Λευϊτικόν

Ὁ Κύριος προσεκάλεσε πάλιν τὸν Μωϋσῆν, ὡμίλησε πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου λέγων·

Καὶ ἐκάλεσε πάλιν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν καὶ ὡμίλησεν εἰς αὐτὸν ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ εἶπε:

«λάλησε πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς: Ἂν ἕνας ἀπὸ σᾶς θελήσῃ νὰ προσφέρῃ θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ θρέμματά σας, ἐκ τῶν βοῶν καὶ τῶν προβάτων θὰ προσφέρετε τὰ δῶρα σας ἔχοντες ὑπ’ ὄψει τὰ ἑξῆς:

«Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ἐὰν κάποιος ἀπὸ σᾶς θέλῃ νὰ προσφέρῃ προσφορὰς εἰς τὸν Κύριον, νὰ φροντίσετε, ὥστε αἱ προσφοραί σας νὰ εἶναι ἀπὸ τὰ κατοικίδια ζῶα, τὰ βόδια καὶ τὰ πρόβατα.

Ἐὰν ἡ προσφορὰ εἶναι ὁλοκαύτωμα θὰ προσφέρῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀπὸ τὰ βόδια του μόσχον ἀρσενικόν, ἀρτιμελῆ, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα. Θὰ τὸν φέρῃ πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου εὐλαβῶς κατὰ τρόπον εὐπρόσδεκτον εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν ἡ προσφορὰ κάποιου εἶναι θυσία ὁλοκαυτώματος ἀπὸ τὰ βόδια, πρέπει νὰ προσφέρῃ ἕνα βόδι ἀρσενικόν, χωρὶς κανένα ἐλάττωμα. Θὰ τὸ φέρῃ ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ γίνῃ δεκτὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὁ προσφέρων θὰ θέσῃ τὴν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ προσφερομένου ζώου, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸ εὐπρόσδεκτον ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἐξιλεωθοῦν αἱ ἁμαρτίαι τοῦ προσφέροντος.

Καὶ θὰ βάλῃ τὸ χέρι του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ποὺ προσφέρει, ὥστε νὰ γίνῃ δεκτὸν ἀπὸ τὸν Κύριον ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ ἀντὶ ἐκείνου διὰ τὴν ἐξιλέωσίν του ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας του.

Οἱ προσφέροντες θὰ σφάξουν τὸν μόσχον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, οἱ δὲ ἱερεῖς, οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, θὰ λάβουν καὶ θὰ χύσουν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου κύκλῳ πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ σφάξουν δὲ ἐκεῖ, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, τὸ μοσχάρι καὶ κατόπιν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ προσφέρουν τὸ αἷμα του καὶ θὰ τὸ χύσουν ὁλόγυρα εἰς τὸ θυσιαστήριον, ποὺ εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀφοῦ δὲ ἐκδάρουν τὸ πρὸς ὀλρκαύτωσιν ζῶον, θὰ τὸ τεμαχίσουν

Καὶ ἀφοῦ γδάρουν τὸ ζῶον, ποὺ προσφέρεται διὰ νὰ καῇ ὁλόκληρον, θὰ τὸ τεμαχίσουν κατὰ μέλη.

καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ ἀνάψουν πῦρ ἐπάνω εἰς τὴν ἐσχάραν τοῦ θυσιαστηρίου, θὰ στοιβάσουν ξύλα ἐπάνω εἰς τὸ πῦρ,

Οἱ δὲ υἱοί του Ἄαρων, οἱ ἱερεῖς, θὰ βάλουν φωτιὰ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ θὰ στοιβάσουν σωρόν με ξύλα ἐπάνω εἰς τὴν φωτιάν.

καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ θέσουν τὰ τεμάχια τοῦ ζώου καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ λῖπος ἐπάνω εἰς τὰ ἀναμμένα ξύλα, ποὺ εἶναι ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου.

Κατόπιν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ στοιβάσουν τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο τὰ τεμάχια τοῦ ζώου καὶ τὸ κεφάλι καὶ τὸ λίπος του ἐπάνω εἰς τὰ ξύλα, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου.

Τὰ ἐντόσθια, ὅπως καὶ τοὺς πόδας τοῦ ζώου, θὰ τὰ πλύνουν μὲ νερὸ καὶ οἱ ἱερεῖς θὰ θέσουν καὶ αὐτὰ ὅλα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Ὅλα θὰ τεθοῦν καὶ θὰ καοῦν ἐκεῖ, διότι ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ὁλοκαύτωμα, εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Τὰ δὲ ἐντόσθια καὶ τὰ πόδια του θὰ τὰ πλύνουν μὲ νερὸ καὶ θὰ τὰ βάλουν οἱ ἱερεῖς ὅλα ἐπνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν. Τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτὸ εἶναι προσφορά, εὐπρόσδεκτος θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν ἡ προσφορὰ τοῦ ὁλοκαυτώματος πρὸς τὸν Κύριον εἶναι ἀπὸ τὰ αἰγοπρόβατα, θὰ προσφέρονται ἀπὸ αὐτὰ ἀμνὸς ἢ ἐρίφιον, ἀρσενικόν, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, καὶ ὁ προσφέρων θὰ θέσῃ τὴν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ζώου.

Ἐὰν δὲ κάποιος προσφέρῃ ζῶον εἰς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πρόβατά του καὶ ἀπὸ τὰ ἀρνιὰ καὶ τὰ ἐρίφια, διὰ νὰ γίνουν θυσίαι ὁλοκαυτωμάτων, αὐτὸ ποὺ θὰ προσφέρῃ νὰ εἶναι ἀρσενικὸν καὶ χωρὶς ἐλάττωμα. Θὰ τὸ φέρῃ εἰς τὸν τόπον τῶν θυσιῶν καὶ θὰ βάλῃ τὸ χέρι του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου.

Θὰ σφάξουν αὐτὸ εἰς τὸ πλάγιον μέρος τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ πρὸς βορρᾶν, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ οἱ ἱερεῖς, οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, θὰ λάβουν τὸ αἷμα καὶ θὰ τὸ χύσουν πλησίον καὶ ὁλόγυρα ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ τὸ σφάξουν δὲ παραπλεύρως τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς βορρᾶν ἐνώπιόν του Κυρίου καὶ Θὰ χύσουν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, τὸ αἷμα του ὁλόγυρα εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ τεμαχίσουν τὸ προσφερόμενον ζῶον καὶ τὰ τεμάχια, τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ λῖπος, θὰ τὰ συσσωρεύσουν οἱ ἱερεῖς ἐπάνω εἰς τὰ ἀναμμένα ξύλα, τὰ εὑρισκόμενα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ θὰ τὸ διαχωρίσουν εἰς τὰ διάφορα μέλη του καὶ εἰς τὸ κεφάλι καὶ τὸ λίπος. Θὰ τὰ στοιβάσουν δὲ τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο ἐπάνω εἰς τὰ ξύλα, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου.

Τὰ ἐντόσθια καὶ τοὺς πόδας θὰ πλύνουν μὲ νερό, ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ καὶ θὰ θέσῃ καὶ αὐτὰ ὅλα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Θὰ θέσῃ ὅλα αὐτὰ ἐκεῖ, διότι ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ὁλοκαύτωμα, εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Τὰ δὲ ἐντόσθια καὶ τὰ πόδια τοῦ ζώου θὰ τὰ πλύνουν μὲ νερό. Θὰ τὰ προσφέρῃ δὲ ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ τὰ βάλῃ ὅλα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτὸ εἶναι προσφορά, εὐπρόσδεκτος θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν δὲ κανεὶς προσφέρῃ δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, ὁλοκαύτωμα ἀπὸ τὰ πτηνά του, θὰ προσφέρῃ ἀπὸ τὰς τρυγόνας ἢ ἀπὸ τὰς περιστεράς του.

Ἐὰν δὲ κάποιος προσφέρῃ ὡς ὁλοκαύτωμα δῶρον πρὸς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πτηνά, νὰ προσφέρῃ τὸ δῶρον του ἀπὸ τὰ τρυγόνια ἢ τὰ περιστέρια.

Ὁ ἱερεὺς νὰ προσφέρῃ αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον, θὰ κόψῃ τὴν κεφαλὴν τοῦ πτηνοῦ καὶ ἀφοῦ στραγγίσῃ τὸ αἷμα πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου, θὰ θέσῃ τὸ πτηνὸν ἐπάνω εἰς αὐτό.

Θὰ φέρῃ δὲ ὁ ἱερεὺς τὸ πτηνὸν εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ θὰ ἀποκόψῃ μὲ τὰ νύχια του καὶ στρέφοντας το τὸ κεφάλι του καὶ θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Θὰ στραγγίσῃ κατόπιν τὸ αἷμα τοῦ πτηνοῦ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Θὰ ἀφαιρέσῃ τὸν πρόλοβον τοῦ πτηνοῦ μαζῆ μὲ τὰ πτερά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀπορρίψῃ εἰς τὸ μέρος, ὅπου ρίπτεται ἡ στάκτη, εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τοῦ θυσιαστηρίου.

Καὶ θὰ βγάλῃ τὸ στομάχι μὲ τὸ περιεχόμενόν του, καθὼς καὶ τὰ πτερὰ καὶ θὰ τὰ πετάξῃ κοντὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον πρὸς ἀνατολάς, εἰς τὸ μέρος ὅπου βάζουν τὴν στάκτην.

Κρατῶν αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὰς πτέρυγας θὰ τὸ σπάσῃ καὶ δὲν θὰ τὸ διαμελίσῃ, θὰ τὸ θέσῃ ἐπάνω εἰς τὰ ἀναμμένα ξύλα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡ αἱματηρὰ αὐτὴ θυσία εἶναι ὁλοκαύτωμα εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ τὸ πιάσῃ κατόπιν ἀπὸ τὰ πτερὰ καὶ θὰ τὸ τσακίσῃ εἰς τὰ δύο, ἀλλὰ δὲν θὰ τὸ τεμαχίσῃ. Καὶ θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, εἰς τὰ ξύλα ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὴν φωτιάν. Τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτὸ εἶναι προσφορά, εὐπρόσδεκτος θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν δὲ κανεὶς προσφέρῃ ὡς δῶρον πρὸς τὸν Κύριον ἀναίμακτον θυσίαν, ἡ προσφορά του θὰ εἶναι σημιγδάλι. Θὰ χύσῃ ἐπάνω εἰς αὐτὸ ἔλαιον καὶ θὰ θέσῃ ἐπ’ αὐτοῦ λιβάνι. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ εἶναι ἀναίμακτος θυσία.

Ἐὰν δὲ κάποιος προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον ὡς δῶρον θυσίαν ἀναίμακτον, ἡ προσφορά του νὰ εἶναι σιμιγδάλι. Θὰ χύσῃ δὲ λάδι ἐπάνω εἰς αὐτο καὶ θὰ βάλῃ εἰς αὐτο καὶ λιβάνι. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ εἶναι θυσία.

Θὰ φέρῃ τὰ πρὸς θυσίαν δῶρα του πρὸς τοὺς ἱερεῖς, τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών. Ἕνας δὲ ἀπὸ αὐτοὺς θὰ πάρῃ ἀπὸ τὴν προσφορὰν αὐτὴν τοῦ σημιγδαλιοῦ μίαν χούφταν, ὅλον τὸ ἔλαιον καὶ ὅλον τὸ λιβάνι, θὰ θέσῃ αὐτὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ ἐνθυμηθῇ ὁ Θεὸς τὸν προσφέροντα. Εἶναι ἡ προσφορὰ αὐτὴ θυσία, ὀσμὴ εὐωδίας εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος ἀπὸ τὸν Κύριον.

Καὶ θὰ τὰ φέρῃ πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, τοὺς ἱερεῖς καὶ ἀφοῦ πάρη ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι καὶ γεμίσῃ τὴν χούφταν του, θὰ τοποθετήσῃ αὐτὴν τὴν ποσότητα μαζὶ μὲ τὸ λάδι καὶ ὅλο τὸ λιβάνι ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν εἰς μνημόσυνον αὐτοῦ, ποὺ τὰ προσφέρει, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ εἶναι θυσία εὐπρόσδεκτος, ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Τὸ ὑπολειφθὲν ἀπὸ τὴν χούφταν τῆς προσφορᾶς σημιγδάλι θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰς τοὺς υἱούς του. Εἶναι αὐτὴ προσφορὰ ἁγιωτάτη ἀπὸ τὰς προσφερομένας εἰς τὸν Κύριον θυσίας.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον, ποὺ θὰ περισσεύσῃ ἀπὸ τὴν προσφοράν, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του. Εἶναι τοῦτο μερίδιον ἁγιώτατον, προερχόμενον ἀπὸ τὰς θυσίας τοῦ Κυρίου καὶ προωρισμένον διὰ τὰ ἱερὰ πρόσωπα.

Ἐὰν προσφέρῃ θυσίαν ἀναίμακτον, ζυμωμένην καὶ ψημένην εἰς τὸν φοῦρνον, τὸ πρὸς τὸν Κύριον τοῦτο δῶρον θὰ εἶναι χωρὶς προζύμι ἄρτοι ἀπὸ σημιγδάλι ζυμωμένοι μὲ λάδι, καὶ λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ λάδι.

Ἐὰν δὲ κάποιος προσφέρῃ ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον προσφορὰν ἀπὸ σιμιγδάλι, ποὺ ἔχει ζυμωθῆ καὶ ψηθῆ εἰς τὸν φοῦρνον, νὰ προσφέρῃ ψωμιὰ χωρὶς προζύμι, ζυμωμένα μὲ λάδι, καὶ λαγάνες χωρὶς προζύμι, ἀλειμμένες μὲ λάδι.

Ἐὰν δὲ ἡ ἀναίμακτος προσφορά σου εἶναι ἀπὸ τηγάνι (τηγανόψωμο) καὶ αὐτὴ θὰ εἶναι σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, χωρὶς προζύμι.

Ἐὰν δὲ ἡ θυσία σου εἶναι προσφορὰ ποὺ ἔχει ἑτοιμασθῆ εἰς τὸ τηγάνι, να εἶναι πάλιν σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, χωρὶς προζύμι.

Αὐτό, τὸ χωρὶς προζύμι μὲ σημιγδάλι καὶ λάδι τηγανόψωμο, θὰ τὸ κόψῃς εἰς τεμάχια, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα θὰ χύσῃς λάδι. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἀναίμακτος θυσία πρὸς τὸν Κύριον.

Θὰ τεμαχίσῃς δὲ τὴν προσφορὰν αὐτὴν εἰς μικρὰ τεμάχια καὶ θὰ ρίξῃς ἐπάνω εἰς αὐτὰ λάδι. Τοῦτο εἶναι θυσία καὶ προσφορὰ διὰ τὸν Κύριον.

Ἐὰν ἡ ἀναίμακτος θυσία σου, αὐτὸ τὸ δῶρον σου, εἶναι ἀπὸ ἄλλο εἶδος τηγανιοῦ, θὰ προσφέρῃς σημιγδάλι ζυμωμένον καὶ βρασμένον εἰς τὸ λάδι.

Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον σου εἶναι προσφορὰ ποὺ ἔχει ἑτοιμασθῆ εἰς τὸ τηγάνι, νὰ ἔχῃ γίνει ἀπὸ σιμιγδάλι καὶ λάδι.

Ὁποιανδήποτε ἀπὸ τὰς ἀνωτέρω ἀναιμάκτους θυσίας θελήσῃ κανεὶς νὰ προσφέρῃ πρὸς τὸν Κύριον, θὰ τὴν προσφέρῃ εἰς τὸν ἱερέα· ὁ δὲ ἱερεύς, ἀφοῦ τὴν λάβῃ, θὰ πλησίασῃ πρὸς τὸ θυσιαστήριον,

Θὰ προσφέρῃ δὲ ὡς ἐξῇς καθένας τὴν προσφοράν του, ποὺ θὰ ἑτοιμάσῃ μὲ τὰ ὑλικὰ αὐτὰ διὰ τὸν Κύριον: Θὰ τὴν φέρῃ εἰς τὸν ἱερέα καὶ ἀφοῦ πλησιάσῃ πρὸς τὸ θυσιαστήριον ὁ ἱερεύς,

θὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ αὐτὴν τὴν θυσίαν τὸ διὰ τὸν Θεὸν προοριζόμενον μέρος εἰς μνημόσυνον τοῦ προσφέροντος καὶ θὰ θέσῃ αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον. Θὰ εἶναι ἡ θυσία αὐτὴ ὀσμὴ εὐωδίας εὐχάριστος καὶ εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Κύριον.

θὰ ξεχωρίσῃ ἀπὸ τὴν προσφορὰν τὸ μερίδιον, ποὺ προσφέρεται εἰς τὸν Κύριον εἰς μνημόσυνον ἐκείνου, ποὺ τὸ προσφέρει. Θὰ τὸ βάλῃ δὲ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καῇ ὅλον ὡς θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἀπὸ τὴν θυσίαν θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰς τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς. Ἀπὸ τὰς πρὸς τὸν Κύριον θυσίας θὰ εἶναι αὐτὴ ἁγιωτάτη.

Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ περισσεύσῃ ἀπὸ τὴν προσφοράν, θὰ δοθῇ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του. Εἶναι τοῦτο μερίδιον ἁγιώτατον, προωρισμένον διὰ τὰ ἱερὰ πρόσωπα καὶ προερχόμενον ἀπὸ τὰς προσφορὰς τοῦ Κυρίου.

Κάθε θυσία, ποὺ θὰ προσφέρετε εἰς τὸν Κύριον, θὰ εἶναι χωρὶς προζύμι. Καμμίαν ἔνζυμον προσφορὰν οὔτε καὶ μέλι θὰ προσφέρετε ὡς ἀναίμακτον θυσίαν πρὸς τὸν Θεόν.

Καμμία ἀπὸ τὰς προσφοράς, ποὺ θὰ προσφέρετε εἰς τὸν Κύριον, δεν πρέπει νὰ ἔχῃ προζύμι. Διότι κάθε εἴδους ζύμη καὶ κάθε εἴδους μέλι δεν θὰ προσφέρεται εἰς τὸν Κύριον ὡς θυσία ἀναίμακτος.

Αὐτά, ἔνζυμον δηλαδὴ προσφορὰν καὶ μέλι, θὰ προσφέρετε εἰς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πρωτογεννήματα τῶν ἀγρῶν σας. Εἰς δὲ τὸ θυσιαστήριον δὲν θὰ προσφερθοῦν αὐτὰ ὡς θυσία, διὰ νὰ τὰ ὀσφρανθῇ ὁ Θεὸς ὡς ὀσμὴν εὐωδίας.

Ζύμην καὶ μέλι θὰ προσφέρετε μόνον σὰν προσφορὰν τῶν πρώτων καρπῶν τῆς γῆς εἰς τὸν Κύριον. Ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον ὅμως τῶν ὁλοκαυτωμάτων δεν πρέπει νὰ τεθοῦν αὐτά, διὰ νὰ καοὺῦν ὡς θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Κάθε δῶρον σας ὡς θυσία θὰ συνοδεύεται καὶ ἀπὸ ἁλάτι, οὐδέποτε θὰ παύσετε ἀπὸ τὰς θυσίας σας τὸ ἅλας τῆς συμφωνίας σας μετὰ τοῦ Θεοῦ. Εἰς κάθε θυσίαν σας θὰ προσφέρετε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σας καὶ ἅλας.

Κάθε δὲ προσφορά, ποὺ προσφέρετε ὡς θυσίαν, πρέπει νὰ εἶναι ἀλατισμένη. Θὰ φροντίζετε, ὥστε ποτὲ νὰ μὴ λείπῃ ἀπὸ τὰς θυσίας σας τὸ ἀλάτι, ποὺ συμβολίζει τὴν διαθήκην καὶ συμφιλίωσίν σας μὲ τὸν Θεόν. Μαζὶ μὲ κάθε θυσίαν σας νὰ προσφέρετε εἰς Κύριον τὸν Θεόν σας καὶ ἀλάτι.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃς θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πρωτογεννήματα, αὐτὴ θὰ εἶναι ἀπὸ χλωρὰ καψαλισμένα στάχυα, χονδροκομμένος σῖτος. Θὰ προσφέρῃς δὲ πρὸς τὸν Κύριον τὴν θυσίαν αὐτὴν ἀπὸ τὰ πρωτογεννήματα ὡς ἑξῆς·

Ἐὰν δὲ προσφέρῃς εἰς τὸν Κύριον προσφορὰν ἀπὸ τὰ πρῶτα γεννήματα τῆς γῆς, πρέπει αὐτὰ νὰ εἶναι φρέσκα ξεροψημμένα στάχυα καὶ χονδροαλεσμένο σιτάρι (πληγούρι) διὰ τὸν Κύριον. Θὰ φέρῃς λοιπὸν εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας τὴν προσφορὰν αὐτὴν τῶν πρωτογεννημάτων,

Θὰ χύσῃς ἐπάνω εἰς αὐτὴν λάδι καὶ θὰ θέσῃς ἐπάνω εἰς αὐτὴν λιβάνι. Αὐτὸ εἶναι θυσία πρὸς τὸν Κύριον.

καὶ θὰ ρίξῃς ἐπάνω εἰς αὐτὴν λάδι καὶ θὰ βάλῃς ἐπάνω της καὶ λιβάνι. Ἡ προσφορὰ αὐτὴ εἶναι θυσία διὰ τὸν Κύριον.

Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ πρὸς θυσίαν, εἰς ἀνάμνησιν τοῦ προσφέροντος μέρος ἀπὸ τὸ χονδροκοπανισμένο αὐτὸ σιτάρι καὶ ὅλον τὸ ἔλαιον καὶ ὅλον τὸ λιβάνι. Εἶναι καὶ τοῦτο θυσία ἀναίμακτος πρὸς τὸν Κύριον.

Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ βάλῃ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καῇ εἰς μνημόσυνον αὐτοῦ ποὺ τὰ προσφέρει, τὸ ἀνάλογον μερίδιον ἀπὸ τὸ χονδροαλεσμένο σιτάρι μαζὶ μὲ τὸ λάδι καὶ ὅλο τὸ λιβάνι τῆς προσφορᾶς. Τοῦτο εἶναι θυσία πρὸς τὸν Κύριον.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃ κανεὶς πρὸς τὸν Κύριον αἱματηρὰν θυσίαν εὐχαριστήριον διὰ τὴν διάσωσίν του, δύναται νὰ προσφέρῃ αὐτὴν ἀπὸ τὰ βόδια του ἀρσενικὸν ἢ θηλυκόν· θὰ εἶναι ὅμως χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα ἐκεῖνο ποὺ θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν δὲ ἡ προσφορὰ ὁποιουδήποτε διὰ τὸν Κύριον εἶναι θυσία, μὲ τὴν ὁποίαν θέλει νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του εἰς Ἐκεῖνον διὰ τυχὸν διάσωσίν του ἀπὸ κάποιον κίνδυνον, ἢ διὰ νὰ ἔχῃ εὐνοϊκὸν ὑπὲρ αὐτοῦ τὸν Κύριον, τότε, ἐὰν μὲν τὸ δῶρον του προέρχεται ἀπὸ τὰ βόδια, εἴτε αὐτὸ εἶναι ἀρσενικὸν εἴτε θηλυκόν, πρέπει νὰ μὴ ἔχῃ κανένα ἐλάττωμα αὐτὸ ποὺ θὰ προσφέρῃ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὁ προσφέρων θὰ θέσῃ τὰς χεῖρας του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ζώου καὶ θὰ σφάξῃ αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πλησίον εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Οἱ δὲ ἱερεῖς, οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, θὰ χύσουν τὸ αἷμα κύκλῳ κοντὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ βάλῃ δὲ τὰ χέρια του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ποὺ προσφερει ὡς δῶρον καὶ θὰ τὸ σφάξῃ ἐνώπιον Κυρίου, κοντὰ εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ χύσουν τὸ αἷμα του ὁλόγυρα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἀπὸ τὴν εὐχαριστήριον αὐτὴν προσφορὰν θὰ προσφέρουν οἱ ἱερεῖς εἰς τὸν Κύριον τὸ λῖπος, ποὺ καλύπτει τὴν κοιλίαν, καὶ ὅλον τὸ λῖπος ποὺ ὑπάρχει εἰς αὐτήν.

Καὶ θὰ προσφέρουν ἀπὸ τὴν θυσίαν αὐτὴν τοῦ «σωτηρίου» ὡς δῶρον διὰ τὸν Κύριον τὸ λίπος τοῦ ζώου, ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν του καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ μέρος τῆς κοιλίας.

Θὰ προσφέρουν ἐπίσης τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς λῖπος τὸ ὁποῖον φθάνει μέχρι τοῦ ἄνω μέρους τῶν μηρῶν, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος μαζῆ μὲ τοὺς νεφρούς, τὰ ὁποῖα καὶ θὰ ἀφαιρέσῃ ὁ προσφέρων τὴν θυσίαν καὶ θὰ τὰ δώσῃ εἰς τοὺς ἱερεῖς.

Θὰ προσφέρουν ἐπίσης καὶ τοὺς δύο νεφρούς του καὶ τὸ λίπος, ποὺ τοὺς περιβάλλει καὶ φθάνει εἰς τὸ ἄνω μέρος τῶν μηρῶν. Θὰ ἀφαιρέσῃ δὲ μαζὶ μὲ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβὸν ποὺ προεξέχει (σὰν αὐτί) ἀπὸ τὸ συκώτι.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ προσφέρουν αὐτὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ἐπάνω εἰς τὰ καιόμενα ξύλα τοῦ θυσιαστηρίου. Εἶναι τοῦτο θυσία εἰς ἄσμην εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.

Καὶ θὰ προσφέρουν αὐτὰ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, ἐκεῖ ὅπου καίονται τελείως τὰ προσφερόμενα, ἐπάνω εἰς τὰ ξύλα, ποὺ εἶναι εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου. Θὰ τὰ προσφέρουν, διὰ νὰ καοῦν ὡς θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν ὅμως προσφέρῃ κανεὶς εὐχαριστήριον διὰ τὴν διάσωσίν του θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πρόβατά του, δύναται τὸ προσφερόμενον ζῶον νὰ εἶναι ἀρσενικὸν ἢ θηλυκόν, χωρὶς ὅμως σωματικὸν ἐλάττωμα.

Ἐὰν ὅμως ἡ προσφορὰ ἐνὸς ἀνθρώπου διὰ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τῆς εὐγνωμοσύνης του πρὸς τὸν Κύριον, ἢ τῆς ἐκζητήσεως τῆς εὐνοίας του προέρχεται ἀπὸ τὰ πρόβατα, πρέπει ἐπίσης αὐτὸ ποὺ θὰ προσφέρῃ, εἴτε εἶναι ἀρσενικὸν εἴτε θηλυκόν, νὰ μὴ ἔχῃ κανένα ἐλάττωμα.

Ἐὰν αὐτὴ ἡ προσφερομένη θυσία εἶναι ἀρνί, θὰ προσφέρῃ τοῦτο εἰς τὴν Σκηνὴν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,

Ἐὰν προσφέρῃ ὡς δῶρον ἀρνί, θὰ τὸ φέρῃ εἰς τὸν ἰερὸν τόπον τῆς λατρείας ἐνώπιον Κυρίου,

θὰ θέσῃ τὰς χεῖρας του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ προσφερομένου δώρου καὶ θὰ σφάξῃ αὐτὸ πλησίον εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Οἱ δὲ ἱερεῖς, οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, θὰ πάρουν τὸ αἷμα τῆς θυσίας καὶ θὰ τὸ χύσουν πλησίον κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου.

καὶ θὰ βάλῃ τὰ χέρια του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρει ὡς δῶρον καὶ θὰ τὸ σφάξῃ κοντὰ εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Κατόπιν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ χύσουν τὸ αἷμα του ὁλόγυρα εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ἀπὸ τὴν αἱματηρὰν αὐτὴν εὐχαριστήριον θυσίαν ὁ προσφέρων αὐτὴν θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον τὺ λῖπος καὶ ὀλόκληρον τὸ κρέας τὸ περὶ τὴν ὀσφὺν μαζῆ μὲ τοὺς μῦς, ποὺ ὑπάρχουν ἀπὸ τὴν ὀσφὺν μέχρι καὶ τὰ περὶ τὰ νεφρὰ κρέατα καὶ λίπη (τὰ νεφρομήτορα θὰ ἀφαιρέσῃ ὅλα) καὶ ὅλον τὸ λῖπος ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν καὶ τὸ ἐντὸς τῆς κοιλίας λῖπος·

Καὶ θὰ προσφέρῃ ὡς δῶρον διὰ τὸν Κύριον ἀπὸ τὴν θυσίαν αὐτὴν τοῦ «σωτηρίου» τὸ λίπος καὶ ὅλον τὸ κρέας, ποὺ εἶναι εἰς τὴν μέσην τοῦ ζώου. (Θὰ τὸ ἀποχωρίσῃ μαζὶ μὲ τοὺς μῦς, ποὺ ὑπάρχουν γύρω ἀπὸ τοὺς νεφρούς). Θὰ προσφέρῃ καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν, καθὼς καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ μέρος τῆς κοιλίας.

τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ ἐπ’ αὐτῶν λῖπος, τὸ ὁποῖον φθάνει μέχρι τοῦ ἄνω μέρους τῶν μηρῶν, τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος μαζῆ μὲ τοὺς νεφρούς. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸ θυσιαζόμενον ζῶον καὶ θὰ τὰ δώσῃ εἰς τὸν ἱερέα.

Θὰ προσφέρῃ καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος, ποὺ τοὺς περιβάλλει καὶ φθάνει εἰς τοὺς μηρούς, καθὼς καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι, ἀφοῦ τὸν ἀφαιρέσῃ μαζὶ μὲ τοὺς νεφρούς.

Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ ὅλα αὐτὰ ἐπάνω εἰς τὸ θασιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Θὰ εἶναι αὐτὴ θυσία εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.

Θὰ τὰ προσφέρῃ δὲ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν ἐντελῶς καὶ θὰ εἶναι τοῦτο θυσία εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Κύριον καὶ ὀσμὴ εὐωδίας.

Ἐὰν τὸ διὰ θυσίαν δῶρον τοῦ πρασφερθέντος εἶναι ἀπὸ τὰς αἶγας, θὰ προσφέρῃ καὶ αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ἐὰν δὲ τὸ δῶρον κάποιου προέρχεται ἀπὸ τὰ κατσίκια του, θὰ τὸ παρουσιάσῃ καὶ αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Θὰ θέσῃ τὰς χεῖρας του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ ζώου. Θὰ σφάξουν αὐτὸ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ λάβουν τὸ αἷμα τοῦ σφαζομένου ζώου καὶ θὰ χύσουν αὐτὸ πλησίον καὶ κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ ἀφοῦ βάλῃ τὰ χέρια του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου, θὰ τὸ σφάξουν ἐνώπιον Κυρίου κοντὰ εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Κατόπιν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, θὰ χύσουν τὸ αἷμα ὁλόγυρα εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ἀπὸ τὴν προσφορὰν αὐτήν, θὰ προσφερθῇ ὑπὸ τοῦ ἱερέως ὡς θυσία πρὸς τὸν Κύριον τὸ λῖπος, ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν, καὶ ὅλον γενικῶς τὸ λῖπος τὸ ἐντὸς τῆς κοιλίας,

Καὶ θὰ προσφέρῃ ἀπὸ τὸ ζῶον αὐτὸ ὡς δῶρον διὰ τὸν Κύριον τὸ λίπος, ποὺ σκεπάζει τὴν κοιλίαν καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ μέρος τῆς κοιλίας.

τοὺς δύο νεφρούς, τὸ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς λῖπος, καὶ τὸ εἰς τὸ ἐπάνω μέρος τῶν μηρῶν λῖπος, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, ὅλα αὐτὰ μαζῆ μὲ τοὺς νεφροὺς θὰ τὰ ἀφαιρέσῃ,

Θὰ προσφέρῃ καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ τοὺς περιβάλλει καὶ φθάνει εἰς τοὺς μηρούς. Θὰ ξεχωρίσῃ δὲ μαζὶ μὲ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι.

καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ τὰ προσφέρῃ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Εἶναι τοῦτο θυσία εὐάρεστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον. Ὅλον τὸ λῖπος ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ τὰ προσφέρῃ κατόπιν ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν. Τοῦτο εἶναι θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον. Ὅλον τὸ λίπος ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον.

Νόμος ἀπαράβατος καὶ παντοτεινὸς εἰς τὰς γενεάς σας καὶ εἰς ὅλους τοὺς τύπους τῆς διαμονῆς σας εἶναι τοῦτο· Οὐδέποτε θὰ τρώγετε οὔτε λῖπος οὔτε αἷμα.

Σεῖς ὅμως δὲν θὰ τρώγετε οὔτε λίπος οὔτε αἷμα. Αὐτὸ εἶναι νόμος ἀπαράβατος, ποὺ θὰ ἰσχύῃ αἰωνίως εἰς ὅλας τὰς γενεὰς σας, ὁπουδήποτε θὰ κατοικῆτε».

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«μίλησε καὶ εἰπὲ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐὰν κανεὶς ἐξ ἀγνοίας καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ ἁμαρτήσῃ ἀπέναντι τοῦ Κυρίου καὶ παραβῇ μίαν ἀπὸ τὰς θείας ἐντολάς καὶ διαπράξῃ κάτι, τὸ ὁποῖον ἀπαγορεύεται ἀπὸ αὐτάς,

«Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ἐὰν κάποιος ἁμαρτήσῃ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἀκουσίως, ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ χωρὶς προμελέτην καὶ κάνῃ κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ δεν πρέπει, καὶ παραβῇ μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, πρέπει νὰ γίνουν τὰ ἀκόλουθα:

ἐὰν μὲν ὁ ἁμαρτήσας εἶναι ἀρχιερεύς, ὁ χρισθεὶς μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον, εἶναι ὡσὰν νὰ ἁμαρτάνῃ ὅλος ὁ λαός. Διὰ τὴν ἁμαρτίαν λοιπὸν αὐτήν, ποὺ διέπραξε, θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον ἕνα μόσχον ἀρτιμελῆ, χωρὶς σωματικὸν ἐλάττωμα.

