δὲ τὸ ἀναφέρω στὴ σχέσι Χριστοῦ καὶ Ἐκκλησίας.

Ἡ ἀλήθεια δὲ αὐτὴ περὶ τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ ἕως τώρα ἦτο ἄγνωστον μυστήριον καὶ μᾶς ἀπεκαλύφθη ἀπὸ τὸν Θεόν, εἶναι μεγάλης σημασίας. Λέγω δὲ τοῦτο ἀναφερόμενος εἰς τὴν πνευματικὴν ἕνωσιν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅ,τι δηλαδὴ ἐλέχθη εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας περὶ τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικός, τὸ αὐτὸ ἐπληρώθη καὶ ἐπραγματοποιήθη διὰ τῆς μυστικῆς ἑνώσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας.

Αὐτά ποὺ εἶχεν εἴπει τότε ὁ Ἀδάμ, ἀναφέρονται ἀλληγορικῶς εἰς τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ἦσαν ἕως τώρα ἄγνωστον ἀποκεκρυμμένον μυστήριον μεγίστης σπουδαιότητος. Ἐγώ, λοιπόν, λέγω, ὅτι ἡ ἀλήθεια τὴν ὁποίαν προφητικῶς εἶπεν ὁ Ἀδάμ, ἀναφέρεται εἰς τὴν πνευματικὴν ἕνωσιν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας.

Ἀλλὰ καὶ ἀπὸ σᾶς ὁ καθένας ἔτσι ν’ ἀγαπᾷ τὴ γυναῖκα του, ὅπως τὸν ἑαυτό του. Ἡ δὲ γυναῖκα νὰ σέβεται τὸν ἄνδρα της.

Τὸ ὅτι δὲ ἡ ἕνωσις τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς ἐν τῷ γάμῳ ὑπῆρξε μόνον εἰκὼν τῆς ἑνώσεως τοῦ Χριστοῦ μὲ τὴν Ἐκκλησίαν, δὲν ἐλαττώνει τὰς ὑποχρεώσεις κάθε ἀνδρὸς πρὸς τὴν γυναῖκα του. Ἀλλὰ καὶ καθένας ἀπὸ σᾶς, ὅσοι εἶσθε νυμφευμένοι, ἂς ἀγαπᾷυτὴν γυναῖκα τοῦ ἀκριβῶς ἔτσι, ὅπως ἀγαπᾷ τὸν ἑαυτόν του. Ἡ δὲ γυναῖκα παραγγέλλω νὰ σέβεται καὶ νὰ τιμᾷ τὸν ἄνδρα της.

Παρ’ ὅλην τὴν ἀλληγορίαν, ποὺ κρύπτουν οἱ λόγοι τοῦ Ἀδάμ, δὲν παύουν νὰ ἔχουν ἰσχὺν καὶ διὰ τοὺς συζύγους. Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ καθένας ἀπὸ σᾶς ἂς ἀγαπᾷ τὴν γυναῖκα του ἔτσι ἀκριβῶς, ὅπως ἀγαπᾷ τὸν ἑαυτόν του. Ἡ δὲ γυναῖκα νὰ σέβεται καὶ νὰ τιμᾷ τὸν ἄνδρα.

Σεῖς παιδιά, νὰ ὑπακούετε στοὺς γονεῖς σας ὅπως θέλει ὁ Κύριος. Διότι αὐτὸ εἶναι δίκαιο.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς σας σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Διότι τοῦτο εἶναι δίκαιον.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς σας εἰς κάθε τι, ποὺ εἶναι σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου· διότι τοῦτο εἶναι κατὰ Θεὸν καὶ κατὰ φύσιν δίκαιον.

Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴ μητέρα, ποὺ εἶναι ἡ μόνη ἐντολὴ μὲ ὑπόσχεσι,

Τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα. Ἡ ἐντολὴ αὐτὴ εἶναι ἡ πρώτη εἰς τὸν δεκάλογον, ποὺ συνοδεύεται μὲ ὑπόσχεσιν ἀνταμοιβῆς. Διότι έν συνεχείᾳ λέγει ἡ Γραφή·

Ἄλλωστε ἡ πρώτη ἐντολὴ εἰς τὸν δεκάλογον τοῦ Μωϋσέως, ποὺ συνοδεύεται μὲ ὑπόσχεσιν ἀμοιβῆς εἶναι αὐτή· «τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου,

γιὰ νὰ εὐτυχήσῃς καὶ νὰ ζήσῃς πολὺ χρόνο πάνω στὴ γῆ.

