Μακκαβαίων Α'

Ὁ Ἀλέξανδρος, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ Μακεδών, ἔπειτα ἀπὸ τὴν νίκην του ἐναντίον τῶν Περσῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐνίκησε τὸν βασιλέα τῶν Περσῶν καὶ τῶν Μήδων Δαρεῖον, ἐξώρμησεν ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Χετταίων καὶ ἔγινε βασιλεὺς ἀντὶ ἐκείνου εἰς τὰς χώρας αὐτάς, ἀφοῦ προηγουμένως εἶχε γίνει βασιλεὺς ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

Συνέβη δὲ τοῦτο κατὰ τοὺς χρόνους ἐκείνους: Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ ὁποῖος ἐξώρμησεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα (Μακεδονίαν), ἐκτύπησε καὶ κατετρόπωσε τὸν Δαρεῖον Γ' (τὸν Κοδομανόν), τὸν βασιλιᾶ τῶν Περσῶν καὶ τῶν Μήδων, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντὶ ἐκείνου, ἀφοῦ εἶχε προηγουμένως κυριαρχήσει εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα.

Διεξήγαγε πολλοὺς ἐπιτυχεῖς πολέμους, ἔγινε κύριος πολλῶν φρουρίων καὶ ἐθανάτωσε βασιλεῖς πολλῶν χωρῶν.

Ὁ Ἀλέξανδρος διεξήγαγε πολλοὺς πολέμους καὶ ἐκυρίευσε πολλὰ φρούρια καὶ ὀχυρὲς πόλεις, ἐθριάμβευσε κατὰ τῶν ἀντιπάλων του καὶ ἐθανάτωσε τοὺς βασιλεῖς πολλῶν χωρῶν.

Ἔφθασεν ἕως τὰ ἄκρα τῆς οἰκουμένης καὶ ἐπῆρε λάφυρα ἀπὸ πολλοὺς λαούς. Ὅλος δὲ ὁ τότε γνωστὸς κόσμος ὑπετάχθη εἰς αὐτὸν καὶ ἡσύχασεν ἀπὸ τοὺς πολέμους. Αὐτὸς δὲ ἐδοξάσθη, ἀλλὰ ἡ καρδία του ἐκυριεύθη ἀπὸ ὑπερηφάνειαν.

Καὶ ἔφθασε μέχρι τὰ ἄκρα τοῦ τότε γνωστοῦ ἀνατολικοῦ κόσμου καὶ ἔλαβε τὰ λάφυρα πολλῶν ἐθνῶν. Ὅταν δὲ ὅλος ὁ τότε γνωστὸς κόσμος ὑπετάγη εἰς αὐτὸν καὶ ἔτσι ἡ γῆ ἡσύχασεν ἀπὸ τοὺς πολέμους, ἡ καρδία του ὑψθη ἀπὸ ὑπερηφάνειαν καὶ ἐκυριεύθη ἀπὸ ἔπαρσιν.

Συνεκέντρωσε στρατὸν πολὺ ἰσχυρόν, ἔγινεν ἄρχων χωρῶν, ἐθνῶν καὶ βασιλέων, ποὺ ἔγιναν φόρου ὑποτελεῖς εἰς αὐτόν.

Συνεκέντρωσε δὲ καὶ ὠργάνωσε πολὺ ἰσχυρὰν στρατιωτικὴν δύναμιν καί, ἀφο τὶς ὑπέταξεν, ἐξουσίαζεν εἰς χῶρες καὶ ἔθνη (λαούς) καὶ κυβερνῆτες καὶ βασιλεῖς, ὅλοι δὲ αὐτοὶ ἐπλήρωναν εἰς τὸν Ἀλέξανδρον φόρον ὑποτελείας.

Μετὰ ταῦτα ὅμως ἠσθένησεν, ἔπεσεν εἰς τὴν κλίνην τῆς ἀσθενείας του καὶ ἤσθάνθη, ὅτι ἐπρόκειτο νὰ ἀποθάνῃ.

Ἀλλὰ μετὰ ἀπὸ τοὺς πολέμους καὶ τὶς κατακτήσεις αὐτές ἀρρώστησε, ἔπεσεν εἰς τὸ κρεββάτι καί, ἐπειδὴ ἐκατάλαβε ὅτι πρόκειται να ἀποθάνῃ,

Ἐκάλεσε πλησίον του τοὺς πλέον ἐνδόξους ἀπὸ τοὺς αὐλικούς του καὶ τοὺς συντρόφους του ἀπὸ τὴν νεότητά του, καὶ διεμοίρασεν εἰς αὐτοὺς τὴν βασιλείαν του, καθ’ ὃν χρόνον ἀκόμη ἐζοῦσεν.

ἐκάλεσε τοὺς περιφήμους ἀξιωματικούς του, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν σύντροφοί του ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια, καὶ ἐνῷ ἀκόμη ἐζοῦσε, διένειμεν εἰς αὐτοὺς τὸ ἐκτεταμένον βασίλειόν του.

Ὁ μέγας Ἀλέξανδρος ἐβασίλευσεν ἐπὶ δώδεκα ἔτη καὶ κατόπιν ἀπέθανεν.

Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἐβασίλευσε δώδεκα (12) ἔτη καὶ κατόπιν ἀπέθανε.

Ἀξιωματούχοι του ἐγκατεστάθησαν ὡς ἄρχοντες πλέον, ὁ καθένας εἰς τὴν ἐπαρχίαν του.

Μετὰ τὸν θάνατόν του ἀνέλαβαν τὴν ἐξουσίαν καὶ διακυβέρνησιν τοῦ κράτους οἱ ἀξιωματικοί του, ὁ καθένας εἰς τὴν ἰδικήν του ἐπαρχίαν (περιοχήν).

Ὅλοι αὐτοὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ μεγάλου Ἀλεξάνδρου ἔθεσαν εἰς τὴν κεφαλήν των βασιλικὰ διαδήματα, δείγματα τῆς ἐξουσίας των, καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτοὺς τὰ παιδιά των ἐπὶ ἔτη πολλά. Ὅλοι ὅμως αὐτοὶ κατὰ τὸ διάστημα τῆς βασιλείας των ἐπροξένησαν πολλὰς συμφορὰς εἰς τὴν οἰκουμένην.

Ὅλοι αὐτοὶ μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἀλεξάνδρου ἐστέφθησαν βασιλεῖς καὶ ἐφόρεσαν τὰ βασιλικὰ διαδήματα· οἱ δὲ ἀπόγονοί των τοὺς διεδέχθησαν ἐπὶ πολλὰ χρόνια. Ὅλοι ὅμως αὐτοὶ μὲ τοὺς ἐμφυλίους πολέμους των ἐπροξένησαν ἀνείπωτα καὶ ἀναρίθμητα κακὰ εἰς τὸν κόσμον.

Ἀπὸ αὐτοὺς ἐβγῆκε μία ρίζα πολὺ ἁμαρτωλή, Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανής, υἱὸς τοῦ βασιλέως Ἀντιόχου, ὁ ὁποῖος ἦτο προηγουμένως ὅμηρος εἰς τὴν Ρώμην. Αὐτὸς ἔγινε βασιλεὺς κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τριακοστὸν ἕβδομον ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν.

Ἀπὸ τοὺς βασιλεῖς αὐτοὺς ἀνεβλάστησε ρίζα ἁμαρτωλή, προῆλθεν ἀπόγονος ἠθικῶς ὀλέθριος, ὁ Ἀντίοχος Δ' ὁ Ἐπιφανής, υἱὸς τοῦ βασιλιᾶ Ἀντίοχον Γ' τοῦ μεγάλου· ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς διετέλεσεν ὅμηρος εἰς τὴν Ρώμην. Ὁ Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανὴς ἔγινε βασιλιᾶς τῆς Συρίας κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τριακοστὸν ἕβδομον (137ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ 175 π.Χ.

Κατὰ τοὺς χρόνους ἐκείνους παρουσιάσθησαν ἀπὸ τὸν λαὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν μερικοὶ ἄνδρες παράνομοι, καταφρονηταὶ τοῦ θείου Νόμου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰς δημαγωγίας των παρέσυραν πολλοὺς ἄλλους, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ ἔλεγον· «ἂς πᾶμε νὰ κάμωμεν συνθήκην φιλίας μὲ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται γύρω μας, διότι ἀπὸ τὴν ἐποχήν, ποὺ ἐχωρίσθημεν ἀπὸ αὐτά, μᾶς εὑρῆκαν μεγάλαι συμφοραί».

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην παρουσιάσθησαν μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μιὰ ὁμάδα ἀνδρῶν ἀποστατῶν ἀπὸ τὴν Ἰουδαϊκὴν πίστιν, οἱ ὁποῖοι ἐπηρέασαν τὸν λαὸν καὶ παρέσυραν πολλοὺς μὲ τὰ λόγια: «Ἐμπρός· ἂς προχωρήσωμεν καὶ ἂς συνάψωμεν συνθήκην μὲ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εἶναι γύρω μας, διότι ἀπὸ τότε ποὺ διεχωρίσαμεν τοὺς ἑαυτούς μας ἀπὸ αὐτούς, μᾶς εὑρῆκαν πολλὰ κακὰ καὶ συμφορές».

Ὁ λόγος αὐτὸς ἤρεσεν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ἡ πρότασις αὐτὴ τῶν ἐξωμοτῶν εὑρῆκε ἀνταπόκρισιν, ἐφάνη ἀρεστὴ εἰς τὸν λαὸν καὶ ἔγινε ἀποδεκτὴ ἐκ μέρους του.

Μερικοὶ δὲ ἀπὸ τὸν Ἰουδαϊκὸν λαὸν ἐπροθυμοποιήθησαν καὶ μετέβησαν πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Ἑλλήνων, τὸν Ἀντίοχον, ὁ ὁποῖος καὶ παρεχώρησεν εἰς αὐτοὺς τὸ δικαίωμα νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰ ἤθη καὶ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν.

Ὡρισμένοι ἀπὸ τὸν λαὸν εἶχαν ἐνθουσιασθῆ τόσον πολὺ μὲ τὴν πρότασιν τῶν ἀποστατῶν, ὥστε ἔτρεξαν πρόθυμα πρὸς τὸν βασιλιᾶ Ἀντιόχον, ὁ ὁποῖος τοὺς ἔδωκε τὴν ἄδειαν νὰ ἀκολουθήσουν καὶ νὰ ἐφαρμόσουν εἰς τὴν ζωήν των μὴ Ἰουδαϊκοὺς νόμους καὶ νὰ συμμορφωθοῦν πρὸς τὰ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν.

Ἔκτισαν δὲ καὶ γυμναστήριον μὲ γήπεδον ἀθλήσεων εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, σύμφωνα μὲ τὰ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν.

Ἔτσι ἔκτισαν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ἕνα γυμναστήριον (στάδιον διὰ τὰ διάφορα ἀθλητικὰ παιγνίδια - ἀσκήσεις), σύμφωνα μὲ τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν.

Ἐξήλειψαν (διὰ χειρουργικῆς ἐπεμβάσεως) τὰς περιτομάς των, ὥστε νὰ φαίνωνται ἀπερίτμητοι, ὅπως οἱ ἐθνικοί, ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν ἁγίαν Διαθήκην, ποὺ εἶχαν συνάψει μὲ τὸν Θεόν, ἔγιναν ὁμόζυγοι καὶ ὁμόψυχοι μὲ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς λαούς. Ψυχῇ καὶ σώματι διέπραττον τὸ κακόν, ὥστε ἔγιναν πλέον δοῦλοι εἰς αὐτό.

Καὶ ἐπειδὴ εἰς τὰ γυμναστήρια ἠσκοῦντο ἐντελῶς γυμνοί, διὰ νὰ ἀποφύγουν τὶς εἰρωνεῖες τῶν ἐθνικῶν, ἑξαφάνισαν μὲ χειρουργικὴν ἐπέμβασιν τὰ ἴχνη τῆς περιτομῆς, ποὺ εἶχαν ὡς Ἰουδαῖοι. Ἔτσι ἀπαρνήθηκαν τὴν ἱερὰν Διαθήκην, ποὺ εἶχαν συνάψει μὲ τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἔθεσαν τοὺς ἑαυτούς των κάτω ἀπὸ τὸν ἴδιον ζυγὸν (ἄρχισαν νὰ συνεργάζωνται στενά) μὲ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη. Ἀφιερώθησαν δὲ τόσον πολὺ εἰς εἰδωλολατρικὰ ἤθη καὶ ἔθιμα, ποὺ κυριολεκτικὰ ἐπώλησαν τοὺς ἑαυτούς των καὶ ἔγιναν δοῦλοι καὶ σκλάβοι, ὥστε νὰ ἐργάζωνται αὐτὸ ποὺ εἶναι σιχαμερὸν καὶ κακόν.

Ὅταν ὁ Ἀντίοχος ἐστερέωσε τὴν βασιλείαν του εἰς τὴν Συρίαν, ἐσκέφθη καὶ ἀπεφάσισε νὰ βασιλεύσῃ καὶ ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ γίνῃ ἔτσι βασιλεὺς εἰς δύο βασίλεια, τῆς Συρίας καὶ τῆς Αἰγύπτου.

Ὅταν ὁ Ἀντίοχος Δ' εἶχε πλέον σταθεροποιηθῇ εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον τῆς Συρίας, ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ τὸν ἑαυτόν του βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, ὥστε νὰ βασιλεύῃ εἰς τὸ ἑξῆς καὶ εἰς τὰ δύο βασίλεια - τῆς Συρίας καὶ τῆς Αἰγύπτου.

Ἐπῆλθε λοιπὸν ἐναντίον τῆς Αἰγύπτου μὲ πολὺν στρατόν, μὲ ἅρματα, μὲ ἐλέφαντας, μὲ ἱππικὸν καὶ μὲ πολυάριθμα πολεμικὰ πλοῖα.

Εἰσέβαλε λοιπὸν εἰς τὴν Αἴγυπτον μὲ πολύν, ἀξιόλογον καὶ ἰσχυρὸν στρατόν, μὲ πολεμικὰ ἅρματα, μὲ πολεμικοὺς ἐλέφαντες, μὲ ἱππικὸν καὶ μὲ μεγάλον πολεμικὸν στόλον,

Συνῆψε δὲ πόλεμον ἐναντίον τοῦ Πτολεμαίου βασιλέως τῆς Αἰγύπτου. Ὁ Πτολεμαῖος ἐνικήθη καὶ κατετροπώθη ἀπὸ τὸν Ἀντίοχον, ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους του ἔπεσαν νεκροί.

καὶ συνῆψε πόλεμον ἐναντίον τοῦ Πτολεμαίου ΣΤ’ τοῦ Φιλομήτορος, βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου. Κατὰ τὸν πόλεμον ἐκεῖνον ὁ Πτολεμαῖος ἐνικήθη ἀπὸ τὸν Ἀντίοχον, ἐπανικοβλήθη καὶ ἐτράπη εἰς φυγήν, πολλοὶ δὲ ἀπὸ τὸν στρατόν του ἐτραυματίσθησαν θανάσιμα καὶ ἀπέθαναν.

Οἱ Σύροι ἐκυρίευσαν ὀχυρὰς θέσεις εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐλαφυραγώγησε τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ἀντιόχος καὶ οἱ στρατιῶται του ἐκυρίευσαν καὶ κατέλαβαν τὶς ὀχυρὲς πόλεις, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐσύλησε καὶ ἐλαφυραγώγησε τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ἀντίοχος, ἀφοῦ κατενίκησε καὶ ἐκυρίευσε τὴν Αἴγυπτον κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν τρίτον ἔτος, ἐπέστρεψε καὶ ἐβάδισεν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἀνέβηκεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν.

Ὁ Ἀντίοχος, ἀφοῦ ἐνίκησε καὶ ἐκυρίευσε τὴν Αἴγυπτον κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν τρίτον (143ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ 169 μ.Χ., ἐβάδισεν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἐπετέθη κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ μὲ πολύν, ἀξιόλογον καὶ ἰσχυρὸν στρατόν.

Εἰσῆλθε μὲ μεγάλην ἀλαζονείαν καὶ αὐθάδειαν εἰς τὸν ἱερὸν ναόν, ἐπῆρε τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον, τὴν ἑπτάφωτον χρυσῆν λυχνίαν ποὺ ἐφώτιζε τὸν ναόν, καὶ ὅλα τὰ ἱερὰ αὐτῆς ἐξαρτήματα.

Καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν Ναὸν μὲ ἱερόσυλον ἀλαζονικὸν φρόνημα καὶ ἐπῆρε τὸ χρυσὸν Θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων καὶ τὴν Ἑπτάφωτον χρυσῆν Λυχνίαν μαζὶ μὲ ὅλα τὰ ἱερὰ ἐξαρτήματά της

Ἐπῆρεν ἐπίσης, τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως, τὰ ἱερὰ ποτήρια, τὰς ἱερὰς φιάλας, τὰ χρυσᾶ μικρὰ θυμιατήρια, τὸ καταπέτασμα, τοὺς στεφάνους καὶ ὅλα τὰ κοσμήματα τὰ χρυσᾶ, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὸν ναόν. Ὅλα αὐτὰ τὰ κατέκοψεν εἰς μικρὰ κομμάτια.

καὶ τὴν Τράπεζαν τῶν Ἄρτων τῆς Προθέσεως καὶ τὰ δοχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐγίνοντο οἱ θυσίες τοῦ κρασιοῦ (οἱ σπονδές), καὶ τὶς ἱερὲς φιάλες καὶ τὰ χρυσᾶ θυμιατήρια καὶ τὸ παραπέτασμα καὶ τὰ στεφάνια (τὰ χρυσᾶ, τὰ ἀφιερωμένα εἰς τὸν Ναόν)· ἐπίσης ἐσύλησε καὶ ὅλα τὰ χρυσᾶ κοσμήματα, ποὺ ἦσαν τοποθετημένα εἰς τὸ μέτωπον (τὴν ὄψιν) τοῦ Ναοῦ, τὸν ὁποῖον ἀπεγύμνωσεν ἀπὸ ὅλα, διότι ἀπέσπασε καὶ ἐκατακομμάτιασε τὰ χρυσᾶ στολίδια διαφόρων εἰδῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὸν Ναόν.

Ἐπῆρεν ἐπίσης τὸν ἄργυρον καὶ τὸν χρυσόν, τὰ ἱερὰ λαμπρὰ πολύτιμα σκεύη, ἐπῆρε τοὺς κρυμμένους θησαυρούς, τοὺς ὁποίους κατώρθωσε νὰ ἀνεύρῃ.

Κινούμενος ἀπὸ τὸν ἱερόσυλον ἐγωϊσμόν του ἔλαβε τὸ ἀσῆμι, τὸ χρυσάφι καὶ τὰ πολύτιμα ἱερὰ ἀντικείμενα μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς κρυμμένους θησαυρούς, ποὺ εὑρῆκε εἰς τὸν Ναόν.

Ἀφοῦ, λοιπόν, ἐλαφυραγώγησεν ὅλα αὐτά, ἔφυγε διὰ τὴν χώραν του, ἀφοῦ προηγουμένως ἐφόνευσε πολλοὺς καὶ ὡμίλησε μὲ μεγάλην ἀλαζονείαν κατὰ τῶν Ἰουδαίων.

Ἀφοῦ ἅρπαξε ὅλα αὐτά, ἀνεχώρησε καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν χώραν του. Ἐπίσης ἐσκότωσε πολλοὺς καὶ μὲ χαιρέκακον καὶ ἑωσφορικὸν ὕφος ἐξεστόμισε λόγια πολὺ ὑβριστικὰ κατὰ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἐξ αἰτίας τῶν συμφορῶν αὐτῶν βαρὺ πένθος ἡπλώθη ἐπὶ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς ὅλας αὐτῶν τὰς χώρας.

Ἐξ ἀφορμῆς αὐτῶν ὑπῆρξε μεγάλος θρῆνος καὶ κοπετὸς μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, παντοῦ (εἰς ὅλην τὴν χώραν των) ὅπου εὑρίσκοντο.

Οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἐστέναξαν βαθύτατα. Αἱ παρθένοι καὶ οἱ νεαροὶ ἄνδρες ἔχασαν τὴν δύναμίν των, ἡ ὡραιότης τῶν γυναικῶν ἠλλοιώθη.

Ἕνεκα τῆς φοβερᾶς αὐτῆς συμφορᾶς ἀναστέναξαν βαθιὰ καὶ μὲ πολλὴν πικρίαν οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰσραηλιτῶν, αἱ παρθένοι καὶ οἱ νέοι ἔλειωσαν ἀπὸ λύπην, ἐμαράνθησαν, ἡ δὲ καλλονὴ τῶν γυναικῶν παρεμορφώθη.

Κάθε νεόνυμφος ἀνὴρ ἀνέλαβε θρῆνον καὶ κάθε νεόνυμφος γυναῖκα ἔπεσεν εἰς πένθος, καθημένη εἰς τὸν νυμφικόν της θάλαμον.

Κάθε νεόνυμφος ἐξέφερε θρηνητικὰ μοιρολόγια καὶ κάθε νεόνυμφη γυναῖκα, ἀντὶ νὰ χαίρῃ εὑρισκομένη εἰς τὸν νυμφικόν της θάλαμον, ἐκάθητο ἐκεῖ κλαίουσα καὶ πενθοῦσα.

Καὶ αὐτὴ ἀκόμη ἡ χώρα τῶν Ἰουδαίων, ὡς ἐὰν συνέπασχε μὲ τὰς συμφορὰς τῶν κατοίκων της, συνεκλονίσθη, διότι ὅλοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ ἐβυθίσθησαν εἰς τὴν ἐντροπήν.

Ἀκόμη καὶ αὐτὴ ἡ χώρα τῶν Ἰουδαίων συνεκλονίσθη ἕνεκα τῶν κοπετῶν καὶ τοῦ πένθους τῶν κατοίκων της, καὶ ὅλοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ, ὁ περιούσιος λαὸς τοῦ Θεοῦ, ἐβυθίσθη εἰς τήν (ἐγέμισεν ἀπό) ἐντροπήν.

Μετὰ δύο ἔτη ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος ἔστειλεν εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας ἄρχοντα, διὰ νὰ τὰς φορολογήσῃ. Αὐτὸς δὲ ὁ ἴδιος ἦλθεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ πολὺν στρατόν.

Μετὰ ἀπὸ δύο ἔτη ὁ βασιλιᾶς Ἀντιόχος Δ' ὁ Ἐπιφανὴς ἀπέστειλεν εἰς τὶς πόλεις τῆς Ἰουδαίας ἀνώτερον ἀξιωματικόν, ἐπιφορτισμένον μὲ τὴν εἴσπραξιν τῶν φόρων, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς φόρους τῶν πόλεων. Ὁ ἀνώτερος αὐτὸς ἀξιωματικὸς ἦλθεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ πολύν, ἀξιόλογον καὶ ἰσχυρὸν στρατόν,

Ὡμίλησε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, μὲ πολλὴν δολιότητα, λόγους, εἰρηνικούς. Οἱ Ἰουδαῖοι ἔδωσαν ἐμπιστοσύνην εἰς αὐτόν. Ἔπειτα ὅμως ἐκεῖνος ἐπέπεσεν αἰφνιδίως ἐναντίον τῆς πόλεως, ἐπέφερε μεγάλην σφαγὴν εἰς τοὺς κατοίκους της καὶ ἐξώντωσε πολλοὺς ἀπὸ τὸν ἰουδαϊκὸν λαόν.

καὶ ἐμίλησε εἰς τοὺς Ἰουδαίους λόγια εἰρηνικά, ἀλλὰ δόλια καὶ ὑποκριτικά· οἱ Ἰουδαῖοι παρεπλανήθησαν ἀπὸ τὰ λόγια του καὶ ἔδωκαν ἐμπιστοσύνην εἰς ὅσα τοὺς εἶπεν. Ὅμως αὐτὸς ἐπετέθη αἰφνιδίως ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐκτύπησε τοὺς κατοίκους της πολὺ σκληρά, ὥστε ἐπροξένησε μεγάλην σφαγὴν καὶ ἔτσι ἐθανάτωσε πολλοὺς ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ἐλαφυραγώγησε τὴν πόλιν, τὴν παρέδωσεν εἰς τὸ πῦρ, ἐκρήμνισε τὰς οἰκίας της καὶ τὰ τείχη της ὁλόγυρα.

Ἐλεηλάτησε τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν ἐπυρπόλησε καὶ κατεδάφισε τὰ σπίτια της καὶ τὰ γύρω-γύρω ἀπὸ αὐτὴν τείχη.

Οἱ στρατιῶται του ἐπῆραν αἰχμαλώτους πολλὰς γυναίκας καὶ παιδιά καὶ ἐπῆραν ὑπὸ τὴν κατοχήν των τὰ ζῶα τῆς περιοχῆς.

Αὐτὸς δὲ καὶ ὁ στρατός του συνέλαβαν αἰχμαλώτους τίς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιὰ καὶ ἅρπαξαν τὰ ζῶα.

Ἔπειτα οἱ Σύροι στρατιῶται ἔκτισαν γύρω ἀπὸ τὴν παλαιὰν πόλιν τοῦ Δαυῒδ μεγάλα καὶ ἰσχυρὰ τείχη μὲ ἰσχυροὺς ἐπίσης πύργους, καὶ ἔτσι ἔγιναν κύριοι τῆς ἀκροπόλεως.

Κατόπιν ὁ στρατὸς τοῦ Ἀντιόχου ἔκτισε καὶ πάλιν τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ (τὸ τμῆμα τῆς Ἱερουσαλήμ, ποὺ κατέλαβεν ὁ Δαβὶδ ἀπὸ τοὺς Ἰεβουσαίους) καὶ τὴν ὠχύρωσε μὲ μεγάλον, ἰσχυρὸν τεῖχος καὶ πύργους ἰσχυρούς· ἔτσι ἔγινε ὁ χῶρος αὐτὸς τὸ φρούριον, ἡ ἀκρόπολίς των.

Ἐτοποθέτησαν ἐκεῖ φρουρὰν ἀπὸ εἰδωλολάτρας, ἀπὸ ἀνθρώπους ἁμαρτωλοὺς καὶ ἐξωμότας Ἰουδαίους, καὶ κατέστησαν οὕτω ὀχυρὰν ἀκρόπολιν των τὸ φρούριον τοῦτο.

Ἐκεῖ δὲ ἐγκατέστησαν ς φρουρὰν ἄνδρες εἰδωλολάτρες, ἁμαρτωλούς, ἀνθρώπους παρανόμους (Συρο-Μακεδόνες καὶ Ἰουδαίους ἐξωμότες), οἱ ὁποῖοι ὠχυρώθησαν εἰς τὴν ἀκρόπολιν αὐτήν.

Ἐκεῖ συνεκέντρωσαν ὅπλα καὶ τροφάς, ἔβαλαν ἐπίσης καὶ ὅλα τὰ λάφυρα, τὰ ὁποῖα εἶχαν λαφυραγωγήσει ἀπὸ τὴν πόλιν Ἱερουσαλήμ. Ἔτσι δὲ αὐτὴ ἡ ἀκρόπολις ἔγινε πολὺ ἐπικίνδυνος περιοχὴ διὰ τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ἐκεῖ ἀποθήκευσαν ὅπλα καὶ τρόφιμα· ἐκεῖ ἐπίσης συνεκέντρωσαν καὶ ἀποθήκευσαν τὰ λάφυρα, ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὴν λεηλασίαν τῆς Ἱερουσαλήμ. Μὲ ὅλα αὐτὰ τὸ φρούριον ἐκεῖνο ἔγινε μεγάλη ἀπειλὴ καὶ πρόξενος δεινῶν διὰ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ἀκόμη περισσότερον ἔγινε φοβερὸν ὁρμητήριον ἐναντίον τοῦ ἱεροῦ ναοῦ καὶ παντοτεινὸς τρομερὸς ἐχθρὸς διὰ τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ἡ ἀκρόπολις ἐκείνη ἔγινε πρὸ παντὸς παγίδα διὰ τὸν Ναὸν καὶ συνεχὴς ἀπειλή, μόνιμος καὶ φοβερὸς ἀντίπαλος διὰ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ἀπὸ ἐκεῖ οἱ Σύροι στρατιῶται ἔπλητταν τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς προσκυνητάς, ἔχυναν ἀθῶον αἷμα γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐμόλυναν τὸν ἱερὸν αὐτὸν χῶρον,

Διότι οἱ ἄνδρες τοῦ φρουρίου ἐκείνου ἐφόνευσαν καὶ ἔχυσαν ἀφθόνως τὸ αἷμα ἀθώων ἀνθρώπων γύρω ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ ἐμόλυναν καὶ ἐβεβήλωσαν τὸν ἱερὸν χῶρον τοῦ ἁγίου Ναοῦ.

Οἱ κάτοικοι, ἐξ αἰτίας τῶν συμφορῶν αὐτῶν, ἔφευγαν καὶ ἔτσι ἡ Ἱερουσαλὴμ ἔμεινεν ὡς κατοικητήριον τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν. Ἔγινε ξένη δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχον γεννηθῆ εἰς αὐτήν, διότι τὰ τέκνα της τὴν ἐγκατέλειψαν καὶ ἔφυγαν.

Ἕνεκα τῆς τρομοκρατίας αὐτῆς τῆς φρουρᾶς οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ ἔφυγαν καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ κατήντησε κατοικία ξένων λαῶν ἔτσι ἡ ἁγία Πόλις ἔγινε τόπος ξένος διὰ τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἐγεννήθησαν εἰς αὐτήν, διότι τὰ ἰδικά της παιδιὰ τὴν ἐγκατέλειψαν.

Ὁ ναὸς τῆς ἔμεινεν ἔρημος ἀπὸ ἀνθρώπους, ὅπως ἡ ἀκατοίκητος ἔρημος. Αἱ ἑορταί της μετεστράφησαν εἰς ἡμέρας πένθους καὶ τὰ ἱερὰ αὐτῆς Σάββατα ἔγιναν ἀντικείμενα χλευασμοῦ. Κάθε τι, τὸ ὁποῖον ἐθεωρεῖτο τίμιον δι’ αὐτούς, ἔγινεν ἀντικείμενον ἐξουδενώσεως.

Ὁ ἅγιος Ναός της καὶ ὁ ἱερὸς χῶρος τοῦ ἐρημώθη ἀπὸ ἀνθρώπους ὅπως ἡ ἔρημος, οἱ θρησκευτικὲς ἑορτές της μετεβλήθησαν εἰς ἡμέρας θλίψεως καὶ πένθους, τὰ Σάββατά της ἔγιναν ἀντικείμενον περιφρονήσεως καὶ ὕβρεως, καὶ ἡ τιμή της ἀντικείμενον ἐξευτελισμοῦ.

Ὅση ἄλλοτε ἦτο ἡ λαμπρότης καὶ ἡ δόξα της, τόση ἔγινε τώρα ἡ καταφρόνησίς της, τὸ δὲ μεγαλεῖον της μετεστράφη εἰς πένθος.

Ἡ ἀδοξία, ἡ περιφρόνησις καὶ ἡ καταισχύνῃ της ἦταν τώρα τόσον μεγάλη, ὅσον μεγάλη ἦταν ἄλλοτε ἡ δόξα καὶ ἡ φήμη της· τὸ δὲ ἄλλοτε μεγαλεῖον της μετεστράφη εἰς πένθος.

Ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος ἐκοινοποίησε διάταγμα πρὸς ὅλον τὸ βασίλειόν του, διὰ τοῦ ὁποίου διέτασσε νὰ γίνουν ὅλοι οἱ λαοὶ ἕνας λαός,

Τότε ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ὁ Ἐπιφανὴς ἐξέδωσε διάταγμα - διακήρυξιν, τὸ ὁποῖον ἀπηύθυνε πρὸς ὅλον τὸ βασίλειόν του καὶ συμφώνως πρὸς τὸ ὁποῖον ὅλοι οἱ λαοὶ τοῦ βασιλείου του ἔπρεπε νὰ ἐνωθοῦν καὶ νὰ συγχωνευθοῦν εἰς ἕνα λαόν·

καὶ νὰ ἐγκαταλείψουν ὁ καθένας ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἰδικούς του νόμους. Ὅλα τὰ ἄλλα ἔθνη ἐδέχθησαν τὴν ἀπόφασιν αὐτὴν τοῦ βασιλέως,

ἔπρεπε πρὸς τοῦτο ὅλοι οἱ ὑπήκοοί του νὰ ἐγκαταλείψῃ ὁ καθένας τους τοὺς ἰδιαιτέρους νόμους του, τὰ ἤθη, τὰ ἔθιμα καὶ τὴν θρησκείαν του. Ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἀπεδέχθησαν τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ καὶ συνεμορφώθησαν πρὸς τὴν ἀπόφασίν του.

ὅπως ἐπίσης καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας συγκατετέθησαν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν θρησκείαν τοῦ Ἀντιόχου, ἐθυσίασαν εἰς τὰ εἴδωλα καὶ ἐβεβήλωσαν τὴν ἀργίαν του Σαββάτου.

Ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλῖτες ἀπεδέχθησαν καὶ συγκατετέθησαν νὰ ἀκολουθήσουν τὴν εἰδωλολατρικὴν θρησκείαν τοῦ Ἀντιόχου καὶ προσέφεραν θυσίαν εἰς τὰ εἴδωλα καὶ ἐβεβήλωσαν τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου μὲ τὸ νὰ καταργήσουν τὴν ἀργίαν του.

Ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος ἔστειλε μὲ ἀγγελιαφόρους του ἐπιστολὰς εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς τὰς ἄλλας πόλεις τῶν Ἰουδαίων διατάσσων ὅλους, νὰ συμμορφωθοῦν μὲ τοὺς νόμους καὶ τὰς συνηθείας τῶν ξένων, ποὺ κατοικοῦσαν εἰς τὴν χώραν των.

Ἐπὶ πλέον ὁ βασιλιᾶς ἔστειλεν ἀγγελιαφόρους μὲ γραπτὲς διαταγὲς πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὶς πόλεις τῆς Ἰουδαίας· δι’ αὐτῶν διέτασσε τὸν λαὸν νὰ υἱοθετήσουν καὶ νὰ ἀποδεχθοῦν ἤθη καὶ ἔθιμα ξένα πρὸς ἐκεῖνα, ποὺ εἶχαν εἰς τὴν χώραν των.

Διέταξεν ἀκόμη νὰ παύσουν τὴν προσφορὰν τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὰς ἄλλας θυσίας, τὰς σπονδὰς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ καταργήσουν τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου, ὅπως καὶ ὅλας τὰς ἄλλας ἰδικάς των ἑορτάς.

Τοὺς διέτασσε να σταματήσουν πλέον ἀπὸ τοῦ νὰ προσφέρουν θυσίες ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἄλλες θυσίες καὶ τὶς θυσίες τοῦ κρασιοῦ (σπονδές) εἰς τὸν ἅγιον Ναὸν καὶ τὸν ἱερὸν χῶρον του καὶ νὰ βεβηλώσουν τὸ Σάββατον μὲ τὸ νὰ καταργήσουν τὴν ἀργίαν του καὶ τις ἄλλες θρησκευτικὲς ἑορτές·

Νὰ μολύνουν τὸν ἱερὸν ναὸν καὶ τοὺς προσερχομένους εἰς αὐτὸν πιστούς.

ἐπίσης νὰ βεβηλώσουν τὸν ἅγιον Ναὸν καὶ τὸν ἱερὸν χῶρον του καὶ τοὺς ἱερεῖς του (ἢ κατ’ ἄλλους: Τὸν εὐσεβῆ λαόν, ὁ ὁποῖος λατρεύει τὸν Θεόν).

Νὰ ἀνοικοδομήσουν εἰδωλολατρικοὺς βωμοὺς καὶ ναούς, νὰ καθιερώσουν εἰδωλολατρικοὺς τόπους διὰ τὰ εἴδωλα, νὰ θυσιάζουν χοίρους καὶ ἀλλὰ ἀκάθαρτα ζῶα.

Τοὺς διέτασσεν ἀκόμη νὰ κτίσουν εἰδωλολατρικοὺς βωμούς, νὰ καθορίσουν καὶ νὰ καθιερώσουν εἰδωλολατρικοὺς τόπους, νὰ κτίσουν ναοὺς πρὸς τιμὴν τῶν εἰδώλων καὶ νὰ θυσιάζουν χοίρους καὶ ἄλλα ζῶα, ποὺ οἱ Ἰουδαῖοι τὰ ἐθεωροῦσαν νομικῶς ἀκάθαρτα.

Νὰ ἀφήνουν ἀπερίτμητα τὰ παιδιά των, νὰ μολύνουν τὸν ἑαυτόν των μὲ κάθε εἶδος, τὸ ὁποῖον σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον των ἦτο βδελυκτὸν καὶ ἀκάθαρτον καὶ βέβηλον,

Ἐπὶ πλέον διέτασσε νὰ ἀφήνουν τοὺς υἱούς των ἀπεριτμήτους καὶ νὰ καθιστοῦν τοὺς ἑαυτούς των νομικῶς ἀκαθάρτους μὲ κάθε πρᾶγμα νομικῶς ἀκάθαρτον καὶ βέβηλον,

ὥστε νὰ λησμονήσουν ἔτσι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀντικαταστήσουν μὲ εἰδωλολατρικοὺς τρόπους ζωῆς καὶ θρησκείας τὰς θείας ἐντολάς.

ὥστε νὰ λησμονήσουν ἔτσι τὸν Νόμον, ποὺ τοὺς ἔδωκεν ὁ Θεός, καὶ νὰ ἀλλάξουν μὲ ἤθη εἰδωλολατρικὰ ὅσα δικαιοῦται ὁ Κύριος καὶ δημιουργός μας νὰ ἀξιοῖ, ὅπως φυλάττῃ ὁ καθένας μας.