Ἐὰν μὲν ἁμαρτήσῃ ὁ ἀρχιερεύς, ποὺ ἔλαβεν εἰδικὸ χρῖσμα διὰ τὴν ἀποστολήν του καὶ σὰν ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ ἔναντι Κυρίου κάμνει ἔνοχον μὲ τὴν ἰδικήν του ἁμαρτίαν καὶ ὅλον τὸν λαόν, τότε διὰ τὴν ἁμαρτίαν του αὐτήν, ποὺ διέπραξε, θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα ὡς θυσίαν ἐξιλεώσεως διὰ τὴν ἁμαρτίαν.

Θὰ φέρῃ τὸν μόσχον πλησίον εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, θὰ θύσῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου καὶ θὰ σφάξῃ ἐκεῖ τὸν μάσχον.

Θὰ φέρῃ λοιπὸν τὸ μοσχάρι εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τὸν Μαρτυρίου, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ βάλῃ τὸ χέρι το ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ἐνώπιον Κυρίου καὶ θὰ σφάξῃ τὸ μοσχάρι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Θὰ λάβῃ ὁ ἀρχιερεύς, ὁ ὁποῖος ἔχει χρισθῆ ὅταν ἐλάμβανε τὴν ἱερωσύνην μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον, ὁ ἔχων ὡς ἐκ τούτου καθηγιασμένας τὰς χεῖρας, θὰ λάβῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ θυσιαζομένου μόσχου καὶ θὰ φέρῃ αὐτὸ ἐντὸς τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ δὲ ἀρχιερεύς, ποὺ ἔχει εἰδικῶς χρισθῆ διὰ τὴν λειτουργίαν τοῦ Κυρίου καὶ ἔχουν καθαγιασθῆ τὰ χέρια του διὰ τὴν τέλεσιν τῶν θυσιῶν, ἀφοῦ πάρῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου ποὺ ἔχει σφαγῆ, θὰ τὸ φέρῃ μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ βυθίσῃ ὁ ἀρχιερεὺς τὸν δάκτυλόν του εἰς τὸ αἷμα καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτὸ θὰ ραντίσῃ ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὸ καταπέτασμα, τὸ ὁποῖον χωρίζει τὰ Ἅγια ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Καὶ θὰ βουτήσῃ ὁ ἀρχιερεὺς τὸ δάκτυλόν του εἰς τὸ αἷμα, ποὺ θὰ ἔχῃ μαζί του καὶ θὰ ραντίσῃ μὲ τὸ αἷμα ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον Κυρίου, πρὸς τὸ καθαγιασμένον Καταπέτασμα, ποὺ κρέμεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης.

Θὰ θέσῃ ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτὸ τοῦ μόσχου εἰς τὰ ἄκρα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματος, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐντὸς τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἐπὶ τοῦ ὁποίου προσφέρεται τὸ παρεσκευασμένον θυμίαμα. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα τοῦ μόσχου θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον ὑπάρχει πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Καὶ θὰ βάλῃ ὁ ἀρχιερεὺς ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτοῦ τοῦ ζώου ἐπάνω εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου, ὅπου καίεται τὸ εἰδικὸν θυμίαμα, ποὺ κατασκευάζεται μὲ τὴν σύνθεσιν διαφόρων ἀρωματικῶν οὐσιῶν καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον Κυρίου, μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Ὅλον δὲ τὸ αἷμα, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ μοσχάρι, θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀπὸ ὅλον δὲ τὸ λῖπος τοῦ θυσιαζομένου διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτὴν μόσχου θὰ ἀφαιρέσῃ τὸ λῖπος, ποὺ καλύπτει τὰ ἐντόσθια καὶ τὸ λῖπος ποὺ εὑρίσκεται ἐντὸς αὐτῶν,

Θὰ ἀφαιρέσῃ δὲ ἀπὸ τὸ ζῶον ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ἔχει τὸ μοσχάρι, ποὺ προσφέρεται διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῆς ἁμαρτίας· τὸ λίπος δηλαδὴ ποὺ καλύπτει ἐντελῶς τὰ ἐντόσθια καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ εὑρίσκεται εἰς αὐτά.

τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς λῖπος τὸ ὁποῖον φθάνει μέχρι τοῦ ἄνω μέρους τῶν μηρῶν, θὰ ἀφαιρέσῃ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος μαζῆ μὲ τοὺς νεφρούς,

Θὰ ἀφαιρέσῃ ἐπίσης καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει εἰς αὐτοὺς καὶ φθάνει μέχρι τοὺς μηρούς. Θὰ ἀφαιρέσῃ ἐπίσης μαζὶ μὲ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι.

ὅπως αὐτὸ ἀφαιρεῖται ἀπὸ τὸν μόσχον τὸν προσφερόμενον ὡς εὐχαριστήριος θυσία διὰ τὴν σωτηρίαν, καὶ θὰ προσφέρῃ αὐτὰ ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ τὸ ἀφαιρέσῃ μὲ τὸν ἴδιον τρόπον, μὲ τὸν ὁποῖον ἀφαιρεῖται τὸ λίπος ἀπὸ τὸ μοσχάρι, ποὺ προσφέρεται διὰ τὰς εἰρηνικὰς θυσίας τοῦ σωτηρίου. Καὶ θὰ τὰ προσφέρῃ ὁ ἀρχιερεύς, διὰ να καοῦν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ ὅλον τὸ δέρμα τοῦ μόσχου καὶ ὅλην τὴν σάρκα αὐτοῦ μαζῆ μὲ τὰ ὀστᾶ καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς πόδας καὶ τὴν κοιλίαν καὶ τὴν κόπρον,

Ὅλο δὲ τὸ ὑπολοιπο μοσχάρι, τὸ δέρμα του δηλαδὴ καὶ ὁλο τὸ κρέας του μαζὶ μὲ τὸ κεφάλι καὶ τὰ πόδια καὶ τὴν κοιλίαν καὶ τὴν κοπριάν του,

ὁλόκληρον τὸν μόσχον θὰ τὸν βγάλουν ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν, εἰς τόπον καθαρόν, ὅπου χύνουν τὴν στάκτην καὶ θὰ καύσουν αὐτὸν ἐπάνω εἰς τὸ πῦρ καιομένων ξύλων. Ἐκεῖ ὅπου χύνεται ἡ στάκτη θὰ καυθῇ ὁ μόσχος.

ὅλο τὸ σφαγμένο μοσχάρι, θὰ τὸ βγάλουν ἔξω ἀπὸ τὸν χῶρον, ὅπου κατοικοῦν οἱ Ἰσραηλῖται, εἰς τόπον καθαρόν, ἐκεῖ ὅπου χύνεται ἡ στάκτη ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, καὶ θὰ τὸ καύσουν τελείως ἐπάνω εἰς ξύλα εἰς τὴν φωτιάν. Θὰ καῇ εἰς τὸν χῶρον, ὅπου χύνουν τὴν στάκτην μετὰ τὰς θυσίας.

Ἐὰν ὅμως ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐξ ἀγνοίας καὶ χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, πλανηθῇ καὶ παραβῇ μίαν τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ, καὶ τοιουτοτρόπως ἁμαρτήσουν,

Ὅταν δὲ ἁμαρτήσῃ ἀκουσίως καὶ ἐξ ἀγνοίας ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ διαφύγῃ ἀπὸ τὴν προσοχὴν ὅλων ἡ σχετικὴ ἐντολὴ καὶ παραβοῦν ἔτσι μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς διαταγὰς τοῦ Κυρίου, πρᾶγμα ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ καὶ ἁμαρτήσουν

ἀμέσως μόλις τὸ πλῆθος γνωρίσῃ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν διέπραξαν καὶ συναισθανθῇ τὸ σφάλμα του πρέπει νὰ προσφέρῃ διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτὴν μόσχον χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, νὰ τὸν ὁδηγήσῃ πλησίον τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ λάβουν κατόπιν γνῶσιν τῆς ἁμαρτίας, τὴν ὁποίαν ἔκαμαν καὶ συναισθανθοῦν τὴν παράβασιν, ποὺ διέπραξαν, πρέπει νὰ προσφέρῃ ὁ λαὸς ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα ὡς θυσίαν ἐξιλεώσεως διὰ τὴν ἁμαρτίαν. Θὰ τὸ φέρουν λοιπὸν εἰς τὰς πύλας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

Οἱ ἐκ τοῦ πλήθους γεροντότεροι θὰ ἐπιθέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου καὶ θὰ σφάξουν τὸν μόσχον ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ βάλουν οἱ προεστοὶ τοῦ λαοῦ τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ θὰ σφάξουν τὸ μοσχάρι ἐνώπιον Κυρίου.

Ὁ χρισθεὶς μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον ἀρχιερεὺς θὰ πρασφέρῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ μόσχου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου·

Ὁ δὲ ἀρχιερεύς, ποὺ ἔχει λάβει τὸ εἰδικὸν χρῖσμα, θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου αὐτοῦ καὶ θὰ τὸ φέρῃ μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

θὰ βάψῃ τὸν δάχτυλόν του εἰς τὸ αἷμα τοῦ μόσχου καὶ θὰ ραντίσῃ ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ ἐνώπιον τοῦ καταπετάσματος, τὸ ὁποῖον χωρίζει τὰ Ἅγια ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Καὶ θὰ βουτήσῃ ὁ ἀρχιερεὺς τὸ δάκτυλόν του εἰς τὸ αἷμα τοῦ ζώου καὶ θὰ ραντίσῃ ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον Κυρίου, πρὸς τὸ καθαγιασμένον Καταπέτασμα ποὺ κρέμεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης.

Ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτὸ θὰ θέσῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὰ ἐξέχοντα τέσσερα ἄκρα του θυσιαστηρίου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου προσφέρεται τὸ παρεσκευασμένον θυμίαμα, καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐντὸς δηλαδὴ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ βάλῃ δὲ ὁ ἀρχιερεὺς ἀπὸ αὐτὸ τὸ αἷμα ἐπάνω εἰς τὰς τέσσαρας προεξοχὰς (κέρατα) τοῦ θυσιαστηρίου, ὅπου καίεται τὸ θυμίαμα, ποὺ κατασκευάζεται μὲ σύνθεσιν διαφόρων ἀρωματικῶν οὐσιῶν καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἐνώπιον Κυρίου, μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὴν πύλην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὅλον δὲ τὸ λῖπος θὰ τὸ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸν μόσχον καὶ θὰ τὸ προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ ἀφαιρέσῃ δὲ ἀπὸ τὸ ζῶον καὶ ὅλον τὸ λίπος του καὶ θὰ τὸ προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὅπως δὲ ἔκαμε διὰ τὸν μόσχον τὸν προσφερθέντα διὰ τὴν ἁμαρτίαν ἀρχιερέως, ἔτσι θὰ κάμῃ καὶ διὰ τὸν μόσχον αὐτὸν τὸν προσφερόμενον διὰ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ πλήθους. Θὰ προσφέρῃ ὁ ἀρχιερεὺς τὴν ἐξιλαστικὴν αὐτὴν θυσίαν περὶ τοῦ λαοῦ, καὶ θὰ συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία του.

Διὰ δὲ τὸ ὑπόλοιπον μοσχάρι θὰ κάνη ὅ,τι ἀκριβῶς ἔκανε καὶ διὰ τὸ μοσχάρι, ποὺ προσέφερε δι’ ἐξιλέωσιν τῆς ἁμαρτίας ἀρχιερέως. Δὲν θὰ ἀλλάξῃ τίποτε. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ προσφέρῃ ὁ ἀρχιερεὺς θυσίαν ἐξιλεῶσεως ὑπὲρ αὐτῶν καὶ θὰ συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία των.

Ὅλον τὸν μόσχον θὰ τὸν βγάλουν ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν, καὶ θὰ τὸν κατακαύσουν, ὅπως κατέκαυσαν τὸν προηγούμενον μόσχον· διότι αὐτὴ ἡ θυσία τοῦ μόσχου προσφέρεται διὰ τὴν ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας ὅλου τοῦ λαοῦ.

Θὰ βγάλουν κατόπιν τὸ μοσχάρι, ποὺ ἀπέμεινε, ἔξω ἀπὸ τὸν χῶρον, οπου κατοικοῦν οἱ Ἰσραηλῖται, καὶ θὰ τὸ καύσουν τελείως, ὅπως ἀκριβῶς ἔκαυσαν καὶ τὸ προηγούμενο μοσχάρι. Θὰ γίνῃ αὐτό, διότι ἡ θυσία προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν τῆς ἁμαρτίας ὁλοκλήρου τοῦ λαοῦ.

Ἐὰν δὲ ἕνας ἄρχων ἁμαρτήσῃ ἀπὸ ἄγνοιαν καὶ ἀκουσίως καὶ παραβῇ μία ἀπὸ τὰς ἐντολάς Κυρίου τοῦ Θεοῦ του, τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ παραβῇ, καὶ ἁμαρτήσῃ τοιουτοτρόπως κατὰ τροπον βέβαια συγγνωστόν,

Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ κάποιος ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ ἀκουσίως καὶ παραβῇ μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ του, τὴν ὁποίαν δεν ἔπρεπε νὰ παραβῇ καὶ ἁμαρτήσῃ καὶ γίνῃ ἔνοχος κάποιας παραβάσεως

κατανοήσῃ καὶ συναισθανθῇ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, θὰ πρσσφέρῃ θυσίαν ἕνα τράγον ὁ ὁποῖος δὲν θὰ ἔχῃ κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα.

καὶ συναισθανθῇ κατόπιν τὴν ἁμαρτίαν του, μὲ τὴν ὁποίαν παρέβη τὸν θεῖον Νόμον, πρέπει νὰ προσφέρῃ θυσίαν εἰς τὸν Κύριον ἕνα τράγον ἀπὸ τὰ γίδια του, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα.

Θὰ θέσῃ τὴν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ τράγου καὶ οἱ πρὸς τοῦτο ἐντεταλμένοι θὰ σφάξουν τὸν τράγον εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα τὰ προοριζόμενα δι’ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Αὐτὴ ἡ θυσία εἶναι θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Καὶ ἀφοῦ βάλῃ τὸ χέρι του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ τράγου, θὰ τὸν σφάξουν εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα, ποὺ καίονται τελείως ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ἡ θυσία αὐτὴ προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας.

Ὁ ἱερεύς μὲ τὸ δάκτυλόν του θὰ θέσῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ θυσιασθέντος περὶ ἁμαρτίας ζώου εἰς τὰ ἐξέχοντα τέσσαρα ἄκρα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ὅλον τὸ αἷμα του θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου αὐτοῦ.

Θὰ βάλῃ δὲ κατόπιν ὁ ἱερεὺς μὲ τὸ δάκτυλόν του ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ ἐσφάγη περὶ ἁμαρτίας, εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα του θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὅλον τὸ λῖπος αὐτοῦ θὰ τὸ προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅπως προσφέρεται τὸ λῖπος τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν. Ἔτσι δὲ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῆς ἁμαρτίας τοῦ ἄρχοντος. Καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ αὐτὴ ἡ ἁμαρτία.

Ὅλον δὲ τὸ λίπος τοῦ ζώου θὰ τὸ προσφέρῃ, διὰ νὰ καῇ εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὸ λίπος τῶν ζώων τῆς εἰρηνικῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ προσφέρῃ δι ’ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς τὴν θυσίαν τῆς ἐξιλεώσεως διὰ τὴν ἁμαρτίαν του καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα.

Ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸ πολὺ πλῆθος ἁμαρτήσῃ ἀκουσίως καὶ ἐξ ἀγνοίας καὶ παραβῇ μίαν ἀπὸ τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν δὲν ἔπρεπε νὰ παραβῇ, καὶ διαπράξῃ ἁμαρτίαν, ὄχι βέβαια βαρεῖαν,

Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ ἀκουσίως κάποιος ἀπὸ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, μὲ τὸ νὰ κάνῃ κάτι ἀντιθέτον πρὸς μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, ποὺ δὲν ἔπρεπε νὰ παραβῇ καὶ γίνῃ παραβάτης τοῦ Νόμου

κατανοήσῃ δὲ ἔπειτα καὶ συναισθανθῇ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν διέπραξε μὲ αὐτήν του τὴν παράβασιν, θὰ προσφέρῃ μίαν χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα αἶγα διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν διέπραξε.

καὶ τὸ γνωρίσῃ κατόπιν καὶ συναισθανθῇ ὅτι εἶναι ἔνοχος ἁμαρτίας, μὲ τὴν ὁποίαν ἐπλημμέλησεν ἔναντι τοῦ Κυρίου, πρέπει νὰ φέρῃ μίαν γίδα ἀπὸ τὰ κατσίκια του, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, διὰ τὴν ἁμαρτίαν ποὺ διέπραξε.

Θὰ θέσῃ τὴν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς αἰγός, ποὺ προσφέρεται διὰ τὴν ἁμαρτίαν του, καὶ θὰ σφάξουν αὐτὴν οἱ ἐντεταλμένοι εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ πρὸς ὁλοκαύτωσιν ζῶα.

Καὶ ἀφοῦ βάλῃ τὸ χέρι του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται διὰ τὴν ἁμαρτίαν, θὰ σφάξουν τὴν γίδα, ποὺ προορίζεται διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας, εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα, ποὺ καίονται τελείως εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ὁ ἱερεὺς θὰ λάβῃ μὲ τὸ δάκτυλόν του ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ σφαζομένου ζώου καὶ θὰ θέσῃ εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλον δὲ τὸ ἄλλο αἷμα τῆς αἰγὸς θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Θὰ πάρῃ δὲ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς γίδας μὲ τὸ δάκτυλόν του καὶ θὰ τὸ βάλῃ ἐπάνω εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα τοῦ ζώου θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Θὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸ σφαγὲν ζῶον ὅλον τὸ λῖπος, ὅπως αὐτὸ ἀφαιρεῖται καὶ ἀπὸ τὴν εὐχαριστήριον διὰ τὴν σωτηρίαν θυσίαν, καὶ θὰ τὸ φέρῃ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον. Θὰ προσφέρῃ ἔτσι ὁ ἱερεὺς τὴν ἐξιλαστικὴν δι’ αὐτὸν θυσίαν καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία.

Θὰ ἀφαιρέσῃ δὲ καὶ ὅλον τὸ λίπος, ὅπως ἀκριβῶς ἀφαιρεῖται τὸ λίπος ἀπὸ τὸ ζῶον, ποὺ προσφέρεται ὡς εἰρηνικὴ θυσία σωτηρίου. Καὶ θὰ προσφέρῃ τὸ λίπος ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καῇ καὶ προσφερθῇ ὡς ὀσμὴ εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ προσφέρῃ θυσίαν ἐξιλεώσεως δι’ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃ πρὸς θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν του πρόβατον, αὐτὸ θὰ εἶναι θῆλυ, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα.

Ἐὰν δὲ προσφέρῃ εἰς τὸν Θεὸν ὡς θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν του πρόβατον ἀντὶ ἐριφίου, αὐτὸ ποὺ θὰ προσφέρῃ νὰ εἶναι θηλυκὸν καὶ χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα.

Θὰ θέσῃ ὁ προσφέρων τὴν χεῖρα του ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ προβάτου τοῦ προσφερομένου δι’ ἁμαρτίαν καὶ θὰ σφάξουν αὐτὸ οἱ ἐντεταλμένοι εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ὁλοκαυτώματα.

Θὰ βάλῃ δὲ τὸ χέρι του ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ προβάτου, ποὺ προσφέρεται διὰ τὴν ἐξιλέωσιν ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, καὶ θὰ τὸ σφάξουν εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα, ποὺ προσφέρονται ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος.

Ὁ ἱερεὺς θὰ λάβῃ μὲ τὸν δάκτυλόν του ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ προβάτου τοῦ θυσιασθέντος διὰ τὴν ἁμαρτίαν καὶ θὰ θέσῃ αὐτὸ εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλον δὲ τὸ ἄλλο αἷμα θὰ χύσῃ πλησίον εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Ὁ δὲ ἱερεύς, ἀφοῦ πάρῃ μὲ τὸ δάκτυλόν του ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ θυσιάζεται περὶ τῆς ἁμαρτίας, θὰ τὸ βάλῃ ἐπάνω εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλον δὲ τὸ ὑπόλοιπον αἷμα του θὰ τὸ χύσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ ἰδίου θυσιαστηρίου.

Θὰ ἀφαιρέσῃ ὅλον αὐτοῦ τὸ λῖπος, ὅπως ἀφαιρεῖται τὸ λῖπος προβάτου, τοῦ προσφερομένου ὡς εὐχαριστήριος θυσία διὰ τὴν σωτηρίαν, καὶ θὰ θέσῃ αὐτὸ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, τὸ διὰ τὰ ὁλοκαυτώματα· ἔτσι δὲ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν ἐξιλαστικὴν θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν τοῦ προσφέροντος καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ αὐτή.

Θὰ ἀφαιρέσῃ ἐπίσης καὶ ὅλον τὸ λίπος του, ὅπως ἀκριβῶς ἀφαιρεῖται τὸ λίπος τοῦ προβάτου, ποὺ προσφέρεται ὡς εἰρηνικὴ θυσία σωτηρίου· καὶ θὰ βάλῃ τὸ λίπος ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, εἰς τὸ ὁλοκαύτωμα, εἰς τὴν θέσιν δηλαδὴ ὅπου καίονται τελείως τὰ προσφερόμενα εἰς τὸν Κύριον. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς δι’ αὐτὸν θυσίαν ἐξιλεώσεως διὰ τὴν ἁμαρτίαν ποὺ διέπραξε καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα.

Ἐὰν κανεὶς ἁμαρτήσῃ δι’ ἀπόκρυψιν ἀληθείας, ὅταν καλούμενος ὡς αὐτόπτης ἢ ὡς πληροφορημένος ἐξ ἀκοῆς μάρτυς νὰ καταθέσῃ ἐνόρκως, αὐτὸς δὲ ἀρνηθῇ νὰ καταθέσῃ ὅ,τι γνωρίζει, θὰ τοῦ καταλογισθῇ ἁμαρτία καὶ ἐνοχή.

Ἐὰν δὲ κάποιος κληθῇ ἐνόρκως νὰ καταθέσῃ διὰ κάποιο γεγονός, τοῦ ὁποίου ἦτο αὐτόπτης μάρτυς, ἢ ἔλαβε σαφῆ γνῶσιν καὶ δεν τὸ κάνῃ, ἁμαρτάνει καὶ θὰ ἔχῃ ἐπάνω του τὴν ἐνοχὴν τῆς ἁμαρτίας του.

Ἐὰν κανεὶς ἐγγίσῃ οἰονδήποτε ἀκάθαρτον πρᾶγμα, δηλαδὴ θνησιμαῖον ζῶον ἢ ζῶον κατασπαραχθὲν ὑπὸ θηρίου, εἴτε τοῦτο εἶναι ἀπὸ τὰ βδελυκτὰ ἀκάθαρτα ζῶα ἄλλων λαῶν εἴτε ἀπὸ τὰ συνήθη κατοικίδια ζῶα τῶν Ἑβραίων,

Ἐὰν ἐπίσης κάποιος ἐγγίσῃ ὀτιδήποτε ἀκάθαρτον πρᾶγμα, εἴτε πτῶμα, εἴτε ἀκάθαρτον ζῶον, ποὺ τὸ κατεσπάραξεν ἄλλο ἄγριον ζῶον, εἴτε κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα ζώων, ποὺ τὰ θεωροῦν ἱερὰ ὡρισμένοι λαοί, ἢ ἀπὸ τὰ πτώματα ἀκαθάρτων κατοικιδίων ζώων,

ἢ ἐγγίσῃ ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου, κάθε εἶδος ἀκαθαρσίας αὐτοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ὁ ἐγγίσας μολύνεται, καὶ ἔπραξε τοῦτο ἐξ ἀγνοίας, κατόπιν δὲ κατενόησε καὶ συνῃσθάνθη τὸν μολυσμόν, εἶναι ἔνοχος ἐνώπιον τοῦ θείου Νόμου καὶ πρέπει νὰ καθαρισθῇ.

ἢ ἐὰν ἐγγίσῃ κάτι ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου, ὁποιανδηποτε ἀκαθαρσίαν του, ποὺ ὅταν τὴν ἐγγίσῃ κανεὶς μολύνεται, καὶ δὲν ἀντιληφθῇ τὴν στιγμὴν ἐκείνην τὸ σφάλμα του, ἀλλὰ τὸ συναισθανθῇ κατόπιν, εἶναι παραβάτης καὶ ἔνοχος ἔναντι τοῦ Νόμου.

Ἐὰν κανεὶς ὑποσχεθῇ νὰ κάμῃ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο καὶ βεβαιώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του μὲ προφορικὸν ὅρκον οἰονδήποτε καὶ ἂν εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐνόρκως ὑπεσχέθη νὰ κάμῃ, τοῦ διαφύγῃ ὅμως ἀπὸ τὸν νοῦν καὶ τὸ ἐνθυμηθῇ κατόπιν, εἶναι ἔνοχος δι’ αὐτό που ὡρκίσθη νὰ κάμῃ καὶ δὲν τὸ ἔκαμε.

Ἐὰν κάποιος ὁρκισθῇ ἐπιπολαίως καὶ ἀναγγείλῃ μὲ τὰ χείλη του ὅτι θὰ κάνῃ κάτι, εἴτε κακὸν εἴτε καλόν, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ συνήθως ὁρκίζονται καὶ ὑπόσχονται νὰ κάνουν οἱ ἄνθρωποι, καὶ διαφύγῃ αὐτὸ ἀπὸ τὸν νοῦν του καὶ τὸ συναισθανθῇ κατόπιν, εἶναι ἔνοχος δι ἐκεῖνο, περὶ τοῦ ὁποίου ὡρκίσθη.

Αὐτὸς πρέπει νὰ ὁμολογήσῃ τὴν ἁμαρτίαν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε λησμονήσας τὸν ὅρκον του.

Θὰ πρέπῃ νὰ ὁμολογήσῃ δημοσίως τὴν ἁμαρτίαν του διὰ κάθε τι, ποὺ παρέλειψε νὰ κάνῃ.

Θὰ φέρῃ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου διὰ τὴν διαπραχθεῖσαν ἁμαρτίαν του ἀμνάδα ἢ αἶγα διὰ τὴν συγχώρησιν τῆς ἁμαρτίας. Ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν περὶ ἁμαρτίας ἐξιλαστήριον αὐτὴν θυσίαν, καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ αὐτὴ ἡ ἁμαρτία του.

Θὰ προσφέρῃ δὲ εἰς τὸν Κύριον δι’ ὅσα ἐπλημμέλησε, διὰ τὴν ἁμαρτίαν ποὺ διέπραξε, ζῶον θηλυκὸν ἀπὸ τὰ πρόβατα, μίαν ἀμνάδα, ἢ μίαν γίδαν ἀπὸ τὰ κατσίκια ὡς θυσίαν ἐξιλαστήριον διὰ τὴν ἁμαρτίαν. Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ δι’ αὐτὸν τὴν ἐξιλαστήριον θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν του, τὴν ὁποίαν διέπραξε, καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία.

Ἐὰν ὅμως ὁ παραβάτης δὲν ἔχῃ τὴν δυνατότητα καὶ τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν νὰ δώσῃ πρόβατον, θὰ προσφέρῃ διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν διέπραξε, δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν. Τὸ ἕνα ὡς θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὸ ἄλλο ὡς ὁλοκαύτωμα πρὸς τὸν Κύριον.

Ἐὰν ὅμως ὁ ἔνοχος ἄνθρωπος δεν εἶναι εἰς θέσιν νὰ ἀγοράσῃ καὶ νὰ προσφέρῃ πρόβατον, τότε θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ διέπραξε, δύο τρυγόνια ἢ δύο μικρὰ περιστέρια, ἕνα διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα διὰ νὰ καῇ ἐντελῶς εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ φέρῃ αὐτὰς πρὸς τὸν ἱερέα ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ θυσίαν πρῶτον τὸ περὶ ἁμαρτίας. Θὰ ἀποκόψῃ μὲ τὰ νύχια του τὴν κεφαλὴν τοῦ πτηνοῦ ἀπὸ τὸν σπόνδυλον, χωρὶς νὰ τὴν ἀποχωρίσῃ ἀπὸ τὸν κορμόν.

Θὰ τὰ φέρῃ δὲ πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς πρῶτον αὐτό, ποὺ προορίζεται διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας. Καὶ θὰ ἀποκόψῃ μὲ τὰ νύχια του καὶ στρέφοντάς το ὁ ἱερεὺς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ἀπὸ τὸν σπόνδυλον τοῦ λαιμοῦ, ἀλλὰ δεν θὰ τὸ ἀποχωρίσῃ τελείως ἀπὸ τὸν κορμόν.

Θὰ ραντίσῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ προσφερομένου πτηνοῦ περὶ ἁμαρτίας εἰς τὴν πλευρὰν τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα θὰ τὸ στραγγίσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. Τοῦτο δέ, διότι ἡ θυσία αὐτὴ προσφέρεται δι’ ἄφεσιν ἁμαρτίας.

Θὰ ραντίσῃ κατόπιν μὲ ἕνα μέρος ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, τὰ τοιχώματα τοῦ θυσιαστηρίου· τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἀπὸ τὸ αἷμα θὰ τὸ στραγγίσῃ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. Γίνεται τοῦτο, διότι ἡ θυσία αὐτὴ προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν ἀπὸ τὴν ἐνοχηὴν τῆς ἁμαρτίας.

Τὸ δεύτερον πτηνὸν θὰ τὸ προσφέρῃ ὁλοκαύτωμα, ὅπως εἶναι καθωρισμένον καὶ πρέπον. Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ ἐξιλεώσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν Θεὸν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν ὁ προσφέρων καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ αὐτή.

Τὸ δὲ δεύτερον ζῶον θὰ τὸ βάλῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καῇ ἐντελῶς συμφώνως πρὸς τὸ σχετικὸν τυπικόν. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς τὴν ἐξιλαστήριον θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ ποὺ τὴν διέπραξε καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα.

Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχῃ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ ἀγοράσῃ καὶ προσφέρῃ ζεῦγος τρυγόνων ἢ δύο νεοσσοὺς περιστεριῶν, θὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ διέπραξε τὸ ἓν δέκατον τοῦ οἰφὶ σημιγδάλι (δύο περίπου χιλιόγραμμα). Δὲν θὰ χύσῃ ἐπάνω εἰς αὐτὸ ἔλαιον οὔτε θὰ θέσῃ λιβάνι, διότι πρόκειται περὶ θυσίας εἰς ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας.

Ἐὰν δὲ δὲν ἔχῃ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ προμηθευθῇ ἕνα ζευγάρι τρυγόνια, ἢ δύο μικρὰ περιστέρια, τότε νὰ προσφέρῃ σὰν θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ διέπραξεν, ἓν δέκατον τοῦ οἰφὶ σιμιγδάλι (τέσσερα κιλὰ περίπου). Δὲν θὰ χύσῃ ἐπάνω εἰς αὐτὸ λάδι, οὔτε θὰ βάλῃ ἐπάνω του λιβάνι, διότι πρόκειται διὰ θυσίαν, ποὺ προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας.

Θὰ φέρῃ αὐτὸ εἰς τὸν ἱερέα. Ὁ δὲ ἱερεύς, εἰς ἀνάμνησιν ὑπὲρ τοῦ προσφέροντας θὰ πάρῃ ἀπὸ αὐτὸ μίαν γεμάτην χούφταν καὶ θὰ τὸ βάλῃ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων διὰ τὸν Κύριον. Τοῦτο, ἐπειδὴ ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι περὶ ἁμαρτίας.

Θὰ φέρῃ δὲ τὸ σιμιγδάλι εἰς τὸν ἱερέα καὶ ἀφοῦ πάρῃ ἀπὸ αὐτὸ καὶ γεμίσῃ ὅλην τὴν χούφταν του ὁ ἱερεύς, θὰ τὸ βάλῃ εἰς μνημόσυνον αὐτοῦ, ποὺ τὸ προσφέρει, ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ καῇ ὡς θυσία εἰς τὸν Κύριον. Εἶναι καὶ τοῦτο θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Ἔτσι δὲ ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν διέπραξε καὶ ἡ ὁποία θὰ τοῦ συγχωρηθῇ. Τὸ ὑπόλοιπον ἀπὸ τὴν θυσίαν ἀλεύρι θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα, ὅπως ἡ θυσία τοῦ σημιγδαλιοῦ».

Καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ τὸν ἐξιλεώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐνώπιον Κυρίου διὰ τὴν ἁμαρτίαν του, τὴν ὁποίαν διέπραξε μὲ τὸ νὰ κάνῃ κάτι ἀπὸ ὅσα ἀνεφέρθησαν προηγουμένως καὶ ἔτσι θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα. Αὐτὸ δέ, ποὺ θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει καὶ εἰς τὸ τυπικὸν ἀναιμάκτου θυσίας, ὅταν προσφέρεται σιμιγδάλι».

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«ἐὰν κανεὶς ἀκουσίως καὶ ἐξ ἀγνοίας ἁμαρτήσῃ ἀσυναισθήτως εἰς τὰ ἅγια τοῦ Κυρίου πράγματα, θὰ προσφέρῃ θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον διὰ τὸ ἐξ ἀγνοίας αὐτὸ πλημμέλημά του ἕνα κριὸν ἀπὸ τὰ πρόβατά του, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, ἀξίας δύο τουλάχιστον ἀργυρῶν σίκλων ἀπὸ τοὺς σίκλους τοὺς κυκλοφοροῦντας ὡς νόμισμα εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου (τέσσαρες ἀττικαὶ δραχμαί).

«Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἁμαρτήσῃ ἀπὸ ἀπροσεξίαν καὶ παραβῇ, χωρὶς νὰ τὸ θέλῃ, μίαν ἀπὸ τὰς διατάξεις ποὺ ἀφοροῦν τὰ ἅγια πράγματα τοῦ Θεοῦ, τὰς προσφορὰς δηλαδὴ καὶ τὴν λατρείαν, πρέπει νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν Κύριον ὡς θυσίαν ἐπανορθώσεως διὰ τὸ σφάλμα, ποὺ διέπραξε, ἕνα κριάρι ἀπὸ τὰ πρόβατα χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα. Ἡ ἀξία τοῦ ζώου θὰ ἐκτιμᾶται εἰς σίκλους ἀπὸ ἀσῆμι, βάσει τῆς τιμῆς τοῦ νομίσματος τοῦ σίκλου, ποὺ κυκλοφορεῖ εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας καὶ ἔχει ἀξίαν σταθεράν.