διὰ νὰ εὕρῃς καλὸν καὶ εὐτυχήσῃς καὶ διὰ νὰ ζήσης μακρὸν χρόνον ἐπὶ τῆς γῆς.

διὰ νὰ ἔλθουν ὅλα καλὰ εἰς τὴν ζωήν σου καὶ διὰ νὰ ζήσῃς μακρὸν καὶ χαρούμενον χρόνον εἰς τὴν γῆν».

Καὶ σεῖς, γονεῖς, νὰ μὴ λυπῆτε καὶ ταράσσετε τὰ παιδιά σας (νὰ μὴ τὰ τραυματίζετε ψυχικὰ), ἀλλὰ νὰ τὰ ἀνατρέφετε μὲ παιδεία καὶ διδασκαλία Κυρίου.

Καὶ οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε καὶ μὴ κινῆτε εἰς θυμὸν καὶ ὀργὴν τὰ τέκνα σας, ἀλλ’ ἀνατρέφετέ τα ἐπιμελῶς μὲ παιδαγωγίαν καὶ νουθεσίαν σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Καὶ οἱ πατέρες προσέχετε νὰ μὴ ἐξερεθίζετε καὶ νὰ μὴ ἐξωθῆτε εἰς θυμὸν καὶ ὀργὴν τὰ τέκνα σας, ἀλλὰ ἀνατρέφετε αὐτὰ μὲ παιδαγωγίαν καὶ συμβουλὴν σύμφωνον μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Σεῖς, δοῦλοι, νὰ ὑπακούετε στοὺς κατὰ σάρκα κυρίους [Σημ.: Ἤ, στοὺς ἐπιγείους κυρίους] μὲ φόβο καὶ τρόμο, μὲ εἰλικρίνεια τῆς καρδιᾶς σας, ὅπως στὸ Χριστό.

Οἱ δοῦλοι νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους μὲ φόβον καὶ τρόμον, μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν τῆς καρδίας σας, σὰν νὰ ὑπακούετε εἰς τὸν Χριστόν.

Οἱ δοῦλοι νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους σας μὲ φόβον καὶ τρόμον, μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν τῆς καρδίας σας, σὰν νὰ ὑπακούετε εἰς τὸν Χριστόν.

Ὄχι δουλεύοντας γιὰ τὰ μάτια, γιὰ νὰ εἶσθε ἀρεστοὶ στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, ἐκτελώντας τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν ψυχή σας,

Ὄχι μὲ δουλείαν πλαστήν, ποὺ γίνεται μόνον γιὰ τὰ ματία, ἐφ’ ὅσον σᾶς βλέπουν οἱ κύριοι, ὅπως κάνουν αὐτοί, ποὺ ζητοῦν νὰ ἀρέσουν εἰς ἀνθρώπους, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ ἐκτελοῦντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀπὸ μέσα ἀπὸ τὴν ψυχήν σας, μὲ εἰλικρίνειαν καὶ προθυμίαν,

Ὄχι δὲ μὲ ὑποκριτικὴν ἐξωτερικὴν ὑποταγήν, ποὺ γίνεται ἔτσι γιὰ τὰ μάτια καὶ ἐφ’ ὅσον σᾶς βλέπουν οἱ κύριοί σας, ὅπως κάμνουν αὐτοὶ ποὺ ἐπιδιώκουν νὰ ἀρέσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ νὰ ὑπακούετε σὰν δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, πράττοντες τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μὲ ὅλην σας τὴν ψυχήν·

δουλεύοντας μὲ καλὴ διάθεσι, σὰν νὰ δουλεύετε γιὰ τὸν Κύριο καὶ ὄχι γιὰ ἀνθρώπους.

μὲ ἐνδιαφέρον καὶ καλὴν διάθεσιν, σὰν νὰ δουλεύετε εἰς τὸν Κύριον καὶ ὄχι εἰς ἀνθρώπους.

μὲ τὴν καλὴν καὶ εὐμενῆ διάθεσιν, σὰν νὰ ὑπηρετῆτε τὸν Κύριον καὶ ὄχι ἀνθρώπους.