Ἐκεῖνος δέ, ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔπραττε καὶ δὲν θὰ συνεμορφοῦτο μὲ τοὺς λόγους αὐτοὺς τοῦ βασιλέως, θὰ ἐτιμωρεῖτο διὰ θανάτου.

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ὑπακούσῃ καὶ δὲν θὰ πράξῃ σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ Ἀντιόχου, θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον.

Αὐτὰ εἶχε διατάξει ὁ βασιλεὺς καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τοῦ βασιλείου του καὶ διώρισεν ἐπόπτας καὶ ἐκτελεστὰς ἐπὶ ὅλου τοῦ λαοῦ διὰ τὴν πιστὴν τήρησιν τῶν διαταγῶν του. Διέταξε, φυσικὰ καὶ τοὺς Ἰουδαίους, τοὺς εἰς τὰς πόλεις τῆς Ἰουδαίας, νὰ θυσιάζουν ὁ καθένας εἰς τὴν ἰδικήν του πόλιν καὶ ὄχι εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Τέτοιο ἦταν τὸ περιεχόμενον τοῦ διατάγματος, ποὺ ἔστειλεν ὁ βασιλιᾶς πρὸς ὅλους τοὺς ὑπηκόους τῆς βασιλείας του· ὥρισε δὲ ἐπόπτες διὰ νὰ ἐποπτεύουν εἰς ὅλον τὸν λαὸν διὰ τὴν τήρησιν τοῦ διατάγματός του καὶ διέταξε τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων τῆς Ἰουδαίας νὰ προσφέρουν εἰδωλολατρικὲς θυσίες ὁ καθένας εἰς τὴν πόλιν του.

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἐξωμότας Ἰουδαίους, ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐγκαταλείψει τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, συνηθροίσθησαν καὶ ἐτάχθησαν μὲ τὸ μέρος τῶν Σύρων. Αὐτοὶ ἐπροξένησαν πολλὰ δεινὰ εἰς τὴν χώραν των.

Τότε πολλοὶ ἀπὸ τὸν λαόν, ἀποστάται ἀπὸ τὸν Νόμον καὶ ἐξωμόται, συνηθροίσθησαν γύρω ἀπὸ τοὺς βασιλικοὺς τούτους ἀξιωματοῦχους, προσεκολλήθησαν εἰς αὐτοὺς καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἐπροξένησαν πολλὰ δεινὰ εἰς τὴν χώραν

Διὰ τὸν φόβον, ἰδίως ἐκ μέρους αὐτῶν, ἠναγκάσθησαν οἱ Ἰσραηλῖται νὰ καταφεύγουν εἰς ἀποκρύφους τόπους καὶ εἰς κάθε ἄλλο καταφύγιον.

ἀνάγκασαν ὅλους τοὺς ἀληθινοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀποσυρθοῦν καὶ νὰ κρυφθοῦν ὁπουδήποτε ἠμποροῦσαν, εἰς κάθε εἶδος ἀσφαλοῦς καταφυγίου.

Κατὰ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Χασελεῦ, κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν πέμπτον ἔτος (τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν βέβαια), οἰκοδόμησαν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων βδελυρὸν βωμὸν εἰδωλολατρικόν, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς τὰς διαφόρους ὁλόγυρα πόλεις τῶν Ἰουδαίων ἀνοικοδόμησαν εἰδωλολατρικοὺς βωμούς.

Καὶ κατὰ τὴν δεκάτην πέμπτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς Χασελεῦ (ἀντιστοιχεῖ πρὸς τὸν ἰδικόν μας Νοέμβριον /Δεκέμβριον), κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν πέμπτον (145ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ ἔτος 168/167 π.Χ., ἔστησαν τὸ μισητὸν καὶ βέβηλον σίγαμα τῆς Ἐρημώσεως (εἰδωλολατρικὸν βωμὸν εἰς τὸν Ὀλύμπιον Δία) ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, καὶ εἰς ὅλες τὶς γύρω διάφορες πόλεις τῆς Ἰουδαῖας ἔκτισαν εἰδωλολατρικοὺς βωμούς.

Ἔμπροσθεν εἰς τὰς θύρας τῶν οἰκιῶν των καὶ εἰς τὰς πλατείας τῶν πόλεων προσέφεραν οἱ ἐξωμόται θυμίαμα εἰς τὰ εἴδωλα.

Καὶ ἐμπρὸς εἰς τὶς πόρτες τῶν οἰκιῶν των καὶ εἰς τὶς πλατεῖες τῶν πόλεων προσέφεραν θυμίαμα εἰς τὰ εἴδωλα.

Ἐὰν τυχὸν εὕρισκαν βιβλία τοῦ Νόμου, τὰ ἔσχιζαν καὶ τὰ παρέδιδαν εἰς τὸ πῦρ.

Καὶ ὅποια βιβλία τοῦ Νόμου (τῆς Πεντατεύχου) εὕρισκαν, τὰ κατεξέσχιζαν καὶ τὰ παρέδιδαν εἰς τὴν φωτιά.

Ὅποιος ἀνεκαλύπτετο, ὅτι εἶχε πλησίον τοῦ βιβλίον τῆς Διαθήκης τοῦ Θεοῦ καὶ ὅποιος ἐφαίνετο ὅτι ἦτο ἀφωσιωμένος εἰς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως, ἐθανατώνετο.

Καὶ ὁπουδήποτε εὕρισκαν εἰς κάποιον ἀντίτυπον τοῦ βιβλίου τῆς Διαθήκης (τῆς Πεντατεύχου ἢ κάποιου βιβλίου τῆς Πεντατεύχου), ἐπέμενε δὲ τὸ πρόσωπον αὐτὸ νὰ τηρῇ τὸν Ἰουδαϊκὸν Νόμον, αὐτὸν τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ τὸν κατεδίκαζεν εἰς θάνατον.

Στηριζόμενοι εἰς τὴν δύναμίν των οἱ Σύροι, ἐφέροντο μὲ τέτοιον σκληρὸν τρόπον συνεχῶς ἀπὸ μηνὸς εἰς μῆνα ἐναντίον ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὰς πόλεις των.

Μὲ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν δύναμιν, ποὺ ἔδιδεν εἰς τοὺς ἐπιτρόπους ἐκείνους τοῦ Ἀντιόχου τὸ βασιλικὸν διάταγμα, συμπεριεφέροντο κάθε μῆνα μὲ αὐτὸν τὸν σκληρὸν τρόπον πρὸς τοὺς Ἰσραηλῖτες, τοὺς ὁποίους ἀνεκάλυπταν εἰς τὶς πόλεις ὅτι παρέβαιναν τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ.

Κατὰ δὲ τὴν εἰκοστὴν πέμπτην τοῦ μηνὸς προσῆλθαν μερικοὶ καὶ προσέφεραν θυσίας ἐπάνω εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν βωμόν, ὁ ὁποῖος εἶχε κτισθῆ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ τὴν εἰκοστὴν πέμπτην τοῦ μηνὸς Χασελεῦ (δηλαδὴ τὴν 17ην Δεκεμβρίου τοῦ 167 π.Χ.), (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Καὶ κάθε 25ην ἑκάστου μηνός, ποὺ ἦταν ἡ γενέθλιος ἡμέρα τοῦ βασιλιᾶ), οἱ πονηροὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι ἐπρόσφεραν θυσίαν εἰς τὰ εἴδωλα ἐπάνω εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν βωμὸν τοῦ Διός, ποὺ εἶχε κτισθῆ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἀκόμη δὲ οἱ Σύροι ἐθανάτωσαν ἐπίσης, σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως, καὶ γυναῖκας Ἰουδαίας, διότι, εἶχον περιτάμει τὰ τέκνα των.

Σύμφωνα δὲ μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ ἐθανάτωσαν τὶς Ἰουδαῖες γυναῖκες, ποὺ εἶχαν ἀφήσει τὰ τέκνα των νὰ ὑποστοῦν περιτομήν.

Τὰ δὲ βρέφη τὰ ἐκρέμασαν ἀπὸ τὸν τράχηλόν των, τὰ σπίτια τῶν γυναικῶν αὐτῶν ἐλεηλάτησαν καὶ ἐφόνευσαν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κάμει τὴν περιτομήν.

Κατόπιν ἐκρέμασαν ἀπὸ τὸν λαιμόν των τὰ βρέφη, ποὺ εἶχαν ὑποστῇ περιτομήν, καὶ ἐλεηλάτησαν τὰ σπτια των, ἐθανάτωσαν δὲ καὶ ὅλους, ὅσοι ἔκαμαν τὴν περιτομὴν εἰς τὰ βρέφη.

Παρ’ ὅλα αὐτὰ τὰ ἄγρια μέτρα μερικοὶ Ἰσραηλῖται, γεμᾶτοι θάρρος, ἐπῆραν τὴν σταθερὰν καὶ ἀμετάκλητον ἀπόφασιν νὰ μὴ φάγουν τίποτε, ἀπὸ ὅσα ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ ἐχαρακτηρίζεν ὡς ἀκάθαρτα.

Παρ’ ὅλον αὐτὸν τὸν διωγμὸν καὶ τὴν τρομοκρατίαν, παρουσιάσθησαν πολλοὶ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ εὑρῆκαν τὸ θάρρος καὶ τὴν δύναμιν νὰ ἀντισταθοῦν καὶ ἔλαβαν τὴν σταθερὰν ἀπόφασιν νὰ μὴ φάγουν ὀτιδήποτε ἀκάθαρτον, τὸ ὁποῖον ἀπηγόρευεν ὁ Νόμος.

Ἐπροτίμησαν αὐτοὶ νὰ ἀποθάνουν μᾶλλον, παρὰ νὰ μολυνθοῦν μὲ ἀπαγορευομένας τροφὰς καὶ νὰ βεβηλώσουν τὴν ἁγίαν Διαθήκην. Καὶ πράγματι πολλοὶ ἐθανατώθησαν.

Αὐτοὶ ἐπροτίμησαν νὰ ἀποθάνουν μᾶλλον, παρὰ νὰ μολυνθοῦν μὲ τὶς νομικῶς ἀκάθαρτες τροφές, νὰ ἀσεβήσουν καὶ νὰ ἀθετήσουν τὴν ἱερὰν Διαθήκην, ποὺ συνῆψεν ὁ Θεὸς μὲ τὸν Ἰσραήλ· καὶ πράγματι, ὅλοι αὐτοὶ ἐξετελέσθησαν!

Αὐτὰ τὰ γεγονότα ἔγιναν ἀφορμὴ μεγάλης ὀργῆς τῶν Σύρων ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτὸς ὁ διωγμὸς ἦταν οὐσιαστικῶς τρομερὰ ἔκρηξις τοῦ μεγάλου θυμοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ σκληρὰ ἀνταπόδοσις εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν διὰ τὴν ἀποστασίαν τῶν ἑλληνιζόντων Ἰουδαίων.

Κατὰ τὴν ἐποχήν ἐκείνην ὁ Ματταθίας υἱὸς Ἰωάννου, υἱοῦ τοῦ Συμεών, ἱερεὺς μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰωαρὶβ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐσηκώθη καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν Μωδεΐν.

Κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ὁ ἱερεὺς Ματταθίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωάννου καὶ ἐγγονὸς τοῦ Συμεών, μέλος τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας τοῦ Ἰωαρίβ, ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν μικρὰν πάλιν Μωδεΐν.

Ὁ Ματταθίας αὐτὸς εἶχε πέντε υἱούς· αὐτοὶ ἦσαν Ἰωάννης ὁ ἐπονομαζόμενος Γαδδίς,

Ὁ Ματταθίας εἶχε πέντε υἱούς: Τὸν Ἰωάννην, ποὺ ἐπωνομάζετο Γαδδὶς (δηλαδὴ «εὐτυχής»),

Σίμων ὁ ἐπονομαζόμενος Θασσί,

τὸν Σίμωνα, ποὺ ἐπωνομάζετο Θασσί (δηλαδὴ «πλήρης ζήλου»),

Ἰούδας ὁ ἐπονομαζόμενος Μακκαβαῖος,

τὸν Ἰούδαν, ποὺ ἐπωνομάζετο Μακκαβαῖος (δηλαδὴ «σφῦρα» ἢ «τὸ ὄνομα, τὸ ὁποῖον ἐδόθη ἀπὸ τὸν Κύριον»),

Ἐλεάζαρ ὁ ἐπικαλούμενος Αὐαράν, Ἰωνάθαν ὁ ἐπονομαζόμενος Ἀπφοῦς.

τὸν Ἐλεάζαρ, ποὺ ἐπωνομάζετο Αὐαράν (δηλαδὴ «αὐτὸς ποὺ τρυπᾳ, διαπερᾷ» ἢ «εὐκίνητος»), καὶ τὸν Ἰωνάθαν, ποὺ ἐπωνομάζετο Ἀπφοῦς (δηλαδὴ «πονηρός, πανοῦργος» ἢ «εὐνοούμενος»).

Ὁ Ματταθίας εἶδε τὰς βεβηλώσεις καὶ τὰς βλασφημίας, αἱ ὁποῖαι ἐξετοξεύοντο καὶ διεπράττοντο ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ὅταν ὁ Ματταθίας εἶδε τὶς ἱερόσυλες καὶ βέβηλες πράξεις, ποὺ εἶχαν λάβει χώραν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ εἰς βάρος τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ,

Καὶ εἶπεν· «ἀλλοίμονον, διατί ἐγεννήθηκα, διὰ νὰ ἴδω τὸ σύντριμμα τοῦ λαοῦ μου καὶ τὴν καταστροφὴν τῆς ἁγίας πόλεως καὶ νὰ μείνω ἀδιάφορος, ὅταν ἡ πόλις αὐτὴ παρεδίδετο εἰς τοὺς ἐχθροὺς καὶ ὁ ἱερὸς ναὸς εὑρίσκεται εἰς τὰ χέρια τῶν ἀλλοεθνῶν;

εἶπεν: «Ἀλλοιμονον! Διατί ἐγεννήθηκα διὰ νὰ ἴδω ὅλα αὐτὰ τὰ φοβερὰ γεγονότα, τὴν καταστροφὴν καὶ ἐρήμωσιν τοῦ λαοῦ μου, τὴν καταστροφὴν καὶ ἐρήμωσιν τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ κάθωμαι ἐκεῖ ἀδρανὴς καὶ ἀδιάφορος, καθ’ ὃν χρόνον ἡ πόλις αὐτη ἔχει παραδοθῇ εἰς τοὺς ἐχθροὺς καὶ ὁ ἱερὸς Ναὸς ἔχει πέσει εἰς τὰ χέρια τῶν ξένων;

Ὁ ὀνομαστὸς καὶ ἔνδοξος ναὸς τῆς πόλεως κατήντησε σὰν ἕνας ἀσήμαντος καὶ καταφρονημένος ἄνθρωπος.

Ὁ περίφημος Ναός της κατήντησεν, ὅπως καταντᾳ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος στερεῖται τῆς τιμῆς του καὶ περιφρονεῖται.

Τὰ πολύτιμα ἀντικείμενα τοῦ μεγαλείου της ἀπήχθησαν λάφυρα. Ἐφονεύθησαν τὰ νήπιά της εἰς τὰς πλατείας της, οἱ νέοι ἄνδρες ἔπεσαν ἐν στόματι ρομφαίας ἐκ μέρους τοῦ ἐχθροῦ.

Τὰ θαυμάσια καὶ πολύτιμα ἀντικείμενα τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐσυλήθησαν καὶ μετεφέρθησαν ὡς λεία καὶ λάφυρα· τὰ νήπιά της ἐσφάγησαν εἰς τὶς πλατεῖες της, οἱ νέοι ἄνδρες της ἐφονεύθησαν μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομο σπαθὶ τοῦ ἐχθροῦ.

Ποῖον ἔθνος δὲν ἐκληρονόμησε κάτι ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα καὶ δὲν ἐπῆρε μέρος ἀπὸ τὰ λάφυρα τῆς πόλεως αὐτῆς;

Ποῖον ἔθνος δὲν ἐκληρονόμησε τμῆμα ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἀπὸ τὰ βασιλικὰ προνόμια τῆς Ἱερουσαλήμ) καὶ δὲν ἔλαβε μέρος ἀπὸ τὰ λάφυρα τῆς Ἱερουσαλήμ;

Ὅλα τὰ κοσμήματα τῆς πόλεως ἔχουν ἀφαιρεθῇ καὶ ἡ ἰδία ἀντὶ ἐλευθέρα, ἔγινε δούλη.

Ὅλα τὰ στολίδια καὶ ὁ καλλωπισμός της ἀφηρέθησαν, καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ πόλις ἐλευθέρα ἔγινε δούλη.

Καὶ ἰδού, ὅτι ὅλα τὰ ἱερὰ καὶ ἅγιά μας καὶ ἡ ὡραιότης μας καὶ ἡ δόξα μας ἠρημώθησαν καὶ ἐμολύνθησαν ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

Καὶ νά· οἱ ἅγιοί μας τόποι, ὁ Ναὸς καὶ ὁ περὶ τοῦ Ναοῦ χῶρος, καὶ ἡ ὡραιότης τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν ἄλλων κτισμάτων καὶ ἡ λαμπρότης καὶ ἡ δόξα μας ἐρημώθηκαν· ὅλα αὐτὰ τὰ ἐμόλυναν καὶ τὰ ἐβεβήλωσαν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη!

Πρὸς τί λοιπὸν νὰ ζῶμεν ἀκόμη ἡμεῖς;»

Διὰ ποῖον σκοπὸν λοιπὸν νὰ ζῶμεν ἀκόμη;»

Ὁ Ματταθίας καὶ τὰ παιδιά τους διέρρηξαν τὰ ἱμάτιά των, ἐφόρεσαν σάκκους πένθους καὶ ἐβυθίσθησαν εἰς μεγάλον πένθος.

Ὁ Ματταθίας καὶ οἱ υἱοί του εἰς ἔνδειξιν πένθους ἔσχισαν τὰ ροῦχα των καὶ ἐφόρεσαν τρίχινα, πένθιμα ἐνδύματα καὶ ἐβυθίσθησαν εἰς βαρὺ πένθος.

Τότε εἶχαν ἔλθει οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ βασιλέως εἰς τὴν Μωδεΐν καὶ ἐξηνάγκαζαν τοὺς κατοίκους της, νὰ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὸν Νόμον καὶ νὰ θυσιάσουν εἰς τὰ εἴδωλα.

Οἱ ἀξιωματοῦχοι οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ, οἱ ὁποῖοι ἐξηνάγκαζαν τὸν λαὸν νὰ ἀποστατήσῃ ἀπὸ τὸν Νόμον, ἔφθασαν εἰς τὴν πόλιν Μωδεΐν, διὰ νὰ ἑξαναγκάσουν τοὺς κατοίκους νὰ θυσιάσουν εἰς τὰ εἴδωλα.

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας προσῆλθον ὑποτεταγμένοι εἰς τοὺς Σύρους καὶ ἐθυσίασαν. Τὸν Ματταθίαν καὶ τὰ παιδιά του τοὺς ἐκράτησαν ἰδιαιτέρως οἱ Σύροι.

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλῖτες ἐμαζεύθησαν γύρω ἀπὸ αὐτούς· συνεκεντρώθησαν δὲ εἰς χωριστὴν ὁμάδα ὁ Ματταθίας καὶ οἱ υἱοί του.

Οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ βασιλέως ὡμίλησαν πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπαν εἰς τὸν Ματταθίαν· «σὺ εἶσαι ὁ μέγας καὶ ἔνδοξος ἄρχων εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, στηριζόμενος εἰς τὰ παιδιά σου καὶ εἰς τοὺς ὁμοεθνεῖς σου.

Καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἀξιωματοῦχοι τοῦ βασιλιᾶ ἀπηυθύνθησαν πρὸς τὸν Ματταθίαν καὶ τοῦ εἶπαν: «Σὺ εἶσαι εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν ἀρχηγὸς ἔνδοξος καὶ μεγάλος, ἄνθρωπος κύρους καὶ ἐπιρροῆς, ἔχεις δὲ ως ὑποστηρικτὰς υἱοὺς καὶ ἀδελφούς (συμπατριῶτες).

Τώρα, λοιπόν, ἔλα πρῶτος καὶ ἐκτέλεσε τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως, ὅπως ἔπραξαν ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐναπομείνει εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐὰν συμμορφωθῇς πρὸς τὴν διαταγὴν αὐτήν, σὺ καὶ ἡ οἰκογένειά σου θὰ εἶσθε ἀπὸ τοὺς στενοὺς φίλους τοῦ βασιλέως. Σὺ καὶ τὰ παιδιά σου θὰ δοξασθῆτε καὶ θὰ πλουτήσετε μὲ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σὲ πολυάριθμα ἀλλὰ δῶρα, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς στέλλωνται».

Ἐμπρός, λοιπόν, πλησίασε πρῶτος καὶ ἐκτέλεσε τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ - πρόσφερε θυσίαν εἰς τὰ εἴδωλα -ὅπως ἔκαμαν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ οἱ ἄνδρες τῆς Ἰουδαίας (κατ’ ἄλλους: Οἱ ἠγέτες τοῦ Ἰούδα) καὶ ὅσοι ἔχουν ἀπομείνει εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐὰν συμμορφωθῇς πρὸς τὴν βασιλικὴν αὐτὴν ἐντολήν, θὰ εἶσαι σὺ καὶ ἡ οἰκογένειά σου μεταξὺ τῶν στενῶν φίλων τοῦ βασιλιᾶ· σὺ δὲ καὶ οἱ υἱοί σου θὰ τιμηθῆτε καὶ θὰ ἀμειφθῆτε μὲ ἀσῆμι καὶ χρυσάφι καὶ μὲ ἄλλα πολλὰ καὶ πλούσια δῶρα».

Ὁ Ματταθίας μὲ φωνὴν μεγάλην ἀπεκρίθη καὶ εἶπε· «καὶ ἐὰν ἀκόμη ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ βασιλείου τοῦ βασιλέως Ἀντιόχου, ὑπακούουν εἰς αὐτόν, ὥστε τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ νὰ ἀποστατήσῃ ἀπὸ τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων του καὶ νὰ προτιμήσουν ὑπακοὴν εἰς τὰς ἐντολὰς τοῦ Ἀντιόχου,

Εἰς τὰ λόγια αὐτὰ ὁ Ματταθίας ἀπάντησε μὲ δυνατὴν φωνήν: «Καὶ ἂν ἀκόμη ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται εἰς τὴν βασιλικὴν ἐξουσίαν τοῦ βασιλιᾶ, ὑπακούουν εἰς αὐτόν, ὥστε νὰ ἀρνηθοῦν τὴν θρησκείαν τῶν πατέρων των καὶ νὰ γίνουν ἀποστάται τῆς θρησκείας των, ἐπειδὴ ἐπροτίμησαν νὰ συμμορφωθοῦν εἰς τὶς διαταγές του,

ἐγὼ ὅμως, τὰ παιδιά μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου, θὰ πράξωμεν καὶ θὰ φερθῶμεν σύμφωνα μὲ τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν συνῆψαν οἱ πατέρες μας μὲ τὸν Θεόν μας.

ὅμως ἐγὼ καὶ οἱ υἱοί μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου θὰ συνεχίσωμεν νὰ βαδίζωμεν σύμφωνα μὲ τὴν διαθήκην, ποὺ ἔχουν συνάψει οἱ πατέρες μας μὲ τὸν ἕνα καὶ μόνον ἀληθινὸν Θεόν.

Παρακαλῶ δὲ θερμῶς τὸν Θεὸν νὰ μᾶς σπλαγχνισθῇ, ὥστε ποτὲ νὰ μὴ ἐγκαταλείψωμεν τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς του.

Εἴθε νὰ μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ ὁ Θεὸς καὶ νὰ μᾶς προφυλάξῃ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν Νόμον του καὶ ὅσα δικαιοῦται ὁ Κύριος καὶ δημιουργός μας νὰ ἀξιοῖ, ὅπως φυλάττῃ ὁ καθένας μας.

Λοιπόν, δὲν θὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως, ὥστε νὰ βαδίσωμεν δεξιὰ ἢ ἀριστερὰ καὶ νὰ ἐγκαταλείψωμεν τὴν λατρείαν μας».

Δὲν πρόκειται λοιπὸν νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὶς ἐντολὲς τοῦ βασιλιᾶ, ὥστε νὰ περιφρονήσωμεν καὶ νὰ παραβῶμεν τὴν θρησκείαν μας καὶ νὰ παρεκκλίνωμεν ἔστω καὶ ἕνα βῆμα ἀπὸ αὐτὴν πρὸς τὰ δεξιὰ ἢ πρὸς τὰ ἀριστερά».

Ὅταν ὁ Ματταθίας ἔπαυσε νὰ λέγῃ τοὺς ἡρωϊκοὺς αὐτοὺς λόγους, ἕνας Ἰουδαῖος, ἐξωμότης προφανῶς, εἰς καταφρόνησιν τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ματταθία ἐπλησίασεν ἐνώπιον ὅλων, διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίαν εἰς τὸν βωμόν, ποὺ εὑρίσκετο ἐν Μωδεΐν, σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλέως.

Μόλις ὁ Ματταθίας ἐτελείωσε τὰ λόγια αὐτά, ἕνας ἐξωμότης Ἰουδαῖος ἐπροχώρησε ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων, διὰ νὰ θυσιάσῃ ἐπάνω εἰς τὸ εἰδωλολατρικὸν θυσιαστήριον, ποὺ ἐστήθη εἰς τὴν Μωδεΐν, σύμφωνα μὲ τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ.

Τὸν εἶδεν ὁ Ματταθίας, ἐκυριεύθη ἀπὸ ἀγανάκτησιν, ἀνακατώθηκε τὸ ἐσωτερικόν του, τὸν κατέλαβεν ἱερὸς θυμὸς σύμφωνα καὶ μὲ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ἔτρεξε καὶ ἔσφαξεν ἐκεῖνον ἐπάνω εἰς τὸν βωμόν.

Ὅταν ὁ Ματταθίας εἶδε τὴν κίνησιν καὶ τὴν πρόθεσιν αὐτὴν τοῦ Ἰουδαίου, ἀγανάκτησε καὶ ἐκυριεύθη ἀπὸ ἱερὸν ζῆλον συνεκλονίσθη βαθύτατα ὅλος ὁ συναισθηματικός του κόσμος καὶ ἀφῆκε νὰ ἐκσπάσῃ ὁ ἱερὸς θυμός του σύμφωνα μὲ τὴν ἀπόφανσιν καὶ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ Θεοῦ· καὶ ὑπὸ τὸ κράτος τοῦ ἱεροῦ ζήλου καὶ τῆς δικαίας ὀργῆς του ὥρμησε κατὰ τοῦ Ἰουδαίου καὶ τὸν ἔσφαξεν ἐπάνω εἰς τὸ εἰδωλολατρικὸν θυσιαστήριον.

Ἐφόνευσεν ἐπίσης κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην καὶ αὐτὸν τὸν ἀξιωματικόν τοῦ βασιλέως, ὁ ὁποῖος ἠνάγκαζε τοὺς Ἰουδαίους νὰ προσφέρουν θυσίας, ἐκρήμνισε δὲ καὶ τὸν εἰδωλολατρικὸν βωμόν.

Τὴν ἰδίαν ἐπίσης ὥραν ἐθανάτωσε καὶ τὸν ἀπεσταλμένον τοῦ βασιλιᾶ, ὁ ὁποῖος ἑξανάγκαζε τοὺς Ἰουδαίους νὰ θυσιάζουν εἰς τὰ εἴδωλα, κατόπιν δὲ ἐγκρεμισε καὶ κατέστρεψε τὸ εἰδωλολατρικον θυσιαστήριον.

Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ὁ Ματταθίας ἔδειξε ζῆλον ἱερὸν ὑπὲρ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, ὅπως ἔκαμεν ἄλλοτε καὶ ὁ Φινεές, ὁ ὁποῖος ἐφόνευσε τὸν Ζαμβρὶ τὸν υἱόν τοῦ Σαλώμ.

Μὲ τὴν πρᾶξιν του αὐτὴν ὁ Ματταθίας ἔδειξε τὸν θερμὸν ζῆλον του διὰ τὸν Νόμον, ὅπως ἄλλοτε καὶ ὁ Φινεές, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ζῆλον πρὸς τὸν Νόμον ἐφόνευσε τὸν Ζαμβρί, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλώμ.

Ἐν συνεχείᾳ δὲ ὁ Ματταθίας διέτρεξεν ὅλην τὴν πόλιν, ἐκραύγασε μὲ φωνὴν μεγάλην καὶ ἔλεγε· «καθένας, ποὺ εἶναι ζηλωτὴς τοῦ Νόμου καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τηρῇ τὴν διαθήκην τοῦ Θεοῦ, ἂς ἔλθῃ κοντά μου».

Κατόπιν ὁ Ματταθίας διέτρεχε τὴν Μωδεΐν, ἐφώναξε μὲ φωνὴν δυνατὴν καὶ ἔλεγε: «Καθένας, ὁ ὁποῖος εἶναι ζηλωτὴς τοῦ Νόμου καὶ ἀγωνίζεται νὰ μένῃ σταθερὸς καὶ νὰ ἐφαρμόζῃ τὴν διαθήκην, ποὺ ἔχει συνάψει ὁ Θεὸς μὲ τοὺς πατέρας μας, ἂς βγῇ ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἂς μὲ ἀκολουθήσῃ».

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην αὐτὸς καὶ τὰ παιδιά του ἐγκατέλειψαν ὅλα, ὅσα εἶχαν εἰς τὴν πόλιν Μωδεΐν, καὶ κατέφυγαν εἰς τὰ ὄρη.

Αὐτὸς δὲ καὶ οἱ υἱοί του κατέφυγαν εἰς τὰ ὄρη, ἀφοῦ ἐγκατέλειψαν ὅλα τὰ ὑπάρχοντά των εἰς τὴν πόλιν (Μωδεΐν).

Τότε ἕνας μεγάλος ἀριθμὸς Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ, κατέβηκαν εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἐγκατεστάθηκαν ἐκεῖ,

Τότε πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦσαν νὰ εἶναι δίκαιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὶς ἀποφάνσεις καὶ τὶς δίκαιες κρίσεις τοῦ Θεοῦ, κατέβησαν εἰς τὴν ἔρημον τῆς Ἰουδαίας καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ,

αὐτοὶ καὶ τὰ παιδιά των, αἱ γυναῖκες των καὶ τὰ ζῶα των, διότι αἱ συμφοραὶ ἐπληθύνθησαν καὶ τοὺς κατεβάρυναν εἰς τὴν πόλιν.

αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοί των καὶ οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ ζῶα των, διότι ἡ καταπίεσις καὶ τὰ δεινά, ποὺ ὑπέφεραν ἀπὸ τὸν διωγμὸν τοῦ βασιλιᾶ, εἶχαν πολλαπλασιασθῆ καὶ ἔγιναν ἀφόρητα.

Τὸ γεγονὸς ὅμως αὐτὸ ἐγνωστοποιήθη εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς καὶ τὸ στράτευμα τοῦ βασιλέως, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ, ὅτι δηλαδὴ ἄνδρες Ἰουδαῖοι κατεπάτησαν τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλέως καὶ κατέφυγαν εἰς ἀποκρήμνους περιοχὰς τῆς ἐρήμου.

Ἔφθασεν ὅμως ἡ πληροφορία εἰς τοὺς ἀξιωματικοὺς τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὶς στρατιωτικὲς δυνάμεις, ποὺ ἐστάθμευαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, ὅτι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀψήφησαν καὶ ἀπέρριψαν τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ, κατέβησαν εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἐκρύβησαν εἰς μέρη ἀπόκρυφα.

Ἀμέσως πολλοὶ στρατιῶται τοῦ βασιλέως ἔτρεξαν εἰς καταδίωξίν των καὶ ὅταν τοὺς συνήντησαν, ἐστρατοπέδευσαν ἀπέναντί των. Ἀπεφάσισαν δὲ νὰ πολεμήσουν αὐτοὺς κατὰ τὴν ἡμέραν του Σαββάτου.

Ἀμέσως ἕνα ἰσχυρὸν καὶ πολυάριθμὸν ἀπόσπασμα Σύρων στρατιωτῶν ἔτρεξεν εἰς καταδίωξίν των καί, ὅταν τοὺς συνήντησαν, ἔλαβαν γύρω ἀπὸ αὐτοὺς θέσεις μάχης καὶ ἑτοιμάσθηκαν νὰ τοὺς ἐπιτεθοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου.

Εἶπον ὅμως προηγουμένως πρὸς αὐτοὺς οἱ Σύροι· «Τέλος πάντων ὅ,τι ἐκάματε, ἐκάματε ἕως τώρα. Ἐβγᾶτε ἀπὸ τὰς κρύπτας σας καὶ τηρήσατε τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλέως καὶ θὰ σᾶς χαρισθῇ ἡ ζωή».

Οἱ ἀξιωματικοὶ τοῦ Συριακοῦ ἀποσπάσματος ἐφώναξαν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους: «Ἀρκετὰ μέχρι τώρα! Τώρα βγῆτε ἔξω ἀπὸ τὶς κρύπτες σας καὶ κάμετε σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ καὶ θὰ σᾶς χαρίσωμεν τὴν ζωήν».

Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως ἀπήντησαν· «οὔτε θὰ ἐξέλθωμεν οὔτε ὑπακούομεν εἰς τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλέως, διότι ἡ ἔξοδός μας αὐτὴ θὰ ῃτο βεβήλωσις τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου».

Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως ἀπάντησαν: «Δὲν πρόκειται νὰ βγοῦμε· ἀρνούμεθα δὲ νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ καὶ νὰ βεβηλώσωμεν με τὴν ἔξοδόν μας αὐτὴν τὴν ἀργίαν τοῦ Σαββάτου».

Οἱ Σύροι ἔσπευσαν ἀμέσως καὶ ἤνοιξαν μάχην ἐναντίον των.

Ἀλλ’ οἱ στρατιῶται τοὺς ἐπετέθησαν αμέσως.

Οἱ Ἰουδαῖοι δὲν ἔφεραν καμμίαν ἀντίστασιν εἰς αὐτούς, δὲν ἔρριψαν οὔτε λίθον ἐναντίον των, ἀκόμη δὲ οὔτε καὶ τὰ κρησφύγετα αὐτῶν δὲν ἔφραξαν

Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως δὲν ἐπρόβαλαν καμμίαν ἀντίστασιν δὲν ἔρριψαν ἐναντίον τῶν στρατιωτῶν οὔτε μίαν πέτραν, καὶ οὔτε κἀν ἔφραξαν τὰ καταφύγιά των·

λέγοντες· «ἂς ἀποθάνωμεν ὅλοι ἐπάνω εἰς τὴν ἀθωότητά μας. Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ εἶναι μάρτυρες, ὅτι σεῖς οἱ διῶκται μας μᾶς θανατώνετε ἀδίκως».

μόνον εἶπαν: «Ἂς ἀποθάνωμεν ὅλοι ἀθῶοι, μὲ καθαρὰν καὶ ἀκατάγνωστον συνείδησιν! Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ ἂς εἶναι μάρτυρές μας ὅτι μᾶς σφάζετε καὶ μᾶς φονεύετε ἄδικα».

Οἱ Σύροι τότε ἠγέρθησαν ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, τοὺς ἐπολέμησαν καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν του Σαββάτου καὶ ἔτσι ἐξωντώθησαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐκεῖ καὶ αἱ γυναῖκες των, τὰ τέκνα των καὶ τὰ ζῶα των. Οἱ φονευθέντες ἦσαν περίπου χίλιοι ἄνθρωποι.

Τότε οἱ ἐχθροὶ τοὺς ἐπετέθησαν καὶ ἐπολέμησαν ἐναντίον τῶν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου καὶ ἔτσι ἐσφάγησαν καὶ ἀπέθαναν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά των καὶ τὰ ζῶα των ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ἐφονεύθησαν, ἔφθασε περίπου τοὺς χιλίους (1.000).

Ὅταν ὁ Ματταθίας καὶ οἱ φίλοι του ἔμαθαν τὸ τραγικὸν αὐτὸ γεγονός ἑλυπήθησαν πάρα πολὺ διὰ τοὺς φονευθέντας.

Ὅταν ὁ Ματταθίας καὶ οἱ φίλοι του ἐπληροφορήθησαν τὸ τραγικὸν αυτὸ γεγονός, ἐθρήνησαν διὰ τὴν σφαγήν των καὶ ἐπένθησαν πάρα πολύ·

Εἶπον δὲ μεταξύ των· «ἐὰν ὅλοι πράξωμεν, ὅπως ἔπραξαν οἱ ἀδελφοί μας καὶ ἐν ἡμέρᾳ Σαββάτῳ δὲν πολεμήσωμεν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ὑπὲρ τῆς ζωῆς μας καὶ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, πολὺ συντόμως θὰ μᾶς ἐξολοθρεύσουν ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς».

καὶ εἶπαν μεταξύ των: «Ἐὰν κάμωμεν ὅλοι, ὅπως ἔκαμαν οἱ ἀδελφοί μας, καὶ ἀρνηθῶμεν νὰ πολεμήσωμεν ἐναντίον τῶν ἐθνικῶν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου διὰ τὴν ζωήν μας καὶ διὰ τοὺς νόμους καὶ τὰ ἤθη μας, πολὺ γρήγορα οἱ ἐθνικοὶ θὰ μᾶς ἐξηφανίσουν ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς».

Ἐπῆραν λοιπὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τὴν ἀπόφασιν καὶ εἶπαν· «ὁποιοσδήποτε θὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον μας εἰς πόλεμον κατὰ τὴν ἡμέραν του Σαββάτου, θὰ τὸν πολεμήσωμεν καὶ δὲν θὰ μείνωμεν νὰ φονευθῶμεν ὅλοι, ὅπως ἐφονεύθησαν οἱ ἀδελφοί μας εἰς τὰ κρησφύγετά των».