Θὰ πληρώσῃ δὲ καὶ τὴν ζημίαν, ποὺ ἐπροξένησεν εἰς τὰ ἅγια πράγματα, θὰ προσθέσῃ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ἐν πέμπτον τῆς ἀξίας, αὐτὰ δὲ θὰ τὰ δώσῃ εἰς τὸν ἱερέα. Ὁ ἱερεὺς προσφέρων τὸν κριὸν θυσίαν θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν διὰ τὴν ἁμαρτίαν του καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ αὐτὴ ἡ ἁμαρτία.

Θὰ ἀποκαταστήσῃ δὲ καὶ διὰ πληρωμῆς κάθε σφάλμα του ὡς πρὸς τὰ ἅγια πράγματα. Θὰ προσθέσῃ ἐπίσης καὶ τὸ ἐν πέμπτον τῆς ἀξίας των καὶ θὰ τὸ δώσῃ εἰς τὸν ἱερέα. Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ δι’ αὐτόν μὲ τὸ κριάρι τὴν ἐξιλαστήριον θυσίαν διὰ τὸ πλημμέλημα του καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ ἁμάρτημα.

Ἐὰν κανεὶς ἀπὸ ἄγνοιαν ἁμαρτήσῃ παραβαίνων μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολάς τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ παραβῇ, εἶναι ἔνοχος διὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτήν.

Αὐτὸς δὲ ποὺ θὰ ἁμαρτήσῃ καὶ θὰ κάνῃ κάτι ἀντίθετον πρὸς μίαν ἀπὸ ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, ποὺ δεν ἔπρεπε νὰ τὸ κάνῃ, καὶ γίνῃ ἐν ἀγνοίᾳ του παραβάτης καὶ συναισθανθῇ κατόπιν τὴν ἐνοχήν του,

Διὰ τὴν συγχώρησιν τῆς ἁμαρτίας του θὰ προσφέρῃ ἀπὸ τὰ πρόβατά του ἀρτιμελῆ κριὸν ἀξίας ἑνὸς ἀργυροῦ σίκλου, πρὸς τὸν ἱερέα· ὁ δὲ ἱερεὺς προσφέρων αὐτὴν τὴν θυσίαν θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ἐξ ἀγνοίας καὶ χωρὶς νὰ γνωρίζῃ διέπραξε, ἡ ὁποία καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ.

πρέπει νὰ φέρῃ εἰς τὸν ἱερέα ἕνα κριάρι ἀπὸ τὰ πρόβατα, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα. Ἡ ἀξία του θὰ ὑπολογισθῇ εἰς χρῆμα, βάσει τῆς τιμῆς ποὺ ἔχει ὁρισθῆ διὰ τὰς θυσίας τῆς ἐπανορθώσεως τῶν πλημμελημάτων. Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ δι αὐτὸν τὴν ἐξιλαστήριον θυσίαν διὰ τὸ σφάλμα, ποὺ διέπραξε χωρὶς νὰ τὸ γνωρίζῃ, καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ τὸ παράπτωμα.

Ἡμάρτησε, διότι ἐφάνη τόσον ἐπιπόλαιος καὶ ἀμελὴς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου».

Προσφέρεται δὲ ἡ θυσία, διότι ἔκανε παράβασιν καὶ ἔγινεν ἔνοχος ἔναντι τοῦ Κυρίου».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«ἐὰν κανεὶς ἁμαρτήσῃ παραβλέπων καὶ παραβαίνων τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, καὶ εἴπῃ ψέματα πρὸς τὸν πλησίον του διὰ πρᾶγμα ποὺ ἔχει κατατεθῇ εἰς αὐτὸν πρὸς φύλαξιν ἢ δι’ ἐνέχυρον ἢ δι’ ἁρπαγὴν ἢ δι’ ἄλλην τινὰ ἀδικίαν ἐναντίον τοῦ πλησίον,

«Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἁμαρτήσῃ καὶ θὰ παραβῇ ὁπωσδήποτε τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, μὲ τὸ νὰ εἴπῃ ψέματα εἰς τὸν πλησίον του διὰ κάτι, ποὺ τοῦ ἐνεπιστεύθη πρὸς φύλαξιν, ἢ τὸν ἐξαπατήσῃ εἰς κάτι ποὺ συνεφώνησαν μεταξύ των, ἢ ἀρπάξῃ τὰ πράγματα τοῦ ἄλλου, ἢ ἀδικήσῃ εἰς κάτι τὸν πλησίον του,

ἢ εὗρε χαμένον πρᾶγμα καὶ εἴπῃ ψέματα δι’ αὐτὸ καὶ ὁρκισθῇ ψευδῶς, καὶ γενικῶς ἂν διαπράξῃ ἄλλην τινὰ ἁμαρτίαν παραβαίνων τὰς ἐντολάς του Κυρίου, ὥστε νὰ γίνῃ παραβάτης αὐτῶν,

ἢ εὕρῃ κάτι, ποὺ εἶχε χαθῆ, καὶ εἴπῃ ψέματα δι’ αὐτὸ καὶ γενικῶς ὁρκισθῇ ψευδῶς δι’ ἕνα ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα, ποὺ κάμνουν συνήθως οἱ ἄνθρωποι καὶ ἁμαρτάνουν μὲ αὐτά,

ἐὰν λοιπὸν ἁμαρτήσῃ καὶ κατόπιν συναισθανθῇ τὸ ἁμάρτημά του, θὰ ἀποδώσῃ αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἥρπασεν ἢ θὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ἀδικίαν ποὺ διέπραξεν ἢ θὰ ἐπιστρέψῃ τὴν παρακαταθήκην ποὺ τοῦ εἶχαν ἐμπιστευθῇ ἢ θὰ ἀποδώσῃ τὸ χαιμένον πρᾶγμα ποὺ εὑρῆκεν εἰς τὸν κύριόν του,

εἶναι παραβάτης καὶ ἔνοχος. Εἰς αὐτὰς λοιπὸν τὰς περιπτώσεις πρέπει νὰ ἀποκαταστήσῃ μὲ πληρωμὴν τὴν ἁρπαγὴν ποὺ ἔκανε, ἢ τὴν ἀδικίαν ποὺ διέπραξε, ἢ αὐτὸ ποὺ ἐθεώρησεν ὡς ἰδικόν του, ἐνῷ τοῦ τὸ εἶχαν ἐμπιστευθῆ πρὸς φύλαξιν, ἢ ἐκράτησε καὶ δεν ἐπέστρεψε τὸ χαμένο πρᾶγμα ποὺ εὑρῆκε.

διὰ κάθε γενικῶς πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐψευδόρκησε θὰ δώσῃ ὁλόκληρον τὸ κεφάλαιον καὶ ἐπὶ πλέον τὸ ἓν πέμπτον τοῦ κεφαλαίου ὡς πρόστιμον. Θὰ ἐπιστρέψῃ αὐτὸ εἰς τὸν ἰδιοκτήτην του, ὅταν συναισθανθῇ καὶ κατανοήσῃ τὸ σφάλμα του.

Πρέπει νὰ δώσῃ ἀποζημίωσιν διὰ κάθε πρᾶγμα, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπῆρεν ὅρκον ψευδῆ. Θὰ καταβάλῃ δὲ ὁλόκληρον τὸ σχετικὸν ποσὸν καὶ θὰ προσθέσῃ εἰς αὐτὸ καὶ τὸ ἓν πέμπτον τῆς ἀξίας του. Θὰ τὰ δώσῃ εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος ἐζημιώθη, κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ ἀποκαλυφθῇ τὸ σφάλμα του.

Διὰ τὴν ἀδικίαν αὐτήν, ποὺ διέπραξε, θὰ προσφέρῃ πρὸς τὸν Κύριον ἀπὸ τὰ πρόβατά του πρὸς θυσίαν κριὸν ἀρτιμελῆ ἀξίας ἀναλόγου πρὸς τὴν ἀδικίαν, ποὺ διέπραξε.

Διὰ δὲ τὴν παράβασίν του ἔναντι τοῦ Νόμου θὰ προσφέρῃ συγχρόνως εἰς τὸν Κύριον ὡς θυσίαν ἀποκαταστάσεως τοῦ πλημμελήματος ἕνα κριάρι ἀπὸ τὰ πρόβατα χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, ἢ ἀξία τοῦ ὁποίου θὰ εἶναι ἀνάλογος πρὸς τὸ πλημμέλημα ποὺ διέπραξε.

Ὁ ἱερεὺς διὰ τῆς θυσίας τοῦ κριοῦ θὰ ἐξιλεώσῃ ὑπὲρ αὐτοῦ τὸν Κύριον διὰ τὴν παράβασιν καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ ἡ οἰαδήποτε ἁμαρτία, τὴν ὁποίαν διέπραξε.

Καὶ θὰ προσφέρῃ δι’ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἐξιλαστήριον θυσίαν ἐνώπιον Κυρίου καὶ θὰ τοῦ συγχωρηθῇ ἡ ἁμαρτία διὰ καθένα ἀπὸ ὅλα, ὅσα ἔκανε καὶ ἔγινε ἔτσι παραβάτης».

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«Δῶσε τὰς ἀκολούθους ἐντολὰς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του· Αὐτὸς εἶναι ὁ Νόμος διὰ τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Τὸ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου πρὸς ὁλοκαύτωσιν προσφερόμενον ζῶον θὰ μείνῃ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καθ’ ὅλην τὴν νύκτα μέχρι τῆς πρωΐας καὶ καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου θὰ εἶναι ἀναμμένον καὶ δὲν θὰ σβήσῃ.

«Νὰ δώσῃς ἐντολὰς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς προσφορᾶς τῆς θυσίας ὁλοκαυτώματος: Τὸ ζῶον ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως θὰ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καθ’ ὅλην τὴν νύκτα μέχρι τὸ πρωΐ. Εἰς τὸ θυσιαστήριον θὰ καίῃ συνεχῶς ἡ φωτιὰ καὶ δεν θὰ σβήνῃ.

Τὴν πρωΐαν ὁ ἱερεὺς θὰ φορέσῃ τὸν λινὸν χιτῶνα καὶ ἐπὶ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ θὰ φορέσῃ τὴν λινὴν περισκελίδα. Θὰ ἀφαιρέσῃ ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τὴν στάκτην τοῦ καέντος ὁλοκαυτώματος καὶ θὰ θέσῃ αὐτὴν πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου.

Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ ἐνδύεται λινοῦν χιτῶνα καὶ θὰ φορῇ κατασάρκα λινὴν περισκελίδα. Θὰ βγάζῃ δὲ τὴν στάκτην, ποὺ ἀπομένει ἀπὸ τὴν προσφοράν, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχῃ καταφάγει ἡ φωτιὰ ὡς ὁλοκαύτωσιν καὶ θὰ τὴν ἀποθέτῃ δίπλα εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Κατόπιν θὰ ἀφαιρέσῃ τὴν ἱερατικὴν αὐτὴν στολὴν καὶ θὰ ἐνδυθῇ τὴν ἄλλην, τὴν καθημερινήν, καὶ θὰ φέρῃ τὴν στάκτην ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν εἰς καθαρὸν ὡρισμένον τόπον.

Θὰ βγάζῃ καὶ τὴν στολήν του καὶ θὰ φορῇ ἐνδυμασίαν διαφορετικὴν καὶ θὰ μεταφέρῃ τὴν στάκτην ἔξω ἀπὸ τὸν τόπον τῆς διαμονῆς τοῦ λαοῦ, εἰς τοποθεσίαν καθαράν, ὡρισμένην πρὸς τοῦτο.

Τὸ πῦρ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων θὰ διατηρῆται ἄσβεστον καὶ δὲν θὰ σβήσῃ ποτέ. Πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦτον ὁ ἱερεὺς κάθε πρωῒ καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ στοιβάζῃ ξύλα καὶ θὰ θέσῃ ἐπάνω εἰς τὰ καιόμενα ξύλα τὸ πρὸς ὁλοκαύτωσιν προσφερθὲν ζῶον ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ λῖπος τοῦ ζώου, ὅταν πρόκειται περὶ εὐχαριστηρίου θυσίας.

Ἡ δὲ φωτιὰ ἐπανῶ εἰς τὸ θυσιαστήριον θὰ καίῃ καὶ δεν θὰ σβήνῃ ποτέ. Ἐνωρὶς κάθε πρωῒ θὰ βάζῃ ὁ ἱερεὺς ξύλα ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν καὶ θὰ στοιβάζῃ ἐπάνω της τὸ σφαγμένον ζῶον, ποὺ προσφέρεται διὰ νὰ καῇ ἐντελῶς. Ἐπάνω εἰς τὴν φωτιὰν αὐτὴν θὰ βάζῃ καὶ τὸ λίπος τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν.

Τὸ πῦρ θὰ καίῃ πάντοτε νυχθημερὸν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Δὲν θὰ σβησθῇ ποτέ.

Ἡ δὲ φωτιὰ θὰ καίῃ συνεχῶς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον. Δὲν θὰ σβήνῃ ποτέ.

Ἡ τυπικὴ διάταξις διὰ τὴν θυσίαν, τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πρὸ τοῦ θυσιαστηρίου οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, εἶναι ἡ ἑξῆς·

Αὐτὸς εἶναι ὁι νόμος τῆς ἀναιμάκτου θυσίας, ποὺ θὰ τὴν προσφέρουν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν ἐνώπιον Κυρίου, ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ ἀφαιρέσῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ πρὸς θυσίαν προσφερθὲν μίαν χούφταν ἀπὸ τὸ σημιγδάλι τὸ ἀναμεμιγμένον μὲ τὸ προσφερθὲν ἔλαιον, θὰ πάρῃ ἀκόμη ὁλο τὸ λιβάνι τὸ προσφερθὲν πρὸς θυσίαν, καὶ ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ φέρῃ ὡς ὁλοκαύτωσιν πρὸς τὸν Κύριον. Αὐτὴ θὰ εἶναι εὐάρεστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ πρὸς τὸν Κύριον εἰς μνήμην τοῦ προσφέροντος.

Θὰ ἀφαιρῇ ὁ ἱερεὺς με τὴν χούφταν του ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι, ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία, καὶ μαζὶ μὲ τὸ λάδι τῆς προσφορᾶς καθὼς καὶ ὅλο τὸ λιβάνι της, ποὺ εὑρίσκονται ἐπάνω εἰς τὴν προσφοράν, θὰ τὰ προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν ὡς ὀσμὴ εὐωδίας καὶ εἰς μνημόσυνον αὐτοῦ, ποὺ τὰ προσφέρει, ἐνώπιον Κυρίου.

Τὸ ὑπόλοιπον τῆς θυσίας αὐτῆς θὰ φάγουν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του. Τὰ ἄζυμα αὐτὰ θὰ φαγωθοῦν εἰς τὸν ἅγιον τόπον, δηλαδὴ εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Ἐκεῖ θὰ τὰ φάγουν.

Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ ἀπομένῃ ἀπὸ τὸ σιμιγδάλι τῆς προσφορᾶς, θὰ τὸ τρώγῃ ὁ Ἀαρὼν μαζὶ μὲ τοὺς υἱούς του. Θὰ τρώγεται δέ, χωρὶς νὰ ζυμωθῇ μὲ προζύμι, εἰς τόπον ἅγιον. Θὰ τὸ τρώγουν δηλαδὴ οἱ ἱερεῖς εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Τὸ σημιγδάλι, ποὺ προσφέρεται πρὸς θυσίαν, δὲν θὰ ψηθῇ ζυμωμένον μὲ προζύμι. Τὸ φύραμα θὰ εἶναι ἄζυμον. Αὐτὸ τὸ ὑπόλοιπον σημιγδάλι τὸ ἔδωκα εἰς αὐτοὺς ὡς μερίδιόν των ἀπὸ τὴν πρὸς τὸν Κύριον θυσίαν. Εἶναι ἁγιώτατον· τὸ ἴδιο θὰ γίνεται καὶ ὅταν πρόκειται εἴτε περὶ θυσίας προσφερομένης ὑπὲρ ἁμαρτίας ἐλαφρᾶς εἴτε περὶ θυσίας προσφερομένης διὰ βαρυτέραν ἁμαρτίαν.

Δὲν πρέπει νὰ ψηθῇ τὸ σιμιγδάλι τῆς προσφορᾶς ζυμωμένο μὲ προζύμι. Τό ἔδωκα τοῦτο ὡς μερίδιον εἰς τοὺς ἱερεῖς ἀπὸ αὐτά, ποὺ προσφέρονται εἰς τὸν Κύριον. Ἀνήκει εἰς τὰ ἁγιώτατα, τὰ ἀφιερωμένα εἰς τὸν Θεὸν πράγματα, ὅπως γίνεται καὶ εἰς τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ εἰς τὴν θυσίαν δι’ ἐπανόρθωσιν παραβάσεως.

Κάθε ἄρρεν μέλος τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἱερέων θὰ τρώγουν αὐτήν. Αὐτὸ εἶναι νόμος παντοτεινὸς εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας σχετικῶς μὲ τὰς θυσίας τὰς προσφερομένας πρὸς τὸν Κύριον. Κάθε ἄλλος, ὁ ὁποῖος ἤθελεν ἐγγίσει τὰς θυσίας αὐτάς, εἶναι ὑπεύθυνος καὶ πρέπει νὰ καθαρθῇ, νὰ ἁγιασθῇ».

Ὅλα τὰ ἀρσενικὰ παιδιὰ τῶν ἱερέων θὰ δικαιοῦνται νὰ τρώγουν τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσφορᾶς. Τὸ δὲ δικαίωμα αὐτό, νὰ τρώγουν δηλαδὴ ἀπὸ τὰς προσφορὰς τοῦ Κυρίου, θὰ εἶναι νόμος αἰώνιος διὰ τὰς γενεὰς σας. Καθένας δὲ ποὺ θὰ ἐγγίζῃ τὰς προσφορὰς αὐτάς, θὰ θεωρῆται ἅγιος, ἀφιερωμένος δηλαδὴ εἰς τὸν Κύριον

Ἐλάλησεν ἄκομη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ πρὸς θυσίαν προσφορὰ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του, ποὺ θὰ προσφέρουν αὐτοὶ πρὸς τὸν Κύριον τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ χρίσῃς ἕνα ἀπὸ αὐτοὺς ὡς ἀρχιερέα. Θὰ προσφέρῃ αὐτὸς τὸ ἓν δέκατον τοῦ οἰφί (δύο περίπου κιλὰ σημιγδάλι ὡς καθημερινὴν θυσίαν, τὸ ἥμισυ ἀπὸ αὐτὸ θὰ τὸ προσφέρῃ τὸ πρωῒ καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ τὸ δειλινόν.

«Αὐτὴ εἶναι ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του, ποὺ θὰ τὴν προσφέρουν τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ τὸν χειροτονήσῃς ὡς ἀρχιερέα: Ἕνα δέκατον τοῦ οἰφί (4 κιλὰ) σιμιγδάλι ὡς θυσίαν, ποὺ θὰ προσφέρεται συνεχῶς. Ἡ μισὴ ποσότης του θὰ προσφέρεται τὸ πρωῒ καὶ ἡ ἄλλη μισὴ τὸ δειλινόν.

Ἡ θυσία αὐτὴ ζυμωμένη μὲ λάδι θὰ κατασκευασθῇ εἰς τὸ τηγάνι καὶ θὰ τὴν προσφέρῃς διπλωμένην εἰς τεμάχια χωριστὰ τὸ καθένα. Αὐτὴ εἶναι θυσία εἰς ὀσμὴν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.

Θὰ ἑτοιμασθῇ ἡ προσφορὰ αὐτὴ μὲ λάδι εἰς τὸ τηγάνι. Θὰ τὴν προσφέρῃ, ἀφοῦ θὰ ἔχῃ ἀναμειχθῆ μὲ τὸ λάδι καὶ ἑτοιμασθῆ εἰς τεμάχια διπλωμένα, ὡς θυσίαν εὐπρόσδεκτον, ὀσμὴν εὐωδίας εἰς τὸν Κύριον.

Αὐτὴν τὴν καθημερινὴν θυσίαν θὰ τὴν προσφέρῃ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρών, ὁ διάδοχός του εἰς τὸ λειτούργημα τῆς ἱερωσύνης. Ὁ νόμος οὗτος θὰ εἶναι παντοτεινὸς καὶ ἀπαράβατος καὶ ἡ θυσία αὐτὴ θὰ προσφέρεται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ προσφέρῃ δὲ αὐτὴν τὴν θυσίαν ὁ ἱερεύς, ποὺ θὰ χρισθῇ ἀπὸ τοὺς υἱούς του ὡς διάδοχός του. Αὐτὸ εἶναι νόμος αἰώνιος. Ὅλη αὐτὴ ἡ προσφορὰ θά, μένῃ καὶ θὰ καίεται ἐντελῶς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Κάθε θυσία τοῦ ἱερέως θὰ εἶναι ὁλοκαύτωμα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Θὰ καίεται ἐξ ὁλοκλήρου καὶ κανένα μέρος αὐτῆς δὲν θὰ τρώγεται».

Καὶ κάθε θυσία, ποὺ προσφέρεται δι’ ἱερέα, θὰ καίεται ἐντελῶς καὶ δὲν θὰ τρώγεται κανένα μέρος της ἀπὸ ἀνθρώπους».

Ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«Εἰπὲ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του αὐτά· Οὗτος εἶναι ὁ νόμος, τὸ τυπικόν, σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρεται ἡ θυσία διὰ τὴν ἁμαρτίαν. Ἐκεῖ, ὅπου σφάζουν τὸ πρὸς ὁλοκαύτωσιν ζῶον, θὰ σφάξουν καὶ τὰ ζῶα, ποὺ προσφέρονται ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας, δηλαδὴ εἰς τὴν αὐλὴν ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Κυρίου· εἶναι αὐτὰ ἁγιώτατα.

«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς θυσίας, ποὺ προσφέρεται δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας. Εἰς τὴν ὡρισμένην θέσιν, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα ποὺ πρόκειται νὰ καοῦν ἐντελῶς εἰς τὸ θυσιαστήριον, θὰ σφάξουν καὶ αὐτά, ποὺ προσφέρονται ὡς θυσία ἐξιλαστήριος δι’ ἁμαρτίαν ἐνώπιον Κυρίου. Τὰ σφακτὰ αὐτὰ εἶναι ἁγιώτατα.

Ὁ ἱερεύς, ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν, θὰ φάγῃ αὐτήν. Θὰ φαγωθῇ εἰς τὸν τόπον τὸν ἅγιον δηλαδὴ εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ ἱερεύς, ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν, θὰ φάγῃ κατόπιν τὸ ὑπόλοιπον τῆς προσφορᾶς. Πρέπει νὰ τρώγεται εἰς τόπον ἅγιον, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Κάθε ἄλλος, ποὺ ἐγγίζει τὰ κρέατα αὐτά, εἶναι ὑπεύθυνος καὶ πρέπει νὰ καθαρθῇ, νὰ ἁγιασθῇ. Καὶ ἐκεῖνος ποὺ θὰ ραντισθῇ μὲ τὸ αἷμα αὐτὸ τῆς θυσίας, πρέπει νὰ πλύνῃ τὸ ἱμάτιόν του εἰς τὸν ἱερὸν τόπον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Καθένας ποὺ ἐγγίζει τὰ κρέατα τῆς θυσίας αὐτῆς θὰ θεωρῆται ἅγιος, ἀφιερωμένος εἰς τὸν Θεόν. Ἐὰν δὲ πέσουν εἰς τὸ ἔνδυμα κάποιου ρανίδες ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας αὐτῆς, πρέπει νὰ πλυθῇ αὐτὸ ποὺ ἐρραντίσθη εἰς τόπον ξεχωριστὸν καὶ ἱερόν.

πήλινον σκεῦος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ ψηθῇ κάποια θυσία, πρέπει νὰ συντρίβεται. Ἐὰν δὲ τὸ δοχεῖον, ὅπου θὰ ψηθῇ ἡ θυσία, εἶναι χάλκινον, πρέπει νὰ τὸ τρίψῃς καλὰ καὶ νὰ τὸ πλύνῃς μὲ πολὺ νερό.

Τὸ δὲ πήλινον σκεῦος, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ ψηθῇ τὸ ὑπόλοιπον σφακτὸν τῆς θυσίας αὐτῆς, πρέπει νὰ συντριβῇ. Ἐὰν δὲ ψηθῇ μέσα εἰς σκεῦος χάλκινον, πρέπει τὸ σκεῦος αὐτὸ νὰ τριβῇ καλὰ καὶ νὰ ξεπλυθῇ τελείως μὲ νερό.

Μόνον ἀρσενικὸν μέλος ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τῶν ἱερέων θὰ φάγῃ αὐτά, διότι εἶναι ἁγιώτατα, ἀφιερωμένα εἰς τὸν Κύριον.

Μόνον κάθε ἀρσενικὸν μέλος τῆς οἰκογενείας τῶν ἱερέων θὰ δικαιοῦται νὰ τρώγῃ τὰ ὑπόλοιπα τῶν θυσιῶν αὐτῶν. Εἶναι ἁγιώτατα, ἀφιερωμένα εἰς τὸν Κύριον.

Ἀπὸ θυσίας, αἱ ὁποῖαι προσφέρονται περὶ ἁμαρτίας καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ζώων, ποὺ φέρετε ἐμπρὸς εἰς τὰ ἅγια τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου πρὸς ἐξιλασμόν, δὲν θὰ φάγετε. Θὰ καίωνται ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ὅσα ὅμως προσφέρονται ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας καὶ εἰσάγεται μέρος ἀπὸ τὸ αἷμα των μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου (ὅπως συμβαίνει εἰς τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας ἀρχιερέως ἢ ὅλου τοῦ λαοῦ), διὰ νὰ γίνῃ ἐξιλασμὸς ἐμπρὸς εἰς τὸν ἅγιον τόπον ἔναντι τοῦ Καταπετάσματος, δὲν πρέπει νὰ τρώγωνται. Θὰ καίωνται ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ἡ τυπικὴ διάταξις, περὶ τῆς προσφορᾶς θυσίας κριοῦ διὰ βαρύτερον ἁμάρτημα. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ἁγιωτάτη.

Αὐτὸς δὲ εἶναι ὁ νόμος, βάσει τοῦ ὁποίου θὰ θυσιάζεται τὸ κριάρι, διὰ νὰ ἐπανορθωθῇ κάποιο πλημμέλημα. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ἁγιωτάτη.

Ἐκεῖ ὅπου σφάζουν τὰ ὁλοκαυτώματα, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, θὰ σφάξουν καὶ τὸν κριὸν τὸν πρασφερόμενον διὰ σοβαρωτέραν τινα ἁμαρτίαν. Τὸ αἷμα τούτου θὰ χυθῇ ὑπὸ τοῦ ἱερέως κύκλῳ περὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ σφάξουν ἐνώπιον Κυρίου, εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου τὸ κριάρι, ποὺ προσφέρεται δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος, εἰς τὸν ἴδιον ἀκριβῶς τόπον, ὅπου σφάζουν καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προσφέρεται ὡς ὁλοκαύτωμα. Τὸ δὲ αἷμα του θὰ τὸ χύσουν ὁλόγυρα εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς ὅλον τὸ λῖπος τοῦ κριοῦ, τὸ περὶ τὴν ὀσφὺν κρέας, τὸ λῖπος τὸ ὁποῖον καλύπτει τὰ ἐντόσθια καὶ ὅλον τὸ λῖπος τὸ ὁποῖον ὑπάρχει ἐσωτερικῶς μεταξὺ τῶν ἐντοσθίων.

Καὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον ὅλον τὸ λίπος του. Θὰ προσφέρῃ δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ εὑρίσκεται γύρω ἀπὸ τὴν μέσην τοῦ ζώου καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ καλύπτει τελείως τὰ ἐντόσθια καὶ ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὰ ἐντόσθια·

Θὰ ἀφαιρέσῃ προηγουμένως ὁ ἱερεὺς τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ λῖπος, ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω εἰς αὐτοὺς καὶ τὸ ὁποῖον φθάνει ἕως εἰς τὰ ἐπάνω μέρη τοῦ μηροῦ. Θὰ προσφέρῃ τὸν λοβὸν τοῦ συκωτιοῦ μαζῆ μὲ τὰ νεφρά.

καὶ τοὺς δύο νεφρούς, καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω εἰς αὐτοὺς καὶ φθάνει μέχρι τοὺς μηρούς, καθὼς καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην τοῦ τὸ συκώτι. Θὰ τὰ ἀφαιρέσῃ

Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Αὐτὴ προσφέρεται διὰ βαρυτέραν ἁμαρτίαν.

καὶ θὰ τὰ προσφερῆ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν ς θυσία εἰς τὸν Κύριον. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι προσφορὰ δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος.

Μόνον οἱ ἄρρενες ἐκ τῶν μελῶν τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας θὰ φάγουν αὐτὰ καὶ εἰς τὸν ἅγιον τόπον, διότι εἶναι ἁγιώτατα.

Κάθε ἀρσενικὸν μέλος τῆς οἰκογενείας τῶν ἱερέων ἠμπορεῖ νὰ τρώγῃ ἀπὸ τὰ σφακτὰ αὐτά. Θὰ τρώγωνται δὲ εἰς τόπον ἅγιον, διότι εἶναι ἁγιώτατα.

Ὅπως γίνεται ἡ προσφορὰ θυσίας δι’ ἐλαφρὸν ἁμάρτημα, ἔτσι θὰ γίνεται καὶ διὰ βαρυτέραν ἁμαρτίαν. Ἕνα τυπικὸν θὰ διέπῃ αὐτά. Ὁ ἱερεὺς δὲ ὁ ὁποῖος θὰ προσφέρῃ πρὸς ἐξιλέωσιν τὰς θυσίας αὐτάς, θὰ παίρνῃ ὡς ἰδικά του τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ αὐτὰς τὰς θυσίας.

Ὅ,τι ἰσχύει διὰ τὰς προσφορὰς τῆς ἐξιλαστηρίου θυσίας δι’ ἁμαρτίαν, τὸ ἴδιο θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὴν προσφορὰν θυσίας δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος. Ἕνας νόμος ρυθμίζει καὶ τὰς δύο θυσίας. Ὁ ἱερεύς, ποὺ ἐξιλεώνει μὲ τὴν θυσίαν αὐτὴν τὸν προσφέροντα, θὰ λαμβάνῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του ὅ,τι θὰ ἀπομένῃ ἀπὸ τὰ σφακτὰ τῆς θυσίας.

Ὁ ἱερεὺς ἐπίσης ὁ ὁποῖος προσφέρει θυσίαν ὁλοκαυτώματος, προσφορὰν Ἰσραηλίτου τινός, θὰ λαμβάνῃ τὸ δέρμα τοῦ θυσιασθέντος ζώου.

Ὁ ἱερεὺς ἐπίσης, ποὺ προσφέρει τὴν θυσίαν ὁλοκαυτώσεως διὰ λογαριασμὸν κάποιου ἀνθρώπου, θὰ λαμβάνῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του τὸ δέρμα τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται ὁλοκαύτωμα.

Ἀλλὰ καὶ τὰ ὑπολείμματα πάσης ἄλλης θυσίας, ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς τὸν κλίβανον καὶ ἐκείνης ἡ ὁποία θὰ γίνῃ εἰς τὴν ἐσχάραν ἢ τὸ τηγάνι, ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα, ὁ ὁποῖος τὰ προσέφερε.

Κάθε δὲ προσφορὰ ἀναίμακτος, ποὺ θὰ ἑτοιμασθῇ εἰς τὸν φοῦρνον, καὶ κάθε προσφορά, ποὺ θὰ γίνῃ εἰς τὴν ἐσχάραν ἢ εἰς τὸ τηγάνι, θὰ ἀνήκῃ μετὰ τὴν θυσίαν εἰς τὸν ἱερέα, ποὺ τὴν προσφέρει.

Τὰ ὑπόλοιπα ὅμως πάσης ἄλλης θυσίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀναμεμιγμένη μὲ ἔλαιον, ἢ καὶ δὲν εἶναι ἀναμεμιγμένη μὲ ἔλαιον, θὰ ἀνήκῃ εἰς ὅλους τοὺς ἱερεῖς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, κατὰ ἴσον μερίδιον εἰς καθένα ἀπὸ αὐτούς.

Καὶ κάθε ἄζυμος προσφορά, εἴτε ἔχει παρασκευασθῇ μὲ λάδι εἴτε ὄχι, θὰ ἀνήκῃ εἰς ὅλους τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, τοὺς ἱερεῖς. Θὰ μοιράζεται ἐξ ἴσου εἰς τὸν καθένα.

Ὁ κατωτέρω νόμος θὰ κανονίζῃ εὐχαριστήριον διὰ σωτηρίαν θυσίαν, τὴν ὁποίαν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης θὰ προσφέρουν εἰς τὸν Κύριον.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν ἀπὸ θλῖψιν ἢ ἄλλην δυσκολίαν, τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρουν εἰς τὸν Κύριον.

Ἐὰν μὲν προσφέρῃ κανεὶς αὐτὴν εἰς δοξολογίαν πρὸς τὸν Θεόν, θὰ προσφέρῃ εἰς ἀπαρτισμὸν αὐτῆς ἄρτους ἀπὸ σημιγδάλι ἀναμεμιγμένους μὲ λάδι, λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ λάδι καὶ σημιγδάλι ζυμωμένον καὶ ψημένον μὲ λάδι.

Ἐὰν μὲν προσφέρῃ κάποιος τὴν θυσίαν αὐτὴν διὰ δοξολογίαν τοῦ Κυρίου, θὰ προσφέρῃ ἐπὶ πλέον τῆς προσφορὰς τοῦ ζώου διὰ τὴν δοξολογητικὴν θυσίαν, καὶ ψωμιὰ ἀπὸ σιμιγδάλι παρεσκευασμένα μὲ λάδι, λαγάνες χωρὶς προζύμι ἀλειμμένες μὲ λάδι καὶ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι.

Μαζῆ μὲ ἐνζύμους ἄρτους θὰ προσφέρῃ αὐτὰ τὰ δῶρα του πρὸς θυσίαν δοξολογίας εἰς τὸν Θεὸν διὰ τὴν σωτηρίαν.