Νὰ ξέρετε, ὅτι καθένας, γιὰ ὅ,τι καλὸ κάνει, γι’ αὐτὸ θ’ ἀνταμειφθῇ ἀπὸ τὸν Κύριο, εἴτε εἶναι δοῦλος εἴτε εἶναι ἐλεύθερος.

Νὰ ξεύρετε δέ, ὅτι ὁποιονδήποτε καλὸν κάμῃ κάθε ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θὰ πάρῃ πάλιν ἀπὸ τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀνταμείψῃ δι’ αὐτὸ εἴτε δοῦλος εἶναι εἴτε ἐλεύθερος.

Νὰ ξέρετε δὲ ὅτι ἐκεῖνο τὸ ἀγαθόν, ποὺ θέλει πράξει κάθε ἄνθρωπος, τοῦτο καὶ θὰ πάρῃ πάλιν ἀπὸ τὸν Κύριον ἀνταμειβόμενος δι’ αὐτό, εἴτε δοῦλος εἶναι εἴτε ἐλεύθερος.

Καὶ σεῖς, κύριοι, νὰ συμπεριφέρεσθε πρὸς αὐτοὺς μὲ τὸν ἴδιο τρόπο, ἀφήνοντας τὴν ὀργὴ καὶ τιμωρία, ἔχοντας ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ σεῖς ἔχετε Κύριο στοὺς οὐρανούς, καὶ δὲν ὑπάρχει προσωποληψία σ’ αὐτόν.

Καὶ οἱ κύριοι νὰ κάνετε τὰ ἴδια πρὸς αὐτούς, νὰ φέρεσθε δηλαδὴ πρὸς τοὺς δούλους σας μὲ τὸ αὐτὸ πνεῦμα τῆς ἀγάπης καὶ εὐνοίας, μὲ τὸ ὁποῖον ὀφείλουν νὰ σᾶς ὑπηρετοῦν καὶ ἐκεῖνοι. Νὰ ἀποφεύγετε τὴν ἀπειλὴν καὶ τὴν φοβέραν, πολὺ δὲ περισσότερον τὰς τιμωρίας καὶ τὰ κτυπήματα. Νὰ φέρεσθε δηλαδὴ μὲ ἐπιείκειαν, διότι ἠξεύρετε, ὅτι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι, ποὺ εἶσθε κύριοί των, ἔχετε Κύριον εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ δὲν μεροληπτεῖ οὔτε χαρίζεται αὐτὸς ἀναλόγως τῶν προσώπων, ἀλλὰ θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν καθένα τὸ δίκαιον, εἴτε δοῦλος εἶναι οὖτος εἴτε κύριος.

Καὶ οἱ κύριοι κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον νὰ συμπεριφέρεσθε πρὸς τοὺς δούλους σας μὲ καλωσύνην καὶ μὲ ἀγάπην, ἀφίνοντες κατὰ μέρος τὰς ἀπειλὰς καὶ τὰς τιμωρίας. Νὰ γνωρίζετε δὲ ὅτι καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ἔχετε ὡς ἐξουσιαστήν σας τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος εἶναι εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὁ ὁποῖος δὲν μεροληπτεῖ χαριστικῶς ὑπὲρ κανενός, (ἀλλὰ θὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν καθένα τὸ πρέπον εἴτε δοῦλος εἶναι αὐτὸς εἴτε ἐλεύθερος).

Τέλος, ἀδελφοί μου, νὰ ἐνδυναμώνεσθε ἀπὸ τὸν Κύριο καὶ ἀπὸ τὴν ἰσχυρὴ δύναμί του.

Ἡ προτροπὴ δέ, ποὺ μένει νὰ σᾶς κάμω, ἀδελφοί μου, εἶναι. Ἐνισχύεσθε μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ δίδει ἡ μετὰ τοῦ Κυρίου κοινωνία σας καὶ ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν κραταιὰν ἰσχύν του.

Λοιπόν, ἀδελφοί μου, γίνεσθε ἰσχυροὶ καὶ δυνατοὶ πνευματικῶς διὰ τοῦ Κυρίου καὶ διὰ τῆς ἀκατανικήτου αὐτοῦ δυνάμεως.