Ἔτσι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπεφάσισαν καὶ εἶπαν: «Οἰοσδήποτε ἄνθρωπος θελήσῃ νὰ μᾶς ἐπιτεθῇ μὲ πόλεμον κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου, θὰ ἀντισταθῶμεν καὶ θὰ πολεμήσωμεν ἐναντίον του· ἔτσι δὲν θὰ φονευθῶμεν καὶ δὲν θὰ ἀποθάνωμεν ὅλοι, ὅπως ἐσφάγησαν καὶ ἀπέθαναν οἱ ἀδελφοί μας εἰς τὰ ἐρημικὰ καταφύγια των».

Τότε συνεκεντρώθησαν καὶ ἠνώθησαν μὲ αὐτοὺς ὁ στρατὸς τῶν Ἀσιδαίων, ἄνδρες Ἰσραηλῖται πολὺ δυνατοὶ καὶ εὐσεβεῖς. Αὐτοὶ εἶχαν σταθερὰν τὴν ἀπόφασιν καὶ νὰ ἀποθάνουν ἀκόμη διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ Νόμου.

Τότε συνεκεντρώθησαν καὶ συνενώθηκαν μὲ τὸν Ματταθίαν καὶ τοὺς φίλους του ἡ στρατιωτικὴ ὁμάδα τῶν Ἁσιδαίων, ἄνδρες ἀπὸ τὸν Ἰσραὴλ ρωμαλέοι, θαρραλέοι καὶ ἀποφασιστικοὶ πολεμισταί· οἱ Ἰσραηλῖται αὐτοὶ ἦσαν ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀφιερωθῆ ἑκουσίως καὶ δοθῇ ὁλοκλήρως εἰς τὴν τήρησιν καὶ προάσπισιν τοῦ Νόμου.

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἤθελαν νὰ ἀποφύγουν τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ δεινὰ, ἦλθαν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους καὶ ἔτσι ηὐξήθη ἡ δύναμις τοῦ Ματταθίου καὶ τῶν περὶ αὐτόν.

Μαζὶ μὲ τοὺς περὶ τὸν Ματταθίαν καὶ τοὺς Ἁσιδαίους συνενώθηκαν καὶ ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς, ποὺ εἶχαν γίνει φυγάδες ἕνεκα τῶν διωγμῶν κατὰ τῆς Ἰουδαϊκῆς θρησκείας· αὐτοὶ ηὔξησαν τὸν ἀριθμὸν τῶν ἀνδρῶν τοῦ Ματταθία καὶ τῶν Ἁσιδαίων καὶ ἐνίσχυσαν τὴν δύναμίν των.

Ὅλοι αὐτοὶ συνεκρότησαν μεγάλην δύναμιν καὶ ἐκτύπησαν κατ’ ἀρχὰς ἐπάνω εἰς τὴν δίκαιον ὀργήν των τοὺς ἐξωμότας Ἰουδαίους καὶ ἐν τῷ θυμῷ των ἐφόνευσαν τοὺς παρανόμους αὐτοὺς ἄνδρας. Οἱ ἄλλοι ἀπὸ τοὺς ἐξωμότας Ἰουδαίους, ποὺ διέφυγαν τὸν θάνατον, κατέφυγαν ἀνάμεσα εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, διὰ νὰ εὕρουν σωτηρίαν.

Ὅλοι αὐτοὶ ὠργανώθησαν εἰς στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐπάνω εἰς τὴν ἔκρηξιν τοῦ θυμοῦ των ἐκτύπησαν καὶ ἐφόνευσαν τοὺς ἐξωμότες Ἰουδαίους καὶ ἐπάνω εἰς τὴν μανίαν τοῦ θυμοῦ των τοὺς ἀποστάτες, ποὺ ἀρνήθηκαν καὶ παρέβησαν τὸν Νόμον. Ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες καὶ ἀποστάτες ἐγλύτωσαν τὸν θάνατον, κατέφυγαν εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη διὰ νὰ σωθοῦν.

Ὁ Ματταθίας καὶ τὰ παιδιά του, περιέτρεχαν τὴν χώραν καὶ ἐκρήμνιζαν τοὺς εἰδωλολατρικοὺς βωμούς.

Κατόπιν ὁ Ματταθίας καὶ οἱ φίλοι του «ἐκτένισαν» καὶ ἐσάρωσαν τὴν χώραν καὶ ἐκρήμνιζαν καὶ κατεδάφιζαν τὰ εἰδωλολατρικὰ θυσιαστήρια

Περιέτεμνον δὲ διὰ τῆς βίας τὰ ἀπερίτμητα μικρὰ παιδιά τῶν Ἰουδαίων, ὅσα εὕρισκαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

καὶ περιέτεμαν διὰ τῆς βίας ὅλα τὰ ἀπερίτμητα παιδιὰ τῶν Ἰουδαίων, τὰ ὁποῖα εὕρισκαν εἰς τὰ ὅρια τῆς χώρας τοῦ Ἰσραήλ.

Κατεδίωξαν τοὺς αὐθάδεις καὶ ἀλαζονικοὺς ἀνθρώπους. Μὲ αὐτὰς δὲ τὰς ἠρωϊκάς των προσπαθείας κατευωδόθη τὸ ἔργον των.

Ἐπίσης κατεδίωξαν τοὺς ἀλαζόνας καὶ αὐθάδεις ἀνθρώπους, ὅλη δὲ ἡ στρατιωτικὴ ἐπιχείρησις, ποὺ ἀνέλαβαν, ἐστέφθη ἀπὸ ἐπιτυχίαν.

Ὑπερησπίζοντο τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν καὶ ἐναντίον τῆς ἐξουσίας τῶν βασιλέων καὶ δὲν ἐπέτρεψαν νὰ νικήσῃ ἡ δύναμις τῶν ἁμαρτωλῶν (ἐξωμοτῶν).

Ἔτσι διέσωσαν τὸν ἱερὸν Νόμον ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐθνικῶν καὶ τῶν βασιλέων, τὸν ὑπερήσπισαν καὶ ἐφ’ ράντισαν νὰ ἐφαρμόζεται· μὲ τὴν στρατιωτικήν των ἐπιχείρησιν ἀφῄρεσαν τὴν δύναμιν ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες, τοὺς συνέτριψαν καὶ ἀπέκτησαν τὸν ἔλεγχον τῆς καταστάσεως.

Ὅταν ἐπλησίασαν αἱ ἡμέραι τῆς ἐκδημίας τοῦ Ματταθίου, εἶπε πρὸς τὰ παιδιά του· «σήμερον κυριαρχεῖ ἡ αὐθάδεια καὶ ἡ ἀλαζονεία. Εἶναι καιρὸς καταστροφῆς καὶ μεγάλης ὀργῆς.

Ὅταν ἐπλησίασαν οἱ ἡμέρες τοῦ θανάτου τοῦ Ματταθία, εἶπε πρὸς τοὺς υἱούς του: «Σήμερα ἰσχυροποιήθη καὶ βασιλεύει σταθερὰ ἡ ὑπερηφάνεια, ἡ αὐθάδεια καὶ ἡ ἐπιτίμησις καὶ ὁ ἔλεγχος ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν· σήμερα εἶναι καιρὸς συμφορᾶς, σφοδρᾶς ἀγανακτήσεως καὶ μεγάλης ὀργῆς.

Τώρα, λοιπόν, τέκνα μου, ἀναπτύξατε καὶ θερμάνατε μέσα σας τὸν ζῆλον διὰ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ. Θυσιάσατε καὶ τὴν ζωήν σας ὑπὲρ τῆς διαθήκης, ἡ ὁποία ἔγινε μεταξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν πατέρων μας.

Τώρα ὅμως, παιδιά μου, εἶναι καιρὸς νὰ πυρώσετε τὴν ψυχήν σας ἀπὸ ἱερὸν ζῆλον διὰ τὸν Νόμον τοῦ Κυρίου καὶ νὰ προσφέρετε τὴν ζωήν σας διὰ τὴν διαθήκην, ποὺ ἔχει συνάψει ὁ Θεὸς μὲ τοὺς προπάτορές μας.

Ἐνθυμηθῆτε καὶ μιμηθῆτε τὰ ἡρωϊκὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμαν οἱ πατέρες μας εἰς τὴν ἐποχήν των. Καὶ ἔτσι θὰ πάρετε μεγάλην δόξαν καὶ θὰ ἀποκτήσετε αἰώνιον ὄνομα.

Ἐνθυμηθῆτε (καὶ μιμηθῆτε) τὰ ἡρωικὰ ἔργα τῆς πίστεως τῶν πατέρων μας, τὰ ὁποῖα ἔκαμαν εἰς τὴν ἐποχήν των, καὶ θὰ λάβετε ὡς βραβεῖον δόξαν μεγάλην καὶ ὄνομα ἀλησμόνητον καὶ αἰώνιον.

Μήπως ὁ Ἁβραὰμ δὲν ἀπεδείχθη πιστὸς κατὰ τὴν διάρκειαν τοῦ πειρασμοῦ; Καὶ δὲν ἐλογαριάσθη τοῦτο δι’ αὐτὸν εἰς ἀρετὴν καὶ δικαίωσιν;

Μήπως ὁ Ἀβραὰμ δὲν ἀπεδείχθη πιστός, ὅταν ἐδοκιμάσθη ἀπὸ τὸν Θεὸν μὲ τὴν θυσίαν τοῦ Ἰσαάκ, καὶ ἡ πίστις του ἐκείνη ἐλογαριάσθη εἰς αὐτὸν ὡσὰν μεγάλη ἀρετή, ὡς τὸ κεφάλαιον ὅλων τῶν ἀρετῶν, ὥστε ὁ Θεὸς νὰ τὸν δικαιώσῃ;

Ὁ Ἰωσὴφ πάντοτε, μάλιστα δὲ εἰς τὴν περίοδον τῆς θλίψεώς του, ἐτήρησε τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἔγινε διὰ τοῦτο βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ἰωσὴφ κατὰ τὴν περίοδον τοῦ σοβαροῦ κινδύνου καὶ τοῦ μεγάλου πειρασμοῦ του ἐφύλαξε μὲ πιστότητα τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ καὶ δι’ αὐτὸ ἔγινε ἄρχων καὶ ἀντιβασιλιᾶς τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Φινεές, ὁ πρόγονός μας, πλημμυρισμένος ἀπὸ ἱερὸν ζῆλον διὰ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ἐπῆρεν ἱερὰν τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι θὰ ἔχῃ αἰωνίαν τὴν ἱερωσύνην.

Ὁ Φινεές, ὁ προπάτοράς μας, διότι παρουσίασε πύρινον ἱερὸν ζῆλον διὰ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ἔλαβεν ὡς μισθὸν τὴν ὑπόσχεσιν καὶ συνθήκην περὶ αἰωνίας ἱερωσύνης.

Ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, ἐπειδὴ ἐξεπλήρωσε τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, ἔγινε κριτὴς μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ Ἰησοῦς τοῦ Ναυῆ, ἐπειδὴ ὑπήκουσεν εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ Μωϋσῆ καὶ ἔφερεν εἰς πέρας τὸ ἔργον, ποὺ τοῦ ἀνέθεσεν ὁ Θεός, ἔγινε κριτὴς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ Χάλεβ, διότι διεμαρτυρήθη καὶ ὡμολόγησε τὴν ἀλήθειαν ἐνώπιον τῆς συγκεντρώσεως τῶν Ἑβραίων, ἐπῆρεν ἰδιαιτέραν κληρονομίαν ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Παλαιστίνης.

Ὁ Χάλεβ, ἐπειδὴ διεμαρτυρήθη δι’ ὅσα οἱ ἄλλοι κατάσκοποι μετέφεραν ὡς πληροφορίες εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, καὶ διότι ἐξέθεσε δημοσίως εἰς τὴν συνάθροισιν τοῦ λαοῦ τὴν ἀλήθειαν, ἔλαβεν ὡς ἀμοιβὴν τὴν πόλιν Χεβρὼν ὡς ἰδιαίτερον μερίδιον κληρονομίας ἀπὸ τὴν γῆν Χαναάν.

Ὁ Δαυῒδ διὰ τὴν εὐλάβειάν του καὶ τὴν ἀγαθότητα τῆς καρδίας του ἐκληρονόμησε τὸν θρόνον τῆς βασιλείας εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας.

Ὁ Δαβίδ, διὰ τὴν εὐσέβειάν του καὶ τὴν ἀνεξικακίαν καὶ μεγαλοκαρδίαν του πρὸς τὸν Σαούλ, ἔλαβεν ὡς ἀμοιβὴν θρόνον βασιλικόν, τὸν ὁποῖον οἱ ἀπόγονοι καὶ διάδοχοί του θὰ κληρονομοῦν καὶ θὰ κατέχουν αἰωνίως.

Ὁ προφήτης Ἠλίας, ἐπειδὴ ἐπλημμύρισεν ἡ καρδία του ἀπὸ ἱερὸν ζῆλον ὑπὲρ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ, ἀνελήφθη ἕως εἰς τὸν οὐρανόν.

Ὁ προφήτης Ἠλίας, χάρις εἰς τὸν ἱερόν, μεγάλον καὶ πύρινον ζῆλον του διὰ τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ, ἀνελήφθη μέχρις αὐτοῦ τοῦ οὐρανοῦ.

Ὁ Ἀνανίας, ὁ Ἀζαρίας καὶ ὁ Μισαήλ, ἐπειδὴ ἔδειξαν ζωντανὴν πίστιν εἰς τὸν Θεόν, ἐσώθησαν ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς φοβερὰς καμίνου.

Οἱ τρεῖς παῖδες, ὁ Ἀνανίας, ὁ Ἀζαρίας, ὁ Μισαήλ, ἐπειδὴ ἔδειξαν ζωντανὴν πίστιν εἰς τὸν Θεόν, ἐσώθησαν ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς ἀναμμένης καμίνου.

Ὁ Δανιὴλ διὰ τὴν ἀθωότητά του ἐγλύτωσεν ἀπὸ τὸ στόμα τῶν λεόντων.

Ὁ Δανιήλ, διὰ τὴν εὐθύτητα, ἀκεραιότητα καὶ ἀθωότητα τῆς καρδίας του, ἐγλύτωσε ἀπὸ τὸ στόμα τῶν πεινασμένων λιονταριῶν.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον σεῖς ἂν ἐρευνήσετε ὅλας τὰς γενεὰς τῶν προγόνων μας, θὰ διαπιστώσετε καὶ θὰ πεισθῆτε ὅτι ὅλοι, ὅσοι ἔχουν τὴν ἐλπίδα των εἰς τὸν Θεόν, δὲν θὰ περιπέσουν εἰς ἀδυναμίαν καὶ ἀσθένειαν, δὲν θὰ καταστραφοῦν, ἀλλὰ θὰ ἀποκτήσουν δύναμιν.

Ἐξετάσετε λοιπὸν καὶ σεῖς μὲ προσοχὴν καὶ μάθετε καλὰ καὶ τότε θὰ πληροφορηθῆτε ὅτι διὰ μέσου τῶν γενεῶν ὅλοι, ὅσοι στηρίζουν τὴν ἐλπίδα τῶν εἰς τὸν Θεόν, δὲν θὰ ἀδυνατίσουν καὶ δὲν θὰ καταβληθοῦν.

Μὴ φοβηθῆτε, λοιπόν, τὰς ἀπειλὰς ἁμαρτωλοῦ ἀνθρώπου, διότι ἡ δύναμίς του καὶ τὸ μεγαλεῖον θὰ μεταβληθῆ εἰς κοπρίαν καὶ σκώληκας.

Μὴ φοβηθῆτε λοιπὸν ἀπὸ τὰ ἀπειλητικὰ λόγια ἀνθρώπου ἁμαρτωλοῦ, διότι ὅλον τὸ ἐπιδεικτικὸν μεγαλεῖον καὶ οἱ ἔνδοξες ἐπιτυχίες του θὰ μεταβληθοῦν εἰς κόπρον καὶ λίπασμα διὰ τὴν γῆν καὶ εἰς σκουλήκια.

Σήμερον ὑψώνεται καὶ αὔριον δὲν θὰ εὑρεθῇ οὔτε ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον ἔζησε. Διότι τὸ σῶμα του θὰ ἐπιστρέψῃ χῶμα εἰς τὸ χῶμα καὶ αἱ ἐπίνοιαι τῆς πονηρᾶς καρδίας του δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν.

Σήμερα κομπάζει καὶ ὑπερυψοῦται πανίσχυρος καὶ αὔριον δὲν θὰ εὑρεθῇ οὔτε ὁ τόπος, ὅπου ἐζοῦσε προτήτερα ὑψωμένος καὶ ἀγέρωχος· διότι θὰ ἀποθάνῃ καὶ τὸ σῶμα του θὰ ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν γῆν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐλήφθη, τὰ δὲ σχέδια καὶ οἱ μηχανορραφίες του θὰ διαλυθοῦν καὶ δὲν θὰ πραγματοποιηθοῦν.

Σεῖς ὅμως, παιδιά μου, πάρετε θάρρος, ἀναδειχθῆτε γενναῖοι, ὑπερασπιζόμενοι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, διότι διὰ τοῦ Θεοῦ θὰ ἀποκτήσετε δόξαν.

Σεῖς λοιπόν, παιδιά μου, λάβετε θάρρος καὶ δύναμιν, ἀγωνίζεσθε ἀποφασιστικὰ ὡς ἄνδρες γενναῖοι διὰ τὴν ὑπεράσπισιν τοῦ Νόμου, διότι διὰ τοῦ Νόμου αὐτοῦ καὶ χάρις εἰς αὐτὸν θὰ δοξασθῆτε.

Ἰδοὺ γνωρίζω καὶ σᾶς διαβεβαιῶ, ὅτι ὁ ἀδελφός σας ὁ Συμεὼν εἶναι ἄνθρωπος ὀρθοφροσύνης καὶ ἀποφασιστικότητας. Εἰς αὐτὸν λοιπόν, νὰ ὑπακούετε ὅλας τὰς ἡμέρας. Αὐτὸς θὰ εἶναι διὰ σᾶς στοργικὸς καὶ συνετὸς πατέρας.

Καὶ νά· ἐδῶ εἶναι ὁ Συμεών, ὁ ἀδελφός σας. Γνωρίζω ὅτι εἶναι ἄνθρωπος σοφός, συνετός, μὲ κρίσιν ἰσχυράν, ἀποφασιστικός· εἰς αὐτὸν νὰ ὑπακούετε καθ’ ὅλην τὴν ζωήν σας αὐτὸς θὰ εἶναι ὡς στοργικὸς καὶ συνετὸς πατέρας σας.

Ἰδού, ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ὁ γενναῖος αὐτὸς ἥρως ἀπὸ τὰ νεανικά του ἀκόμη χρόνια, αὐτὸς θὰ εἶναι ἀρχηγὸς τοῦ στρατοῦ καὶ θὰ κατευθύνῃ τὸν πόλεμον ἐναντίον τῶν ἐχθρικῶν λαῶν.

Ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε δυνατὸς καὶ γενναῖος πολεμιστὴς ἀπὸ τὰ νεανικά του χρόνια, αὐτὸς θὰ εἶναι ὁ ἀρχιστράτηγός σας καὶ θὰ διευθύνῃ τὸν πόλεμον κατὰ τῶν ἐθνικῶν.

Ἐντάξατε εἰς τὸν στρατόν σας ὅλους ἐκείνους τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ τηροῦν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, καὶ πάρετε ἐκδίκησιν διὰ τὸν ἀδικούμενον λαόν σας.

Σεῖς δὲ συγκεντρῶστε κοντά σας καὶ ἐντάξετε εἰς τὸν στρατόν σας ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν καὶ φυλάττουν μὲ ζῆλον τὸν Νόμον, καὶ ἐκδικηθῆτε ὅσα δεινὰ ὑπέστη ἀδίκως ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός σας.

Νὰ ἀνταποδώσετε εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα κάνουν ἐναντίον τοῦ λαοῦ μας, καὶ πρὸ παντὸς προσέχετε νὰ τηρῆτε τὰς ἐντολὰς τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ».

Ἀνταποδῶστε εἰς τοὺς ἐθνικοὺς πλήρως ὅλα, ὅσα ἔχουν κάμει ἢ θὰ κάμουν εἰς βάρος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, καὶ τηρεῖτε μὲ προσοχὴν καὶ σταθερότητα τὰ προστάγματα τοῦ Νόμου».

Ἔπειτα ἀπὸ τὰ λόγια αὐτὰ τοὺς ηὐλόγησεν ὁ Ματταθίας καὶ ἐξεδήμησε καὶ προσετέθη εἰς τοὺς προγόνους του.

Κατόπιν ὁ Ματταθίας εὐλόγησε τοὺς υἱούς του καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του.

Ἀπέθανε δὲ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕκτον ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Σελευκιδῶν. Τὰ παιδιά του τὸν ἔθαψαν εἰς τοὺς τάφους τῶν προγόνων των εἰς τὴν πόλιν Μωδεΐν. Ὅλοι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται τὸν ἐθρήνησαν μὲ κοπετὸν μεγάλον.

Ὁ Ματταθίας ἀπέθανε κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕκτον (146ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὸ 167/166 π.Χ.) καὶ οἱ υἱοί του τὸν ἔθαψαν εἰς τοὺς τάφους τῶν προπατόρων των εἰς τὴν Μωδεΐν. Ὅλοι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται ἔκλαυσαν τὸν Ματταθίαν μὲ μεγάλον καὶ ἰσχυρὸν θρῆνον.

Ἀντὶ τοῦ Ματταθίου ἀνεδείχθη καὶ ἀνέλαβε τὴν ἀρχηγίαν ὁ υἱός του Ἰούδας, ὁ ἐπιλεγόμενος Μακκαβαῖος.

Μετὰ τὸν θάνατον τοῦ Ματταθία ἀνέλαβε τὴν ἀρχηγίαν ὁ υἱός του Ἰούδας, ὁ ἐπονομαζόμενος Μακκαβαῖος.

Αὐτὸν ἐβοηθοῦσαν οἱ ἀδελφοί του καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι εἶχον προσκολληθῆ εἰς τὸν πατέρα του. Ὅλοι ἐπολεμοῦσαν τὸν ἱερὸν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους τοῦ Ἰσραὴλ ἀγῶνα μὲ χαρὰν καὶ ἐνθουσιασμόν.

Ἐβοηθοῦσαν δὲ τὸν Ἰούδαν ὅλοι οἱ ἀδελφοί του καὶ ὅλοι, ὅσοι εἶχαν προσκολληθῆ εἰς τὸν πατέρα του· ὅλοι αὐτοὶ διεξήγαγαν τὸν ἱερὸν πόλεμον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ κατὰ τῶν ἐχθρῶν του μὲ ἐνθουσιασμόν, θέλησιν καὶ χαράν.

Ἐδόξασεν αὐτὸς τὸν λαόν του, ἐνεδύθη τὸν θώρακά του ὡς γίγας, ἐζώσθη τὰ πολεμικά του ὅπλα καὶ διεξήγαγε νικηφόρους πολέμους ὑπερασπίζων μὲ τὴν ρομφαίαν του τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Ἰούδας ἐμεγάλωσε τὴν φήμην καὶ αὔξησε τὴν δόξαν τοῦ λαοῦ του καὶ ὡς γίγας ἐφόρεσε τὸν θώρακά του καὶ ἐζώσθη τὰ πολεμικά του ὅπλα καὶ διεξήγαγε πολέμους, ὑπερασπίζων καὶ προστατεύων τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰσραὴλ μὲ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί.

Εἰς τὰ πολεμικά του ἔργα ὠμοίαζε μὲ λέοντα καὶ μὲ σκύμνον λέοντος, ὁ ὁποῖος ἐφορμᾷ μὲ βρυχηθμοὺς ἐναντίον τοῦ θηράματός του.

Μὲ τὰ ἀνδραγαθήματά του ὠμοίαζε μὲ λιοντάρι καὶ μὲ μικρὸ λιοντάρι, ποὺ ὡρμοῦσε μὲ βρυχηθμοὺς κατὰ τοῦ θηράματός του.

Κατεδίωκε τοὺς ἀσεβεῖς, ἀφοῦ ἀνεκάλυπτε τὰ κρησφύγετά των, τοὺς δὲ ἀναταράσσοντας τὸν λαόν του παρέδιδεν εἰς τὸ πῦρ.

Κατεδίωκε καὶ ἀνεκάλυπτε τὰ κρησφύγετα τῶν ἐξωμοτῶν, παρέδιδε δὲ εἰς τὴν φωτιὰ καὶ ἐξηφάνιζε ὅσους ἐτάρασσαν τὸν λαόν του.

Ἐκυριεύθησαν ἀπὸ φόβον καὶ ἐσυμμαζεύθησαν οἱ ἐξωμόται καὶ ὅλοι οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν συνεκλονίσθησαν, διότι ἡ σωτηρία τῶν Ἰουδαίων κατευωδώθη διὰ τῆς δυνάμεως Ἰούδα τοῦ Μακκαβαίου.

Οἱ ἐξωμόται Ἰουδαῖοι ἐζάρωσαν ἀπὸ τὸν φόβον, ποὺ τοὺς ἐπροξενοῦσε ἡ καταδίωξίς του, καὶ ὅλοι, ὅσοι εἰργάζοντο τὴν παρανομίαν, εἶχαν κυριευθῇ ἀπὸ πλήρη σύγχυσιν ἔτσι ἡ σωτηρία καὶ ἀπελευθέρωσις τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπὸ τοὺς Σύρους εἶχε καλὴν ἔκβασιν καὶ ἐπραγματοποιήθη πλήρως ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν του.

Μὲ τὰ κατορθώματά του ἐστενοχώρησε καὶ κατεπίκρανε πολλοὺς βασιλεῖς καὶ ἔδωσε χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν. Ἡ δὲ ἀνάμνησίς του μένει ἔνδοξος καὶ εὐλογημένη εἰς τοὺς αἰῶνας.

Μὲ τὰ ἀνδραγαθήματά του ἐπροξένησε τὴν λύπην, τὴν ἀγανάκτησιν καὶ τὴν ὀργὴν εἰς πολλοὺς βασιλεῖς καὶ ἐπροξένησε χαρὰν καὶ εὐφροσύνην εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἡ δὲ ἐνθύμησις καὶ φήμη του εἶναι εὐλογημένη καὶ συνοδεύεται ἀπὸ ἐγκώμια αἰωνίως.

Διέτρεξε διὰ μέσου τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα, ἐξωλόθρευσε τοὺς ἀσεβεῖς ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας τὴν καταοττροφικὴν ὀργὴν ἐχθρικῶν βασιλέων καὶ λαῶν.

Ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος διέτρεξε τὶς πόλεις τῆς Ἰουδαίας καὶ ἐξωλόθρευσε τοὺς ἀποστάτας - ἐξωμότης Ἰουδαίους ἀπὸ αὐτὴν καὶ ἔτσι ἀπεμάκρυνε τὴν καταστροφήν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ) ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Περιώνυμος ἔγινε μέχρι τῶν ἄκρων τῆς γῆς, διότι συνεκέντρωσε καὶ ἐξησφάλισεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν καταδικασμένοι εἰς καταστροφήν.

Τὸ ἔνδοξον ὄνομα καὶ ἡ φήμη του διεδόθησαν καὶ ἔγιναν περίφημα μέχρι τῶν ἄκρων τῆς γῆς, ἐπεριμάζευσε δὲ καὶ ἔτσι ἔσωσεν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν ἐκείνους ἀπὸ τὸν λαόν, οἱ ὁποῖοι ἐκινδύνευαν νὰ ἑξαφανισθοῦν.

Ὁ Ἀπολλώνιος, ὁ δόλιος ἀπεσταλμένος τοῦ Ἀντιόχου, συνεκέντρωσεν εἰδωλολατρικὰ ἔθνη καὶ μάλιστα ἀπὸ τὸν λαὸν τῆς Σαμαρείας, στρατιωτικὴν δύναμιν μεγάλην, διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ κυβερνήτης τῆς Σαμαρείας Ἀπολλώνιος συνεκέντρωσεν εἰδωλολατρικὰ ἔθνη καὶ μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν ἀπὸ τὴν Σαμάρειαν, διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἐπληροφορήθη τοῦτο ὁ Ἰούδας καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ. Κατὰ τὴν μάχην κατενίκησε τὸν στρατὸν καὶ ἐφόνευσεν αὐτὸν τὸν ἴδιον. Μέγας δὲ ἀριθμὸς τῶν ἐχθρῶν ἔπεσαν νεκροί, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι ἐτράπησαν εἰς φυγήν.

Ὅταν ὁ Ἰούδας ἐπληροφορήθη τὴν κίνησιν αὐτήν, ἐβάδισε μὲ τὸν στρατόν του διὰ νὰ τὸν συναντήσῃ καὶ (κατὰ τὴν μάχην) τὸν ἐνίκησε καὶ τὸν ἐφόνευσε. Πολλοὶ ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Ἀπολλώνιου ἐφονεύθησαν, οἱ δὲ ὑπόλοιποι ἐτράπησαν εἰς φυγήν.

Οἱ Ἰουδαῖοι ἐπῆραν τὰ λάφυρα τῶν ἐχθρῶν, ὁ δὲ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος ἐπῆρε τὴν μάχαιραν τοῦ Ἀπολλωνίου, μὲ τὴν ὁποίαν καὶ ἐπολεμοῦσε καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς του.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔλαβαν τὰ λάφυρα τῶν ἡττημένων, ὁ δὲ Ἰούδας ἔλαβε τὴν μάχαιραν τοῦ Ἀπολλώνιου καὶ μὲ αὐτὴν ἐπολεμοῦσε καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς του.

Ὁ Σήρων, ἀρχιστράτηγος τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως τῆς Συρίας ἐπληροφορήθη, ὅτι ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος συνεκέντρωσε γύρω του καὶ ὠργάνωσε στρατὸν ἀπὸ Ἰσραηλίτας πιστοὺς εἰς τὸν Θεόν, οἱ ὁποῖοι κάνουν μαζῆ μὲ αὐτὸν πολεμικὰς ἐξορμήσεις,

Ὅταν ὁ Σήρων, ὁ ἀρχιστράτηγος τοῦ Συριακοῦ στρατοῦ, ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Ἰούδας εἶχε συγκεντρώσει μεγάλην δύναμιν στρατοῦ, ποὺ ἀπετελεῖτο ἀπὸ ἐκπαιδευμένους στρατιωτικῶς ἄνδρας καὶ μὴ ἐκπαιδευμένους, ἀλλὰ πιστοὺς εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν ἴδιον, ὅλοι δὲ αὐτοὶ ἐκστράτευουν μαζὶ μὲ τὸν Ἰούδαν εἰς πόλεμον,

καὶ εἶπε· «θὰ κάμω περίφημον τὸ ὄνομά μου καὶ θὰ δοξασθῶ εἰς τὸ βασίλειον τῶν Σύρων. Θὰ καταπολεμήσω καὶ θὰ νικήσω τὸν Ἰούδαν καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μαζῆ μὲ αὐτὸν ἐξουθενώνουν τὰ διατάγματα τοῦ βασιλέως».

εἶπε: «Θὰ καταστήσω τὸ ὄνομά μου περιβόητον καὶ θὰ δοξασθῶ εἰς τὸ βασίλειον τῶν Σύρων, ὅταν πολεμήσω ἐναντίον τοῦ Ἰούδα καὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸν ἀκολουθοῦν καὶ τὸν ὑπακούουν, ἀψηφοῦν δὲ καὶ περιφρονοῦν τὸ διάταγμα τοῦ βασιλιᾶ».

Ἐπῆρε, λοιπόν, τὴν ἀπόφασιν νὰ ἐκστρατεύσῃ ἐναντίον ἐκείνων. Μαζῆ του συνεξεστράτευσε καὶ ὅλος ὁ στρατὸς τῶν ἐξωμοτῶν Ἰουδαίων, διὰ νὰ τὸν βοηθήσουν, νὰ ἐκδικηθοῦν δὲ καὶ τιμωρήσουν τοὺς πιστοὺς εἰς τὸν Θεὸν Ἰσραηλίτας.

Ἔτσι ὁ Σήρων ἐπεχείρησε καὶ ἄλλην (δευτέραν) ἐκστρατείαν ἐναντίον τοῦ Ἰούδα. Μαζί του ἐξεστράτευσεν ἰσχυρὰ στρατιωτικὴ δύναμις Ἰουδαίων ἐξωμοτῶν, διὰ νὰ τὸν βοηθήσουν καὶ νὰ ἐκδικηθοῦν τοὺς πιστοὺς εἰς τὸν Νόμον Ἰσραηλίτας.

Ὅταν οἱ Σύροι ἔφθασαν εἰς τὴν ἀνωφέρειαν τῆς πόλεως Βαιθωρών, ἐξῆλθεν ἐναντίον των ὁ Ἰούδας μὲ ὀλίγους στρατιώτας.

Ὅταν ὁ Σήρων καὶ ὁ στρατός του ἐπλησίασαν εἰς τὴν ἀνωφερικὴν δίοδον, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν Βαιθωρών, εβγηηκεν ὁ Ἰούδας διὰ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ μὲ ἐλαχίστους ἄνδρες.

Ὅταν οἱ ἄνδρες του εἶδαν τὴν ἐχθρικὴν στρατιὰν νὰ ἐπέρχεται ἐναντίον των, εἶπον εἰς τὸν Ἰούδαν· «πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν ἡμεῖς, οἱ ὁποῖοι εἴμεθα τόσον ὀλίγοι, νὰ ἀντιπαραταχθῶμεν εἰς πόλεμον ἐναντίον τόσον πολλοῦ καὶ ἰσχυροῦ στρατοῦ; Ἀλλωστε ἡμεῖς σήμερον ἔχομεν ἐξαντληθῆ ἀπὸ τὴν πεῖναν».

Ὅταν ὅμως οἱ ἐλάχιστοι ἄνδρες τοῦ Ἰούδα εἶδαν τὸν ἐχθρικὸν στρατὸν νὰ προχωρῇ ἐναντίον των, εἶπαν εἰς τὸν Ἰούδαν: «Πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν ἔμεις, ποὺ εἴμεθα ἐλάχιστοι, νὰ πολεμήσωμεν ἐναντίον τόσον πολυαρίθμου καὶ τόσον πολὺ ἰσχυροῦ στρατοῦ; Καὶ μάλιστα ἐμεῖς, ποὺ εἴμεθα ἑξαντλημένοι, ἀφοῦ σήμερα δὲν εἴχαμε τίποτε νὰ φάγωμεν;»

Ὁ Ἰούδας ἀπήντησεν· «εἶναι εὔκολον πρᾶγμα νὰ περιέλθουν πολλὰ εἰς τὰ χέρια τῶν ὀλίγων, διότι δὲν εἶναι ἀδύνατον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ νὰ σώζῃ τοὺς ἰδικούς του ἐν μέσῳ πολλῶν ἢ ἐν μέσῳ ὀλίγων.

Ὁ Ἰούδας τοὺς ἀπάντησε: «Εἶναι εὔκολον οἱ πολλοὶ νὰ περικλεισθοῦν, νὰ ἀποκλεισθοῦν στενὰ καὶ ἔτσι νὰ πέσουν εἰς τὰ χέρια ὀλίγων καὶ νὰ ἠττηθοῦν. Διότι εἶναι ἀδιάφορον διὰ τὸν Κύριον τοῦ οὐρανοῦ ὁ πολὺς ἢ ὁ ὀλίγος στρατός· Αὐτός, ὅταν θέλῃ, ἠμπορεῖ νὰ σώσῃ μὲ πολλοὺς ἢ μὲ ὀλίγους ἀνθρώπους τοὺς ἰδικούς Του, ποὺ κινδυνεύουν.

Ἡ νίκη κατὰ τὸν πόλεμον δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ στρατοῦ μας, ἀλλὰ ἡ νικητήριος δύναμις προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ.

Διότι ἡ νίκη εἰς τὸν πόλεμον δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸ πλῆθος τοῦ στρατοῦ ποὺ πολεμεῖ· ἡ δύναμις διὰ τὴν νίκην πηγάζει καὶ προσφέρεται ἀπὸ τὸν οὐρανόν, τὸν Θεόν.

Αὐτοὶ ἔρχονται ἐναντίον μας κυριευμένοι ἀπὸ ἀλαζονείαν καὶ ἀσέβειαν, διὰ νὰ ξερριζώσουν ἡμᾶς καὶ τὰς γυναῖκας μας καὶ τὰ τέκνα μας, καὶ νὰ μας λαφυραγωγήσουν.

Οἱ ἐχθροί μας ἔρχονται ἐναντίον μας γεμᾶτοι ὑπερβολικὴν αὐθάδειαν, ὑπερηφάνειαν καὶ ἀσέβειαν, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν ἡμᾶς καὶ τὶς γυναῖκες μας καὶ τὰ παιδιά μας καὶ νὰ μᾶς λεηλατήσουν,

Ἡμεῖς ὅμως πολεμοῦμεν διὰ τὴν ζωήν μας καὶ διὰ τὰ δίκαιά μας.

ἐνῷ ἐμεῖς πολεμοῦμεν διὰ τὴν ζωήν μας καὶ διὰ τοὺς νόμους τῆς θρησκείας μας.

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς θὰ τοὺς συντρίψῃ ἐνώπιόν μας. Λοιπὸν μὴ τοὺς φοβηθῆτε».

Ὁ δὲ οὐρανός, ὁ Θεός, θὰ τοὺς συντρίψῃ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μας, ὅταν θὰ τοὺς ἐπιτεθῶμεν· λοιπὸν μὴ τοὺς φοβηθῆτε».

Ὅταν ἐτελείωσε τὰ λόγια του αὐτὰ ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ὥρμησεν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αἰφνιδίως καὶ ὁ Σήρων συνετρίβη κυριολεκτικῶς καὶ εἶδε μὲ τὰ ἴδια του τὰ μάτια νὰ ἐξολοθρεύεται ἐνώπιόν του ἡ μεγάλη του στρατιά.