Θὰ προσφέρῃ τὰ δῶρα του αὐτὰ μαζὶ μὲ ψωμιά, ποὺ ἐζυμώθηκαν μὲ προζύμι, ὡς θυσίαν δοξολογίας διὰ τὴν διάσωσίν του.

Ἕνα μέρος ἀπὸ τὰ δῶρα, ποὺ θὰ προσφέρῃ πρὸς τὸν Κύριον, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα, ὁ ὁποῖος θὰ χύσῃ τὸ αἷμα, τῆς διὰ τὴν σωτηρίαν αὐτῆς θυσίας γύρω ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Θὰ προσφέρῃ δὲ ἕνα ἀπὸ κάθε εἶδος τῶν προσφορῶν του εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Τὰ δῶρα αὐτῆς τῆς θυσίας θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα, ποὺ χύνει εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ προσφέρεται ὡς εὐχαριστήριος θυσία διὰ σωτηρίαν.

Τὰ κρέατα τῆς θυσίας πρὸς δοξολογίαν τοῦ Κυρίου διὰ τὴν σωτηρίαν θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα, ποὺ τὰ προσφέρει. Θὰ φαγωθοῦν δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν προσφέρονται καὶ δὲν θὰ ἀφεθῇ τίποτε ἀπὸ αὐτὰ διὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν.

Εἰς τὸν ἱερέα θὰ ἀνήκουν ἐπίσης καὶ τὰ κρέατα τῆς δοξολογητικῆς θυσίας διὰ σωτηρίαν. Θὰ τρώγωνται ὅμως εἰς τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν προσφέρονται. Δὲν θὰ ἀφήνουν τίποτε διὰ τὸ πρωῒ τῆς ἄλλης ἡμέρας.

Ἐὰν προσφέρῃ κανεὶς θυσίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε τάμα ἢ ἄλλην αὐτοπροαίρετον, θὰ φαγωθῇ τὸ πρὸς βρῶσιν μέρος τῆς θυσίας κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς προσφορᾶς καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην.

Ἐὰν ὅμως ἡ προσφορά του εἶναι διὰ κάποιο τάμα του, ἢ εἶναι θυσία ἑκουσία καὶ αὐθόρμητος, τὰ κρέατα θὰ τρώγωνται κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν καὶ κατὰ τὴν ἑπομένην.

Τὸ ὑπόλοιπον, τὸ ὁποῖον τυχὸν θὰ μείνῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας διὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, θὰ καῇ ἐξ ὁλοκλήρου.

Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας μέχρι τὴν τρίτην ἡμέραν, πρέπει νὰ καῇ ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν.

Ἐὰν δὲ κανεὶς φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς θυσίας αὐτῆς κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἀπὸ τὸν Θεὸν ἡ θυσία αὐτὴ καὶ δὲν θὰ τοῦ φέρῃ καμμίαν χάριν, δὲν θὰ ληφθῇ ὑπ’ ὄψει ὑπὲρ αὐτοῦ, διότι ἔγινεν αὐτὴ μολυσμός. Ὁ ἄνθρωπος, ποὺ θὰ φάγῃ ἀπὸ αὐτὴν κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, θὰ ἔχει ἐνοχὴν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν δὲ κάποιος φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα αὐτὰ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, δὲν θὰ γίνῃ δεκτὴ ἡ θυσία, ποὺ πρόσεφερε, δὲν θὰ ὑπολογισθῇ ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἡ θυσία εἶναι μολυσμένη. Ὁ δὲ ἄνθρωπος, ποὺ θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατά της, θὰ φέρῃ ἐπάνω του τὴν ἐνοχὴν τῆς ἁμαρτίας.

Κρέας, τὸ ὁποῖον θὰ ἤρχετο εἰς ἐπαφὴν μὲ κάποιο ἀκάθαρτον ἀντικείμενον, δὲν θὰ φαγωθῇ ἀλλὰ θὰ καῇ ἐξ ὁλοκλήρου. Μόνον ὁ καθαρός, ὁ ἐξαγνισθείς, θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν προσφερομένων θυσιῶν.

Ὅσα δὲ κρέατα ἐγγίσουν κάτι, ποὺ θεωρεῖται ἀκάθαρτον, δὲν θὰ φαγωθοῦν. Πρέπει νὰ καοῦν ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν. Αὐτός, ποὺ εἶναι καθαρός, δικαιοῦται νὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν εἰρηνικῶν θυσιῶν.

Ἐὰν δὲ κανεὶς εἶναι ἀκάθαρτος, καὶ δὲν ἔχῃ φροντίσει προηγουμένως νὰ ἐξαγνισθῇ, φάγῃ δὲ ἀπὸ κρέας εὐχαριστηρίου θυσίας προσφερθείσης εἰς τὸν Κύριον, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος θὰ χαθῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ του.

Αὐτὸς δὲ πού, ἐνῷ εἶναι ἀκάθαρτος, θὰ φάγῃ ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν, τὰ ὁποῖα ἀνήκουν εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ἀτὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἐζαφανισθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος.

Καθένας ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγίσῃ ἀκάθαρτον πρᾶγμα, ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου ἢ ἀκάθαρτον τετράποδον ἢ κάθε ἄλλο βδελυκτὸν καὶ ἀκάθαρτον, καὶ φάγῃ ἀπὸ τὸ κρέας τῆς εἰρηνικῆς θυσίας, ἡ ὁποία προσεφέρθη καὶ ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ του».

Καὶ αὐτὸς ποὺ θὰ ἐγγίσῃ κάθε πρᾶγμα, ποὺ θεωρεῖται ἀκάθαρτον, εἴτε ἀκαθαρσίαν ἀνθρώπου, εἴτε ἀκάθαρτα ζῶα, εἴτε ὁποιοδήποτε ἄλλο ἀκάθαρτον μόλυσμα καὶ θὰ φάγῃ κατόπιν ἀπὸ τὰ κρέατα τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν, ποὺ ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἑξαφανισθη».

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«λάλησε πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἶπε· Τὸ λῖπος τῶν βοῶν καὶ τῶν προβάτων καὶ τῶν αἰγῶν δὲν θὰ τὸ φάγετε.

«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Κάθε λίπος ἀπὸ βόδια καὶ πρόβατα καὶ γίδια δεν θὰ τὸ τρώγετε.

Λῖπος ἀπὸ σώματα θνησιμαίων ἢ ὑπὸ θηρίων σπαραχθέντων ζώων θὰ τὸ χρησιμοποιῆτε εἰς ἄλλας χρήσεις, ποτὲ ὅμως διὰ φαγητόν.

Τὸ λίπος ὅμως τῶν ζώων, ποὺ ἐψόφησαν ἢ ἔχουν κατασπαραχθῆ ἀπὸ ἄγρια θηρία, ἠμπορεῖτε νὰ τὸ χρησιμοποιῆτε εἰς ὁποιανδήποτε ἐργασίαν σας. Δὲν θὰ τὸ τρώγετε ὅμως εἰς τὸ φαγητόν σας.

Ἐκεῖνος ποὺ θὰ φάγῃ λῖπος ἀπὸ τὰ θρέμματα, τὰ ὁποῖα θὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώματος πρὸς τὸν Κύριον, αὐτὸς θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ.

Αὐτὸς ποὺ τρώγει λίπος ἀπὸ τὰ ζῶα, ποὺ θὰ προσφέρῃ ὡς θυσίαν εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀποκοπῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἑξαφανισθῇ.

Ποτὲ καὶ εἰς καμμίαν ἀπὸ τὰς κατοικίας σας δὲν θὰ φάγετε αἷμα ἀπὸ τὰ κατοικίδια ζῶα καὶ ἀπὸ τὰ πτηνά.

Κάθε αἷμα καὶ ἀπὸ τὰ κτήνη καὶ ἀπὸ τὰ πουλιὰ δὲν θὰ τὸ τρώγετε, ὁπουδήποτε καὶ ἂν κατοικῆτε.

Ἐκεῖνος ποὺ θὰ φάγῃ αἷμα, θὰ καταστραφῇ ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ του».

Κάθε ἄνθρωπος, ποὺ θὰ φάγῃ αἷμα, θὰ ἀποκοπῇ ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ θὰ χαθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος».

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε·

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας θὰ εἴπῃς καὶ τὰ ἑξῆς· Ἐκεῖνος ποὺ προσφέρει εὐχαριστήριον εἰρηνικὴν θυσίαν, θὰ προσφέρῃ ἀπὸ τὴν θυσίαν του αὐτὴν ὡς δῶρον πρὸς τὸν Κύριον ἕνα μέρος αὐτῆς.

«Νὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Αὐτὸς ποὺ προσφέρει θυσίαν, διὰ νὰ ἐκδηλώσῃ τὴν εὐγνωμοσύνην του εἰς τὸν Κύριον διὰ τὴν διάσωσίν του ἀπὸ κάποιαν δυσκολίαν, θὰ προσφέρῃ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν θυσίαν του αὐτὴν ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον.

Μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια θὰ προσφέρῃ τὸ μερίδιον τοῦτο εἰς τὸν Κύριον. Τὸ λῖπος ὅμως τοῦ στήθους καὶ τὸν λοβὸν τοῦ συκωτιοῦ θὰ προσφέρῃ εἰς τὸν ἱερέα, διὰ νὰ τὰ θέσῃ ἐκεῖνος ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον.

Μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια θὰ προσφέρῃ τὰ τμήματα αὐτά, ποὺ θὰ καοῦν ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον· τὸ λίπος δηλαδή, ποὺ εἶναι εἰς τὸ στῆθος, καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι. Θὰ τὰ προσφέρῃ, διὰ νὰ τεθοῦν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς δῶρον ἐνώπιον Κυρίου.

Ὁ ἱερεύς, δηλαδή, θὰ λάβῃ καὶ θὰ προσφέρῃ τὸ λῖπος τοῦτο ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, τὸ δὲ στῆθος ἀφοῦ ἁγιασθῇ θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του.

Θὰ προσφέρῃ λοιπὸν ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ λίπος, διὰ νὰ καῇ, τὸ δὲ στῆθος τῆς προσφορᾶς θὰ δίδεται εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του.

Ἐκτὸς δὲ τοῦ στήθους καὶ ἡ δεξιὰ ὠμοπλάτη τοῦ ζώου, τοῦ πρὸς εἰρηνικὴν θυσίαν σφαγέντος, θὰ δοθῇ εἰς τὸν ἱερέα.

Θὰ δίδετε ἐπίσης ὡς ἰδιαίτερον δῶρον εἰς τὸν ἱερέα ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους θυσίας σας καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην του ζώου.

Εἰς τὸν ἱερέα, τὸν προσφέροντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τὸ αἷμα καὶ τὸ λῖπος τοῦ πρὸς εἰρηνικὴν θυσίαν σφαγέντος ζώου, θὰ ἀνήκῃ ὁ δεξιὸς ἐμπρόσθιος πούς, ἡ δεξιὰ ὠμοπλάτη.

Ἡ δεξιὰ ὠμοπλάτη τοῦ ζώου θὰ ἀνήκῃ ὡς μερίδιον εἰς ἐκεῖνον ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρών, ποὺ προσφέρει τὸ αἷμα καὶ τὸ λίπος τοῦ ζώου τῆς εὐχαριστηρίου θυσίας διὰ σωτηρίαν.

Διότι τὸ στῆθος καὶ ἡ δεξιὰ ὠμοπλάτη ἀπὸ τὸ προσφερθὲν ὡς θυσία ζῶον ἔλαβα, λέγει ὁ Θεός, ἀπὸ τὰς εἰρηνικὰς θυσίας τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ εἰς τοὺς υἱούς του. Αὐτὸ θὰ εἶναι νόμος παντοτεινὸς καὶ ἀπαράβατος δι’ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας».

Διότι τὸ στῆθος καὶ τὴν ὠμοπλάτην, ποὺ ἐξεχωρίσθησαν καὶ ὑψώθησαν εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἀφιερώμα, τὰ ἐπῆρα ἐγὼ ὁ Κύριος ἀπὸ σᾶς τοὺς Ἰσραηλίτας, ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους θυσίας σας διὰ σωτηρίαν καὶ τὰ ἔδωσα εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ εἰς τοὺς υἱούς του. Τὸ δικαίωμα αὐτὸ τῶν ἱερέων θὰ ἰσχύῃ ὡς νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὡδήγησε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἔχρισεν αὐτούς, ὥστε νὰ ἀσκοῦν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, τοὺς ἔδωσε καὶ αὐτὸ τὸ δικαίωμα, τὸ ἀπορρέον ἀπὸ τὴν χρῖσιν των μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον, νὰ λαμβάνουν, δηλαδή, ἕνα μέρος ἀπὸ τὰς προσφερομένας εἰρηνικὰς θυσίας.

Αὐτὸ εἶναι τὸ δικαίωμα, ποὺ θὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὰς θυσίας τοῦ Κυρίου καὶ τὸ ὁποῖον ἀπορρέει ἀπὸ τὴν χρῖσιν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τὴν χρῖσιν τῶν υἱῶν του εἰς τὸ ἱερατικὸν ἔργον των καὶ τοὺς ἐδόθη κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ ὠδηγηθήσαν ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ λειτουργοῦν εἰς τὸν Κύριον.

Ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος νὰ δώσουν εἰς αὐτοὺς προσφορὰς κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ τοὺς ἐξέλεξεν ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς ἔχρισεν ἱερεῖς, ἔτσι καὶ ἔγινε. Αὐτὸ ἔγινε καὶ μένει νόμος παντοτεινὸς καὶ ἀπαράβατος εἰς τὰς γενεὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτὸ δὲ τὸ δικαίωμα εἶναι σύμφωνον πρὸς ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος νὰ τοὺς δίδουν, κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ τοὺς ἐξεχώρισεν ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς ἔχρισεν εἰς τὸ ἔργον των. Εἶναι νόμος αἰώνιος διὰ τὰς γενεὰς τῶν Ἰσραηλιτῶν».

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος ὁ ὁποῖος κανονίζει τὰ ὁλοκαυτώματα, τὰς θυσίας περὶ ἐλαφρῶν καὶ βαρέων ἁμαρτημάτων, τὰς τῆς χειροτονίας καὶ καθιερώσεως τῶν ἱερέων καὶ τὰς εὐχαριστηρίους διὰ τὴν σωτηρίαν,

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ποὺ ρυθμίζει τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν καὶ τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος καὶ διὰ καθιέρωσιν προσώπων εἰς τὸν Θεόν, καθὼς καὶ τὴν εὐχαριστήριον θυσίαν διὰ διάσωσιν ἀπὸ κάποιαν δυσκολίαν.

Ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινά, τῇ ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔδωσεν ἐντολὰς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ προσφέρουν τὰ θυσίας των ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν ἔρημον Σινά, ἔτσι καὶ ἔγινε.

Ὁ νόμος αὐτὸς τῶν θυσιῶν εἶναι σύμφωνος πρὸς ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ προσφέρουν τὰς θυσίας των ἐνώπιον Κυρίου εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ.

Ὁ Κύριος ὁμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσέα λέγων·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«λάβε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του, τὰς ἱερατικὰς, στολάς του, τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως, τὸν μόσχον, ὁ ὁποῖος θὰ προσφερθῇ θυσία περὶ ἁμαρτίας, τοὺς δύο κριοὺς καὶ τὸ κάνιστρον μὲ τὰ ἄζυμα.

«Πάρε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τὰς ἱερατικὰς στολάς του καὶ τὸ λάδι, μὲ τὸ ὁποῖον χρίονται τὰ ἱερὰ πρόσωπα καὶ σκεύη, καὶ τὸ μοσχάρι, ποὺ θὰ θυσιασθῇ διὰ νὰ ἐξιλεωθοῦν αἱ ἁμαρτίαι των, καὶ τὰ δύο κριάρια καὶ τὸ πανέρι μὲ τὰ ἄζυμα,

Συγκέντρωσε δὲ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου».

καὶ συγκέντρωσε ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου».

Ὁ Μωϋσῆς, σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ Κυρίου, συνήθροισε ὅλον τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἔκανεν, ὅπως ἀκριβῶς τὸν διέταξεν ὁ Κύριος, καὶ συνεκέντρωσε τὸν λαὸν ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοΰ Μαρτυρίου.

Εἶπε δὲ εἰς τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν· «αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου, ἡ κανονίζουσα τὴν χειροτονίαν τῶν ἱερέων, ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς διέταξε νὰ κάμωμεν».

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν συγκεντρωμένον λαόν: «Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολή, ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος να ἐφαρμόσωμεν κατὰ τὴν χειροτονίαν τῶν ἱερέων».

Ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του, ὡδήγησεν αὐτοὺς εἰς τὸν λουτῆρα τῆς αὐλῆς τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἔλουσεν αὐτοὺς δι’ ὕδατος.

Καὶ ἔφερεν ἐμπρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ὁ Μωϋσῆς καὶ τοὺς ἔλουσε μὲ νερό.

Ἔπειτα ἐνέδυσε τὸν Ἀαρὼν μὲ τὸν χιτῶνα καὶ τὸν ἔζωσε μὲ τὴν ζώνην. Ἐνέδυσεν αὐτὸν μὲ τὸν ὑποδύτην καὶ ἔθεσεν ἐπ’ αὐτοῦ τὴν ἐπωμίδα, ἔζωσεν αὐτὸν διὰ τῆς ζώνης τῆς ἐπωμίδος καὶ τὸν ἔσφιξε μὲ αὐτήν.

Καὶ ἐφόρεσεν εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἐσωτερικὸν χιτῶνα καὶ ἔζωσε τὴν μέσην του μὲ τὴν ζώνην καὶ ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὸν χιτῶνα του καὶ τὸν ὑποδύτην. Ἐτοποθέτησεν ἔπειτα ἐπάνω του καὶ τὴν Ἐπωμίδα καὶ τὸν ἔζωσε μὲ τὴν ζώνην καὶ τὰ κορδόνια, ποὺ εἶχεν ἐκ κατασκευῆς ἡ Ἐπωμίς, καὶ τὸν ἔσφιξε μὲ τὴν Ἐπωμίδα.

Ἐπάνω εἰς τὸ ἐπίσημον αὐτὸ ἔνδυμα τῆς ἐπωμίδος ἔθεσε τὸ ἀρχιερατικὸν ἔνδυμα, τὸ Λογεῖον, καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τὴν φράσιν «Δήλωσις καὶ Ἀλήθεια».

Ἔβαλε δὲ ἐπάνω εἰς τὴν Ἐπωμίδα καὶ τὸ Λογεῖον τῶν Κρίσεων καὶ ἐτοποθέτησεν ἐπάνω εἰς τὸ Λογεῖον τὰ δύο ἀντικείμενα, ποὺ ἐλέγοντο Δήλωσις καὶ Ἀλήθεια.

Ἔθεσεν εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἀαρὼν τὴν μίτραν, ἐπάνω δὲ καὶ εἰς τὸ ἔμπροσθεν μέρος τῆς μίτρας ἐτοποθέτησε τὸ χρυσοῦν πέταλον, τὸ καθηγιασμένον εἰς τὸν Κύριον, ὅπως εἶχε διατάξει αὐτὸν ὁ Θεός.

Ἔβαλε κατόπιν εἰς τὸ κεφάλι του τὴν μίτραν καὶ ἐτοποθέτησεν εἰς τὴν μίτραν, ἐπάνω ἀπὸ τὸ μέτωπόν του, τὸ χρυσὸ πέταλον, ποὺ ἦτο τὸ ἱερὸν σημεῖον τῆς καθιερώσεως εἰς τὸν Κύριον, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ἔλαβεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως,

Ἐπῆρε κατόπιν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ λάδι, τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς ἱερὰς χρίσεις,

καὶ ἐρράντισε μὲ αὐτὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἑπτὰ φοράς, τὸ ἔχρισε καὶ ἔτσι ἡγίασε καὶ καθιέρωσεν αὐτὸ καὶ ὅλα τὰ ἐπ’ αὐτοῦ σκεύη. Μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ἡγίασε καὶ καθιέρωσε τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν του. Ἔχρισε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅλα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ ἔτσι καθηγίασε καὶ ἀφιέρωσεν αὐτὴν καὶ τὰ σκεύη της εἰς τὸν Κύριον.

καὶ ἐρράντισε μὲ αὐτὸ ἑπτὰ φορὲς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἔχρισε μὲ τὸ λάδι τὸ θυσιαστήριον καὶ τὸ καθηγίασεν. Καθηγίασεν ἐπίσης καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸν χάλκινον λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν του. Καὶ ἔχρισε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅλα τὰ σκεύη τῆς καὶ τὴν καθηγίασε, διὰ να εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς ἱερὸς τόπος λατρείας τοῦ Θεοῦ,

Ἔχυσεν ἀπὸ τὸ ἔλαιον τοῦτο τῆς χρίσεως εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἀαρών, καὶ ἔτσι τὸν ἔχρισε καὶ τὸν καθηγίασεν.

Καὶ ἔχυσεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ λάδι τῆς χρίσεως ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἔτσι τὸν ἔχρισε καὶ τὸν καθηγίασεν.

Ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἦλθον ἐνώπιόν του οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρών. Ἐνέδυσεν αὐτοὺς μὲ τοὺς χιτῶνας, τοὺς ἔζωσε μὲ τὰς ζώνας καὶ ἐφόρεσεν εἰς τὰς κεφαλάς των τὰς κιδάρεις, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Ἔφερε δὲ ἐκεῖ ὁ Μωϋσῆς καὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν καὶ τοὺς ἐφόρεσε τοὺς χιτῶνας καὶ ἔζωσε τὴν μέσην των μὲ ζώνας καὶ ἔβαλεν εἰς τὸ κεφάλι των τὰς εἰδικὰς μίτρας, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Διέταξε καὶ ἔφεραν τὸν μόσχον, ὁ ὁποῖος θὰ ἐθυσιάζετο διὰ τὰς ἁμαρτίας, καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του ἔθεσαν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὸν μόσχον αὐτόν.

Καὶ ἔφερεν ἐπὶ τόπου ὁ Μωϋσῆς τὸ μοσχάρι, ποὺ θὰ προσεφέρετο δι’ ἐξιλέωσιν ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας, καὶ ἔβαλαν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου, ποὺ θὰ ἐθυσιάζετο διὰ τὰς ἁμαρτίας.

Ὁ ἐντεταλμένος ἔσφαξε τὸν μόσχον καὶ ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτοῦ καὶ ἔθεσε κύκλῳ διὰ τοῦ δακτύλου του εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔτσι ἐκαθάρισε καὶ καθιέρωσεν αὐτὸ διὰ τὰς θυσίας. Τὸ ὑπόλοιπον αἷμα ἔχυσεν εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔτσι τὸ καθηγίασε καὶ τὸ καθιέρωσε, ὥστε ἐπάνω εἰς αὐτὸ νὰ προσφέρονται αἱ θυσίαι διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν.

Ἔσφαξε δὲ τὸ μοσχάρι ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ τὸ αἷμα του καὶ ἔβαλε μὲ τὸ δάκτυλόν του ὁλόγυρα ἐπάνω εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔτσι ἐκαθάρισε καὶ καθηγίασε τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα τὸ ἔχυσεν εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ καθηγίασεν, ὥστε νὰ προσφέρωνται εἰς τὸ ἑξῆς ἐπάνω του αἱ θυσίαι πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν.

Ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς ὅλον τὸ λῖπος, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὰ ἐντόσθια, τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος καὶ τοὺς δύο νεφρούς μὲ τὸ λῖπος ποὺ τοὺς ἐσκέπαζε, καὶ προσέφερεν αὐτὰ θυσίαν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐπῆρε δὲ ὁ Μωϋσῆς ὅλον τὸ λίπος, ποὺ ἦτο εἰς τὰ ἐντόσθια, καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι, καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω των, καὶ τὰ προσέφερεν ὁ Μωϋσῆς, διὰ νὰ καοῦν ὡς θυσία ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Τὸ ὑπόλοιπον μέρος τοῦ μόσχου, δηλαδή, τὸ δέρμα, τὰς σάρκας καὶ τὴν κόπρον ἔκαυσαν ἐξ ὁλοκλήρου ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον μοσχάρι, τὸ δέρμα του δηλαδὴ καὶ τὰ κρέατά του καὶ τὴν κοπριὰν τὰ ἔκαυσε τελείως εἰς φωτιὰν ἔξω ἀπὸ τὸν χῶρον, ὅπου διέμεναν, ὅπως ἀκριβὼς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ἐδωσεν ἐντολὴν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἔφεραν τὸν κριόν, τὸν προωρισμένον δι’ ὁλοκαύτωσιν. Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Μωϋσέως, ἔθεσαν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ.

Ἔφερε κατόπιν ἐμπρὸς ὁ Μωϋσῆς τὸ κριάρι, ποὺ θὰ προσεφέρετο ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως, καὶ ἔβαλαν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του τὰ χέρια των.

Ἔσφαξεν ὁ Μωϋσῆς τὸν κριὸν καὶ ἔχυσε τὸ αἷμα αὐτοῦ κύκλῳ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ ἔσφαξεν ὁ Μωϋσῆς τὸ κριάρι καὶ ἔχυσε τὸ αἷμα του γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Τὸν δὲ κριὸν ἔκοψεν εἰς τεμάχια καὶ ὁ ἴδιος ὁ Μωϋσῆς προσέφερε τὴν κεφαλήν, τὰ τεμάχια καὶ τὸ λῖπος εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐτεμάχισε δὲ τὸ κριάρι κατὰ μέλη καὶ προσέφερεν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τὸ κεφάλι, τὰ μέλη καὶ τὸ λίπος.

Τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας, ἀφοῦ τὰ ἔπλυνε μὲ νερό, τὰ προσέφερε καὶ αὐτὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλον τὸν κριὸν τὸν προσέφερε. Εἶναι αὐτὸς ὁλοκαύτωμα, εὐωδία εὐάρεστος εἰς τὸν Κύριον, θυσία πρὸς αὐτόν, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ἔπλυνε δὲ μὲ νερὸ τὴν κοιλίαν καὶ τὰ πόδια καὶ ἔτσι προσέφερεν ὁ Μωϋσῆς ὅλο τὸ κριάρι ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καῇ. Ἡ θυσία αὐτὴ εἶναι ὁλοκαύτωμα, ὀσμὴ εὐωδίας, θυσία εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Θεόν, προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον, ὅπως ἀκριβῶς παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Διέταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἔφεραν καὶ τὸν δεύτερον κριόν, διὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ χειροτονία καὶ καθιέρωσις τῶν ἱερέων. Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του ἔθεσαν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ δευτέρου αὐτοῦ κριοῦ.

Ἔφερε κατόπιν ὁ Μωϋσῆς ἐμπρὸς καὶ τὸ δεύτερο κριάρι, ἐκεῖνο ποὺ προωρίζετο ὡς Θυσία, διὰ να ἐπισφραγισθῇ ἡ καθιέρωσις καὶ ἐγκατάστασις τοῦ ἱερατείου. Καὶ ἔβαλαν ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ζώου τὰ χέρια των ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του.

Ὁ ἐντεταλμένος ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐπῆρε ἀπὸ τὸ αἷμα αὐτοῦ καὶ ἔθεσε εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ὠτίου τοῦ Ἀαρών, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδός του.

Καὶ ἔσφαξε τὸ κριάρι καὶ ἐπῆρεν ἀπὸ τὸ αἷμα του ὁ Μωϋσῆς καὶ τὸ ἔβαλεν εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ του καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του.

Διέταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ προσῆλθον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἔθεσεν ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ κριοῦ εἰς τοὺς λοβοὺς τῶν δεξιῶν αὐτιῶν των, εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν χεριῶν καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν ποδῶν των, τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα ἔχυσεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν βάσιν κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου.

Ἔφερε κατόπιν ἐμπρὸς ὁ Μωϋσῆς τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἔβαλεν ἀπὸ τὸ αἷμα ἐκεῖνο εἰς τὰ κάτω ἄκρα τῶν δεξιῶν αὐτιῶν των καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν χεριῶν καὶ εἰς τὰ ἄκρα τῶν δεξιῶν ποδιῶν των· τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα τὸ ἔχυσεν ὁ Μωϋσῆς γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐπῆρε τὸ λῖπος, τὸ κρέας τὸ περὶ τὴν ὀσφύν, τὸ λῖπος τῆς κοιλίας, τὸν λοβὸν τοῦ συκωτιοῦ, τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς λῖπος καὶ τὸν δεξιὸν ἐμπρόσθιον πόδα.

Ἐπῆρεν ἐπίσης τὸ λίπος καὶ τὴν μέσην τοῦ ζώου, καὶ τὸ λίπος ποὺ ὑπῆρχεν εἰς τὴν κοιλίαν, καὶ τὸν λοβὸν ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι, καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπῆρχεν ἐπάνω των, καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην του.

Ἀπὸ δὲ τὸ κάνιστρον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπῆρχον αἱ ἀναίμακτοι προσφοραὶ διὰ τὴν καθιέρωσιν τῶν ἱερέων καὶ τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς ἕνα ἄζυμον ἄρτον, ἕνα ἄρτον ζυμωμένον μὲ λάδι καὶ μίαν λαγάναν καὶ ἔθεσαν αὐτὰ ἐπάνω εἰς τὸ λῖπος καὶ καὶ εἰς τὸν ἐμπρόσθιον πόδα τοῦ κριοῦ τοῦ προσφερθέντος ὡς θυσίαν.

Ἀπὸ δὲ τὸ πανέρι, ποὺ εὑρίσκετο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ περιεῖχε τὰς ἀναιμάκτους προσφοράς, ποὺ προωρίζοντο διὰ τὴν ἐγκατάστασιν καὶ καθιέρωσιν τοῦ ἱερατείου, ἐπῆρεν ἕνα ψωμὶ χωρὶς προζύμι καὶ ἕνα ψωμί, ποὺ εἶχε γίνει μὲ λάδι, καὶ μίαν λαγάναν καὶ τὰ ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὸ λίπος καὶ τὸ δεξιὸ πόδι (ὠμοπλάτην) τοῦ ζώου, ποὺ εἶχε θυσιασθῆ.

Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔθεσεν εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν υἱῶν του καὶ κατόπιν τὰ προοέφερεν ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον.

Καὶ τὰ ἔβαλεν ὅιλα αὐτὰ εἰς τὰ χέρια τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἰς τὰ χέρια τῶν υἱῶν του· καὶ τὰ ὕψωσε καὶ τὰ προσέφερεν ὡς εἰδικὸν ἀφιέρωμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Τὰ ἐπῆρεν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν παιδιῶν του καὶ τὰ προσέφερεν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὡς ὁλοκαυτώματα διὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσίν των. Τοῦτο ἦτο εὐάρεστος καὶ εὐπρόσδεκτος ὀσμὴ εὐωδίας, θυσία δεκτὴ εἰς τὸν Κύριον.

Τὰ ἐπῆρε κατόπιν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ χέρια των καὶ τὰ προσέφερεν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ καοῦν ἐντελῶς ὡς θυσία διὰ τὴν καθιέρωσίν των εἰς τὰ ἱερατικὰ ἔργα. Αὐτὴ ἡ θυσία εἶναι ὀσμὴ εὐωδίας, εὐπρόσδεκτος εἰς τὸν Θεόν, προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον.

Ἀφήρεσεν ὅμως ἀπὸ τὸν προσφερόμενον κριὸν τὸ στῆθος καὶ προσέφερεν αὐτὸ ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον. Αὐτὸ δὲ ἔγινε τὸ ἰδιαίτερον μερίδιον τοῦ Μωϋσέως, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Καὶ ἀφοῦ ἔβγαλεν ὁ Μωϋσῆς τὸ στῆθος, τὸ ἐξεχώρισεν ὡς ἰδιαιτέραν προσφορὰν διὰ τὸν Κύριον ἀπὸ τὸ κριάρι, ποὺ ἐθυσιάζετο κατὰ τὴν καθιέρωσιν καὶ ἐγκατάστασιν τοῦ ἱερατείου. Αὐτὸ δὲ τὸ στῆθος ἀνῆκεν ὡς μερίδιον εἰς τὸν Μωϋσῆν, ὅπως παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ μέλλοντος νὰ χυθῇ κύκλῳ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἐρράντισε μὲ αὐτὸ τὸν Ἀαρὼν καὶ τὰς στολάς του, τοὺς υἱούς του καὶ τὰς ἱερατικὰς στολὰς τῶν υἱῶν του, καὶ ἔτσι ὁ Μωϋσῆς καθηγίασε καὶ καθιέρωσε τὸν Ἀαρὼν καὶ τὰς ἀρχιερατικὰς στολάς του καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν τοὺς υἱούς του καὶ τὰς ἱερατικὰς στολάς των.

Καὶ ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸ λάδι, τὸ εἰδικὸν διὰ τὰς ἱερὰς χρίσεις, καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα, ποὺ ἦτο εἰς τὸ Θυσιαστήριον, καὶ ἐρράντισε τὸν Ἀαρὼν καὶ τὰς ἀρχιερατικὰς στολάς του καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸν ἐρράντισε καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τὰς ἰερατικὰς στολάς των. Ἔτσι ἐξήγνισε καὶ καθηγίασε τὸν Ἀαρὼν καὶ τὰς στολάς του καὶ μαζί του καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν του.

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ· «βράσατε τὰ κρέατα εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὸν ἱερὸν αὐτὸν τόπον. Ἐκεῖ θὰ φάγετε αὐτὰ καὶ τοὺς ἄρτους, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ κάνιστρον τῶν προσφορῶν, διὰ τὴν χειροτονίαν, ὅπως μὲ διέταξεν ὁ Θεὸς λέγων· Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ φάγουν αὐτά».

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του: «Νὰ βράσετε τὰ κρέατα εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τόπον ἅγιον καὶ ἱερόν, ξεχωρισμένον ἀπὸ κάθε ἄλλην χρῆσιν καὶ ἐκεῖ νὰ φάγετε τὰ κρέατα καὶ τὰ ψωμιά, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸ πανέρι, ποὺ ἐχρησιμοποιήθη κατὰ τὴν τελετὴν τῆς καθιερώσεώς σας, ὅπως ἀκριβῶς μὲ διέταξεν ὁ Κύριος, ὁ Ὁποῖος μοῦ εἶπεν: «Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ φάγουν αὐτά».