Ἐνδυθῆτε τὴν πανοπλία τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ δύνασθε ν’ ἀντιμετωπίσετε τὶς πανουργίες τοῦ Διαβόλου.

Ἐνδυθῆτε ὁλόκληρον τὸν ὁπλισμόν, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς ὁπλίζει τοὺς στρατιώτας του διὰ νὰ δύνασθε νὰ ἀντιστέκεσθε εἰς τὰ πανοῦργα τεχνάσματα τοῦ διαβόλου.

Ἐνδυθῆτε ὅλα τὰ ὅπλα τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ ἠμπορῆτε νὰ ἀντισταθῆτε εἰς τὰς δολίας καὶ πονηρὰς μεθόδους καὶ παγίδας τοῦ διαβόλου.

Διότι ἡ πάλη μας δὲν εἶναι μὲ ἀνθρώπους, ἀλλὰ μὲ τὶς ἀρχές, μὲ τὶς ἐξουσίες, μὲ τοὺς σκοτεινοὺς κοσμοκράτορες τῆς παρούσης ζωῆς, μὲ τὰ πονηρὰ πνευματικὰ ὄντα γιὰ τὴν κατάκτησι τῶν ἐπουρανίων.

Διότι πραγματικῶς δὲν ἔχομεν νὰ παλαίσωμεν πρὸς ἀντιπάλους ὁμοίους μας, μὲ αἷμα καὶ σάρκα σὰν τὴν ἰδικήν μας. Ἀλλ’ ἡ πάλη καὶ ὁ πόλεμός μας εἶναι πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τὰ διαβολικὰ αὐτὰ τάγματα, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας, ποὺ ἄρχουν ἐπὶ τοῦ πλήθους τῶν ἀνθρώπων, τῶν βυθισμένων εἰς τὸ ἠθικὸν σκότος, τὸ ὁποῖον ἐπικρατεῖ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτον. Καλούμεθα να παλαίσωμεν πρὸς τὰ πνευματικὰ ὄντα, τὰ ὁποῖα εἶναι γεμᾶτα πονηρίαν καὶ τὰ ὁποῖα κατοικοῦν εἰς τοὺς ὁρίζοντας, ποὺ εἶναι ἐπάνω ἀπὸ τὸν ἀέρα.

Διότι ὁ ἀγῶν, ποὺ ἔχομεν ἀναλάβει, δὲν εἶναι ἀγὼν πρὸς ἀνθρώπους μὲ αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς πονηρὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας, πρὸς τὰ πλήθη τῶν πονηρῶν πνευμάτων, πρὸς τοὺς καταχθονίους κοσμοκράτορας, ποὺ κυριαρχοῦν ἐπὶ ἀνθρώπων εὑρισκομένων εἰς τὸ βαθὺ σκότος τοῦ ἁμαρτωλοῦ τούτου αἰῶνος. Ὁ ἀγών μας διεξάγεται ἀναντίον τῶν πνευματικῶν αὐτῶν πονηρῶν ὄντων καὶ γίνεται χάριν τῆς κληρονομίας τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν.

Γι’ αὐτὸ νὰ φορέσετε τὴν πανοπλία τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ δυνηθῆτε νὰ ἀντισταθῆτε κατὰ τὴν κακὴ ἡμέρα, καὶ ἐκτελώντας ὅλα νὰ ἀναδειχθῆτε νικηταί.

Διότι λοιπὸν ὁ ἀγὼν εἶναι φοβερός, δι’ αὐτὸ πάρετε ἐπάνω σας τὴν πανοπλίαν, ποὺ δίδει ὁ Θεός, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ ἀντισταθῆτε κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ ὁ πειρασμός σας προσβάλλει μὲ δύναμιν, καὶ ἀφοῦ ἐκτελέσετε ἐπακριβῶς ὅλα τὰ καθήκοντά σας να σταθῆτε εἰς τὴν θέσιν σας καὶ νᾲ τὴν κρατήσετε καλά.

Διὰ τοῦτο πάρετε ἐπάνω σας ὅλα τὰ ὅπλα, ποὺ δίνει ὁ Θεός, διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ ἀντισταθῆτε κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν πονηρῶν πειρασμῶν καὶ κινδύνων, καὶ ἀφοῦ ἐκτελέσετε μὲ κάθε ἀκρίβειαν ὅλα τὰ καθήκοντά σας καὶ νικήσετε, νὰ σταθῆτε σταθερὰ εἰς τὴν θέσιν σας.