Ὅταν δὲ ὁ Ἰούδας ἔπαυσε νὰ ὁμιλῇ, ὥρμησεν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ἔξαφνα, καὶ ὁ Σήρων ἐνικήθη, ὁ δὲ στρατός του κατεσυνετρίβη ἐντελῶς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτιά του.

Οἱ Ἰουδαῖοι τὸν κατεδίωξαν εἰς τὴν κατωφέρειαν τῆς πόλεως Βαιθωρὼν μέχρι τῆς πεδιάδος. Ὀκτακόσιοι ἄνδρες ἀπὸ τοὺς Σύρους ἐφονεύθησαν, οἱ δὲ ὑπόλοιποι ἐτράπησαν εἰς φυγὴν πρὸς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων.

Ὁ Ἰούδας καὶ ὁ στρατός του τὸν κατεδίωξαν εἰς τὴν κατωφέρειαν τῆς Βαιθωρὼν μέχρι τὴν πεδιάδα. Περίπου ὀκτακόσιοι (800) ἄνδρες ἀπὸ τοὺς Σύρους ἐφονεύθησαν, οἱ δὲ ὑπόλοιποι κατέφυγαν εἰς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων.

Ἀπὸ τὰς νίκας αὐτὰς τοῦ Ἰούδα καὶ τῶν ἀδελφῶν του ἤρχισε νὰ ἐπιπίπτῃ τρόμος εἰς τὰ γύρῳ τῆς Ἰουδαίας εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

Ἕνεκα τῆς νίκης αὐτῆς ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του ἄρχισαν νὰ γίνωνται αἰτία φόβου, καὶ ὁ φόβος αὐτὸς διεδίδετο καὶ ἐκυρίευσε τὰ ἔθνη, ποὺ ἐζοῦσαν γύρω ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

Τὸ ὄνομα τοῦ Ἰούδα ἔφθασε καὶ μέχρι τοῦ βασιλέως τῆς Συρίας, διὰ δὲ τὰς πολεμικὰς ἐπιχειρήσεις τοῦ Ἰούδα ἔκαναν μετὰ θαυμασμοῦ λόγον ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἡ φήμη τοῦ Ἰούδα ἔφθασε μέχρι τὸν βασιλιᾶ Ἀντιόχον Δ' καὶ ἡ ἱστορία τῶν μαχῶν τοῦ Ἰούδα ἦταν ἀντικείμενον συζητήσεων καὶ θαυμασμοῦ μεταξὺ ὅλων τῶν ἐθνῶν.

Ὅταν ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος ἐπληροφορήθη αὐτὰ τὰ γεγονότα, ἐκυριεύθη ἀπὸ μεγάλον θυμόν· ἔδωσε δὲ διαταγὴν καὶ συνεκεντρώθησαν ὅλοι οἱ λαοὶ τοῦ βασιλείου του, ἀπὸ τοὺς ὁποίους καὶ συνεκρότησε πολὺ ἰσχυρὸν στράτευμα.

Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἀντιόχος Δ' ἐπληροφορήθη τὶς εἰδήσεις αὐτές, ὠργίσθη πάρα πολύ, ἄναψε ὁ θυμός του καὶ διέταξεν ὅλες τὶς στρατιωτικὲς δυνάμεις τῆς βασιλείας του νὰ συγκεντρωθοῦν· ἦσαν δὲ αὐτὲς στράτευμα πολυάριθμον καὶ ἰσχυρότατον.

Ἤνοιξε δὲ τὸ θησαυροφυλάκιόν του καὶ ἔδωκε προκαταβολικῶς τοὺς μισθοὺς ἑνὸς ἔτους εἰς ὅλην του τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν· διέταξε δὲ αὐτοὺς νὰ εἶναι ἕτοιμοι διὰ πᾶσαν ἀνάγκην.

Ὁ Ἀντίοχος Δ' ἄνοιξε ἐπίσης τὸ θησαυροφυλάκιον του καὶ ἔδωκε προκαταβολικῶς μισθοὺς εἰς τοὺς στρατιῶτες του δι’ ἕνα ἔτος· ταυτοχρόνως τοὺς διέταξε νὰ εἶναι ἕτοιμοι διὰ πᾶν ἐνδεχόμενον καὶ πᾶσαν ἀνάγκην.

Εἶδεν ὅμως ὅτι ἐξηντλήθησαν τὰ χρήματα ἀπὸ τὸ θησαυροφυλάκιόν του, οἱ δὲ φόροι τῆς χώρας ἦσαν ὀλίγοι ἐξ αἰτίας τῆς διχοστασίας καὶ τῶν συμφορῶν, τὰς ὁποίας ὁ ἴδιος προεκάλεσεν εἰς τὴν χώραν του μὲ τὸ νὰ καταργήσῃ τοὺς νόμους, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἡμερῶν ἦσαν εἰς χρῆσιν πρὸς διακυβέρνησιν τῶν λαῶν.

Τότε ὅμως διεπίστωσεν, ὅτι ἐξηντλήθησαν τὰ χρήματα ἀπὸ τὸ θησαυροφυλάκιόν του καὶ ὅτι τὰ ἔσοδα ἀπὸ τοὺς φόρους τῆς χώρας ὠλιγόστευσαν, ἕνεκα τῆς δυσαρεσκείας, δυσμενείας καὶ τῆς βίας καὶ δυστυχίας, ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ ἴδιος εἰς τὴν χώραν του, ἐπειδὴ ἐπεχείρησε νὰ καταργήσὴ τοὺς νόμους, τὶς παραδόσεις, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν ὑπηκόων του, ποὺ ἴσχυαν ἀπὸ τῶν παλαιοτάτων χρόνων.

Ἐφοβήθη δὲ μήπως καὶ δὲν ἔχει νὰ δώσῃ ἅπαξ καὶ δὶς διὰ τὰς δαπάνας καὶ τὰς ἄλλας δωρεάς, τὰς ὁποίας ἔδιδε κατὰ τὸν προηγούμενον χρόνον ἁπλόχερα, ὡς γενναιόδωρος περισσότερον ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους βασιλεῖς, ποὺ ὑπῆρξαν πρὸ αὐτοῦ.

Τώρα διεπίστωσε μὲ πολλὴν ἀνησυχίαν καὶ φόβον ὅτι θὰ ἔχῃ ἔλλειψιν χρημάτων, ὅπως συνέβη καὶ μίαν καὶ δύο φορὲς προηγουμένως, διὰ τὶς συνήθεις δαπάνες καὶ τὶς πλουσιοπάροχες ἐπιχορηγήσεις, ποὺ ἦταν συνηθισμένος νὰ διανέμῃ καὶ νὰ σκορπίζῃ μὲ τρόπον σπάταλον περισσότερον ἀπὸ τοὺς προκατόχους του βασιλεῖς.

Εἶχε περιπέσει εἰς πολὺ μεγάλην ψυχικὴν στενοχωρίαν καὶ ἐσκέφθη νὰ μεταβῆ εἰς τὴν Περσίαν, διὰ νὰ πάρῃ τοὺς φόρους ἀπὸ τὰς χώρας ἐκείνας καὶ νὰ συγκεντρώσῃ πολὺ χρῆμα.

Ὁ Ἀντίοχος Δ' εὑρίσκετο εἰς μεγάλην ἀμηχανίαν καὶ ψυχικὴν στενοχώριαν καὶ τότε ἀπεφάσισε νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Περσίαν, διὰ νὰ εἰσπράξῃ τοὺς φόρους, ποὺ ὤφειλαν οἱ ἐπαρχίες ἐκεῖνες, καὶ ἔτσι νὰ συγκεντρώσῃ μεγάλο χρηματικὸν ποσόν.

Ἀφῆκε, λοιπόν, ὡς ἀντικαταστάτην του τὸν Λυσίαν, ἄνθρωπον ἔνδοξον καὶ ἀπὸ γένος βασιλικὸν καταγόμενον, νὰ διοικῇ τὰς χώρας καὶ τὰ πράγματα τοῦ βασιλείου του ἀπὸ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην ἕως τὰ ὅρια τῆς Αἰγύπτου,

Διὰ τοῦτο ἀφῆκε τὸν Λυσίαν, ἕνα εὐγενῆ καὶ μέλος τῆς βασιλικῆς οἰκογενείας, ὡς ἀντιβασιλιά, διὰ νὰ διαχειρίζεται τὶς βασιλικὲς ὑποθέσεις τῶν περιοχῶν, ποὺ εὑρίσκοντο μεταξὺ τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτη καὶ τῶν συνόρων τῆς Αἰγύπτου.

νὰ ἀναλάβῃ δὲ ἀκόμη καὶ τὴν ἀνατροφὴν τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀντιόχου, ἕως ὅτου αὐτὸς ἐπιστρέψῃ.

Ὁ Ἀντίοχος Δ' ἀνέθεσεν ἐπίσης εἰς τὸν Λυσίαν τὴν ἐπίβλεψιν, προστασίαν καὶ μόρφωσιν τοῦ υἱοῦ του Ἀντιόχου, μέχρις ὅτου θὰ ἐπέστρεφεν.

Παρέδωκεν ἀκόμη ὁ Ἀντίοχος εἰς τὸν Λυσίαν τὸ ἥμισυ ἀπὸ τὰς στρατιωτικάς του δυνάμεις καὶ τοὺς ἐλέφαντας καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτὸν ἐντολὰς δι’ ὅλα ὅσα αὐτὸς ἐπεθύμει νὰ γίνουν καὶ εἰδικώτερα διὰ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ἐπίσης εἰς τὸν Λυσίαν παρέδωκε τὸ ἥμισυ τῆς στρατιωτικῆς του δυνάμεως, μαζὶ μὲ τοὺς πολεμικοὺς ἐλέφαντας, τοῦ ἀνεκοίνωσε δὲ καὶ τοῦ παρήγγειλεν ὅλα, ὅσα ἤθελε νὰ κάμῃ, καὶ ἰδιαιτέρως ὅσα ἐσχεδίαζε περὶ τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Ἰουδαίας καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἔδωσε δηλαδὴ ἐντολὰς εἰς τὸν Λυσίαν, νὰ ἀποστείλῃ ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων στρατιωτικὴν δύναμη, διὰ νὰ ξερριζώσῃ καὶ ἐξαφανίσῃ ὅλην τὴν δύναμιν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ὅλους τοὺς ὑπολειφθέντας κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, νὰ σβήσῃ τὴν ἀνάμνησιν αὐτῶν ἀπὸ τὸν τόπον των.

Ἐναντίον αὐτῶν ὁ Λυσίας ἔπρεπε νὰ ἀποστείλῃ στρατιωτικὴν δύναμιν, διὰ νὰ συντρίψῃ καὶ ἐξολοθρεύσῃ τὴν δύναμιν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ὅσους Ἰουδαίους κατοίκους εἶχαν ἀπομείνει μετὰ τὴν σφαγὴν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἔτσι δὲ νὰ σβήσῃ καὶ αὐτὴν τὴν μνήμην των ἀπὸ τὸν τόπον.

Ἀκόμη δὲ νὰ ἐγκαταστήσῃ καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας τῶν Ἰουδαίων ἀλλοεθνεῖς εἰδωλολάτρας, εἰς τοὺς ὁποίους διὰ κλήρου νὰ διανείμῃ ὡς ἰδιοκτησίαν των τὴν χώραν ἐκείνων.

Ἐπίσης ὁ Λυσίας ἔπρεπεν εἰς τὴν θέσιν τῶν Ἰουδαίων, ποὺ θὰ ἐξηφάνιζε, νὰ ἐγκαταστήσῃ ἐποίκους ἀλλοεθνεῖς εἰς ὅλην τὴν περιοχήν των καὶ νὰ διανείμῃ τὴν χώραν τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τοὺς ἐποικους αὐτοὺς διὰ κλήρου.

Ὁ βασιλεὺς κατόπιν τῶν παραγγελιῶν αὐτῶν ἐπῆρε τὸ ἄλλο ἥμισυ τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει, καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχειαν, τὴν πρωτεύουσαν τοῦ βασιλείου του, κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕβδομον ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν. Διέβη τὸν ποταμὸν Εὐφράτην καὶ ἐπορεύετο διὰ μέσου τῶν ὀρεινῶν ὑψηλῶν περιοχῶν, ποὺ ἦσαν πέραν ἀπὸ τὸν Εὐφράτην.

Ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος παρέλαβε μαζί του τὸ ἄλλο ἥμισυ τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, ποὺ εἶχεν ἀπομείνει, καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὴν Ἀντιόχειαν, τὴν πρωτεύουσαν τοῦ βασιλείου του, κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἕβδομον (147ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὴν ἄνοιξιν τοῦ 165 π.Χ.)· ὁ Ἀντίοχος διέβη τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ἐπροχώρησε διὰ τῶν ἄνω χωρῶν (διὰ τοῦ ὀροπεδίου τοῦ Ἰράν).

Ὁ Λυσίας ἐξέλεξε τὸν Πτολεμαῖον, τὸν υἱὸν τοῦ Δορυμένους, τὸν Νικάνορα καὶ τὸν Γοργίαν ἀπὸ τοὺς πιστοὺς φίλους τοῦ βασιλέως, ἄνδρας γενναίους καὶ ἱκανούς.

Ὁ Λυσίας ἐξέλεξε τὸν Πτολεμαῖον, τὸν υἱὸν τοῦ Δορυμένους, τὸν Νικάνορα καὶ τὸν Γοργίαν, τρεῖς ἄνδρες δυνατοὺς καὶ σημαντικούς«μεταξὺ τῆς τάξεως τῶν φίλων τοῦ βασιλιᾶ,

Μαζῆ μὲ αὐτοὺς ἀπέστειλε καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδας πεζῶν ἀνδρῶν καὶ ἑπτὰ χιλιάδας ἱππεῖς, διὰ νὰ ἐπέλθουν ἐναντίον τῆς χώρας Ἰούδα, νὰ καταστρέψουν αὐτὴν τελείως, σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλέως.

καὶ ἔστειλε μαζὶ μὲ αὐτοὺς σαράντα χιλιάδες (40.000) ἄνδρες πεζοὺς καὶ ἑπτὰ χιλιάδες (7.000) ἱππεῖς, διὰ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῆς Ἰουδαίας καὶ νὰ τὴν καταστρέψουν τελείως, σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ.

Αὐτοὶ ἀνεχώρησαν μὲ ὅλην τὴν στρατιωτικήν των δύναμιν, εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν πεδινὴν περιοχὴν κοντὰ εἰς τὴν Ἐμμαούμ.

Αὐτοὶ ἀνεχώρησαν μὲ ὅλην τὴν στρατιωτικήν των δύναμιν, ἔφθασαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν κοντὰ εἰς τὴν Ἐμμαούμ, εἰς τὴν πεδινὴν περιοχή·

Ὅταν οἱ ἔμποροι τῆς χώρας ἔμαθαν τὴν προέλευσιν καὶ τὴν δύναμιν τοῦ στρατοῦ αὐτοῦ, βέβαιοι ὄντες διὰ τὴν νίκην τῶν Σύρων, ἐπῆραν μαζῆ των πάρα πολὺ ἀργύριον καὶ χρυσίον, ὅπως καὶ χειροπέδας, καὶ ἦλθον εἰς τὸ στρατόπεδον, διὰ νὰ ἀγοράσουν αἰχμαλώτους Ἰσραηλίτας ὡς δούλους. Μαζῆ μὲ τὴν στρατιωτικὴν ἐκείνην δύναμιν ἡνώθη ἐθελοντικῶς καὶ ἄλλο στράτευμα τῶν Σύρων, ὅπως καὶ ὁ στρατὸς τῶν Φιλισταίων.

Οἱ ἔμποροι τῆς χώρας, ἐντυπωσιασμένοι ἀπὸ τὴν εἴδησιν τῆς ἀφίξεως τοῦ Συριακοῦ στρατοῦ καὶ βέβαιοι περὶ τῆς νίκης τῶν Σύρων, ἔλαβαν μαζί των πολὺ ἀσῆμι καὶ χρυσάφι καὶ χειροπέδες καὶ ἦλθαν εἰς τὸ Συριακὸν στρατόπεδον, διὰ νὰ ἀγοράσουν τοὺς Ἰσραηλίτας αἰχμαλώτους ὡς δούλους. Ὁ στρατὸς τῶν Σύρων ἐνισχύθη ἐπίσης καὶ μὲ ἄλλον Συριακὸν στρατόν (κατ’ ἄλλην γραφήν: Μὲ ἄλλον στρατὸν ἀπὸ τὴν Ἰδουμαίαν) καὶ στρατὸν ἀπὸ τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων.

Ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του εἶδαν, ὅτι ἔγιναν πολὺ δύσκολα πλέον δι’ αὐτοὺς τὰ πράγματα, ὅτι αἱ στρατιωτικαὶ δυνάμεις τῶν ἐχθρῶν ἐστρατοπέδευσαν ἐντὸς τῶν ὁρίων τῆς χώρας των, καὶ ἔλαβον ἐπίσης γνῶσιν τῶν διαταγῶν τοῦ βασιλέως, τὰς ὁποίας ἔδωσε, νὰ καταστρέψουν δηλαδὴ οἱ στρατιῶται του καὶ νὰ ἐξαφανίσουν ἐντελῶς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του διεπίστωσαν ὅτι ἡ κατάστασις ἐγίνετο συνεχῶς δύσκολη καὶ περισσότερον κρίσιμη καὶ ὅτι οἱ ἐχθρικὲς στρατιωτικὲς δυνάμεις ἔχουν ἤδη στρατοπεδεύσει μέσα εἰς τὰ σύνορά των· ἐπληροφορήθησαν ἐπίσης καὶ τὶς διαταγὲς τοῦ βασιλιᾶ Ἀντιόχου Δ', ποὺ ἔδωκεν εἰς τὸν Λυσίαν, διὰ καταστροφὴν καὶ ὁλοκληρωτικὴν ἑξαφάνισιν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ.

Γεμᾶτοι ὅμως πίστιν καὶ ἐνθουσιασμὸν εἶπαν τότε ἀναμεταξύ των· «Ἐμπρὸς ἂς ἀνορθώσωμεν τὴν κατάπτωσιν τοῦ λαοῦ μας καὶ ἂς πολεμήσωμεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ μας καὶ ὑπὲρ τῶν ἁγίων μας τόπων καὶ παραδόσεων».

Καὶ τότε μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ ἐνθουσιασμὸν εἶπαν μεταξύ των: «Ἂς ἀποκαταστήσωμεν τὴν ταπείνωσιν καὶ ἐξουδένωσιν τοῦ λαοῦ μας καὶ ἂς παλινορθώσωμεν τὰ ἐρείπιά του καὶ ἂς πολεμήσωμεν ὑπέρ του λαοῦ μας καὶ τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν ἱερῶν μας παραδόσεων!»

Ἐπραγματοποιήθη ἡ συγκέντρωσις αὐτή, διὰ νὰ εἶναι ἕτοιμοι οἱ Ἰουδαῖοι εἰς πόλεμον, ἀφοῦ πρῶτον προσευχηθοῦν καὶ ζητήσουν τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ Θεοῦ.

Ἡ συνάθροισις τοῦ Ἰουδαϊκοῦ στρατοῦ ἔγινε διὰ να προετοιμασθῆ εἰς πόλεμον, προηγουμένως δὲ νὰ προσευχηθῇ καὶ νὰ ζητήσῃ τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Ἱερουσαλὴμ ἕμενε τότε χωρὶς κατοίκους, ὡς ἐὰν ἦτο ἔρημος. Κανένα ἀπὸ τὰ τέκνα της οὔτε εἰσήρχετο εἰς τὴν πόλιν οὔτε ἐξήρχετο ἀπὸ αὐτήν. Ὁ ἱερὸς ναὸς κατεπατεῖτο ἀπὸ τοὺς ἀλλοεθνεῖς, τέκνα δὲ ἀλλοεθνῶν εἶχαν καταλάβει τὴν ἀκρόπολιν, ἡ ὁποία εἶχε γίνει κατοικία αὐτῶν. Ἐπέταξεν ἀπὸ τὴν πόλιν ἡ χαρὰ τοῦ Ἰακώβ καὶ ἔπαυσε πλέον νὰ ἀκούεται ὁ χαρμόσυνος ἦχος αὐλοῦ καὶ κιθάρας.

Ἡ Ἱερουσαλὴμ ἔμενε τότε ἄδεια καὶ ἀκατοίκητος ὅπως ἡ ἔρημος. Κανεὶς ἀπὸ τὰ τέκνα της, τοὺς Ἰσραηλίτες, δὲν εἰσήρχετο εἰς αὐτήν, οὔτε ἐξήρχετο ἀπὸ αὐτήν. Ὁ Ναός της ἐποδοπατεῖτο ἀπὸ ξένους· ξένοι δὲ ἦσαν ἐγκατεστημένοι εἰς τὴν ἀκρόπολίν της, ἡ ὁποία κατήντησε κατοικία εἰδωλολατρῶν. Ἡ χαρὰ εἶχεν ἐξορισθῆ ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ, τοὺς Ἰσραηλίτες. Ὁ αὐλὸς δὲ καὶ ἡ κινύρα (ἅρπα) ἔμειναν βωβὰ καὶ ἄφωνα.

Συνεκεντρώθησαν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ ἦλθον εἰς Μασσηφὰ ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, διότι, ἡ Μασσηφὰ κατὰ τοὺς ἀρχαιοτέρους χρόνους ἦτο τόπος προσευχῆς.

Οἱ Ἰουδαῖοι συνεκεντρώθησαν καὶ ἦλθαν εἰς τὴν Μασσηφά, (8 μίλια ἢ 13 χιλιόμετρα) ἀπέναντι (βορείους) τῆς Ἱερουσαλήμ, διότι ἡ Μασσηφὰ ἦταν παλαιοτέρα τόπος προσευχῆς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐνήστευσαν οἱ Ἰουδαῖοι, ἐφόρεσαν σάκκους εἰς δεῖγμα πένθους, ἔρριψαν στάκτην εἰς τὰς κεφαλάς των καὶ διέρρηξαν τὰ ἱμάτιά των.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς ἐκδήλωσιν πένθους ἐνήστευσαν καὶ ἐφόρεσαν τρίχινον πένθιμον ἔνδυμα καὶ ἔρριψαν εἰς τὰ κεφάλια τοὺς στάκτην καὶ ἔσχισαν τὰ ροῦχα των.

Ἤνοιξαν καὶ παρουσίασαν ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τὸ βιβλίον τοῦ Νόμου, διὰ τὸ ὁποῖον ἐρευνοῦσαν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη μὲ τὸν σκοπὸν νὰ τὸ ἐξαφανίσουν καὶ ἐπιβάλουν ἀντ’ αὐτοῦ τὰ ὁμοιώματα τῶν εἰδώλων των.

Καὶ ἄνοιξαν (ἐξετύλιξαν) τὸν ἱερὸν κύλινδρον, εἰς τὸν ὁποῖον ἦταν γραμμένος ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ λάβουν ἀπὸ ἐκεῖ τὴν καθοδήγησιν, τὴν ὁποίαν τὰ εἰδωλολατρικα ἔθνη ζητοῦν νὰ λάβουν ἀπὸ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἰδικῶν των εἰδώλων.

Ἔφεραν τὰς ἱερατικὰς στολάς, τὰ πρωτογενήματα καὶ τὰς δεκάτας, ἔφεραν ἐκεῖ καὶ τοὺς ναζιραίους, ποὺ εἶχαν συμπληρώσει τὸν χρόνον τοῦ ταξίματός των.

Ἐπίσης ἔφεραν τὶς ἱερατικὲς στολές, ποὺ ἐφοροῦσαν οἱ ἱερεῖς προκειμένου·νὰ ἐκτελέσουν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, καὶ τοὺς καρποὺς τῆς πρώτης ἐσοδείας καὶ τὸ δέκατον ἀπὸ τὰ εἰσοδήματά των καὶ ἀνάγκασαν τοὺς Ναζιραίους, οἱ ὁποῖοι συνεπλήρωσαν τὶς ἡμέρες τῆς ἀφιερώσεώς των (τοῦ εἰδικοῦ ταξίματός των), νὰ ἔλθουν·

Ὅλοι δὲ ἐκραύγασαν μὲ μεγάλην φωνὴν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπαν· «τί νὰ κάνωμεν διὰ τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς καὶ ποῦ νὰ τοὺς ὁδηγήσωμεν;

καὶ ἐφώναξαν μὲ φωνὴν δυνατὴν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἶπαν: «Τί θὰ κάμωμεν μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, τοὺς Ναζιραίους, καὶ ποὺ θὰ τοὺς ὁδηγήσωμεν;

Ὁ ἱερὸς ναός σου, Κύριε, καταπατεῖται καὶ βεβηλώνεται, οἱ ἱερεῖς σου εὑρίσκονται εἰς κατάστασιν πένθους καὶ ταπεινώσεως·

Ὁ ἱερὸς Ναός σου ἔχει ποδοπατηθῆ καὶ βεβηλωθῆ, οἱ δὲ ἱερεῖς σου εὑρίσκονται μέσα εἰς πένθος καὶ εἰς ταπείνωσιν.

καὶ ἐπὶ πλέον ἰδού, τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἔχουν συγκεντρωθῆ ἐναντίον μας, διὰ νὰ μᾶς ἐξολοθρεύσουν. Σὺ γνωρίζεις πολὺ καλά, ὅσα σκέπτονται ἐναντίον μας.

Καὶ ἐπὶ πλέον, νά· τὰ εἰδωλολατρικά ἔθνη ἔχουν συνενωθῆ καὶ συγκεντρωθῆ ἐναντίον μας μὲ σκοπὸν νὰ μᾶς ἐξολοθρεύσουν. Σύ, ὁ Θεός, γνωρίζεις τὰ ἐγκληματικὰ σχέδια, τὰ ὁποῖα καταστρώνουν ἐναντίον μας.

Πῶς λοιπὸν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ σταθῶμεν ὄρθιοι ἐνώπιον αὐτῶν, ἐὰν σύ, ὁ παντοδύναμος Θεός, δὲν μᾶς βοηθήσῃς;»

Πῶς θὰ ἠμπορέσωμεν λοιπὸν νὰ σταθῶμεν ὄρθιοι ἐνώπιόν των καὶ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσωμεν, ἐὰν Σύ, Κύριε, δὲν ἔλθῃς νὰ μᾶς βοηθήσῃς;»

Ἐσάλπισαν τότε αἱ σάλπιγγες καὶ ἐκραύγασε μὲ μεγάλην φωνὴν ὅλον τὸ πλῆθος.

Καὶ εὐθὺς ἀμέσως ἐσάλπισαν μὲ τὶς ἱερὲς σάλπιγγες καὶ ἐφώναζαν μὲ δυνατὴν φωνήν.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ὁ Ἰούδας ὥρισεν ἀρχηγοὺς τοῦ λαοῦ, χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ὁ Ἰούδας ὥρισε καὶ ἐγκατέστησεν ἀρχηγοὺς τοῦ λαοῦ, χιλιάρχους, ἑκατοντάρχους, πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους.

Εἶπε δὲ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀρχίσει νὰ οἰκοδομοῦν τὰς οἰκίας των, ὅπως καὶ εἰς ἐκείνους ποὺ ἦσαν μνηστευμένοι μὲ γυναῖκας, εἰς ὅσους ἐφύτευαν ἀμπελῶνας καὶ εἰς τοὺς δειλοὺς νὰ ἐπιστρέψουν ὁ καθένας εἰς τὸ σπίτι του, σύμφωνα μὲ ὅσα ὥριζεν ὁ Μωσαϊκὸς νόμος.

Εἴπαν δὲ εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔκτιζαν τότε τὰ σπίτια των ἢ ἦσαν μνηστευμένοι καὶ ἑτοιμάζοντο νὰ νυμφευθοῦν ἢ ἐφύτευαν ἀμπελῶνες ἢ ἦσαν μικρόψυχοι καὶ δειλοί, νὰ ἐπιστρέψουν ὁ καθένας εἰς τὸ σπίτι του σύμφωνα μὲ τὸν Μωσαϊκὸν Νόμον.

Ἔπειτα δὲ ὁ στρατὸς ὅλος ἐξεκίνησε καὶ ἐστρατοπέδευσε νοτίως τῆς Ἀμμαούς.

Κατόπιν αὐτῶν ὁ στρατὸς τοῦ Ἰούδα ἐπροχώρησε καὶ ἐστρατοπέδευσεν εἰς θέσιν νοτίως τῆς Ἀμμαούς (Ἐμμαούμ).

Ἐκεῖ ὁ Ἰούδας διέταξε καὶ εἶπε· «ζωσθῆτε εἰς τὴν μέσην σας, ἀναδειχθῆτε γενναῖοι, νὰ εἶσθε ἕτοιμοι, ὥστε τὸ πρωῒ νὰ πολεμήσετε ἐναντίον αὐτῶν τῶν εἰδωλολατρῶν, ποὺ ἔχουν συγκεντρωθῆ ἐναντίον μας, διὰ νὰ ἐξαφανίσουν καὶ ἡμᾶς καὶ τοὺς ἱεροὺς τόπους μας.

Ἐκεῖ ὁ Ἰούδας ἀπηυθύνθη εἰς τοὺς ἄνδρες τοῦ στρατοῦ του καὶ τοὺς εἶπε: «Ζῶστε καλὰ τὴν μέσην σας, ἑτοιμασθῆτε· ἀποδείξατε τοὺς ἑαυτούς σας ἄνδρες γενναίους· καὶ ἑτοιμασθῆτε διὰ νὰ πολεμήσετε τὸ πρωῒ ἐναντίον αὐτῶν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἔχουν συνενωθῆ καὶ συγκεντρωθῆ ἐναντίον μας, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσουν ἐμᾶς καὶ τὸν ἱερὸν Ναόν μας.

Διότι εἶναι προτιμότερον νὰ πέσωμεν κατὰ τὸν πόλεμον, παρὰ νὰ ζήσωμεν, διὰ νὰ βλέπωμεν τὰς συμφορὰς τοῦ ἔθνους μας καὶ τῶν ἱερῶν μας τόπων.

Διότι εἶναι προτιμότερον δι’ ἠμᾶς νὰ ἀποθάνωμεν, ἐνῷ πολεμοῦμεν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης, παρὰ νὰ ζῶμεν καὶ νὰ βλέπωμεν τὶς συμφορὲς καὶ τὰ ἐρείπια τοῦ ἔθνους μας καὶ τοῦ ἱεροῦ Ναοῦ μας.

Πάντως ὅ,τι εἶναι θέλημα τοῦ οὐρανίου Θεοῦ αὐτὸ καὶ θὰ γίνῃ».

Ἀλλ’ ὅ,τι ἂν θελήσῃ ὁ οὐρανός, ὁ Θεός, αὐτὸ καὶ θὰ κάμῃ! (Ἂς γίνῃ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ)».

Ὁ Γοργίας ἐπῆρε μαζῆ του πέντε χιλιάδας πεζοὺς ἄνδρας καὶ ἐκλεκτὸν ἱππικὸν χιλίων ἀνδρῶν. Αὐτὸς ὁ στρατὸς ἀνεχώρησεν ἐν καιρῷ νυκτός,

Ὁ Γοργίας παρέλαβε μαζί του στρατιωτικὸν ἀπόσπασμα πέντε χιλιάδων (5.000) πεζῶν καὶ χιλίων (1.000) ἐκλεκτῶν ἱππέων καὶ μὲ τὴν στρατιωτικὴν αὐτὴν δύναμιν ἀνεχώρησε κατὰ τὴν διαρκειαν τῆς νυκτὸς

διὰ νὰ ἐπιτεθῇ εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰουδαίων καὶ νὰ τοὺς κτυπήσῃ αἰφνιδίως. Οἱ ἄνδρες τῆς ἀκροπόλεως Σιὼν ἦσαν εἰς τὸν Γοργίαν ὁδηγοί.

μὲ ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ στρατοπέδου καὶ νὰ τοὺς καταφέρῃ αἰφνίδιον κτύπημα· ὁδηγοὶ δὲ τοῦ Γοργία ἦσαν ἄνθρωποι ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ὁ Ἰούδας ἐπληροφορήθη τὸ σχέδιον τοῦτο καὶ ἀνεχώρησεν αὐτὸς μὲ τοὺς γενναίους του ἄνδρας, διὰ νὰ κτυπήσουν τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τοῦ βασιλέως, ποὺ εὑρίσκετο εἰς Ἀμμαούς,

Ὁ Ἰούδας ὅμως ἐπληροφορήθη τὶς κινήσεις αὐτὲς τοῦ Γοργία, καὶ αὐτὸς καὶ οἱ γενναῖοι στρατιῶται του ἀνεχώρησαν διὰ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τοῦ στρατοῦ τοῦ βασιλιᾶ, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἀμμαούς·

καθ’ ὃν χρόνον ἀκόμη ὁ στρατὸς ἦτο διασκορπισμένος μακρὰν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον.

ἕως τότε οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις τοῦ Γοργία ἦσαν ἀκόμη σκορπισμένες ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον καὶ ἄρα ἀσύντακτες.

Ὁ Γοργίας ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθεν εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰούδα διὰ νυκτός, ἄλλα δὲν εὑρῆκεν ἐκεῖ κανένα. Τοὺς ἀνεζήτησεν εἰς τὰ ὄρη καὶ διότι δὲν τοὺς εὑρῆκεν ἔλεγεν· «οἱ Ἰουδαῖοι φεύγουν τρομοκρατημένοι μακρὰν ἀπὸ ἡμᾶς».

Διὰ τοῦτο, ὅταν ὁ Γοργίας ἔφθασε κατὰ τὴν νύκτα εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Ἰούδα, δὲν εὑρῆκε ἐκεῖ κανένα. Τότε ἄρχισε νὰ ἀναζητῇ τοὺς Ἰουδαίους εἰς τὴν ὀρεινήν (λοφώδη) περιοχήν, διότι ἐσκέφθη καὶ εἶπεν: «Οἱ Ἰουδαῖοι φεύγουν ἀπ’ ἐμπρός μας, διὰ νὰ σωθοῦν».

Ὅταν ὅμως ἐξημέρωσεν ἐνεφανίσθη ὁ Ἰούδας εἰς τὴν πεδιάδα μὲ τρεῖς χιλιάδας ἄνδρας. Δὲν εἶχαν ὅμως ἀσπίδας, διὰ νὰ καλυφθοῦν καὶ μαχαίρας, διὰ νὰ κτυπήσουν τὸν ἐχθρόν, ὅπως αὐτοὶ ἤθελαν.

Ἀλλ’ ὅταν ἐξημέρωσε, παρουσιάσθη ὁ Ἰούδας εἰς τὴν πεδιάδα μαζὶ μὲ τρεῖς χιλιάδες (3.000) ἄνδρες· δὲν εἶχαν ὅμως πλήρη πανοπλίαν (ἀσπίδα, θώρακα κ.τ.ὅ.) καὶ ρομφαῖες, ὅπως ἤθελαν καὶ ἐπιθυμοῦσαν, προκειμένου νὰ κτυπήσουν τοὺς ἐχθρούς.

Εἶδαν τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν ἰσχυρὰν καὶ ὡπλισμένην μὲ θώρακας, τὸ δὲ ἱππικὸν κύκλῳ ἀπὸ αὐτήν. Διεπίστωσαν δὲ ὅτι ἐκεῖνοι ἦσαν ἐμπειροπόλεμοι στρατιῶται.

Οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα εἶδαν τὸ στρατόπεδον τῶν εἰδωλολατρῶν, τὸ ὁποῖον ἦταν πολυάριθμον, μὲ ἰσχυρὸν ὁπλισμὸν καὶ προχείρους προμαχῶνες καὶ μὲ ἱππικόν, τὸ ὁποῖον περιεκύκλωνε τὸ στρατόπεδον καὶ τὸ ἐφρουροῦσε· ἀκόμη διεπίστωσαν ὅτι οἱ στρατιῶται αὐτοὶ ἦσαν ἐκπαιδευμένοι καὶ ἔμπειροι πολεμισταί.

Εἶπε τότε ὁ Ἰούδας πρὸς τοὺς ἄνδρας, ποὺ εἶχε μαζῆ του· «μὴ φοβεῖσθε τὸ πλῆθος αὐτῶν, καὶ μὴ δειλιάσετε μπροστὰ εἰς τὴν ὁρμήν των.

Ἀλλ’ ὁ Ἰούδας εἶπε πρὸς τοὺς ἄνδρες του: «Μὴ φοβεῖσθε τὸ πλῆθος τοῦ στρατοῦ των καὶ μὴ πανικοβληθῆτε, ὅταν ὁρμήσουν ἐναντίον σας·

Ἐνθυμηθῆτε, πῶς οἱ πατέρες μας ἐσώθησαν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν, ὅταν τοὺς κατεδίωξεν ὁ Φαραὼ μὲ τὸν στρατόν του.

Ἐνθυμηθῆτε πῶς ἐσώθησαν οἱ προπάτορές μας εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν, ὅταν ὁ Φαραὼ τοὺς κατεδίωξε μὲ στρατόν.

Καὶ τώρα ἂς κραυγάσωμεν πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ πιστεύοντες, ὅτι θὰ μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ καὶ ὅτι θὰ ἐνθυμηθῇ τὴν διαθήκην, τὴν ὁποίαν αὐτὸς συνῆψε μὲ τοὺς προγόνους μας καὶ θὰ συντρίψῃ τὴν στρατιωτικὴν αὐτὴν δύναμιν ἐνώπιόν μας σήμερον.

Τώρα λοιπὸν ἂς φωνάξωμεν μὲ φωνὴν δυνατὴν πρὸς τὸν οὐρανόν - τὸν Θεόν - μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ μᾶς εὐσπλαγχνισθῇ καὶ ὅτι θὰ ἐνθυμηθῇ τὴν διαθήκην, ποὺ συνῆψε μὲ τοὺς προπάτορές μας, καὶ θὰ συντρίψῃ τὸν στρατὸν αὐτὸν ἐνώπιόν μας σήμερα·

Ἔτσι δὲ θὰ μάθουν ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ὅτι ὑπάρχει Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος προστατεύει καὶ σώζει τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

ἔτσι θὰ πληροφορηθοῦν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ θὰ βεβαιωθοῦν ὅτι ὑπάρχει Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἐλευθερώνει καὶ σῴζει τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν».

Τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἐσήκωσαν τὰ μάτια των καὶ εἶδαν τοὺς ἰσραηλίτας νὰ ἔρχωνται ἐναντίον των.

Ὅταν τὰ ξένα εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἐσήκωσαν τὰ μάτια των καὶ εἶδαν τὸν στρατὸν τοῦ Ἰούδα να προχωρῇ ἐναντίον των,

Ἐβγῆκαν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν των, διὰ νὰ πολεμήσουν ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων. Οἱ σαλπιγκταί, ποὺ εὑρίσκοντο πλησίον τοῦ Ἰούδα, ἐσάλπισαν μὲ τὰς ἱεράς των σάλπιγγας διὰ τὴν μάχην.

ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν των διὰ νὰ πολεμήσουν. Οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰούδα ἐσάλπισαν τὸ πολεμικὸν σάλπισμα μὲ τὶς ἱερὲς σάλπιγγές των

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐπολέμησαν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν των, τὰ δὲ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη νικηθέντα συνετρίβησαν καὶ ἐτράπησαν εἰς φυγὴν ἀνὰ τὴν πεδιάδα.

καὶ συνεκρούσθησαν σῶμα πρὸς σῶμα μὲ τοὺς ἐχθρούς των. Οἱ εἰδωλολάτραι ἡττήθησαν πλήρως, διελύθησαν καὶ ἐτράπησαν εἰς φυγὴν πρὸς τὴν πεδιάδα.

Ὅσοι δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἀπέμειναν τελευταίοι, ἔπεσαν ἐν στόματι ρομφαίας καὶ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς κατεδίωξαν μέχρι τῆς Γαζηρών, μέχρι τῶν πεδιάδων τῆς Ἰδουμαίας καὶ μέχρι τῆς πόλεως Ἀζώτου καὶ Ἰαμνείας. Ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τῶν ἐχθρῶν ἐφονεύθησαν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τρεῖς χιλιάδες.

Ὅλοι δέ, ὅσοι ἔμειναν τελευταῖοι, ἔπεσαν σφαζόμενοι μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομο σπαθὶ τῶν Ἰουδαίων. Ὁ στρατὸς τοῦ Ἰούδα κατεδίωξε τοὺς ἐχθρούς του μέχρι τῆς Γαζηρὼν καὶ μέχρι τῶν πεδιάδων τῆς Ἰδουμαίας, μέχρι τὶς πόλεις Ἄζωτον καὶ Ἰάμνειαν. Ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν εἰδωλολατρῶν ἐφονεύθησαν περίπου τρεῖς χιλιάδες (3.000) ἄνδρες.

Ὁ Ἰούδας ἐπέστρεψεν εἰς τὰς θέσεις του μαζῆ μὲ τὸ στράτευμά του καὶ ἐσταμάτησε νὰ καταδιώκῃ τοὺς ἐχθρούς.

Ὁ Ἰούδας καὶ ἡ στρατιωτικὴ δύναμίς του ἔπαυσαν τὴν καταδίωξιν τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸ ἔρημον στρατόπεδον τοῦ Νικάνορος εἰς τὴν Ἀμμαούς, διὰ νὰ συλλέξουν τὰ λάφυρα τῶν ἐχθρῶν των.

Εἶπε δὲ πρὸς τὸν στρατόν του· «μὴ κυριευθῆτε ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν λαφύρων, διότι ὁ πόλεμος περιμένει ἀπέναντί μας.

Καὶ ὁ Ἰούδας εἶπε πρὸς τὸν στρατόν του: «Συγκρατηθῆτε· μὴ ἐπιθυμήσετε τὰ λάφυρα, διότι ἔχομεν νὰ κάμωμεν καὶ ἄλλον πόλεμον ἀκόμη.

Ὁ Γοργίας καὶ ἡ στρατιωτική του δύναμις εὑρίσκονται κοντά μας εἰς τὸ ὄρος, ἀλλὰ ἔχετε θάρρος καὶ κρατηθῆτε ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἐχθρούς μας καὶ πολεμήσατέ τους μὲ ἀνδρείαν, καὶ ἀφοῦ τοὺς νικήσετε, ἠμπορεῖτε κατόπιν ἀφόβως νὰ πάρετε τὰ λάφυρα αὐτῶν».

Ὁ Γοργίας καὶ ὁ στρατός του εἶναι ἀκόμη εἰς τὸ ὄρος κοντά μας· σταθῆτε λοιπὸν εἰς τὴν παράταξιν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μας, ἀντιμετωπίστε τους μὲ θάρρος καὶ πολεμῆστε τους καί, ὅταν τοὺς νικήσετε, λάβετε τὰ λάφυρα χωρὶς κανένα φόβον».

Ἐνῷ ἀκόμη ὁ Ἰούδας ἔλεγε πρὸς τοὺς στρατιώτας του αὐτὰ τὰ λόγια, παρουσιάσθη προβάλλον ἀπὸ τὸ ὄρος ἕνα μέρος τοῦ στρατοῦ τοῦ Γοργίου.

Ἐνῷ ἀκόμη ὁ Ἰούδας ἔλεγε τὰ λόγια αὐτά, ἕνα τμῆμα ἐχθρικοῦ στρατοῦ ἐφάνη νὰ κατοπτεύῃ καὶ νὰ ἀναγνωρίζῃ τὴν περιοχὴν ἀπὸ τὸ ὄρος.

Οἱ ἀλλοεθνεῖς στρατιῶται εἶδαν, ὅτι οἱ ἰδικοί των εἶχαν κατατροπωθῆ καὶ ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι εἶχον παραδώσει εἰς τὸ πῦρ τὸ στρατόπεδόν των, διότι ὁ καπνός, τὸν ὁποῖον ἔβλεπαν, ἐπιστοποιοῦσε τὸ γεγονὸς αὐτό.

Οἱ ἐχθροὶ εἶδαν τότε ὅτι ὁ στρατός των ἐνικήθη καὶ ἔφυγεν, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι πυρπολοῦν τὸ ἄλλοτε στρατόπεδόν των διότι ὁ καπνός, ποὺ ἔβλεπαν νὰ ἀνεβαίνῃ ἀπὸ τὸν τόπον ἐκεῖνον, ἐπεβεβαίωνε αὐτὸ ποὺ εἶχε γίνει.

Οἱ Σύροι, ὅταν εἶδον αὐτά, κατελήφθησαν ἀπὸ πολὺ μεγάλην δειλίαν· ἐπειδὴ δὲ διέκριναν καὶ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τοῦ Ἰούδα εἰς τὴν πεδιάδα ἑτοίμην πρὸς μάχην,

Ὅταν οἱ εἰδωλολάτραι ἐσυνειδητοποίησαν τὸ γεγονὸς αὐτό, ἐκυριεύθησα,ν ἀπὸ μεγάλον πανικόν. Ὅταν δὲ εἶδαν ἐπὶ πλέον καὶ ἐνόησαν ὅτι ὁ στρατὸς τοῦ Ἰούδα εὑρίσκετο εἰς τὴν πεδιάδα ἕτοιμος διὰ πόλεμον,

ἐτράπησαν εἰς φυγὴν ὅλοι πρὸς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων.

ἐτράπησαν ὅλοι εἰς φυγὴν πρὸς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων.

Ὁ Ἰούδας χωρὶς πλέον νὰ καταδιώξῃ αὐτοὺς ἐπανῆλθε μὲ τοὺς στρατιώτας του, διὰ νὰ λαφυραγωγήσουν τὸ ἐχθρικὸν στρατόπεδον. Ἐκεῖ εὑρῆκαν πράγματι καὶ ἐπῆραν πολὺν χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὑφάσματα ὑακίνθινα καὶ ἀλλὰ βαμμένα μὲ πορφύραν θαλασσίαν καὶ πολὺν πλοῦτον.

Τότε ὁ Ἰούδας ἐπέστρεψε διὰ νὰ μαζεύσῃ τὰ λάφυρα ἀπὸ τὸ ἐχθρικὸν στρατόπεδον. Καὶ οἱ Ἰουδαῖοι ἐμάζευσαν πολὺ χρυσάφι καὶ ασῆμι καὶ ὑφάσματα ὑακίνθινα (= χρώματος γαλάζιου, μενεξεδένιου) καὶ ἄλλα βαμμένα μὲ χρῶμα ἀπὸ θαλάσσια κογχύλια (= βαθὺ κόκκινο, βυσσινύ) καὶ πολὺν πλοῦτον.

Καθὼς ἐπέστρεφαν ἀπὸ τὴν μάχην αὐτὴν ὑμνολογοῦσαν τὸν Θεὸν καὶ εὐλογοῦσαν αὐτὸν ἐπαναλαμβάνοντες ὡς ἐπῳδὸν τοῦ ὕμνου των τὴν φράσιν· «ὅτι καλόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ».

Κατὰ τὴν ἐπιστροφήν των δὲ ἀπὸ τὸν νικηφόρον ἐκεῖνον πόλεμον ἔψαλλαν ὕμνους εὐχαριστίας, εὐγνωμοσύνης καὶ δοξολογίας πρὸς τὸν οὐρανόν - τὸν Θεόν - οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὡς ἐπῳδὸν τὴν φράσιν: «Διότι εἶναι ὠφέλιμον καὶ τερπνόν, διότι τὸ ἔλεός του εἶναι ἀνεξάντλητον καὶ μένει ἀστείρευτον αἰωνίως».

Ἔτσι δὲ ἐπραγματοποιήθη μεγάλη σωτηρία εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην.

Ἔγινε δὲ σωτηρία μεγάλη καὶ ἀξιοσημείωτος εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην.

Ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς διεσώθησαν, ἦλθαν καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Λυσίαν ὅλα τὰ τραγικὰ αὐτὰ γεγονότα.

Ὅσοι ἀπὸ τοὺς στρατιῶτες τῶν εἰδωλολατρῶν εἶχαν διασωθῇ ἀπὸ τὸν πόλεμον ἐκεῖνον, ἦλθαν καὶ ἀνήγγειλαν εἰς τὸν Λυσίαν ὅλα, ὅσα εἶχαν συμβῆ.

Ὁ Λυσίας, ὅταν τὰ ἤκουσε, περιέπεσεν εἰς σύγχυσιν καὶ ἀθυμίαν, διότι δὲν ἐπραγματοποιήθησαν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς ἤθελε καὶ τὰ πράγματα δὲν ἐξειλίχθησαν, ὅπως εἶχε δώσει ἐντολὴν ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος.

Ὅταν ὁ Λυσίας ἄκουσε τὴν εἴδησιν αὐτήν, συνεκλονίσθη καὶ ἐκυριεύθη ἀπὸ ἀθυμίαν, διότι τὰ σχέδιά του διὰ τὸν Ἰσραὴλ ἀπέτυχαν, δὲν ἐξεπληρώθησαν ὅπως τὰ ἐσχεδίαζε καὶ τὰ ἐπιθυμοῦσε· καὶ διότι δὲν ἐξετελέσθησαν ὅσα καὶ ὅ,τι ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος τὸν εἶχε διατάξει.

Κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος ὁ Λυσίας ἐστρατολόγησεν ἐκλεκτοὺς ἄνδρας ἑξήκοντα χιλιάδας καὶ πέντε χιλιάδας ἱππεῖς, διὰ νὰ καταπολεμήσῃ καὶ νικήσῃ ὁριστικῶς τοὺς Ἰουδαίους

Καὶ κατὰ τὸ ἑπόμενον ἔτος συνεκέντρωσεν ὁ Λυσίας πεζικὸν ἀπὸ ἑξῆντα χιλιάδες (60.000) ἐκλεκτοὺς ἄνδρες καὶ πέντε χιλιάδες (5.000) ἱππεῖς, διὰ νὰ κατανικήσῃ καὶ νὰ ἀποτελειώσῃ τοὺς Ἰουδαίους.

Αὐτοὶ ἦλθαν εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς Βαιθσούραν. Ὁ Ἰούδας ἐξῆλθεν ἐναντίον αὐτῶν μὲ δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν.

Ὁ Λυσίας μὲ τὸν στρατόν του ἐπροχώρησαν, ἔφθασαν εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν Βαιθσούραν ἐκεῖ δὲ τοὺς συνήντησεν ὁ Ἰούδας μὲ δέκα χιλιάδες (10.000) ἄνδρες.

Εἶδε τὴν ἰσχυρὰν αὐτὴν στρατιωτικὴν δύναμιν, προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἶπεν· «Εὐλογημένος εἶσαι σύ, Κύριε, ὁ σωτὴρ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος κάποτε ἄλλοτε συνέτριψας τὴν δύναμιν τοῦ ἰσχυροῦ Γολιὰθ μὲ τὸ χέρι τοῦ δούλου σου τοῦ Δαυΐδ. Εἰς ἄλλην δὲ περίστασιν παρέδωκες ὑλοκληρον τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἰωνάθαν, υἱοῦ τοῦ Σαούλ, καὶ τοῦ ὑπασπιστοῦ του.

Ὅταν ὁ Ἰούδας εἶδε τὸν τόσον ἰσχυρὸν στρατὸν τοῦ Λυσία, προσηυχήθη εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἶπε: «Δοξασμένος εἶσαι σύ, Κύριε, ὁ Σωτὴρ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος συνέτριψες ἄλλοτε τὴν ὁρμητικὴν ἐπίθεσιν καὶ μεγάλην δύναμιν τοῦ γίγαντος Γολιὰθ μὲ τὸ χέρι τοῦ δούλου σου Δαβίδ· ἄλλοτε δὲ παρέδωκες τὸν στρατὸν τῶν Φιλισταίων εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἰωνάθαν, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σαούλ, καὶ τοῦ νεαροῦ ὑπασπιστοῦ, ποὺ μετέφερε τὸν ὁπλισμόν του.

Ἔτσι καὶ τώρα κλεῖσε ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη καὶ παράδωσε εἰς τὰ χέρια τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ σου τὴν στρατιωτικὴν αὐτὴν δύναμιν. Οἱ δὲ ἐχθροὶ νικημένοι ἂς κατεντροπιαστοῦν παρ’ ὅλην αὐτῶν τὴν μεγάλην δύναμιν πεζικοῦ καὶ ἱππικοῦ.

Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον φράξε καὶ τώρα τὸν δρόμον εἰς τὸν ἐχθρικὸν στρατόν, περικύκλωσέ τον καὶ παράδωσέ τον καὶ συντριψέ τον εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ σου λαοῦ καὶ ἂς ἐντροπιασθοῦν νικώμενοι, παρ’ ὅλον τὸ πεζικὸν καὶ τὸ ἱππικόν των.

Βάλε εἰς αὐτοὺς δειλίαν, διάλυσε τὸ θράσος καὶ τὴν ἐμπιστοσύνην των εἰς τὴν μεγάλην των δύναμιν, στεῖλε κλονισμὸν καὶ σύγχυσιν κατὰ τὴν συντριβήν των,

Ἔμβαλε εἰς τὴν ψυχήν τους καὶ εἰς τὶς τάξεις τους πανικόν, κατάβαλε καὶ διάλυσε τὴν αὐθάδειαν καὶ προπέτειαν τῆς δυνάμεώς των καὶ ἂς κλονισθοῦν καὶ ἂς τρικλίσουν ἕνεκα τῆς συντριπτικὴς ἥττας των,

κατάβαλε αὐτοὺς διὰ τῆς ρομφαίας ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σὲ ἀγαποῦν, καὶ ὅλοι ὅσοι πιστεύουν καὶ λατρεύουν τὸ δοξασμένον σου Ὄνομα ἂς σὲ δοξολογήσουν μὲ ὕμνους εὐχαριστίας».

Κατατρόπωσέ τους μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομο σπαθὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι σὲ ἀγαποῦν, ὥστε να ἀναπέμψουν ὕμνους καὶ δοξολογίες ὅλοι, ὅσοι σὲ ἀναγνωρίζουν ὡς Θεόν των καὶ πιστεύουν εἰς τὸ ὄνομά σου».

Οἱ δύο στρατοὶ συνεκρούσθησαν. Ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ Λυσίου ἔπεσαν πέντε χιλιάδες ἄνδρες νεκροὶ ἐνώπιον τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Οἱ δύο στρατοὶ συνεκρούσθησαν, καὶ κατὰ τὴν συμπλοκὴν ἐφονεύθησαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ Λυσία πέντε χιλιάδες (5.000) ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ἐμπρὸς εἰς τοὺς Ἰουδαίους.

Ὁ Λυσίας, ὅταν εἶδε τὴν κατατρόπωσιν καὶ συντριβὴν τοῦ στρατοῦ του, ἐξ ἄλλου δὲ διεπίστωσε καὶ τὸ ἀτρόμητον θάρρος τῶν στρατιωτῶν τοῦ Ἰούδα, καὶ ὅτι ἐκεῖνοι εἶναι ἕτοιμοι νὰ ζήσουν ἐλεύθεροι ἢ νὰ ἀποθάνουν γενναίως μαχόμενοι, ἀνεχώρησε διὰ τὴν Ἀντιόχειαν. Κατὰ τὴν ἐπάνοδόν του ἐστρατολογοῦσε διαφόρους ξένους ἄνδρας. Ὅταν δὲ ὁ στρατός του ηὐξήθη πολύ, ἐσκέφθη καὶ πάλιν νὰ ἐπανέλθῃ ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας.

Ὅταν ὁ Λυσίας εἶδε τὴν κατατρόπωσιν καὶ καταστροφήν, ποὺ ὑπέστη ὁ στρατός του, καὶ τὴν τόλμην καὶ τὸ ἄφοβον θάρρος τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἰούδα, καὶ ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἦσαν ἕτοιμοι νὰ ζήσουν ἐλεύθεροι ἢ νὰ πέσουν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης καὶ νὰ ἀποθάνουν γενναίως, ἀνεχώρησε διὰ τὴν Ἀντιόχειαν. Ἐκεῖ ἐστρατολογοῦσε μισθοφόρους· ὅταν δὲ ὁ στρατός, ποὺ συνεκεντρώθη, ηὐξήθη πολύ, ἐσκέφθη νὰ εἰσβάλὴ καὶ νὰ ἐπιτεθῇ πάλιν κατὰ τῆς Ἰουδαῖας.

Ἔπειτα ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶπεν ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του· «ἰδοὺ οἱ ἐχθροὶ μας ἔχουν συντριβῇ, ἂς ἀναβῶμεν, λοιπόν, εἰς Ἱεροσόλυμα, διὰ νὰ καθαρίσωμεν τὸν ἱερὸν τόπον τοῦ ναοῦ μας καὶ κατόπιν νὰ κάμωμεν ἐγκαίνια νέα.

Μετὰ τὰ ἀνωτέρω γεγονότα ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του εἶπαν: «Νὰ τώρα πλέον οἱ ἐχθροί μας συνετρίβησαν, ἂς ἀνεβοῦμε εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ να καθαρίσωμεν καὶ ἑξαγνίσωμεν τὸν Ναὸν καὶ νὰ τὸν ἐγκαινιάσωμεν ἀφιερώνοντές τον καὶ πάλιν εἰς τὸν Κύριον».

Συνεκεντρώθησαν τότε ὅλοι οἱ στρατιῶται τῶν Ἰουδαίων καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος Σιών.

Ἔτσι συνεκεντρώθη ὅλος ὁ Ἰουδαϊκὸς στρατὸς καὶ ἀνέβησαν ὅλοι εἰς τὸ ὄρος Σιών.

Εἶδον δὲ ἐκεῖ τὸν ἱερὸν ναὸν ἔρημον, τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων βεβηλωμένον, τὰς θύρας τοῦ ναοῦ καμμένας ἀπὸ τὸν ἐμπρησμὸν καὶ εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ ναοῦ εἶχαν φυτρώσει χορτάρια, ὅπως εἰς τὸ δάσος ἢ εἰς κανένα ὄρος. Ἐπίσης τὰ δωμάτια τὰ παραπλεύρως τοῦ ναοῦ ἦσαν κρημνισμένα.

Ἐκεῖ εἶδαν τὸν ἱερὸν Ναὸν ἐρημωμένον καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων νὰ ἔχῃ βεβηλωθῆ καὶ τὶς θύρες τοῦ Ναοῦ νὰ ἔχουν πυρποληθῆ, εἰς δὲ τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ νὰ ἔχουν φυτρώσει χορτάρια, ὅπως εἰς κάποιο δάσος ἢ εἰς κάποιο βουνό, καὶ τὰ συνεχόμενα μὲ τὸν Ναὸν δωμάτια τῶν ἱερέων καὶ ἀποθῆκες γκρεμισμένα.

Ἐπόνεσεν ἡ καρδιά των, καὶ ἐπάνω εἰς τὸ πένθος των διέρρηξαν τὰ ἱμάτιά των, ἔβαλαν στάκτην εἰς τὴν κεφαλήν των

Καὶ εἰς ἔνδειξιν πένθους ἔσχισαν τὰ ροῦχα τους καὶ ἔκλαυσαν μὲ μεγάλον καὶ ἰσχυρὸν θρῆνον καὶ ἔβαλαν στάκτην εἰς τὸ κεφάλι των

καὶ ἔπεσαν μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς. Ἐσάλπισαν τότε αἱ ἱεραὶ σάλπιγγες τὰ ἐπίκαιρα συνθήματα καὶ ὅλοι μὲ θερμὴν προσευχὴν ἐβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ.

καὶ ἔπεσαν μὲ τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν ὅταν δὲ ἐσαάλπισαν οἱ ἱερὲς σάλπιγγες τοῦ συναγερμοῦ τὰ καθωρισμένα σαλπίσματα, ἐφώναξαν δυνατὰ πρὸς τὸν οὐρανόν - τὸν Θεόν.

Ὁ Ἰούδας διέταξε κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην ἕνα τμῆμα ἀπὸ τοὺς στρατιώτας του νὰ πολεμῇ τοὺς Σύρους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν κλεισμένοι εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, ἕως ὅτου φροντίσῃ αὐτὸς καὶ φέρῃ εἰς πέρας σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον τὸν καθαρισμὸν τῶν ἁγίων τόπων.

Ταυτοχρόνως Ἰούδας διέταξε τμῆμα τοῦ στρατοῦ του νὰ πολεμοῦν κατὰ τῆς ἐχθρικῆς φρουρᾶς, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, μέχρις ὅτου καθαρίσῃ καὶ ἐξαγνίσῃ τὸν Ναὸν καὶ τὴν πέριξ τοῦ Ναοῦ περιοχήν.

Κατόπιν ἐξέλεξεν ἱερεῖς ἀρτιμελεῖς καὶ ὑγιεῖς σωματικῶς καὶ ζηλωτὰς τοῦ Νόμου.

Κατόπιν ἐδιάλεξεν ἱερεῖς ἀμέμπτους, ἀδιαβλήτους, (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἀρτιμελεῖς) καὶ ἀφιερωμένους μὲ ἱερὸν ζῆλον εἰς τὸν Νόμον

Αὐτοὶ ἐκαθάρισαν τὸν ναόν, ἐσήκωσαν καὶ ἐπέταξαν τοὺς μολυσμένους, λίθους εἰς τόπον ἀκάθαρτον.

αὐτοὶ δὲ ἐκαθάρισαν καὶ ἐξήγνισαν τὸν Ναὸν καὶ ἀπεμάκρυναν εἰς τόπον ἀκάθαρτον τοὺς λίθους, ποὺ εἶχαν χρησιμοποιηθῆ διὰ τὸ κτίσιμο τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θυσιαστηρίου καὶ εἶχαν βεβηλώσει τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐσκέφθησαν δὲ καὶ διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εἶχε καὶ αὐτὸ βεβηλωθῆ, τὶ ἔπρεπε νὰ κάμουν.

Συνεσκέφθησαν δὲ καὶ συνεζήτησαν τὶ πρέπει νὰ κάμουν διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον εἶχε βεβηλωθῆ ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας·

Τοὺς ἦλθεν ἡ καλὴ ἔμπνευσις καὶ ἀπόφασις νὰ τὸ κρημνίσουν, διότι ἐὰν τὸ ἄφηναν ἔτσι μολυσμένον ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας, ἴσως νὰ ἐγίνετο ἀφορμὴ χλευασμοῦ δι’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ ἄλλων ἀκόμη δυστυχημάτων. Πράγματι ἐκρήμνισαν τὸ θυσιαστήριον.

καὶ πολὺ ὀρθῶς καὶ δικαίως ἀπεφάσισαν νὰ τὶς κρημνίσουν, μήπως ἀποβῇ ἀργότερα εἰς αὐτούς, εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ τὸ χρησιμοποιήσουν, συνεχὴς στενοχωρία καὶ πρόξενος κακῶν, ἐπειδὴ τὸ εἶχαν βεβηλώσει τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἐκρήμνισαν καὶ κατεδάφισαν τὸ θυσιαστήριον αὐτό,

Τοὺς λίθους τοῦ θυσιαστηρίου μετέφεραν καὶ ἀπέθεσαν εἰς ἕνα μέρος τοῦ λόφου εἰς κατάλληλον τόπον, ἐν ἀναμονῇ προφήτου τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ καθωδηγοῦσε αὐτούς, τὶ πρέπει νὰ τοὺς κάμουν.

Μετέφεραν δὲ καὶ ἐτοποθέτησαν τοὺς λίθους τοῦ θυσιαστηρίου ἐκείνου εἰς κάποιον κατάλληλον τόπον ἐπάνω εἰς τὸν λόφον τοῦ Ναοῦ, μέχρις ὅτου θὰ παρουσιάζετο προφήτης, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς συνεβούλευε τί ἔπρεπε νὰ κάμουν τοὺς λίθους ἐκείνους.

Ἔπειτα ἐπῆραν ἄλλους λίθους, σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον ἀκατεργάστους, καὶ ἀνοικοδόμησαν νέον θυσιαστήριον ὅμοιον πρὸς τὸ προηγούμενον.

Καὶ ἐπῆραν ἄλλους λίθους ἀκατεργάστους, ὅπως ὥριζεν ὁ Νόμος, καὶ ἀνοικοδόμησαν καινούργιο θυσιαστήριον κατὰ τὸ πρότυπον τοῦ προηγουμένου θυσίαστηρίου.

Ἐπίσης ἀνοικοδόμησαν τοὺς ἱεροὺς τόπους, τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ ναοῦ, ἐκαθάρισαν δὲ καὶ ἡγίασαν καὶ τὰς αὐλὰς τοῦ ναοῦ.

Ἀποκατέστησαν καὶ ἀνοικοδόμησαν τὸν Ναὸν καὶ τοὺς γύρω ἀπὸ αὐτὸν ἱεροὺς χώρους, καθὼς καὶ τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ναοῦ, καθιέρωσαν δὲ καὶ ἐξήγνισαν τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ.

Κατεσκεύασαν νέα ἱερὰ σκεύη, ἔφεραν ἐντὸς τοῦ ναοῦ τὴν λυχνίαν, τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων καὶ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως.

Κατεσκεύασαν ἱερὰ σκεύη καινούργια, ἔφεραν δὲ καὶ ἐτοποθέτησαν μέσα εἰς τὸν Ναόν (εἰς τὰ Ἅγια) τὴν λυχνίαν καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων καὶ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως τῶν ἄρτων.

Προσέφεραν κατόπιν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων θυμίαμα, ἤναψαν τοὺς λύχνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐπάνω εἰς τὴν λυχνίαν, καὶ ἐτσι ἐφώτισαν τὸν ναόν.

Προσέφεραν θυμίαμα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἄναψαν τοὺς λύχνους, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρχαν ἐπάνια εἰς τὴν Λυχνίαν, καὶ ἐφώτισαν τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ Ναοῦ.

Ἔθεσαν ἐπάνω εἰς τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως τοὺς ἄρτους, ἐκρέμασαν καὶ ἀνεπέτασαν τὰ παραπετάσματα καὶ γενικῶς ἐτέλεσαν ὅλα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα εἶχαν ἀναλάβει νὰ κάμουν.

Ἐτοποθέτησαν τοὺς ἄρτους ἐπάνω εἰς τὴν Τράπεζαν τῆς Προθέσεως καὶ ἐκρέμασαν τὰ παραπετάσματα (ποὺ ἐχώριζαν τὰ Ἅγια ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἀγίων καὶ τὰ Ἅγια ἀπὸ τὸν Πρόναον) τοῦ Ναοῦ. Καὶ ἐτελείωσαν καὶ ὠλοκλήρωσαν ὅλα τὰ ἔργα, τὰ ὁποῖα ἀνέλαβαν νὰ ἐπιτελέσουν.

Ἐσηκώθηκαν δὲ λίαν πρωῒ κατὰ τὴν εἰκοστὴν πέμπτην τοῦ ἐννάτου μηνὸς (αὐτὸς ὁ μὴν λέγεται Χασελεῦ) κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ὄγδοον ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν,

Κατόπιν ἐσηκώθησαν πρωΐ-πρωῒ τὴν εἰκοστὴν πέμπτην τοῦ ἐνάτου μηνὸς τοῦ θρησκευτικοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔτους, τοῦ μηνὸς Χασελεῦ (τοῦ ἰδικοῦ μας Νοεμβρίου/Δεκεμβρίου), κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ὄγδοον (148ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὸν Δεκέμβριον τοῦ 164 π.Χ.).

καὶ προσέφεραν θυσίας σύμφωνα μὲ τὸν μωσαϊκὸν νόμον ἐπάνω εἰς τὸ νέον θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον εἶχαν ἀνοικοδομήσει.

Καὶ προσέφεραν θυσίαν σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ Νόμου ἐπάνω εἰς τὸ καινούργιο θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον κατεσκεύασαν.

Κατὰ τὸν τὸν αὐτὸν μῆνα καὶ τὴν αὐτὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη εἶχαν βεβηλώσει τὸ θυσιαστήριον τοῦτο καὶ τὸν ναόν, κατὰ τὴν ἰδίαν ἡμέραν ἔγιναν τὰ ἐγκαίνιά των μὲ ψαλμοὺς καὶ κιθάρας καὶ ἅρπας καὶ κύμβαλα.

Κατὰ τὸν ἴδιον μῆνα καὶ τὴν ἰδίαν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν πρὸ ἔτους ἐβεβήλωσαν καὶ ἐμίαναν τὸ θυσιαστήριον τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια τοῦ Ναοῦ μὲ ἱερὲς ὠδὲς καὶ μὲ κιθάρες καὶ κινύρες (ἄρπες) καὶ κύμβαλα.

Ὅλος δὲ ὁ ἰουδαϊκὸς λαὸς ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς καὶ προσεκύνησαν τὸν Θεὸν καὶ ἀπηύθυναν ὕμνους δοξολογίας πρὸς τὸν οὐρανὸν εἰς Ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος κατευώδωσε τὰ ἔργα των.

Καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἔπεσε μὲ τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν καὶ ἐπροσκύνησε εὐλαβικὰ τὸν Θεόν. Κατόπιν προσέφεραν δοξολογίαν εἰς τὸν οὐρανόν - τὸν Θεόν - ὁ ὁποῖος τοὺς ὡδήγησεν εἰς τὴν ἐπιτυχίαν καὶ ἔφερεν εἰς αἴσιον πέρας τὰ ἔργα των.

Διήρκεσαν τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐπὶ ὀκτὼ ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας προσέφεραν ὁλοκαυτώματα μὲ μεγάλην χαρὰν καὶ θυσίας σωτηρίους καὶ δοξολογίας πρὸς τὸν Θεόν.

Καὶ ἑώρτασαν τὰ ἐγκαίνια καὶ τὴν ἀνακαθιέρωσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐπὶ ὀκτῶ ἡμέρες· προσέφεραν θυσίες ὁλοκαυτωμάτων μὲ μεγάλην χαρὰν καὶ ἐθυσίασαν εἰρηνικὲς θυσίες εὐγνωμοσύνης διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ θυσίες δοξολογίας.

Ἐκόσμησαν δὲ πλουσίως τὴν ἐμπροσθίαν ὄψιν τοῦ ναοῦ μὲ χρυσοῦς στεφάνους, μὲ μικρὰς ἀσπίδας καὶ ἔκαμαν τὰ ἐγκαίνια τῶν θυρῶν καὶ τῶν διαμερισμάτων, ποὺ εὑρίσκοντο παραπλεύρως τοῦ ναοῦ, εἰς τὰ ὁποῖα καὶ ἐτοποθέτησαν τὰς θύρας.

Ἐπίσης κατεστόλισαν τὴν πρόσοψιν τοῦ Ναοῦ μὲ στεφάνια χρυσᾶ καὶ μικρὲς διακοσμητικὲς ἀσπίδες. Ἀκόμη ἐξεκαινούργωσαν (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἔκαμαν τὰ ἐγκαίνια εἰς) τὶς πύλες καὶ τὰ συνεχόμενα μὲ τὸν Ναὸν δωμάτια τῶν ἱερέων καὶ τὶς ἀποθῆκες καὶ τοὺς ἔβαλαν θύρες (τὰ ἐπόρτιασαν).

Ἔγινε δὲ καὶ ἐπεκράτησε πολὺ μεγάλη χαρὰ μεταξὺ τοῦ λαοῦ, διότι ἐξηλείφθη τὸ ὄνειδος καὶ ἡ καταισχύνῃ, τὴν ὁποίαν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη εἶχον ἐπισωρεύσει εἰς τὸν ναόν.

Καὶ ἐπεκράτησε πολὺ μεγάλη χαρὰ μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, διότι ἡ ἀτίμωσις καὶ ὁ ἐξευτελισμός, ποὺ ἐπροξένησαν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη εἰς τὸν Ναόν, εἶχαν πλέον ἑξαλειφθῆ.

Ὁ Ἰούδας, οἱ ἀδελφοί του καὶ ὅλος ὁ λαὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν καθιέρωσαν νὰ τελοῦνται ἑορταὶ τῶν ἐγκαινίων τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου εἰς ὡρισμένην ἐποχήν κάθε ἔτος ἀπὸ τῆς εἰκοστῆς πέμπτης τοῦ μηνὸς Χασελεῦ ἐπὶ ὀκτὼ ἡμέρας μὲ μεγάλην χαρὰν καὶ εὐφροσύνην.

Κατόπιν ὁ Ἰούδας, οἱ ἀδελφοί του καὶ ὅλη ἡ συνάθροισις τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐθέσπισαν, ὅπως οἱ ἡμέρες τῶν ἐγκαινίων καὶ τῆς ἀνακαθιερώσεως τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἑορτάζωνται κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχήν (ἐπέτειον) κάθε χρόνον ἐπὶ ὀκτὼ ἡμέρες· ὁ ὀκταήμερος ἑορτασμὸς νὰ ἀρχιζῃ ἀπὸ τὴν εἰκοστὴν πέμπτην (25ην) τοῦ μηνὸς Χασελεῦ. Ἐθεσπίσθη δὲ νὰ ἑορτάζεται ἡ ἑορτὴ αὐτὴ μὲ εὐφροσύνην καὶ μεγάλην χαράν.

Κατ’ ἐκείνην δὲ τὴν ἐποχήν ἀνοικοδόμησαν γύρω ἀπὸ τὸν λόφον Σιὼν ἐν Ἱερουσαλὴμ ὑψηλὰ τείχη καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὰ ὕψωσαν ὑψηλοὺς πύργους, διὰ νὰ μὴ ἐπέλθουν πλέον τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ὅπως καὶ προηγουμένως ἔκαναν, καὶ καταπατήσουν τοὺς ἱεροὺς αὐτοὺς τύπους.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἔκτισαν γύρω-γύρω ἀπὸ τὸν λόφον τῆς Σιὼν τείχη ὑψηλὰ μὲ ἰσχυροὺς ὀχυροὺς πύργους, ὥστε, εἰς περίπτωσιν ποὺ θὰ ἤρχοντο τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, νὰ ἐμποδισθοῦν ἀπὸ τοῦ νὰ καταπατήσουν τὸν ἅγιον Ναὸν καὶ τὴν γύρω ἀπὸ αὐτὸν περιοχήν, ὅπως εἶχαν κάμει εἰς τὸ παρελθόν.

Ὁ Ἰούδας ἐγκατέστησε καὶ ἐτακτοποίησε τμῆμα στρατοῦ ἐκεῖ, διὰ νὰ φρουρῇ καὶ τὸ ὠχύρωσε, διὰ νὰ φυλάττῃ τὴν Βαιθσούραν, ὥστε νὰ ἔχῃ ὁ λαὸς ἕνα ὀχυρὸν τόπον ἐναντίον τῆς Ἰδουμαίας.

Ὁ Ἰούδας ἐγκατέστησεν ἐκεῖ στρατιωτικὴν δύναμιν, διὰ νὰ φρουρῇ τὸν λόφον τῆς Σιὼν ὠχύρωσεν ἐπίσης τὴν Βαιθσούραν οὕτως, ὥστε ὁ λαὸς νὰ ἔχῃ ὀχυρόν, φρούριον ἐναντίον τῆς Ἰδουμαίας.

Ὅταν τὰ γύρω ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἐπληροφορήθησαν, ὅτι ἀνοικοδομήθη τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅτι ἔγινεν ἡ ἀποκατάστασις τοῦ ναοῦ, ὅπως ἦτο προηγουμένως καὶ ἐτελέσθησαν καὶ τὰ ἐγκαίνια αὐτοῦ, ὠργίσθησαν πάρα πολύ.

Συνέβη δὲ τοῦτο: Ὅταν οἱ εἰδωλολατρικοὶ λαοί, ποὺ ἑκατοικοῦσαν γύρω-γύρω ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν, ἐπληροφορήθησαν ὅτι ἐκτίσθη καὶ πάλιν τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅτι ἀποκατεστάθη, ἀνακαθιερώθη καὶ ἐνεκαινιάσθη ὁ Ναός, ὅπως ἦταν προηγουμένως, ἐξωργίσθησαν πάρα πολύ·

Ἐσκέφθησαν, λοιπόν, καὶ ἀπεφάσισαν νὰ ἐξολοθρεύσουν τὸ γένος τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο μεταξὺ αὐτῶν. Ἤρχισαν δὲ καὶ νὰ θανατώνουν πολλοὺς μεταξὺ τοῦ λαοῦ καὶ νὰ τοὺς ἐξολοθρεύουν.

καὶ ἀπεφάσισαν νὰ καταστρέψουν καὶ νὰ ἑξαφανίσουν ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ, τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν μεταξύ των. Ἔτσι ἄρχισαν νὰ σφάξουν, νὰ δολοφονοῦν καὶ νὰ ἐκδιώκουν (πολλοὺς) ἀπὸ τὸν λαόν.

Ὁ Ἰούδας ἤρχισε τὸν πόλεμόν του ἐναντίον τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ συγκεκριμένως εἰς τὴν Ἀκραβαττήνην, διότι ἐκεῖ εἶχον περικλείσει ὡς εἰς κλοιὸν τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐκτύπησεν αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐπέφερε μεγάλην φθοράν, τοὺς ἐταπείνωσε καὶ ἐπῆρε λάφυρα ἀπὸ αὐτούς.

Ὁ Ἰούδας ἐπολεμοῦσε ἐναντίον τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ ἐπετέθη κατὰ τῆς Ἀκραβαττήνης, διότι ἐκεῖ ἐπολιορκοῦσαν καὶ περιέσφιγγαν τοὺς Ἰσραηλίτας. Ὁ Ἰούδας κατέφερεν ἐναντίον των σοβαρὸν κτύπημα, τοὺς ἐταπείνωσε καὶ τοὺς διέλυσε καὶ ἔλαβε τὰ λάφυρά των.

Ὁ Ἰούδας ἐνεθυμήθη ἐπίσης τὴν κακότητα τῶν υἱῶν τοῦ Βαιάν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν καταντήσει παγὶς διὰ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ κίνδυνος μὲ τὰς ἐνέδρας, τὰς ὁποίας ἔστηναν εἰς τοὺς δρόμους ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ Ἰούδας ἐνεθυμήθη ἐπίσης τὴν κακότητα καὶ τὴν ὑπουλότητα τῶν υἱῶν τοῦ Βαιάν, οἱ ὁποῖοι μὲ τὶς ἐνέδρες, τὶς παγίδες καὶ τοὺς ἀποκλεισμοὺς τῶν ὁδῶν ἦσαν συνεχὴς ἀπειλὴ διὰ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Τοὺς περιεκύκλωσεν εἰς τοὺς πύργους των, παρετάχθη ἐναντίον αὐτῶν καὶ τοὺς παρέδωσεν εἰς τὸ ἀνάθεμα. Ἔπειτα δὲ ἔθεσε πῦρ εἰς τοὺς πύργους τῆς πόλεώς των, κατέκαυσεν αὐτοὺς μαζῆ μὲ ὅλους ὅσοι εὑρίσκοντο ἕντος αὐτῶν.

Ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἐκυκλώθησαν καὶ περιεκλείσθησαν ἀπὸ τὸν Ἰούδαν εἰς τὰ φρούρια των κατόπιν ἔλαβε θέσεις μάχης καὶ ἐπετέθη ἐναντίον των καὶ τοὺς παρέδωκεν εἰς ἀνάθεμα, δηλαδὴ εἰς ὁλοσχερῆ καταστροφὴν κατόπιν ἐπυρπόλησε τοὺς ὀχυροὺς πύργους (τὰ φρούρια) τῆς πόλεως μαζὶ μὲ ὅλους, ὅσοι ὑπῆρχαν μέσα εἰς αὐτούς.

Ἔπειτα διεπέρασε καὶ ἦλθεν ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν. Ἐκεῖ ὅμως εὑρῆκεν ἰσχυρὰν δύναμιν στρατοῦ καὶ λαὸν πολυάριθμον μὲ ἀρχηγὸν ὅλων αὐτῶν τὸν Τιμόθεον.

Κατόπιν ἐπροχώρησε ἀπέναντι καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τῶν Ἀμμωνιτῶν· ἐκεῖ εὑρῆκε ἰσχυρὰν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ λαὸν πολὺν ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ Τιμοθέου.

Συνῆψε πολλὰς μάχας ἐναντίον αὐτῶν, ἐκεῖνοι ἐν τέλει συνετρίβησαν ἐνώπιόν του καὶ αὐτὸς τοὺς κατέκοψε.

Ὁ Ἰούδας συνῆψε μαζί τους πολλὲς μάχες καὶ ἐκεῖνοι ἡττήθησαν καὶ συνετρίβησαν ἐνώπιόν του, αὐτὸς δὲ τοὺς ἐκατακομμάτιασε.

Κατέλαβεν ἐπίσης τὴν πάλιν Ἰαζὴρ καὶ τὰς ἐξαρτωμένας ἀπὸ αὐτήν, ὡς θυγατέρας τῆς, κώμας καὶ κατόπιν ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν.

Ἀφοῦ δὲ ἐκυρίευσεν αἰφνιδίως τὴν πόλιν Ἰαζὴρ καὶ τὰ χωριὰ ποὺ ἐξηρτῶντο ἀπὸ αὐτήν, ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν.

Τὰ ἄλλα εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὴν περιοχὴν Γαλαάδ, συνεκεντρώθησαν καὶ ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἐντὸς τῆς χώρας των, διὰ νὰ τοὺς ἐξαφανίσουν. Οἱ Ἰουδαῖοι, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν περιοχὴν Γαλαάδ, κατέφυγον εἰς ἕνα ὀχυρόν, τὴν Δάθεμα.

Κατόπιν τὰ ἄλλα εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ποὺ ἦσαν εἰς τὴν Γαλαάδ, συνηνώθησαν καὶ συνεκεντρώθησαν μὲ σκοπὸν νὰ ἐξολοθρεύσουν τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν εἰς τὴν περιοχήν των. Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως κατέφυγαν εἰς τὸ φρούριον τῆς Δάθεμα,

Ἀπὸ ἐκεῖ ἔστειλαν ἐπιστολὰς πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, πρὸς τοὺς ὁποίους ἔγραφαν· «τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται γύρω μας, ἔχουν συγκεντρωθῆ ἐναντίον μας, διὰ νὰ μᾶς ἐξολοθρεύσουν.

ἀπὸ ὅπου ἀπέστειλαν ἐπιστολὲς πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, εἰς τὶς ὁποῖες ἔγραφαν: «Τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ποὺ εὑρίσκονται γύρω μας, συνηνώθησαν καὶ συνεκεντρώθησαν μὲ σκοπὸν νὰ μᾶς ἐξολοθρευσουν.

Ἑτοιμάζονται νὰ ἔλθουν καὶ νὰ καταλάβουν τὸ ὀχύρωμα, εἰς τὸ ὁποῖον διὰ λόγους ἀσφαλείας κατεφύγαμεν. Ὁ Τιμόθεος δὲ εἶναι ἀρχηγὸς αὐτοῦ τοῦ στρατοῦ.

Προετοιμάζονται δὲ νὰ ἔλθουν καὶ νὰ κυριεύσουν τὸ φρούριον, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχομεν καταφύγει· ἀρχηγὸς τῆς στρατιωτικῆς των δυνάμεως εἶναι ὁ Τιμόθεος.

Τώρα, λοιπόν, ἔλα, διὰ νὰ μᾶς γλυτώσῃς ἀπὸ τὰ χέρια αὐτῶν, διότι μέχρι σήμερον ἕνα πολὺ πλῆθος ἰδικῶν μας ἀνθρώπων ἔχει φονευθῇ.

Ἔλα λοιπὸν τώρα ἀμέσως καὶ γλύτωσέ μας ἀπὸ τὰ χέρια των, διότι ἤδη ἔχει φονευθῆ μεγάλος ἀριθμὸς ἀπὸ τοὺς ιδικούς μας.

Καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί μας, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν χώραν τοῦ Τωβίου, τὴν Τώβ, ἐφονεύθησαν, αἱ δὲ γυναῖκες των ἔχουν ἀπαχθῆ αἰχμάλωτοι ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς μας, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ τέκνα των. Αἱ περιουσίαι των ἔχουν λαφυραγωγηθῆ καὶ ἔχασαν ἐκεῖ φονευθέντας χιλίους περίπου ἄνδρας».

Ὅλοι οἱ ἀδελφοι μας Ἰουδαῖοι, ποὺ ζοῦν εἰς τὴν χώραν τοῦ Τωβία (περιοχὴν Τώβ), ἔχουν θανατωθῆ καὶ οἱ ἐχθροὶ ἔχουν αἰχμαλωτίσει τὶς γυναῖκες των καὶ τὰ παιδια των καὶ ἔχουν ἁρπάξει τὴν περιουσίαν των. Ἐκεῖ δὲ ἐφονεύθησαν περίπου χίλιοι Ἰουδαῖοι ἄνδρες».

Ἐνῷ ἀκόμη ἀνεγινώσκοντο αὐταὶ αἱ ἐπιστολαί, ἰδοὺ κατέφθασαν ἄλλοι ἀγγελιαφόροι ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν μὲ διερρηγμένα τὰ ἱμάτιά των καὶ οἱ ὁποῖοι ἔφερον παρομοίας πρὸς τὰς ἀνωτέρω δυσαρέστους εἰδήσεις καὶ ἔλεγαν·

Ἐνῷ ἀκόμη οἱ ἐπιστολὲς ἀνεγινώσκοντο ἀπὸ τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, νά· ἔφθασαν ἄλλοι ἀγγελιαφόροι ἀπὸ τὴν Γαλιλαίαν μὲ τὰ ροῦχα των σχισμένα εἰς ἔνδειξιν πένθους, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν δυσάρεστα μηνύματα, παρόμοια μὲ αὐτὸ ποὺ ἔλαβαν ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους τῆς Γαλαάδ· οἱ ἀγγελιαφόροι ἔλεγαν:

«Ἔχουν συγκεντρωθῆ ἀπὸ τὴν Πτολεμαΐδα, τὴν Τύρον, τὴν Σιδῶνα καὶ ἀπὸ ὅλην τὴν Γαλιλαίαν τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν ἄνδρες πολεμισταί, διὰ νὰ μᾶς ἐξολοθρεύσουν».

«Ἄνδρες ἀπὸ τὶς τρεῖς παραλιακὲς πόλεις Πτολεμαΐδα, Τύρον καὶ Σιδῶνα καὶ ἀπὸ ὅλους τοὺς εἰδωλολάτρες τῆς Γαλιλαίας συνεκεντρώθησαν καὶ συνηνώθησαν διὰ νὰ μᾶς ἑξαφανίσουν»!

Ὅταν ὁ Ἰούδας καὶ ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἤκουσαν τὰς εἰδήσεις αὐτάς, συνηθροίσθησαν εἰς μεγάλην συγκέντρωσιν, διὰ νὰ σκεφθοῦν καὶ ἀποφασίσουν, τὶ πρέπει νὰ κάμουν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν των αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τόσον μεγάλην θλῖψιν πολεμούμενοι ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των.

Ὅταν ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἄκουσαν τὶς εἰδήσεις αὐτές, συνεκεντρώθησαν εἰς συνάθροισιν μεγάλων, διὰ νὰ σκεφθοῦν καὶ νὰ ἀποφασίσουν τὶ ἔπρεπε νὰ κάμουν διὰ τοὺς ἀδελφοως των, ποὺ κατεπιέζοντο καὶ ἐθλίβοντο καὶ ἦσαν πολεμούμενοι ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των.

Ὁ Ἰούδας εἶπεν εἰς τὸν ἀδελφόν του τὸν Σίμωνα· «διάλεξε καὶ πάρε ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν σου ἐκλεκτοὺς πολεμιστὰς ἄνδρας καὶ πήγαινε νὰ γλυτώσῃς τοὺς ἀδελφούς σου, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Γαλιλαίαν. Ἐγὼ δὲ καὶ ὁ Ἰωνάθαν ὁ ἀδελφός μου θὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ».

Καὶ ὁ Ἰούδας εἶπεν εἰς τὸν Σίμωνα, τὸν ἀδελφόν του: «Διάλεξε καὶ παράλαβε τοὺς πολεμιστὲς ἄνδρες σου καὶ πήγαινε νὰ γλυτώσῃς τοὺς ἀδελφούς σου Ἰσραηλίτες, ποὺ ζοῦν εἰς τὴν Γαλιλαίαν ἐγὼ δὲ καὶ ὁ Ἰωνάθαν, ὁ ἀδελφός μου, θὰ κατευθυνθῶμεν πρὸς τὴν χώραν Γαλαάδ».

Ἀφῆκε δὲ ὁ Ἰούδας τὸν Ἰώσηφον, υἱὸν τοῦ Ζαχαρίου, καὶ τὸν Ἀζαρίαν ἀρχηγοὺς τοῦ λαοῦ, ἵνα μὲ τὴν ὑπόλοιπον στρατιωτικὴν δύναμιν περιφρουροῦν τὴν Ἰουδαίαν ἀπὸ ἐνδεχομένας ἐπιθέσεις τῶν ἐχθρῶν.

Ὁ Ἰούδας ἀφῆκε τὸν Ἰώσηφον, τὸν υἱὸν τοῦ Ζαχαρία, καὶ τὸν Ἀζαρίαν, ἀρχηγοὺς τοῦ λαοῦ μαζὶ μὲ τὸ ὑπόλοιπον τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων, διὰ τὴν φύλαξιν καὶ τὴν ὑπεράσπισιν τῆς Ἰουδαίας ἀπὸ τυχὸν ἐπιθέσεις τῶν εἰδωλολατρῶν.

Τοὺς ἔδωσε δὲ καὶ αὐτὴν τὴν ἐντολὴν καὶ εἶπε: «Θὰ εἶσθε οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ λαοῦ τούτου. Προσέχετε ὅμως νὰ μὴ κινήσετε πόλεμον ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, μέχρις ὅτου ἐπιστρέψωμεν ἡμεῖς».

Εἰς αὐτοὺς δὲ ἔδωκε τὴν ἀκόλουθον διαταγήν: «Ἀναλάβετε τὴν προστασίαν καὶ τὴν φροντίδα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ προσέχετε νὰ μὴ συγκρουσθῆτε εἰς μάχην ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, μέχρις ὅτου ἐπιστρέψωμεν ἡμεῖς».

Διεμοιράσθη δὲ ἡ στρατιωτικὴ δύναμις τῶν ἀνδρῶν καὶ εἰς μὲν τὸν Σίμωνα ἐδόθησαν τρεῖς χιλιάδες ἄνδρες, διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Γαλιλαίαν, εἰς δὲ τὸν Ἰούδαν ἐδόθησαν ὀκτὼ χιλιάδες ἄνδρες, διὰ νὰ ἐκστρατεύσῃ εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ.

Ἡ στρατιωτικὴ δύναμις ἐχωρίσθη καὶ παρεχωρήθησαν εἰς μὲν τὸν Σίμωνα τρεῖς χιλιάδες (3.000) ἄνδρες, διὰ νὰ ἐκστρατεύσῃ κατὰ τῆς Γαλιλαίας, εἰς δὲ τὸν Ἰούδαν ὀκτὼ χιλιάδες (8.000) ἄνδρες, διὰ νὰ ἐκστρατεύσῃ κατὰ τῆς χώρας Γαλαάδ.

Ὁ Σίμων ἐβάδισεν ἐναντίον τῆς Γαλιλαίας, ἔκαμε πολλοὺς πολέμους ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, τὰ δὲ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη συνετρίβησαν ἐνώπιόν του.

Ὁ Σίμων εἰσέβαλεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ συνῆψε πολλὲς μάχες μὲ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ δὲ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἡττήθησαν καὶ συνετρίβησαν ἐνώπιόν του.

Ὁ Σίμων τοὺς κατεδίωξεν ἕως εἰς τὰς πύλας τῆς Πτολεμαΐδος. Ἔπεσαν δὲ ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη τρεῖς περίπου χιλιάδες ἄνδρες καὶ ἐπῆρε τὰ λάφυρα αὐτῶν.

Ὁ δὲ Σίμων τοὺς κατεδίωξε μέχρι τῆς πύλης τῆς Πτολεμαΐδος. Ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν εἰδωλολατρῶν ἐφονεύθησαν περίπου τρεῖς χιλιάδες (3.000) ἄνδρες, ἀπὸ τοὺς ὁποίους ὁ Σίμων ἔλαβε τὰ λάφυρα.

Ὁ δὲ Σίμων ἐπῆρε τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εἰς Ἄρβαττα, μαζῆ μὲ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα των καὶ μὲ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά των, καὶ τοὺς ἔφερεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν μὲ μεγάλην χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν.

Μαζί του δὲ παρέλαβε τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εἰς τὰ Ἄρβαττα, μαζὶ μὲ τὶς γυναῖκες καὶ τὰ παιδιὰ καὶ ὅλην τὴν κινητὴν περιουσίαν (τὰ ὑπάρχοντά) των καὶ τοὺς ἔφερεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν μὲ μεγάλην ἀγαλλίασιν.

Ἐν τῷ μεταξὺ καὶ ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος μαζῆ μὲ τὸν ἀδελφόν του τὸν Ἰωνάθαν διεπέρασαν τὸν Ἰορδάνην ποταμὸν καὶ ἐπορεύθησαν εἰς κάποιαν ἔρημον, δρόμον τριῶν ἡμερῶν.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος καὶ Ἰωνάθαν, ὁ ἀδελφός του, διεπέρασαν τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην καὶ ἐβάδισαν εἰς τὴν ἔρημον πορείαν τριῶν ἡμερῶν.

Ἐκεῖ συνήντησαν τοὺς Ναβαταίους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑπεδέχθησαν εἰρηνικῶς, καὶ διηγήθησαν εἰς αὐτοὺς ὅλα τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα συνέβησαν εἰς τοὺς ἀδελφούς των εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ·

Καὶ συνήντησαν τοὺς Ναβαταίους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ὑπεδέχθησαν φιλικῶς καὶ εἰρηνικῶς· αὐτοὶ δὲ διηγήθησαν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ τὸν Ἰωνάθαν ὅλα, ὅσα εἶχαν συμβῆ εἰς τοὺς ἀδελφούς των Ἰουδαίους εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ.

καὶ ὅτι πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι κλεισμένοι εἰς Βόσορρα καὶ Βοσόρ, εἰς Ἀλέμους, Χασφώρ, Μακὲδ καὶ Καρναΐν. Αὐταὶ ἦσαν πόλεις μεγάλαι καὶ ὀχυραί.

Οἱ Ναβαταῖοι τοὺς εἶπαν ἀκόμη ὅτι πολλοὶ ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους εἶναι ἀποκλεισμένοι εἰς τὶς πόλεις Βόσορρα καὶ Βοσόρ, εἰς τὰ Ἄλεμα, τὴν Χασφώρ, τὴν Μακὲδ καὶ τὴν Καρναΐν. Ὅλες αὐτὲς εἶναι πόλεις μεγάλες καὶ ὠχυρωμένες.

«Καὶ εἰς τὰς ἄλλας πόλεις τῆς χώρας Γαλαὰδ εἶναι κλεισμένοι Ἰουδαῖοι, οἱ δὲ ἐχθροί των ἑτοιμάζονται νὰ κτυπήσουν αὔριον τὰς ὀχυρὰς αὐτὰς πόλεις, νὰ τὰς καταλάβουν καὶ νὰ ἐξολοθρεύσουν ὅλους αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὰς πόλεις αὐτὰς εἰς μίαν καὶ μόνην ἡμέραν».

Καὶ οἱ Ναβαταῖοι ἐπρόσθεσαν: «Ἄλλοι Ἰουδαῖοι εἶναι ἀποκλεισμένοι εἰς τὶς ὑπόλοιπες πόλεις τῆς χώρας Γαλαάδ· καὶ οἱ ἐχθροί σας ἑτοιμάζονται αὔριον νὰ βαδίσουν καὶ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τῶν ὀχυρῶν πόλεων, νὰ τὶς κυριεύσουν καὶ νὰ ἐξολοθρεύσουν ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ εἶναι ἀποκλεισμένοι εἰς αὐτάς, ἐντὸς μιᾶς ἡμέρας».

Κατόπιν τῶν πληροφοριῶν αὐτῶν ὁ Ἰούδας καὶ ὁ στρατός του ἤλλαξαν κατεύθυνσιν, ἐστράφησαν πρὸς τὴν ἔρημον καὶ ἐνεφανίσθησαν αἰφνιδίως ἐμπρὸς εἰς Βόσορα. Κατέλαβον τὴν πόλιν καὶ ἐπέρασαν ἐν στόματι μαχαίρας ὅλα τὰ ἀρσενικά, ἐπῆραν ὅλα τὰ λάφυρα τῶν κατοίκων τῆς πόλεως καὶ παρέδωσαν εἰς τὸ πῦρ τὴν πόλιν.

Τότε ὁ Ἰούδας καὶ ὁ στρατός του ἄλλαξε γρήγορα κατεύθυνσιν καὶ ἀκολούθησε τὸν δρόμον, ποὺ ὁδηγεῖ διὰ τῆς ἐρήμου, καὶ παρουσιάσθη ἔξαφνα ἐμπρὸς εἰς τὴν Βόσορρα. Κατέλαβε τὴν πόλιν καὶ ἐπέρασεν ὅλους τοὺς ἄρρενες, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν πόλιν, ἀπὸ τὸ στόμα τῆς μαχαίρας καὶ ἐμάζευσεν ὅλα τὰ λάφυρά των καὶ ἐπυρπόλησε τὴν πόλιν.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἐν καιρῷ νυκτὸς ἀνεχώρησεν ὁ Ἰούδας καὶ ἐβάδισε πρὸς τὸ ὀχυρὸν τὸ λεγόμενον Δάθεμα.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἀνεχώρησε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς νύκτας καὶ ἔφθασε μέχρι τὴν ὀχυρὰν πόλιν Δάθεμα.

Κατὰ τὴν πρωΐαν ἐσήκωσαν τὰ μάτια των οἱ στρατιῶται τοῦ Ἰούδα τοῦ Μακκαβαίου καὶ εἶδαν πολὺν ἐχθρικὸν στρατόν, τοῦ ὁποίου δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ὑπολογισθῆ ὁ ἀριθμός. Αὐτοί, λοιπόν, ἔφεραν κλίμακας καὶ πολιορκητικὰς μηχανὰς καὶ ἐπεχείρουν νὰ καταλάβουν τὸ ὀχύρωμα. Ἐπολεμοῦσαν ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, ποὺ ἦσαν κλεισμένοι εἰς αὐτό.

Ὅταν δὲ ἀνέτειλε τὸ πρῶτον φῶς τῆς αὐγῆς, οἱ Ἰουδαῖοι ἐσήκωσαν τὰ μάτια των, ἐκύτταξαν καὶ νά· εἶδαν ἐχθρικὸν λαὸν πολύν, ἀναρίθμητον! Οἱ ἐχθροὶ ἐκρατοῦσαν καὶ μετέφεραν ἀνεμόσκαλες καὶ πολιορκητικὲς μηχανές, διὰ νὰ ἀνεβοῦν εἰς τὰ τείχη καὶ νὰὶ κυριεύσουν τὴν ὠχυρωμένην πόλιν Δάθεμα· καὶ οἱ ἐχθροὶ ἐπετίθεντο καὶ ἐπολεμοῦσαν τοὺς Ἰουδαίους, ποὺ ἦσαν μέσα εἰς τὴν πόλιν.

Ὅταν ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος εἶδεν ὅτι εἶχεν ἀρχίσει ἡ μάχη καὶ ὅτι ἡ κραυγὴ τῶν Ἰουδαίων, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὸ ὀχύρωμα, ἦτο τόσον μεγάλη, ὥστε μαζῆ μὲ τὸν ἦχον τῶν σαλπίγγων ἔφθαναν ἕως εἰς τὸν οὐρανόν,

Ὅταν ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος εἶδεν ὅτι ἡ ἐπίθεσις καὶ ἡ μάχη ἄρχισε ἤδη καὶ ὅτι ἡ πολεμικὴ ἰαχὴ τῶν πολιορκουμένων κατοίκων ἦταν τόσον ἰσχυρή, ὥστε ἀνέβη εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνάμικτη μὲ τὰ πολεμικὰ σαλπίσματα καὶ τὴν ἰσχυρὰν κραυγήν,

εἶπεν εἰς τοὺς ἄνδρας τῆς δυνάμεώς του «πολεμήσατε σήμερον ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μας».

εἶπεν εἰς τοὺς ἄνδρες τοῦ στρατοῦ του: «Πολεμήσατε σήμερον ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν σας»!

Ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος ἐπροχώρησε μὲ τὰ τρία σώματα τοῦ στρατοῦ του ὄπισθεν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. Κατόπιν οἱ Ἰουδαῖοι ἐσάλπισαν μὲ τὰς σάλπιγγάς των καὶ προσηυχήθησαν μὲ φωνὴν μεγάλην πρὸς τὸν Θεόν.

Καὶ ὁ Ἰούδας μὲ τρία σώματα στρατοῦ ἐπροχώρησε καὶ ἔφθασεν εἰς τὰ νῶτα τῶν ἐχθρῶν. Τότε οἱ Ἰουδαῖοι στρατιῶται ἐσάλπισαν μὲ τὶς πολεμικὲς σάλπιγγες καὶ ἐφώναξαν δυνατὰ μὲ θερμὴν προσευχὴν πρὸς τὸν Θεόν.

Ἀμέσως δὲ μόλις ὁ στρατὸς τοῦ Τιμοθέου ἀντελήφθη, ὅτι ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος εἶναι ὁ πολεμῶν αὐτούς, κατελήφθησαν ἀπὸ φόβον καὶ ἔφυγον ἀπὸ ἐμπρός του. Ὁ δὲ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος μὲ τοὺς στρατιώτας του ἐπέφερεν μεγάλην φθορὰν εἰς αὐτούς. Ἔπεσαν ἀπὸ αὐτοὺς κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν ὀκτὼ χιλιάδες ἄνδρες.

Μόλις ὅμως ὁ εἰδωλολατρικὸς στρατὸς τοῦ Τιμοθέου ἐκατάλαβε ὅτι αὐτὸς ποὺ ἔφθασεν εἶναι ὁ Ἰούδας ὁ Μακκαβαῖος, ἐτράπησαν εἰς φυγὴν ἀπ’ ἐμπρός του, ὁ δὲ Ἰούδας τοὺς ἐκτύπησε καὶ τοὺς ἐπροξένησε μεγάλην καταστροφήν. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐφονεύθησαν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς περίπου ὀκτὼ χιλιάδες (8.000) ἄνδρες.

Ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Ἰούδας ἐστράφη καὶ ἐπορεύθη εἰς Μααφά, ἐπολέμησε τὴν πόλιν, τὴν κατέλαβε καὶ ἐφόνευσεν ὅλα τὰ ἀρσενικὰ αὐτῆς, ἐπῆρε τὰ λάφυρά της καὶ τὴν παρέδωσεν εἰς τὸ πῦρ.

Κατόπιν ὁ Ἰούδας ἐστράφη εἰς τὴν Μασφά, ἐπετέθη ἐναντίον της, τὴν κατέλαβεν, ἐφόνευσεν ὅλους τοὺς ἄρρενες τῆς πόλεως, ἔλαβε τὰ λάφυρά της καὶ τὴν ἐπυρπόλησεν.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἀνεχώρησε καὶ κατέλαβε τὴν Χασφών, τὴν Μακέδ, τὴν Βοσὸρ καὶ ὅλας τὰς ἄλλας πόλεις τῆς χώρας Γαλαάδ.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἀνεχώρησε καὶ κατέλαβε τὴν Χασφών, τὴν Μακέδ, τὴν Βοσὸρ καὶ τὶς ὑπόλοιπες πόλεις τῆς χώρας Γαλαάδ.

Ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα ὁ Τιμόθεος συνεκέντρωσε νέαν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι τῆς Ραφών, πέραν ἀπὸ κάποιον χείμαρρον.

Μετὰ τὰ γεγονότα αὐτὰ ὁ Τιμόθεος συνεκέντρωσεν ἄλλην στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ραφῶν, εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ χειμάρρου (παραποτάμου Γιαρμούκ).

Ὁ Ἰούδας ἔστειλε μερικοὺς ἄνδρας, διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὰ τοῦ στρατεύματος καὶ τὸν πληροφορήσουν σχετικῶς. Ἐκεῖνοι οἱ ἄνδρες ἐπέστρεψαν καὶ τοῦ ἀνήγγειλαν τὰ ἐξῆς λέγοντες· «ὅλα τὰ γύρω ἀπὸ ἡμᾶς εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἔχουν συγκεντωθῆ ἐναντίον μας σχηματίσαντα μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν.

Ὁ Ἰούδας ἀπέστειλε κατασκόπους, διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὸ ἐχθρικὸν στρατόπεδον, αὐτοὶ δὲ μετὰ τὴν ἀναγνώρισιν τοῦ ἀνέφεραν καὶ τοῦ εἶπαν: «Μαζὶ μὲ τὸν Τιμόθεον καὶ τὸν στρατόν του ἔχουν συγκεντρωθῆ ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ποὺ εὑρίσκονται γύρω μας· ὅλοι αὐτοὶ ἀπαρτίζουν πολὺ μεγάλην στρατιωτικὴν δύναμιν.

Ἔχουν μάλιστα πάρει ὡς μισθοφόρους Ἄραβας, διὰ νὰ τοὺς βοηθήσουν καὶ εἶναι στρατοπεδευμένοι πέραν ἀπὸ τὸν χείμαρρον, ἕτοιμοι νὰ ἔλθουν ἐναντίον σου εἰς πολεμικὴν σύρραξιν». Ὁ Ἰούδας ἐξῆλθε πρὸς πόλεμον ἐναντίον των.

Ἔχουν δὲ μισθώσει καὶ μισθοφόρους Ἄραβες διὰ νὰ τοὺς βοηθήσουν καὶ ἔχουν στρατοπεδεύσει εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ χειμάρρου καὶ ἑτοιμάζονται νὰ σοῦ ἐπιτεθοῦν». Τότε ὁ Ἰούδας προήλασε διὰ νὰ τοὺς συναντήσῃ καὶ νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ.

Εἶπε τότε ὁ Τιμόθεος πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς στρατιωτικῆς του δυνάμεως, «ὅταν ὁ Ἰούδας μὲ τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν πλησιάσῃ εἰς τὸν χείμαρρον, ἐὰν μὲν διαπεράσῃ πρὸς ἡμᾶς πρῶτος, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπομείνωμεν τὴν ἐπίθεσίν του, διότι, ἰσχυρός, καθὼς εἶναι, θὰ ὑπερισχύσῃ ἀσφαλῶς ἐναντίον μας.

Ἐνῷ δὲ ὁ Ἰούδας καὶ ὁ στρατός του ἐπλησίαζαν εἰς τὴν κοίτην τοῦ χειμάρρου, ὁ Τιμόθεος εἶπεν εἰς τοὺς ἀρχηγούς (ἀξιωματικούς) τοῦ στρατοῦ του: «Ἐὰν ὁ Ἰούδας διαπεράσῃ τὸν χείμαρρον καὶ φθάσῃ πρῶτος πρὸς τὴν πλευράν μας, δὲν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοῦ ἀντισταθῶμεν, διότι θὰ εὑρίσκεται εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ θὰ ὁρμήσῃ ἐναντίον μας ἀσυγκράτητος.

Ἐὰν ὅμως δειλιάσῃ, μείνῃ καὶ παραταχθῇ πέραν ἀπὸ τὸν χείμαρρον, θὰ διαβῶμεν ἡμεῖς πρὸς αὐτὸν καὶ ἀσφαλῶς θὰ ὑπερισχύσωμεν ἐναντίον του».

Ἐὰν ὅμως χάσῃ τὸ θάρρος του καὶ δειλιάσῃ καὶ ἀντὶ νὰ διαβῇ τὸν χείμαρρον στρατοπεδεύσῃ εἰς τὴν ἄλλην πλευρὰν τοῦ ποταμοῦ, τότε θὰ διαβῶμεν ἡμεῖς τὸν ποταμὸν εὑρισκόμενοι δὲ εἰς πλεονεκτικωτέραν θέσιν θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ τοῦ ἐπιτεθῶμεν καὶ νὰ τὸν νικήσωμεν».

Ὁ Ἰούδας, ὅταν ἔφθασεν εἰς τὴν κοίτην τοῦ χειμάρρου, ἐτοποθέτησε κατὰ διαστήματα πλησίον τῆς ὄχθης τοὺς γραμματεῖς τοῦ στρατοῦ καὶ τοὺς διέταξε λέγων· «μὴ ἀφήσετε κανένα στρατιώτην νὰ ἀποθέσῃ τὸν ὁπλισμόν του καὶ στρατοπεδεύσῃ, ἀλλὰ ὅλοι ἂς ἔλθουν ἕτοιμοι πρὸς πόλεμον».

Ὅταν ὁ Ἰούδας ἔφθασεν εἰς τὴν κοίτην τοῦ χειμάρρου, ἐτοποθέτησε τοὺς γραμματεῖς (διοικητικοὺς ἀξιωματικούς) τοῦ στρατοῦ εἰς τὴν ὄχθην τοῦ χειμάρρου, τοὺς διέταξε καὶ τοὺς εἶπε: «Μὴ ἀφήσετε κανένα νὰ στήσῃ τὴν σκηνήν του καὶ νὰ στρατωνισθῇ, ἀλλ’ ἂς ἔλθουν ὅλοι ἕτοιμοι διὰ τὸν πόλεμον».

Διεπέρασε δὲ πρῶτος ὁ Ἰούδας τὸν ποταμὸν βαδίζων ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ. Ὅλος δὲ ὁ στρατὸς τὸν ἀκολουθοῦσε. Κατὰ τὴν μάχην συνετρίβησαν ἐνώπιόν του ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ἔρριψαν κατὰ γῆς τὰ ὅπλα των καὶ πανικόβλητα κατέφυγαν εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναὸν εἰς Καρναΐν.

Πρῶτος δὲ ἀπὸ ὅλους ἐπέρασε τὸν χείμαρρον καὶ ἐπροχώρησε κατὰ τῶν ἐχθρῶν ὁ Ἰούδας, καὶ ὅλος ὁ στρατὸς ἀκολουθοῦσε πίσω του. Καὶ κατὰ τὴν μάχην ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη ἡττήθησαν καὶ συνετρίβησαν ἐνώπιόν του καὶ ἔρριψαν κατὰ γῆς τὸν ὁπλισμόν των καὶ ετρεξαν διὰ νὰ σωθοῦν εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναὸν τῆς πόλεως Καρναΐν.

Οἱ Ἰουδαῖοι κατέλαβαν τὴν πόλιν αὐτήν, παρέδωκαν εἰς τὸ πῦρ τὸν ναὸν μὲ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο ἕντος αὐτοῦ. Ἔτσι ἡ Καρναΐν κατετροπώθη καὶ ἐξηυτελίσθη καὶ δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἀντισταθῇ ἐνώπιον τοῦ Ἰούδα.

Ἀλλ’ οἱ στρατιῶται τοῦ Ἰούδα ἐκυρίευσαν τὴν πόλιν καὶ κατόπιν ἐπυρπόλησαν τὸν ναὸν μὲ ὅλους, ὅσοι εὑρίσκοντο μέσα εἰς αὐτόν. Ἔτσι ὑπετάγη καὶ κατετροπώθη τελείως ἡ Καρναΐν καὶ οἱ ἐχθροὶ εἶχαν ἀποδυναμωθῆ ἐντελῶς, ὥστε δὲν ἠμποροῦσαν νὰ προβάλουν πλέον καμμίαν ἀντίστασιν εἰς τὸν Ἰούδαν.

Ἔπειτα συνεκέντρωσεν ὁ Ἰούδας ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ, ἀπὸ μικροῦ μέχρι μεγάλου, καὶ τὰς γυναῖκας των καὶ τὰ παιδιά των καὶ τὴν περιουσίαν των, πλῆθος μεγάλο λαοῦ, διὰ νὰ ὁδηγήσῃ ὅλους αὐτοὺς εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

Κατόπιν ὁ Ἰούδας συνεκέντρωσεν ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ ἐζοῦσαν εἰς τὴν χώραν Γαλαάδ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ τὶς γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά των καὶ τὰ ὑπάρχοντα (τὴν κινητὴν περιουσίαν των), ἕνα πολὺ μεγάλο πλῆθος λαοῦ, διὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσῃ εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ νὰ τοὺς προστατεύσῃ.

Οἱ Ἰουδαῖοι ἔφθασαν εἰς τὴν Ἐφρών, πόλιν μεγάλην καὶ καλῶς ὠχυρωμένην, ἡ ὁποία εὑρίσκετο εἰς τὴν εἴσοδον τῆς χώρας των. Δὲν ἠμποροῦσε δὲ κανεὶς νὰ παρεκκλίνῃ δεξιὰ ἢ ἀριστερὰ ἀπὸ αὐτήν, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν χώραν, ἀλλ’ ἦτο ὑποχρεωμένος νὰ βαδίσῃ διὰ μέσου αὐτῆς.

Ὅλοι αὐτοὶ ἔφθασαν μέχρι τὴν Ἐφρών· αὐτὴ ἦταν πόλις μεγάλη καὶ πολὺ καλὰ ὠχυρωμένη, ἐδέσποζε δὲ τοῦ δρόμου, ποὺ ὠδηγοῦσε εἰς τὴν χώραν των. Καὶ καθὼς δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ παρεκκλίνῃ κανεὶς καὶ νὰ τὴν παρακάμψῃ ἀπὸ τὰ δεξιὰ ἢ τὰ ἀριστερά, διὰ νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν Ἰουδαίαν. ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ περάσῃ κατ’ εὐθεῖαν μέσα ἀπὸ αὐτήν.

Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως αὐτῆς ἠρνήθησαν νὰ ἐπιτρέψουν δίοδον εἰς τοὺς Ἰουδαίους, ἔφραξαν δὲ καὶ τὰς πύλας τῆς πόλεώς των μὲ λίθους.

Ἀλλ’ οἱ κάτοικοι τῆς Ἐφρὼν ἠρνήθησαν εἰς τοὺς Ἰουδαίους τὴν διέλευσιν ἀπὸ τὴν πόλιν, ἐκλείσθησαν εἰς αὐτὴν καὶ ἔφραξαν τὶς πύλες τῆς πόλεως μὲ λίθους.

Ὁ Ἰούδας ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἀγγελιαφόρους μὲ εἰρηνικὰς προτάσεις εἰπών· «ἡμεῖς θὰ διέλθωμεν ἁπλῶς διὰ μέσου τῆς χώρας σας, διὰ νὰ μεταβῶμεν εἰς τὴν πατρίδα μας. Κανεὶς δὲν θὰ σᾶς βλάψῃ οὔτε ἐπ’ ἐλάχιστον. Ζητοῦμεν ἁπλῶς νὰ περάσωμεν πεζῇ διὰ μέσου τῆς πόλεως σας». Οἱ κάτοικοι ὅμως δὲν ἠθέλησαν νὰ ἀνοίξουν εἰς αὐτὸν τὰς πύλας.

Ὁ Ἰούδας ἀπέστειλε πρὸς τοὺς κατοίκους τῆς Ἐφρὼν συμφιλιωτικὸν καὶ συνδιαλλακτικὸν μήνυμα, τὸ ὁποῖον ἔλεγε: «Θέλομεν νὰ διέλθωμεν ἀπὸ τὴν χώραν σας, διὰ νὰ φθάσωμεν εἰς τὴν χώραν μας· κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ σᾶς κακοποιήσῃ ἢ νὰ σᾶς βλάψῃ· θὰ περάσωμεν ἁπλῶς ὅλοι μας πεζῇ». Οἱ κάτοικοι ὅμως τῆς Ἐφρὼν δὲν ἤθελαν νὰ ἀνοίξουν εἰς τὸν Ἰούδαν τὶς πύλες τῆς πόλεως.

Τότε ὁ Ἰούδας διέταξε νὰ κοινοποιήσουν εἰς τὸ στρατόπεδον τὴν διαταγήν του, ὅπως καταλάβῃ ὁ κάθε στρατιώτης τὴν θέσιν ὅπου εὑρίσκεται, ἕτοιμος πρὸς μάχην.

Ἔτσι ὁ Ἰούδας ἔδωκε διαταγὴν νὰ παραγγείλουν εἰς ὅλον τὸν στρατόν του, ὥστε κάθε στρατιώτης νὰ σταματήσῃ προσωρινῶς ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμος διὰ πόλεμον.

Οἱ ἄνδρες τοῦ στρατοῦ του ἐπῆραν τὰς θέσεις των καὶ ἐπολέμησαν τὴν πόλιν καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα. Τέλος ἡ πόλις παρεδόθη εἰς τὰ χέρια των.

Οἱ πολεμισταὶ τοῦ Ἰούδα ἔλαβαν θέσεις μάχης καὶ ἐπολέμησαν ἐναντίον τῆς Ἐφρὼν κατὰ τὴν διαρκειαν ὅλης ἐκείνης τῆς ἡμέρας καὶ ὅλης τῆς νύκτας· τελικῶς ἡ πόλις ἔπεσε καὶ παρεδόθη εἰς τὰ χέρια των.

Ὁ Ἰούδας διέταξε καὶ ἐπέρασαν ἐν στόματι μαχαίρας ὅλα τὰ ἀρσενικά, ἐξερρίζωσεν ἀπὸ τὰ θεμέλιά της τὴν πόλιν, ἐπῆρε τὰ λάφυρά της καὶ ἐπέρασε διὰ μέσου τῆς πόλεως, πατῶν ἐπάνω εἰς τὰ πτώματα τῶν φονευθέντων.

Καὶ ὁ Ἰούδας μὲ τὸν στρατόν του ἐπέρασεν ὅλους τοὺς ἄρρενες, ὅσοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν πόλιν, ἀπὸ τὸ στόμα τῆς μαχαίρας καὶ κατεδάφισεν ἐντελῶς, κυριολεκτικὰ ἐξερρίζωσε τὴν πόλιν, ἔλαβεν ὅλα τὰ λάφυρά της καὶ κατόπιν ἐπέρασε μέσα ἀπὸ τὴν πόλιν, πατῶν ἐπάνω εἰς τὰ πτώματα τῶν κατοίκων· ποὺ ἐφονεύθησαν.

Προχωροῦντες ἐπέρασαν τὸν Ἰορδάνην ποταμόν, ἔφθασαν εἰς τὴν μεγάλην πεδιάδα, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Βαιθσάν.

Ἔπειτα οἱ Ἰουδαῖοι διεπέρασαν τὸν ποταμὸν Ἰορδάνην (καὶ ἔφθασαν) εἰς τὴν μεγάλην πεδιάδα, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἐμπρὸς εἰς (ἀπέναντι ἀπό) τὴν Βαιθσάν.

Ὁ Ἰούδας ἦτο εἰς τὴν ὀπισθοφυλακὴν περιμαζεύων τοὺς βραδυποροῦντας Ἰουδαίους καὶ ἐνισχύων τὸν λαὸν ἠθικῶς καθ’ ὅλην τὴν πορείαν του, μέχρις ὅτου ἔφθασαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

Ὁ δὲ Ἰούδας ἀκολουθοῦσε τελευταῖος καὶ ἐπεριμάζευε καὶ προωθοῦσε ὅσους ἐβραδυποροῦσαν καὶ καθυστεροῦσαν καὶ ἔδιδε θάρρος καὶ κουράγιο εἰς τὸν λαὸν καὶ τὸν στρατὸν καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς πορείας, μέχρις ὅτου ἔφθασαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

Εἰσῆλθον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος Σιὼν μὲ μεγάλην ἀγαλλίασιν καὶ χαρὰν καὶ προσέφεραν ὁλοκαυτώματα, εὐχαριστοῦντες τὸν Θεόν, διότι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἔπεσε κατὰ τὴν ἐκστρατείαν αὐτήν, ἀλλὰ ὅλοι ἐπανῆλθαν σῶοι.

Ὅταν ἔφθασαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀνέβησαν εἰς τὸν λόφον τῆς Σιὼν μὲ εὐφροσύνην καὶ χαρὰν καὶ προσέφεραν ὡς εὐχαριστίαν εἰς τὸν Θεὸν θυσίες ὁλοκαυτωμάτων, διότι κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἐφονεύθη κατὰ τὴν ἐκστρατείαν ἐκείνην, ἀλλ’ ἐπέστρεψαν ὅλοι ἀσφαλεῖς.

Κατὰ τὸ διάστημα ὅμως, κατὰ τὸ ὁποῖον εὑρίσκοντο ὁ μὲν Ἰούδας καὶ ὁ Ἰωνάθαν εἰς τὴν Γαλαάδ, ὁ δὲ ἀδελφός των ὁ Σίμων εἰς τὴν Γαλιλαίαν πλησίον τῆς Πτολεμαΐδος,

Ἐνῶ ὁ Ἰούδας καὶ ὁ Ἰωνάθαν εὑρίσκοντο εἰς τὴν Γαλαὰδ καὶ ὁ ἀδελφός των Σίμων εἰς τὴν Γαλιλαίαν, πολιορκῶν τὴν Πτολεμαΐδα,

ἐπληροφορήθησαν ὁ Ἰωσὴφ ὁ υἱὸς τοῦ Ζαχαρίου καὶ ὁ Ἀζαρίας οἱ ἀρχηγοὶ τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως τῆς ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπληροφορήθησαν τὰ ἀνδραγαθήματα, τὰ ὁποῖα ἔκαμαν οἱ ἀδελφοὶ Μακκαβαῖοι καὶ τοὺς νικηφόρους πολέμους, τοὺς ὁποίους συνῆψαν,

οἱ δύο ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα, ὁ Ἰωσήφ, ὁ υἱὸς τοῦ Ζαχαρία, καὶ ὁ Ἀζαρίας ἐπληροφορήθησαν τὰ ἠρωϊκὰ κατορθώματα καὶ τοὺς νικηφόρους πολέμους, ποὺ ἔκαμαν οἱ τρεῖς ἀδελφοὶ Μακκαβαῖοι,

καὶ εἶπαν μὲ ματαιοδοξίαν· «ἂς καταστήσωμεν καὶ ἡμεῖς τὸ ὄνομα μας ἔνδοξον καὶ πρὸς τοῦτο ἂς ἐξέλθωμεν νὰ πολεμήσωμεν τὰ γύρω μας εἰδωλολατρικὰ ἔθνη».

καὶ εἶπαν: «Ἂς κάμωμεν καὶ ἐμεῖς κάτι, ὥστε νὰ ἀποκτήσωμεν καὶ ἐμεῖς φήμην καὶ νὰ γίνῃ περιβόητον τὸ ὄνομά μας· ἂς προχωρήσωμεν λοιπὸν καὶ ἐμεῖς νὰ πολεμήσωμεν ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα εἶναι γύρω μας».

Ἔδωσαν, λοιπόν, διαταγὰς εἰς τοὺς ἄνδρας τοῦ στρατοῦ των, ποὺ εὑρίσκετο μαζῆ των, καὶ ἐβάδισαν ἐναντίον τῆς Ἰαμνείας.

Ἔτσι ἔδωκαν διαταγὲς εἰς τὸν στρατόν, ποὺ εἶχαν ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν των, καὶ προήλασαν κατὰ τῆς Ἰαμνείας.

Ὁ Γοργίας ἐβγῆκεν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ οἱ στρατιῶται αὐτοῦ, διὰ νὰ ἀποκρούσουν τοὺς Ἰουδαίους.

Καὶ ὁ στρατηγὸς τῶν Σύρων Γοργίας ἐβγῆκε ἀπὸ τὴν πόλιν μαζὶ μὲ τοὺς ἄνδρες του, διὰ νὰ ἀντεπιτεθοῦν κατὰ τῶν Ἰουδαίων.

Κατὰ τὴν πολεμικὴν σύρραξιν ὁ Ἰώσηφος καὶ ὁ Ἀζαρίας ἐνικήθησαν καὶ κατεδιώχθησαν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς ἕως εἰς τὰ ὅρια τῆς Ἰουδαίας, ἔπεσαν δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Ἰσραὴλ δύο χιλιάδες ἄνδρες.

Ὁ Ἰώσηφος καὶ ὁ Ἀζαρίας ἐνικήθησαν καὶ κατεδιώχθησαν μέχρι τὰ σύνορα τῆς Ἰουδαίας. Ἐφονεύθησαν δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην περίπου δύο χιλιάδες (2.000) ἄνδρες ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Ἰσραήλ.

Ἔγινε δὲ ἡ μεγάλη αὐτὴ φθορὰ εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, διότι ὁ Ἰώσηφος καὶ ὁ Ἀζαρίας δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, νομίζοντες ὅτι καὶ αὐτοὶ εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀνδραγαθήσουν.

Ἔτσι συνέβη ἧττα καὶ καταστροφὴ μεγάλη εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, διότι οἱ δύο ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ Ἰώσηφος καὶ Ἀζαρίας δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του, οἱ ὁποῖοι τοὺς παρήγγειλαν νὰ μὴ συνάψουν πόλεμον μὲ τὰ εἰδωλολατρικά ἔθνη, νομίζοντες ὅτι ἠμποροῦν καὶ αὐτοὶ νὰ ἀνδραγαθήσουν εἰς τὸν πόλεμον.

Ἐλησμόνησαν ὅμως, ὅτι αὐτοὶ δὲν ἦσαν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡ δύναμις νὰ σώσουν μὲ τὰ χέρια των τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ἀλλ’ οἱ δύο αὐτοὶ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ δὲν ἦσαν ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τῶν Μακκαβαίων ἐκείνων ἀνδρῶν, εἰς τοὺς ὁποίους εἶχεν ἀνατεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ σωτηρία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ εὐγενὴς ὅμως Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του ἐδοξάσθησαν πάρα πολὺ ἐνώπιον τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ ἐνώπιον ἀκόμη τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, παντοῦ, ὅπου ἔφθανεν ἡ φήμη τοῦ ὀνόματός των.

Ἀντιθέτως ὁ γενναῖος καὶ εὐγενὴς Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του ἐκέρδισαν μεγάλον σεβασμὸν καὶ ἀπέκτησαν πάρα πολὺ μεγάλην δόξαν μεταξὺ ὁλοκλήρου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ μεταξὺ ὅλων τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἠκούετο τὸ ὄνομα καὶ ἡ φήμη των·

Οἱ Ἰσραηλῖται συνεκεντρώνοντο γύρω των ἐπαινοῦντες καὶ τιμῶντες αὐτοὺς διὰ τὰ κατορθώματά των.

τὰ δὲ πλήθη ἐμαζεύοντο καὶ συνωστίζοντο γύρω των, διὰ νὰ τοὺς συγχαροῦν καὶ νὰ τοὺς ζητωκραυγάσουν.

Κατόπιν ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐξῆλθον εἰς νέαν ἐκστρατείαν καὶ ἐπολεμοῦσαν τοὺς Ἰδουμαίους, ἀπογόνους τοῦ Ἡσαῦ, εἰς τὴν χώραν των πρὸς νότον. Ἐκτύπησε τὴν Χεβρὼν καὶ τὰς πόλεις τὰς ἐξαρτωμένας ἀπὸ αὐτήν, κατέστρεψε τὰ ὀχυρωματικά της ἔργα καὶ παρέδωσεν εἰς τὸ πῦρ τοὺς γύρω ἐπάνω εἰς τὰ τείχη της πύργους.

Κατόπιν ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του προήλασαν καὶ ἐπολέμησαν κατὰ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ, τῶν Ἰδουμαίων, εἰς τὴν πρὸς νότον τῆς Παλαιστίνης περιοχήν. Ὁ Ἰούδας ἐπετέθη καὶ ἐκυρίευσε τὴν Χεβρὼν καὶ τὰ χωριὰ ποὺ ἐξηρτῶντο ἀπὸ αὐτήν, καὶ κατεδάφισε τὰ ὀχυρωματικά της ἔργα καὶ ἐπυρπόλησε τοὺς ὀχυροὺς πύργους (φρούρια), ποὺ ἦσαν γύρω-γύρω ἀπὸ αὐτήν.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἐπῆρεν ὁ Ἰούδας τὸν στρατόν του καὶ ἐβάδισεν εἰς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων διερχόμενος διὰ μέσου τῆς Σαμαρείας.

Ἀπὸ ἐκεῖ ὁ Ἰούδας ἔφυγε διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων καὶ ἐπροχωροῦσε διασχίζων τὴν Σαμάρειαν.

Τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἔπεσαν νεκροὶ κατὰ τὴν μάχην καὶ μερικοὶ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἀνδραγαθήσουν καὶ ἀσυνέτως ἐξῆλθον καὶ ἔλαβαν μέρος εἰς τὸν πόλεμον.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐφονεύθησαν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης μερικοὶ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νὰ ἀνδραγαθήσουν μὲ τὸ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν πόλεμον κατὰ τρόπον παράτολμον καὶ ἀσύνετον.

Ἀκολούθως ὁ Ἰούδας κατηυθύνθη πρὸς τὴν Ἄζωτον, πόλιν τῶν Φιλισταίων. Ὅταν ἔφθασεν ἐκεῖ, ἐκρήμνισε τοὺς εἰδωλικοὺς βωμούς των, τὰ δὲ εἴδωλά των παρέδωσεν εἰς τὴν φωτιάν. Ἐπῆρε πολλὰ λάφυρα ἀπὸ τὰς πόλεις καὶ ἐπέστρεψεν ἔπειτα εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

Ἔπειτα ὁ Ἰούδας ἐστράφη πρὸς τὴν πόλιν Ἄζωτον, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν χώραν τῶν Φιλισταίων ἐκεῖ ἐκρήμνισε καὶ κατέστρεψε τοὺς εἰδωλολατρικοὺς βωμοὺς τῶν Φιλισταίων καὶ παρέδωκεν εἰς τὴν φωτιὰ τὰ εἰδωλικὰ ἀγάλματα τῶν θεῶν των καὶ συνεκέντρωσε τὰ λάφυρα τῶν πόλεών των καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος βαδίζων εἰς τὴν Περσίαν, ἐπέρασε τὰς ὀρεινὰς ἐπαρχίας καὶ ἐπληροφορήθη, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν Περσίαν μία πόλις ὀνόματι Ἐλυμαΐς, ἡ ὁποία εἶναι ὀνομαστὴ διὰ τὸν πολὺν αὐτῆς πλοῦτον εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἄργυρον·

Ἐνῷ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' διέβη τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ἐπροχωροῦσε διὰ τῶν ἄνω χωρῶν (μέσῳ τοῦ ὀροπεδίου τοῦ Ἰράν), ἐπληροφορήθη ὅτι εἰς τὴν Περσίαν ὑπάρχει πόλις μὲ τὸ ὄνομα Ἐλυμαΐς, ἡ ὁποία εἶναι περίφημος διὰ τὰ πολλὰ πλοῦτη της εἰς ἀσῆμι καὶ χρυσάφι·

ὅτι ὁ ναὸς τῆς πόλεως αὐτῆς ἦτο πολὺ πλούσιος καὶ ὅτι ὑπῆρχον ἐκεῖ ὅπλα χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ἄλλα πολύτιμα ὅπλα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀφήσει ἐκεῖ ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ ὁποῖος πρῶτος εἶχε βασιλεύσει ἐπὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

καὶ ὅτι ὁ εἰδωλολατρικὸς ναός, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς αὐτήν, ἦταν πάρα πολὺ πλούσιος· ὑπῆρχαν εἰς αὐτὸν ὅπλα ἀμυντικὰ χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ἄλλα ὅπλα, τὰ ὁποῖα ἀφῆκεν ἐκεῖ ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ βασιλιᾶς τῆς Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος βασιλιᾶς ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

Μετέβη λοιπὸν ἐκεῖ καὶ ἐπιχειροῦσε νὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν, διὰ νὰ τὴν λεηλατήσῃ, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσε, διότι ἔγινε γνωστὸν τὸ σχέδιόν του εἰς τοὺς κατοίκους.

Δι’ αὐτὸ ὁ Ἀντίοχος Δ' ἦλθε καὶ ἐπροσπάθησε νὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν καὶ νὰ τὴν συλήσῃ, ἀλλ’ ἀπέτυχε. Δὲν ἠμπόρεσε, διότι τὰ σχέδιά του ἔγιναν γνωστὰ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως.

Ἐκεῖνοι ἐξῆλθαν εἰς πόλεμον ἐναντίον του, ἀντεστάθησαν μὲ γενναιότητα, ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ μετὰ μεγάλης του λύπης ἀπεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ, διὰ νὰ στραφῇ πρὸς τὴν Βαβυλῶνα.

Ἔτσι οἱ κατοικοί της ἐπρόβαλαν ἀντίστασιν καὶ τὸν ἐπολέμησαν, αὐτὸς δὲ ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὑπεχώρησε καὶ κατηυθύνθη, γεμᾶτος λύπην καὶ μεγάλην ἀπογοήτευσιν, πρὸς τὴν Βαβυλῶνα.

Ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν Περσίαν, ἦλθε πρὸς αὐτὸν ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν, ὅτι τὰ στρατεύματά του, τὰ ὁποῖα εἶχαν βαδίσει ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας κατετροπώθησαν.

Ἐνῶ ὅμως εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Περσίαν, κατέφθασεν ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις του, ποὺ εἰσέβαλαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἔχουν ἡττηθῇ.

Τοῦ ἀνήγγειλεν, ὅτι ὁ Λυσίας, ὁ ὁποῖος πρῶτος εἶχε βαδίσει μὲ ἰσχυρὸν στρατὸν ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, κατετροπώθη ἀπὸ αὐτούς, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐνίσχυσαν τὴν δύναμίν των μὲ ὅπλα καὶ στρατιώτας καὶ μὲ πολλὰ λάφυρα, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς Σύρους στρατιώτας, ποὺ εἶχαν κατακόψει.

Ἀκόμη ὁ ἀγγελιαφόρος του εἶπεν ὅτι ὁ Λυσίας εἶχε προχωρήσει ἐπὶ κεφαλῆς πολυπληθοῦς καὶ ἰσχυροῦ στρατοῦ, ἀλλ’ ὅταν εὑρέθη ἀντιμέτωπος μὲ τοὺς Ἰουδαίους, ὑπεχρεώθη νὰ τραπῇ εἰς φυγὴν οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔγιναν ἰσχυρότεροι χάρις εἰς τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὅπλων, τῶν προμηθειῶν καὶ τῶν πολλῶν λαφύρων, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τὸν στρατὸν ποὺ ἐνίκησαν καὶ κυριολεκτικὰ τὸν ἐκατακομμάτιασαν.

Τοῦ ἀνήγγειλαν ἐπίσης ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐκρήμνισαν τὸν βδελυρὸν εἰδωλολατρικὸν βωμόν, τὸν ὁποῖον ὁ Ἀντίοχος εἶχε κτίσει ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἰς Ἱερουσαλήμ. Καὶ ὅτι ἐπίσης περιετείχισαν μὲ ὑψηλὰ ὀχυρὰ τείχη τὸν ναόν των καὶ τὸν κατέστησαν ὀχυρόν, ὅπως ἦτο τὸν παλαιότερον καιρόν. Τὸ αὐτὸ ἔκαμαν καὶ διὰ μίαν ἰδικήν του πόλιν, τὴν Βαιθσούραν.

Ὁ ἀγγελιαφόρος ἐπρόσθεσεν ἀκόμη ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐκρήμνισαν τὸν σιχαμερὸν εἰς αὐτοὺς βωμὸν μὲ τὸ εἴδωλον, τὸ ὁποῖον ἔστησεν ὁ Ἀντίοχος ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα (ἐμπρὸς εἰς τὸν Ναόν)· ὁ ἀγγελιαφόρος εἶπεν ἀκόμη εἰς τὸν Ἀντίοχον ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ὠχύρωσαν γύρω-γύρω μὲ ὑψηλὰ τείχη τὸν Ναόν, ὅπως ἦταν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ὠχύρωσαν ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ἰδικήν του πόλιν, τὴν Βαιθσούραν.

Ὅταν ὁ βασιλεὺς ἤκουσε τὰς πληροφορίας αὐτάς, ἐκυριεύθη ἀπὸ ὀδυνηρὰν κατάπληξιν καὶ περιέπεσεν εἰς μεγάλην ταραχήν. Ἐρρίφθη εἰς τὴν κλίνην του καὶ ἠσθένησε βαρέως ἀπὸ τὴν πολλήν του λύπην, ἐπειδὴ τὰ πράγματα δὲν ἔγιναν, ὅπως αὐτὸς ἐπιθυμοῦσε.

Τότε συνέβη τοῦτο: Ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἄκουσε τὶς εἰδήσεις αὐτές, κατελήφθη ἀπὸ μεγάλην ἔκπληξιν καὶ συνεκλονίσθη πάρα πολύ, ὥστε ἔπεσεν εἰς τὸ κρεββάτι του βυθισμένος εἰς μελαγχολίαν καὶ ἀρρώστησε κυριευμένος ἀπὸ βαθυτάτην λύπην, διότι τὰ σχέδιά του ἀνετράπησαν καὶ δὲν ἐξειλίχθησαν ὅπως τὰ εἶχε σχεδιάσει.

Ἔμεινε κλινήρης ἐκεῖ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας βυθιζόμενος ὁλονὲν καὶ περισσότερον εἰς μεγαλυτέραν μελαγχολίαν. Ὅταν ἀντελήφθη ὅτι ἐπρόκειτο μετ’ ὀλίγον νὰ ἀποθάνῃ,

Ἔμεινε δὲ ἐκεῖ εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐπὶ ἡμέρες πολλές, ὑποφέρων ἀπὸ ἰσχυροὺς καὶ ἐπαναλαμβανομένους παροξυσμοὺς μελαγχολίας, μέχρις ὅτου τελικῶς ἀντελήφθη ὅτι θὰ ἀποθάνῃ.

προσεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς εἶπε· «Ὁ ὕπνος ἔχει πλέον φύγει ἀπὸ τὰ μάτια μου, ἡ καρδιά μου ἔχει διαβρωθῆ ἀπὸ τὴν μεγάλην λύπην.

Τότε προσεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς εἶπεν: «Ὁ ὕπνος φεύγει ἀπὸ τὰ μάτια μου καὶ ἡ καρδία μου ἔχει λυγίσει ἀπὸ τὴν ἀθυμίαν, τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸ βάρος τῆς μερίμνης,

Ἐσκέφθην μόνος μου καὶ εἶπα· Εἰς πόσον μεγάλον βαθμὸν θλίψεως ἔχω περιέλθει; Εἰς ποίαν φοβερὰν τρικυμίαν ταραχῆς περιδινοῦμαι; Ἐγὼ ὁ ὁποῖος, ὅταν ἐβασίλευα, ἤμην τόσον καλὸς καὶ ἀγαπώμενος.

καὶ εἶπα εἰς τὸν ἑαυτόν μου: «Εἰς ποῖον βάθος θλίψεως ἔφθασα! Εἰς πόσον μεγάλον κατακλυσμόν, τρικυμίαν καὶ ταραχὴν ἔχω κυριολεκτικὰ βυθισθῆ! Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἤμουν τόσον καλός, γενναιόψυχος καὶ ἀγαπητὸς κατὰ τὰ χρόνια τῆς δυνάμεως καὶ βασιλείας μου!»

Συλλογίζομαι τὴν αἰτίαν, ἐνθυμοῦμαι τώρα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅταν ἐπῆρα ὅλα τὰ ἱερὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη της, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν ἔστειλα στρατὸν νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς κατοίκους τῆς Ἰουδαίας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς λόγος.

Τώρα ὅμως ἐνθυμοῦμαι καὶ συλλογίζομαι τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα εἰς βάρος τῆς Ἱερουσαλήμ· ὅταν ἅρπαξα ὅλα τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν ἔστειλα στρατὸν μὲ τὴν διαταγὴν νὰ ἐξολοθρεύσῃ χωρὶς κανένα λόγον ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἰουδαίας.

Ἀναγνωρίζω, λοιπόν, ὅτι ἕνεκα τῆς διαγωγῆς μου αὐτῆς ἐπέπεσαν εἰς ἐμὲ ὅλα αὐτὰ τὰ κακά. Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω κυριευμένος ἀπὸ μεγάλην λύπην εἰς ξένην χώραν».

Εἶμαι λοιπὸν πεπεισμένος ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κακὰ μὲ εὑρῆκαν ἕνεκα τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς διαγωγῆς μου. Καὶ νά· τώρα ἀποθνήσκω κυριευμένος ἀπὸ μεγάλην λύπην καὶ μελαγχολίαν εἰς ξένην χώραν».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσεν ἕνα ἀπὸ τοὺς στενούς του φίλους, τὸν Φίλιππον, καὶ ἐγκατέστησεν αὐτὸν ἄρχοντα, ἀντιβασιλέα εἰς ὁλόκληρον τὸ βασίλειόν του.

Κατόπιν ὁ Ἀντίοχος Δ' ἐκάλεσε τὸν Φίλιππον, ἕνα ἀπὸ τοὺς φίλους του, καὶ τὸν διώρισεν ἀντιβασιλέα ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ βασιλείου του.

Τοῦ ἔδωκε τὸ βασιλικόν του διάδημα καὶ τὴν βασιλικήν του στολὴν καὶ τὸ βασιλικόν του δακτυλίδι μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παιδαγωγήσῃ καὶ μορφώσῃ τὸν υἱόν του, τὸν Ἀντίοχον, ὥστε νὰ καταστῇ ἐκεῖνος ἄξιος νὰ ἀναλάβῃ δραδύτερον τὴν βασιλείαν.

Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὸ βασιλικόν του διάδημα καὶ τὴν βασιλικήν του στολὴν καὶ τὸ βασιλικόν του δακτυλίδι - τὴν ἰδιωτικήν του σφραγῖδα - καὶ τοῦ ἀνέθεσε νὰ μορφώσῃ καὶ νὰ καθοδηγήσῃ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον καὶ νὰ τὸν ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαίδευσῃ ἔτσι, ὥστε νὰ ἀναλάβη ἀργότερα τὸν θρόνον τοῦ πατέρα του.

Ὁ Ἀντίοχος, ὁ βασιλεύς, ἀπέθανεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστόν ἔννατον ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ἀπέθανεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἔνατον (149ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸν Σεπτέμβριον ἢ Ὀκτώβριον τοῦ 164 π.Χ. (κατ’ ἄλλους Μάϊον τοῦ 163 π.Χ.)

Ὁ Λυσίας ἔμαθεν, ὅτι ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς καὶ ὅτι ὥρισε διάδοχόν του εἰς τὴν βασιλείαν τὸν υἱόν του τὸν Ἀντίοχον, τὸν ὁποῖον ἀπὸ νεαρᾶς ἀκόμη ἡλικίας εἶχεν ἀναθρέψει καὶ διαπαιδαγωγήσει καὶ τοῦ εἶχε δώσει τὸ ὄνομα Εὐπάτωρ.

Ὅταν ὁ Λυσίας ἔμαθεν ὅτι ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς, ἐγκατέστησεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον ὡς βασιλιᾶ τὸν Ἀντίοχον, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀντιόχου, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀναθρέψει ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας, καὶ τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα «Εὐπάτωρ».

Οἱ Σύροι στρατιῶται, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, συνέκλειαν ἐνοχλητικῶς γύρω ἀπὸ τὸν ναὸν τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐπιζητοῦσαν δὲ νὰ παραβλάπτουν τὸν ἱερὸν ναὸν καὶ γενικῶς ἡ ἀκρόπολις αὐτὴ ἦτο στήριγμα ἐξορμήσεως τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν ἐναντίον τοῦ ναοῦ.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Συριακὴ φρουρὰ τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλὴμ περιώριζαν καὶ ἀπέκλειαν τοὺς Ἰσραηλῖτες γύρω ἀπὸ τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ ἐξεμεταλλεύοντο κάθε εὐκαιρίαν διὰ νὰ τοὺς βλάψουν καὶ νὰ προσφέρουν ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

Ὁ Ἰούδας ἀπεφάσισε νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς ἄνδρας τῆς φρουρᾶς αὐτῆς. Πρὸς τοῦτο συνεκέντρωσε ὅλον τὸν λαόν, διὰ νὰ περικυκλώσῃ τὴν ἀκρόπολιν.

Διὰ τοῦτο ὁ Ἰούδας ἀπεφάσισε νὰ καταστρέψῃ τὴν Συριακὴν αὐτὴν φρουρὰν καὶ νὰ θέσῃ ὁριστικὸν τέρμα εἰς τὴν δραστηριότητά των. Ἔτσι συνεκέντρωσεν ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ τὸν ἐκινητοποίησε, διὰ νὰ πολιορκήσῃ τὴν ἀκρόπολιν καὶ νὰ ἐκπορθήσῃ τὴν φρουράν.

Πράγματι συνεκεντρώθησαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ περιεκύκλωσαν τοὺς ἄνδρας τῆς ἀκροπόλεως κατὰ τὸ ἐκατοστὸν πεντηκοστὸν ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν. Ἐχρησιμοποίησαν ἐναντίον αὐτῶν μηχανὰς ἐκτοξεύσεως τῶν βελῶν, ὅπως καὶ ἄλλας πολιορκητικὰς μηχανάς.

Συνεκεντρώθησαν λοιπὸν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ περιεκύκλωσαν τοὺς Σύρους τῆς ἀκροπόλεως κατὰ τὸ ἑκατοστὸν πεντηκοστόν (150όν) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ 162 π.Χ. Οἱ πολιορκηταὶ κατεσκεύασαν βαλλιστρίδες (μηχανὲς μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανές.

Κατὰ τὸ διάστημα ὅμως τῆς πολιορκίας διέσπασαν τὸν κλοιὸν μερικοὶ ἐξωμόται Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προσκολληθῆ εἰς τοὺς Σύρους στρατιώτας.

Μερικοὶ ἀπὸ τὴν πολιορκουμένην φρουρὰν ἔσπασαν τὸν κλοιὸν καὶ διέφυγαν τὴν πολιορκίαν, προσεκολλήθησαν δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες Ἰσραηλίτες.

Αὐτοὶ μετέβησαν πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Σύρων καὶ τοῦ εἶπαν· «ἕως πότε σὺ θὰ ἀναβάλλῃς νὰ κάμῃς δικαίαν κρίσιν καὶ νὰ τιμωρήσῃς τοὺς ὁμοεθνεῖς μας ἀδελφοὺς Ἰσραηλίτας;

Ὅλοι αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν βασιλιᾶ, τὸν Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ τοῦ εἶπαν: «Μέχρι πότε θὰ καθυστερῇς καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃς δικαιοσύνην καὶ δὲν θὰ ζητήσῃς ἐκδίκησιν καὶ τιμωρίαν διὰ τοὺς ἀδελφούς μας;

Ἡμεῖς ἔχομεν ὁλοψύχως συγκατατεθῇ νὰ δουλεύωμεν εἰς τὸν πατέρα σου, νὰ βαδίζωμεν σύμφωνα ὅσα αὐτὸς διατάσσει καὶ νὰ ἀκολουθῶμεν πιστῶς τὰς ἐντολάς του.

Ἡμεῖς ἤμεθα πρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν πατέρα σου καὶ νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὶς ὁδηγίες του καὶ νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὰ διατάγματά του.

Ἀκριβῶς ἕνεκα τούτου οἱ Ἰσραηλῖται μᾶς θεωροῦν ξένους πλέον καὶ ἐχθρούς των καὶ ἔχουν πολιορκήσει τὴν ἀκρόπολιν. Ὅσοι δὲ ἀπὸ ἡμᾶς περιέρχονται εἰς τὰ χέρια των, φονεύονται, αἱ δὲ περιουσίαι μας λεηλατοῦνται ἀπὸ αὐτούς.

Ἀποτέλεσμα ὅμως τῆς προθυμίας μας αὐτῆς εἶναι τὸ ὅτι οἱ συμπατριῶται μας πολιορκοῦν τὴν ἀκρόπολιν, ἐχωρίσθησαν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἔχουν γίνει ἐχθροί μας. Ἐπὶ πλέον ὅσους συνελάμβαναν ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς ἐφόνευαν καὶ ἅρπαζαν τὴν οἰκογενειακήν μας περιουσίαν.

Καὶ δὲν ἄπλωσαν μόνον ἐναντίον ἡμῶν τὰ χέρια των, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται πλησίον τῆς Ἰουδαίας.

Οἱ ἐπιθέσεις των δὲν στρέφονται μόνον ἐναντίον μας, στρέφονται καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν χωρῶν, ποὺ συνορεύουν μὲ τὴν χώραν των.

Καὶ ἰδοὺ ὅτι σήμερον ἔχουν στρατοπεδεύσει καὶ πολιορκοῦν τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ τὴν καταλάβουν. Τὸν δὲ ἱερὸν ναὸν των καὶ τὴν πόλιν Βαιθσούραν ἔχουν ὀχυρώσει.

Καὶ νά· αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἔχουν στρατοπεδεύσει ἔξω ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν πολιορκοῦν μὲ σκοπὸν νὰ τὴν καταλάβουν ἐπίσης ὠχύρωσαν τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ τὴν Βαιθσούραν.

Ἐὰν δὲν σπεύσῃς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ τοὺς προλάβῃς, αὐτοὶ θὰ κάμουν περισσότερα κακὰ καὶ σὺ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς πλέον νὰ τοὺς καταβάλῃς».

Ἐὰν ἡ μεγαλειότης σου δὲν ἐνεργήσῃ γρήγορα καὶ ἀμέσως διὰ νὰ τοὺς ἀποτρέψῃ καὶ καταπνίξῃ τὴν ἐξέγερσίν των, αὐτοὶ θὰ προχωρήσουν ἀκόμη περισσότερον καὶ θὰ προξενήσουν περισσότερα κακά. Καὶ νά· τώρα ἠμπορεῖς νὰ τοὺς ἐμποδίσῃς· ἐὰν ὅμως καθυστερήσῃς, θὰ εἶναι πλέον ἀργά».

Ὅταν ὁ βασιλεὺς ἤκουσεν αὐτά, ὠργίσθη καὶ ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς στρατηγοὺς τοῦ στρατοῦ του καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ ἱππικοῦ του.

Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Ε' ἄκουσε τὰ λόγια αὐτά, ἐκυριεύθη ἀπὸ θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ συνεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων καὶ τοὺς ἀρχηγούς (ἀξιωματικούς) τοῦ ἱππικοῦ.

Ἀκόμη δέ, ὑπήκουσαν εἰς τὴν πρόσκλησίν του καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ στρατεύματα μισθοφορικὰ ἀπὸ ἄλλα βασίλεια καὶ ἀπὸ τὰς νήσους τῆς Μεσογείου Θαλάσσης.

Ἐστρατολογήθησαν δὲ καὶ συνηνώθησαν μὲ τὸν στρατόν του μισθοφορικὰ στρατεύματα καὶ ἀπὸ ἄλλα βασίλεια καὶ ἀπὸ τὰ νησιὰ τῆς Μεσογείου θαλάσσης.

Ὁ ἀριθμὸς δὲ ὅλων αὐτῶν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων ἦτο ἑκατὸν χιλιάδες πεζοί, εἴκοσι χιλιάδες ἱππεῖς καὶ τριάκοντα δύο ἐλέφαντες γυμνασμένοι πρὸς πόλεμον.

Ἔτσι ὁ στρατός του ἔφθασεν εἰς ἑκατὸν χιλιάδες (100.000) πεζούς, εἴκοσι χιλιάδες (20.000) ἱππεῖς καὶ τριάντα δύο (32) πολεμικοὺς ἐλέφαντες.

Ὅλος αὐτὸς ὁ στρατὸς διὰ μέσου τῆς Ἰδουμαίας ἦλθε καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βαιθσούραν. Ἐπολέμησαν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, ἐχρησιμοποίησαν δὲ καὶ πολεμικὰς μηχανάς, ἀλλὰ οἱ Ἰουδαῖοι γενναίως ἐπολέμησαν, ἐξῆλθαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν των καὶ παρέδωσαν εἰς τὸ πῦρ τὰς πολεμικὰς μηχανὰς ἐκείνων.

Ὅλη ἡ στρατιωτικὴ αὐτὴ δύναμις ἐπροχώρησε μέσῳ τῆς Ἰδουμαίας, ἔφθασαν ἀπέναντι τῆς Βαιθσούρας καὶ τὴν ἐπερικύκλωσαν. Ἐπολέμησαν δὲ ἐναντίον της ἐπὶ ἡμέρες πολλὲς καὶ κατεσκεύασαν πολιορκητικὲς μηχανές. Ἀλλ’ οἱ πολιορκούμενοι ἐξώρμησαν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἔβαλαν φωτιὰ εἰς τὶς πολιορκητικὲς μηχανὲς τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρικῶς, μὲ γενναιότητα.

Τότε ὁ Ἰούδας ἔλυσε τὴν πολιορκίαν τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ, ἦλθε καὶ ἐστρατοπέδευσεν εἰς Βαιθζαχαρίαν ἀπέναντι ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλέως.

Τότε ὁ Ἰούδας ἐγκατέλειψε τὴν πολιορκίαν τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν Βαιθζαχαρίαν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ βασιλιᾶ Ἀντιόχου τοῦ Ε'.

Ὁ βασιλεὺς ἐσηκώθη λίαν πρωῒ καὶ ὡδήγησεν ἐσπευσμένως τὸν στρατόν του εἰς τὴν ὁδὸν πρὸς Βαιθζαχαρίαν, ὅπου καὶ παρέταξε τὰς στρατιωτικάς του δυνάμεις διὰ τὴν μάχην. Ἀντήχησαν πρὸς τοῦτο αἱ πολεμικαὶ, σάλπιγγες.

Ὁ βασιλιᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπληροφορήθη τὴν κίνησιν τοῦ Ἰούδα, ἐσηκώθη τὴν ἑπομένην πολὺ πρωῒ καὶ ὡδήγησε τὸν στρατόν του μὲ μεγάλην ταχύτητα καὶ ὁρμὴν εἰς τὸν δρόμον πρὸς τὴν Βαιθζαχαρίαν ἐκεῖ οἱ δυνάμεις του ὠργανώθηκαν, ἔλαβαν θέσεις μάχης καὶ οἱ πολεμικὲς σάλπιγγες ἐσάλπισαν πόλεμον.

Διὰ νὰ ἐξερεθίσουν δὲ τοὺς ἐλέφαντας πρὸς μάχην παρουσίασαν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν των κόκκινο κρασὶ ἀπὸ σταφύλια καὶ βατόμουρα.

Καὶ ἔδειξαν εἰς τοὺς ἐλέφαντας κόκκινον ὡσὰν αἷμα χυμὸν σταφυλιῶν καὶ μούρων, διὰ νὰ τοὺς προπαρασκευάσουν καὶ νὰ τοὺς ἐρεθίσουν, ὥστε νὰ ὁρμήσουν εἰς τὸν πόλεμον.

Διεμοίρασαν δὲ καὶ ἐτοποθέτησαν τὰ θηρία αὐτὰ εἰς διαφόρους θέσεις τῶν στρατιωτιῶν παρατάξεων. Κάθε ἐλέφαντα τὸν ἀκολουθοῦσαν χίλιοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐφοροῦσαν θώρακας λεπιδωτοὺς καὶ εἰς τὰς κεφαλάς των ἔφερον κράνη χαλκᾶ. Πλησίον δὲ εἰς κάθε θηρίον εἶχον παραταχθῇ καὶ πεντακόσιοι ἐκλεκτοὶ ἱππεῖς.

Διεμοίρασαν δὲ τὰ μεγάλα αὐτὰ θηρία καὶ τὰ ἐτοποθέτησαν μεταξὺ τῶν στρατιωτικῶν φαλάγγων καὶ πλησίον (κατ’ ἄλλους: Πλησίον καὶ γύρω) κάθε ἐλέφαντος ἔστησαν χιλίους (1.000) πεζοὺς στρατιώτας, ποὺ ἐφοροῦσαν ἁλυσιδωτούς (λεπιδωτοὺς) θώρακες καὶ χάλκινες περικεφαλαῖες εἰς τὰ κεφάλια των ἐπίσης κοντὰ εἰς κάθε θηρίον εἶχαν παραταχθῇ καὶ πεντακόσιοι (500) ἐκλεκτοὶ ἱππεῖς.

Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶχον συνηθίσει τοὺς ἵππους τῶν νὰ πηγαίνουν παντοῦ, ὅπου ἐπήγαινε τὸ θηρίον. Ἐκεῖ δηλαδή, ὅπου ἐπήγαινεν ὁ ἐλέφας, ἐπήγαιναν καὶ οἱ ἱππεῖς μαζῆ του, καὶ ποτὲ δὲν ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ αὐτόν.

Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶχαν ἀσκηθῆ εἰς τὰ πρὸ τοῦ πολέμου γυμνάσια, ὥστε νὰ ἀκολουθοῦν σταθερὰ τὶς κινήσεις τοῦ ἐλέφαντος. Ἔτσι ὅπου ἐστέκετο τὸ θηρίον, ἐστέκοντο καὶ αὐτοί, καὶ ὅπου ἐπήγαινε τοῦτο, ἐπήγαιναν μαζί του καὶ αὐτοὶ καὶ ποτὲ δὲν ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ τὸν ἐλέφαντα.

Ἐπάνω εἰς τὸν κάθε ἐλέφαντα δεμένος μὲ ἰσχυρὰ λουριὰ ὑπῆρχεν ἕνας ἐστεγασμένος ξύλινος ὀχυρὸς πύργος. Εἰς κάθε δὲ πύργον εὑρίσκοντο τριάκοντα δύο ἐμπειροπόλεμοι στρατιῶται, ὅπως ἐπίσης μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Ἰνδὸς ὁδηγὸς τοῦ ἐλέφαντος.

Ἐπάνω εἰς τὴν ράχιν κάθε ἐλέφαντος ἐστηρίζετο ὀχυρὸς ξύλινος πύργος καὶ σκεπασμένος. Ὁ πύργος ἐστερεώνετο εἰς τὴν ράχιν τοῦ ἐλέφαντος καὶ ἐδένετο κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία του μὲ εἰδικὰ λουριά (ἰσχυρὲς ἁλυσίδες) ζεύξεως. Ἐπάνω εἰς κάθε ξύλινον πύργον εὑρίσκοντο τριάντα δύο γενναῖοι πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι ἐμάχοντο ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ ὁ Ἰνδὸς ὁδηγὸς τοῦ ἐλέφαντος.

Ἡ ὑπόλοιπος δύναμις τοῦ ἱππικοῦ εἶχε τοποθετηθῆ ἑκατέρωθεν τῆς στρατιωτικῆς παρατάξεως, διὰ νὰ δίδουν σήματα δράσεως εἰς τοὺς ἐπιτιθεμένους καὶ νὰ ἀσφαλίζουν ἐκ τῶν πλευρῶν τὰς φάλαγγας τοῦ στρατεύματος.

Τὸ ὑπόλοιπον ἱππικὸν ἐτοποθέτησαν ἑκατέρωθεν, εἰς τὶς δύο πτέρυγες τοῦ στρατοῦ, διὰ νὰ παρενοχλῇ τὸν ἐχθρόν, ἐνῷ ταυτοχρόνως θὰ ἐπροστάτευε τὶς φάλαγγες τοῦ στρατοῦ.

Καθὼς δὲ ἐλαμποκοποῦσαν καὶ ἀντανεκλῶντο αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἐπάνω εἰς τὰς χρυσᾶς καὶ χαλκίνας ἀσπίδας, ὅλα τὰ γύρω βουνὰ ἔλαμπαν καὶ ἐφώτιζαν ὡς ἐὰν ἦσαν λαμπάδες πυρός.

Ὅταν οἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἔπιπταν ἐπάνω εἰς τὶς χρυσὲς καὶ τὶς χάλκινες ἀσπίδες, ἄστραφταν οἱ γύρω λόφοι ἀπὸ τὴν ἀκτινοβολίαν τῶν καὶ ἐφώτιζαν ὡσὰν ἀναμμένες λαμπάδες.

Ἕνα τμῆμα τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως τοῦ βασιλέως ἀνεπτύχθη εἰς τὰ ὑψηλὰ ἐκεῖ ὄρη. Ἐνῷ ἕνα ἄλλο τμῆμα ἐπροχώρει εἰς τὰς πεδιάδας. Ἐπροχωροῦσαν δὲ μὲ βῆμα ἀσφαλὲς καὶ συντεταγμένοι καλῶς.

Ἄλλο τμῆμα τοῦ βασιλικοῦ στρατοῦ εἶχεν ἀναπτυχθῆ εἰς τὶς ὑψηλὲς πλαγιὲς τοῦ ὄρους καὶ ἄλλο τμῆμα κάτω χαμηλὰ εἰς τὶς πεδιάδες. Ἐπροχωροῦσαν δὲ εἰς παράταξιν σταθερὰν καὶ καλῶς πειθαρχημένην.

Κατελήφθησαν ἀπὸ ταραχὴν ὅλοι ὅσοι ἤκουαν τὴν φωνὴν τοῦ πλήθους αὐτοῦ καὶ τὸν θόρυβον τοῦ πεζοποροῦντος στρατοῦ καὶ τὸν κρότον τῶν συγκρουομένων ὅπλων. Διότι ἦτο πράγματι ὁ στρατὸς αὐτὸς πάρα πολὺς εἰς ἀριθμὸν καὶ εἰς δύναμιν.

Καὶ ὅλοι, ὅσοι ἄκουαν τὸν πολὺ δυνατὸν θόρυβον καὶ κρότον τοῦ πεζοποροῦντος μεγάλου αὐτοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους καὶ τὸ κροτάλισμα τῶν συγκρουομένων ὅπλων, ἐτρόμαζαν! Διότι ἦταν πράγματι ἕνας πάρα πολὺ μεγάλος καὶ ἰσχυρὸς στρατός.

Ὁ Ἰούδας ἐπροχώρησε μὲ τὸν στρατόν του συντεταγμένον διὰ τὴν μάχην. Κατὰ τὴν πρώτην σύγκρουσιν ἔπεσαν ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλέως ἑξακόσιοι ἄνδρες.

Ὁ Ἰούδας δὲ καὶ ὁ στρατός του ἐπλησίασαν καὶ ἔδωκαν μάχην, ὁπότε ἐφονεύθησαν ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλιᾶ ἑξακόσιοι (600) ἄνδρες.

Ἕνας γενναῖος ἀνὴρ ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Ἰούδα, ὁ Ἐλεάζαρ ὁ ἐπονομαζόμενος Αὐαράν, εἶδεν ἕνα ἀπὸ τοὺς ἐλέφαντας σκεπασμένον μὲ βασιλικὴν ἱπποσκευὴν καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ ὕψος ὑπερεῖχεν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐλέφαντας. Ἐνόμισεν ὅτι ἐκεῖ ἀσφαλῶς θὰ εὑρίσκετο ὁ βασιλεύς.

Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς νεωτέρους ἀδελφοὺς τοῦ Ἰούδα, ὁ Ἐλεάζαρ, ποὺ ἐπωνομάζετο Αὐαράν, ἐπεσήμανεν ἕνα ἀπὸ τοὺς πολεμικοὺς ἐλέφαντες, ποὺ ἦταν καλυμμένος μὲ βασιλικὴν ἱπποσκευήν (πανοπλίαν μὲ ἁλυσιδωτοὺς θώρακες, ὅπως οἱ στρατιῶται) καὶ ὁ ὁποῖος ὑπερεῖχεν εἰς ὕψος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐλέφαντας. Τοῦτο ἔκαμε τὸν Ἐλεάζαρ νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ὁ βασιλιᾶς εὑρίσκετο ἐπάνω εἰς τὸν ἐλέφαντα αὐτόν.

Ἀπεφάσισε, λοιπόν, νὰ θυσιασθῇ αὐτός, διὰ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὄνομα ἀθάνατον.

Ἔτσι ἀπεφάσισε νὰ θυσιάσῃ ἑκουσίως τὸν ἑαυτόν του, διὰ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὄνομα αἰώνιον καὶ ἀθάνατον.

Ἔτρεξε μὲ θάρρος πολὺ εἰς τὸν ἐλέφαντα αὐτὸν διὰ μέσου τῆς ἐχθρικῆς φάλαγγος, ἐθανάτωνε δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὅσους συνήντα, οἱ δὲ ἄλλοι κατατρομαγμένοι παρεμέριζαν ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ, διὰ νὰ περάσῃ ἐκεῖνος.

Ὥρμησε λοιπὸν μὲ πολὺ θάρρος πρὸς τὸν ἐλέφαντα αὐτὸν εἰς τὸ μέσον τῆς ἐχθρικῆς φάλαγγος, σκορπίζων τὸν θάνατον δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ παρεμέριζαν τρομοκρατημένοι ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἄνοιγαν δρόμον.

Αὐτὸς τότε εἰσεχώρησε κάτω ἀπὸ τὴν κοιλίαν τοῦ ἐλέφαντος, ἔχωσε τὸ μαχαίρι του εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ ζώου καὶ τὸν ἐφόνευσεν. Ὁ ἐλέφας ἔπεσε κατὰ γῆς ἐπάνω εἰς τὸν Ἐλεάζαρον, ὁ ὁποῖος καὶ καταπλακωθεὶς ἀπὸ τὸ βάρος ἀπέθανεν.

Καὶ ὁ Ἐλεάζαρ εἰσεχώρησε κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία τοῦ ἐλέφαντος, τὸν ἐκάρφωσε μὲ τὸ μαχαίρι του εἰς τὴν κοιλία καὶ τὸν ἐσκότωσε. Τότε τὸ κτυπημένον ζῶον ἐσωριάσθη κατὰ γῆς καὶ ἐπλάκωσε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπέθανεν ἐπὶ τόπου.

Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως εἶδον τὰς πολλὰς δυνάμεις τοῦ βασιλέως καὶ τὴν ἀσυγκράτητον ὁρμὴν τῶν στρατευμάτων του καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ ὑποχωρήσουν.

Ἀλλ’ ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι διεπίστωσαν τὴν πολεμικὴν δύναμιν τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ στρατοῦ του, ἐγκατέλειψαν τὸ πεδίον τῆς μάχης καὶ ὑπεχώρησαν κανονικῶς.

Τότε δὲ οἱ στρατιῶται τοῦ βασιλέως ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ συναντήσουν ἐκεῖ τοὺς Ἰουδαίους. Ὁ βασιλεὺς μὲ τὰ στρατεύματά του ἔθεσεν εἰς κατάστασιν πολιορκίας τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὸ ὄρος Σιών.

Τότε τὸ πλέον ἀξιόλογον τμῆμα τῶν στρατιωτῶν τοῦ βασιλιᾶ ἐπροχώρησαν καὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ συναντήσουν τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ συγκρουσθοῦν μαζί των καὶ ὁ βασιλιᾶς ἔθεσεν εἰς κατάστασιν πολιορκίας τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὸν λόφον τῆς Σιών.

Κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν καιρὸν συνῆψεν αὐτὸς εἰρήνην μὲ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς Βαιθσούραν. Αὐτοὶ ἠναγκάσθησαν ἀπὸ τὴν πεῖναν νὰ ἐξέλθουν ἐκ τῆς πόλεώς των, διότι οὔτε εἰς τὸ ὕπαιθρον ὑπῆρχον τρόφιμα, οὔτε αὐτοὶ εἶχαν ἀποθηκεύσει προηγουμένως εἰς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τὸ ἔτος αὐτὸ ἦτο τὸ σαββατικὸν ἔτος τῆς ἀγραναπαύσεως.

Συνῆψε δὲ ὁ βασιλιᾶς εἰρήνην μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Βαιθσούρας, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν καὶ ἐγκατέλειψαν τὴν πόλιν, διότι δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα, ὥστε νὰ ἀνθέξουν εἰς πολιορκίαν καὶ ἀποκλεισμὸν μέσα εἰς τὰ τείχη, ἐπειδὴ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἦταν Σαββατικόν, δηλαδὴ ἔτος πλήρους ἀναπαύσεως τῆς γῆς, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ γῆ ἀφήνετο ἐντελῶς ἀκαλλιέργητος.

Ἔτσι δὲ ὁ βασιλεὺς κατέλαβεν ἀμαχητὶ τὴν Βαιθσούραν καὶ ἐγκατέστησεν εἰς αὐτὴν στρατιωτικὴν φρουράν, διὰ νὰ τὴν φυλάττῃ.

Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς κατέλαβε τὴν Βαιθσούραν καὶ ἐγκατέστησεν ἐκεῖ φρουράν, διὰ νὰ τὴν ἐπιτηρῇ.

Ὁ βασιλεὺς ἐστρατοπέδευσεν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον πρὸ τοῦ ἱεροῦ ναοῦ. Ἔστησε βαληστρίδας, πολιορκητικὰς μηχανάς, μηχανὰς διὰ τῶν ὁποίων ἐρρίπτοντο καιόμενα βέλη, λιθοβόλους μηχανάς, σφενδόνας καὶ σκορπίδια, διὰ νὰ βάλουν συγχρόνως ἐν διασπορᾷ πολλὰ βέλη.

Κατόπιν ἐστρατοπέδευσεν ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ τὸν ἐπολιόρκησεν ἐπὶ πολλὲς ἡμέρες. Ἔστησεν ἐκεῖ βαλλιστρίδες (μηχανές, μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανὲς καὶ μηχανές, ποὺ ἐξετόξευαν φλεγόμενα βέλη, καὶ μηχανές - καταπέλτες, ποὺ ἐξετόξευαν λίθους, καὶ μικρούς «σκορπιούς», μηχανὲς μικρότερες διὰ νὰ ἐκτοξεύουν ταυτοχρόνως πολλὰ βέλη, καὶ σφενδόνες.

Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιορκούμενοι κατεσκεύαζαν ἐπίσης, καὶ αὐτοὶ πολεμικὰς μηχανὰς ἐναντίον τῶν μηχανῶν, ποὺ εἶχαν οἱ πολιορκηταί, καὶ ἐπὶ πολὺ χρονικὸν διάστημα ἔφεραν ἀντίστασιν.

Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιορκούμενοι Ἰουδαῖοι κατεσκεύασαν καὶ αὐτοὶ πολεμικὲς μηχανές, διὰ νὰ ἀντεπιτεθοῦν κατὰ τῶν μηχανῶν τῶν Σύρων, καὶ ἀντέταξαν ἀντίστασιν πολλῶν ἡμερῶν.

Τρόφιμα ὅμως δὲν ὑπῆρχον πλέον εἰς τὰς ἀποθήκας των, διότι ἦτο τότε τὸ ἕβδομον ἔτος τῆς ἀγραναπαύσεως. Ἐπὶ πλέον οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπανέλθει ἀπὸ τὰς εἰδωλολατρικὰς χώρας, εἶχαν καταναλώσει τὰς ὑπολειφθείσας τροφὰς εἰς τὰς ἀποθήκας.

Ὅμως δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα εἰς τὶς ἀποθῆκες ἕνεκα τοῦ ἑβδόμου (Σαββατικοῦ) ἔτους· καὶ διότι ἐκεῖνοι, ποὺ κατέφυγαν κατὰ καιροὺς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ὡς πρόσφυγες ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη διὰ νὰ σωθοῦν, κατέφαγαν ὅλα τὰ τρόφιμα, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὶς ἀποθῆκες.

Δὲν ἀπέμειναν εἰς τοὺς ἱεροὺς χώρους, εἰ μὴ μόνον ὀλίγοι ἄνδρες Ἰουδαῖοι, διότι ἡ πεῖνα ὁλονὲν καὶ περισσότερον ηὔξανε. Δι’ αὐτὸ οἱ ἄλλοι μετέβησαν ὁ καθένας εἰς τὴν πόλιν καὶ τὴν οἰκίαν του.

Μόνον ἐλάχιστοι ἄνδρες εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὸν ἅγιον τόπον, διότι ἡ πεῖνα ὑπῆρξε πολὺ ἰσχυρή, ὥστε δὲν ἠμποροῦσαν νὰ τὴν ἀνθέξουν δι’ αὐτὸ οἱ φρουροὶ τοῦ Ναοῦ ἔφυγαν καὶ διεσκορπίσθησαν ὁ καθένας εἰς τὸν τόπον του.

Τότε ὁ Λυσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος, ἐνῷ ἀκόμα ζοῦσε, εἶχεν ὁρίσει, διὰ νὰ ἀναθρέψῃ τὸν υἱόν του τὸν Ἀντίοχον, ὥστε νὰ ἀναδείξῃ αὐτὸν ἄξιον βασιλέα,

Ὁ Λυσίας, ἐνῷ ἐπολιορκοῦσε τὸν Ναόν, ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ', πρὶν ἀκόμη ἀποθάνῃ, εἶχεν ὁρίσει νὰ ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαιδεύσὴ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον, ὥστε νὰ τοῦ ἀναθέσῃ ἀργότερα τὸν βασιλικὸν θρόνον,

ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Περσίαν καὶ τὴν Μηδίαν ἔχων μαζῆ του τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν βασιλέα εἰς τὴν ἐκστρατείαν του. Ἔμαθεν ἀκόμα ὁ Λυσίας, ὅτι ὁ Φίλιππος ἐπιζητοῦσε νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸς εἰς τὰς χεῖρας του τὰς ὑποθέσεις τοῦ βασιλείου τῆς Συρίας.

ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Περσίαν καὶ τὴν Μηδίαν μαζὶ μὲ τὸ ἐκστρατευτικὸν στρατιωτικὸν σῶμα, ποὺ συνώδευσε τὸν βασιλιᾶ Ἀντίοχον Δ'. Ἀκόμη ὁ Λυσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος ἐπροσπαθοῦσε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ γίνῃ κύριος τῶν ὑποθέσεων τοῦ βασιλείου τῆς Συρίας.

Ἔσπευδε, λοιπόν, ὁ Λυσίας νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ εἴπῃ πρὸς τὸν βασιλέα, τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν στρατόν· «ἐδῶ κάθε ἡμέραν χάνομεν ἄνδρας. Ἡ τροφή μας εἶναι ὀλίγη, ἀλλὰ καὶ ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον πολιορκοῦμεν, εἶναι πολὺ ἰσχυρός. Τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι ἐπείγουν αἱ ὑποθέσεις τοῦ Κράτους.

Ἔτσι ὁ Λυσίας ἐπέσπευδε τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομον ἀναχώρησίν του ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ λέγων πρὸς τὸν βασιλιᾶ καὶ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος καὶ εἰς τοὺς στρατιῶτες: «Κάθε ἡμέρα ποὺ περνᾷ, γινόμεθα περισσότερον ἀδύνατοι, τὰ τρόφιμά μας ὀλιγοστεύουν καὶ ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον πολιορκοῦμεν, εἶναι ὠχυρωμένος καὶ ἰσχυρός· ἐπὶ πλέον οἱ ὑποθέσεις τοῦ κράτους εἶναι πιεστικὲς καὶ ἀπαιτοῦν τὴν προσοχὴν καὶ τὴν ἄμεσον φροντίδα μας.

Λοιπὸν τώρα ἂς συμφιλιωθῶμεν μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἂς συνάψωμεν εἰρήνην μαζῆ μὲ αὐτοὺς καὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των,

Δι’ αὐτὸ ἂς συμφιλιωθῶμεν τώρα μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, δίνοντας τὸ δεξί μας χέρι εἰς ἔνδειξιν φιλίας καὶ συμβιβασμοῦ, καὶ ἂς συνάψωμεν μαζί των εἰρήνην καὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των.

ἂς σεβασθῶμεν τὸ δικαίωμά των νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰ ἰδικά των νόμιμα, ὅπως ἐγίνετο καὶ προηγουμένως. Διότι χάριν αὐτῶν ἀκριβῶς τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς θέλομεν νὰ καταπατήσωμεν, ὠργίσθησαν αὐτοὶ καὶ ἔκαμαν ὅλα αὐτὰ ἐναντίον μας».

Ἂς τοὺς ἐγγυηθῶμεν καὶ ἂς τοὺς ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους των, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά των, ὅπως ἐζοῦσαν καὶ προηγουμένως. Διότι χάριν τῶν νόμων, τῶν ἠθῶν καὶ τῶν ἐθίμων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς κατηργήσαμεν, ἐκυριεύθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ ἀγανάκτησιν καὶ ὀργὴν καὶ ἔκαμαν ὅλα αὐτά».

Ὁ λόγος αὐτὸς ἤρεσε εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας. Ἀπέστειλε δὲ ὁ βασιλεὺς ἄνδρας πρὸς τοὺς Ἰουδαίους διὰ νὰ κλείσουν εἰρήνην· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐδέχθησαν τὰς προτάσεις.

Ἡ πρότασις αὐτὴ τοῦ Λυσία ἄρεσε καὶ ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ, Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ· καὶ ὁ βασιλιᾶς ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὄρους εἰρήνης, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι τοὺς ἀπεδέχθησαν.

Ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντές του ὡρκίσθησαν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους διὰ τὴν τήρησιν τῆς συνθήκης. Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ οἱ Ἰουδαῖοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὰ ὀχυρώματά των.

Ὁ βασιλιᾶς καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ ἐπεκύρωσαν τὴν συνθήκην εἰρήνης μὲ ὅρκον καὶ τότε οἱ πολιορκούμενοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὶς ὠχυρωμένες θέσεις των.

Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀκολουθούμενος ἀπὸ στρατὸν εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σιών. Εἶδε τὰ ὀχυρώματα τοῦ τόπου καὶ παρέβη τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ἔδωσε. Διέταξε δὲ τοὺς στρατιώτας του νὰ κρημνίσουν τὸ γύρω τεῖχος.

Ἀλλ’ ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἐμπῆκε εἰς τὸν χῶρον τοῦ λόφου τῆς Σιὼν καὶ εἶδε πόσον καλὰ ὠχυρωμένος, καὶ ἀπόρθητος ἦταν ὁ τόπος, ἀθέτησε τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ἔδωκε, καὶ διέταξε νὰ κατεδαφίσουν γύρω γύρω τὸ τεῖχος, ποὺ περιέβαλλε τὸν Ναόν.

Κατόπιν μὲ μεγάλην βίαν ἀνεχώρησε καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἐκεῖ ὅμως εὑρῆκε τὸν Φίλιππον κύριον τῆς πόλεως αὐτῆς. Ἐπολέμησεν ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐκυρίευσε τὴν πόλιν κατόπιν σκληροῦ ἀγῶνος.

Κατόπιν δὲ ἀνεχώρησε πάρα πολὺ βιαστικὰ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ὅπου εὑρῆκε τὸν Φίλιππον νὰ εἶναι ἤδη κύριος τῆς πόλεως. Ἀλλ’ ὁ Ἀντίοχος Ε' ὁ Εὐπάτωρ ἐπολέμησεν ἐναντίον τοῦ Φιλίππου καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν μὲ ἔφοδον καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῶν ὅπλων.

Κατὰ τὸ ἑκατοστὸν πεντηκοστὸν πρῶτον ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν ὁ Δημήτριος, ὁ υἱὸς τοῦ Σελεύκου, διαφυγὼν ἀπὸ τὴν Ρώμην ἀπεβιβάσθη μὲ μικρὸν ἀριθμὸν ἀνδρῶν εἰς κάποιαν παραθαλασσίαν πόλιν καὶ ἐκεῖ ἐπῆρε τὸν τίτλον τοῦ βασιλέως.

Κατὰ τὸ ἑκατοστὸν πεντηκοστὸν πρῶτον ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν (δηλαδὴ τὸ 162 ἢ 161 π.Χ.) ὁ Δημήτριος, ὁ υἱὸς τοῦ Σελεύκου Δ' Φιλοπάτορος, διέφυγεν ἀπὸ τὴν Ρώμην καὶ ἀπεβιβάσθη μὲ ὀλίγους ἄνδρας εἰς μίαν παραθαλασσίαν πόλιν καὶ ἐκεῖ ἀνεκήρυξε τὸν ἑαυτόν του βασιλιᾶ.

Ὅταν εἰσῆλθεν εἰς τὸ βασιλικὸν ἀνάκτορον τῶν πατέρων του, τὸ στράτευμα συνέλαβε τὸν Ἀντίοχον καὶ τὸν Λυσίαν, διὰ νὰ τοὺς ὁδηγήσουν ἐνώπιόν του.

Συνέβη δὲ τοῦτο: Ἐνῷ εἰσήρχετο εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ βασιλείου τῶν πατέρων του, ὁ στρατὸς συνέλαβε τὸν Ἀντίοχον Ε' Εὐπάτορα καὶ τὸν Λυσίαν, μὲ τὴν πρόθεσιν νὰ τοὺς ὁδηγήσουν καὶ νὰ τοὺς παραδώσουν εἰς τὸν Δημήτριον.

Ὅταν ὅμως ὁ Δημήτριος ἐπληροφορήθη το γεγονός, εἶπε· «δὲν θέλω νὰ μοῦ δείξετε τὰ πρόσωπά των».

Ὅταν ὅμως τὸ γεγονὸς τοῦτο ἀνεκοινώθη εἰς τὸν Δημήτριον, εἶπε: «Μὴ μοῦ δείξετε τὰ πρόσωπά των μὴ τοὺς παρουσιάσετε μπροστά μου».

Οἱ στρατιῶται τοὺς ἐφόνευσαν καὶ ὁ Δημήτριος ἐγκατεστάθη εἰς τὸν θρόνον τοῦ βασιλείου του.

Ὁ στρατὸς ἐφόνευσε τὸν Ἀντίοχον Ε' Εὐπάτορα καὶ τὸν Λυσίαν, καὶ ἔτσι ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικόν του θρόνον ὁ Δημήτριος Α' Σωτήρ.

Τότε ὅλοι οἱ ἐξωμόται, οἱ παράνομοι καὶ οἱ ἀσεβεῖς Ἰσραηλῖται, ἦλθαν πρὸς αὐτὸν. Ἀρχηγός των ἦτο ὁ Ἄλκιμος, ὁ ὁποῖος ἐπιθυμοῦσε νὰ γίνῃ ἀρχιερεύς.

Κατόπιν ἦλθαν εἰς τὸν βασιλιᾶ Δημήτριον ὅλοι οἱ παράνομοι καὶ ἐξωμόται Ἰσραηλῖται· τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτῶν ἡγεῖτο ὁ Ἄλκιμος, ὁ ὁποῖος ἐφιλοδοξοῦσε νὰ γίνῃ ἀρχιερεύς.

Αὐτοί, λοιπόν, κατηγόρησαν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὸν βασιλέα λέγοντες· «ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του ἐξωλόθρευσαν ὅλους τοὺς φίλους σου, ἡμᾶς δὲ τοὺς ἰδίους μᾶς ἐξεδίωξαν ἀπὸ τὴν γῆν τῶν πατέρων μας καὶ διεσκορπίσθημεν.

Ἡ ὁμάδα αὐτὴ ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ Ἄλκιμου κατηγόρησαν τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὸν βασιλιᾶ καὶ τοῦ εἶπαν: «Ὁ Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοί του ἐφόνευσαν ὅλους τοὺς φίλους καὶ τοὺς ὑποστηρικτάς σου, ἠμᾶς δὲ τοὺς ἰδίους μᾶς ἐδίωξαν ἀπὸ τὴν χώραν μας.

Στεῖλε τώρα ἕνα ἄνδρα τῆς ἐμπιστοσύνης σου, διὰ νὰ μεταβῇ καὶ ἰδῇ μὲ τὰ ἴδια του τὰ μάτια ὅλην τὴν καταστροφήν, τὴν ὁποίαν αὐτὰς ὁ Ἰούδας ἐπροξένησεν εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὴν χώραν τοῦ βασιλέως. Καὶ ὁ βασιλεὺς ἂς τιμωρήσῃ αὐτοὺς καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐβοήθησαν εἰς τὸ ἔργον τῆς καταστροφῆς.

Τώρα λοιπόν, σὲ παρακαλοῦμεν, στεῖλε κάποιον ἄνδρα, εἰς τὸν ὁποῖον ἠμπορεῖς νὰ ἐμπιστευθῇς, διὰ νὰ μεταβῇ καὶ νὰ ἰδῇ αὐτοπροσώπως τὴν ὁλοκληρωτικὴν ἐρήμωσιν, τὴν ὁποίαν ἐπροξένησεν ὁ Ἰούδας εἰς ἠμᾶς καὶ εἰς ὅλην τὴν βασιλικὴν ἐπικράτειαν, καὶ ἂς τιμωρήσῃ αὐτοὺς καὶ ὅλους, ὅσοι τοὺς βοηθοῦν καὶ τοὺς ὑποστηρίζουν».

Ὁ βασιλεὺς Δημήτριος ἐδιάλεξεν ἀπὸ τοὺς φίλους του τὸν Βακχίδην, διοικητὴν τῆς περιοχῆς, ποὺ εὑρίσκετο πέραν ἀπὸ τὸν Εὐφράτην ποταμόν, ἄνδρα ἔνδοξον εἰς τὸ βασίλειόν του καὶ ἀφωσιωμένον εἰς τὸν βασιλέα.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς Δημήτριος ἐξέλεξε τὸν Βακχίδην, ἕνα ἀπὸ τοὺς φίλους τοῦ βασιλιᾶ, ὁ ὁποῖος ἦταν διοικητὴς τῆς πέραν τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ περιοχῆς (μεταξὺ Εὐφράτου καὶ συνόρων τῆς Αἰγύπτου)· ὁ Βακχίδης ἦταν ἐπίσημον πρόσωπον καὶ ἀπὸ τοὺς πρῶτα φέροντας εἰς τὸ βασίλειον τῶν Σελευκιδῶν, ἦταν δὲ πιστὸς καὶ ἀφωσιωμένος εἰς τὸν βασιλιᾶ.

Αὐτὸν ἔστειλε μαζῆ μὲ τὸν ἀσεβῆ Ἄλκιμον, τὸν ὁποῖον κατέστησεν ἀρχιερέα. Ἔδωσε δὲ διαταγὴν εἰς τὸν Βακχίδην, νὰ ἐκδικηθῇ τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ὁ Δημήτριος ἀπέστειλε τὸν Βακχίδην καὶ τὸν ἀσεβῆ Ἄλκιμον, τὸν ὁποῖον κατέστησεν ἀρχιερέα, ἔδωκε δὲ εἰς τὸν Βακχίδην διαταγὴν νὰ κάμῃ ἐκδίκησιν μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, δηλαδὴ νὰ τοὺς τιμωρήσῃ.

Ὁ Βακχίδης μὲ πολλὴν στρατιωτικὴν δύναμιν ἐξεκίνησε καὶ ἔφθασαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας. Ἀπέστειλε δὲ ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του μὲ εἰρηνικάς, ἀλλὰ δολίας, προτάσεις.

Ὁ Βακχίδης καὶ ὁ Ἄλκιμος ἐξεκίνησαν μὲ στρατὸν πολὺν καὶ εἰσέβαλαν εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας. Τότε ὁ Βακχίδης ἔστειλεν ἀγγελιοφόρους πρὸς τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς ἀδελφούς του μὲ προτάσεις φιλικὲς καὶ εἰρηνικές, πλὴν ὅμως γεμᾶτες δολιότητα καὶ ἀπάτην.

Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως δὲν ἔδωσαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια των, διότι εἶδον ὅτι ἐκεῖνοι εἶχαν ἔλθει μὲ πολλὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ ἄρα μὲ διαθέσεις ὄχι εἰρηνικάς.

Ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι δὲν ἔδωσαν καμμίαν σημασίαν εἰς τὶς προτάσεις τῶν ἀπεσταλμένων αὐτῶν διότι εἶδαν ὅτι ὁ Βακχίδης καὶ ὁ Ἄλκιμος ἔφθασαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν μαζὶ μὲ πολυάριθμον στρατὸν καὶ ἑπομένως ὄχι μὲ εἰρηνικὸν σκοπόν.

Ἀλλὰ περὶ τὸν Ἄλκιμον καὶ τὸν Βακχίδην συνεκεντρώθη μία ὁμὰς γραμματέων, διὰ νὰ ζητήσουν τὸ δίκαιόν των.

Παρ’ ὅλα αὐτὰ συνεκεντρώθησαν καὶ παρουσιάσθησαν ἐνώπιον τοῦ Ἄλκιμου καὶ τοῦ Βακχίδη μία ἀντιπροσωπεία - ὁμάδα ἀπὸ Ἰουδαίους Γραμματεῖς, διὰ νὰ ζητήσουν δικαιοσύνην, δικαίους ὄρους.