Ὅ,τι ὑπόλοιπον μείνῃ ἀπὸ τὰ κρέατα καὶ τοὺς ἄρτους διὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν θὰ τὰ καύσετε ἐξ ὁλοκλήρου.

Αὐτὸ δὲ ποὺ θὰ μείνῃ ἀπὸ τὰ κρέατα καὶ τὰ ψωμιά, νὰ τὸ καύσετε τελείως εἰς τὴν φωτιάν.

Σεῖς, δὲν θὰ ἐξέλθετε ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἐπὶ ἑπτὰ κατὰ συνέχειαν ἡμέρας, μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ συμπληρωθῇ τὸ ἑπταήμερον μετὰ τὴν χειροτονίαν σας. Διότι ἑπτὰ ἡμέραι ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ τελειωθῇ ἡ καθιέρωσίς σας καὶ γίνετε ἱκανοὶ διὰ τὰ ἱερατικά σας καθήκοντα.

Καὶ δὲν θὰ βγῆτε ἔξω ἀπὸ τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, ἕως ὅτου συμπληρωθῇ ὁ χρόνος τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν τῆς καθιερώσεως καὶ ἐγκαταστάσεώς σας εἰς τὰ ἱερατικὰ ἔργα. Διότι ἑπτὰ ἡμέρας θὰ διαρκοῦν αἱ τελεταὶ τῆς καθιερώσεως σας, ποὺ θὰ κάνουν τὰ χέρια σας ἱκανὰ νὰ ἱερουργῆτε μὲ αὐτά.

Ὅπως ἔγινε εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἡ χειροτονία σας, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου διὰ τὸν καθαρισμόν σας ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας σας, ἔτσι θὰ γίνεται πάντοτε κατὰ τὴν χειροτονίαν καὶ καθιέρωσιν ἀρχιερέων καὶ ἱερέων.

Ὅπως ἔγινε κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὥρισεν ὁ Κύριος νὰ γίνῃ ἡ καθιέρωσίς σας, ἔτσι θὰ γίνεται εἰς τὸ ἑξῆς ἡ τελετὴ τῆς καθιερώσεως ἄρχιερέων καὶ ἱερέων, διὰ νὰ ἐξιλεώνεσθε καὶ νὰ ἑξαγνιζεσθε ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας σας.

Εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου θὰ καθήσετε ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, νυχθημερόν. Θὰ φυλάξετε μαζῆ μὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου καὶ αὐτὴν τὴν ἐντολήν, διὰ νὰ μὴ τιμωρηθῆτε μὲ θάνατον. Διότι ἔτσι μὲ διέταξεν ὁ Κύριος νὰ κάνετε».

Καὶ θὰ καθήσετε εἰς τὴν πύλην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, ἡμέραν καὶ νύκτα συνεχῶς. Νὰ τηρήσετε τὰ προστάγματα τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μὴ θανατωθῆτε, διότι ἔτσι μὲ διέταξεν ὁ Θεός».

Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐτήρησαν πιστῶς ὅλας αὐτὰς τὰς ἐντολάς, τὰς ὁποίας ὁ Κύριος εἶχε δώσει εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Καὶ ἐτήρησεν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του ὅλας τὰς ἐντολάς, ποὺ παρήγγειλεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἀπὸ τῆς χειροτονίας πρασεκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἀαρών, τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ,

Κατὰ δὲ τὴν ὀγδόην ἡμέραν, τὴν ἑπομένην δηλαδὴ ἀπὸ τὰς τελετὰς τῆς καθιερώσεως τοῦ ἱερατείου, ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τοὺς προεστοὺς τοῦ Ἰσραήλ,

καὶ εἶπεν ἐνώπιον ὅλον πρὸς τὸν Ἀαρών· «λάβε διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἕνα μοσχάριον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα κριὸν δι’ ὁλοκαύτωμα, καὶ τὰ δύο ἀρτιμελῆ χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, καὶ πρόσφερε αὐτὰ θυσίαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου».

καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών: «Πάρε διὰ λογαριασμόν σου ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, διὰ νὰ προσφερθῇ θυσία δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ ἕνα κριάρι, διὰ νὰ προσφερθῇ θυσία ὁλοκαυτώσεως, καὶ τὰ δύο χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα καὶ πρόσφερέ τα ἐνώπιον Κυρίου.

Εἰς τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰσραὴλ εἶπε· «λάβετε ἀπὸ τὰ γίδια σας ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας, ἕνα μοσχάρι καὶ ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους, ἀμφότερα χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, διὰ νὰ τὰ προσφέρετε θυσίαν.

Εἰς δὲ τοὺς προεστοὺς τοῦ Ἰσραὴλ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Πάρετε ὑπὸ τὰ γίδια σας ἕνα τράγον, διὰ νὰ προσφερθῇ θυσία δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, καὶ ἕνα μοσχάρι καὶ ἕνα πρόβατον ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν θυσία ὁλοκαυτώσεως, ὅλα χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα.

Λάβετε ἀκόμη ἕνα μόσχον καὶ ἕνα κριόν, διὰ νὰ τὰ προσφέρετε εὐχαριστήριον διὰ τὴν σωτηρίαν θυσίαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι. Αὐτὰ θὰ προσφερθοῦν θυσία, διότι σήμερον θὰ ἐμφανισθῇ πρὸς σᾶς ὁ Κύριος».

Πάρετε ἐπίσης καὶ ἕνα μοσχάρι καὶ ἕνα κριάρι, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία «σωτηρίου» ἐνώπιον Κυρίου εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης, καὶ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, διότι σήμερον θὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν σας ὁ Κύριος».

Ἔλαβον ἐκεῖνοι ὅ,τι τοὺς εἶχε διατάξει ὁ Μωϋσῆς, ἔφεραν καὶ ἔθεσαν αὐτὰ ἀπέναντι τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, καὶ προσῆλθεν ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ἐστάθησαν ἐκεῖ ὄρθιοι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ἐπῆραν λοιπὸν ὅ,τι ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Μωϋσῆς καὶ τὰ ἔφεραν ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ συνεκεντρώθησαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἐστάθησαν ἐνώπιον Κυρίου.

Ὁ Μωϋσῆς εἶπε πρὸς τὸ πλῆθος· «κάμετε αὐτὸ τὸ ὁποῖον σᾶς διέταξεν ὁ Κύριος καὶ θὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν σας ἡ δόξα Κυρίου».

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς: «Νὰ κάνετε αὐτό, ποὺ διέταξεν ὁ Κύριος καὶ θὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν σας ἡ δόξα τοῦ Κυρίου».

Πρὸς τὸν Ἀαρὼν εἰδικώτερα εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· «πλησίασε εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πρόσφερε ἐκεῖ τὴν θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τὴν ἰδικήν σου καὶ τοῦ οἴκου σου. Ἔπειτα πρόσφερε τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξιλέωσε αὐτούς, ὅπως ὁ Κύριος διέταξεν ἐμέ, τὸν Μωϋσῆν».

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Ἀαρών: «Πλησίασε εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ πρόσφερε τὴν θυσίαν σου δι’ ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου καὶ ζήτησε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ διὰ τὸν ἑαυτόν σου καὶ τὴν οἰκογένειάν σου. Πρόσφερε καὶ τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ζήτησε τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ δι’ αὐτούς, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν».

Ὁ Ἀαρὼν προσῆλθεν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἔσφαξεν ἰδιοχείρως τὸ μοσχάριον διὰ τὰς ἁμαρτίας του.

Καὶ ἐπλησίασεν ὁ Ἀαρὼν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἔσφαξε τὸ μοσχάρι, ποὺ προσεφέρετο δι’ ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν του.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν προσέφεραν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου πρὸς αὐτόν, ἔβαψεν ὁ Ἀαρὼν τὸν δάκτυλόν του εἰς τὸ αἷμα καὶ ἤλειψε τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα ἔχυσεν εἰς τὴν βάσιν γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Ἔφεραν δὲ πρὸς αὐτὸν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἄαρων τὸ αἷμα τοῦ ζώου καὶ ἐβούτησε τὸ δάκτυλόν του εἰς τὸ αἷμα καὶ ἔβαλεν ἀπὸ αὐτὸ εἰς τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ δὲ ὑπόλοιπον αἷμα τὸ ἔχυσεν εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου.

Τὸ λῖπος, τοὺς νεφροὺς καὶ τὸν λοβὸν τοῦ συκωτιοῦ τοῦ μόσχου τοῦ θυσιασθέντος περὶ ἁμαρτίας, ἔφερεν ὁ Ἀαρὼν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔκαυσεν αὐτά, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Τὸ λίπος δὲ καὶ τοὺς νεφροὺς καὶ τὸ λιπαρὸν τμῆμα, ποὺ προεξέχει ἀπὸ τὸ συκώτι τοῦ ζώου, ποὺ προσεφέρετο δι’ ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν, τὰ προσέφερε, διὰ νὰ καοῦν εἰς τὸ θυσιαστήριον, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Τὰ δὲ ἀλλὰ κρέατα καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου διέταξε καὶ ἔκαυσαν αὐτὰ ἐξ ὁλοκλήρου ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν.

Τὰ δὲ κρέατα καὶ τὸ δέρμα τοῦ ζώου τὰ ἔκαυσε τελείως εἰς τὴν φωτιάν, ἔξω ἀπὸ τὸν καταυλισμόν.

Κατόπιν ἔσφαξε τὸ ζῶον, τὸ προοριζόμενον πρὸς ὁλοκαύτωσιν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν προσέφεραν πρὸς αὐτὸν τὸ αἷμα τοῦ σφαγέντος ζώου καὶ αὐτὸς τὸ ἔχυσε γύρω εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἔσφαξε κατόπιν καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προσεφέρετο ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως. Τοῦ ἔφεραν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν τὸ αἷμα τοῦ ζώου καὶ τὸ ἔχυσε γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἔφεραν κατόπιν πρὸς τὸν Ἀαρὼν τεμαχισμένον τοῦτο τὸ ζῶον εἰς κομμάτια, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος ἔθεσε μαζῆ μὲ τὴν κεφαλὴν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἔφεραν ἐπίσης καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προσεφέρετο δι’ ὁλοκαύτωσιν, τεμαχισμένον κατὰ μέλη καὶ ἔβαλεν αὐτὰ καὶ τὸ κεφάλι τοῦ ζώου ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Διέταξε καὶ ἔπλυναν τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς πόδας μὲ νερὸ καὶ ἔθεσεν ἐπίσης αὐτὰ μαζῆ μὲ τὸ τεμαχισμένον ὁλοκαύτωμα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Ἔπλυνε δὲ μὲ νερὸ τὴν κοιλίαν καὶ τὰ πόδια τοῦ ζώου καὶ τὰ ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὰ κρέατα, ποὺ εἶχαν τοποθετηθῆ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ καοῦν.

Κατόπιν προσέφερεν ὁ Ἀαρὼν τὰ πρὸς θυσίαν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ζῶα. Ἔλαβε τὸν τράγον, ὁ ὁποῖος θὰ προσεφέρετο θυσία διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ, τὸν ἔσφαξε, τὸν ἐκαθάρισε καὶ τὸν προσέφερε θυσίαν, ὅπως καὶ τὸν πρῶτον.

Προσέφερε κατόπιν ὁ Ἀαρὼν τὴν θυσίαν ὑπέρ του λαοῦ. Ἐπῆρε τὸν τράγον, ποὺ προσεφέρετο δι’ ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ, καὶ τὸν ἔσφαξε καὶ τὸν ἐκαθάρισεν, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προσεφέρθη προηγουμένως διὰ τὸν ἑαυτόν του.

Προσέφερεν ἐπίσης ὑπὲρ τοῦ λαοῦ καὶ τὸ πρὸς ὁλοκαύτωσιν ζῶον καὶ ἔκαμε δι’ αὐτὸ ὅ,τι ἔπρεπε.

Προσέφερε καὶ τὸ ζῶον, ποὺ προωρίζετο ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως, καὶ ἐτήρησε καὶ δι αὐτὸ τὸ ὡρισμένον τυπικόν.

Προσέφερεν ἀκόμη τὴν ἀναίμακτον θυσίαν, ἐγέμισεν ἀπὸ αὐτὴν τὰ χέρια του καὶ τὴν ἐθεσεν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Ὅλαι αὐταὶ αἱ θυσίαι ἔγιναν ἐκτὸς τοῦ καθιερωμένου καθημερινοῦ ὁλοκαυτώματος.

Προσέφερεν ἔπειτα καὶ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν καὶ ἐγέμισε τὰ χέρια του ἀπὸ τὰς προσφοράς της καὶ τὰ ἔβαλεν ὅλα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν. Αὐτὰ προσεφέρθησαν χωριστὰ καὶ ἐπὶ πλέον ἀπὸ τὴν πρωϊνὴν θυσίαν ὁλοκαυτώσεως, ποὺ προσεφέρετο καθημερινῶς.

Ἔσφαξεν ὁ Ἀαρὼν καὶ προσέφερεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἕνα μόσχον καὶ ἕνα κριὸν ὡς εὐχαριστήριον πρὸς τὸν Θεὸν θυσίαν διὰ τὴν σωτηρίαν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν προσέφεραν πρὸς αὐτὸν τὸ αἷμα τῶν θυσιασθέντων, τὸ ὁποῖον ἐκεῖνος ἔχυσε κύκλῳ εἰς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ ἔσφαξεν ὁ Ἀαρὼν τὸ μοσχάρι καὶ τὸ κριάρι, ποὺ προσεφέροντο ἀπὸ τὸν λαὸν ὡς εὐχαριστήριος θυσία «σωτηρίου». Τοῦ ἔφεραν δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν τὸ αἷμα τῶν ζώων καὶ τὸ ἔχυσε γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἐπίσης προσέφερε τὸ καθωρισμένον λῖπος ἀπὸ τὸν μόσχον καὶ τὸν κριόν, τὰ κρέατα τῆς ὀσφύος, τὸ λῖπος ποὺ καλύπτει τὴν κοιλίαν, τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς λῖπος καὶ τὸν λοβὸν τοῦ συκωτιοῦ.

Τὸ δὲ λίπος, ποὺ εἶχαν τὸ μοσχάρι καὶ τὸ κριάρι, τὸ λίπος δηλαδὴ γύρω ἀπὸ τὴν μέσην καὶ τὸ λίπος ποὺ σκεπάζει ἐντελῶς τὴν κοιλίαν καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ λίπος, ποὺ ὑπάρχει ἐπάνω των, καὶ τὸν λοβόν, ποὺ ἔχει εἰς τὴν ἄκρην του τὸ συκώτι,

Ἔθεσεν ὅλα αὐτὰ τὰ λίπη εἰς τὰ στήθη τῶν ζώων, καὶ τὰ μὲν λίπη τὰ προσέφερεν εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων,

τὰ ἐπῆρε καὶ τὰ ἔβαλεν ἐπάνω εἰς τὰ δύο στήθη τῶν ζώων καὶ προσέφερε τὰ λίπη εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ καοῦν.

τὸ δὲ στῆθος καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην τὰ ἀφήρεσεν ἀπὸ τὸ σῶμα τῶν ζώων καὶ τὰ προσέφερε θυσίαν ὑψώσεως ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Τὸ στῆθος ὅμως καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην τὰ ἐξεχώρισεν ὁ Ἀαρὼν ὡς εἰδικὸν ἀφιέρωμα ἐνώπιον Κυρίου, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ἔπειτα ἀπὸ τὰς θυσίας αὐτὰς ὕψωσεν ὁ Ἀαρὼν τὰς χεῖρας του εἰς τὸν λαὸν καὶ εὐλόγησεν αὐτόν. Ἀφοῦ δὲ ἐτελείωσε τὴν προσφορὰν τῶν θυσιῶν περὶ ἁμαρτίας, τὴν προσφορὰν τῆς ὁλοκαυτώσεως καὶ τὴν εἰρηνικὴν προσφοράν, κατέβη ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον.

Καὶ ὕψωσε μετὰ τὰς θυσίας ὁ Ἀαρὼν τὰ χέρια του πρὸς τὸν λαὸν καὶ εὐλόγησε τὸν Ἰσραήλ. Ἀφοῦ δὲ προσέφερε τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ τὴν εἰρηνικὴν τοῦ «σωτηρίου», κατέβη ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν εἰσῆλθον εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, καὶ ἐξελθόντες εὐλόγησαν ὅλον τὸν λαόν. Τότε ἐφάνη ἡ θεία λάμψις εἰς ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Καὶ εἰσῆλθαν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅταν ἐβγῆκαν, εὐλόγησαν ὅλον τὸν λαόν· καὶ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἐνεφανίσθη ἡ ὁλόφωτος δόξα τοῦ Κυρίου ἐμπρὸς εἰς ὅλον τὸν λαόν.

Ἐξῆλθε πῦρ παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ ἔκαυσεν ὅ,τι ὑπῆρχεν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ λίπη. Ὅλος ὁ λαὸς κατεπλάγη ἀπὸ τὸ ὑπερφυὲς αὐτὸ ὅραμα καὶ ἔπεσαν πρηνεῖς ἐπὶ τοῦ ἐδάφους εἰς προσκύνησιν τοῦ Κυρίου.

Ἐβγῆκε δὲ φωτιὰ ἀπὸ τὴν πυρίνην δόξαν τοῦ Κυρίου καὶ κατέκαυσεν ἐντελῶς ὅσα ἦσαν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ αὐτά, ποὺ προσεφέροντο διὰ νὰ καοῦν τελείως καὶ τὰ λίπη. Τὸ εἶδε δὲ αὐτὸ ὅλος ὁ λαὸς καὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ ἔκπληξιν καὶ φόβον καὶ ἔπεσαν μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς, ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ Κυρίου.

Οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Ἀαρών, ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιούδ, ἔλαβον ὁ καθένας τὸ θυμιατήριόν του, ἔθεσαν εἰς αὐτὸ πῦρ ἄλλο καὶ ὄχι ἀπὸ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔθηκαν ἐπάνω εἰς αὐτὸ θυμίαμα καὶ μὲ τὸν τρόπον των αὐτὸν προσέφεραν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου πῦρ ξένον, κοσμικόν, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀπαγαρεύσει εἰς αὐτοὺς ὁ Κύριος.

Καὶ ἀφοῦ ἐπῆραν οἱ δύο υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ καθένας τὸ θυμιατήριόν του, ἔβαλαν εἰς αὐτὰ φωτιὰν καὶ ἔθεσαν ἐπάνω της θυμίαμα καὶ προσέφεραν ἐνώπιον Κυρίου φωτιάν, ποὺ δὲν τὴν ἐπῆραν ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, ἀλλ’ ἦτο διαφορετικὴ ἀπὸ ἐκείνην, ποὺ τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος.

Εἰς τιμωρίαν των διὰ τὴν βεβήλωσιν ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου, κατέφαγεν αὐτοὺς καὶ ἀπέθανον αὐτοστιγμεὶ ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Καὶ ἐβγῆκε φωτιὰ ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ τοὺς κατέκαυσε καὶ ἀπέθαναν ἀμέσως ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Εἶπε τότε ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών· «αὐτὴ ἡ τιμωρία ἐπεβλήθη, διότι ὁ Κύριος ἐφήρμοσεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ρητῶς εἶχε προαναγγείλει· Εἰς αὐτοὺς καὶ δι’ αὐτῶν ποὺ μὲ πλησιάζουν μὲ εὐλάβειαν καὶ σεβασμόν, θὰ δείξω τὴν ἁγιότητά μου καὶ θὰ δοξασθῶ ἐνώπιον ὅλου τοῦ λαοῦ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ». Ἐπόνεσεν ὁ Ἀαρὼν βαθύτατα, ἀλλὰ καὶ ἐσιώπησεν.

Εἶπε τότε ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Ἀαρών: «Αὐτὸ εἶναι ἐκεῖνο, ποὺ ἐννοοῦσεν ὁ Κύριος, ὅταν εἶπε: «Εἰς αὐτούς, ποὺ μὲ ἐγγίζουν καὶ μὲ πλησιάζουν ὡς λειτουργοὶ μου, θὰ δείξω τὴν ἁγιότητά μου καὶ ἐνώπιον ὅλου τοῦ λαοῦ θὰ δοξασθῶ». Κατόπιν τούτου ὁ Ἀαρὼν ἐλυπήθη πολὺ μέν, ἀλλ’ ἐδέχθη μὲ ὑπομονὴν τὴν ἀπόφασιν τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν εἶπε τίποτε.

Ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Μισαδάη καὶ τὸν Ἐλισαφάν, παιδιά τοῦ Ὀζιήλ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς τοῦ Ἀαρών, καὶ εἶπεν εἰς αὐτούς· «πηγαίνετε καὶ πάρετε τοὺς ἀδελφούς σας ἀπὸ τὸν τόπον τῶν ἁγίων καὶ βγάλτε τους ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν».

Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς τὸν Μισαδάη καὶ τὸν Ἐλισαφάν, τοὺς υἱοὺς τοῦ Ὀζιήλ, ποὺ ἦτο θεῖος τοῦ Ἀαρών, ἀδελφὸς δηλαδὴ τοῦ πατέρα του, καὶ τοὺς εἶπε: «Πλησιάστε καὶ σηκῶστε τοὺς ἐξαδέλφους σας ἀπὸ τὰ ἅγια σκηνώματα τοῦ Κυρίου καὶ βγάλτε τους ἔξω ἀπὸ τὸν καταυλισμόν».

Ἐπῆγαν αὐτοὶ καὶ ἐσήκωσαν αὐτοὺς μὲ τοὺς χιτῶνας των καὶ τοὺς ἔφεραν ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Μωϋσῆς καὶ τοὺς ἔθαψαν ἐκεῖ.

Ἐπλησίασαν λοιπὸν ἐκεῖνοι καὶ τοὺς ἐσήκωσαν καὶ τοὺς μετέφεραν, ὅπως ἦσαν μὲ τοὺς ἱερατικοὺς χιτῶνας των, ἔξω ἀπὸ τὸν καταυλισμόν, ὅπως ἀκριβῶς εἶπεν ὁ Μωϋσῆς.

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς δύο ὑπαλειφθέντας υἱούς του, τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ· «διὰ τὸν θάνατον τῶν δύο πληγέντων ὑπὸ τοῦ Κυρίου δὲν θὰ ἀποβάλετε τὸ κάλυμμα τῆς κεφαλῆς σας καὶ δὲν θὰ σχίσετε τὰ ἱμάτιά σας εἰς ἔνδειξιν πένθους, διὰ νὰ μὴ τιμωρηθῆτε καὶ σεῖς μὲ θάνατον, καὶ στραφῇ ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου καὶ πέσῃ τιμωρία πρὸς ὅλον τὸ πλῆθος. Οἱ ἀδελφοί σας, ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, ἂς κλαύσουν αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐξ αἰτίας τῆς παραβάσεως των ἐθανατώθησαν διὰ πυρός.

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς δύο ὑπολοίπους υἱοὺς τοῦ, τὸν Ἐλεαζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ: «Δὲν θὰ πενθήσετε διὰ τὸν θάνατόν των. Δὲν θὰ βγάλετε δηλαδὴ τὰ καλύμματα τῆς κεφαλῆς σας καὶ δεν θὰ σχίσετε τὰ ἱμάτια σας, διὰ νὰ μὴ θανατωθῆτε καὶ νὰ μὴ πέσῃ ὀργὴ Κυρίου εἰς ὅλον τὸν λαόν. Οἱ ἀδελφοί σας ὅμως, ὅλοι δηλαδὴ οἱ Ἰσραηλῖται θὰ κλαύσουν τὸν θάνατον ἐκείνων, ποὺ ἐκάησαν ἀπὸ τὸν Κύριον μὲ φωτιάν.

Ἐπίσης ἀπὸ τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου σεῖς δὲν θὰ ἐξέλθετε, διὰ νὰ παρακολουθήσετε τὴν κηδείαν, διότι ἄλλως θὰ τιμωρηθῆτε μὲ θάνατον. Τὸ ἔλαιον τοῦ Κυρίου, μὲ τὸ ὁποῖον ἐχρίσθητε διὰ τὰ ἱερατικά σας καθήκοντα, εἶναι νωπὸν ἀκόμη ἐπάνω εἰς τὸ σῶμα σας». Ἐκεῖνοι ἔκαμαν σύμφωνα μὲ τὰ λόγια τοῦ Μωϋσέως.

Δὲν θὰ βγῆτε ἐπίσης ἔξω ἀπὸ τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ μὴ θανατωθῆτε. Διότι ἔχετε ἐπάνω σας τὸ λάδι τῆς ἱερᾶς χρίσεως, ποὺ ἐδόθη ἀπὸ τὸν Κύριον, καὶ ἀνήκετε εἰς Ἐκεῖνον». Καὶ αὐτοὶ ἔκαναν πράγματι ὅτι τοὺς εἶπεν ὁ Μωϋσῆς.

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοῦ εἶπε:

«οἶνον καὶ οἰνοπνευματώδη ποτὰ δὲν θὰ πίετε σὺ καὶ οἱ υἱοί σου, ὅταν εἰσέρχεσθε εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ προσφέρετε τὰς ἱερὰς ὑπηρεσίας σας ἢ ὅταν πηγαίνετε πρὸς τὸ θυσιαστήριον, ἵνα μὴ τιμωρηθῆτε διὰ θανάτου. Ἡ ἀποχὴ ἀπὸ τὰ ποτὰ καὶ ἡ νηφαλιότης θὰ εἶναι νόμος ἀπαράβατος εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας.

«Σὺ καὶ οἱ υἱοί σου δὲν θὰ πίνετε κρασί καὶ κάθε εἴδους οἰνοπνευματῶδες ποτόν, κάθε φορὰν ποὺ πρόκειται νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἢ ὅταν πλησιάζετε τὸ θυσιαστήριον διὰ νὰ ἱερουργήσετε, καὶ ἔτσι δὲν θὰ θανατωθῆτε. (Αὐτὸ θὰ ἰσχύῃ ὡς νόμος αἰώνιος εἰς τὰς γενεὰς σας).

Ὅταν εἶσθε νηφάλιοι, τότε καὶ θὰ ἔχετε τὴν δυνατότητα νὰ διακρίνετε καὶ νὰ ξεχωρίζετε τὰ ἅγια ἀπὸ τὰ μολυσμένα πράγματα, τὰ ἀκάθαρτα ζῶα ἀπὸ τὰ καθαρά.

Θὰ γίνεται δὲ αὐτό, διὰ νὰ εἶσθε νηφάλιοι καὶ νὰ ἠμπορῆτε νὰ διακρίνετε καὶ νὰ διαχωρίζετε τὰ ἅγια ἀπὸ τὰ μολυσμένα καὶ τὰ ἀκάθαρτα ἀπὸ τὰ καθαρὰ (πρόσωπα, ζῶα καὶ πράγματα).

Θὰ εἶσθε εἰς θέσιν νὰ διδάξετε εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας ὅλους τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους παρέδωσεν ὁ Κύριος πρὸς αὐτοὺς διὰ χειρός τοῦ Μωϋσέως».

Καὶ θὰ διδάξῃς τοὺς Ἰσραηλίτας ὅλους τοὺς νόμους καὶ τὰ προστάγματα, ποὺ παρέδωσεν ὁ Κύριος εἰς αὐτοὺς διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως».

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, πρὸς τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ, τοὺς, ὑπολειφθέντας υἱοὺς τοῦ Ἀαρών· «πάρετε τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν τῶν ἀζύμων πρὸς τὸν Κύριον καὶ φάγετε αὐτὰ πλησίον τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διότι αὐτὰ εἶναι ἁγιώτατα.

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ, τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀαρὼν ποὺ ἀπέμειναν μετὰ τὴν θανατικὴν τιμωρίαν τῶν ἄλλων δύο: «Πάρετε τὰ ὑπόλοιπα ἀπὸ τὴν θυσίαν τῶν ἀναιμάκτων προσφορῶν διὰ τὸν Κύριον καὶ φάγετέ τα, χωρὶς νὰ ζυμωθοῦν μὲ προζύμι, κοντὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διότι αὐτὰ εἶναι ἁγιώτατα.

Αὐτὰ θὰ τὰ τρώγετε πάντοτε εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον· διότι τοῦτο εἶναι νόμος διὰ σὲ καὶ νόμος διὰ τοὺς υἱούς σου· νὰ τρέφεσθε ἀπὸ τὰς θυσίας, ποὺ ποοσφέρονται εἰς τὸν Κύριον. Ἔτσι μὲ διέταξεν ὁ Κύριος.

Θὰ τρώγετε αὐτὴν τὴν προσφορὰν εἰς τόπον ἅγιον. Διότι τὸ ὑπόλοιπον τοῦτο ἀνήκει νομίμως εἰς σὲ καὶ νομίμως εἰς τοὺς υἱούς σου, μερίδων ἀπὸ τὰς προσφορὰς τοῦ Κυρίου. Διότι ἔτσι μὲ ἔχει διατάξει ὁ Κύριος.

Τὸ στῆθος τοῦ προσφερομένου ὡς θυσία ζώου καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην, μετὰ τὴν προσφερθεῖσαν θυσίαν, θὰ τὰ φάγετε εἰς τὸν ἱερὸν τόπον τῆς αὐλῆς σὺ καὶ οἱ υἱοί σου, ἡ οἰκογένειά σου καὶ οἱ ἀπόγονοί σου ἔπειτα ἀπὸ σέ. Τοῦτο εἶναι νόμος παρὰ τοῦ Θεοῦ διὰ σὲ καὶ διὰ τοὺς υἱούς σου, διὰ τοῦ ὁποίους ἐπετράπη νὰ τρώγετε ἀπὸ τὰς θυσίας εὐχαριστίας, τὰς ὁποίας θὰ προσφέρουν οἱ Ἰσραηλῖται.

Τὸ δὲ στῆθος τοῦ ζώου, ποὺ ἐξεχωρίσθη καὶ ὑψώθη εἰς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἀφιέρωμα εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην του, ποὺ ἀφιερώθη παρομοίως εἰς τὸν Κύριον, θὰ τὰ φάγετε εἰς ἅγιον καὶ ἱερὸν τόπον, δηλαδὴ εἰς τὴν αὐλὴν τῆς Σκηνῆς σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ οἰκογένειά σου μαζί σου. Αὐτὰ ἐδόθησαν ἀπὸ τὰς εὐχαριστηρίους θυσίας «σωτηρίου», τὰς ὁποίας προσφέρουν οἱ Ἰσραηλῖται, νομίμως εἰς σὲ καὶ νομίμως εἰς τοὺς υἱούς σου.

Αὐτὸ δὲ τὸ δεξιὸν πρόσθιον μέρος τοῦ προσφερομένου ζῶου καὶ τὸ κατὰ μέρος τεθὲν στῆθος αὐτοῦ θὰ προσφερθοῦν μαζῆ μὲ τὰ λίπη καὶ μὲ τὰ ἄλλα μέρη τοῦ ζῶου εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, θὰ τεθοῦν ἔπειτα κατὰ μέρος ὡς προσφορὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Αὐτὰ ἔτσι ἁγιαζόμενα θὰ ἀνήκουν εἰς σέ, εἰς τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας σου ὡς παντοτεινὸς νόμος, τὸν ὁποῖον ἐθέσπισεν ὁ Κύριος εἰς ἐμέ, τὸν Μωϋσῆν».

Τὴν δεξιὰν ὠμοπλάτην τοῦ ζώου, ποὺ ἀφιερώθη εἰς τὸν Θεόν, καὶ τὸ στῆθος του, ποὺ ἐξεχωρίσθη ὡς ἰδιαίτερον δῶρον εἰς τὸν Θεόν, θὰ τὰ φέρουν ἐπάνω εἰς τὰς προσφορὰς τῶν λιπῶν, διὰ νὰ ὕψωθοῦν μὲ τὰ χέρια τῶν ἱερέων πρὸς τὸ θυσιαστήριον ὡς ἰδιαιτέρα προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον. Καὶ θὰ ἀνήκουν αὐτὰ μὲ νόμον αἰώνιον εἰς σὲ καὶ εἰς τοὺς υἱούς σου καὶ εἰς τὰς θυγατέρας σου, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν».

Ὁ Μωϋσῆς ἐποπτεύων καὶ ἐρευνῶν τὰ τῆς προσφορᾶς τῶν θυσιῶν εὗρεν ὅτι τὸ ὑπόλοιπον τοῦ τράγου, ποὺ εἶχε προσφερθῆ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας καὶ τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε φαγωθῆ, εἶχε παρατύπως καῆ. Διὰ τὴν παρανομίαν αὐτὴν ὠργίσθη ὁ Μωϋσῆς ἐναντίον τοῦ Ἐλεάζαρ καὶ τοῦ Ἰθάμαρ, τῶν ὑπολειφθέντων υἱῶν τοῦ Ἀαρών, καὶ εἶπεν ἐναντίον αὐτῶν καὶ τοῦ πατρός των·

Καὶ ἐρεύνησε κατόπιν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐζήτησε τὸν τράγον, ποὺ προσεφέρθη θυσία δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, καὶ εἶδεν ὅτι, ἀντὶ νὰ φαγωθῇ τὸ ὑπόλοιπον τῆς θυσίας, εἶχε καῇ εἰς τὴν φωτιάν. Ἐθύμωσε τότε ὁ Μωϋσῆς ἐναντίον τοῦυ Ἐλεάζαρ καὶ τοῦ Ἰθάμαρ, τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει μετὰ τὸν θάνατον τῶν ἄλλων δύο, καὶ εἶπε:

«διατί δὲν ἐφάγατε εἰς τὸν ἅγιον τόπον τὸ ὑπόλοιπον τῆς θυσίας, ἡ ὁποία εἶχε προσφερθῆ περὶ ἁμαρτίας; Ἐπειδὴ αὐτὴ ἡ θυσία εἶναι ἁγιωτάτη, διὰ τοῦτο σᾶς διέταξεν ὁ Θεὸς νὰ φάγετε αὐτήν, διὰ νὰ ἐξαλείψετε μὲ τὴν βρῶσιν σας τὰς ἁμαρτίας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τοὺς ἐξιλεώσετε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

«Διατί δεν ἐφάγατε τὸ ὑπόλοιπον κρέας τῆς θυσίας, ποὺ προσεφέρθη δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, εἰς τόπον ἱερόν; Διότι, ἐφ’ ὅσον εἶναι ἁγιώτατα, σᾶς ἐδόθη ἐντολὴ νὰ τὰ φάγετε, διὰ νὰ ἐξαλείψετε τὰς ἁμαρτίας τοῦυ λαοῦ καὶ νὰ τοὺς ἐξιλεώσετε ἐνώπιον Κυρίου.