Σταθῆτε λοιπὸν σὲ θέσι μάχης, ἀφοῦ ζωσθῆτε στὴ μέση σας μὲ τὴν ἀλήθεια, καὶ φορέσετε τὸ θώρακα τῆς ἀρετῆς,

Σταθῆτε λοιπὸν εἰς τὴν παράταξιν τοῦ ἀγῶνος, ἀφοῦ ζωσθῆτε ὡς ἄλλην ζώνην τὴν ἀλήθειαν, ὥστε ὁ ἐκ τῆς ἀληθείας φωτισμὸς νὰ σᾶς δίδῃ πνευματικὴν δύναμιν καὶ εὐκινησίαν. Καὶ ἐνδυθῆτε ὡς ἄλλον θώρακα τὴν δικαιοσύνην, ὥστε να εἶσθε ἀπλήγωτοι ἀπὸ κάθε βέλος ἀδικίας καὶ να μὴ παρασύρεσθε εἰς κανένα ἄδικον ἔργον κατὰ τοῦ πλησίον.

Σταθῆτε, λοιπόν, ἀκλόνητοι εἰς τὸν ἀγῶνα αὐτόν, ἀφοῦ ζωσθῆτε τὴν ἀλήθειαν, ὡσὰν τὴν ζώνην ποὺ σφίγγουν εἰς τὴν μέσην των οἱ πολεμισταί, διὰ νὰ εἶναι εὐκίνητοι, καὶ ἐνδυθῆτε σὰν ἄλλον θώρακα τὴν δικαιοσύνην, διὰ νὰ εἶσθε ἀπρόσβλητοι ἀπὸ τὰ βέλη τῆς ἀδικίας καὶ τῆς ἰδιοτελείας.

καὶ βάλετε στὰ πόδια σας σὰν ἄλλα ὑποδήματα τὴν ἑτοιμότητα γιὰ νὰ διακηρύττετε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῆς εἰρήνης,

Καὶ φορέσατε εἰς τοὺς πόδας ὡς ἄλλα ὑποδήματα, ποὺ διευκολύνουν νὰ περιπατῇ κανεὶς ἐλεθερα, τὴν ἑτοιμασίαν καὶ πρόθυμον δραστηριότητα, τὴν ὁποίαν δίδει εἰς τὴν ψυχὴν ἡ τήρησις τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ παρέχει τὴν εἰρήνην.

Καὶ ὅπως οἱ πολεμισταὶ φοροῦν εἰς τὰ πόδια των ὑποδήματα, διὰ νὰ τρέχουν μὲ ἀσφάλειαν καὶ εὐκολίαν, καὶ σεῖς φορέσατε τὴν ἑτοιμασίαν, ποὺ ἀπαιτεῖ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς εἰρήνης, διὰ νὰ κινῆσθε μὲ ἄνεσιν καὶ δραστηριότητα.

καὶ μαζὶ μὲ ὅλα φορέσετε τὴν ἀσπίδα τῆς πίστεως, μὲ τὴν ὁποία θὰ μπορέσετε νὰ σβήσετε ὅλα τὰ πύρινα βέλη τοῦ Πονηροῦ.

Μαζὶ μὲ ὅλα αὐτὰ νὰ πάρετε ἐπάνω σας καὶ νὰ φορέσετε σὰν ἄλλην μακρὰν ἀσπίδα, ποὺ θὰ σᾶς σκεπάζῃ ὁλοκλήρους, τὴν πίστιν, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμπορέσετε νὰ σβήσετε ὅλους τοὺς καυστικοὺς πειρασμοὺς τοῦ πονηροῦ, ποὺ ὁμοιάζουν μὲ βέλη πύρινα.

Μαζῆ δὲ μὲ ὅλα αὐτὰ πάρετε ἐπάνω σας καὶ κρατεῖτε σταθερὰν σὰν ἄλλην ἀσπίδα τὴν πίστιν, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ ἠμπορέσετε νὰ ἐξουδετερώσετε καὶ σβήσετε ὅλους τοὺς φλογοβόλους πειρασμοὺς τοῦ πονηροῦ, ποὺ ὁμοιάζουν μὲ πύρινα βέλη.

Λάβετε καὶ τὴν περικεφαλαία τῆς σωτηρίας, καὶ τὴν μάχαιρα τοῦ Πνεύματος, ποὺ εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

Καὶ νὰ δεχθεῖτε σὰν ἄλλην περικεφαλαίαν τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας ὥστε, ὅπως ἡ περικεφαλαία προστατεύει τὴν κεφαλὴν τοῦ στρατιώτου, ἔτσι καὶ οἱ ἀγαθοὶ καὶ χαρούμενοι λογισμοί, ποὺ ἐμβάλλει ἡ χριστιανικὴ ἐλπίς, νὰ περιφρουροῦν τὴν διάνοιάν σας. Πάρετε καὶ τὴν μάχαιραν, ποὺ δίδει τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ ὁποία εἶναι ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

Καὶ δεχθῆτε σὰν ἄλλην περικεφαλαίαν τὴν πεποίθησιν τῆς σωτηρίας (διὰ νὰ ἀσφαλίζετε καὶ προφυλάσσετε ἔτσι τὸν νοῦν σας ἀπὸ λογισμοὺς ἀμφιβολίας). Πάρετε καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἡ ὁποία εἶναι ὁ ἄδολος καὶ φωτεινὸς λόγος τοῦ Θεοῦ.

Καὶ μὲ κάθε εἶδος προσευχῆς καὶ δεήσεως νὰ προσεύχεσθε πάντοτε μὲ ἔμπνευσι τοῦ Πνεύματος. Καὶ γι’ αὐτὸ τὸ ἔργο τῆς προσευχῆς νὰ ἀγρυπνῆτε μὲ κάθε ἐπιμονὴ καὶ παράκλησι γιὰ ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς χριστιανούς).

Ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλον αὐτὸν τὸν ὁπλισμόν, ποὺ θὰ φέρετε, πάλιν ἀπὸ τὴν θείαν δύναμιν καὶ βοήθειαν νὰ ἐξαρτᾶτε τὴν νίκην σας. Νὰ παρακαλῆτε λοιπὸν τὸν Θεόν μὲ πᾶν εἶδος προσευχῆς καὶ αἰτήσεως· καὶ νὰ προσεύχεσθε εἰς κάθε καιρὸν μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Νὰ ἐπιμένετε δὲ εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔργον τῆς προσευχῆς καὶ νὰ εἶσθε ἄγρυπνοι μὲ κάθε δυνατὴν ἐμμονὴν καὶ δέησιν δι’ ὅλους τοὺς Χριστιανούς.

Νὰ παρακαλῆτε δὲ μὲ κάθε προσευχὴν καὶ δέησιν τὸν Κύριον νὰ σᾶς βοηθήσῃ, διὰ νὰ ἀξιοποιήσετε τὸν πνευματικὸν αὐτὸν ὁπλισμόν, προσευχόμενοι εἰς κάθε καιρὸν μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Νὰ ἐπιμένετε δὲ πολὺ εἰς αὐτὸ τοῦτο τὸ ἔργον τῆς προσευχῆς. Νὰ εἶσθε ἄγρυπνοι μὲ κάθε ἐγκαρτέρησιν καὶ μὲ δέησιν δι’ ὅλους γενικῶς τοὺς Χριστιανούς.

Καὶ γιὰ μένα, γιὰ νὰ μοῦ δίνεται λόγος, ὅταν ἀνοίγω τὸ στόμα μου, ὥστε μὲ παρρησία (μὲ θάρρος) νὰ κάνω γνωστὸ τὸ μυστήριο τοῦ εὐαγγελίου,

Καὶ ἰδιαιτέρως νὰ προσεύχεσθε ὑπὲρ ἑμοῦ, διὰ νὰ μοῦ δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν σοφία διὰ να ὁμιλῶ καταλλήλως καὶ πρεπόντως· να μοῦ ἀνοίξῃ δηλαδὴ ὁ Θεὸς τὸ στόμα μου διὰ νὰ γνωστοποιήσω μὲ παρρησίαν καὶ ἀφοβίαν τὴν μέχρι πρὸ ὀλίγου κρυμμένην, φανερωθεῖσαν δὲ τώρα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου.