Ἐφ’ ὅσον ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας αὐτῆς δὲν εἰσήχθη εἰς τὰ Ἅγια, ὥστε αὐτὴ νὰ καῇ ὡς ὁλοκαύτωμα ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, ἔπρεπε νὰ φάγετε αὐτὴν εἰς τὸν ἱερὸν τόπον, ὅπως μὲ διέταξεν ὁ Κύριος».

Δὲν εἰσήχθη ἐπίσης μέρος ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ ζώου μέσα εἰς τὴν Σκηνήν, εἰς τὰ Ἅγια (ὅπως συμβαίνει εἰς ἄλλου εἴδους θυσίαν)· ἔπρεπε λοιπὸν νὰ φάγετε τὸ ὑπόλοιπον τοῦ ζώου εἰς τόπον ἱερόν, μέσα εἰς τὴν αὐλήν, ὅπως ἀκριβῶς μὲ διέταξεν ὁ Κύριος».

Ὁ Ἀαρὼν ἀπήντησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε· «σήμερον προσεφέρθησαν αἱ περὶ ἁμαρτίας θυσίαι, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, σήμερον ποὺ μοῦ συνέβησαν τὰ θλιβερὰ αὐτὰ γεγονότα. Ἐὰν ἔτρωγα ἀπὸ τὰς περὶ ἁμαρτίας θυσίας, ἐφοβούμην, μήπως αὐτὸ δὲν ἦτο εὐάρεστον εἰς τὸν Κύριον».

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Ἀαρὼν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: «Σήμερον, προσεφέρθησαν αἱ θυσίαι αὐταὶ δι’ ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τῶν υἱῶν μου καὶ τὰ ὁλοκαυτώματά των ἐνώπιον Κυρίου καὶ μοῦ συνέβησαν ὅλα αὐτά. Ἐὰν λοιπὸν ἔτρωγα σήμερον τὰ ὑπόλοιπα τῶν θυσιῶν αὐτῶν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν των, θὰ ἦτο ἄραγε τοῦτο ἀρεστὸν εἰς τὸν Κύριον;»

Ἤκουσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν δικαιολογίαν αὐτήν, τοῦ ἤρεσε καὶ ἔμεινεν ἱκανοποιημένος.

Καὶ ἤκουσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν δικαιολογίαν αὐτὴν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τὴν ἐδέχθη εὐμενῶς καὶ ἰκανοποιήθη.

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν λέγων·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε:

«εἴπατε εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας τὰ ἑξῆς· Αὐτὰ εἶναι τὰ ζῶα, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τρώγετε ἀπὸ ὅλα τὰ ἐπὶ τῆς γῆς ζῶα.

«Νὰ ὁμιλήσετε εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῆτε: Αὐτὰ εἶναι τὰ ζῶα, ποὺ θὰ τρώγετε ἀπὸ ὅλα τὰ κτήνη, ποὺ ὑπάρχουν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν.

Κάθε ζῶον δίχηλον, αὐτὸ ποὺ ἔχει σχισμένην εἰς δύο τὴν ὁπλήν, καὶ τὸ ὁποῖον μηρυκάζει, αὐτὰ θὰ τρώγετε.

Κάθε ζῶον δίχηλον, ποὺ ἔχει δηλαδὴ εἰς τὰ πόδια του δύο σχιστὰ νύχια καὶ μηρυκάζει, ἀναμασὰ δηλαδὴ τροφὰς ποὺ τρώγει, αὐτὰ τὰ ζῶα θὰ τὰ τρώγετε.

Δὲν θὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ ζῶα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι μηρυκαστικά, χωρὶς νὰ εἶναι δίχηλα, ὅπως εἶναι ἡ κάμηλος, διότι αὐτὴ εἶναι μὲν μηρυκαστικόν, ἀλλὰ δὲν ἔχει τὰ νύχια τῆς δίχηλα. Αὐτὸ εἶναι ζῶον ἀκάθαρτον.

Ἀπὸ αὐτὰ ὅμως ποὺ μηρυκάζουν, ἢ ἔχουν ὁπλὰς σχιστὰς εἰς δύο νύχια, δὲν θὰ τρώγετε τὴν καμήλαν, διότι εἶναι μὲν ζῶον μηρυκαστικόν, δὲν εἶναι ὅμως δίχηλον. Θὰ τὴν θεωρῆτε ζῶον ἀκάθαρτον.

Ἐπίσης δὲν θὰ τρώγετε τὸν λαγωόν, διότι αὐτὸς δὲν εἶναι μηρυκαστικὸν καὶ δὲν ἔχει δίχηλον ὁπλήν. Αὐτὸς εἶναι ἀκάθαρτος διὰ σᾶς.

Δὲν θὰ τρώγετε καὶ τὸν δασύποδα (= λαγόν), διότι τὸ ζῶον αὐτὸ δεν εἶναι μηρυκαστικόν, ἀλλ’ οὔτε καὶ δίχηλον. Θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον ζῶον.

Δὲν θὰ τρώγετε τὸν ἀκανθόχοιρον, διότι δὲν εἶναι μηρυκαστικὸν καὶ δὲν εἶναι δίχηλον. Ἀκάθαρτον θὰ εἶναι καὶ τοῦτο διὰ σᾶς.

Δὲν θὰ τρώγετε ἐπίσης καὶ τὸν σκαντζόχοιρον, διότι δεν μηρυκάζει καὶ δὲν ἔχει δύο σχιστὰ νύχια. Θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον ζῶον.

Δὲν θὰ τρώγετε τὸν χοῖρον, διότι εἶναι μὲν δίχηλον καθ’ ὃ ἔχον δύο σχιστὰ νύχια, δὲν εἶναι ὅμως μηρυκαστικόν. Καὶ τοῦτο θὰ εἶναι ἀκάθαρτον διὰ σᾶς.

Δὲν θὰ τρώγετε καὶ τὸν χοῖρον, διότι εἶναι μὲν δίχηλον, δεν εἶναι ὅμως μηρυκαστικόν. Θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον ζῶον.

Οὔτε τὸ κρέας αὐτῶν θὰ φάγετε οὔτε τὰ πτώματά των θὰ ἐγγίσετε. Αὐτὰ θὰ εἶναι ἀκάθαρτα διὰ σᾶς.

Δὲν θὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ κρέατα τῶν ζώων αὐτῶν δὲν θὰ ἐγγίζετε τὰ πτώματά των. Θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα τὰ ζῶα αὐτά.

Αὐτὰ τὰ ὁποῖα θὰ φάγετε ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν ὑδάτων εἶναι τὰ ἑξῆς· Ὅλα ὅσα εὑρίσκονται, εἰς τὰς θαλάσσας καὶ εἰς τοὺς χειμάρρους καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν πτερύγια καὶ λέπια· αὐτὰ ἠμπορεῖτε νὰ τὰ τρώγετε.

Καὶ αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, ποὺ θὰ τρώγετε ἀπὸ ὅλα τὰ ζῶα, ποὺ ζοῦν εἰς τὰ νερά: Ὅσα ἔχουν πτερύγια καὶ λέπια καὶ ζοῦν εἰς τὰ νερά, εἰς τὰς θαλάσσας καὶ εἰς τοὺς ποταμούς, αὐτὰ θὰ τὰ τρώγετε.

Ὅλα ὅμως ὅσα δὲν ἔχουν πτερύγια οὔτε λέπια καὶ ζοῦν εἰς τὰ ὕδατα, εἰς τὰς θαλάσσας καὶ τοὺς χειμάρρους, κάθε ζωντανόν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὰ ὕδατα ἀλλὰ δὲν ἔχει πτερύγια καὶ λέπια εἶναι ἀκάθαρτον.

Ἐκεῖνα ὅμως ἀπὸ ὅλα τὰ ὄντα ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὰ νερὰ καὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ὑδρόβια ζῶα, ποὺ δὲν ἔχουν πτερύγια καὶ λέπια καὶ εὑρίσκονται εἰς τὰ νερά, εἰς τὰς θαλάσσας καὶ τοὺς ποταμούς, εἶναι ἀκάθαρτα καὶ σιχαμερά.

Ἀκάθαρτα θὰ εἶναι γιὰ σᾶς· τὰ κρέατά των δὲν θὰ τὰ τρώγετε καὶ τὰ πτώματά των δὲν θὰ τὰ ἐγγίζετε, καθ’ ὃ μολυσμένα.

Καὶ πρέπει νὰ τὰ θεωρῆτε καὶ σεῖς ἀκάθαρτα. Δὲν θὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ κρέατά των καὶ θὰ σιχαίνεσθε τὰ πτώματά των.

Ὅλα ὅσα ζοῦν εἰς τὰ ὕδατα, ἀλλὰ δὲν ἔχουν πτερύγια καὶ λέπια, θὰ εἶναι ἀκάθαρτα καὶ βδελυκτὰ διὰ σᾶς.

Ὅλα λοιπὸν τὰ ὑδρόβια ζῶα, ποὺ δεν ἔχουν πτερύγια καὶ λέπια, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα καὶ σιχαμερά.

Αὐτὰ δὲ εἶναι τὰ πτηνά, τὰ ὁποῖα θὰ ἀποστρέφεσθε, διότι εἶναι ἀκάθαρτα καὶ δὲν θὰ τὰ τρώγετε ὡς σιχαμερά· Ὁ ἀετός, ὁ γρυπάετος, ὁ θαλάσσιος ἀετός,

Αὐτὰ εἶναι ἐκεῖνα, ποὺ θὰ ἀπεχθάνεσθε μεταξὺ τῶν πτηνῶν καὶ δὲν θὰ τὰ τρώγετε, διότι ἡ βρῶσις των εἶναι κάτι ἀποκρουστικόν: Ὁ ἀετὸς καὶ ὁ γρυπαετός (ποὺ ἔχει σῶμα λέοντος καὶ πτερὰ ἀετοῦ) καὶ ὁ θαλάσσιος ἀετός.

ὁ γύψ, ὁ ἱέραξ καὶ οἱ ὅμοιοι πρὸς αὐτὸν ἱέρακες.

Θὰ σιχαίνεσθε ἐπίσης καὶ τὸν γύπα (τὸ ὄρνιο) καὶ τὸ περδικογεράκι καὶ τὰ ὅμοία του,

Δὲν θὰ τρώγετε τὸ στρουθίον, τὴν γλαῦκα, τὸν γλάρον καὶ τὰ ὁμοία πρὸς αὐτόν·

καὶ τὸ σπουργίτι καὶ τὴν κουκουβάγιαν καὶ τὸν γλάρον καὶ τὰ ὅμοιά του,

κάθε εἶδος κόρακος καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτόν, τὸν ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτόν,

καὶ κάθε εἴδους κοράκι καὶ τὰ ὅμοιά του καὶ τὸ γεράκι καὶ τὰ ὅμοιά του,

τὸν νυκτοκόρακα, τὸν καταρράκτην καὶ τὴν ἶβιν.

καὶ τὸν νυκτοκόρακα (κλαψοποῦλι) καὶ τὸ θαλάσσιο ὄρνεο ποὺ λέγεται καταρράκτης καὶ τὴν ἶβιν (πελαργὸν τῆς Αἰγύπτου),

Τὸν πορφυρίωνα, τὸν πελεκᾶνον καὶ τὸν κύκνον.

καὶ τὴν πέρδικα μὲ τὰ πορφυρᾶ πόδια καὶ τὸν πελεκάνον καὶ τὸν κύκνον,

Τὸν ἐρωδιόν, τὸν χαραδριὸν καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτόν, ὅπως ἐπίσης τὸν τσαλαπετεινὸν καὶ τὴν νυκτερίδα,

καὶ τὸν ἐρωδιὸν (τσικνιᾶν, ψαροφάγον) καὶ τὸν χαραδριόν, ποὺ ζῇ εἰς τὰς χαράδρας, καὶ τὰ ὅμοιά του καὶ τὸν τσαλαπετεινὸν καὶ τὴν νυκτερίδα.

ὅλα τὰ ἑρπετὰ ποὺ πετοῦν καὶ βαδίζουν ἐπίσης μὲ τὰ τέσσερα θὰ εἶναι σιχαμερὰ καὶ δὲν θὰ τὰ τρώγετε.

Καὶ ὅσα ἀπὸ τὸν κόσμον τῶν πτηνῶν προχωροῦν μὲ τὰ τέσσερα (τὰ ζωΰφια δηλαδή), θὰ εἶναι διὰ σᾶς σιχαμερά. Δὲν θὰ τὰ τρώγετε.

Ἐπιτρέπεται νὰ τρώγετε ἀπὸ τὰ ἑρπετά - πτηνὰ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα βαδίζουν μὲ τὰ τέσσερα πόδια καὶ ἔχουν τὰ πίσω πόδια μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ ἐμπρόσθια, διὰ νὰ πηδοῦν εἰς τὸ ἔδαφος.

Ἐκεῖνα μόνον θὰ τρώγετε ἀπὸ αὐτά, ποὺ πετοῦν καὶ προχωροῦν μὲ τὰ τέσσερα: Ὅσα ἔχουν τὰ ὀπίσθια πόδια μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ ἐμπροσθινὰ ἔτσι, ὥστε νὰ πηδοῦν μὲ αὐτὰ εἰς τὸ ἔδαφος.

Ἠμπορεῖτε νὰ τρώγετε ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἑξῆς εἴδη τῶν ἀκρίδων· Τὸν βροῦχον καὶ τὰ ὅμοια μὲ αὐτόν, τὸν ἀττάκην καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτόν, τὸν ὀφιομάχην καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτόν, τὴν κυρίως ἀκρίδα καὶ τὰ ὅμοια πρὸς αὐτήν.

Αὐτὰ τὰ εἴδη μεταξὺ αὐτῶν θὰ τρώγετε: Τὸν βροῦχον καὶ τὰ ὅμοιά του καὶ τὸν ἀττάκην καὶ τὰ ὅμοιά του καὶ τὸν ὀφιομάχην (εἶδος ἀκρίδας ποὺ κτυπᾷ τὰ φίδια) καὶ τὰ ὅμοιά του καὶ τὴν ἀκρίδα καὶ τὰ ὅμοιά της.

Κάθε ἄλλο ἑρπετόν, ποὺ πετᾷ καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τέσσερα πόδια, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον.

Ὅσα ἀπὸ αὐτὰ ποὺ πετοῦν, ἔχουν τέσσερα πόδια καὶ προχωροῦν μὲ αὐτά, εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα.

Μὲ αὐτὰ μολύνεται ὁ ἄνθρωπος. Μολύνεται ἐπίσης καὶ ἐκεῖνος, ποὺ ἐγγίζει τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν· θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρις ἑσπέρας.

Καὶ μὲ αὐτὰ ἐπίσης θὰ εἶσθε μολυσμένοι: Αὐτὸς ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματα τῶν ἀνωτέρω ζώων θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Ἐὰν ὅμως εὑρεθῇ κανεὶς εἰς τὴν ἀνάγκην νὰ σηκώσῃ καὶ νὰ πετάξῃ ἕνα πτῶμα ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα αὐτὰ ζῶα, θὰ πλύνῃ τὰ ἱμάτιά του καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρις ἑσπέρας.

Αὐτὸς δὲ ποὺ σηκώνει τὰ πτώματα τῶν ζώων, διὰ νὰ τὰ μεταφέρῃ, θὰ πρέπῃ νὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Μεταξὺ τῶν κτηνῶν καθένα, τὸ ὁποῖον εἶναι δίχηλον, ἔχει δηλαδὴ δύο νύχια σχιστά, δὲν μηρυκάζει ὅμως, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον. Καὶ καθένας ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματα αὐτῶν θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἕως τὴν ἑσπέραν.

Ὅσα δὲ μεταξὺ ὅλων τῶν τετραπόδων εἶναι δίχηλα καὶ ἔχουν εἰς τὰ πόδια των δύο σχιστὰ νύχια καὶ δὲν μηρυκάζουν, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα. Αὐτὸς ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματά των θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Κάθε ἄγριον ζῶον τὸ ὁποῖον βαδίζει μὲ τὰ τέσσερα, ἀλλὰ χρησιμοποιεῖ τοὺς ἐμπροσθίους πόδας καὶ ὡς χέρια θὰ εἶναι ἀκάθαρτον διὰ σᾶς καὶ ὅποιος ἐγγίζει τὰ πτώματα αὐτῶν θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἕως τὴν ἑσπέραν.

Καὶ ὅλα ἐκεῖνα μεταξὺ τῶν θηρίων ποὺ βαδίζουν μὲ τὰ τέσσερα καὶ χρησιμοποιοῦν τὰ ἐμπροσθινὰ πόδια σὰν χέρια (ὅπως ἡ ἀρκούδα), εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα. Αὐτὸς ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματά των θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Ἐκεῖνος ποὺ θὰ σηκώσῃ ἐξ ἀνάγκης ἕνα πτῶμα ἀπὸ τὰ ζῶα αὐτά, διὰ νὰ τὸ πετάξῃ, θὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του, καὶ θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτος ἕως τὴν ἑσπέραν. Αὐτὰ εἶναι ἀκάθαρτα διὰ σᾶς.

Αὐτὸς δὲ ποὺ σηκώνει τὰ πτώματά των, διὰ νὰ τὰ μεταφέρῃ, πρέπει νὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας. Αὐτὰ θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα.

Ἀπὸ τὰ ζῶα, τὰ ὁποῖα περιπατοῦν εἰς τὸ ἔδαφος, αὐτὰ εἶναι τὰ ἀκάθαρτα. Ἡ γάτα, ὁ ποντικός, ὁ χερσαῖος κροκόδειλος.

Ἀπὸ δὲ τὰ ἑρπετά, ποὺ βαδίζουν σὰν νὰ σύρωνται εἰς τὴν γῆν, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα τὰ ἑξῆς: Ἡ γάτα (ἢ νυφίτσα) καὶ ὁ ποντικὸς καὶ ὁ χερσαῖος κροκόδειλος,

Ὁ ἀρουραῖος, ὁ χαμαιλέων, ἡ παρδαλὴ σαύρα, ἡ σαύρα καὶ ὁ τυφλοπόντικας.

ὁ ἀρουραῖος καὶ ὁ χαμαιλέων καὶ ἢ παρδαλὴ σαύρα (γουστέρα) καὶ ἡ κοινὴ σαύρα καὶ ὁ τυφλοπόντικας.

Αὐτὰ εἶναι ἀκάθαρτα ἀπὸ τὰ ἄλλα ζῶα, ποὺ περιπατοῦν εἰς τὸ ἔδαφος. Καὶ καθένας ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματά των, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἕως τὴν ἑσπέραν.

Τὰ ζῶα αὐτὰ μεταξὺ ὅλων τῶν ἑρπετῶν, ποὺ σύρονται ἐπὶ τῆς γῆς, εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτα. Καθένας ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματά των θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Κάθε πρᾶγμα, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ τὸ πτῶμα ἑνὸς ἀπὸ αὐτὰ τὰ ζῶα, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον, εἴτε ξύλινον σκεῦος εἶναι τοῦτο ἢ ἔνδυμα ἢ δέρμα ἢ σάκκος. Κάθε σκεῦος, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ συμβῇ νὰ πέσῃ ἕνα τέτοιο ζῶον, θὰ πλυθῇ μὲ νερὸ καὶ θὰ μείνῃ ἀκάθαρτον ἕως τὴν ἑσπέραν. Κατόπιν θὰ εἶναι καθαρόν.

Καὶ κάθε τι, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ κάποιο ἀπὸ τὰ πτώματα τῶν ζώων αὐτῶν, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον, ὀτιδήποτε εἶναι αὐτό, ἢ σκεῦος ξύλινον ἢ ἔνδυμα, ἢ δέρμα ἢ σακκί. Κάθε σκεῦος, ἀπὸ ὅσα χρησιμοποιοῦνται δι’ ὁποιανδήποτε χρῆσιν, ἐμολύνθη, πρέπει νὰ βυθίζεται εἰς τὸ νερὸ καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτον μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας. Κατόπιν ὅμως θὰ εἶναι καθαρὸν καὶ κατάλληλον πρὸς χρῆσιν.

Καὶ κάθε πήλινον δοχεῖον, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ ἕνα ἀπὸ τὰ ἀκάθαρτα αὐτὰ ζῶα, τὸ περιεχόμενον τοῦ δοχείου θὰ εἶναι ἀκάθαρτον καὶ τὸ δοχεῖον πρέπει νὰ συντριβῇ.

Κάθε πήλινον σκεῦος ἐπίσης, μέσα εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα τῶν ζώων αὐτῶν, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον μαζὶ μὲ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν μέσα εἰς αὐτό. Τὸ σκεῦος αὐτὸ πρέπει νὰ συντριβῇ.

Ἀπὸ τὰ μολυσμένα αὐτὰ δοχεῖα, ἐντὸς τῶν ὁποίων ἔπεσεν ἕνα τέτοιο ἀκάθαρτον ζῶον, ἐὰν πέσῃ νερὸ εἰς κάθε φαγώσιμον εἶδος, αὐτὸ θὰ εἶναι ἀκάθαρτον. Ἐπίσης κάθε ποτὸν εἰς τὸ δοχεῖον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου εὑρίσκεται, ἐὰν πέσῃ ἀκάθαρτον νερό, θὰ εἶναι καὶ αὐτὸ ἀκάθαρτον.

Καὶ κάθε φαγώσιμον εἶδος, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ νερὸ ἀπὸ μολυσμένα δοχεῖα, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον. Κάθε ποτὸν ἐπίσης, ποὺ πίνεται εἰς οἰονδήποτε μολυσμένον δοχεῖον, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον.

Ἀλλὰ καὶ κάθε ἀντικείμενον, εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ κάποιο ἀπὸ αὐτὰ τὰ θνησιμαῖα, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον, κλίβανοι, χῦτραι μὲ πόδας θὰ καταστραφοῦν. Εἶναι αὐτὰ ἀκάθαρτα, καὶ ἀκάθαρτα πρέπει νὰ θεωροῦνται ἀπὸ σᾶς.

Κάθε δὲ ἀντικείμενον, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον θὰ πέσῃ κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα τῶν ἀνωτέρω ζώων, θὰ εἶναι ἀκάθαρτον· φοῦρνοι δηλαδὴ καὶ χύτρες μὲ πόδια (ἢ πυροστιὲς) θὰ πρέπῃ νὰ καταστρέφωνται. Αὐτὰ εἶναι ἀκάθαρτα καὶ πρέπει νὰ θεωροῦνται ἀκάθαρτα ἀπὸ σᾶς.

Ἐὰν ὅμως εἰς πηγὴν ὑδάτων ἢ εἰς φρέαρ ἢ εἰς δεξαμένην ὕδατος πέσῃ ἕνα θνησιμαῖον, αὐτὰ θὰ εἶναι καθαρὰ ἀλλὰ ὁ ἐγγίζων τὰ πτώματα τῶν ἀκαθάρτων ζώων, ποὺ ἔπεσαν εἰς αὐτὰ τὰ ὕδατα, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος.

Ἐξαιροῦνται ὅμως αἱ πηγαὶ τῶν ὑδάτων καὶ αἱ στέρναι καὶ αἱ δεξαμεναὶ τοῦ νεροῦ. Τὸ νερὸ αὐτό, ἔστω καὶ ἂν πέσὴ πτῶμα ζώου εἰς αὐτό, θὰ εἶναι καθαρόν. Αὐτὸς ὅμως ποὺ θὰ ἐγγίσῃ τὸ πτῶμα τοῦ ζώου, διὰ νὰ τὸ σύρῃ ἔξω ἀπὸ τὰ νερά, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος.

Ἐὰν πτῶμα ἀκάθαρτον ζώου πέσῃ εἰς ξηρὸν σπέρμα, ποὺ προορίζεται διὰ σποράν, τὸ σπέρμα αὐτὸ θὰ εἶναι καθαρόν.

Ἐὰν ἐπίσης πέσῃ κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα ζώων ἐπάνω εἰς κάθε εἴδους σπόρον, ποὺ σπείρεται εἰς τὴν γῆν, αὐτὸ ποὺ πρόκειται νὰ σπαρῇ θὰ εἶναι καθαρόν.

Ἐὰν ὅμως πέσῃ νερὸ εἰς αὐτὸ τὸ σπέρμα, ἐπάνω δὲ εἰς αὐτὸ πέσῃ πτῶμα ἀκαθάρτου ζώου, τὸ σπέρμα αὐτὸ θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον.

Ἐὰν ὅμως χυθῇ ἐπάνω εἰς κάθε εἶδους σπόρον νερὸ καὶ πέσῃ ἐπάνω του κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα τῶν ζώων, ὁ σπόρος αὐτὸς εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτος.

Ἐὰν ἕνα ἀπὸ τὰ καθαρὰ ζῶα, τὸ ὁποῖον σᾶς ἐπιτρέπεται νὰ φάγετε, ἀποθάνῃ, ὁ ἐγγίζων τὸ πτῶμα αὐτοῦ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὴν ἑσπέραν.

Καὶ ἐὰν πεθάνῃ κάποιο ἀπὸ τὰ ζῶα, ποὺ θεωρεῖται καθαρὸν καὶ δικαιοῦσθε νὰ τὸ τρώγετε, αὐτὸς ποὺ ἐγγίζει τὰ πτώματα τῶν ζώων αὐτοῦ τοῦ εἴδους, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Ἐκεῖνος ποὺ τρώγει ἀπὸ τὸ θνησιμαῖον, ἔστω καὶ καθαροῦ ζώου, θὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του, θὰ λουσθῇ ὁ ἴδιος μὲ νερὸ καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

Αὐτὸς δὲ ποὺ τρώγει κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα τῶν ἀνωτέρω ζώων, θὰ πλένῃ τὰ ἐνδύματά του καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας. Καὶ αὐτὸς ποὺ σηκώνει κάτι ἀπὸ τὰ πτώματα αὐτὰ πρέπει νὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του καὶ νὰ λουσθῇ μὲ νερὸ καὶ θὰ εἶναι ἀκάθαρτος μέχρι τὸ βράδυ τῆς ἰδίας ἡμέρας.

Κάθε ἑρπετόν, ποὺ ἕρπει ἐπὶ τοῦ ἐδάφους, θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἀκάθαρτον καὶ δὲν θὰ φαγωθῇ.

Κάθε ἑρπετὸν ἐπίσης, ποὺ σύρεται ἐπὶ τῆς γῆς, θὰ εἶναι σιχαμερὸν καὶ ἀκάθαρτον διὰ σᾶς. Δὲν θὰ τρώγεται.

Κάθε ζῶον, τὸ ὁποῖον σύρεται μὲ τὴν κοιλίαν του καὶ κάθε ἕνα τὸ ὁποῖον σύρεται πάντοτε μὲ τὰ τέσσερα, ὅπως ἐπίσης πᾶν ἑρπετὸν τὸ ὁποῖον ἔχει πολυάριθμα πόδια μεταξὺ τῶν ἄλλων ἑρπετῶν ποὺ ἕρπουν ἐπὶ τῆς γῆς, δὲν θὰ φάγετε αὐτό, διότι εἶναι ἀκάθαρτον.

Καὶ κάθε εἴδους ζῶον, ποὺ μετακινεῖται συρόμενον ἐπὶ τῆς γῆς μὲ τὴν κοιλίαν του, καὶ καθένα ποὺ κινεῖται σὰν νὰ σύρεται συνεχῶς μὲ τὰ τέσσερα πόδια του, ἢ αὐτὸ ποὺ ἔχει πολλὰ πόδια (ὅπως ἡ κάμπη), μεταξὺ ὅλων τῶν ἑρπετῶν ποὺ σύρονται ἐπὶ τῆς γῆς, δεν θὰ τὸ τρώγετε, διότι εἶναι σιχαμερὸν καὶ ἀκάθαρτον διὰ σᾶς.

Τηρήσατε αὐτὰ καὶ μὴ καταστήσετε ἀκαθάρτους τὰς ψυχάς σας τρώγοντες τὰ ἑρπετὰ αὐτά, ποὺ σύρονται ἐπὶ τῆς γῆς· προσέξετε νὰ μὴ μολυνθῆτε τρώγοντες αὐτὰ καὶ γίνετε ἔτσι, ἐξ αἰτίας των, ἀκάθαρτοι.

Δὲν θὰ κάμνετε λοιπὸν τοὺς ἑαυτούς σας σιχαμεροὺς καὶ ἀκαθάρτους, μὲ τὸ νὰ τρώγετε ὅλα αὐτὰ τὰ ἑρπετά, ποὺ σύρονται ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ δεν θὰ μολύνεσθε μὲ αὐτὰ καὶ δέν θὰ εἶσθε ἀκάθαρτοι ἐξ αἰτίας των.

Ἐγὼ παραγγέλλω αὐτά, διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας· θὰ ἁγιάζεσθε καὶ θὰ εἶσθε ἅγιοι, διότι ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ Θεός σας εἶμαι ἅγιος. Μὴ μολύνεσθε μὲ τὰ ἑρπετά, τὰ ὁποῖα κινοῦνται ἐπάνω εἰς τὴν γῆν.

Παραγγέλλω δὲ νὰ μὴ μολύνεσθε μὲ αὐτά, διότι Ἑγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας καὶ πρέπει νὰ ἐξαγνισθῆτε καὶ νὰ εἶσθε ἅγιοι, ἐπειδὴ εἶμαι ἅγιος Ἑγώ, ὁ Κύριος καὶ Θεός σας. Μὴ μολύνετε λοιπὸν τοὺς ἑαυτούς σας μὲ ὅλα αὐτὰ τὰ ἑρπετά, ποὺ σύρονται καὶ κινοῦνται ἐπὶ τῆς γῆς.

Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ εἶμαι πάντοτε ὁ Θεός σας· νὰ εἶσθε ἅγιοι, διότι ἅγιος εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος.

Προσέχετε εἰς ὅσα σᾶς λέγω, διότι Ἑγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ σᾶς ἐπῆρα καὶ σᾶς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ εἶμαι ὁ Θεός σας, καὶ πρέπει νὰ εἶσθε ἅγιοι, διότι εἶμαι ἅγιος Ἑγώ, ὁ Κύριός σας.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος ὁ περὶ τῶν ζώων, καὶ τῶν πτηνῶν καὶ πάσης ζωϊκῆς ὑπάρξεως, ποὺ ζῆ εἰς τὰ ὕδατα καὶ παντὸς ζώου, ποὺ ἕρπει εἰς τὴν γῆν.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ποὺ ἀφορᾷ τὰ τετράποδα καὶ τὰ πτηνὰ καὶ κάθε ὑπαρξιν, ποὺ ζῇ καὶ κινεῖται μέσα εἰς τὰ νερά, καὶ κάθε ζῶον, ποὺ ἕρπει καὶ σύρεται εἰς τὴν γῆν.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ διαχωρισμοῦ μεταξὺ τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν, τῶν ζωϊκῶν ὑπάρξεων ποὺ θὰ τρώγωνται, καὶ τῶν ζωϊκῶν ὑπάρξεων ποὺ δὲν πρέπει νὰ τρώγωνται».

Καὶ σᾶς δίδεται ὁ νόμος αὐτός, διὰ νὰ διακρίνετε μεταξὺ τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν καὶ μεταξὺ τῶν ζωϊκῶν ὀργανισμῶν, ποὺ ἐπιτρέπεται νὰ τρώγωνται καὶ τῶν ζωϊκῶν ὀργανισμῶν, ποὺ δεν πρέπει νὰ τρώγωνται».

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσὴν καὶ εἶπε:

«λάλησε εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἰπὲ λέγων πρὸς αὐτούς: Γυνὴ ἔγκυος, ἐὰν γεννήσῃ ἄρρεν, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας· ὅσας ἡμέρας εἶναι ἀκάθαρτος καὶ κατὰ τὴν ἔμμηνον ρύσιν της.

«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς τὰ ἑξῆς: Ἡ γυναῖκα, ποὺ θὰ μείνῃ ἔγκυος καὶ θὰ γεννήσῃ ἀγόρι, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας, ὅσας εἶναι ἀκάθαρτος καὶ ὅταν εὑρίσκεται εἰς τὰς ἡμέρας τῆς ἐμμήνου ρύσεώς της.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν ἀπὸ τῆς γεννήσεως θὰ γίνῃ ἡ περιτομὴ τῆς ἀκροβυστίας τοῦ τέκνου της.

Κατὰ δὲ τὴν ὀγδόην ἡμέραν μετὰ τὸν τοκετὸν θὰ κάμῃ τὴν περιτομὴν τῆς ἀκροβυστίας τοῦ υἱοῦ της.

Τριάκοντα τρεῖς ἡμέρας θὰ παραμείνῃ ἀκόμη αὐτὴ ἀκάθαρτος λόγῳ τοῦ ἀκαθάρτου αἵματός της. Κανὲν ἅγιον δὲν θὰ ἐγγίζῃ αὐτὴ καὶ εἰς τὸν ναὸν δὲν θὰ εἰσέρχεται, μέχρις ὅτου συμπληρωθοῦν αἱ σαράντα ἡμέραι τῆς καθάρσεώς της.

Ἐν συνεχείᾳ δὲ καὶ ἐπὶ ἄλλας τριάντα τρεῖς ἡμέρας θὰ παραμένῃ με τὸ ἀκάθαρτον αἷμα της. Δὲν θὰ ἐγγίσῃ κανένα ἅγιον πρᾶγμα ἢ πρόσωπον καὶ δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας τοῦ Θεοῦ, ἕως ὅτου συμπληρωθοῦν αἱ ὡρισμέναι ἡμέραι τῆς καθάρσεώς της.

Ἐὰν δὲ γεννήσῃ θῆλυ, θὰ εἶναι ἐπὶ δεκατέσσαρας ἡμέρας ἀκάθαρτος ὅπως ἀκάθαρτος εἶναι κατὰ τὴν ἔμμηνον ρύσιν. Θὰ παραμείνῃ δὲ ἀκόμη ἀκάθαρτος, λόγῳ τοῦ ἀκαθάρτου αἵματός της, ἐπὶ ἑξήκοντα ἓξ ἡμέρας.

Ἐὰν δὲ γεννήσῃ κορίτσι, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος ἐπὶ δεκατέσσαρας ἡμέρας, ὅπως εἶναι ἀκάθαρτος καὶ κατὰ τὴν ἔμμηνον ρῦσιν της. Θὰ παραμένῃ δὲ ἐν συνεχείᾳ μὲ τὸ ἀκάθαρτον αἷμα της ἀκόμη ἑξῆντα ἕξι ἡμέρας.

Ὅταν δὲ συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι, αἱ ὁποῖαι ἀπαιτοῦνται πρὸς καθαρισμόν της διὰ τὸν υἱὸν ἢ τὴν θυγατέρα ποὺ ἀπέκτησε, θὰ προσφέρῃ εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα ἀρνὶ ἑνὸς ἔτους, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, πρὸς ὁλοκαύτωσιν καὶ ἕνα νεοσσὸν περιστερᾶς ἢ μίαν τρυγόνα, θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

Καὶ μόλις συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι τῆς καθάρσεώς της, ποὺ εἶναι ὡρισμέναι διὰ γέννησιν υἱοῦ ἢ κόρης, θὰ προσφέρῃ εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα ἀρνὶ ἑνὸς ἔτους, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα διὰ θυσίαν ὁλοκαυτώσεως καὶ νεογέννητο περιστέρι ἢ τρυγόνι διὰ θυσίαν ἐξιλεώσεως ἁμαρτίας.

Ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ αὐτὰ θυσίαν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὴν καὶ θὰ τὴν καθαρίσῃ ἀπὸ τὴν ἀκαθαρσίαν τοῦ ρεύσαντος αἵματός της. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος διὰ τὴν κάθαρσιν τῆς γυναικός, ποὺ γεννᾷ ἄρρεν ἢ θῆλυ.

Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν ἐνώπιον Κυρίου καὶ θὰ τὴν ἐξιλεώσῃ ἀπὸ κάθε ἁμαρτίαν καὶ θὰ τὴν καθαρίσῃ ἀπὸ τὴν ρῦσιν τοῦ αἵματός της. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ ἑξαγνισμοῦ τῆς λεχῶνας, ποὺ ἐγέννησεν υἱὸν ἢ θυγατέρα.

Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχῃ αὐτὴ τὴν οἰκονομικὴν εὐχέρειαν νὰ προσφέρῃ ἀμνόν, θὰ λάβῃ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, τὴν μίαν εἰς ὁλοκαύτωσιν καὶ τὴν ἄλλην ὡς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας, καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν ἐξιλεωτικὴν αὐτὴν θυσίαν καὶ οὕτω θὰ τελεσθῇ ὁ νόμος περὶ καθάρσεώς της».

Ἐὰν ὅμως ἡ λεχῶνα εἶναι πτωχὴ καὶ δὲν ἔχῃ τὴν εὐχέρειαν νὰ ἀγοράσῃ ἀρνὶ θὰ πάρῃ δύο τρυγόνια ἢ δύο νεογέννητα περιστέρια, ἕνα διὰ θυσίαν ὁλοκαυτώματος καὶ ἕνα διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας, καὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς τὴν θυσίαν ἐξιλεώσεως ὑπὲρ αὐτῆς καὶ ἔτσι θὰ καθαρισθῇ».

Ὁ Κύριος ὁμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρὼν καὶ εἶπεν·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε:

«ἐὰν εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος ἑνὸς ἀνθρώπου παρουσιασθῇ πληγὴ ἐμφανή, στίλβουσα, ὥστε νὰ φαίνεται ὅτι πρόκειται περὶ προσβολῆς λέπρας, θὰ ὁδηγηθῇ αὐτὸς πρὸς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα ἢ εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς.

«Ἐὰυ εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος κάποιου ἀνθρώπου παρουσιασθῇ πληγή, ποὺ γυαλίζει ἀπὸ μακρυὰ καὶ σημαίνει ὅτι εἶναι ἀσθενής, καὶ ὅτι ἔχει παρουσιασῆ εἰς τὸ δέρμα τοῦ ἀνθρώπου σύμπτωμα λέπρας, πρέπει νὰ ὁδηγηθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εἰς τὸν Ἀαρών, τὸν ἀρχιερέα, ἢ εἰς ἕνα ἀπὸ τοὺς υἱούς του, τοὺς ἱερεῖς.

Ὁ ἱερεὺς θὰ παρατηρήσῃ καὶ θὰ ἐξετάσῃ τὴν πληγὴν αὐτὴν τοῦ δέρματος, καὶ ἐὰν αἱ τρίχες εἰς τὸ σημεῖον τῆς πληγῆς εἶναι λευκαὶ καὶ τὸ προσβληθὲν μέρος εἶναι χαμηλότερον ἀπὸ τὸ ἄλλο δέρμα, τότε ἡ πληγὴ αὐτὴ εἶναι πληγὴ λέπρας. Ἀφοῦ δὲ ὁ ἱερεὺς ἴδῃ αὐτά, θὰ χαρακτηρίσῃ καὶ θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ἀκάθαρτον.

Καὶ θὰ παρατηρήσῃ μὲ προσοχὴν ὁ ἱερεὺς τὴν πληγὴν εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι οἱ τρίχες τοῦ δέρματος εἰς τὸ σημεῖον τῆς πληγῆς ἔχουν άσπρίσει καὶ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια τοῦ δέρματος τοῦ σώματός του εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ἔχει ὑποχωρήσει, εἶναι βέβαιον ὅτι πρόκειται διὰ πληγὴν λέπρας. Καὶ ἀφοῦ τὸν ἐξετάσῃ ὁ ἱερεύς, θὰ τὸν κατατάξῃ εἰς τοὺς μολυσμένους καὶ ἀκαθάρτους.

Ἐὰν ὅμως ἡ στίλβουσα πληγὴ τοῦ δέρματος δὲν εἶναι χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ἄλλου δέρματος, οὔτε ἔχουν μεταβληθῆ αἱ τρίχες αὐτοῦ εἰς λευκάς, ἀλλὰ παραμένουν μαῦραι, ὁ ἱερεὺς θὰ χωρίσῃ αὐτὸν ὡς ἀκάθαρτον ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Ἐὰν ὅμως ἡ πληγὴ εἶναι ἄσπρη καὶ γυαλίζῃ εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματός του, ἀλλὰ δεν ἔχῃ ὑποχωρήσει ἡ ἐπιφάνειά της ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ὑπολοίπου δέρματος καὶ δεν ἔχουν ἀσπρίσει οἱ τρίχες του εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ἀλλ’ εἶναι σκοῦρες, θὰ ἀπομονώσῃ καὶ θὰ θεωρήσῃ ὡς ἀκάθαρτον ὁ ἱερεὺς τὸν πληγωμένον ἄνθρωπον ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Θὰ ἐξετάσῃ ὅμως ὁ ἱερεὺς τὴν πληγὴν πάλιν κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ ἐὰν αὐτὴ παραμένῃ, ὅπως καὶ πρὶν καὶ δὲν ἐξηπλώθη ἐπὶ πλέον ἐπὶ τοῦ δέρματος, θὰ χωρίσῃ αὐτὸν διὰ δευτέραν φορὰν ἐπὶ ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας.

Θὰ ἐξετάσῃ δὲ τὴν πληγὴν ὁ ἱερεὺς κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ ἐὰν ἡ πληγὴ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τοῦ ἱερέως φαίνεται στάσιμη καὶ δεν ἔχῃ ἑξαπλωθῇ ἡ πληγὴ εἰς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, τότε θὰ τὸν ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας διὰ δευτέραν φοράν.

Πάλιν δὲ ὁ ἱερεὺς κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θὰ ἴδῃ αὐτὸν διὰ δευτέραν φορὰν καὶ ἐὰν ἡ πληγὴ εἶναι θαμβὴ καὶ ὄχι στίλβουσα, καὶ δὲν ἔχῃ ἀπλωθῆ περισσότερον ἐπὶ τοῦ δέρματος, ὁ ἱερεὺς θὰ κηρύξῃ αὐτὸν καθαρόν, διότι τὰ σημεῖα πείθουν ὅτι δὲν πρόκειται περὶ λέπρας. Αὐτὸς δὲ ἀφοῦ πλύνῃ τὰ ἱμάτιά του, θὰ εἶναι καθαρός.

Καὶ θὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ πάλιν ὁ ἱερεὺς κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ ἐὰν ἡ πληγὴ εἶναι σκοτεινὴ καὶ δὲν ἔχῃ ἑξαπλωθῆ ἡ πληγὴ εἰς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, θὰ κατατάξῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον εἰς τοὺς καθαρούς. Διότι ἡ περίπτωσις φαίνεται μὲν ὡς λέπρα, χωρὶς ὅμως καὶ νὰ εἶναι. Καὶ ἀφοῦ πλύνῃ ὁ ἄνθρωπος τὰ ἐνδύματά του, θὰ εἶναι καθαρός.

Ἐὰν ὅμως κατόπιν αὐτῶν ἡ πληγὴ μεταδοθῇ εἰς τὸ ἄλλο δέρμα, θὰ παρουσιασθῇ καὶ πάλιν αὐτὸς εἰς τὸν ἱερέα.

Ἐὰν ὅμως τὸ σύμπτωμα τῆς πληγῆς ἀλλάξῃ καὶ διαδοθῇ εἰς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, μετὰ τὴν ἐξέτασίν του ἀπὸ τὸν ἱερέα κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθεωρήθη καθαρὸς ὁ ἄνθρωπος, πρέπει νὰ παρουσιασθῇ ἐκ νέου εἰς τὸν ἱερέα.

Ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ πληγὴ ἐξηπλώθη εἰς τὸ ἄλλο δέρμα, θὰ τὸν κηρύξῃ ἀκάθαρτον, διότι πρόκειται πλέον περὶ λέπρας.

Θὰ τὸν ἐξετάσῃ δὲ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἐξηπλώθησαν τὰ συμπτώματα εἰς τὸ δέρμα, θὰ τὸν κατατάξῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς μολνσμένους καὶ ἀκαθάρτους. Πρόκειται περὶ λέπρας.

Ἐὰν λοιπὸν παρουσιασθῇ εἰς κάποιον ἄνθρωπον πληγὴ λέπρας, θὰ ἔλθῃ αὐτὸς πρὸς τὸν ἱερέα·

Ἐὰν παρουσιασθῇ κάποια πληγὴ λέπρας εἰς ἕνα ἄνθρωπον, πρέπει νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν ἱερέα.

ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν ἐξετάσῃ μετὰ προσοχῆς καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ εἰς τὸ δέρμα πληγὴ εἶναι λευκή, ἔχῃ δὲ μεταβάλει τὰς τρίχας εἰς λευκὰς καὶ ὑπάρχουν σημεῖα τινὰ ὑγιοῦς σαρκὸς ἐν τῇ πληγῇ,

Καὶ θὰ τὸν ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν ἡ πληγὴ εἰς τὸ δέρμα εἶναι ἄσπρη καὶ ἔχουν ἀσπρίσει οἱ τρίχες καὶ φυτρώνουν ἀπὸ ὑγιὲς τμῆμα τῆς σάρκας, ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ ζῇ εἰς τὸ σημεῖον τῆς πληγῆς,

τότε ἡ λέπρα εἶναι παλαιὰ εἰς τὸ δέρμα του. Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ἀκάθαρτον καὶ θὰ τὸν χωρίσῃ μακρὰν ἀπὸ τὸν λαόν, διότι εἶναι ἀκάθαρτος.

πρόκειται διὰ χρονίαν λέπραν, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος τὸν ἀνθρώπου. Θὰ τὸν κατατάξῃ δὲ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς μολυσμένους καὶ θὰ τὸν ἀπομονώσῃ, διότι εἶναι ἀκάθαρτος.

Ἐὰν ἡ λέπρα, προοδεύουσα συνεχῶς, καλύψῃ ὅλον τὸ δέρμα ἀπὸ κεφαλῆς μέχρι ποδῶν,

Ἐὰν δὲ τὰ ἐξανθήματα τῆς λέπρας ἑξαπλωθοῦν εἰς τὸ δέρμα καὶ καλύψῃ ἡ λέπρα ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ δέρματος ἀπὸ τὸ κεφάλι μέχρι τὰ πόδια, καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν ποὺ ἠμπορεῖ να ἰδῇ ὁ ἱερεύς,

ἴδῃ δὲ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι ἡ λέπρα ἐκάλυψεν ὅλον αὐτοῦ τὸ δέρμα, θὰ κηρύξῃ ὁ ἱερεὺς καθαρὰν τὴν ἀσθένειαν καὶ αὐτὸν καθαρὸν διότι ὅλον του τὸ σῶμα ἔγινε λευκόν (ἄρα δὲν πρόκειται περὶ λέπρας ἀλλὰ περὶ λευκοπλασίας).

καὶ ἀφοῦ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ βεβαιωθῇ ὅτι ἡ λέπρα ἐσκέπασε τὸ δέρμα τοῦ σώματός του, θὰ κατατάξει ὁ ἱερεὺς τὸν πληγωμένον εἰς τοὺς καθαρούς, διότι ἔχουν ἀσπρίσει ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ σώματός του. Εἶναι καθαρός.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ φανῇ εἰς τὸ λευκὸν αὐτοῦ δέρμα σὰρξ ὑγιὴς μὲ τὸ προηγούμενον φυσικὸν αὐτῆς χρῶμα, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς θὰ εἶναι ἀκάθαρτος.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ὅμως, ποὺ θὰ ἐμφανισθῇ εἰς αὐτὸν σημεῖον ὑγιοῦς δέρματος, θὰ εἶναι ἐκεῖνος ἀκάθαρτος.

Ὁ ἱερεὺς θὰ ἴδῃ τὰ ὑγιᾶ μέρη τοῦ δέρματος ἐν ἀντιπαραβολῇ πρὸς τὰ ἀσθενῆ καὶ θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ἀκάθαρτον, διότι πρόκειται περὶ λέπρας.

Θὰ ἐξετάσῃ δὲ ὁ ἱερεὺς τὸ ὑγιὲς αὐτὸ μέρος τοῦ δέρματος, τὸ ὁποῖον, ἐὰν ὑπάρχῃ, θὰ γίνῃ αἰτία, διὰ νὰ θεωρηθῇ αὐτὸς μολυσμένος, διότι τὸ δέρμα αὐτὸ εἶναι ἀκάθαρτον. Πρόκειται περὶ λέπρας.

Ἐὰν ἕως μεταβληθῇ καὶ πάλιν τὸ ὑγιὲς μέρος τοῦ δέρματος καὶ γίνῃ πάλιν λευκόν, ὁ ἀσθενὴς θὰ μεταβῇ πρὸς τὸν ἱερέα·

Ἐὰν ὅμως τὸ ὑγιὲς δέρμα ἀλλάξῃ καὶ γίνῃ ἄσπρο, θὰ ἔλθῃ ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὸν ἱερέα,

θὰ τὸν ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ νόσος ἔγινε λευκή, θὰ κηρύξῃ αὐτὴν καθαρὰν καὶ ὁ ἀσθενὴς θὰ εἶναι καθαρός.

καὶ θὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἔχει ἀσπρίσει ἡ πληγή, θὰ θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν πληγωμένον καθαρόν. Εἶναι καθαρός.

Ἐὰν δὲ δημιουργηθῇ ἕλκος εἰς τὸ δέρμα ἑνὸς ἀνθρώπου, τὸ ὁποῖον ἕλκος ἐθεραπεύθη,

Καὶ ἐὰν εἰς τὸ σῶμα ἐνὸς ἀνθρώπου ἐμφανισθῇ ἕλκος καὶ θεραπευθῇ,

ἀλλὰ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἕλκους αὐτοῦ παρουσιασθῇ πληγὴ λευκὴ ἢ στίλβουσα ἢ ξανθή, ὁ ἀσθενὴς θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὸν ἱερέα.

καὶ παρουσιασθῇ κατόπιν εἰς τὸ σημεῖον τοῦ ἕλκους πληγὴ ἄσπρη, ἢ ἔχῃ χρῶμα ἄσπρο ποὺ γυαλίζει ἀπὸ μακρυά, ἢ ξανθοκόκκινο, πρέπει νὰ ἐμφανισθῇ ἐκεῖνος εἰς τὸν ἱερέα.

Ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια τῆς πληγῆς εἶναι χαμηλοτέρα ἀπὸ τὸ ἄλλο δέρμα καὶ ὅτι αἱ ἐκεῖ τρίχες μετεβλήθησαν εἰς λευκάς, θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς λεπρόν, διότι πρόκειται περὶ λέπρας, ἡ ὁποία ἐφύτρωσεν εἰς τὸ ἕλκος.

Καὶ θὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια τοῦ δέρματος ἔχει ὑποχωρήσει ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα καὶ ἔχουν ἀσπρίσει οἱ τρίχες τοῦ σημείου ἐκείνου, θὰ τὸν θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς μολυσμένον, διότι εἶναι λέπρα. Ἐφύτρωσε καὶ ἀνεπτύχθη εἰς τὸ ἕλκος.

Ἐὰν ὅμως ὁ ἱερεὺς ἴδῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἕλκους λευκὴ τρίχα, ἀλλὰ ἀμαυρά, ὅπως καὶ προηγουμένως, τὸ δὲ προσβληθὲν μέρος δὲν εἶναι χαμηλότερον τοῦ ἄλλου δέρματος, θὰ χωρίσῃ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Ἐὰν ὅμως διαπιστώσῃ ὁ ἱερεὺς ὅτι δεν ὑπάρχει εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ἄσπρη τρίχα καὶ ὅτι τὸ δέρμα εἶναι σκοῦρον καὶ δεν ἔχει ὑποχωρήσει εἰς τὸ σημεῖον τῆς πληγῆς ἡ ἐπιφάνειά του ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον

Ἐὰν δὲ διαχυθῇ καὶ μεταδοθῇ καὶ εἰς ἄλλα μέρη τοῦ δέρματος ἡ πληγὴ αὐτή, θὰ κηρύξῃ ὁ ἱερεὺς αὐτὸν ἀκάθαρτον, διότι πρόκειται πλέον περὶ λέπρας, ἡ ὁποία ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸ ἕλκος.

Καὶ ἐὰν διαδοθῇ καὶ ἑξαπλωθῇ ἡ πληγὴ εἰς τὸ δέρμα, θὰ τὸν κατατάξῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς μολυσμένους. Εἶναι πληγὴ λέπρας, ποὺ ἐφύτρωσε καὶ ἀνεπτύχθη εἰς τὸ ἕλκος.

Ἐὰν ὅμως ἡ γυαλίζουσα αὐτὴ πληγὴ μείνῃ στάσιμος καὶ δὲν μεταδοθῇ, εἶναι πληγὴ ἕλκους. Ὁ ἱερεὺς θὰ κηρύξῃ τὸν ἀσθενῆ καθαρόν.

Ἐὰν ὅμως ἡ γυαλιστερὴ πληγὴ μείνῃ εἰς τὴν περιοχὴν τοῦ ἕλκους καὶ δὲν ἑξαπλωθῇ, εἶναι σημάδι ποὺ ἔμεινεν ἀπὸ ἕλκος καὶ ὄχι λέπρα. Θὰ τὸν θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς καθαρόν.

Ἐὰν εἰς τὸ δέρμα κάποιου ἀνθρώπου γίνῃ ἔγκαυμα ἀπὸ πῦρ, θεραπευθῇ δὲ τὸ ἔγκαυμα, μείνῃ ὅμως εἰς τὸ θεραπευθὲν μέρος ἐμφανὲς γυαλιστερὸν λευκὸν σημεῖον, ὑπέρυθρον ἢ ὁλόλευκον,

Καὶ ἐὰν κάποιος ἄνθρωπος πάθῃ εἰς τὸ δέρμα τοῦ ἔγκαυμα ἀπὸ φωτιὰν καὶ παρουσιασθῇ εἰς τὸ δέρμα του μετὰ τὴν θεραπείαν τοῦ ἐγκαύματος σύμπτωμα ἄσπρο γυαλιστερόν, ἢ ὀλίγον ξανθοκόκκινον, ἢ κάτασπρον,

θὰ τὸν ἴδῃ ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι εἰς τὸ γυαλιστερὸν αὐτὸ σημεῖον αἱ τρίχες μετεβλήθησαν εἰς λευκὰς καὶ ἡ ἐπιφάνεια αὐτοῦ εἶναι χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν τοῦ δέρματος, πρόκειται περὶ λέπρας, ἡ ὁποία ἐφύτρωσεν ἀπὸ τὸ ἔγκαυμα. Ὁ ἱερεὺς θὰ κηρύξῃ τὸν ἀσθενῆ ἀκάθαρτον, διότι ἡ ἀσθένειά του εἶναι λέπρα.

καὶ τὸν ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι εἰς τὸ σημεῖον του ἐξανθήματος ἔχουν ἀσπρίσει οἱ τρίχες καὶ ἡ ἐπιφάνεια τοῦ δέρματος ἔχει ὑποχωρήσει ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, πρόκειται διὰ λέπραν, ποὺ ἐφύτρωσε καὶ ἀνεπτύχθη εἰς τὸ ἔγκαυμα. Θὰ θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν μολυσμένον. Εἶναι πληγὴ λέπρας.

Ἐὰν ὅμως ὁ ἱερεὺς ἴδῃ ὅτι εἰς τὸ ἀσθενοῦν μέρος δὲν ὑπάρχει λευκὴ τρίχα, ὅτι τοῦτο δὲν εἶναι χαμηλότερον ἀπὸ τὸ ἄλλο δέρμα, ὅτι τὸ χρῶμα του εἶναι θαμβόν, ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν χωρίσῃ ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Ἐὰν ὅμως προσέξῃ ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς τὸ σύμπτωμα ἄσπρη τρίχα καὶ δεν ἔχῃ ὑποχωρήσει ἡ ἐπιφάνεια τοῦ δέρματος εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, καὶ εἶναι τὸ δέρμα σκοῦρον, θὰ τὸν ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Κατὰ τὴν ἐβδόμην ἡμέραν θὰ τὸν ἐξετάσῃ καὶ πάλιν καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ πληγὴ ἐξηπλώθη καὶ εἰς τὸ ἄλλο δέρμα, θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ἀκάθαρτον, διότι πρόκειται περὶ λέπρας, ἡ ὁποία ἀνεφάνη εἰς τὸ ἕλκος.

Θὰ τὸν ἐξετάσῃ δὲ πάλιν ὁ ἱερεὺς κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν. Καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι διεδόθη καὶ ἐξηπλώθη ἡ πληγὴ εἰς τὸ δέρμα, θὰ τὸν κατατάξῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς μολυσμένους. Πρόκειται διὰ πληγὴν λέπρας, ποὺ ἐφύτρωσε καὶ ἀνεπτύχθη εἰς τὸ ἕλκος.

Ἐὰν ἡ ἀναφανεῖσα πληγὴ μείνῃ εἰς τὸ σημεῖον, ποὺ ὑπῆρχε, καὶ δὲν ἀπλωθῇ εἰς τὸ ἄλλο δέρμα, ἔχει δὲ χρῶμα θαμβόν, ἡ πληγὴ αὐτὴ εἶναι ἀπὸ τὸ ἔγκαυμα, καὶ θὰ κηρύξῃ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθαρόν, διότι ἡ πληγὴ ἔχει τὸ χαρακτηριστικὸν γνώρισμα τοῦ ἐγκαύματος μόνον.

Ἐὰν ὅμως τὸ σύμπτωμα μείνῃ εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο καὶ δὲν ἑξαπλώθη εἰς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα καὶ εἶναι ἡ πληγὴ σκοτεινή, πρόκειται διὰ κλεισμένην πληγὴν τοῦ ἐγκαύματος. Θὰ θεωρήσῃ δὲ ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν καθαρόν, διότι πρόκειται διὰ τὸ χαρακτηριστικὸ σημάδι, ποὺ ἁφὴνει τὸ ἔγκαυμα.

Ἐὰν εἰς τὴν κεφαλὴν ἢ εἰς τοῦ πώγωνα ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς παρουσιασθῇ πληγῇ λέπρας,

Καὶ ἐὰν εἰς κάποιον ἄνδρα ἢ εἰς μίαν γυναῖκα παρουσιασθῇ πληγῂ λέπρας εἰς τὸ κεφάλι ἢ εἰς τὸ πηγούνι των,

ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξετάσῃ αὐτήν. Καὶ ἐὰν ἡ ἐπιφάνεια αὐτῆς εἰνα χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν τοῦ ἄλλου δέρματος καὶ αἱ ἐντὸς αὐτῆς τρίχες εἶναι ξανθαὶ καὶ λεπταί, θὰ κηρύξῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὁ ἱερεὺς ἀκάθαρτον, διότι πρόκειται περὶ προσβολῆς λέπρας τῆς κεφαλῆς ἢ λέπρας τοῦ πώγωνος.

θὰ ἐξετάσῃ τὴν πληγὴν ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἡ ἐπιφάνειά της εἶναι βαθύτερα ἀπὸ τὸ ὑπόλοιπον δέρμα καὶ ὅτι ὑπάρχουν εἰς αὐτὴν λεπταὶ ξανθαὶ τρίχες, θὰ κατατάξῃ τὸν ἄνθρωπον ὁ ἱερεὺς εἰς τοὺς μολυσμένους. Πρόκειται δι’ ἀσθένειαν, ποὺ λέγεται κασίδα. Εἶναι λέπρα, ποὺ προσβάλλει τὸ κεφάλι ἢ τὸ πηγούνι.

Ἐὰν ὁ ἱερεὺς ἐξετάσῃ τὴν προσβολὴν καὶ ἵδῃ ὅτι ἡ ἐκεῖ ἐπιφάνεια τοῦ δέρματος δὲν εἶναι χαμηλοτέρα καὶ τρίχα ξανθὴ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτήν, θὰ ξεχωρίσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἔχοντα τὴν προσβολὴν αὐτὴν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Καὶ ἐὰν ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς κασίδας καὶ διαπιστώσει ὅτι δεν ἔχει ὑποχωρήσει ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα καὶ δεν ὑπάρχει εἰς αὐτὴν ξανθὴ τρίχα, θὰ ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν κασίδαν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θὰ ἐξετάσῃ καὶ πάλιν ὁ ἱερεὺς τὴν πληγὴν καὶ ἐὰν ἵδῃ ὅτι ἡ πληγὴ δὲν ἐξηπλώθη καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐκεῖ τρίχα χρώματος ξανθοῦ, ἡ δὲ ἐπιφάνεια τοῦ ἀσθενοῦντος δέρματος δὲν εἶναι χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν τοῦ ἄλλου δέρματος,

Θὰ ἐξετάσῃ δὲ πάλιν ὁ ἱερεὺς τὴν πληγὴν κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ ἐὰν διαπιστώσω ὅτι δὲν διεδόθη ἢ κασίδα καὶ ὅτι δὲν ὑπάρχει ξανθὴ τρίχα εἰς αὐτὴν καὶ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια τῆς κασίδας δὲν εἶναι βαθύτερα ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα,

θὰ δώσῃ ἐντολὴν ὁ ἱερεὺς νὰ ξυρισθῇ τὸ ὑγιὲς δέρμα, τὸ δὲ προσβεβλημένον νὰ μείνῃ ἀξύριστον. Καὶ πάλιν θὰ ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἀσθενῆ ἐπὶ ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας.

τότε θὰ ξυρισθῇ τὸ δέρμα, χωρὶς ὅμως νὰ ξυρισθῇ καὶ τὸ σημεῖον τῆς κασίδας καὶ θὰ ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας διὰ δευτέραν φορὰν τὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν κασίδαν.

Ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξετάσῃ τὴν πληγὴν κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν καὶ ἐὰν ἴδῃ ὅτι ἡ βλάβη δὲν ἡπλώθη εἰς τὸ ἄλλο δέρμα μετὰ τὸ ξύρισμα, ποὺ εἶχε γίνει εἰς αὐτό, ἡ δὲ ἐπιφάνεια τῆς πληγῆς δὲν εἶναι χαμηλοτέρα ἀπὸ τὴν τοῦ ἄλλου δέρματος, θὰ κηρύξῃ αὐτὴν ὁ ἱερεὺς καθαράν, καὶ ὁ ἀσθενής, ἀφοῦ πλύνῃ τὰ ἱμάτιά του, θὰ εἶναι καθαρός.

Καὶ θὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ πάλιν κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν τὴν κασίδαν, καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι μετὰ τὸ ξύρισμά του δὲν διεδόθη εἰς τὸ δέρμα του ἡ κασίδα καὶ ὅτι ἡ ἐπιφάνειά της δὲν εἶναι βαθύτερα ἐν σχέσει πρὸς τὸ ὑπόλοιπον δέρμα, θὰ θεωρήσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν ἄνθρωπον μὲ τὴν κασίδαν καθαρόν. Καὶ ἀφοῦ πλύνῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς τὰ ἐνδύματά του, θὰ εἶναι καθαρός.

Ἐὰν ὅμως ἡ πληγή μετὰ τὴν ἀνακήρυξιν αὐτοῦ ὡς καθαροῦ ἀρχίσῃ νὰ ἐπεκτείνεται καὶ εἰς τὸ ἄλλο δέρμα,

Ἐὰν ὅμως μετὰ τὸν χαρακτηρισμόν του ὡς καθαροῦ διαδοθῇ εἰς τὸ δέρμα του ἡ κασίδα,

θὰ ἵδῃ ὁ ἱερεὺς ὅτι ἔχει ἀπλωθῆ ἡ βλάβη εἰς τὸ δέρμα καὶ δὲν θὰ ἐξετάσῃ πλέον ἂν ἡ τρίχα εἶναι ξανθή, διότι ὁ ἀσθενὴς εἶναι πλέον λεπρός, ἀκάθαρτος.

καὶ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι πράγματι ἔχει ἑξαπλωθῇ ἡ κασίδα εἰς τὸ δέρμα, δὲν θὰ παρατηρήσῃ ὁ ἱερεὺς ἐὰν εἶναι ξανθὲς ἢ ὄχι οἱ τρίχες του, διότι εἶναι εἶναι βέβαιον ὅτι εἶναι ἀκάθαρτος.

Ἐὰν ὅμως ἡ πληγὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σημείου, φυτρώσουν δὲ ἐντὸς τῆς περιοχῆς της μαῦρες τρίχες, ἡ ἀσθένεια ἔχει θεραπευθῆ, ὁ ἀσθενὴς εἶναι καθαρὸς ἀπὸ τῆς λέπρας καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν κηρύξῃ καθαρόν.

Ἐὰν ὅμως ἰδῇ ὁ ἱερεὺς ὅτι ἡ κασίδα ἔχει παραμείνει ἐντοπισμένη εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο του δέρματος καὶ φυτρώσουν μαῦραι τρίχες εἰς τὴν κασίδαν, εἶναι φανερὸν ὅτι ἐθεραπεύθη ἡ κασίδα. Εἶναι πλέον καθαρὸς καὶ θὰ βεβαιώσῃ καὶ ὁ ἱερεὺς τὴν καθαρότητά του.

Ἐὰν εἰς τὸ δέρμα ἀνδρὸς ἢ γυναικὸς παρουσιασθοῦν φανερὰ νοσηρὰ συμπτώματα στίλβοντα ὑπόλευκα,

Ἐὰν δὲ εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος ἐνὸς ἀνδρὸς ἢ μιᾶς γυναικὸς ἐμφανισθοῦν λαμπερὰ ἐξανθήματα μὲ ἄσπρην ἐπιφάνειαν,

θὰ ἐξετάσῃ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν ἴδῃ τὰ στίλβοντα καὶ λεακάζοντα αὐτὰ συμπτώματα, ὁ ἀσθενὴς εἶναι ὑπόλευκος, ἔχει εἰς τὸ δέρμα του λευκὴν μὴ μεταδοτικὴν λέπραν. Ὁ ἀσθενὴς αὐτὸς εἶναι καθαρός.

καὶ τὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχουν λαμπερὰ ἐξανθήματα μὲ ἐπιφάνειαν ἄσπρην, πρόκειται διὰ τὴν ἀρρώστιαν, ποὺ λέγεται ἀλφὸς καὶ ἀναπτύσσεται εἰς τὸ δέρμα του. Ὁ ἄνθρωπός μὲ τὸν ἀλφὸν εἶναι καθαρός.

Ἐὰν κανενὸς μαδήσῃ ἡ κεφαλή, αὐτὸς εἶναι φαλακρὸς καὶ ὄχι λεπρός. Εἶναι καθαρός.

Ἐὰν δὲ μαδήσῃ τὸ κεφάλι κάποιου, αὐτὸς εἶναι φαλακρός. Ὁ φαλακρὸς εἶναι καθαρὸς ἔναντι τοῦ Νόμου. Δὲν θεωρεῖται λεπρός.

Ἐὰν εἰς τὸ ἄνω μέρος τοῦ προσώπου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς πέσουν αἱ τρίχες, αὐτὸς εἶναι φαλακρὸς εἰς τὸ σημεῖον ἐκεῖνο. Εἶναι καθαρός.

Ἐὰν δὲ μαδήσῃ τὸ κεφάλι του μόνον εἰς τὸ σημεῖον, ποὺ εἶναι ἐπάνω ἀπὸ τὸ μέτωπον, αὐτὸς λέγεται ἀναφάλαντος. Καὶ αὐτὸς ἐπίσης εἶναι καθαρὸς ἔναντι τοῦ Νόμου.

Ἐὰν ὅμως εἰς τὸ φαλάκρωμα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἢ τοῦ προσώπου παρουσιασθῇ λευκὴ πληγὴ ἢ ὑπέρυθρος, εἶναι λέπρα εἰς τὸ φαλάκρωμα τοῦ κρανίου του ἤ, τοῦ προσώπου του.

Ἐὰν ὅμως ἐμφανισθῇ εἰς τὴν φαλάκραν του ἢ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμά του πληγὴ ἄσπρη ἢ ξανθοκόκκινη, τοῦτο σημαίνει ὅτι ὑπάρχει λέπρα εἰς τὴν φαλάκραν του ἢ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμά του.

Ὁ ἱερεὺς θὰ ἐξετάσῃ αὐτὸν καὶ ἐὰν ἡ ἐμψάνισις τῆς πληγῆς εἶναι λευκὴ ἢ ὑπέρυθρος εἰς τὴν φαλάκραν τοῦ κρανίου ἢ τοῦ προσώπου, ὡσὰν εἶδος λέπρας εἰς τὸ δέρμα του,

Θὰ τὸν ἐξετάσῃ λοιπὸν ὁ ἱερεὺς καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἡ ἐπιφάνεια τῆς πληγῆς εἶναι ἄσπρη ἢ ξανθοκόκκινη εἰς τὴν φαλάκραν του ἢ εἰς τὸ ἀναφαλάντωμά του, ὅπως ὅταν ὑπάρχῃ λέπρα εἰς τὸ δέρμα τοῦ σώματος,

ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι λεπρός. Ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν κηρύξῃ ἀκάθαρτον, διότι ἡ λέπρα εὑρίσκεται εἰς τὴν κεφαλήν του.

εἶναι φανερὸν ὅτι πρόκειται δι’ ἄνθρωπον λεπρόν. Ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν κατατάξῃ εἰς τοὺς ἀκαθάρτους. Ἡ πληγὴ τῆς λέπρας του εἶναι εἰς τὸ κεφάλι του.

Κάθε λεπρός, ὁ ὁποῖος ἔχει τὰ συμπτώματα τῆς λέπρας, θὰ φορῇ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ σχισμένα, θὰ ἔχῃ τὴν κεφαλὴν ἀκάλυπτον μὲ λυμένην τὴν κόμην, τὸ στόμα σκεπασμένον, διὰ νὰ ἀναγνωρίζεται καὶ νὰ λέγεται «ἀκάθαρτος».

Τὰ ἐνδύματα τοῦ ἀνθρώπου, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχει ἡ πληγὴ τῆς λέπρας, πρέπει νὰ εἶναι λυμένα καὶ σχισμένα καὶ τὸ κεφάλι του ἀκάλυπτον, νὰ ἔχῃ δὲ σκεπασμένον τὸ στόμα του. Ἐπὶ πλέον νὰ καλῆται «ἀκάθαρτος».

Καθ’ ὅλον τὸ διάστημα, κατὰ τὸ ὁποῖον, καθ’ ὃ λεπρός, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος, θὰ μένῃ ἀπομονωμένος καὶ θὰ ζῇ ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν.

Ὅλας τὰς ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ὑπάρχῃ ἐπάνω του ἡ πληγὴ τῆς λέπρας, ἀφοῦ θὰ εἶναι μολυσμένος, θὰ εἶναι ἀκάθαρτος. Θὰ κάθεται ἀποχωρισμένος ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ἡ διαμονή του θὰ εἶναι ἔξω ἀπὸ τὸν καταυλισμὸν τῶν ἀνθρώπων.

Ἐὰν πληγὴ λέπρας παρατηρηθῇ εἰς ἔνδυμα μάλλινον ἢ λινόν,

Καὶ ἐὰν παρουσιασθῇ εἰς κάποιο ἔνδυμα σύμπτωμα λέπρας εἰς ἔνδυμα μάλλινον, ἢ εἰς ἔνδυμα λινόν,

εἰς τὸ στημόνι ἢ τὸ ὑφάδι, εἰς λινὰ ἢ μάλλινα, εἰς δέρμα ἀκατέργαστον ἢ κατειργασμένον χρησιμοποιούμενον ὡς ἔνδυμα

ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὑφάδι, εἴτε εἰς τὰ λινάρια, εἴτε εἰς τὰ μαλλιά, εἴτε εἰς τὸ ἀκατέργαστον δέρμα, εἴτε εἰς κάθε εἴδους κατειργασμένον δέρμα,

καὶ ἡ προσβολὴ εἶναι κιτρίνη ἢ ὑπέρυθρος εἰς τὸ δέρμα ἢ εἰς τὸ ἱμάτιον ἢ εἰς τὸ στημόνι ἢ εἰς τὸ ὑφάδι ἢ εἰς κάθε εἶδος κατειργασμένου δέρματος, εἶναι προσβολὴ λέπρας καὶ ὁ κάτοχος τοῦ ἐνδύματος θὰ δείξῃ αὐτὸ εἰς τὸν ἱερέα.

καὶ συμβῇ, ὥστε τὸ σύμπτωμα αὐτὸ νὰ πρασινίζει (σὰν μούχλα), ἢ νὰ ξανθοκοκκινίζῃ εἰς τὸ δέρμα, ἢ εἰς τὸ ἔνδυμα, ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὑφάδι, ἢ εἰς κάθε δερμάτινον σκεῦος, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ χρησιμοποιηθῇ εἰς ἐργασίαν, πρόκειται περὶ λέπρας. Ὁ δὲ ἄνθρωπος, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκουν τὰ ἀντικείμενα αὐτά, πρέπει νὰ τὰ δείξῃ εἰς τὸν ἱερέα.

Ὁ ἱερεὺς θὰ ἴδῃ τὰ συμπτώματα αὐτὰ καὶ θὰ ἀπομονώσῃ τὸ ἔνδυμα αὐτὸ ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Καὶ θὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς τὸ σύμπτωμα καὶ θὰ ἀπομονώσῃ τὸ ἀντικείμενον μὲ τὸ σύμπτωμα ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θὰ ἴδῃ πάλιν ὁ ἱερεὺς αὐτὸ τὸ σύμπτωμα. Ἐὰν ἡ προσβολὴ ἔχῃ ἐξαπλωθῆ εἰς τὸ ὑμάτιον ἢ εἰς τὸ στημόνι ἢ εἰς τὸ ὑφάδι ἢ εἰς τὸ ἀκατέργαστον δέρμα ἢ εἰς κάθε τι ποὺ ἔχει κατασκευασθῇ μὲ κατειργασμένον δέρμα, ἢ προσβολὴ αὐτὴ εἶναι μόνιμος λέπρα, καὶ τὸ ἔνδυμα εἶναι ἀκάθαρτον.

Καὶ θὰ ἰδῇ καὶ πάλιν τὴν πληγὴν αὐτὴν ὁ ἱερεὺς κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν. Καὶ ἐὰν ἔχῃ διαδοθῇ τὸ σύμπτωμα εἰς τὸ ἔνδυμα, ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὕφαδι, ἢ εἰς τὸ ἀκατέργαστον δέρμα, ἢ εἰς κάθε τι, ποὺ κατασκευάζεται μὲ δέρμα, τότε τὸ σύμπτωμα ἐκεῖνο εἶναι λέπρα ἐπίμονος καὶ μεταδοτική, τὸ δὲ ἀντικείμενον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπαρουσιάσθη, εἶναι ἀκάθαρτον.

Αὐτὸ δὲ τὸ ἔνδυμα, τὸ στημόνι ἢ τὸ ὑφάδι, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἔχει ὑφανθῇ τὸ μάλλινον ἢ τὰ λινόν, καὶ κάθε δερμάτινον εἶδος ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον ἤθελε παρουσιασθῆ αὐτὴ ἡ προσβολή, ἐπειδὴ εἶναι λέπρα μόνιμος καὶ ἀθεράπευτος, θὰ κατακαοῦν εἰς τὸ πῦρ ὅλα αὐτὰ τὰ ἀντικείμενα.

Πρέπει νὰ καύσῃ αὐτὸς ἐντελῶς τὸ ἔνδυμα, ἢ τὸ στημόνι, ἢ τὸ ὑφάδι με τὰ μαλλιὰ ἢ τὰ λινάρια ἢ κάθε δερμάτινον σκεῦος, εἰς τὸ ὁποῖον ἐπαρουσιάσθη ἢ λέπρα, διότι πρόκειται διὰ λέπραν ἐπίμονον καὶ μεταδοτικήν. Νὰ κατακαοῦν αὐτὰ εἰς τὴν φωτιάν.

Ἐὰν ὁ ἱερεὺς ἴδῃ ὅτι ἢ προσβολὴ αὐτὴ δὲν μετεδόθη εἰς ἄλλα σημεῖα τοῦ ἱματίου, τοῦ στημονιοῦ, τοῦ ὑφαδιοῦ καὶ εἰς κάθε δερμάτινον εἶδος,

Ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεὺς καὶ διαπιστώσῃ ὅτι δὲν ἔχει ἀπλωθῇ ἡ προσβολὴ εἰς τὸ ἔνδυμα, ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὑφάδι, ἢ εἰς κάθε δερμάτινον εἶδος,

θὰ διατάξῃ νὰ πλυθῇ τὸ ἱμάτιον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου παρετηρήθη ἡ προσβολή, καὶ θὰ ἀπομονώσῃ αὐτὸ ἐπὶ ἄλλας ἑπτὰ ἡμέρας.

θὰ διατάξῃ ὁ ἱερεὺς νὰ πλυθῇ τὸ ἀντικείμενον, ἐπάνω εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τὸ σύμπτωμα, καὶ θὰ ἀπομονώσῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ἀντικείμενον μὲ τὴν πληγὴν αὐτὴν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας διὰ δευτέραν φοράν.

Ὁ ἱερεὺς μετὰ τὸ πλύσιμον τοῦ ἱματίου θὰ ἐξετάσῃ καὶ πάλιν τὴν προσβολὴν καὶ ἐὰν αὐτὴ δὲν μετεβλήθη πρὸς τὸ καλύτερον ὡς πρὸς τὴν ἐμφάνισιν, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχῃ ἐπεκταθῆ, τὸ ἔνδυμα εἶναι ἀκάθαρτον καὶ πρέπει νὰ κατακαῇ εἰς τὸ πῦρ· ἡ προσβολὴ εἰς τὸ ἱμάτιον ἢ εἰς τὸ στημόνι ἢ εἰς τὸ ὑφάδι εἶναι πλέον μόνιμος.

Θὰ ἐξετάσῃ δὲ καὶ πάλιν ὁ ἱερεὺς τὸ σύμπτωμα μετὰ τὸ πλύσιμο τοῦ ἀντικειμένου καὶ ἐὰν διαπιστώσῃ ὅτι ἢ προσβολὴ δεν ἄλλαξε μορφήν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἂν δὲν διεδόθη, τὸ ἀντικείμενον εἶναι ἀκάθαρτον. Θὰ καῇ ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν. Ἡ προσβολὴ ἔγινε μόνιμος κατάστασις εἰς τὸ ἔνδυμα, ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὑφάδι.

Ἐὰν ὅμως ὁ ἱερεὺς παρατηρήσῃ ὅτι ἡ προσβολὴ ἐπῆρε σκοῦρο χρῶμα μετὰ τὸ πλύσιμο τοῦ ἱματίου, θὰ ἀποκόψῃ τὸ προσβληθὲν μέρος τοῦ ἱματίου ἢ τοῦ στημονιοῦ ἢ τοῦ ὑφαδιοῦ ἢ παντὸς δερματίνου εἴδους.

Καὶ ἐὰν ἐξετάσῃ καὶ διαπιστώσῃ ὁ ἱερεὺς ὅτι μετὰ τὸ πλύσιμο τοῦ ἀντικειμένου ἡ πληγὴ ἔγινε σκοτεινή, θὰ κόψῃ καὶ θὰ βγάλῃ τὸ τμῆμα ἐκεῖνο ἀπὸ τὸ ἔνδυμα, ἢ ἀπὸ τὸ στημόνι, ἢ ἀπὸ τὸ ὑφάδι, ἢ ἀπὸ τὸ δέρμα.

Ἐὰν ἐμφανισθῇ καὶ πάλιν εἰς τὸ ἔνδυμα ἢ εἰς τὸ στημόνι ἢ εἰς τὸ ὑφάδι ἢ εἰς κάθε δερμάτινον εἶδος νέα προσβολή, τότε πρόκειται περὶ λέπρας ἡ ὁποία ἀναπτύσσεται. Τὸ ἀντικείμενον, ἐπὶ του ὁποίου ὑπάρχει αὐτὴ ἡ λέπρα, πρέπει νὰ καῇ.

Ἐὰν ὅμως ἐμφανισθῇ πάλιν εἰς τὸ ἔνδυμα, ἢ εἰς τὸ στημόνι, ἢ εἰς τὸ ὑφάδι, ἢ εἰς κάθε δερμάτινον σκεῦος, τότε πρόκειται διὰ λέπραν ἀνεπτυγμένην. Τὸ ἀντικείμενον, εἰς τὸ ὁποῖον ὑπάρχει τὸ σύμπτωμα, θὰ καῇ ἐντελῶς εἰς τὴν φωτιάν.

Τὸ ἱμάτιον ὅμως ἢ τὸ στημόνι ἢ τὸ ὑφάδι ἢ κάθε δερμάτινον εἶδος, τὸ ὁποῖον θὰ πλυθῇ καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον θὰ ἐκλείψῃ ἡ προσβολή, θὰ πλυθῇ δευτέραν φορὰν καὶ τότε θὰ εἶναι καθαρόν.

Τὸ δὲ ἔνδυμα, ἢ τὸ στημόνι, ἢ τὸ ὑφάδι, ἢ κάθε δερμάτινον σκεῦος, ποὺ θά πλυθῇ καὶ θὰ ἑξαφανισθῇ ἀπὸ ἐπάνω του τὸ σύμπτωμα, θὰ πλυθῇ διὰ δευτέραν φορὰν καὶ θὰ εἶναι καθαρόν.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς λέπρας μαλλίνου ἤ, λινοῦ ἱματίου, στημονιου ἢ ὑφαδιοῦ καὶ κάθε εἴδους δερματίνου ἀντικειμένου, διὰ νὰ κηρυχθῇ τοῦτο καθαρὸν ἢ ἀκάθαρτον».

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ποὺ ἀφορᾷ τὴν λέπραν, ποὺ παρουσιάζεται εἰς ἔνδυμα μάλλινον, ἢ λινόν, ἢ εἰς στημόνι, ἢ εἰς ὑφάδι, ἢ εἰς κάθε δερμάτινον σκεῦος, καὶ κανονίζει πότε τὸ ἀντικείμενον αὐτὸ εἶναι καθαρὸν καὶ πότε μολυσμένον».

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν:

«αὐτὴ εἶναι ἡ νομικὴ διάταξις διὰ τὸν λεπρόν, ἡ ὁποία θὰ τηρηθῇ κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ αὐτὸς θὰ ἔχῃ θεραπευθῆ ἀπὸ τὴν λέπραν· θὰ ὁδηγηθῇ αὐτὸς πρὸς τὸν ἱερέα,

«Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος, ποὺ ἀφορᾷ τὸν λεπρὸν καὶ πρέπει νὰ ἐφαρμοσθῇ κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ καθαρισμοῦ του. Θὰ ὁδηγηθῇ πρὸς τὸν ἱερέα·

ὁ ὁποῖος θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν κατασκήνωσιν πρὸς τὸ μέρος, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ὁ λεπρός. Θὰ ἐξετάσῃ αὐτὸν καὶ θὰ πεισθῇ ὅτι ἔχει θεραπευθῇ πλέον ἡ λέπρα.

καὶ θὰ βγῇ ἔξω ἀπὸ τὸν κατοικημένον χῶρον καὶ θὰ ἐξετάσῃ ὁ ἱερεὺς τὸν λεπρὸν ἐπὶ τόπου καὶ θὰ διαπιστώσῃ ὅτι πράγματι ἐθεραπεύθη καὶ ἐξηφανίσθη ἡ πληγὴ τῆς λέπρας ἀπὸ τὸν λεπρόν.

Θὰ διατάξῃ κατόπιν ὁ ἱερεὺς νὰ φέρουν διὰ τὸν θεραπευθέντα λεπρὸν δύο μικρὰ ζωντανὰ πτηνά, ἀπὸ τὰ καθαρά, δηλ. ἀπὸ ἐκεῖνα τῶν ὁποίων ἐπιτρέπεται ἡ βρῶσις, ἕνα κέδρινον ξύλον, ταινίαν ἀπὸ στριμμένον κόκκινον νῆμα καὶ κλωναράκι ὑσσώπου.

Θὰ διατάξῃ δὲ ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ πάρουν διὰ τὸν λεπρόν, ποὺ ἐκαθαρίσθη, δύο μικρά, ζωντανὰ πουλιά, καθαρὰ καὶ ξύλον ἀπὸ κέδρον καὶ ὕφασμα (κορδέλλα) ἀπὸ κλωσμένα κόκκινα νήματα καὶ κλαδὶ ἀπὸ ὕσσωπον.

Θὰ διατάξῃ ἔπειτα ὁ ἱερεὺς νὰ σφάξουν τὸ ἕνα μικρὸν πτηνὸν εἰς πήλινον δοχεῖον, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ὑπάρχει ὕδωρ πηγαῖον.

Θὰ διατάξῃ ἐν συνεχείᾳ ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ σφάξουν τὸ ἕνα πουλὶ εἰς πήλινον δοχεῖον, ποὺ περιέχει πηγαῖο νερό.

Θὰ λάβῃ κατόπιν τὸ ζωντανὸν πτηνόν, τὸ κέδρινον ξύλον, τὴν ἐρυθρὰν κλωστὴν καὶ τὸν ὕσσωπον, θὰ βυθίσῃ αὐτὰ καὶ τὸ ζῶν πτηνὸν εἰς τὸ αἷμα τοῦ σφαγέντος πτηνοῦ ἐπάνω ἀπὸ τὸ πηγαῖον ὕδωρ.

Θὰ πάρῃ δὲ τὸ ζωντανὸ πουλὶ καὶ τὸ κέδρινο ξύλο καὶ τὸ κόκκινο κλωσμένον ὕφασμα καὶ τὸ κλαδὶ τοῦ ὑσσώπου καὶ θὰ τὰ βουτήσῃ μαζὶ μὲ τὸ ζωντανὸ πουλὶ εἰς τὸ αἷμα, ποὺ ἐχύθη ἀπὸ τὸ πουλὶ ποὺ ἐσφάγη ἐπάνω ἀπὸ τὸ πηγαῖο νερό.

Μὲ αὐτὸ θὰ ραντίσῃ τὸν θεραπευθέντα λεπρὸν ἑπτὰ φορὰς καὶ αὐτὸς θὰ εἶναι τότε καθαρός. Ὁ ἱερεὺς θὰ ἀφήσῃ κατόπιν ἐλεύθερον τὸ ζωντανὸν πτηνὸν νὰ πετάξῃ εἰς τὴν πεδιάδα.

Θὰ ραντίσῃ κατόπιν ἑπτὰ φορὲς ἐπάνω εἰς αὐτόν, ποὺ ἐθεραπεύθη ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ θὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς καθαρός. Καὶ θὰ ἀφήσῃ κατόπιν ἐλεύθερο τὸ ζωντανὸ πουλὶ νὰ πετάξη εἰς τὴν πεδιάδα.

Ὁ θεραπευθεὶς λεπρὸς θὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του, θὰ ξυρίσῃ ὅλας τὰς τρίχας τοῦ σώματός του, θὰ λουσθῇ εἰς τὸ νερὸ καὶ θὰ εἶναι πλέον καθαρὸς ἀπὸ τὴν λέπραν. Κατόπιν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν κατασκήνωσιν, ἀλλὰ ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ ζῇ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι του.

Ὁ δὲ ἄνθρωπος ποὺ ἐκαθαρίσθη, θὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του καὶ θὰ ξυρίσῃ ὅλας τὰς τρίχας τοῦ σώματός του καὶ θὰ λουσθῇ μὲ νερὸ καὶ θὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς καθαρός. Καὶ κατόπιν αὐτῶν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὴν κατοικημένην περιοχήν, ἀλλὰ θὰ παραμείνῃ ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θὰ ξυρίσῃ καὶ πάλιν ὁ θεραπευθεὶς ὅλας τὰς τρίχας τοῦ σώματός του, τὴν κεφαλήν, τὸν πώγωνά του, τὰ φρύδια του καὶ κάθε τρίχα ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ σῶμα του, θὰ πλύνῃ τὰ ἐνδύματά του, θὰ λούσῃ τὸ σῶμα του μὲ νερὸ καὶ θὰ εἶναι πλέον καθαρὸς ἐνώπιον ὅλων μὲ τὸ δικαίωμα τῆς ἐλευθέρας πλέον ἐπικοινωνίας.

Κατὰ δὲ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν θὰ ξυρίση ὅλας τὰς τρίχας του. Θὰ ξυρίσῃ δηλαδὴ τὰ μαλλιὰ τῆς κεφαλῆς του, τὰ γένεια του καὶ τὰ φρύδια, καὶ ὅλας γενικῶς τὰς τρίχας τοῦ σώματός του. Θὰ πλύνῃ καὶ τὰ ἐνδύματά του καὶ θὰ λούσῃ τὸ σῶμα του μὲ νερὸ καὶ θὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς καθαρός.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θὰ πάρῃ ὁ θεραπευθεὶς δύο ἀμνοὺς ἑνὸς ἔτους χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, ἕνα πρόβατον ἑνὸς ἔτους, ἀρτιμελὲς καὶ τρία δέκατα (ἓξ περίπου κιλά) σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν καὶ μίαν κοτύλην (διακόσια ὀγδόντα περίπου γραμ.) λάδι.

Κατὰ δὲ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θὰ πάρῃ δύο ἀρνιά, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, ἡλικίας ἐνὸς ἔτους, καὶ ἕνα πρόβατον (θηλυκὸν) ἑνὸς ἔτους, χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα, καὶ δώδεκα περίπου κιλὰ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν καὶ πεντακόσια περίπου γραμμάρια ἐλαιολάδου.

Ὁ ἱερεύς, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιτελέσῃ τὸν νομικὸν καθαρισμόν, θὰ θέσῃ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν καὶ αὐτὰς τὰς προσφορὰς ἀπέναντι τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ δὲ ἱερεύς, ποὺ τελεῖ τὴν τελετὴν τοῦ καθαρισμοῦ θὰ φέρῃ τὸν ἄνθρωπον, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καθὼς καὶ τὰ ζῶα καὶ τὰ εἴδη καὶ θὰ τὰ στήσῃ μαζὶ μὲ αὐτὸν ἐμπρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ λάβῃ τὸν ἕνα ἀμνόν, τὸν ὁποῖον θὰ θυσιάσῃ εἰς ἐξάλειψιν ἁμαρτίας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου. Θὰ προσφέρῃ δὲ αὐτὰ ὡς θυσίαν ἀναφερομένην εἰς τὸν Κύριον.

Καὶ θὰ πάρῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ἕνα ἀρνὶ καὶ θὰ τὸ προσφέρει ὡς θυσίαν δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος, καθὼς καὶ τὰ πεντακόσια γραμμάρια τοῦ ἐλαιολάδου. Θὰ τὰ προσφέρῃ δὲ συμφώνως πρὸς τὸ εἰδικὸν τυπικὸν ὡς ἰδιαιτέραν προσφορὰν ἐνώπιον Κυρίου.

Θὰ σφάξουν τὸν ἀμνὸν εἰς τὸν τόπον, ὅπου σφάζονται τὰ πρὸς ὁλοκαύτωσιν καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας ζῶα, εἰς τόπον δηλαδὴ ἅγιον. Τὰ ὑπολειφθέντα ἀπὸ τὴν ὑπὲρ ἁμαρτίας θυσίαν, ὅπως καὶ τὰ ὑπολειφθέντα ἀπὸ τὴν θυσίαν περὶ βαρυτέρας ἐνοχῆς, θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα· εἶναι ἁγιώτατα.

Θὰ σφάξουν κατόπιν τὸ ἀρνὶ εἰς τὸν ὡρισμένον τόπον, ὅπου σφάζουν τὰ ζῶα ποὺ προσφέρονται ὡς θυσίαι ὁλοκαυτώσεως καὶ θυσίαι δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, εἰς τόπον ἅγιον καὶ ἱερόν. Τὰ ὑπόλοιπα βεβαίως τῶν θυσιῶν, ποὺ προσφέρονται δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, ὅπως καὶ δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος, ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα. Εἶναι ἁγιώτατα.

Θὰ πάρῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας περὶ πλημμελείας καὶ θὰ θέσῃ εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ὠτὸς τοῦ καθοριζομένου, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδός του.

Θὰ πάρῃ ἐπίσης ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας, ποὺ προσφέρεται διὰ πλημμέλημα, καὶ θὰ βάλῃ εἰς τὴν κάτω ἄκρην τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του.

Λαβὼν δὲ ἀπὸ τὸ ἔλαιον τῆς κοτύλης θὰ θέσῃ εἰς τὴν χούφταν τῆς ἀριστερᾶς χειρός του,

Καὶ ἀφοῦ πάρῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὰ πεντακόσια γραμμάρια τοῦ ἐλαιολάδου, θὰ χύσῃ εἰς τὴν χούφταν τοῦ ἀριστεροῦ χεριοῦ του

θὰ βουτήξῃ τὸν δεξιὸν δάκτυλόν του εἰς τὸ ἔλαιον ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀριστεράν του χεῖρα καὶ θὰ ραντίσῃ διὰ τοῦ δακτύλου του ἑπτὰ φορὰς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ βουτήσῃ τὸ δεξιόν του δάκτυλον εἰς τὸ λάδι, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ ἀριστερόν του χέρι, καὶ θὰ ραντίσῃ μὲ τὸ δάκτυλόν του ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀπὸ δὲ τὸ ὑπολειφθὲν ἔλαιον εἰς τὴν ἀριστεράν του χεῖρα θὰ θέσῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ κάτω μέρος τοῦ δεξιοῦ ὠτὸς τοῦ καθοριζομένου, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του, εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδός του, εἰς τὸν τόπον ὅπου τίθεται τὸ αἷμα τῆς θυσίας περὶ πλημμελείας.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον λάδι, ποὺ θὰ μείνῃ εἰς τὸ χέρι του, θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὴν κάτω ἄκρην τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του, ἐκεῖ ὅπου βάζουν καὶ τὸ αἷμα τῆς θυσίας, ποὺ προσφέρεται διὰ πλημμέλημα.

Τὸ εἰς τὸ χέρι του ὑπόλοιπον ἔλαιον θὰ θέσῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ καθοριζομένου λεπροῦ καὶ ἔτσι θὰ τὸν ἐξιλεώσῃ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὅ,τι δὲ ἀπομείνῃ ἀκόμη ἀπὸ τὸ λάδι, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ χέρι τοῦ ἱερέως, θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐκαθαρίσθη ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ ἔτσι θὰ τὸν ἐξιλεώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐνώπιόν τοῦ Κυρίου.

Θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς τὴν θυοίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ θὰ ἐξιλεώσῃ τὰς ἁμαρτίας τοῦ καθοριζομένου· κατόπιν δὲ θὰ σφάξῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ζῶον, τὸ προοριζόμενον δι’ ὁλοκαύτωσιν.

Θὰ προσφέρῃ κατόπιν ὁ ἱερεὺς καὶ τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας καὶ θὰ κάνῃ ὁ ἱερεὺς ὅ,τι εἶναι ὡρισμένον, διὰ νὰ ἐξιλεωθῇ διὰ τὴν ἁμαρτίαν του ὁ ἄνθρωπος, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν. Καὶ ἐν συνεχείᾳ θὰ σφάξῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ζῶον, ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως.

Θὰ προσφέρῃ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν του καὶ ἔτσι θὰ καθαρισθῇ οὗτος σύμφωνα μὲ τὴν νομικὴν διάταξιν.

Καὶ θὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν ἀναίμακτον θυσίαν ἐπανῶ εἰς τὸ θυσιαστήριον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ κάνῃ ἐξιλασμὸν ὑπὲρ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ εἶναι πλέον καθαρὸς ἔναντι τοῦ Νόμου.

Ἐάν ὅμως εἶναι πτωχὸς καὶ δὲν ἔχῃ τὴν οἰκονομικὴν δυνατότητα νὰ προσφέρῃ ὅλα αὐτά, θὰ πάρῃ ἕνα μόνον ἀμνόν, τὸν ὁποῖον θὰ θυσιάσῃ κατὰ τὸν καθοριζόμενον τρόπον ὡς θυσίαν πλημμελείας, ὥστε νὰ ἐξιλεωθῇ ἡ ἁμαρτία του. Ἐπίσης θὰ προσφέρῃ σημιγδάλι τέσσερα περίπου χιλιόγραμμα ζυμωμένο μὲ λάδι καὶ διακόσια ὀγδοήκοντα περίπου γραμ. ἔλαιον.

Ἐὰν ὅμως εἶναι πτωχὸς ὁ ἄνθρωπος, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ δὲν ἠμπορῇ νὰ ἀπλώσῃ τὸ χέρι του διὰ μεγάλα ἔξοδα, θὰ πάρῃ ἕνα ἀρνί, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς εἰδικὴ προσφορὰ εἰς τὸν Κύριον διὰ τὸ πλημμέλημα, ὥστε νὰ ἐξιλεωθῇ διὰ τὴν ἁμαρτίαν του. Θὰ πάρῃ καὶ τέσσερα περίπου κιλὰ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν καὶ πεντακόσια περίπου γραμμάρια ἐλαιολάδου,

Θὰ προσφέρῃ μαζῆ μὲ αὐτὰ καὶ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν, αὐτά ποὺ ἀντέχει οἰκονομικῶς. Τὸ ἕνα θὰ τὸ προσφέρῃ περὶ ἁμαρτίας καὶ τὸ ἄλλο πρὸς ὁλοκαύτωσιν.

καὶ δύο τρυγόνια ἢ δύο νεογέννητα περιστέρια ἀναλόγως πρὸς τὴν οἰκονομικήν του δυνατότητα. Τὸ ἕνα πουλὶ θὰ εἶναι διὰ τὴν θυσίαν δι’ ἐξιλέωσιν ἁμαρτίας, τὸ δὲ ἄλλο διὰ θυσίαν ὁλοκαυτώσεως.

Θὰ προσφέρῃ αὐτὰ εἰς τὸν ἱερέα κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν, διὰ νὰ καθαρισθῇ εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ἀπέναντι τοῦ Κυρίου.

Θὰ τὰ προοφέρῃ δὲ διὰ τὸν καθαρισμόν του κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τὸν Μαρτυρίου, ἐνώπιον Κυρίου.

Ὁ ἱερεὺς θὰ πάρῃ τὸν ἀμνὸν περὶ τῆς πλημμελείας καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου καὶ θὰ τὰ προσφέρῃ κατὰ εἰδικὸν τρόπον, ποὺ λέγεται «ἐπίθεμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου».

Καὶ θὰ πάρῃ ὁ ἱερεὺς τὸ ἀρνί, ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία δι’ ἐπανόρθωσιν πλημμελήματος, καὶ τὰ πεντακόσια γραμμάρια τοῦ ἐλαιολάδου καὶ θὰ τὰ προσφέρῃ, μὲ τὸν ὡρισμένον τρόπον καὶ τὰς ἰδιαιτέρας κινήσεις τῆς θυσίας αὐτῆς, ἐνώπιον Κυρίου.

Θὰ σφάξῃ τὸν ἀμνὸν τῆς πλημμελείας ὁ ἱερεύς, θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ σφαγέντος ζώου καὶ θὰ θέσῃ εἰς τὸ δεξιὸν κάτω ἄκρον τοῦ ὠτὸς τοῦ καθαριζομένου, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του, καὶ εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ του ποδός.

Θὰ σφάξῃ κατόπιν τὸ ἀρνί, ποὺ προσφέρεται ὡς θυσία διὰ πλημμέλημα, καὶ θὰ πάρῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ αἷμα τῆς θυσίας διὰ πλημμέλημα καὶ θὰ βάλῃ εἰς τὴν κάτω ἄκρην τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ του καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του.

Ἀπὸ τὸ ἔλαιον θὰ χύσῃ ὁ ἱερεὺς εἰς τὴν χούφταν τοῦ ἀριστεροῦ χεριοῦ του,

Θὰ χύσῃ ἔπειτα ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ λάδι εἰς τὴν χούφταν τοῦ ἀριστεροῦ χεριοῦ του,

θὰ ραντίσῃ μὲ τὸ δάκτυλόν του τὸ δεξιὸν ἀπὸ τὸ ἔλαιον τοῦτο ἑπτὰ φορὰς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου,

καὶ θὰ ραντίσῃ ὁ ἱερεὺς μὲ τὸ δεξιόν του δάκτυλον ἀπὸ τὸ λάδι, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ ἀριστερόν του χέρι, ἑπτὰ φορὲς ἐνώπιον Κυρίου.

θὰ θέσῃ ἀπὸ τὸ ἔλαιον αὐτό, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ χέρι του, εἰς τὸ κάτω ἄκρον τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ καθαριζομένου, εἰς τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρός του, εἰς τὸ ἄκρον τοῦ δεξιοῦ ποδός του, εἰς τὸν τόπον ὅπου τίθεται καὶ τὸ αἷμα τῆς περὶ πλημμελείας θυσίας.

Καὶ θὰ βάλῃ ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ λάδι, ποὺ εἶναι εἰς τὴν χούφταν του, εἰς τὴν κάτω ἄκρην τοῦ δεξιοῦ αὐτιοῦ τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ καθαρίζεται ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ χεριοῦ του καὶ εἰς τὴν ἄκρην τοῦ δεξιοῦ ποδιοῦ του, ἐκεῖ ἀκριβῶς, ὅπου ἐτέθη τὸ αἷμα τοῦ ζώου, ποὺ προσεφέρθη διὰ πλημμέλημα.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἔλαιον, ποὺ ἔχει ὁ ἱερεὺς εἰς τὸ χέρι του, θὰ τὸ θέσῃ εἰς τὴν κεφαλὴν τοῦ καθορισθέντος καὶ θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Τὸ δὲ ὑπόλοιπον ἀπὸ τὸ λάδι, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν χούφταν του, θὰ τὸ βάλῃ ὁ ἱερεὺς ἐπάνω εἰς τὸ κεφάλι τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἐκαθαρίσθη ἀπὸ τὴν λέπραν, καὶ ἔτσι θὰ τὸν ἐξιλεώσῃ ὁ ἱερεὺς ἐνώπιον Κυρίου.

Θὰ προσφέρῃ ὁ τέως λεπρός, ἐὰν εἶναι πτωχός, μίαν ἀπὸ τὰς τρυγόνας, ἢ ἀπὸ τοὺς νεοσσοὺς τῶν περιστερῶν, κατὰ τὴν οἰκονομικήν του δυνατότητα·

Θὰ κάνῃ καὶ μίαν προσφορὰν ἀπὸ τὰ τρυγόνια ἢ ἀπὸ τὰ νεογέννητα περιστέρια, ἀναλόγως τῆς οἰκονομικῆς του δυνατότητος.