Ἰδιαιτέρως σᾶς παρακαλῶ νὰ προσεύχεσθε καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ, νά μοῦ δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ ἱκανότης νὰ ὁμιλῶ μὲ δύναμιν καὶ κατάλληλον τρόπον, διὰ νὰ κάμω γνωστήν, μὲ θάρρος καὶ ἀφοβίαν, τὴν μέχρι πρὸ ὀλίγου κρυμμένην ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου.

γιὰ τὸ ὁποῖο ἐκτελῶ ἔργο πρεσβευτοῦ δεμένος μὲ ἁλυσίδες, γιὰ νὰ ἔχω τὸ θάρρος νὰ ὁμιλῶ γι’ αὐτὸ ὅπως πρέπει νὰ ὁμιλῶ.

Διὰ τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν εἶμαι πρεσβευτὴς σταλμένος ἀπὸ τὸν Θεόν. Καὶ ὡς στολὴν καὶ ἔμβλημα τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ἀξιώματός μου φέρω τὴν ἁλυσίδα, μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι δεμένος. Νὰ προσεύχεσθε δι’ ἐμὲ διὰ νὰ ὁμιλήσω μὲ παρρησίαν διὰ τὸ μυστήριον τοῦ εὐαγγελίου, καθὼς πρέπει νὰ ὁμιλήσω.

Διὰ τὴν ἀλήθειαν αὐτὴν τοῦ Εὐαγγελίου εἶμαι πρεσβευτῆς τοῦ Θεοῦ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ἁλυσοδεμένος ὅμως κατὰ τὴν περίοδον αὐτήν. Νὰ προσεύχεσθε, λοιπόν, διὰ νὰ ὁμιλήσω μὲ θάρρος περὶ τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως πρέπει νὰ ὁμιλήσω.

Γιὰ νὰ γνωρίζετε δὲ καὶ σεῖς τὰ νέα μου, τί πράττω δηλαδή, γιὰ ὅλα θὰ σᾶς πληροφορήσῃ ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος στὸ ἔργο τοῦ Κυρίου.

Διὰ νὰ μάθετε δὲ καὶ σεῖς τὰ ἰδικά μου νέα, τί πράττω δηλαδή, θὰ σᾶς τὰ καταστήσῃ ὅλα γνωστὰ ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ Κυρίου.

Διὰ νὰ μάθετε δὲ καὶ σεῖς τὰ κατ’ ἐμέ, τί δηλαδὴ πράττω, μολονότι εἶμαι φυλακισμένος, θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ σᾶς τὰ γνωστοποιήσῃ ὅλα.

Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸν ἔστειλα σὲ σᾶς, γιὰ νὰ μάθετε τὰ νέα μας καὶ νὰ σᾶς ἐνισχύσῃ.

Σᾶς τὸν ἔστειλα δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν σκοπόν, διὰ νὰ μάθετε ὅλα τὰ ἰδικά μας καὶ διὰ νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας.

Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἔστειλα αὐτὸν πρὸς σᾶς, διὰ νὰ μάθετε ἀπὸ αὐτὸν τὰ καθ’ ἡμᾶς καὶ νὰ παρηγορήσῃ καὶ στηρίξῃ τὰς καρδίας σας, ποὺ εἶναι θλιμμένες ἐξ αἰτίας τῆς φυλακίσεώς μου.

Εἴθε στοὺς ἀδελφοὺς νὰ εἶναι εὐλογία καὶ ἀγάπη μὲ πίστι ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα (μας) καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Ἀπὸ τὸν Θεόν δὲ καὶ Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστὸν εἴθε νὰ δοθοῦν εἰς τοὺς ἀδελφοὺς εἰρήνη καὶ ἀγάπη συντροφευμένη μὲ πίστιν.

Ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἂς εἶναι εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφοὺς εἰρήνη καὶ ἀγάπη μαζῆ μὲ τὴν πίστιν.

Ἡ χάρι νὰ εἶναι μὲ ὅλους, ὅσοι ἀγαποῦν τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ μὲ ἁγνότητα. Ἀμήν.

Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μὲ ὅλους, ὅσοι ἀγαποῦν τὸν Κύριον μας Ἰησοῦν Χριστὸν μὲ ἀγάπην, ποὺ μένει πάντοτε ἄφθαρτος καὶ αἰωνία. Ἀμήν.

Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους ἐκείνους, ποὺ τρέφουν ἁγνὴν καὶ ἄφθαρτον ἀγάπην πρὸς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀμήν.