Ἀριθμοί

Ἐντὸς τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου εἰς τὴν ἔρημον Σινὰ κατὰ τὴν πρώτην τοῦ δευτέρου μηνὸς τοῦ δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς χώρας Αἰγύπτου, ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνός, τὸ δεύτερον ἔτος τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον· (ὁ Κύριος ἐμίλησε) καὶ εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν:

«σὺ καὶ ὁ Ἀαρὼν νὰ κάμετε ἀπογραφὴν ὅλου τοῦ λαοῦ τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὰς φυλὰς καὶ κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας αὐτῶν καὶ ἀριθμήσατε κατ’ ἄτομον αὐτούς.

«Σὺ καὶ ὁ Ἀαρὼν νὰ ἀριθμήσετε καὶ νὰ κάμετε ἀπογραφὴν ὅλου τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραὴλ κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες. Κάμετε ἀπογραφὴν ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ὁμαδικῶς, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων τῶν κατ’ ἄτομον.

Ὅλους δηλαδὴ τοὺς ἄρρενας ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, καθένα ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ δύναται νὰ φέρη ὅπλα. Σὺ καὶ ὁ Ἀαρὼν θὰ ἐξετάσετε καὶ θὰ καταμετρήσετε αὐτοὺς κατὰ ὁμάδας ὠργανωμένας.

Θὰ μετρήσετε ὅλους τοὺς ἄρρενες ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, ὅλους ὅσοι ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες εἶναι γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Σὺ καὶ ὁ Ἄαρων θὰ τοὺς ἐπιθεωρήσετε, θὰ τοὺς ἀπογράψετε καὶ θὰ τοὺς ἀριθμήσετε κατὰ ὠργανωμένες στρατιωτικὲς ὁμάδες.

Μαζῆ σας βοηθοὶ εἰς τὴν καταμέτρησιν θὰ εἶναι καὶ ἕνας ἀπὸ κάθε φυλὴν καὶ συγκεκριμένως ὁ ἄρχων τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας.

Εἰς τὸ ἔργον αὐτὸ νὰ σᾶς συνοδεύῃ καὶ ἕνας ἄνδρας ἀπὸ κάθε φυλὴν ὡς βοηθός σας διὰ τὴν καταμέτρησιν· τὸ πρόσωπον αὐτὸ θὰ εἶναι ὁ ἀρχηγὸς τῆς κάθε πατριαρχικῆς οἰκογενείας (τῆς κάθε φυλῆς).

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν βοηθῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ εὑρίσκωνται μαζῆ σας κατὰ τὴν ἀρίθμησιν: Ἀπὸ τὴν φυλὴν Ρουβήν, ὁ Ἐλισσοὺρ υἱὸς Σεδιούρ.

Τὰ ὀνόματα τῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς βοηθήσουν εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀπογραφῆς, εἶναι τὰ ἀκόλουθα: Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβήν, ὁ Ἑλισοὺρ, υἱὸς τοῦ Σεδιούρ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Συμεών, ὁ Σαλαμιὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Συμεών, ὁ Σαλαμιήλ, υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ὁ Ναασσὼν ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ὁ Ναασσών, υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰσσάχαρ, ὁ Ναθαναὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Σωγάρ.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰσσάχαρ, ὁ Ναθαναήλ, υἱὸς τοῦ Σωγάρ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ζαβουλών, ὁ Ἐλιὰβ ὁ υἱὸς τοῦ Χαιλών.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ζαβουλών, ὁ Ἐλιάβ, υἱὸς τοῦ Χαιλών·

Ἀπὸ τὰς φυλὰς τῶν υἱῶν Ἰωσήφ, τοῦ μὲν Ἐφραὶμ ὁ Ἐλισαμὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ, ἀπὸ δὲ τοῦ Μανασσῆ ὁ Γαμαλιὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Φαδασούρ.

ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰωσὴφ ὡς ἐξῆς: Ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἐφραὶμ ὁ Ἐλισαμά, υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ, καὶ ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Μανασσῆ, ὁ Γαμαλιήλ, υἱὸς τοῦ Φαδασούρ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμίν, ὁ Ἀβιδὰν ὁ υἱὸς τοῦ Γαδεωνί.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμίν, ὁ Ἀβιδάν, υἱὸς τοῦ Γαδεωνί·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δάν, ὁ Ἀχιέζερ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαΐ.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δάν, ὁ Ἀχιέζερ, υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαΐ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἀσήρ, ὁ Φαγαϊὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐχράν.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἀσήρ, ὁ Φαγαϊήλ, υἱὸς τοῦ Ἐχράν·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Γάδ, ὁ Ἑλισὰφ ὁ υἱὸς τοῦ Ραγουήλ.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Γάδ, ὁ Ἐλισάφ, υἱὸς τοῦ Ραγουήλ·

Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Νεφθαλί, ὁ Ἀχιρὲ ὁ υἱὸς τοῦ Αἰνάν.

ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Νεφθαλί, ὁ Ἀχιρέ, υἱὸς τοῦ Αἰνάν».

Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἐπίσημοι ἐκεῖνοι ποὺ ἐκλήθησαν, μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἄρχοντες τῶν φυλῶν κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των, ἕκαστος ἀπὸ αὐτοὺς ἄρχων χιλίων ἰσραηλιτικῶν οἰκογενειῶν.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ διάλεκτοι καὶ οἱ ἔνδοξοι ἄνδρες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν ωῶν οἰκογενειῶν· καθένας ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ἡγέτης χιλίων Ἰσραηλιτικῶν οἰκογενειῶν.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔλαβον ὡς βοηθούς των αὐτοὺς τοὺς ἄνδρας, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὀνομαστικῶς κληθῆ,

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἐπῆραν ὡς βοηθούς των τοὺς ἄνδρες αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν ὀνομαστικῶς

συνεκέντρωσαν ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὴν πρώτην τοῦ δευτέρου μηνὸς τοῦ δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς Αἰγύπτου καὶ κατέγραψαν τοὺς ἄρρενας κατὰ τὰς μεγάλας αὐτῶν συγγενείας καὶ τοὺς πατριαρχικοὺς οἴκους κατ’ ἄτομον καὶ ὁμαδικῶς ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω.

καὶ συνεκέντρωσαν ὅλο τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ ἔλαβε τὴν ἐντολὴν ὁ Μωϋσῆς, δηλαδὴ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνὸς καὶ ἔτους τῆς ἐξόδου των ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἄρχισαν νὰ καταγράφουν ὅλους τοὺς ἄρρενες κατὰ τὶς φυλὲς καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικὲς οἰκογένειές των, ὁμαδικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω.

Ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν, ἔτσι καὶ ἐμέτρησαν τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν ἔρημον Σινά.

Ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν, ἔτσι καὶ ἔγινεν ἡ ἀπογραφὴ τοῦ λαοῦ εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ.

Ἔγινε λοιπὸν ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Ρουβήν, τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἄνω, ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἠμποροῦσαν νὰ φέρουν ὅπλα, κατὰ τὰς μεγάλας αὐτῶν συγγενείας, κατὰ τοὺς δήμους καὶ κατὰ τὰς πατριαρχικάς των οἰκογενείας συνολικῶς καὶ ὀνομαστικῶς.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις ὅλων τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Ἰακώβ, τῶν ἀρρένων ἐκείνων ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες, συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀνδρῶν ἐκ τῆς φυλῆς Ρουβὴν ἔφθασε τὰς σαράντα ἓξ χιλιάδας πεντακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβὴν ἦσαν σαράντα ἕξι χιλιάδες πεντακόσιοι (46,500).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς τοῦ Συμεὼν κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας των, κατὰ τοὺς δήμους, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, ὅλων τῶν ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Συμεὼν ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Οἱ ἀριθμηθέντες ἄνδρες ἐκ τῆς φυλῆς Συμεὼν ἀνῆλθον εἰς πεντήκοντα ἐννέα χιλιάδας τριακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Συμεὼν ἦσαν πενήντα ἐννέα χιλιάδες τριακόσιοι (59,300).

Ἔγινεν ἀρίθμησις ὅλων τῶν ἀρρένων ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἀπὸ εἴκοσιν ἐτῶν καὶ ἄνω τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα, κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας, κατὰ τοὺς δήμους, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας, ἐν συνόλῳ καὶ κατ’ ἄτομον.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Ἰούδα, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Οἱ ἀριθμηθέντες ἄνδρες ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα ἀνῆλθον εἰς ἑβδομήκοντα τέσσαρας χιλιάδας ἑξακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἦσαν ἑβδομῆντα τέσσερις χιλιάδες ἑξακόσιοι (74.600).

Ἔγινεν ἡ ἀπογραφὴ τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας αὐτῶν, κατὰ τοὺς δήμους, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, ἀπὸ εἴκοση ἐτῶν καὶ ἄνω, ὅλων τῶν ἀνδρῶν, ποὺ ἠδύναντο νὰ φέρουν ὅπλα,

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆ Ἰσσάχαρ, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς

καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτὸς ἐκ τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ ἔφθασε τὰς πεντήκοντα τέσσαρας χιλιάδας τετρακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰσσάχαρ ἦσαν πενήντα τέσσερις χιλιάδες τετρακόσιοι (54.400).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῶν υἱῶν τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας των, κατὰ τοὺς δήμους, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, δι’ ὅλους τοὺς ἀπὸ εἴκοσιν ἐτῶν καὶ ἄνω ἄρρενας, τοὺς δυναμένους νὰ φέρουν ὅπλα,

Ἐγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Ζαβουλών, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἀπὸ τὴν φυλὴν Ζαβουλὼν ἀνῆλθεν εἰς πεντήκοντα ἑπτὰ χιλιάδας τετρακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ζαβουλὼν ἦσαν πενήντα ἑπτὰ χιλιάδες τετρακόσιοι (57.400).

Ἔγινεν ἀρίθμησις εἰς τὰς φυλὰς τῶν δύο υἱῶν τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Ἐφραὶμ πρῶτον κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας, κατὰ τοὺς δήμους, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς ὅλων τῶν ἀρρένων, οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἐγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπογραφέντων ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἐφραὶμ ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα χιλιάδας πεντακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραὶμ ἦσαν σαράντα χιλιάδες πεντακόσιοι (40.500).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, ἐν συνόλῳ καὶ κατ’ ἄτομον, ὅλων τῶν ἀρρένων ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Μανασσῆ, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Τὸ σύνολον τῶν ἀπογραφέντων ἀπὸ τὴν φυλὴν Μανασσῆ ἀνῆλθεν εἰς τριάκοντα δύο χιλιάδας διακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Μανασσῆ ἦσαν τριάντα δύο χιλιάδες διακόσιοι (32.200).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῆς φυλῆς Βενιαμὶν κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, ἐν συνόλῳ καὶ κατ’ ἄτομον, ὅλων τῶν ἀρρένων, ὅσοι ἠδύναντο νὰ φέρουν ὅπλα, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Βενιαμίν, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ να πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

καὶ τὸ σύνολον τῶν ἀπογραφέντων ἐκ τῆς φυλῆς Βενιαμὶν ἀνῆλθεν εἰς τριάκοντα πέντε χιλιάδας τετρακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμὶν ἦσαν τριάντα πέντε χιλιάδες καὶ τετρακόσιοι (35.400).

Ἔγινεν ἀπογραφὴ τῶν υἱῶν τῆς φυλῆς Γὰδ κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, ὅλων τῶν ἀρρένων, τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Γάδ, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Τὸ σύνολον τῶν ἀπογραφέντων ἀπὸ τὴν φυλὴν Γὰδ ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα πέντε χιλιάδας ἑξακοσίους πεντήκοντα.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Γὰδ ἦσαν σαράντα πέντε χιλιάδες ἑξακόσιοι πενήντα (45.650).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῶν υἱῶν τῆς φυλῆς Δὰν κατὰ τὰς μεγάλας αὐτῶν συγγενείας, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, ὅλων τῶν ἀρρένων ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Δάν, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω · ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Οἱ ἀπογραφέντες ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Δὰν ἀνῆλθον εἰς ἑξήκοντα δύο χιλιάδας ἑπτακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δὰν ἦσαν ἑξῆντα δύο χιλιάδες ἑπτακόσιοι (62.700).

Ἔγινεν ἀρίθμησις τῶν υἱῶν τῆς φυλῆς Ἀσὴρ κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας των, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, συνολικῶς καὶ ἀτομικῶς, ὅλων τῶν ἄνω τῶν εἴκοσι ἐτῶν ἀρρένων, τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Ἀσήρ, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν. Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπογραφέντων ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἀσὴρ ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα μίαν χιλιάδας πεντακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῇ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἀσὴρ ἦσαν σαράντα μία χιλιάδες πεντακόσιοι (41.500).

Ἔγινε ἀρίθμησις τῆς φυλῆς τοῦ Νεφθαλὶμ κατὰ τὰς μεγάλας συγγενείας αὐτῶν, κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, ἐν συνόλῳ καὶ κατ’ ἄτομον, ὅλων τῶν ἀρρένων ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω τῶν δυναμένων νὰ φέρουν ὅπλα.

Ἔγινε ἡ ἀρίθμησις τῶν ἀρρένων τῆς φυλῆς Νεφθαλί, ποὺ ἦσαν ἡλικίας εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω· ὅλων ὅσοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ να πολεμήσουν. ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ φυλὲς καὶ κατὰ δήμους, κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες συνολικῶς καὶ κατ’ ἄτομον ὀνομαστικῶς·

Ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀπογραφέντων ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Νεφθαλὶμ ἀνῆλθεν εἰς πεντήκοντα τρεῖς χιλιάδας τετρακοσίους.

ὅσοι εἶχαν καταμετρηθῆ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Νεφθαλὶ ἦσαν πενήντα τρεῖς χιλιάδες τετρακόσιοι (53.400).

Αὐτὴ ἦτο ἡ ἀρίθμησις καὶ ἡ ἀπογραφή, τὴν ὁποίαν ἔκαμαν ὁ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ δώδεκα Ἰσραηλῖται ἄρχοντες, ἕνας ἀπὸ κάθε φυλήν, φύλαρχος μιᾶς πατριαρχικῆς οἰκογενείας.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθεώρησις, ἡ ἀπογραφῇ καὶ ἡ ἀρίθμησις, ποὺ ἔκαμαν οἱ Μωϋσῆς καὶ Ἀαρὼν καὶ οἱ δώδεκα ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· ἕνας ἄρχων ἀπὸ κάθε φυλήν, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ ἀρχηγὸς κάθε πατριαρχικῆς οἰκογενείας.

Ἅπαντες οἱ ἀριθμηθέντες καὶ καταγραφέντες Ἰσραηλῖται, κατὰ ὁμάδας ὠργανωμένας, ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἄνω, οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ φέρουν ὅπλα καὶ νὰ παραταχθοῦν εἰς πόλεμον,

Καὶ ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῆς ἀπογραφῆς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ κατὰ ὠργανωμένες ὁμάδες, ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἄνω, οἱ ὁποῖοι ἦσαν γεροὶ καὶ ἀρτιμελεῖς καὶ ἑπομένως ἱκανοὶ νὰ πολεμήσουν,

ἦσαν ἑξακόσιαι τρεῖς χιλιάδες πεντακόσιοι πεντήκοντα.

ἦτο ἑξακόσιες τρεῖς χιλιάδες πεντακόσιοι πενήντα (603.550).

Οἱ δὲ καταγόμενοι ἐκ τῆς φυλῆς καὶ πατριᾶς Λευΐ, οἱ Λευίται, δὲν ἠριθμήθησαν καὶ δὲν κατεγράφησαν μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν,

Ἡ φυλὴ τοῦ Λευῒ ὅμως δὲν ἐπεθεωρήθη, ὥστε νὰ ἀπογραφοῦν καὶ μετρηθοῦν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Λευῒ μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ,

διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

διότι ὁ Κύριος ἐμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«πρόσεχε! Τὴν φυλὴν τοῦ Λευῒ δὲν θὰ τὴν καταμετρήσῃς καὶ δὲν θὰ συμπεριλάβῃς τὸν ἀριθμὸν τῶν Λευϊτῶν μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν,

«Πρόσεξε! Τὴν φυλὴν τοῦ Λευῒ δὲν θὰ τὴν ἐπιθεωρήσῃς καὶ δὲν θὰ ἀπογράψῃς οὔτε θὰ ἀριθμήσῃς τὸ σύνολον τῶν ἀπογόνων της μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν·

ἀλλὰ νὰ ὁρίσῃς τοὺς Λευίτας εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, νὰ ἀναθέσῃς εἰς αὐτοὺς τὴν φροντίδα δι’ ὅλα τὰ σκεύη τῆς Σκηνῆς καὶ δι’ ὅλα ὅσα ὑπάρχουν εἰς αὐτήν. Αὐτοὶ θὰ σηκώνουν καὶ θὰ μεταφέρουν τὴν Σκηνὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της, αὐτοὶ θὰ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτὴν καὶ γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν θὰ κατασκηνώνουν.

ἀντὶ αὐτοῦ νὰ ἀναθέσῃς εἰς τοὺς ἀπογόνους τῆς φυλῆς τοῦ Λευῒ τὴν φροντίδα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὴν φροντίδα ὅλων τῶν ἱερῶν σκευῶν τῆς Σκηνῆς καὶ ὅλων ἐκείνων, ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν. Οἱ Λευῖται θὰ λύουν, θὰ σηκώνουν καὶ θὰ μεταφέρουν τὴν Σκηνὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της· αὐτοὶ θὰ ὑπηρετοῦν ὡς βοηθοὶ τῶν ἱερέων μέσα εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ αὐτοὶ θὰ στρατοπεδεύουν γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνήν.

Ὅταν πρόκειται νὰ μεταφέρουν τὴν Σκηνήν, αὐτοὶ θὰ τὴν διαλύουν καὶ ὅταν πρόκειται νὰ κατασκηνώσετε, αὐτοὶ θὰ τὴν στήνουν. Κάθε ἄλλος μὴ Λευίτης, ὁ ὁποῖος ἤθελε πλησιάσει τὴν Σκηνήν, θὰ ἀποθνήσκῃ.

Ὅταν δὲ πρόκειται νὰ λυθῇ ἡ Σκηνὴ διὰ νὰ μεταφερθῇ, οἱ Λευῖται θὰ τὴν λύουν καὶ θὰ τὴν μεταφέρουν αὐτοὶ θὰ τὴν συνθέτουν καὶ θὰ τὴν στήνουν πάλιν, ὅταν πρόκειται νὰ σταθμεύσετε κάπου· καὶ κάθε ἄλλος ποὺ δεν κατάγεται ἀπὸ τὴν ἱερατικὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ, ἔστω καὶ ἂν εἶναι γνήσιος Ἰσραηλίτης, ὁ ὁποῖος θὰ πλησιάσῃ τυχὸν τὴν Σκηνήν, θὰ ἀποθνῄσκῃ.

Οἱ δὲ ἄλλοι Ἰσραηλῖται θὰ στρατοπεδεύουν καθένας κατὰ τὴν καθωρισμένην ὁμάδα αὐτοῦ ὑπὸ τὸν ἀρχηγὸν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν φυλὴν εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει.

Οἱ ὑπόλοιποι Ἰσραηλῖται (ἐκτὸς τῶν Λευϊτῶν) θὰ στρατοπεδεύουν ὁ καθένας εἰς ὡρισμένην θέσιν, κάτω ἀπὸ τὴν ἀρχηγίαν τοῦ ἄρχοντός του, ἀναλόγως τῆς (ὠργανωμένης στρατιωτικῆς μονάδος εἰς τὴν ὁποίαν ἀνήκει.

Οἱ Λευῖται ὅμως θὰ κατασκηνώσουν ἀπέναντι τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν κύκλῳ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ὥστε οἱ Ἰσραηλῖται νὰ μὴ ἔρχωνται εἰς ἐπαφὴν μὲ τὴν Σκηνὴν καὶ ἔτσι ἁμαρτάνουν. Μόνον οἱ Λευῖται θὰ εἶναι οἱ φρουροὶ καὶ οἱ φύλακες τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου».

Ἐνῳ οἱ Λευῖται θὰ στρατοπεδεύουν ἀπέναντι τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν γύρω-γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἔτσι, ὥστε νὰ μὴ πλησιάζουν οἱ ἄλλοι Ἰσραηλῖται κοντὰ εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ ἁμαρτάνουν, ὁπότε θὰ τιμωρηθοῦν. Μόνον οἱ Λευῖται θὰ εἶναι οἱ φύλακες καὶ οἱ φρουροὶ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου».

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐξετέλεσαν κατὰ πάντα, ὅλα ὅσα ὁ Κύριος εἶχε διατάξει τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών. Ὅπως εἶχε διατάξει, ἔτσι καὶ ἔκαμαν.

Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται συνεμορφώθησαν εἰς ὅλα, ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἄαρων· ὅπως τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ἔκαμαν.

Ὁ Κύριος ἐλάλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν·

Ὁ Θεὸς ἐμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπεν:

«ἂς παραταχθοῦν οἱ Ἰσραηλῖται ὁ ἕνας πλησίον τοῦ ἀλλοῦ εἰς τὰ τάγματά των, ὑπὸ τὴν ὡρισμένην σημαίαν των, κατὰ τὰς φυλάς των, εἰς κάποιαν ἀπόστασιν καὶ κύκλῳ ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἐκεῖ ἂς στρατοπεδεύσουν.

«Ὅταν οἱ Ἰσραηλῖται Θὰ στρατοπεδεύουν, κάθε ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς θὰ παραταχθῇ κοντὰ εἰς τὸν ἄλλον εἰς ὡρισμένον στρατιωτικὸν σῶμα, κάτω ἀπὸ τὴν ὡρισμένην σημαίαν τῆς ἰδικῆς του φυλῆς (δηλαδὴ ἂς παραταχθοῦν κατὰ φυλάς). Οἱ Ἰσραηλῖται θὰ παραταχθοῦν καὶ θὰ στρατοπεδεύσουν γύρω-γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἀλλὰ εἰς κάποιαν ἀπόστασιν ἀπὸ αὐτήν.

Τὸ τάγμα τῆς φυλῆς Ἰούδα μὲ τὰς στρατιωτικάς του δυνάμεις καὶ μὲ ἀρχηγὸν ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα τὸν Ναασσών, υἱὸν τοῦ Ἀμιναδάβ, ἂς στρατοπεδεύσουν πρῶτοι πρὸς τὸ ἀνατολικὸν μέρος.

Αὐτοὶ ποὺ θὰ στρατοπεδεύσουν ὡς ἐμπροσθοφυλακὴ εἰς τὴν ἀνατολικὴν πλευρὰν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ὅπου εἶναι ἡ εἴσοδος πρὸς τὴν Σκηνὴν καὶ ἄρα θέσις τιμητικὴ καὶ κατ’ ἐξοχὴν καιρία, θὰ εἶναι τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα μὲ τὶς στρατιωτικές του δυνάμεις· ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα θὰ εἶναι ὁ Ναασσών, υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις τῆς φυλῆς αὐτῆς ἀνῆλθεν εἰς ἑβδομήκοντα τέσσαρας χιλιάδας ἑξακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῇ καὶ ἀπογραφῇ, ἦσαν ἑβδομῆντα τέσσερις χιλιάδες ἑξακόσιοι (74.600).

Οἱ τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ ἂς στρατοπεδεύσουν πλησίον τῆς φυλῆς Ἰούδα. Ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ ἦτο ὁ Ναθαναὴλ υἱὸς τοῦ Σωγάρ.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἰσσάχαρ μὲ τὶς στρατιωτικές του δυνάμεις· ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰσσάχαρ θὰ εἶναι ὁ Ναθαναήλ, υἱὸς τοῦ Σωγάρ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ αὐτοῦ δύναμις ἀνῆλθεν εἰς πεντήκοντα τέσσαρας χιλιάδας τετρακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ ἦσαν πενῆντα τέσσερις χιλιάδες τετρακόσιοι (54.400).

Πλησίον αὐτῶν θὰ εἶναι στρατοπεδευμένοι οἱ ἐκ τῆς φυλῆς Ζαβουλῶν. Ἀρχηγὸς δὲ τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν ἦτο ὁ Ἐλιὰβ υἱὸς τοῦ Χαιλών.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ζαβουλών μὲ τὶς στρατιωτικές του δυνάμεις· ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ζαβουλὼν θὰ εἶναι ὁ Ἑλιάβ, υἱὸς τοῦ Χαιλών·

Ἡ καταγραφεῖσα στρατιωτικὴ αὐτοῦ δύναμις ἀνῆλθεν εἰς πεντήκοντα ἑπτὰ χιλιάδας τετρακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθ·η καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν πενῆντα ἑπτὰ χιλιάδες τετρακόσιοι (57.400).

Ὅλοι οἱ ἀριθμηθέντες καὶ καταγραφέντες τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς Ἰούδα ἀνῆλθον εἰς ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ἓξ χιλιάδας τετρακοσίους. Αὐτοὶ δὲ πρῶτοι θὰ ἐκκινοῦν κατὰ τὴν ἀναχώρησιν.

Ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, ἦσαν ἑκατὸν ὀγδόντα ἕξι χιλιάδες τετρακόσιοι (186.400). Οἱ στρατιωτικὲς αὐτὲς δυνάμεις θὰ ξεκινοῦν πρῶτες, ὅταν θὰ ἀρχίζῃ ἡ πορεία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς Ρουβὴν θὰ εὑρίσκεται πρὸς νότον καὶ ἀρχηγὸς αὐτοῦ ἦτο ὁ Ἐλισοὺρ υἱὸς τοῦ Σεδιούρ.

Εἰς τὴν νοτίαν πλευρὰν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου θὰ εἶναι στρατοπεδευμένον τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβὴν θὰ εἶναι ὁ Ἑλισούρ, υἱὸς τοῦ Σεδιούρ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτική του δύναμις ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα ἓξ χιλιάδας πεντακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν σαράντα ἕξι χιλιάδες πεντακόσιοι (46.500).

Πλησίον τῆς φυλῆς αὐτῆς στρατοπεδευμένοι θὰ εἶναι οἱ τῆς φυλῆς Συμεὼν καὶ ἀρχηγὸς αὐτῶν ἦτο ὁ Σαλαμιήλ, υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ρουβήν, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Συμεών, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Συμεὼν θὰ εἶναι ὁ Σαλαμιήλ, υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ τῆς φυλῆς Συμεὼν δύναμις ἦτο πεντήκοντα ἐννέα χιλιάδας τριακόσιοι.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν πενῆντα ἐννέα χιλιάδες τριακόσιοι (59.300).

Πλησίον τῆς φυλῆς Συμεὼν θὰ στρατοπεδεύῃ ἡ φυλὴ Γάδ. Ἀρχηγὸς αὐτῆς τῆς φυλῆς ἦτο ὁ Ἑλισὰφ υἱὸς τοῦ Ραγουήλ.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Συμεών, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Γάδ, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Γὰδ θὰ εἶναι ὁ Ἑλισάφ, υἱὸς τοῦ Ραγουήλ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις τῆς φυλῆς αὐτῆς ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα πέντε χιλιάδας ἑξακοσίους πεντήκοντα.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν σαράντα πέντε χιλιάδες ἑξακόσιοι πενῆντα (45.650).

Ὅλοι οἱ ἀριθμηθέντες τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς Ρουβὴν ἀνῆλθον εἰς ἑκατὸν πεντήκοντα μίαν χιλιάδας τετρακοσίους πεντήκοντα. Αὐταὶ αἱ στρατιωτικαὶ μονάδες θὰ ἀκολουθοῦν δεύτεραι κατὰ τὴν ἐκκίνησιν.

Ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, ἦσαν ἑκατὸν πενῆντα μία χιλιάδες τετρακόσιοι πενήντα (151.450). Οἱ στρατιωτικὲς αὐτὲς δυνάμεις θὰ ξεκινοῦν δεύτερες, ὅταν θὰ ρχίζῃ ἡ πορεία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἔπειτα θὰ ἀκολουθήσῃ ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου μὲ τὴν παράταξιν τῶν Λευϊτῶν εἰς τὸ μέσον τῶν ἄλλων στρατοπέδων. Αὐτοὶ ὅπως θὰ στρατοπεδεύουν ἔτσι καὶ θὰ βαδίζουν, ὁ καθένας πλησίον τοῦ ἀρχηγοῦ του.

Κατόπιν θὰ ἀκολουθῇ ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἡ παράταξις τῶν Λευϊτῶν εἰς τὸ μέσον ὅλου τοῦ στρατοπέδου· αὐτοὶ ὅπως θὰ στρατοπεδεύουν, κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ θὰ προχωροῦν· ὁ καθένας κοντὰ εἰς τὸν ὡρισμένον ἀρχηγόν του.

Τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς του Ἐφραὶμ θὰ στρατοπεδεύῃ πρὸς δυσμάς. Ἄρχων τῆς φυλῆς Ἐφραὶμ ἦτο ὁ Ἐλισσαμά, υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ.

Εἰς τὰ δυτικὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου θὰ εἶναι στρατοπεδευμένον τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραὶμ θὰ εἶναι ὁ Ἐλισαμά, υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτική του δύναμις ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα χιλιάδας πεντακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν σαράντα χιλιάδες πεντακόσιοι (40.500).

Πλησίον τῆς φυλῆς Ἐφραὶμ θὰ στρατοπεδεύῃ ἡ φυλὴ τοῦ Μανασσῆ. Ἄρχων τῆς φυλῆς αὐτῆς ἦτο ὁ Γαμαλιήλ, υἱὸς Φαδασσούρ.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραίμ, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ θὰ εἶναι ὁ Γαμαλιήλ, υἱὸς τοῦ Φαδασσούρ·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις αὐτῆς τῆς φυλῆς ἀνῆλθεν εἰς τριάκοντα δύο χιλιάδας διακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν τριάντα δύο χιλιάδες διακόσιοι (32.200).

Πλησίον τῆς φυλῆς Μανασσῆ θὰ στρατοπεδεύῃ ἡ φυλὴ Βενιαμίν. Ἄρχων αὐτῆς ἦτο ὁ Ἀβιδάν, υἱὸς τοῦ Γαδεωνί.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραίμ, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς Βενιαμίν, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Βενιαμὶν θὰ εἶναι ὁ Ἀβιδάν, υἱὸς τοῦ Γαδεωνί·

Ἡ ἀπογραφεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις αὐτῆς τῆς φυλῆς ἀνῆλθεν εἰς τριάκοντα πέντε χιλιάδας τετρακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν τριάντα πέντε χιλιάδες τετρακόσιοι (35.400).

Ὅλοι οἱ ἀριθμηθέντες τοῦ στρατεύματος ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραὶμ ἦσαν ἑκατὸν ὀκτὼ χιλιάδες ἑκατόν. Αὐτοὶ θὰ ξεκινοῦν τρίτοι εἰς ἑκάστην ἀναχώρησιν.

Ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, ἦσαν ἑκατὸν ὀκτὼ χιλιάδες ἑκατὸν (108.100). Οἱ στρατιωτικὲς αὐτὲς δυνάμεις θὰ ξεκινοῦν τρίτες κατὰ σειράν, ὅταν θὰ ἀρχίζῃ ἡ πορεία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Πρὸς βορρᾶν θὰ στρατοπεδεύῃ τὸ σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Δὰν μὲ τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν. Ἄρχων τῆς φυλῆς αὐτῆς ἦτο ὁ Ἀχιέζερ, υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί.

Εἰς τὰ βόρεια τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου θὰ εἶναι στρατοπεδευμένον τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Δάν, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Δὰν θὰ εἶναι ὁ Ἀχιέζερ, υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί·

Ἡ καταριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις αὐτῆς ἀνῆλθεν εἰς ἑξήκοντα δύο χιλιάδας ἑπτακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν ἑξῆντα δύο χιλιάδες ἑπτακόσιοι (62.700).

Πλησίον τῆς φυλῆς Δάν θὰ στρατοπεδεύῃ ἡ φυλὴ τοῦ Ἀσήρ. Ἄρχων τῆς φυλῆς αὐτῆς ἦτο ὁ Φαγεήλ, υἱὸς τοῦ Ἐχράν.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Δάν, ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Ἀσήρ, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἀσὴρ θὰ εἶναι ὁ Φαγεήλ, υἱὸς τοῦ Ἐχράν·

Ἡ ἀριθμηθεῖσα καὶ ἀπογραφεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις αὐτῆς ἀνῆλθεν εἰς τεσσαράκοντα μίαν χιλιάδας πεντακοσίους.

ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν σαράντα μία χιλιάδες πεντακόσιοι (41.500).

Πλησίον τῆς φυλῆς Ἀσὴρ θὰ στρατοπεδεύουν οἱ τῆς φυλῆς Νεφθαλείμ. Ἄρχων τῆς φυλῆς αὐτῆς ἦτο ὁ Ἀχιρέ, υἱὸς τοῦ Αἰνάν.

Κοντὰ εἰς τὴν φυλὴν Δάν, ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος, θὰ στρατοπεδεύσῃ τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Νεφθαλί, καὶ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Νεφθαλὶ θὰ εἶναι ὁ Ἀχιρέ, υἱὸς τοῦ Αἰνάν.

Ἡ ἀριθμηθεῖσα στρατιωτικὴ δύναμις αὐτοῦ ἀνῆλθεν εἰς πενήκοντα τρεῖς χιλιάδας τετρακοσίους.

Ἡ στρατιωτική του δύναμις, ποὺ εἶχεν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ, ἦσαν πενῆντα τρεῖς χιλιάδες τετρακόσιοι (53.400).

Ὅλοι οἱ ἀριθμηθέντες καὶ καταγραφέντες εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς τοῦ Δάν ἀνήρχοντο εἰς ἑκατὸν πεντήκοντα ἑπτὰ χιλιάδας ἑξακοσίους. Τελευταῖοι αὐτοὶ θὰ ξεκινοῦν, κατὰ τὰ τάγματα αὐτῶν εἰς ἑκάστην ἀναχώρησιν.

Ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν εἰς τὸ στρατιωτικὸν σῶμα τῆς φυλῆς τοῦ Δάν, ἦσαν ἑκατὸν πενῆντα ἑπτὰ χιλιάδες ἑξακόσιοι (157.600). Οἱ στρατιωτικὲς αὐτὲς δυνάμεις θὰ ξεκινοῦν τελευταῖες κατὰ σειράν, ὅταν θὰ ἀρχίζῃ ἡ πορεία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρίθμησις καὶ καταγραφὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὰς φυλὰς αὐτῶν. Τὸ σύνολον τῶν ἀριθμηθέντων μὲ τὰς στρατιωτικάς των δυνάμεις, ἀνῆλθον εἰς ἑξακοσίας τρεῖς χιλιάδας πεντακοσίους πεντήκοντα.

Αυτὴ εἶναι ἡ ἐπιθεώρησις, ἀπογραφὴ καὶ ἀρίθμησις τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ φυλές· τὸ σύνολον αὐτῶν ποὺ εἶχαν ἐπιθεωρηθῆ, ἀπογραφῆ καὶ ἀριθμηθῆ μὲ ὅλες τὶς στρατιωτικές των δυνάμεις ἦταν ἑξακόσιες τρεῖς χιλιάδες πεντακόσιοι πενήντα (603.550).

Οἱ Λευῖται ὅμως δὲν ἀπεγράφησαν μαζῆ μὲ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτας, διότι αὐτὴν τὴν ἐντολὴν εἶχε δώσει ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Οἱ Λευῖται ὅμως δεν εἶχαν ἐπιθεωρηθῆ, οὔτε εἶχαν ἀπογραφῆ καὶ ἀριθμηθῆ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν ποὺ ἔδωσεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐξετέλεσαν ὅλα ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσέως. Παρετάχθησαν κατὰ τὰ σώματα αὐτῶν καὶ ἔτσι ἐξεκινοῦσαν πάντοτε, ὁ ἕνας πλησίον τοῦ ἄλλου τακτοποιημένοι κατὰ δήμους καὶ πατριαρχικὰς οἰκογενείας.

Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται συνεμορφώθησαν πρὸς ὅλα, ὅσα εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν· ἐστρατοπέδευσαν κατὰ στρατιωτικὰ τάγματα καὶ ἐξεκινοῦσαν καὶ ἐπροχωροῦσαν ὁ ἕνας κοντὰ εἰς τὸν ἄλλον ὠργανωμένοι κατὰ τὶς μεγάλες συγγένειες καὶ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες.

Οἱ ἀπόγονοι του Ἀαρὼν καὶ τοῦ Μωϋσῆ κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος Σινά, ἦσαν οἱ ἑξῆς·

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀαρὼν καὶ τοῦ Μωϋσῆ τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ἐμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, ἦσαν οἱ ἀκόλουθοι:

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν εἶναι: Πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἀαρὼν ἦτο ὁ Ναβὰδ· ἠκολούθησαν ἔπειτα ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρὼν ἦσαν ὁ Ναδάβ, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ ὁ πρωτότοκος, ὁ Ἀβιούδ, ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, οἱ ὁποῖοι καὶ ἔγιναν ἱερεῖς χρισμένοι μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον καὶ τῶν ὁποίων τὰ χέρια ἔλαβον τὴν χάριν νὰ ἐκτελοῦν τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα.

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι εἶχαν χρισθῆ μὲ ἅγιον ἔλαιον ἀπὸ τὸν Μωϋσῆν καὶ τῶν ὁποίων τὰ χέρια ἔγιναν ἄξια καὶ ἀφιερώθησαν εἰς τὴν ἱερατικὴν διακονίαν.

Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ ἐτιμωρήθησαν καὶ ἀπέθανον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διότι εἶχον προσφέρει ἐνώπιόν του ξένον κοσμικὸν πῦρ εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινά. Αὐτοὶ ἀπέθανον ἄτεκνοι, τὰ δὲ ἱερατικὰ καθήκοντα ἐξεπλήρωναν ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ μαζῆ μὲ τὸν πατέρα των, τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών.

Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ ἐτιμωρήθησαν καὶ ἀπέθαναν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, ὅταν προσέφεραν ἐμπρός του φωτιὰν συνηθισμένην, κοσμικὴν καὶ ὄχι ἁγίαν (ἱεράν), ἀπὸ αὐτὴν ποὺ εἶχεν ἀνάψει ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς ἀπὸ τὸν οὐρανόν· τὸ γεγονὸς τοῦτο συνέβη, ὅταν ἦσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ. Ὁ Ναδὰβ καὶ ὁ Ἀβιοὺδ δὲν εἶχαν παιδιά· δι’ αὐτὸ τὰ ἱερατικὰ καθήκοντα ἀνέλαβαν ὁ Ἐλεάζαρ καὶ ὁ Ἰθάμαρ μαζὶ μὲ τὸν πατέρα των, τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ὑπὸ τὶς διαταγές του.

Ὁ Κύριος ὡμίλησε προς τον Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Θεὸς ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«νὰ πάρῃς τὴν φυλὴν Λευΐ καὶ νὰ τὴν παρουσιάσῃς ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν αὐτὸν εἰς τὰ ἱερατικά του καθήκοντα.

«Πάρε τὴν φυλὴν Λευῒ καὶ παρουσίασέ την ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρών, διὰ νὰ τὸν ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερατικά του ἔργα·

Αὐτοί, ἀντὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἀντὶ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν, θὰ φρουροῦν νύκτα καὶ ἡμέραν κύκλῳ ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς.

αὐτοὶ θὰ φρουροῦν ἡμέραν καὶ νύκτα τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ τὴν φροντίζουν καὶ θὰ τὴν ἐπιμελοῦνται, ἀντὶ τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν· οἱ ἴδιοι ἐπίσης θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ διακονήματα τῆς Σκηνῆς.

Θὰ φυλάττουν ὅλα τὰ σκεύη τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ προσφέρουν εἰς αὐτὴν ὅλας τὰς ὑπηρεσίας ὑπὲρ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτοὶ θὰ φρουροῦν καὶ θὰ φροντίζουν δι’ ὅλα τὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, θὰ φρουροῦν καὶ θὰ διακονοῦν εἰς αὐτὴν εἰς ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ ἔχουν ὑποχρέωσιν νὰ ἐκτελοῦν οἱ Ἰσραηλῖται.

Θὰ δώσῃς τοὺς Λευίτας ὡς βοηθοὺς εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ εἰς τοὺς υἱούς του, τοὺς ἱερεῖς. Δῶρον ἔχουν δοθῆ αὐτοὶ εἰς ἐμὲ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν.

Καὶ θὰ παραδώσῃς τοὺς Λευῖτες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του τῶν ἱερέων· οἱ Λευῖται ἔχουν ξεχωρισθῆ καὶ ἔχουν δοθῆ ὡς ἀποκλειστικὸν δῶρον εἰς ἐμὲ ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτες.

Τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς θὰ ὁρίσῃς διὰ τὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, νὰ ἐκτελοῦν δηλαδὴ τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, τόσον τὰ ἀναφερόμενα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅσον καὶ τὰ ἀναφερόμενον τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ καταπετάσματος εἰς τὰ ἅγια. Ἄνθρωπος ἀπὸ ἄλλην φυλήν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγίσῃ τὰ καθιερωμένα αὐτὰ σκεύη, θὰ ἀποθάνῃ».

Θὰ ὁρίσῃς δὲ ὡς ἱερεῖς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου τὸν ἀρχιερέα Ἄαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του τοὺς ἱερεῖς· αὐτοὶ θὰ ἐκτελοῦν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα, ποὺ ἔχουν σχέσιν μὲ τὸ Θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ μὲ ὅσα εἶναι εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ καταπετάσματος, εἰς τὰ Ἅγια· καὶ κάθε ἄλλος, ποὺ δὲν εἶναι ἱερεὺς ἢ Λευίτης, ὁ ὁποῖος θὰ πλησιάσῃ καὶ θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἅγια σκεύη, θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον».

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ἰδοὺ ἐγὼ ἔχω πάρει τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν Ισραηλιτῶν ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων, ἐκείνων δηλαδὴ οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς γεννήσεώς των ἀνοίγουν τὴν μήτραν. Οἱ Λευῖται θὰ ἀντικαθιστοῦν καὶ θὰ λυτρώνουν τοὺς πρωτοτόκους ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ὡς ἐκ τούτου θὰ ἀνήκουν εἰς ἐμέ,

«Νά, ἔχω λάβει τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὡς ἀντάλλαγμα ὅλων τῶν πρωτοτόκων, δηλαδὴ ἐκείνων ποὺ μὲ τὴν γέννησίν των ἀνοίγουν πρῶτα τὴν μήτραν τῆς μητέρας των μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Οἱ Λευῖται θὰ ἀντικαθιστοῦν τὰ πρωτότοκα παιδιὰ τοῦ Ἰσραήλ· αὐτοὶ θὰ ἀνήκουν ἐξ ὁλοκλήρου εἰς ἐμέ,

διότι εἰς ἐμὲ ἀνήκει κάθε πρωτότοκον. Κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐθανάτωσα κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἔδωσα ἐντολὴν νὰ ἀφιερώνεται εἰς ἐμὲ κάθε πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Ἰδικά μου εἶναι τὰ πρωτότοκα· ἐγὼ δὲ εἶμαι ὁ Κύριος αὐτῶν».

διότι κάθε πρωτότοκον παιδὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἀνήκει ὡς ἀπαρχὴ εἰς ἐμέ, τὸν δοτῆρα τῆς ζωῆς· ἀλλὰ καὶ διότι τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκτύπησα καὶ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων, τὰ δὲ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραὴλ ἐγλύτωσαν, διέταξα νὰ χωρίσουν καὶ νὰ ἀφιερώσουν εἰς ἐμὲ κάθε πρωτότοκον μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· κάθε πρωτότοκον ἀνθρώπου ἢ ζώου· ὥστε εἰς ἐμὲ ἀνήκουν τὰ πρωτότοκα ὡς ἔκφρασις εὐγνωμοσύνης· ἀντὶ νὰ ἔχω δὲ τὰ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραήλ, θὰ ἔχω τοὺς Λευῖτες εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Οἱ Λευῖται εἶναι ἰδικοί μου· ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριός των».

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον Σινὰ λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ καὶ εἶπε:

«κάμε ἐπιθεώρησιν καὶ ἀρίθμησιν τῆς φυλῆς Λευῒ κατὰ τοὺς πατριαρχικοὺς αὐτῶν οἴκους, κατὰ δήμους, κατὰ συγγενείας. Καταγράψατε καὶ ἀριθμήσατε πᾶν ἄρρεν τέκνον των ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω».

«Νὰ ἐπισκεφθῇς καὶ νὰ ἀριθμήσῃς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λευῒ κατὰ πατριαρχικὲς οἰκογένειες, κατὰ δήμους καὶ κατὰ φυλές· νὰ ἐπισκεφθῆτε καὶ νὰ ἀριθμήσετε κάθε ἀρσενικὸν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἐπεθεώρησαν καὶ ἠρίθμησαν αὐτοὺς σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν τοὺς ἐπεσκέφθησαν καὶ τοὺς ἀρίθμησαν σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ τοὺς ἔδωκεν ὁ Κύριος.

Οἱ δὲ υἱοὶ τοῦ Λευῒ ἦσαν κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ὁ Γεδσών, ὁ Κάαθ, καὶ ὁ Μεραρί.

Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν τριῶν υἱῶν τοῦ Λευῒ ἦσαν τὰ ἀκόλουθα: Γεδσών, Καὰθ καὶ Μεραρί.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν καὶ τῶν δήμων αὐτῶν ἦσαν, Λοβενὶ καὶ Σιεμεΐ.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν Λοβενὶ καὶ Σεμεΐ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ μὲ τοὺς ὁμωνύμους δήμους των ἦσαν, Ἀμράμ, Ἰασαάρ, Χέβρὼν καὶ Ὀζιήλ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν ὁ Ἀμράμ, ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζιήλ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ μὲ τοὺς ὁμωνύμους δήμους των ἦσαν, ὁ Μοολὶ καὶ ὁ Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Λευϊτῶν κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ καὶ τῶν δήμων, ποὺ εἶχαν τὰ ὀνόματά των, ἦσαν ὁ Μοολὶ καὶ ὁ Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Λευϊτῶν χωρισμένοι κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες.

Ἀπὸ τὸν Γεδσὼν κατάγεται ὁ δῆμος τοῦ Λοβενὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Σεμεΐ. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Γεδσών.

Ἀπὸ τὸν Γεδσὼν κατάγονται ὁ δῆμος τοῦ Λοβενὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Σεμεΐ· αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Γεδσωνιτῶν.

Ἔγινεν ἐπιθεώρησις καὶ ἀρίθμησις παντὸς ἀρσενικοῦ ἀπὸ μηνὸς καὶ ἐπάνω καὶ εὑρέθησαν ἑπτὰ χιλιάδες πεντακόσιοι.

Ἔγινε ἡ ἐπιθεώρησις, ἡ ἀρίθμησις καὶ ἡ ἀπογραφὴ ὅλων τῶν ἀρρένων τῶν δήμων αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω· κατὰ τὴν ἀρίθμησιν καὶ τὴν ἀπογραφὴν εὑρέθησαν συνολικῶς ἑπτὰ χιλιάδες πεντακόσιοι (7.500).

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν θὰ στρατοπεδεύουν πρὸς δυσμάς, ὄπισθεν ἀπὸ τὴν Σκηνήν.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦθ Γεδσὼν θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ πίσω μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ δυτικά.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τοῦ δήμου τοῦ Γεδσὼν ἦτο ὁ Ἐλισάφ, υἱὸς τοῦ Δαήλ.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Γεδσωνιτῶν ἦταν ὁ Ἐλισάφ, ὁ υἱὸς τοῦ Δαήλ.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Γεδσὼν ἐφυλάσσοντο ἐκ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, αὐτὴ αὕτη ἡ Σκηνή, τὸ κάλυμμά της, τὸ παραπέτασμα τὸ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν τὴν ἰδίαν τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον κάλυμμα τῆς Σκηνῆς καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς εἰσόδου τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου,

τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, τὸ καταπέτασμα τῆς θύρας τῆς αὐλῆς, ἡ ὁποία εἶναι ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Σκηνὴν μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα αὐτοῦ.

τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς καὶ τὸ καταπέτασμα τῆς εἰσόδου τῆς αὐλῆς, ποὺ εἶναι ἀπέναντι τῆς Σκηνῆς· ἐπίσης ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φροντίδα ὅλων ἐκείνων, ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτά.

Ἐκ τοῦ Καὰθ προῆλθε πρῶτος ὁ δῆμος Ἀμράμ, δεύτερος ὁ δῆμος Ἰσαάρ, τρίτος ὁ δῆμος Χεβρὼν καὶ τέταρτος ὁ δῆμος Ὀζιήλ. Αὐτοὶ εἶναι, οἱ τέσσαρες κατὰ σειρὰν δῆμοι οἱ προελθόντες ἀπὸ τὸν Καάθ.

Ἀπὸ τὸν Καὰθ κατάγονται πρῶτος ὁ δῆμος τοῦ Ἀμράμ, δεύτερος ὁ δῆμος τοῦ Ἰσσαάρ, τρίτος ὁ δῆμος τοῦ Χεβρὼν καὶ τέταρτος ὁ δῆμος τοῦ Ὀζιήλ· αὐτοί οἱ τέσσερις εἶναι οἱ δῆμοι τῶν Κααθιτῶν.

Εἰς τοὺς δήμους αὐτοὺς κατεμετρήθησαν ἀρσενικὰ ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω ὀκτὼ χιλιάδες ἑξακόσια. Αὐτοὶ εἶχον καθῆκον νὰ φρουροῦν τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς.

Τὸ σύνολον τῶν ἀρρένων τῶν Κααθιτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω ἦσαν ὀκτὼ χιλιάδες ἑξακόσιοι (8.600). Αὐτοὶ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ μεταφέρουν τὰ ἁγιώτερα ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Οἱ δῆμοι τῶν υἱῶν τοῦ Καὰθ θὰ στρατοπεδεύουν νοτίως τῆς Σκηνῆς.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Καὰθ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ δεξιὸν μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ νότια.

Ἄρχων δὲ τῶν πατριαρχικῶν οἴκων, τῶν δήμων τοῦ Καὰθ ἦτο ὁ Ἑλισαφάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ὀζιήλ.

Ἀρχηγὸς τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Κααθιτῶν ἦταν ὁ Ἐλισαφάν, ὁ υἱὸς τοῦ Ὀζιήλ.

Αὐτοὶ εἶχον καθῆκον νὰ φροντίζουν διὰ τὴν κιβωτόν, διὰ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως, διὰ τὴν ἑπτάφωτον λυχνίαν, διὰ τὰ θυσιαστήρια καὶ δι’ ὅλα τὰ σκεύη τοῦ ἁγίου, μὲ τὰ ὁποία λειτουργοῦν, διὰ τὸ ἐπάνω σκέπασμα τῆς Σκηνῆς καὶ τὰ ἐξαρτήματα ὅλων αὐτῶν.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὴν Κιβωτόν, τὴν τράπεζαν τῆς Προθέσεως, τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν, τὰ δύο θυσιαστήρια καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ χρησιμοποιοὺν οἱ ἱερεῖς κατὰ τὴν λατρείαν εἰς τὰ Ἅγια· ἐπίσης ἔπρεπε νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὸ τρίτον παραπέτασμα, τὸ παραπέτασμα τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων. Ἀκόμη ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φροντίδα ὅλων ἐκείνων ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀρχηγὸς δὲ τῶν ἀρχόντων τῆς φυλῆς Λευῒ ἦτο ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, ἔχων ὡς καθῆκον νὰ μεριμνᾷ διὰ τήρησιν καὶ φρούρησιν ὅλων γενικῶς τῶν ἁγίων αὐτῶν ἀντικειμένων.

Ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀρχηγῶν τῶν Λευϊτῶν ἦταν ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών. Αὐτὸς εἶχε τὴν ἐπίβλεψιν καὶ τὴν ἐποπτείαν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἐφρόντιζαν διὰ τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ἀπὸ τὸν Μεραρὶ προῆλθεν ὁ δῆμος Μοολὶ καὶ ὁ δῆμος Μουσί. Αὐτοὶ εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Μεραρί.

Ἀπὸ τὸν Μεραρὶ κατάγονται ὁ δῆμος τοῦ Μοολὶ καὶ ὁ δῆμος τοῦ Μουσί· αὐτοὶ οἱ δύο εἶναι οἱ δῆμοι τοῦ Μεραρί.

Ἔγινεν ἐπιθέωρησις καὶ καταγραφὴ παντὸς ἀρσενικοῦ ἀπὸ μηνὸς καὶ ἄνω καὶ εὑρέθησαν ἓξ χιλιάδες πεντήκοντα.

Ἡ ἐπιθεώρησις, ἡ ἀρίθμησις καὶ ἡ ἀπογραφὴ ὅλων τῶν ἀρρένων τῶν δήμων αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, ἔδωκε ὡς σύνολον τὸν ἀριθμὸν τῶν ἕξι χιλιάδων πενῆντα (6.050)·

Ἀρχηγὸς τοῦ πατριαρχικοῦ οἴκου τοῦ δήμου Μεραρὶ ἦτο ὁ Σουριήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιχαίλ. Αὐτοὶ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὰ πλάγια τῆς Σκηνῆς πρὸς βορρᾶν.

ἀρχηγὸς δὲ τῆς πατριαρχικῆς οἰκογενείας τῶν Μεραριτῶν ἦταν ὁ Σουριήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀβιχαίλ· οἱ ἀπόγονοι τοῦ Μεραρὶ θὰ στρατοπεδεύουν εἰς τὸ ἀριστερὸν μέρος τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ βόρεια.

Ὡς ἔργον εἰς τοὺς υἱοὺς Μεραρὶ εἶχεν ἀνατεθῆ ἡ φροντὶς διὰ τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς, τοὺς μοχλούς, τοὺς στύλους καὶ τὰ βάθρα καὶ δι’ ὅλα γενικῶς τὰ ἐξαρτήματά των,

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρὶ εἶχαν ὡς ἀποστολὴν νὰ φρουροῦν καὶ νὰ φροντίζουν διὰ τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς, τοὺς μοχλούς, τοὺς στύλους καὶ τὰ βάθρα της καὶ δι’ ὅλα τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα, ποὺ εἶχαν σχέσιν μὲ τὰ ἐξαρτήματα αὐτὰ τῆς Σκηνῆς.

διὰ τοὺς στύλους τῆς αὐλῆς κύκλῳ, διὰ τὰς βάσεις αὐτῶν, τοὺς πασσάλους καὶ τὰ σχοινία των.

Ἀκόμη ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φρούρησιν, φροντίδα καὶ μεταφορὰν τῶν στύλων καὶ τῶν τεσσάρων πλευρῶν τῆς αὐλῆς τῆς Σκηνῆς, τῶν βάθρων, τῶν πασσάλων καὶ τῶν σχοινιῶν της.

Κατὰ πρόσωπον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ πρὸς ἀνατολὰς θὰ εἶναι στρατοπεδευμένοι ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν μὲ τοὺς υἱούς του, διὰ νὰ ἔχουν τὴν φροντίδα τῆς Σκηνῆς καὶ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας. Κάθε ἄνθρωπος ἀπὸ ἄλλην φυλήν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἱερὰ αὐτὰ ἀντικείμενα, θὰ ἀποθνήσκῃ.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ στρατοπεδεύουν ἐμπρὸς εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὸ ἀνατολικὸν μέρος. Αὐτοὶ ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φρούρησιν καὶ τὴν φροντίδα τοῦ Ἁγιαστηρίου· οἱ ἴδιοι ἐπίσης ἐπρόσφεραν τὶς προσφορὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Κάθε ἄλλος, ποὺ δεν ἀνήκει εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ, ἔστω καὶ ἂν εἶναι Ἰσραηλίτης, ὁ ὁποῖος θὰ πλησιάσει καὶ θὰ ἐγγίσῃ τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, θὰ τιμωρῆται μὲ θάνατον.

Ὅλα τὰ ἄρρενα τῶν Λευϊτῶν, τὰ ὁποία ἐπεσκέφθη καὶ ἠρίθμησεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω εὑρέθησαν εἴκοσι δύο χιλιάδες.

Ὁ συνολικὸς ἀριθμὸς τῶν ἀρρένων τῶν Λευϊτῶν, ἀπὸ τῆς ἡλικίας του ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, τοὺς ὁποίους ὁ Μωϋσῆς καὶ Ἀαρών, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, εἶχαν ἐπιθεωρήσει, ἀριθμήσει καὶ ἀπογράψει κατὰ δήμους, ἦταν εἴκοσι δύο χιλιάδες (22.000).

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἀρίθμησε τώρα κάθε ἀρσενικὸν πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω καὶ κράτησε τὸν συνολικὸν ἀριθμόν.

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: «Νὰ ἐπιθεωρήσῃς, νὰ ἀριθμήσῃς καὶ νὰ ἀπογράψῃς κάθε πρωτότοκον ἀρσενικὸν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω καὶ νὰ συγκεντρώσεις τὸν συνολικὸν ἀριθμόν των.

Θὰ λάβῃς καὶ θὰ ἀφιερώσῃς εἰς ἐμὲ τοὺς Λευίτας - ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ποὺ διατάσσω - ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τὰ ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων, ποὺ ἔχουν γεννηθῆ ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν».

Καὶ θὰ λάβῃς τοὺς Λευῖτες καὶ θὰ τοὺς ἀφιερώσῃς εἰς ἐμέ - ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ ἐγὼ διατάσσω - ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· τὸ ἴδιον θὰ κάμῃς καὶ δι’ ὅλα τὰ κατοικίδια ζῶα τῶν Λευϊτῶν, ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων κατοικιδίων ζώων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ὁ Μωϋσῆς ἐπεθεώρησε καὶ ἠρίθμησεν ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐπεθεώρησε, ἀρίθμησε καὶ ἀπέγραψε ὅλα τὰ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ὁ Κύριος.

Ὅλα δὲ τὰ πρωτότοκα ἀρσενικά, τὰ ἀριθμηθέντα ἀτομικῶς ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω εὑρέθησαν ὅτι εἶναι εἴκοσι δύο χιλιάδες διακόσια ἑβδομήκοντα τρία.

Ὅλα τὰ πρωτότοκα ἀρσενικά, ποὺ εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τοῦ ἑνὸς μηνὸς καὶ ἄνω, ἔφθασαν εἰς τὸν ἀριθμὸν τῶν εἴκοσι δύο χιλιάδων διακοσίων ἑβδομῆντα τριῶν (22.273).

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«πάρε τοὺς Λευίτας ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τὰ ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ τῶν ζώων τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν. Οἱ Λευῖται θὰ εἶναι ἰδικοί μου, θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν μου, Ἐγὼ ὁ Κύριος δίδω τὴν ἐντολήν.

«Πάρε τοὺς Λευῖτες ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τὰ κατοικίδια ζῶα τῶν Λευϊτῶν ἀντὶ τῶν κατοικιδίων ζώων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· καὶ οἱ Λευῖται θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς ἐμέ· ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ἐγὼ διατάσσω.

Διὰ δὲ τὰ διακόσια ἑβδομήκοντα τρία πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν, αὐτὰ ποὺ πλεονάζουν ἐν συγκρίσει μὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν Λευϊτῶν, θὰ λάβῃς χρήματα διὰ τὴν λύτρωσίν των.

Καὶ ἐπειδὴ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἶναι κατὰ 273 περισσότερα τῶν Λευιτῶν, θὰ λάβῃς χρήματα, διὰ νὰ ἑξαγοράσῃς αὐτὰ τὰ 273.

Θὰ πάρῃς δι’ ἕκαστον ἄτομον πέντε σίκλους ἀργυρίου (60 περίπου γραμμάρια) τὰ ὁποία θὰ καταβληθοῦν βάσει τοῦ χρησιμοποιουμένου διδράχμου εἰς τὸν ναόν. Ὁ σίκλος ἔχει εἴκοσι ὀβολούς.

Διὰ κάθε πρωτότοκον τῶν Ἰσραηλιτῶν θὰ λάβῃς πέντε σίκλους, συμφώνως πρὸς τὸ ἐπίσημον μέτρον τοῦ ἱεροῦ σίκλου (διδράχμου), τὸ ὁποῖον (ἱερὸς σίκλος) ἔχει εἴκοσι ὀβολοὺς (= 60 ἢ κατ’ ἄλλους 84 γραμμάρια ἀργυροῦ).

Τὸ ἀργύριον αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἐξαγορὰν τῶν πρωτοτόκων θὰ τὸ παραδώσῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του».

Τὰ χρήματα αὐτὰ θὰ τὰ παραδώσῃς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς ὡς λύτρα διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν 273 πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ εἶναι περισσότερα».

Ἔλαβον ὁ Μωϋσῆς διὰ τὴν ἐξαγορὰν τῶν πλεοναζόντων πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν τὸ καθορισθὲν ἀργύριον ὡς λύτρον διὰ τοὺς ἀρθμητικῶς ὑστεροῦντας Λευίτας.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἔλαβε τὰ χρήματα τῆς ἑξαγορᾶς τῶν 273 πρωτοτόκων τοῦ Ἰσραήλ (ποὺ ἐπλεόναζαν) ὡς λύτρα τῶν Λευϊτῶν, ποὺ ἦσαν ὀλιγώτεροι·

Ἀπὸ τοὺς πρωτοτόκους Ἰσραηλίτας ἐπῆρεν ἀργύριον, τὸ ὁποῖον ἀνῆλθεν εἰς χίλιους τριακόσιους ἑξήκοντα πέντε σίκλους, (δέκα τέσσαρα καὶ ἥμισυ περίπου κιλά) σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ὁ ὁποῖος ἐκυκλοφόρει καὶ ἐχρησιμοπουεῖτο εἰς τὸν ἱερὸν χῶρον τῆς Σκηνῆς.

ἀπὸ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔλαβε τὸ ποσόν, τὸ ὁποῖον ἦταν χίλιοι τριακόσιοι ἑξῆντα πέντε σίκλοι, ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς ἐκείνους σίκλους ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο ἐπισήμως εἰς τὸν χῶρον τοῦ ναοῦ (= 16.380 ἢ κατ’ ἄλλους 22.932 γραμμάρια ἀργύρου).

Παρέδωσε δὲ τὰ χρήματα αὐτά, τὰ λύτρα τῶν πλεοναζόντων πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως ὁ Κύριος εἶχε διατάξει τὸν Μωϋσῆν.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς παρέδωσε τὰ χρήματα, μὲ τὰ ὁποῖα εἶχαν ἑξαγορασθῆ τὰ 273 πρωτότοκα τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ ἦσαν περισσότερα τῶν Λευϊτῶν, εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε διατάξει ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρὼν καὶ εἶπεν:

«ἀρίθμησε καὶ λάβε ἀπὸ τὴν φυλὴν Λευῒ ὅλους τους ἀπογόνους τοῦ Καὰθ κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας,

«Ἀρίθμησε καὶ λάβε ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Λευῒ τὸ σύνολον τῶν υἱῶν τοῦ Καάθ, κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες.

ἡλικίας ἀπὸ εἴκοσι πέντε ἕως πεντήκοντα ἐτῶν, ὅλους αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν καὶ ἐκτελοῦν ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ χρειάζονται.

Καὶ ἀπόγραψε ὅλους ὅσοι ἔχουν ἡλικίαν ἀπὸ εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλους ὅσοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς ὅλα τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς λειτουργίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Αὐταὶ θὰ εἶναι αἱ ὑπηρεσίαι τῶν υἱῶν Καὰθ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου· θὰ ἀναφέρονται εἰς τὰ ἅγια σκεύη καὶ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς.

Οἱ ὑπηρεσίες τῶν υἱῶν τοῦ Καὰθ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου θὰ εἶναι αὐτές: Θὰ ἀσχολοῦνται μὲ τὰ πλέον ἱερὰ σκεύη καὶ ἅγια ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς.

Ὅταν πρόκειται νὰ ἀναχωρήσῃ ὁ λαός του Ἰσραήλ ἀπὸ τὸν τόπον τῆς κατασκηνώσεώς του, θὰ εἰσέλθουν ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του εἰς τὴν Σκηνήν, θὰ κατεβάσουν τὸ καταπέτασμα, ποὺ χωρίζει τὰ ἅγια ἀπὸ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ μὲ αὐτὸ θὰ σκεπάσουν ἐξ ὁλοκλήρου τὴν κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου.

Ὅταν τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν πρόκειται νὰ μετακινηθῇ καὶ ἀρχίσῃ τὴν πορείαν του, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του οἱ ἱερεῖς θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ κατεβάζουν τὸ ἐσωτερικὸν παραπέτασμα, τὸ ὁποῖον χωρίζει τὰ Ἅγια ἀπὸ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, καὶ με αὐτὸ θὰ σκεπάζουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου.

Ἐπάνω ἀπὸ αὐτὴν θὰ θέσουν καὶ ἕνα ἄλλο σκέπασμα ἀπὸ δέρμα χρώματος κυανοῦ. Ἐπάνω δὲ καὶ ἀπὸ αὐτὸ θὰ θέσουν τρίτον κάλυμμα ἀπὸ ὕφασμα χρώματος κυανοῦ. Θὰ περάσουν δὲ τοὺς ἀναφορεῖς εἰς τοὺς δακτυλίους τῆς κιβωτοῦ.

Εἰς τὴν σκεπασμένην Κιβωτὸν θὰ θέτουν δεύτερον σκέπασμα κατασκευασμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ)· κατόπιν ἐπάνω εἰς ὅλα αὐτὰ θὰ βάλουν τρίτον σκέπασμα ἀπὸ ὕφασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ). Τέλος θὰ περάσουν τοὺς ἀναφορεῖς (τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφορᾶς) εἰς τοὺς κρίκους τῆς Σκηνῆς.

Τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὸ καταπέτασμα τὸ χωρίζον τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, θὰ καλύψουν μὲ ὁλοπύρφυρον ὕφασμα, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ πινάκια, τὰ ὁποία εὑρίσκονται ἐπάνω εἰς αὐτήν, τὰ θυμιατήρια, τὰ ποτήρια καὶ τὰ δοχεῖα, διὰ τῶν ὁποίων γίνεται ἡ σπονδῆ τοῦ οἴνου. Θὰ καλυφθοῦν ἐπίσης καὶ οἱ δώδεκα ἄρτοι, οἱ ὁποῖοι πρέπει νὰ εὑρίσκωνται πάντοτε ἐπάνω εἰς αὐτήν.

Τὴν Τράπεζαν τῶν Ἄρτων τῆς Προθέσεως, ποὺ εὑρίσκεται ἐμπρὸς εἰς τὸ παραπέτασμα τῶν Ἁγίων τῶν Ἁγίων, θὰ σκεπάσουν μὲ ὕφασμα ὁλοκόκκινον. Θὰ σκεπάσουν ἐπίσης καὶ τὶς πιατέλλες καὶ τὰ θυμιατήρια καὶ τὰ κύπελλα καὶ τὰ δοχεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα γίνονται οἱ θυσίες τοῦ κρασιοῦ (σπονδές). Εἰς τὴν Τράπεζαν τῶν Ἄρτων τῆς Προθέσεως θὰ ὑπάρχουν πάντοτε οἱ δώδεκα ἄρτοι. Θὰ εἶναι δὲ καὶ αὐτοὶ σκεπασμένοι κατὰ τὴν μεταφοράν.

Ἐπάνω εἰς τὴν τράπεζαν αὐτὴν τῆς προθέσεως θὰ θέσουν ὡς δεύτερον κάλυμμα ὕφασμα ἐρυθροῦ χρώματος καὶ τρίτον κάλυμμα δερμάτινον ἐπάνω ἀπὸ ὅλα, χρώματος κυανοῦ. Κατόπιν δὲ θὰ περάσουν ἀπὸ τους δακτυλίους της τοὺς ἀναφορεῖς.

Εἰς τὴν σκεπασμένην Τράπεζαν τῶν Ἄρτων τῆς Προθέσεως θὰ βάλουν δεύτερον σκέπασμα, καμωμένον ἀπὸ ὕφασμα βαθὺ κόκκινον κατόπιν θὰ τὴν σκεπάσουν μὲ τρίτον σκέπασμα καμωμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ). Τέλος θὰ περάσουν εἰς τοὺς κρίκους τῆς Τραπέζης τῶν Ἄρτων τῆς Προθέσεως τοὺς ἀναφορεῖς (τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφορᾶς).

Θὰ λάβουν ὕφασμα χρώματος κυανοῦ καὶ θὰ σκεπάσουν τὴν ἑπτάφωτον λυχνίαν, τοὺς λύχνους της, τὰς λαβίδας, τοὺς ἐλαιοχύτας καὶ ὅλα τὰ δοχεῖα τοῦ ἐλαίου τὰ χρησιμοποιούμενα δι’ αὐτήν.

Θὰ πάρουν ὕφασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ), καὶ θὰ σκεπάσουν τὴν Ἑπτάφωτον Λυχνίαν, τοὺς λύχνους της, τὶς λαβίδες ποὺ ἀφαιροῦν τὴν καύτραν καὶ τὰ λαδικά της καὶ ὅλα τὰ δοχεῖα τοῦ λαδιοῦ, ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ ἄναμμά της.

Θὰ θέσουν αὐτὴν καὶ ὅλα τὰ σκεύη της εἰς ἕνα δερμάτινον κυανοῦν δεύτερον σκέπασμα. Ἔτσι δὲ σκεπασμένην θὰ τὴν θέσουν εἰς τοὺς ἀναφορεῖς.

Καὶ θὰ βάλουν τὴν Ἑπτάφωτον Λυχνίαν καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της εἰς σκέπασμα καμωμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ). Τέλος ἔτσι σκεπασμένην θὰ τὴν βάλουν ἐπάνω εἰς τὰ φορεῖα.

Θὰ σκεπάσουν ἐπίσης τὸ χρυσοῦν θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων μὲ ὕφασμα χρώματος κυανοῦ, θὰ τὸ καλύψουν καὶ μὲ δερμάτινον κάλυμμα χρώματος κυανοῦ καὶ θὰ περάσουν ἀπὸ τοὺς δακτυλίους του τοὺς ἀναφορεῖς, τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφοράς του.

Κατόπιν θὰ σκεπάσουν τὸ Χρυσοῦν Θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων με ὕφασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ), καὶ ὅλον αὐτὸ θὰ τὸ σκεπάσουν μὲ δεύτερον σκέπασμα καμωμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ). Τέλος θὰ περάσουν τοὺς ἀναφορεῖς (τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφορᾶς) εἰς τοὺς κρίκους τοῦ Χρυσοῦ Θυσιαστηρίου.

Θὰ λάβουν οἱ ἱερεῖς ὅλα τὰ λειτουργικὰ σκεύη, τὰ ὁποία χρησιμοποιοῦν μέσα εἰς τὰ Ἅγια, θὰ τὰ θέσουν εἰς ὕφασμα κυανοῦν, θὰ τὰ καλύψουν μὲ δερμάτινον κυανοῦν κάλυμμα καὶ θὰ τὰ θέσουν ἔτσι τυλιγμένα ἐπάνω εἰς ἀναφορεῖς.

Οἱ ἱερεῖς πάλιν θὰ λάβουν ὅλα τὰ λειτουργικὰ σκεύη καὶ τὰ ἐξαρτήματα, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν εἰς τὰ Ἅγια· θὰ τὰ βάλουν μέσα εἰς ὕφασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα κυανοῦν (μπλέ). Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ σκεπάσουν μὲ δεύτερον σκέπασμα καμωμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα κυανοῦν (μπλέ). Τὸ δέμα αὐτὸ θὰ τὸ βάλουν ἐπάνω εἰς φορεῖα.

Τὸ δὲ σκέπασμα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων θὰ τὸ θέσῃ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον ἕνας ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, τὸ ὁποῖον οἱ ἄλλοι ἱερεῖς θὰ σκεπάσουν μὲ ὕφασμα ὁλοπόρφυρον.

Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς θὰ βάλῃ τὸ σκέπασμα τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν Ὁλοκαυτωμάτων εἰς τὸ Θυσιαστήριον. Κατόπιν οἱ ἄλλοι ἱερεῖς θὰ σκεπάσουν τὸ Θυσιαστήριον μὲ ὕφασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα ὁλοκόκκινον.

Ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων θὰ γίνουν οἱ ἱερεῖς ὅλα τὰ σκεύη, τὰ ὁποία χρησιμοποιοῦν κατὰ τὰς θυσίας δι’ αὐτό, δηλαδὴ τὰ πυροδοχεῖα, τὰς κρεάγρας, τὰς φιάλας, τὴν ἐσχάραν καὶ ὅλα γενικῶς τὰ σκεύη τοῦ θυσιαστηρίου. Θὰ θέσουν ἐπάνω εἰς αὐτὸ δερμάτινον κυανοῦν κάλυμμα καὶ θὰ περάσουν διὰ τῶν δακτυλίων τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφορᾶς του. Θὰ λάβουν ἐπίσης ὕφασμα πορφυροῦν, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ σκεπάσουν τὸν λουτήρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ, καὶ θὰ θέσουν αὐτὰ εἰς κυανοῦν δερμάτινον κάλυμμα. Ὅλα δὲ θὰ τὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τους ἀναφορεῖς.

Οἱ ἱερεῖς θὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὸ Θυσιαστήριον τῶν Ὁλοκαυτωμάτων ὅλα τὰ σκεύη καὶ ἐξαρτήματα, ποὺ χρησιμοποιοῦν δι’ αὐτό, δηλαδή: Τὰ δοχεῖα ποὺ χρησιμεύουν διὰ τὴν ἀπόθεσιν ἢ τὴν μεταφορὰν τῆς φωτιάς, τὶς μεγάλες λαβίδες μὲ τὶς ὁποῖες πιάνουν τὰ κρέατα, τὶς λεκάνες καὶ τὴν ἐσχάραν (ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὸ Θυσιαστήριον) καὶ γενικῶς ὅλα τὰ ἄλλα ἐξαρτήματα τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν Ὁλοκαυτωμάτων. Καὶ ἐπάνω του θὰ βάλουν σκέπασμα καμωμένον ἀπὸ δέρμα, ποὺ θὰ ἔχει χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ) καὶ θὰ περάσουν τοὺς ἀναφορεῖς (τοὺς μοχλοὺς τῆς μεταφορᾶς) εἰς τοὺς κρίκους του. Καὶ θὰ πάρουν ὕφασμα ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα κόκκινον καὶ θὰ σκεπάσουν τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν του καὶ θὰ τὰ βάλουν εἰς δερμάτινον σκέπασμα, ποὺ θὰ ἔχῃ χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ). Τέλος ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ βάλουν ἐπάνω εἰς τὰ φορεῖα.

Ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ ἀποπερατώσουν πρῶτον αὐτοὶ τὸ ἔργον των σκεπάζοντες τὰ ἅγια ἀντικείμενα καὶ ὅλα αὐτῶν τὰ ἐξαρτήματα, ὅταν πρόκειται νὰ μετακινηθῇ τὸ στρατόπεδον, καὶ ἔπειτα θὰ ἔλθουν οἱ υἱοὶ Καὰθ νὰ μεταφέρουν αὐτά. Δὲν θὰ ἐγγίσουν τὰ ἅγια, διὰ νὰ μὴ ἀποθάνουν. Θὰ μεταφέρουν μόνον αὐτοὶ ὅλα τὰ ἀντικείμενα καὶ σκεύη τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὅταν πρόκειται νὰ μετακινηθῇ καὶ ἀρχίσῃ τὴν πορείαν του τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του οἱ ἱερεῖς θὰ τελειώσουν πρῶτα τὸ σκέπασμα καὶ τὴν συσκευασίαν τῶν Ἁγίων καὶ ὅλων τῶν Ἱερῶν ἀντικειμένων καὶ ἐξαρτημάτων καὶ κατόπιν θὰ ἔλθουν οἱ υἱοὶ τοῦ Καάθ, διὰ νὰ σηκώσουν καὶ μεταφέρουν τὰ ἅγια αὐτὰ ἀντικείμενα. Οἱ Κααθῖται δὲν πρέπει νὰ ἐγγίσουν τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα· διαφορετικά (ἂν τὰ ἐγγίσουν) θὰ ἀποθάνουν. Αὐτοὶ θὰ σηκώνουν καὶ θὰ μεταφέρουν μόνον τὰ ἀντικείμενα αὐτά, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Ἐπόπτης δὲ ὅλων αὐτῶν τῶν ἔργων θὰ εἶναι ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών. Αὐτὸς θὰ φροντίζῃ διὰ τὸ φωτιστικὸν ἔλαιον, διὰ τὸ παρεσκευασμένον θυμίαμα, διὰ τὴν καθημερινὴν θυσίαν, διὰ τὸ ἱερὸν ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ γενικῶς θὰ ἔχῃ τὴν ἐποπτείαν ἐπὶ ὅλης τῆς Σκηνῆς, ἐπὶ ὅλων ὅσα ἅγια ὑπάρχουν εἰς αὐτὴν καὶ δι’ ὅλα ὅσα γίνονται ἐν αὐτῇ».

Ἐπόπτης καὶ ὑπεύθυνος διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ θὰ εἶναι ὁ ἱερεὺς Ἐλεάζαρ, υἱὸς τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών. Ὁ Ἐλεάζαρ θὰ ἔχῃ τὴν εὐθύνην διὰ τὸ λάδι τῆς Λυχνίας, ποὺ χρησιμοποιείται διὰ φωτισμόν, διὰ τὸ σύνθετον εὐῶδες θυμίαμα, διὰ τὴν καθημερινὴν θυσίαν καὶ διὰ τὸ ἱερὸν λάδι, ποὺ χρησιμοποιεῖται διὰ τὴν χρῖσιν· ὁ Ἐλεάζαρ θὰ ἔχῃ τὴν γενικὴν ἐποπτείαν καὶ εὐθύνην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅλων τῶν ἱερῶν ἀντικειμένων ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτὴν καὶ ὅλων ὅσα γίνονται εἰς αὐτὴν κατὰ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ».

Ὡμίλησε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε:

«προσέξατε μήπως τυχὸν ἀπροσεκτοῦντες ἐξαφανίσετε ἐκ τῆς φυλῆς Λευῒ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ δήμου Καάθ.

«Προσέξετε, ὥστε νὰ μὴ ἀφανισθοῦν ἀπὸ ἀπροσεξίαν σας ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ οἱ ἄνθρωποι τοῦ δήμου τοῦ Καάθ·

Αὐτὸ θὰ κάμετε δι’ αὐτούς, ὥστε νὰ ζήσουν καὶ νὰ μὴ ἀποθάνουν, ὅταν πλησιάζουν τὰ ἁγιώτατα σκεύη καὶ ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς· ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του θὰ προηγηθοῦν, διὰ νὰ διαλύσουν τὴν Σκηνήν. Θὰ ἀναθέσουν κατόπιν τὴν ἐντεταλμένην εἰς νὰ ἕκαστον ὑπηρεσίαν.

διὰ νὰ ζήσουν καὶ μὴ ἀποθάνουν καὶ ἑξαφανισθοῦν, νὰ κάμετε δι’ αὐτοὺς τοῦτο, ὅταν πλησιάζουν τὰ τιμιότατα καὶ ἁγιώτατα ἀντικείμενα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου: Ὁ ἀρχιερεὺς Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοί του οἱ ἱερεῖς θὰ πηγαίνουν πρῶτοι προκειμένου νὰ διαλύσουν τὴν Σκηνήν. Κατόπιν θὰ ἀναθέτουν εἰς κάθε Κααθίτην, ποὺ θὰ πλησιάζῃ, καὶ θὰ τοῦ καθορίζουν τὴν ὑπηρεσίαν καὶ τὸ ἔργον ποὺ θὰ ἀναλάβῃ κατὰ τὴν μεταφορὰν τῆς Σκηνῆς·

Δὲν θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σκηνὴν οἱ υἱοὶ τοῦ Καάθ, ἵνα μὴ τυχὸν ρίψουν, ἔστω, καὶ ἕνα βλέμμα εἰς τὰ ἅγια ἀντικείμενα καὶ ἀποθάνουν διὰ τὴν ἀσέβειάν των».

οἱ Κααθῖται δὲν θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνήν, διὰ νὰ μὴ ἴδουν ἔστω καὶ μὲ μιὰ γρήγορη ματιὰ τὰ ἁγιώτατα ἀντικείμενα, ὅταν συσκευάζωνται· καὶ ἕνα μόνον βλέμμα περαστικὸν ἂν ρίξουν εἰς τὰ ἁγιώτατα ἀντικείμενα, θὰ ἀποθάνουν! Τόσην εὐλάβειαν καὶ τόσον μεγάλην προσοχὴν πρέπει νὰ ἔχουν».

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Θεὸς ἐμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν:

«πάρε ὅλους τοὺς υἱοὺς Γεδσὼν κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας, κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν,

«Ἀρίθμησε καὶ λάβε τὸ σύνολον τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες καὶ κατὰ τοὺς δήμους των·

ἀπὸ εἰκοσιπέντε ἐτῶν καὶ ἄνω ἕως πεντήκοντα. Προσεκτικῶς παρατήρησε αὐτούς, ποὺ θὰ εἰσέρχονται διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ἐκτελοῦν τὰ καθωρισμένα δι’ αὐτοὺς ἔργα.

ἀπόγραψε ὅσους ἔχουν ἡλικίαν ἀπὸ εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλους ἐκείνους, ποὺ θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς λειτουργίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸν δῆμον τοῦ Γεδσών, ἡ ἐργασία τῶν μεταφορῶν ποὺ θὰ κάμνουν.

Ἡ δὲ ὑπηρεσία τοῦ δήμου τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν εἶναι αὐτή· νὰ ὑπηρετοῦν, νὰ μεταφέρουν τὰ ἀκόλουθα ἀντικείμενα:

Θὰ πάρουν τὰ τρίχινα ὑφάσματα τοῦ δευτέρου καλύμματος τῆς Σκηνῆς, ὁλόκληρον τὴν στέγην τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, τὸ τρίτον δερμάτινον κάλυμμα καὶ τὸ ἐπάνω ἀπὸ ὅλα τέταρτον κυανοῦν κάλυμμα, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Αὐτοὶ θὰ σηκώνουν καὶ θὰ μεταφέρουν τὸ δεύτερον τρίχινον κάλυμμα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ὁλόκληρον τὸ πρῶτον σκέπασμα της, τὸ τρίτον δερμάτινον σκέπασμα καὶ τὸ τέταρτον σκέπασμά της, τὸ ἐξωτερικόν, ποὺ ἔχει χρῶμα βαθὺ κυανοῦν (μπλέ)· ἐπίσης θὰ πάρουν καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς εἰσόδου τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου

Θὰ μεταφέρουν τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, ἡ ὁποία εἶναι γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, τὰ πλεονάζοντα καὶ ὅλα τὰ σκεύη τῆς ἱερᾶς ὑπηρεσίας ὅσα χρειάζονται διὰ τὴν ὑπηρεσίαν εἰς τὴν Σκηνήν.

θὰ μεταφέρουν ἐπίσης τὰ παραπετάσματα τῆς αὐλῆς, ποὺ εὑρίσκονται γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, τὰ βοηθητικὰ (σχοινιὰ καὶ λοιπὰ ἐργαλεῖα) καὶ ὅλα τὰ ἀντικείμενα καὶ ἐξαρτήματα, ποὺ χρησιμοποιούνται εἰς τὶς λειτουργικὲς τελετές. Οἱ Γεδσωνῖται θὰ ἀναλάβουν ὅλην τὴν ἐργασίαν, ποὺ ἔχει σχέσιν μὲ ὅλα αὐτά.

Ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν καὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του θὰ ἐκτελῆται ἡ ὑπηρεσία τῶν υἱῶν Γεδσὼν εἰς ὅλας τὰς ἐργασίας καὶ μεταφοράς. Θὰ καθορίσῃς ὀνομαστικῶς εἰς τὸν καθένα, ποῖα ἀντικεῖμενα θὰ μεταφέρουν.

Κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του ἱερέων καὶ συμφώνως πρὸς τὶς ὁδηγίες του θὰ γίνεται ἡ ἐργασία αὐτὴ τῶν Γεδσωνιτῶν καὶ ἡ μεταφορά (ἐκ μέρους των) τῶν ἀντικειμένων τῆς Σκηνῆς. Θὰ ἀναθέσῃς καὶ θὰ καθορίσῃς εἰς τὸν καθένα χωριστὰ καὶ ὀνομαστικῶς ποῖα ἀντικείμενα θὰ μεταφέρουν.

Αὐτὴ ἡ ὑπηρεσία τῶν υἱῶν Γεδσὼν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου θὰ γίνεται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ δικαιοδοσίαν τοῦ Ἰθάμαρ, υἱοὺ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία καὶ οἱ εὐθῆνες τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσὼν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Ἡ ὅλη ἐργασία των θὰ γίνεται κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν, ἐπίβλεψιν καὶ εὐθύνην τοῦ Ἰθάμαρ, τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών.

Ἀριθμήσατε τοὺς υἱοὺς Μεραρὶ κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν, κατὰ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των,

(Ὁ Θεὸς ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρὼν καὶ εἶπε:) Νὰ ἀριθμήσετε τὸ σύνολον τῶν υἱῶν τοῦ Μεραρὶ κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες·

ἀριθμήσατε αὐτοὺς ἀπὸ ἡλικίας εἰκοσιπέντε ἐτῶν καὶ ἄνω ἕως πεντήκοντα ἐτῶν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσέρχωνται νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

νὰ ἀπογράψετε ὅλους ὅσοι ἔχουν ἡλικίαν ἀπὸ εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλους ὅσοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς λειτουργίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Τὰ καθήκοντα τῆς ὑπ’ αὐτῶν μεταφορᾶς ἀντικειμένων τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου εἶναι· Νὰ μεταφέρουν τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς, τοὺς μοχλούς, τοὺς στύλους αὐτῆς καὶ τὰ βάθρα της, τὸ ἐξωτερικὸν σκέπασμα τῆς Σκηνῆς, τὰ βάθρα τῶν στύλων της, τοὺς στύλους καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς.

Οἱ Μεραρῖται θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι καὶ θὰ φροντίζουν διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ἐξῆς ἀντικειμένων τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου: (Θὰ μεταφέρουν) τὰ κιονόκρανα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ τοὺς μοχλοὺς καὶ τοὺς στύλους (πασσάλους) της καὶ τὰ βάθρα της καὶ τὸ ἐξωτερικὸν σκέπασμα τῆς Σκηνῆς καὶ τὰ βάθρα τῶν στύλων της, καὶ τοὺς στύλους καὶ τὸ παραπέτασμα τῆς θύρας τῆς Σκηνῆς.

Θὰ μεταφέρουν ἀκόμη αὐτοὶ τοὺς γύρω ἀπὸ τὴν αὐλὴν στύλους καὶ τὰς βάσεις των, τοὺς στύλους τοῦ καταπετάσματος τῆς πύλης τῆς αὐλῆς καὶ τὰς βάσεις αὐτῶν, τοὺς πασσάλους καὶ τὰ σχοινία των, ὅλα τὰ σκεύη των καὶ πᾶν ὅ,τι χρησιμεύει ὡς στήριγμα τῆς Σκηνῆς. Ὀνομαστικῶς ἐκλέξατε αὐτοὺς καὶ ὅλα τὰ ἀντικείμενα, διὰ τὴν μεταφορὰν τῶν ὁποίων αὐτοὶ θὰ ἔχουν τὴν φροντίδα καὶ εὐθύνην.

Ἐπίσης θὰ μεταφέρουν καὶ τοὺς στύλους τῆς αὐλῆς, ποὺ εἶναι γύρω ἀπὸ τὴν Σκηνήν, καὶ τὰ βάθρα των καὶ τοὺς στύλους τοῦ παραπετάσματος τῆς θύρας τῆς αὐλῆς καὶ τὰ βάθρα των καὶ τοὺς πασσάλους των καὶ τὰ σχοινιά των καὶ ὅλα τὰ ἐξαρτήματα, ποὺ χρησιμεύουν ὡς ὑποστηρίγματα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Νὰ κάμετε ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν Μεραριτῶν καὶ ὀνομαστικὸν κατάλογον τῶν συγκεκριμένων ἀντικειμένων, τῶν ὁποίων οἱ Μεραρῖται ἀνέλαβαν τὴν μεταφοράν.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸν δῆμον Μεραρὶ δι’ ὅλα τὰ ἀνατιθέμενα εἰς αὐτοὺς ἔργα εἰς ἐξυπηρέτησιν τῆς Σκηνῆς, ἡ ὁποία ὑπηρεσία θὰ γίνεται ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ καθοδήγησιν τοῦ Ἰθάμαρ, υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών».

Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπηρεσία καὶ οἱ εὐθῦνες τῶν υἱῶν τοῦ δήμου τοῦ Μεραρὶ διὰ τὴν ἐκτέλεσιν ὅλων τῶν ἔργων, ποὺ τοὺς εἶχαν ἀνατεθῇ, εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Τὴν ὑπηρεσίαν αὐτὴν θὰ τὴν ἐκτελοῦν ὑπὸ τὴν εὐθύνην, τὴν διεύθυνσιν καὶ τὶς ὁδηγίες τοῦ ἱερέως Ἰθάμαρ, υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών».

Ὁ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ ἠρίθμησαν τοὺς υἱοὺς Καὰθ κατὰ τοὺς δήμους καὶ τὰς πατριαρχικὰς οἰκογενείας των

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρων καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ Ἰσραὴλ ἐπεθεώρησαν, ἀρίθμησαν καὶ κατέγραψαν τοὺς υἱοὺς τοῦ Καὰθ κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες,

ἀπὸ εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἕως πεντήκοντα, ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσήρχοντο εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτήν.

ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλους ὅσοι θὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα της.

Ἔγινεν αὐτὴ ἡ κατὰ δήμους ἀρίθμησις καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν ἀνῆλθεν εἰς δύο χιλιάδας ἑπτακοσίους πεντήκοντα.

Ὅσοι εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ καταγραφῆ κατὰ τοὺς δήμους των, ἔφθασαν τὸν ἀριθμὸν τῶν δύο χιλιάδων ἑπτακοσίων πενῆντα (2.750).

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρίθμησις τοῦ δήμου Καάθ, ἡ ὁποία περιέλαβε κάθε δυνάμενον νὰ ὑπηρετήσῃ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, καὶ ἡ ὁποία ἀρίθμησις ἔγινεν ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρὼν σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ ἀπογραφῆ τοῦ δήμου Καάθ· ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι ποὺ ἠμποροῦσαν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Ἡ ἀρίθμησις αὐτὴ ἔγινε κάτω ἀπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Μωϋσῆ καὶ τοῦ Ἀαρών, κατόπιν τῆς ἐντολῆς ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Ἐγένετο ἀρίθμησις τῶν υἱῶν Γεδσὼν κατὰ τοὺς δήμους αὐτῶν, κατὰ τὰς πατριαρχικάς των οἰκογενείας.

Καὶ εἶχαν ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν κατὰ τοὺς δήμους των, κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες

Ἀπὸ εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἕως πεντήκοντα, δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ εἰσήρχοντο νὰ ὑπηρετοῦν καὶ νὰ ἐκτελοῦν τὰ καθωρισμένα ἔργα εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλοι ὅσοι εἶναι είς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα της.

Ἡ ἀρίθμησις ἔγινε κατὰ δήμους καὶ κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας καὶ οἱ ἀπογραφέντες ἀνῆλθαν εἰς δύο χιλιάδας ἑξακοσίους τριάκοντα.

Καὶ ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ καταγραφὴ τῶν Γεδσωνιτῶν κατὰ τοὺς δήμους των, κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες ἔδωσε τὸ σύνολον τῶν δύο χιλιάδων ἑξακοσίων τριάντα (2.630).

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρίθμησις τοῦ δήμου τῶν υἱῶν Γεδσών, δι’ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ ὑπηρετοῦσαν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Αὐτοὺς ἠρίθμησεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν κατόπιν ἐντολῆς Κυρίου πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ ἀπογραφῆ τοῦ δήμου τῶν υἱῶν τοῦ Γεδσών· ὅλων ὅσοι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου· ὅλων ἐκείνων, τοὺς ὁποίους εἶχαν ἀριθμήσει καὶ ἀπογράψει ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρών, κατόπιν τῆς ἐντολῆς ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ἠριθμήθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Μεραρὶ κατὰ δήμους καὶ πατριαρχικὰς οἰκογενείας,

Εἶχε δὲ ἀριθμηθῆ καὶ ἀπογραφῆ καὶ ὁ δῆμος τῶν υἱῶν τοῦ Μεραρὶ κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες

ἀπὸ εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἕως πεντήκοντα, ὅλοι οἱ δυνάμενοι νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἔργα αὐτῆς.

ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα· ὅλοι ὅσοι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερά της ἔργα.

Ἡ κατὰ δήμους αὐτὴ καὶ πατριαρχικὰς οἰκογενείας ἀρίθμησις ἀνῆλθεν εἰς τρεῖς χιλιάδας διακοσίους.

Καὶ ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ καταγραφὴ τῶν Μεραριτῶν κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες ἔδωσε τὸ σύνολον τῶν τριῶν χιλιάδων διακοσίων (3.200).

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρίθμησις τοῦ δήμου τῶν υἱῶν Μεραρί, ἡ ὁποία ἔγινε ἀπὸ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν κατόπιν ἐντολῆς Κυρίου πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ ἀπογραφὴ τοῦ δήμου τῶν υἱῶν τοῦ Μεραρί, τοὺς ὁποίους εἶχαν ἀριθμήσει καὶ ἀπογράψει ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρών, κατόπιν τῆς ἐντολῆς ποὺ ἐδωσεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ Λευῖται οἱ ἀριθμηθέντες ὑπὸ τοῦ Μωϋσέως, τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν ἀρχόντων του Ἰσραήλ, κατὰ δήμους καὶ κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας των,

ὅλοι οἱ Λευῖται, τοὺς ὁποίους εἶχαν ἐπιθεωρήσει, ἀριθμήσει καὶ ἀπογράψει ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, κατὰ τοὺς δήμους των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες

ἡλικίας εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἕως πεντήκοντα, ὅλοι οἱ ὁποῖοι ἠδύναντο νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου νὰ ἐκτελοῦν τὰ διάφορα ἔργα καὶ τὰ ἔργα τῆς μεταφορᾶς,

ἦσαν ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω μέχρι πενῆντα. Αὐτοὶ ἠμποροῦσαν νὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς ὁποιανδήποτε ἐργασίαν καὶ νὰ ἐκτελοῦν τὴν μεταφορὰν τῆς Σκηνῆς καὶ τῶν διαφόρων ἐξαρτημάτων της.

ἀνῆλθον ἐν συνόλῳ εἰς ὀκτὼ χιλιάδας πεντακοσίους ὀγδοήκοντα.

Καὶ ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἐπιθεωρηθῆ, ἀριθμηθῆ καὶ καταγραφῆ, ἔφθασαν τὸ σύνολον τῶν ὀκτὼ χιλιάδων πεντακοσίων ὀγδόντα (8.580).

Ἡ ἀρίθμησις αὐτὴ ἔγινε κατόπιν ἐντολῆς Κυρίου διὰ τοῦ Μωϋσέως χωριστὰ δι’ ἕνα ἕκαστον ἄνδρα διὰ τὰ ἔργα, τὰ ὁποία θὰ ἐξετέλουν καὶ διὰ τὰ ἀντικείμενα, τὰ ὁποία θὰ μετέφερον. Ἐμετρήθησαν καὶ ἐτακτοποιήθησαν, ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Αὐτὴ ἡ ἀρίθμησις καὶ ἀπογραφὴ ἔγινε συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν ποὺ ἔδωκεν ὁ Θεὸς καὶ ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψιν καὶ ἐποπτείαν τοῦ Μωϋσῆ· ἡ ἀρίθμησις ἔγινε διὰ τὸν καθένα χωριστά, ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας ποὺ εἶχε εἰς τὴν Σκηνὴν καὶ ἀναλόγως τῶν ἀντικειμένων (τῆς Σκηνῆς) ποὺ θὰ μετέφεραν. Ἡ ἐπιθεώρησις, ἀρίθμησις καὶ ἀπογραφὴ ἔγινεν ὅπως ἀκριβῶς εἶχε διατάξει ὁ Θεὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἔμιλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«διάταξε τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀπομακρύνουν ἔξω ἀπὸ τὴν κατασκήνωσίν των κάθε λεπρόν, κάθε γονορρυῆ καὶ καθένα, ὁ ὁποῖος ἐμιάνθη διότι ἤγγισε νεκρόν.

«Δῶσε διαταγὴν εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν νὰ ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὸ στρατόπεδον κάθε λεπρόν, κάθε ἕνα ποὺ ἔπαθε ἀκούσιον ρεῦσιν σπέρματος, καὶ κάθε ἕνα ποὺ ἐμολύνθη, διότι ἔχει ἐγγίσει νεκρόν·

Κάθε ἀκάθαρτον, εἴτε ἄρρην εἴτε θῆλυς εἶναι, ἀπομακρύνατε ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον, διὰ νὰ μὴ μολύνουν τοὺς τόπους τούτους τῶν κατασκηνώσεων, εἰς τοὺς ὁποίους ἐγὼ παρίσταμαι».

κάθε ἀκάθαρτον νομικῶς πρόσωπον, εἴτε ἄνδρας εἶναι αὐτὸς εἴτε γυναῖκα, νὰ τοὺς ἀπομακρύνετε, διὰ νὰ μὴ μολύνουν τὸ στρατόπεδόν σας, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκομαι καὶ κατοικῶ ἐγώ, ὁ Πανάγιος Θεός».

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν, ὅπως διέταξεν ὁ Θεός, καὶ ἀπεμάκρυναν τοὺς ἀκαθάρτους ἔξω ἀπὸ τὸ στρατόπεδον. Ὅπως ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἔτσι ἔκαμαν οἱ Ἰσραηλῖται.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν ὅπως τοὺς διέταξεν ὁ Θεὸς καὶ ἀπεμάκρυναν ὅλους αὐτοὺς τοὺς νομικῶς ἀκαθάρτους ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν των ὅπως ἀκριβῶς ἐμίλησεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἔτσι ἔκαμαν οἱ Ἰσραηλῖται.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«εἰπὲ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας τὰ ἑξῆς· Ἐὰν ἀνήρ ἢ γυνὴ διαπράξουν κάποιο ἐκ τῶν ἀνθρωπίνων ἁμαρτημάτων καὶ ζημιώσουν τὸν πλησίον των καὶ διὰ λόγους ἀγνοίας ἢ ἀμελείας καταπατήσουν οὕτω τὸν θεῖον νόμον καὶ ἁμαρτήσουν, εἶναι ὑπεύθυνοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: Ὅταν ἕνας ἄνδρας ἢ γυναῖκα κάμουν κάποιαν συνηθισμένην ἁμαρτίαν καὶ βλάψουν ὑλικῶς τὸν ἄλλον, καὶ εἴτε ἀπὸ ἄγνοιαν εἴτε ἀπὸ ἀμέλειαν παραβοῦν τὸν θεῖον νόμον, θὰ εἶναι ὑπεύθυνοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ὑπερασπιστὴς τῶν ἀδικουμένων.

Ὁ ἁμαρτήσας θὰ ὁμολογήσῃ πρὸς ἐξιλέωσίν του τὴν ἁμαρτίαν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε, θὰ πληρώσῃ εἰς τὸν ἀδικηθέντα τὴν ζημίαν ἐξ ὁλοκλήρου καὶ θὰ δώσῃ ἐπὶ πλέον καὶ τὸ ἓν πέμπτον τῆς ἀξίας.

Αὐτὸς ποὺ ἔκαμε τέτοιαν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ συγχωρηθῇ πρέπει νὰ ὁμολογήσῃ τὴν ἁμαρτίαν ποὺ ἔκαμε καὶ νὰ ἀποκαταστήσῃ τὴν ὑλικὴν ζημίαν ποὺ ἐπροξένησε· νὰ καταβάλῃ ὅλην τὴν ἀρχικὴν ἀξίαν τῆς ζημίας, ἀκόμη δὲ νὰ προσθέση εἰς τὸ ποσὸν αὐτὸ καὶ τὸ 1/5 τῆς ἀξίας της· ὅλο αὐτὸ τὸ ποσὸν να τὸ ἐπιστρέψῃ εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἔβλαψε.

Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρχῃ οὔτε ὁ ζημιωθεὶς οὔτε ἄλλος τις συγγενής του, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ καταβληθῆ ἡ ἀποζημίωσις, τότε αὐτὴ θὰ δοθῇ εἰς τὸν Κύριον καὶ θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα, εἰς τὸν ὁποῖον ἐπίσης θὰ ἀνήκῃ καὶ ὁ ἐξιλαστήριος κριός, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐξιλεωθῇ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν του ὁ διαπράξας τὴν ἀδικίαν.

Ἐὰν ὅμως ἀπέθανε ἐκεῖνος, ποὺ ἐζημιώθη ἀπὸ τὴν ἀδικίαν, καὶ δὲν ἔχῃ οὔτε κοντινὸν συγγενῆ, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ἐπιστραφῇ τὸ ποσόν, τότε τὸ ποσὸν τῆς ἐξιλεώσεως θὰ ἐπιστραφῇ εἰς τὸν Κύριον, διὰ τὸν ἱερέα. Τοῦτο θὰ ἐπιστραφῇ μαζὶ μὸ τὸ κριάρι, ποὺ θὰ θυσιασθῇ ὡς ἐξιλαστήριος προσφορά, διὰ τοῦ ὁποίου θὰ συγχωρηθῇ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν του ἐκεῖνος ποὺ ἔκαμε τὴν ὑλικὴν ἀδικίαν.

Ὅλα τὰ πρωτόλεια, οἱ πρῶτοι ὥριμοι καρποί, ποὺ θὰ προσφέρουν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα.

Ἐπίσης κάθε πρῶτος ὥριμος καρπὸς καὶ κάθε ἁγία προσφορά, ποὺ ἀφιερώνονται εἰς τὸν Κύριον, ποὺ θὰ προσφέρουν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὸν Ναόν, θὰ ἀνήκουν εἰς τὸν ἱερέα.

Καὶ ὅ,τι ἄλλο οἰοσδήποτε ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας προσφέρει εἰς τὸν ναόν, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα. Καὶ γενικῶς εἰς τὸν ἱερέα θὰ ἀνήκῃ ὅ,τι θὰ δώσῃ κανεὶς εἰς αὐτὸν δι’ οἰανδήποτε αἰτίαν».

Καὶ κάθε ἅγια προσφορά, ποὺ θὰ προσφερθῇ ἀπὸ ἰδιῶτες εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀνήκῃ εἰς τὸν ἱερέα· γενικῶς ὀτιδήποτε προσφέρῃ κάποιος εἰς τὸν ἱερέα δι’ ἄλλον λόγον, θὰ ἀνήκῃ καὶ αὐτὸ εἰς τὸν ἱερέα».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«λάλησον καὶ εἰπὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας· ἐὰν μία ὕπανδρος γυνὴ καταφρονήσῃ τὸν ἄνδρα της, καταπατήσῃ τὴν συζυγικὴν πίστιν

«Νὰ ὁμιλήσῃς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: Ἐὰν ἡ σύζυγος κάποιου παραστρατήσῃ καὶ περιφρονήσῃ τὸν σύζυγόν της, παραβῇ τὴν συζυγικὴν πίστιν καὶ τὸν ἀπατήσῃ·

καὶ κοιμηθῇ μὲ ἄλλον εἰς διάπραξιν ἁμαρτίας καὶ διαφύγῃ τὴν ἀντίληψιν τοῦ ἀνδρός της, κρύψῃ δὲ ἡ ἰδία τὸ ἁμάρτημά της, εἶναι αὐτὴ ὁπωσδήποτε μολυσμένη, ἔστω καὶ ἂν δὲν συνελήφθη ἐπ’ αὐτοφώρῳ.

καὶ ἐὰν κοιμηθῇ μαζί της ἄλλος, ξένος ἄνθρωπος καὶ ἔλθῃ εἰς σαρκικὴν ἕνωσιν μὲ αὐτήν, τὸ γεγονὸς δὲ τοῦτο διαφύγῃ ἀπὸ τὴν προσοχὴν τοῦ συζύγου της, αὐτὴ δὲ ἀποκρύψῃ τὴν ἁμαρτίαν της ἀπὸ τὸν ἄνδρα της -ἐν τούτοις αὐτὴ εἶναι πράγματι μολυσμένη καὶ ἔνοχος, ἔστω καὶ ἂν δὲν ὑπάρχῃ αὐτόπτης μάρτυρας, καὶ αὐτὴ δὲν ἔχῃ συλληφθῇ ἐπ’ αὐτοφώρῳ -

Ἐὰν ὁ σύζυγός της τὴν ὑποψιασθῇ καὶ τὴν ζηλοτυπήσῃ ὄχι ἀδίκως, διότι αὐτὴ ἔχει ἤδη μολυνθῆ, ἐὰν ἀκόμη κάποιος σύζυγος εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ σύζυγός του δὲν ἔχει μολυνθῆ, ὑποψιασθῆ αὐτὴν ἀδίκως καὶ τὴν ζηλοτυπήσῃ, εἰς τὰς περιπτώσεις αὐτάς

καὶ ὁ σύζυγός της, ἐπειδὴ ὑπωψιάσθη κάτι, ἐζηλοτύπησε ὄχι ἄδικα, διότι αὐτὴ ἔχει ἤδη μολυνθῆ· ἢ ὁ σύζυγός της τὴν ὑπωψιάσθη καὶ τὴν ἐζηλοτύπησε ἄδικα, διότι ἡ σύζυγός του δὲν ἔχει μολυνθῆ, τότε καὶ εἰς τὶς δύο αὐτὲς περιπτώσεις

ὁ σύζυγος αὐτὸς θὰ ὁδηγήσῃ τὴν σύζυγόν του εἰς τὸν ἱερέα, θὰ προσφέρῃ τὸ δῶρον του δι’ αὐτήν, θὰ προσφέρῃ ἓν δέκατον τοῦ οἰφί (δύο περίπου χιλιόγραμμα) ἀλεῦρι κρίθινον, χωρὶς νὰ χύσῃ ἐπάνω εἰς αὐτὸ ἔλαιον καὶ χωρὶς νὰ θέσῃ ἐπάνω εἰς αὐτὸ λιβάνι, διότι πρόκειται περὶ θυσίας ζηλοτυπίας, θυσίας ἡ ὁποία ὑπενθυμίζει ἁμαρτίαν καταπατήσεως συζυγικῆς πίστεως.

ὁ σύζυγος θὰ φέρῃ τὴν γυναῖκα του καὶ θὰ τὴν παρουσιάσῃ εἰς τὸν ἱερέα· θὰ προσφέρῃ τὸ ὡρισμένον δῶρον του δι’ αὐτὴν εἰς τὸν ἱερέα, τὸ ὁποῖον εἶναι 126 δράμια ἀλεύρι ἀπὸ κριθάρι. Εἰς τὸ ἀλεύρι αὐτὸ δὲν θὰ χύσῃ λάδι οὔτε θὰ προσθέσῃ λιβάνι· διότι τὸ δῶρον τοῦτο δὲν εἶναι θυσία ἁμαρτίας, ἀλλὰ θυσία ζηλοτυπίας· εἶναι θυσία ποὺ ἐνθυμίζει ἁμαρτίαν· θυσία ποὺ γίνεται διὰ νὰ φανερωθῇ ἐὰν ἡ ὑποψία διὰ τὴν καταπάτησιν τῆς συζυγικῆς πίστεως εἶναι ἀληθινὴ ἢ ὄχι.

Ὁ ἱερεὺς θὰ ὁδηγήσῃ καὶ θὰ στήσῃ αὐτὴν ὀρθίαν ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Κυρίου,

Ὁ ἱερεὺς θὰ φέρῃ τὴν γυναῖκα, διὰ τὴν ὁποίαν ὑπάρχει ἡ καχυποψία, καὶ θὰ τὴν στήσῃ ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος δηλώνει τὴν παρουσίαν του μὲ τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον.

θὰ λάβῃ ὕδωρ καθαρὸν ἀπὸ πηγὴν μέσα εἰς πήλινον δοχεῖον, θὰ πάρῃ χῶμα ἀπὸ τὸ ἔδαφος, ὅπου εὑρίσκεται ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, τὸ ὁποῖον θὰ ρίψῃ μέσα εἰς τὸ δοχεῖον τοῦ ὕδατος.

Κατόπιν ὁ ἱερεὺς θὰ λάβῃ εἰς πήλινον δοχεῖον (μικρὴν γαβάθαν) νερὸν καθαρόν, πηγαῖον καὶ ὀλίγον χῶμα, ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸ δάπεδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, καὶ εἶναι ἁγιασμένον ἕνεκα τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ· τὸ χῶμα αὐτὸ θὰ τὸ ρίψῃ εἰς τὸ νερόν, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν μικρὴν γαβάθαν.

Ὁ ἱερεὺς θὰ τοποθετήσῃ τὴν γυναῖκα ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Κυρίου, θὰ ξεσκεπάσῃ τὴν κεφαλήν της καὶ θὰ δώσῃ εἰς τὰ χέρια της τὴν θυσίαν, ποὺ ὑπενθυμίζει τὴν ἁμαρτίαν της, τὴν θυσίαν τῆς ζηλοτυπίας. Ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ κρατῇ εἰς τὰ χέρια του τὸ νερό, διὰ τῆς κατάρας τοῦ ὁποίου θὰ ἐξακριβωθῇ ἡ ἀθωότης ἢ ἐνοχὴ τῆς γυναικός.

Κατόπιν ὁ ἱερεὺς θὰ στήσῃ τὴν γυναῖκα ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος δηλώνει τὴν παρουσίαν του μὲ τὸ ὑπερφυσικὸν συννεφον, καὶ θὰ ξεσκεπάσῃ τὴν κεφαλὴν τῆς γυναικός, διὰ νὰ δηλώσῃ ὅτι ὅλα εἶναι γνωστὰ καὶ φανερὰ εἰς τὸν Θεὸν· καὶ θὰ βάλῃ εἰς τὰ χέρια της τὴν θυσίαν, ποὺ ἐνθυμίζει τὴν ἁμαρτίαν της, τὴν θυσίαν τῆς ζηλοτυπίας· ὁ δὲ ἱερεὺς θὰ κρατῇ εἰς τὰ χέρια του τὴν μικρὴν γαβάθαν μὲ τὸ νερόν, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ ἐλεγχθῇ μὲ κατάραν ἡ ἀθωότης ἢ ἡ ἐνοχὴ τῆς γυναικός.

Θὰ ὁρκίσῃ αὐτὴν ὁ ἱερεὺς καὶ θὰ τῆς εἴπῃ· Ἐὰν δὲν ἐκοιμήθη κανεὶς ἀνήρ μετὰ σοῦ, ἐὰν δὲν κατεπάτησες τὴν συζυγικὴν πίστιν τοῦ ἀνδρός σου, ὥστε νὰ μολυνθῆς, θὰ εἶσαι ἀνέπαφος ἀπό, τὸ κατηραμένον αὐτὸ ὕδωρ τοῦ ἐλεγμοῦ.

Κατόπιν ὁ ἱερεὺς θὰ καλέσῃ τὴν γυναῖκα νὰ ὁρκισθῇ καὶ θὰ τῆς εἰπῇ: Ἐὰν δὲν ἐκοιμήθη κανένας ἄνδρας μαζί σου καὶ ἐὰν δὲν ἔχῃς μολυνθῆ μὲ τὸ νὰ παραβῇς τὴν συζυγικὴν πίστιν μὲ ἄλλον ἄνδρα, θὰ εἶσαι ἀθῳα καὶ δὲν θὰ πάθῃς τίποτε ἀπὸ τὸ ἐλεγκτικὸν αὐτὸ νερόν, τὸ ὁποῖον προσφέρεται εἰς σὲ μὲ κατάραν.

Ἐὰν ὅμως σὺ ἐξ ἑαυτῆς παρέβης τὴν συζυγικὴν πίστιν, καίτοι εἶσαι ὕπανδρος, ἢ ὁπωσδήποτε ὑπεχώρησες καὶ ἐμολύνθης ἀπὸ ἄλλον ἄνδρα, ποὺ δὲν εἶναι ἰδικός σου, θὰ σὲ ὑποβάλω εἰς τὸν ὅρκον τοῦ ἐλεγμοῦ.

Ἐὰν ὅμως ἔχῃς παραβῇ τὴν συζυγικὴν πίστιν, ἐνῷ εἶσαι ὕπανδρος, καὶ ἐὰν ἔχῃς μολυνθῇ μὲ τὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχείας, διότι κάποιος ξένος ἄνδρας ἔχει κοιμηθῆ μαζί σου ἐκτὸς ἀπὸ τὸν νόμιμον σύζυγόν σου, θὰ σὲ ὁρκίσω μὲ τὸν ὅρκον τοῦ ἐλεγμοῦ

Θὰ ὁρκίσῃ ὁ ἱερεὺς τὴν γυναῖκα αὐτὴν μὲ τοὺς ὅρκους τῆς κατάρας καὶ θὰ τῆς εἴπη· Ὁ Κύριος νὰ σὲ καταρασθῆ, νὰ σὲ καταστήσῃ ἀποκρουστικὸν παράδειγμα κατηραμένου ἀνθρώπου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, νὰ σαπίσῃ καὶ πέσῃ ὁ μηρός σου, νὰ πρησθῇ ἡ κοιλία σου,

Θὰ ὁρκίσῃ λοιπὸν ὁ ἱερεὺς τὴν γυναῖκα μὲ τοὺς ὅρκους τῆς κατάρας αὐτῆς καὶ θὰ τῆς εἰπῇ: Εἴθε ὁ Κύριος νὰ σὲ καταρασθῇ καὶ νὰ σὲ καταστήσῃ παράδειγμα καταραμένου ψευδόρκου μεταξὺ τοῦ λαοῦ σου, μὲ τὸ νὰ σαπίσῃ καὶ πέσῃ ὁ μηρός σου καὶ νὰ πρησθῇ ἡ κοιλία σου.

νὰ εἰσέλθῃ τὸ ὕδωρ τοῦτο τῆς κατάρας εἰς τὴν κοιλίαν σου, ὥστε αὐτὴ νὰ πρησθῇ καὶ νὰ πέσῃ σάπιος ὁ μηρός σου». Ἡ γυνὴ θὰ ἀπαντήσῃ· «Γένοιτο, γένοιτο».

Αὐτὸ τὸ καταράμενον νερὸν θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ σπλάγχνα σου, ὥστε νὰ πρησθῇ ἡ κοιλιά σου καὶ νὰ σαπίσῃ καὶ πέσῃ ὁ μηρός σου. Εἰς τὸν ὅρκον αὐτὸν ἡ γυναῖκα θὰ ἀπαντήσῃ: Βεβαίως· συμφωνῶ· ἂς γίνῃ ἔτσι· ἂς γίνῃ ἔτσι.

Ὁ ἱερεὺς θὰ γράψῃ εἰς ἕνα χαρτὶ τὰς κατάρας αὐτάς, τὰς ὁποίας θὰ σβήσῃ βυθίζων τὸ χαρτὶ εἰς τὸ κατηραμένον ὕδωρ.

Ὁ ἱερεὺς θὰ καταγράψῃ τὶς κατάρες αὐτὲς εἰς βιβλίον, καὶ θὰ βυθίσῃ τοῦτο εἰς τὸ καταράμενον νερόν, διὰ νὰ τὶς ξεπλύνῃ εἰς αὐτό.

Θὰ ποτίσῃ τὴν γυναῖκα μὲ τὸ κατηραμένον ὕδωρ τοῦ ἐλεγμοῦ καὶ θὰ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν τὸ ὕδωρ τοῦτο.

Καὶ θὰ ποτίσῃ τὴν γυναῖκα μὲ τὸ ἐλεγκτικὸν καὶ καταράμενον αὐτὸ νερόν, καὶ τὸ νερὸν τοῦτο θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ σπλάγχνα της.

Θὰ λάβῃ ἔπειτα ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τὸ χέρι τῆς γυναικὸς αὐτῆς τὴν θυσίαν τῆς ζηλοτυπίας, θὰ παρουσιάσῃ αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ τὴν προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Προτοῦ ἡ γυναῖκα πιῇ τὸ νερόν, ὁ ἱερεὺς θὰ πάψῃ ἀπὸ τὰ χέρια της τὴν θυσίαν τῆς ζηλοτυπίας καὶ θὰ βάλῃ τὴν θυσίαν αὐτὴν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ θὰ τὴν προσφέρῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον.

Θὰ πάρῃ μίαν χούφταν ἀπὸ τὴν θυσίαν τὴν ὑπενθυμίζουσαν τὴν ἁμαρτίαν της, θὰ προσφέρῃ τὸ περιεχόμενον τῆς χούφτας εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ μετὰ ταῦτα θὰ ποτίσῃ τὴν γυναῖκα μὲ τὸ κατηραμένον ὕδωρ του ἐλεγμοῦ.

Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ πάρῃ μίαν δράκα ἀπὸ τὴν θυσίαν αὐτήν, ἡ ὁποία ὑπενθυμίζει τὴν ἁμαρτίαν τῆς μοιχείας, καὶ θὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν αὐτὴν εἰς τὸ θυσιαστήριον καὶ κατόπιν θὰ ποτίσῃ τὴν γυναῖκα μὲ τὸ καταράμενον καὶ ἐλεγκτικὸν νερόν.

Τότε θὰ συμβῇ ἓν ἐκ τῶν δύο. Ἐὰν ἡ γυνὴ εἶναι ὅντως μολυσμένη καὶ ἔχῃ διαφύγει τὴν προσοχὴν τοῦ ἀνδρός της, θὰ εἰσέλθῃ τὸ κατηραμένον ὕδωρ τοῦ ἐλεγμοῦ εἰς αὐτήν, θὰ πρησθῇ ἡ κοιλία της, θὰ σαπίσῃ καὶ θὰ πέσῃ ὁ μηρός της, καὶ αὐτὴ θὰ εἶναι κατηραμένη ἐν μέσῳ του λαοῦ.

Ὅταν ἡ γυναῖκα πιῇ τὸ νερὸν αὐτό, θὰ συμβῇ τοῦτο: Ἐὰν εἶναι πράγματι μολυσμένη ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν τῆς μοιχείας καὶ ὑπῆρξεν ἄπιστη εἰς τὸν ἄνδρα της, τὸ γεγονὸς δὲ αὐτὸ διέφυγε τὴν προσοχήν του, θὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰ σπλάγχνα της τὸ ἐλεγκτικὸν καὶ καταράμενον νερὸν καὶ θὰ πρησθῇ ἡ κοιλιά της καὶ θὰ σαπίσῃ καὶ θὰ πέσῃ ὁ μηρός της καὶ θὰ εἶναι ἡ γυναῖκα παράδειγμα καταραμένου προσώπου μεταξὺ τοῦ λαοῦ της.

Ἐὰν ὅμως δὲν ἔχῃ μολυνθῆ καὶ εἶναι καθαρὰ καὶ ἀθώα, δὲν θὰ πάθη τίποτε καὶ θὰ ἀποκτήσῃ τέκνα.

Ἐὰν ὅμως ἡ γυναῖκα δεν ἔχῃ μολυνθῆ μὲ τὴν ἁμαρτίαν τῆς μοιχείας καὶ εἶναι καθαρὴ καὶ ἀθώα, δὲν θὰ πάθῃ τίποτε· ἡ ἀθωότητά της θὰ ἀποδειχθῇ, διότι θὰ εἶναι ἱκανὴ νὰ συλλάβῃ καὶ νὰ γεννήσῃ τέκνα.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς ζηλοτυπίας διὰ τὴν περίπτωσιν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ὕπανδρος γυνὴ θὰ καταπατήσῃ τὴν συζυγικὴν πίστιν καὶ θὰ μολυνθῇ,

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τῆς ζηλοτυπίας, εἰς περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν μία γυναῖκα θὰ ἀπατήσῃ τὸν σύζυγόν της, καὶ ἐνῷ εἶναι ὕπανδρος παραβῇ τὴν συζυγικὴν πίστιν καὶ μολυνθῇ μὲ τὴν ἁμαρτίαν τῆς μοιχείας·

ἢ ἐὰν ὁ σύζυγός της καταληφθῇ ὑπὸ ἀδικαιολογήτου ζηλοτυπίας καὶ ὑποψιασθῇ ἀναιτίως τὴν γυναῖκα του, αὐτὸς θὰ τὴν παρουσιάσῃ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ κάμῃ ὅλα ὅσα ὁ νόμος τῆς ζηλοτυπίας ὁρίζει.

ἢ ὅταν ἕνας ἄνδρας κυριευθῇ ἀπὸ ἀδικαιολόγητον ζηλοτυπίαν εἰς βάρος τῆς γυναίκας του, διότι τὴν ὑποψιάζεται ὅτι τὸν ἀπατᾷ· εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν τῆς καχυποψίας θὰ στήσῃ τὴν γυναῖκα του ἐμπρὸς εις τὴν Σκηνήν, εἰς τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος δηλώνει τὴν παρουσίαν του μὲ τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον, καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ ἐκτελέσῃ ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα ὁρίζει ὁ νόμος.

Ἐὰν ἡ γυνὴ ἀποδειχθῇ ἔνοχος θὰ λάβῃ τὴν ποινὴν τῆς ἁμαρτίας της, ὁ δὲ σύζυγός της θὰ εἶναι ἀπηλλαγμένος ἀπὸ κάθε εὐθύνην».

Τότε ὁ μὲν σύζυγος θὰ εἶναι ἀθῶος ἀπὸ τὸ ἁμάρτημα τῆς καχυποψίας καὶ τῆς ζηλοτυπίας, ἢ δὲ γυναῖκα ἐκείνη θὰ λάβῃ τὴν ποινὴν τῆς ἁμαρτίας της καὶ θὰ ὑποστῇ τὶς συνέπειες τῆς ἐνοχῆς της».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωῦσῆν καὶ εἶπε:

«κάλεσε τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς: Ἐὰν ἕνας ἄνδρας ἢ μία γυναῖκα τάξῃ νὰ ἀφιερωθῇ πρὸς τὸν Κύριον ἐπὶ χρονικόν τι διάστημα, νὰ γίνῃ δηλαδὴ Ναζηραῖος,

«Μίλησε εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ εἰπέ τους· Ὅταν ἕνας ἄνδρας ἢ μία γυναῖκα χωρίσουν τοὺς ἑαυτούς των διὰ νὰ ἀφιερωθοῦν εἰς τὸν Κύριον διὰ κάποιο χρονικὸν διάστημα καὶ δώσουν εἰδικὴν ὑπόσχεσιν νὰ γίνουν Ναζιραῖοι,

θὰ ἀπέχῃ αὐτὸς ἀπὸ οἶνον καὶ οἰνοπνευματώδη ποτά, ἀπὸ ξύδι κατασκευασμένον ἀπὸ κρασὶ ἢ ἀπὸ ἄλλα οἰνοπνευματώδη ποτά. Γενικῶς δὲν θὰ πίῃ κάθε τι, τὸ ὁποῖον γίνεται ἀπὸ τὴν κατεργασίαν τῆς σταφυλῆς, δὲν θὰ φάγῃ νωπὸν σταφύλι οὔτε ξηρὰν σταφίδα.

πρέπει νὰ ἀπέχουν ἀπὸ τὸ κρασὶ καὶ τὰ μεθυστικὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ καὶ ἀπὸ τὸ ξίδι, ποὺ κατασκευάζεται ἀπὸ κρασί, καὶ ἀπὸ τὸ ξίδι, ποὺ κατασκευάζεται ἀπὸ ἄλλα μεθυστικὰ ποτά· γενικῶς δὲν θὰ πίνουν ἀπὸ ὅλα τὰ ποτά, ποὺ παράγονται ἀπὸ χυμὸν σταφυλιοῦ. Ἐπίσης δὲν πρέπει νὰ φάγουν φρέσκο σταφύλι οὔτε ξηρὴ σταφίδα.

Καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ ταξίματός του δὲν θὰ φάγῃ τίποτε ἀπὸ ὅσα γίνονται ἐκ τῆς ἀμπέλου, ἀπόσταγμα στεμφύλων (τσίπουρο) μέχρι κουκούτσι σταφυλῆς.

Ὅλες τὶς ἡμέρες, ποὺ διαρκεῖ ἡ ἀφιέρωσις τοῦ Ναζιραῖου εἰς τὸν Θεὸν καὶ ὁ χωρισμός του ἀπὸ τὸν κόσμον, δὲν θὰ φάγῃ τίποτε ἀπὸ ὅσα παράγονται ἀπὸ τὸ ἀμπέλι, ἀπὸ τὸ τσίπουρον (φλούδα τοῦ σταφυλιοῦ) μέχρι τὸ κουκούτσι τοῦ σταφυλιοῦ.

Ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ ἐξαγνισμοῦ ξυράφι δὲν θὰ πέρασῃ εἰς τὸ κεφάλι του, μέχρις ὅτου συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι, τὰς ὁποίας ἔχει τάξει πρὸς τὸν Κύριον. Θὰ εἶναι ἀφιερωμένος εἰς τὸν Κύριον καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἀφήσῃ ἀνέπαφον τὴν κόμην του.

Ὅλες τὶς ἡμέρες, ποὺ διαρκεῖ τὸ τάξιμον εἰς τὸν Θεὸν καὶ ὁ ἑξαγνισμός του, ξυράφι δεν θὰ περάσῃ ἀπὸ τὴν κεφαλήν τοῦ, ἕως ὅτου συμπληρωθοῦν οἱ ἡμέρες, διὰ τὶς ὁποῖες ἔχει ὑποσχεθῆ ὅτι θὰ ἀφιερωθῇ εἰς τὸν Κύριον. Θὰ εἶναι ἅγιος καὶ ἀφιερωμένος εἰς τὸν Θεὸν καὶ διὰ τοῦτο θὰ ἀφήνῃ τὶς τρίχες τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς του, ποὺ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεόν, νὰ μεγαλώνουν.

Ὅλας τὰς ἡμέρας, ποὺ διαρκεῖ τὸ τάξιμό του, δὲν θὰ εἰσέλθῃ εἰς δωμάτιον, ὅπου ὑπάρχει νεκρός.

Ὅλες τὶς ἡμέρες, ποὺ διαρκεῖ ὁ ἑξαγνισμὸς καὶ τὸ τάξιμόν του εἰς τὸν Κύριον, δεν θὰ πλησιάσῃ ἐκεῖ ποὺ εὑρίσκεται νεκρὸν σῶμα.

Δὲν θὰ μιανθῇ εἰσερχόμενος εἰς τὸ δωμάτιον, ὅπου ὑπάρχει τὸ νεκρὸν σῶμα τοῦ πατρός του ἢ, τῆς μητρός του ἢ τοῦ ἀδελφοῦ του ἢ τῆς ἀδελφῆς του. Δὲν θὰ μολυνθῇ πλησιάζων αὐτοὺς τοὺς νεκρούς, διότι ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ὑπάρχει τὸ τάξιμό του πρὸς τὸν Θεόν.

Οὔτε κατὰ τὸν θάνατον τοῦ πατέρα ἢ τῆς μητέρας ἢ τοῦ ἀδελφοῦ ἢ τῆς ἀδελφῆς ὁ Ναζιραῖος αὐτὸς θὰ πλησιάσῃ οὔτε θὰ ἐγγίσῃ τὸ νεκρὸν σῶμα, διὰ νὰ μὴ μολυνθῇ διότι ἡ ἀφιέρωσις καὶ τὸ τάξιμόν του εἰς τὸν Θεὸν εὑρίσκεται εἰς τὴν κεφαλήν του.

Ὅλας τὰς ἡμέρας τοῦ ταξίματός του θὰ εἶναι ἅγιος ἀφιερωμένος εἰς τὸν Κύριον.

Κατὰ τὴν διάρκειαν ὅλων τῶν ἡμερῶν τοῦ εἰδικοῦ ταξίματός του θὰ εἶναι ἅγιος, χωρισμένος ἀπὸ ὅλα αὐτά, ὡς ἀφιερωμένος εἰς τὸν Θεόν.

Ἐὰν ὅμως ἀποθάνῃ κανεὶς ἔξαφνα ἐμπρός του, ἀμέσως ἡ κεφαλή του ποὺ ζεῖ τὸ τάξιμο θὰ μολυνθῇ· δι’ αὐτὸ θὰ ξυρίσῃ τὴν κεφαλήν του κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μολύνσεως, ὁπότε ἡ ἡμέρα αὐτὴ θὰ εἶναι ἡμέρα καθαρισμοῦ του, καὶ θὰ ξυρίσῃ αὐτὴν διὰ δευτέρου φορὰν μετὰ ἑπτὰ ἡμέρας.

Ἐὰν ὅμως κάποιος ἀποθάνῃ ξαφνικὰ ἐμπρός του, τότε θὰ μολυνθῇ ἀμέσως ἡ ἁγιασμένη, ἕνεκα τῆς ἀφιερώσεως, κεφαλή του· εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν θὰ ξυρήσῃ τὴν κεφαλήν του τὴν ἡμέραν τοῦ νομικοῦ μολυσμοῦ του· μὲ τὸ ξύρισμα ἡ ἡμέρα αὐτὴ θὰ εἶναι ἡμέρα καθαρισμοῦ του· ἐπίσης θὰ ξυρίσῃ τὴν κεφαλήν του καὶ ὕστερα ἀπὸ ἑπτὰ ἡμέρες.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θὰ φέρῃ δύο τρυγόνας ἢ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν πρὸς τὸν ἱερέα εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θὰ φέρῃ δύο τρυγόνες ἢ δύο μικρὲς περιστερὲς εἰς τὸν ἱερέα εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ ἱερεὺς θὰ θυσιάσῃ τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην θὰ προσφέρῃ ὡς ὁλοκαύτωμα καὶ θὰ ἐξιλεώσῃ αὐτὸν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπέπεσεν ἰδὼν νεκρόν, καὶ θὰ ἀφιερώσῃ πάλιν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην πρὸς τὸν Κύριον,

Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ τὴν μίαν τρυγόνα (ἢ τὴν μίαν περιστεράν) ὡς θυσίαν διὰ τὴν ἁμαρτίαν, τὴν δὲ ἄλλην θὰ τὴν προσφέρῃ ὡς θυσίαν διὰ νὰ γίνῃ ὁλοκαύτωμα· καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ κάμῃ ἔτσι ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ Ναζιραῖου, ἐπειδὴ ἁμάρτησε μὲ τὸ νὰ ἰδῇ νεκρὸν σῶμα· ὁ Ναζιραῖος θὰ ἁγιάσῃ πάλιν τὴν κεφαλήν του κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν καὶ θὰ τὴν ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Κύριον,

ὅπως εἶχεν ἀφιερωθῆ εἰς τὸν Κύριον κατὰ τὰς πρὸ τῆς ἁμαρτίας του ἡμέρας τοῦ ταξίματος. Θὰ προσφέρῃ αὐτὸς ἐν συνεχείᾳ ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν ἁμαρτίαν του. Αἱ προηγούμεναι ἡμέραι τοῦ ταξίματός του δὲν θὰ ληφθοῦν ὑπ’ ὄψει, διότι ἡ κεφαλή του, ἡ ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον, ἐμολύνθη ἐν τῷ μεταξύ.

ὅπως εἶχεν ἀφιερωθῆ εἰς τὸν Κύριον κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ προηγουμένου ταξίματος· καὶ θὰ φέρῃ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, τὸ ὁποῖον θὰ θυσιάσῃ διὰ τὴν ἐνοχήν του. Ἀλλ’ οἱ προηγούμενες ἡμέρες τῆς ἀφιερώσεώς του δὲν θὰ ὑπολογισθοῦν, διότι ἐχάθησαν, ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἐμολύνθη ἡ ἀφιερωμένη εἰς τὸν Κύριον κεφαλή του.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νὸμος διὰ τὸν ἔχοντα τάξιμον, διὰ τὸν Ναζηραῖον. Κατὰ τὴν ἡμέραν δὲ ποὺ θὰ συμπληρωθοῦν αἱ ἡμέραι τοῦ ταξίματός του, θὰ ὁδηγήσῃ αὐτὸν ὁ ἱερεὺς πλησίον εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου·

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ Ναζιραίου, τοῦ ἀνθρώπου ποὺ ἔταξε τὸν ἑαυτόν του εἰς τὸν Κύριον· ὅταν συμπληρωθοῦν οἱ ἥμερες τῆς ἀφιερώσεώς του, ὁ ἱερεὺς θὰ τὸν ὁδηγήσῃ κοντὰ εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου

καὶ θὰ προσφέρῃ αὐτὸς πρὸς τὸν Κύριον τὸ δῶρον του, ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους, ὑγιῆ καὶ ἀρτιμελῆ πρὸς ὁλοκαύτωσιν, μίαν ἀμνάδα χωρὶς κανένα σωματικὸν ἐλάττωμα διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ ἕνα κριὸν ὑγιῆ καὶ ἀρτιμελῆ διὰ θυσίαν εἰρηνικήν.

καὶ θὰ προσφέρῃ τὸ δῶρον του εἰς τὸν Κύριον, τὸ ὁποῖον θὰ εἶναι ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, ποὺ θὰ ἔχῃ ἀκεραία καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη του, διὰ νὰ θυσιασθῇ ὡς ὁλοκαύτωμα, καὶ μίαν ἀμνάδα ἐνὸς ἔτους, ποὺ θὰ ἔχῃ ἀκεραία καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη της, διὰ νὰ θυσιασθῇ ὡς προσφορὰ διὰ τὴν ἁμαρτίαν, καὶ ἕνα κριάρι, ποὺ θὰ ἔχῃ ἀκεραία καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη του, διὰ νὰ θυσιασθῇ ὡς εἰρηνικὴ καὶ εὐχαριστήριος προσφορά·

Θὰ προσφέρῃ ἐπίσης ἕνα κάνιστρον μὲ ἄρτους, καμωμένους ἀπὸ σημιγδάλι χωρὶς προζύμι, ζυμωμένους μὲ λάδι, καὶ λαγάνες, χωρὶς προζύμι, ἀλειμμένες μὲ λάδι καὶ μαζῆ μὲ αὐτὰ οἶνον διὰ τὴν σπονδήν.

θὰ φέρῃ ἐπίσης καὶ ἕνα κάνιστρον ψωμιὰ ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένα χωρὶς προζύμι, μὲ λάδι, καὶ ἄζυμες λαγάνες (πίττες) ἀλειμμένες μὲ λάδι, ποὺ θὰ συνοδεύωνται ἀπὸ τὴν θυσίαν τοῦ κρασιοῦ (σπονδήν).

Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ προσφέρῃ ὁ ἱερεὺς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ τελέσῃ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος.

Καὶ ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ ὅλα αὐτὰ εἰς τὸν Κύριον, καὶ θὰ κάμῃ τὴν θυσίαν περὶ τῆς ἁμαρτίας του καὶ τὴν θυσίαν τῆς ὁλοκαυτώσεως.

Ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ ἐπίσης τὸν κριὸν ὡς εἰρηνικὴν θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον, μὲ τὸ κάνιστρον τῶν ἀζύμων ἄρτων καὶ μαζῆ μὲ αὐτὰ τὴν σπονδὴν τοῦ οἴνου.

Ὁ ἱερεὺς θὰ προσφέρῃ ἐπίσης τὸ κριάρι ὡς εἰρηνικὴν εὐχαριστήριον θυσίαν εἰς τὸν Κύριον μαζὶ μὸ τὸ κάνιστρον μὲ τὰ ψωμιά, τὰ ζυμωμένα χωρὶς προζύμι· μαζὶ μὲ αὐτὰ θὰ προσφέρῃ καὶ τὴν θυσίαν τοῦ κρασιοῦ (σπονδήν).

Ἀμέσως κατόπιν ὁ ἔχων τὸ τάξιμον θὰ ξυρίσῃ τὴν καθιερωμένην εἰς τὸν Κύριον κεφαλὴν αὐτοῦ πλησίον εἰς τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ θέσῃ τὰς τρίχας εἰς τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστήριου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, εἰς τὸ ὁποῖον προσεφέρθη ἡ εἰρηνικὴ θυσία.

Καὶ ὁ Ναζιραῖος, ποὺ εἶχεν ἀφιερωθῆ καὶ ἔκαμε εἰδικὸν τάξιμον εἰς τὸν Θεόν, θὰ ξυρίσῃ τὴν κεφαλὴν τῆς ἀφιερώσεώς του κοντὰ εἰς τὴν πόρταν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ πάρῃ τὶς τρίχες καὶ θὰ τὶς ρίψῃ εἰς τὴν φωτιάν, ποὺ εἶναι κάτω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει προσφερθῆ ἡ εἰρηνικὴ εὐχαριστήριος θυσία.

Ὁ ἱερεὺς θὰ πάρῃ ἀπὸ τὸν κριὸν τὴν πλάτην, ἀφοῦ πρῶτα τὴν βράσῃ, ἕνα ἄζυμον ἄρτον ἀπὸ τὸ κάνιστρον, μίαν λαγάναν ἄζυμον καὶ θὰ θέσῃ αὐτὰ εἰς τὰ χέρια τοῦ ἔχοντος τὸ τάξιμον μετὰ τὸ ξύρισμα τῆς κεφαλῆς του.

Κατόπιν ὁ ἱερεὺς θὰ λάβῃ τὴν ψημένην ὠμοπλάτην τοῦ κριαριοῦ καὶ ἕνα ψωμὶ ζυμωμένον χωρὶς προζύμι ἀπὸ τὸ κάνιστρον, μίαν λαγάναν (πίτταν) ἄζυμην καὶ θὰ τὰ βάλῃ εἰς τὰ χέρια τοῦ Ναζιραίου, ποὺ ἔκαμε τάξιμον εἰς τὸν Θεόν, μετὰ τὸ ξύρισμα τῆς κεφαλῆς του τῆς ἀφιερωμένης εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ προσφέρῃ αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ὡς θυσίαν ἀφιερωμένην εἰς τὸν Κύριον, ὡς θυσίαν «ἐπιθέματος». Αὐτὴ ἡ προσφορὰ θὰ εἶναι ἁγία, προωρισμένη διὰ τὸν ἱερέα μαζῆ μὲ τὸ στῆθος τὸ ὁποῖον προσεφέρθη ὡς θυσία ἐπίσης ἐπιθέματος καὶ μὲ τὸ πόδι ποὺ προσεφέρθη ὡς «ἀφαίρεμα», διὰ ὑψώσεως, πρὸς τὸν Κύριον. Κατόπιν ἀπὸ ὅλα αὐτὰ θὰ πίῃ οἶνον αὐτός, ποὺ εἶχε κάμει τὸ τάξιμον.

Κατόπιν ὁ ἱερεὺς θὰ τὰ κινήσῃ καὶ θὰ τὰ ὑψώσῃ ἐμπρὸς εἰς τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ λάβουν εὐλογίαν. Ἡ θυσία αὐτή, ποὺ ὀνομάζεται θυσία κινητῆς προσφορᾶς, καθιστᾷ τὸ δῶρον ἅγιον, ἀφιερωμένον (σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον) εἰς τὸν ἱερέα μαζὶ μὲ τὸ στῆθος, τὸ ὁποῖον ἔχει προσφερθῆ ὡς κινητὴ προσφορά, καὶ τὸν μηρόν (μπούτι), ποὺ ἔχει προσφερθῆ ὡς ὑψωμένη προσφορά, ἀφοῦ ἔχει ἀφαιρεθῆ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν θυσίαν διὰ τὸν ἱερέα. Μετὰ ἀπὸ τὶς θυσίες αὐτές ὁ Ναζιραῖος, ποὺ ἔκαμε τὸ τάξιμον εἰς τὸν Θεόν, ἠμπορεῖ νὰ πιῇ κρασί.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ Ναζηραίου, ὁ ὁποῖος ἔκαμε τάξιμο ἀφιερώσεώς του ἐπὶ τι διάστημα εἰς τὸν Κύριον καὶ ἡ ὑποχρέωσίς του νὰ προσφέρῃ τὴν σχετικὴν θυσίαν διὰ τὴν καθιέρωσίν του πρὸς τὸν Κύριον, ἐκτὸς φυσικὰ ἄλλης τινὸς αὐτοπροαιρέτου καὶ κατὰ τὴν οἰκονομικήν του δυνατότητα προσφορᾶς.

Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ἔκαμε εἰδικὸν τάξιμον εἰς τὸν Κύριον· τοῦ Ναζιραίου, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ ἀφιερώθη δι’ ὡρισμένον χρόνον εἰς τὸν Θεόν, ἔχει ὑποχρέωσιν νὰ προσφέρῃ θυσίαν εἰς τὸν Κύριον (ἐκτὸς ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ θὰ ἤθελε νὰ προσφέρῃ κατὰ δύναμιν καὶ μὲ τὴν θέλησίν του εἰς τὸν Κύριον)· θυσίαν ἀνάλογον μὲ τὸ τάξιμον, ποὺ ἔκαμεν εἰς τὸν Θεόν, καὶ τὴν ὁποίαν ἔχει ὑποχρέωσιν ἀπὸ τὸν Νόμον τῆς ἀφιερώσεώς του νὰ ἐκτελέσῃ, συμφώνως πρὸς τὶς ὑποσχέσεις του».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ὁμίλησε εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱούς του, τοὺς ἱερεῖς, καὶ εἰπὲ, ὅτι κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εὐλογῆτε τους Ἰσραηλίτας λέγοντες πρὸς αὐτούς·

«Μίλησε εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς καὶ εἰπέ τους: Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ εὐλογῆτε τοὺς Ἰσραηλίτες καὶ θὰ τοὺς λέγετε·

Εἴθε νὰ σὲ εὐλογήσῃ καὶ νὰ σὲ διαφυλάξῃ ὁ Κύριος!

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ σὲ εὐλογήσῃ, νὰ σὲ σκεπάσῃ καὶ να σὲ προστατεύσῃ·

Εἴθε νὰ φανέρωση εἰς σὲ τὸ πρόσωπόν του καὶ νὰ σὲ ἐλεήση.

εἴθε ὁ Κύριος νὰ δείξῃ καὶ νὰ ἐπιλάμψῃ εἰς σὲ τὸ πρόσωπόν του γεμᾶτον χάριν, εὔνοιαν καὶ εὐδοκίαν καὶ νὰ σὲ ἐλεήσῃ·

Εἴθε νὰ στρέψῃ εὐμενὲς καὶ στοργικὸν τὸ πρόσωπόν του ὁ Κύριος πρὸς σὲ καὶ νὰ σοῦ δώσῃ εἰρήνην!

εἴθε ὁ Κύριος νὰ σηκώσῃ καὶ νὰ στρέψῃ εἰς σὲ τὸ πρόσωπόν του μὲ εὐμένειαν καὶ εἴθε νὰ σοῦ δώσῃ μόνιμον εἰρήνην.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τροπον θὰ θέσουν οἱ ἱερεῖς τὸ ὄνομά μου εἰς τὰς εὐλογίας των πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐγὼ δὲ ὁ Κύριος θὰ εὐλογήσω αὐτούς».

Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν οἱ ἱερεῖς θὰ προσφέρουν καὶ θὰ θέσουν τὸ ὄνομά μου ὡς εὐλογίαν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτες· ὅμως ἐγώ, ποὺ εἶμαι ὁ μόνος Κύριος, θὰ εὐλογῶ καὶ θὰ δίδω μὲ ἀφθονίαν τὴν θείαν προστασίαν καὶ τὸ θεῖον ἔλεος».

Ὅταν ἔφθασεν ἡ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐπεράτωσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς καὶ ἦτο ἑτοίμη αὐτή, ὥστε νὰ τὴν στήσῃ, τὴν ἔχρισε μὲ ἔλαιον, τὴν ἡγίασε καὶ τὴν καθιέρωσεν εἰς τὸν Θεὸν μὲ ὅλα τὰ σκεύη της, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ θυσιαστήριον μὲ ὅλα τὰ σκεύη του. Τὰ ἔχρισεν ὅλα αὐτὰ μὲ ἔλαιον, τὰ ἡγίασε καὶ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεόν.

Τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Μωϋσῆς ἐτελείωσε τὴν κατασκευὴν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου καὶ ὅταν αὐτὴ ἦταν πλέον ἕτοιμη, ὥστε νὰ τὴν στήσῃ, τὴν ἔχρισε μὲ ἅγιον λάδι καὶ ἔτσι τὴν ἁγίασε καὶ ἀφιέρωσε καὶ αὐτὴν μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά της καὶ τὸ θυσιαστήριον μὲ ὅλα τὰ ἐξαρτήματά του εἰς τὸν Θεὸν ὅλα τὰ ἔχρισε μὲ ἅγιον λάδι, τὰ ἁγίασε καὶ τὰ ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεόν.

Τότε οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ, οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, οἱ ἄρχοντες τῶν φυλῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχον λάβει μέρος, ὡς βοηθοὶ τοῦ Μωϋσέως, εἰς τὴν ἀπογραφὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν,

Τότε οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν, ποὺ εἶχαν ἐπιστατήσει ὅταν ἔγινε ἡ ἀπογραφὴ καὶ ἡ ἀρίθμησις τοῦ λαοῦ, ἔκαμαν προσφοράν·

προσέφεραν ὡς δῶρα αὐτῶν πρὸς τὸν Κύριον ἓξ κλειστὰς ἁμάξας καὶ δώδεκα βόδια, ἀνὰ δύο ἄρχοντες μίαν ἅμαξαν, καὶ ἕκαστος ἄρχων ἀνὰ ἕνα μόσχον. Τὰ προσέφεραν ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ ἔφερεν ὁ καθένας τὸ δῶρον του ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, ἕξι ἁμάξια σκεπασμένα καὶ δώδεκα βόδια, κάθε δύο ἄρχοντες ἀπὸ ἕνα ἁμάξι καὶ ἀπὸ ἕνα μοσχάρι ὁ καθένας. Τὰ δῶρα των αὐτὰ τὰ προσέφεραν ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν·

Τότε ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«Πάρε ἀπὸ αὐτοὺς τὰ δῶρα, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν αὐτὰ εἰς τὰ ὑπηρετικὰ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου ἔργα. Θὰ μοιράσῃς τὰ δῶρα αὐτὰ εἰς τοὺς Λευίτας, ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας τὴν ὁποίαν αὐτοὶ προσφέρουν».

«Νὰ δεχθῇς καὶ νὰ παραλάβῃς τὰ δῶρα ἀπὸ αὐτούς, ὥστε νὰ χρησιμοποιηθοῦν διὰ τὶς ἱερὲς ὑπηρεσίες τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου. Τὰ δῶρα αὐτὰ θὰ τὰ δώσῃς εἰς τοὺς Λευίτες, εἰς καθένα ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας ποὺ ἔχει».

Ἐπῆρεν ὁ Μωϋσῆς τὰς ἁμάξας καὶ τὰ βόδια καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰς τους Λευίτας.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς, ἀφοῦ ἔλαβε τὰ ἁμάξια καὶ τὰ βόδια, τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς Λευίτες·

Τὰς δύο ἁμάξας καὶ τὰ τέσσερα βόδια ἔδωκεν εἰς τους υἱοὺς τοῦ Γεδσών, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν εἰς τὰς πρὸς τὴν Σκηνὴν ὑπηρεσίας των.

τὰ δύο ἁμάξια καὶ τὰ τέσσερα βόδια τὰ ἔδωκε εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Γεδσὼν ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Σκηνήν·

Τὰς τέσσαρας ἁμάξας καὶ τὰ ὀκτὼ ὑπολειπόμενα βόδια ἔδωκεν εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Μεραρὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας αὐτῶν πρὸς τὸν ναὸν ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τοῦ Ἰθάμαρ, υἱοὺ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών.

καὶ τὰ τέσσερα ἁμάξια καὶ τὰ ὀκτὼ βόδια τὰ ἔδωκεν εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Μεραρί, ἀναλόγως τῆς ὑπηρεσίας των εἰς τὴν Σκηνήν, ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν καὶ διεύθυνσιν τοῦ ἱερέως Ἰθάμαρ, υἱοῦ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών,

Εἰς δὲ τοὺς υἱοὺς τοῦ Καὰθ δὲν ἔδωκεν ἁμάξας, διότι αὐτοὶ εἶχον ὡς ὑπηρεσίαν των νὰ μεταφέρουν τὰ ἅγια ἀντικείμενα. Αὐτὰ ἔπρεπε νὰ τὰ φέρουν εἰς τοὺς ὤμους των.

Ἀλλὰ ὁ Μωϋσῆς δὲν ἔδωκε τίποτε εἰς τοὺς υἱοὺς τοῦ Καάθ, διότι οἱ ὑπηρεσίες των εἰς τὸ θυσιαστήριον ἦσαν νὰ μεταφέρουν τὰ πλέον ἱερὰ ἀντικείμενα· αὐτὰ δὲ ἔπρεπε νὰ τὰ μεταφέρουν ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους των μὲ ἰδιαιτέραν προσοχὴν καὶ σεβασμόν.

Ὅταν ἐτελοῦντο τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἱερεῖς ἔχρισαν καὶ καθιέρωσαν αὐτό, οἱ ἄρχοντες προσέφεραν τὰ δῶρα των ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ (οἱ δώδεκα ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των) προσέφεραν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε τοῦτο χρισθῆ μὲ ἅγιον λάδι καὶ ἀφιερωθῆ εἰς τὸν Θεόν· οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν προσέφεραν τὰ δῶρα των ἐμπρὸς εἰς τὸ Θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἕνας ἄρχων ἑκάστην ἡμέραν θὰ προσφέρῃ τὰ δῶρα του κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων».

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Θὰ προσφέρουν τὰ δῶρα των κάθε ἕνας ἀρχηγὸς τὴν ὡρισμένην δι’ αὐτὸν ἡμέραν, κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων».

Τὴν πρώτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναασσῶν, υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ, ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Καὶ (αὐτὸς πού) προσέφερε τὸ δῶρον του κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν (ἦταν) ὁ Ναασσών, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμιναδάβ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Αὐτὸς προσέφερεν ὡς δῶρον του ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων (δηλ. 1466 γραμμάρ.), μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἦσαν πλήρη ἀπὸ σημιγδάλι ζυμωμένον μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Καὶ προσέφερε τὸ δῶρον του, τὸ ὁποῖον ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι (περίπου 1½ κιλόν), μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους (περίπου 900 γραμμάρια), κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου (περίπου 11,7-12 γραμμάρια), ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθὴ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην χρυσῆν βάρους δέκα σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ναασσὼν προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους (περίπου 160 γραμμάρια), γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἑνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον ἀπὸ τὴν ἀγέλην τῶν αἰγῶν πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους, πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ναασσὼν υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ναασσών, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμιναδάβ.

Κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναθαναὴλ υἱὸς τοῦ Σωγάρ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἰσσάχαρ.

Κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ναθαναήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σωγάρ, ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ἰσσάχαρ.

Τὸ δῶρον, ποὺ προσέφερεν, ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, (ἀμφότερα βάρους δύο κιλῶν, καὶ 100 περίπου γραμμαρίων), σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ναοῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα ἀπὸ σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Καὶ προσέφερε τὸ δῶρον του, τὸ ὁποῖον ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ναθαναὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοὺς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους εἰς ὁλοκαύτωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον ἀπὸ τὰ γίδια διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ τοῦ Σωγάρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ τοῦ Σωγάρ.

Κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ζαβουλὼν ὁ Ἑλιάβ, υἱός τοῦ Χαιλών.

Κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ζαβουλών, ὁ Ἐλιάβ, ὁ υἱὸς τοῦ Χαιλών.

Προσέφερεν ὡς δῶρον του ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μίαν ἀργυρᾶν φιάλην ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸ ἱερὸν καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, δι’ ἀναίμακτον θυσίαν,

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τὸν ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ να προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἐλιὰβ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοὺς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλιὰβ υἱοῦ τοῦ Χαιλών.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἑνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλιάβ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Χαιλών.

Κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἑλισοὺρ, υἱὸς τοῦ Σεδιούρ, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ρουβήν.

Κατὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, ὁ Ἑλισοὺρ, ὁ υἱὸς τοῦ Σεδιούρ.

Τὸ δῶρον του ἦτο πινάκιον ἀργυροῦν, βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

μία λιβανοθήκη δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτη θυμίαμα,

Ὁ Ἐλισοὺρ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνας κριός, ἕνας ἀμνὸς ἑνὸς ἔτους πρὸς ὁλοκαύτωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνας τράγος πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἑλισοὺρ, υἱοῦ τοῦ Σεδιούρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἑλισοὺρ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σεδιούρ.

Κατὰ δὲ τὴν πέμπτην ἡμέραν ὁ Σαλαμιήλ, υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Συμεών, προσέφερε τὸ δῶρον του.

Κατὰ τὴν πέμπτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Συμεών, ὁ Σαλαμιήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σουρισαδαί.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντὰ σίκλων, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Σαλαμιὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μόσχον, ἕνα κριόν, καὶ ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους δι’ ὁλοκάρπωσιν,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὰ γίδια, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ τοῦ Σουρισαδαί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ τοῦ Σουρισαδαί.

Κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Γάδ, ὁ Ἑλισὰφ υἱὸς τοῦ Ραγουὴλ προσέφερε τὸ δῶρον του.

Κατὰ τὴν ἕκτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Γάδ, ὁ Ἐλισάφ, ὁ υἱὸς τοῦ Ραγουήλ.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ναοῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἑλισὰφ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἕνας ἔτους δι’ ὁλοκαύτωμα,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλισάφ, υἱοῦ τοῦ Ραγουήλ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικὴν εὐχαριστήριον θυσίαν σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλισάφ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ραγουήλ.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἐλισαμά, υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Ἐφραίμ.

Κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, ὁ Ἐλισαμά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐμιούδ.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην βάρους δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἐλισαμὰ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους δι’ ὁλοκαύτωμα,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἐλισαμά, υἱοῦ τοῦ Ἐμιούδ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἐλισαμά, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐμιούδ.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Γαμαλιήλ, υἱὸς τοῦ Φαδαασούρ, ἄρχων τῆς φυλῆς Μανασσῆ.

Κατὰ τὴν ὀγδόην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ, ὁ Γαμαλιήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Φαδασσούρ.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον, βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, κατὰ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸν ναόν, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων, γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Γαμαλιὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε πρὸς θυσίαν δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦτο τὸ δῶρον τοῦ Γαμαλιήλ, υἱοῦ τοῦ Φαδασσούρ.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Γαμαλιήλ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Φαδασσούρ.

Κατὰ τὴν ἐνάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀβιδάν, υἱὸς τοῦ Γαδεωνί, ἄρχων τῆς φυλῆς Βενιαμίν.

Κατὰ τὴν ἐνάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Βενιαμίν, ὁ Ἀβιδάν, ὁ υἱὸς τοῦ Γαδεωνί.

Τὸ δῶρον αὐτοῦ ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸ ἱερόν, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι πρὸς θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀβιδὰν προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ θυσίαν ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀβιδάν, υἱοῦ τοῦ Γαδεωνί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀβιδάν, τοῦ υἱοῦ τοῦ Γαδεωνί.

Κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀχιέζαρ υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί, ὁ ἄρχων τῆς φυλῆς Δάν.

Κατὰ τὴν δεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Δάν, ὁ Ἀχιέζερ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμισαδαί.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα πινάκιον ἀργυροῦν βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία φιάλη ἀργυρᾶ βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀχιέζερ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

Ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους εἰς ὁλοκαύτωσιν

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀχιέζερ, υἱοῦ τοῦ Ἀμισαδαί.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀχιέζερ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμισαδαί.

Κατὰ δὲ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Φαγεὴλ υἱὸς τοῦ Ἐχράν, ἄρχων τῆς φυλῆς Ἀσήρ.

Κατὰ τὴν ἑνδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Ἀσήρ, ὁ Φαγεήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐχράν.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρὰ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τοῦ ἱεροῦ, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι διὰ θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἀκόμη μία λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Φαγεὴλ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἕνα ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ τὴν θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ να προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Φαγεήλ, υἱοῦ τοῦ Ἐχράν.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Φαγεήλ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐχράν.

Κατὰ τὴν δωδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ Ἀχιρέ, υἱὸς τοῦ Αἰνάν, ἄρχων τῆς φυλῆς Νεφθαλίμ.

Κατὰ τὴν δωδεκάτην ἡμέραν προσέφερε τὸ δῶρον του ὁ ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς Νεφθαλὶμ ὁ Ἀχιρέ, ὁ υἱὸς τοῦ Αἰνάν.

Τὸ δῶρον του ἦτο ἕνα ἀργυροῦν πινάκιον βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, μία ἀργυρᾶ φιάλη βάρους ἑβδομήκοντα σίκλων, κατὰ τὸν ἱερὸν σίκλον, καὶ τὰ δύο γεμᾶτα σημιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι δι’ ἀναίμακτον θυσίαν.

Τὸ δῶρον του ἦταν μία ἀργυρὴ πιατέλλα, τῆς ὁποίας τὸ βάρος ἦταν 130 σίκλοι, μία ἀργυρὴ λεκάνη, ποὺ εἶχε βάρος 70 σίκλους, κατὰ τὸ βάρος τοῦ ἱεροῦ σίκλου, ποὺ χρησιμοποιείται εἰς τὸν Ναόν. Καὶ τὰ δύο αὐτὰ ἀντικείμενα - ἡ πιατέλλα καὶ ἡ λεκάνη - ἦσαν γεμᾶτα ἀλεύρι ἀπὸ σιμιγδάλι, ζυμωμένο μὲ λάδι, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς ἀναίμακτος θυσία.

Προσέφερεν ἐπίσης μίαν λιβανοθήκην δέκα χρυσῶν σίκλων γεμάτην θυμίαμα,

Ὁ Ἀχιρὲ προσέφερεν ἀκόμη ἕνα χρυσὸν θυμιατήριον, ποὺ εἶχε βάρος δέκα χρυσοῦς σίκλους, γεμᾶτο λιβάνι·

ἕνα μοσχάρι, ἕνα κριόν, ἀμνὸν ἑνὸς ἔτους διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος,

ἐπίσης προσέφερεν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια, ἕνα κριάρι καὶ ἕνα ἀρνὶ ἐνὸς ἔτους, διὰ να προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώματος·

καὶ ἕνα τράγον διὰ θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

καὶ ἕνα τράγον ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν γιδιῶν, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας·

Διὰ δὲ τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου προσέφερε δύο δαμάλεις, πέντε κριούς, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀρνάδας ἑνὸς ἔτους ἑκάστην. Αὐτὴ ἦτο ἡ προσφορὰ τοῦ Ἀχιρὲ υἱοῦ τοῦ Αἰνάν.

καὶ διὰ τὴν εἰρηνικήν, εὐχαριστήριον θυσίαν τοῦ σωτηρίου δύο δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες), πέντε κριάρια, πέντε τράγους καὶ πέντε ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους. Αὐτὸ ἦταν τὸ δῶρον τοῦ Ἀχιρέ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Αἰνάν.

Αὐτὰ ἦσαν τὰ δῶρα τὰ προσφερθέντα ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῶν Ἰσραηλιτῶν κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου, ὅταν αὐτὸ ἐχρίσθη μὲ τὸ ἅγιον ἔλαιον· δώδεκα ἀργυρᾶ πινάκια, δώδεκα ἀργυραῖ φιάλαι, δώδεκα χρυσαῖ λιβανοθῆκαι.

Αὐτὰ ἦσαν συνολικῶς τὰ δῶρα, τὰ ὁποῖα προσέφεραν οἱ ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν τοῦτο εἶχε χρισθῆ μὲ ἅγιον λάδι: Δώδεκα ἀργυρὲς πιατέλλες, δώδεκα ἀργυρὲς λεκάνες, δώδεκα χρυσὲς λιβανοθῆκες·

Τὸ κάθε πινάκιον ἦτο βάρους ἑκατὸν τριάκοντα σίκλων, καὶ ἡ κάθε φιάλη ἑβδομήκοντα σίκλων. Ὅλος ὁ ἀργυρὸς τῶν σκευῶν αὐτῶν ἦτο βάρους δύο χιλιάδων τετρακοσίων σίκλων (25 περίπου κιλά), σύμφωνα μὲ τὸν σίκλον τὸν χρησιμοποιούμενον εἰς τὸ ἱερόν.

κάθε ἀργυρὴ πιατέλλα ἐζύγιζεν 130 σίκλους καὶ κάθε ἀργυρὴ λεκάνη ἐζύγιζεν 70 σίκλους. Ἑπομένως ὅλο τὸ ἄσημι τῶν πιατελλῶν καὶ τῶν λεκανῶν εἶχε συνολικὸν βάρος δύο χιλιάδες τετρακοσίους σίκλους (περίπου 26-28 κιλά), ἀπὸ ἐκείνους τοὺς σίκλους ποὺ χρησιμοποιούνται εἰς τὸν Ναόν.

Ἦσαν ἀκόμη δώδεκα χρυσαῖ λιβανοθῆκαι, πλήρεις ἀπὸ θυμίαμα. Ὅλον δὲ τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ τῶν λιβανοθηκῶν ἦτο ἑκατὸν εἴκοσι χρυσοῖ σίκλοι (ἕνα κιλὸ καὶ 440 γράμ.).

Ἐπίσης δώδεκα χρυσᾶ Θυμιατήρια γεμᾶτα λιβάνι τὸ συνολικὸν βάρος τῶν χρυσῶν θυμιατηρίων ἦταν ἑκατὸν εἴκοσι χρυσοὶ σίκλοι (περίπου 1½ κιλόν).

Ὅλα τὰ πρὸς ὁλοκαύτωσιν ζῶα ἦσαν δώδεκα μοσχάρια, δώδεκα κριοί, δώδεκα ἀμνοὶ ἑνὸς ἔτους, αὐτὰ μαζῆ μὲ τὰς ἀναιμάκτους θυσίας καὶ τὰς σπονδὰς τοῦ οἴνου, καὶ δώδεκα τράγοι περὶ ἁμαρτίας.

Ὅλα τὰ βόδια διὰ τὴν θυσίαν τοῦ ὁλοκαυτώματος ἦσαν δώδεκα μοσχάρια, δώδεκα κριάρια, δώδεκα ἀρνιὰ ἐνὸς ἔτους, αὐτὰ μαζὶ μὲ τὶς ἀναίμακτες θυσίες καὶ τὶς θυσίες τοῦ κρασιοῦ (σπονδές), ποὺ τὶς συνώδευαν· ἀπὸ τὰ κοπάδια τῶν γιδιῶν δώδεκα τράγοι, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Ὅλαι αἱ ἀγελάδες διὰ τὴν θυσίαν σωτηρίου ἦσαν εἴκοσι τέσσαρες δαμάλεις, ἐπίσης ἑξήκοντα κριοί, ἑξήκοντα τράγοι ἑνὸς ἔτους ἕκαστος, ἑξήκοντα ἀμνάδες ἑνὸς ἔτους ἑκάστη, ὅλα ὑγιῆ καὶ ἀρτιμελῆ. Αὐταὶ ἦσαν αἱ προσφοραὶ εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ θυσιαστηρίου, μετὰ τὴν χρῖσιν τοῦ Ἀαρών, τοῦ ὁποίου αἱ χεῖρες ἐξηγιάσθησαν καὶ κατέστησαν ἱκαναὶ εἰς προσφοράν.

Ὅλα τὰ θηλυκὰ βόδια διὰ τὴν εἰρηνικὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου ἦσαν συνολικῶς εἴκοσι τέσσερις δαμαλίδες (μικρὲς ἀγελάδες)· τὰ ἄλλα (ζῶα) ἦσαν ἑξῆντα κριάρια, ἑξῆντα τράγοι ἐνὸς ἔτους καὶ ἑξῆντα ἀμνάδες ἐνὸς ἔτους ἡ κάθε μία, ὅλα δὲ ἦσαν μὲ ἀκεραία καὶ ὑγιῆ ὅλα τὰ μέλη των. Αὐτὰ ἦσαν συνολικῶς τὰ δῶρα εἰς τὰ ἐγκαίνια τοῦ Θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων μετὰ τὴν χρῖσιν τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, τοῦ ὁποίου τὰ χέρια εἶχαν ἑξαγιασθῆ καὶ εἶχαν γίνει ἱκανὰ διὰ τὴν προσφορὰν τῶν θυσιῶν·

Ὅταν ὁ Μωϋσῆς εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ πρὸς τὸν Θεόν, ἤκουσε τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἐλάλει πρὸς αὐτὸν ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου, ποὺ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ τὸν χῶρον μεταξὺ τῶν δύο Χερουβίμ. Ἀπὸ ἐκεῖ ὡμίλει πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός.

καὶ ὅταν ὁ Μωϋσῆς ἐμβῆκεν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὁμιλήσῃ μὲ τὸν Θεόν, ἄκουσε τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου νὰ τοῦ ὁμιλῇ ἐπάνω ἀπὸ τὸν θρόνον τοῦ ἱλαστηρίου, ποὺ εὑρίσκεται ἐπάνω εἰς τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου, (ἀπὸ τὸν χῶρον) μεταξὺ τῶν δύο Χερουβίμ. Ἀπὸ ἐκεῖ ὠμιλοῦσεν (ὁ Θεὸς) πρὸς τὸν Μωϋσῆν.

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπεν·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«ὁμίλησε πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Ὅταν θὰ τοποθετῇς τοὺς λύχνους ἐπάνω εἰς τὴν λυχνίαν, θὰ φωτίζουν καὶ οἱ ἑπτὰ λύχνοι τὸ ἐμπρὸς μέρος τῆς λυχνίας».

«Μίλησε πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ εἰπέ του· ὅταν ἀνάβῃς καὶ θέτῃς τοὺς λύχνους ἐπάνω εἰς τὴν Λυχνίαν, οἱ ἑπτὰ λύχνοι πρέπει να τοποθετοῦνται ἔτσι, ὥστε (καὶ οἱ ἑπτά) νὰ φωτίζουν τὸ μπροστινὸ μέρος τῆς Λυχνίας».

Ἔτσι ἔκαμεν ὁ Ἀαρών· ἤναψε ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τοὺς λύχνους νὰ φωτίζουν τὸ πρόσθιον αὐτῆς τμῆμα (καὶ πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔθηκεν ὄπισθεν ἑκάστου λύχνου ἀδιαπέραστον ἀπὸ τὸ φῶς κάλυμμα), ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος.

Καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἀαρὼν ἔκαμεν, ὅπως ἔλαβεν ἐντολὴν ἄναψε τοὺς ἑπτὰ λύχνους καὶ τοὺς ἔβαλεν, ὥστε νὰ φωτίζουν πρὸς τὸ ἕνα μέρος, τὸ μπροστινό, τῆς Λυχνίας, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Κύριος διέταξε τὸν Μωϋσῆν.

Ἡ κατασκευὴ τῆς λυχνίας ἦτο αὐτή· Ὅλόκληρος ἡ λυχνία ἦτο χρυσῆ καὶ συμπαγὴς ὅλη ἀπὸ τὸ στέλεχος αὐτῆς μέχρι τῶν κρίνων της, σύμφωνα μὲ τὸν τύπον τὸν ὁποῖον ἔδειξεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινά· ἔτσι κατεσκεύασεν ὁ Μωϋσῆς τὴν λυχνίαν.

Ἡ δὲ κατασκευὴ τῆς Λυχνίας ἦταν ἡ ἀκόλουθος: Ἡ ἑπτάφωτος λυχνία ἦταν καμωμένη ἀπὸ σφυρηλατημένον χρυσόν· ὅλη ἀπὸ τὸ ἐπάνω μέρος τοῦ κορμοῦ της μέχρι καὶ τὰ κρίνα της ἦταν κατασκευασμένη ἀπὸ σφυρηλατημένον χρυσόν. Συμφώνως πρὸς τὸ ὑπόδειγμα, τὸ ὁποῖον ἔδειξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος Σινᾶ, ἔτσι ἀκριβῶς κατεσκεύασε τὴν ἑπτάφωτον Λυχνίαν.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε:

«πάρε τοὺς Λευίτας ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους τους Ἰσραηλίτας καὶ ἄγνισε αὐτούς, διὰ νὰ γίνουν ἄξιοι πρὸς ἐκτέλεσιν τῶν ἱερῶν των καθηκόντων.

«Παράλαβε καὶ ξεχώρισε τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους Ἰσραηλίτες καὶ ἑξάγνισέ τους, διὰ νὰ γίνουν ἄξιοι νὰ διακονοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κάμῃς τὸν ἁγνισμὸν των· θὰ ραντίσῃς αὐτοὺς μὲ τὸ ἡγιασμένον ὕδωρ, θὰ ξυρισθοῦν εἰς ὁλόκληρον τὸ σῶμα των, θὰ πλύνουν τὰ ἐνδύματά των καὶ ἔτσι θὰ εἶναι καθαροί.

Καὶ τοῦτο πρέπει νὰ κάμῃς εἰς αὐτούς, προκειμένου νὰ τοὺς ἑξαγνίσῃς: Θὰ τοὺς περιρραντίσῃς μὲ ἁγιασμένον νερὸν καὶ κατόπιν αὐτοὶ θὰ ξυρίσουν ὅλο τὸ σῶμα των καὶ θὰ πλύνουν τὰ ροῦχα των καὶ ἔτσι θὰ γίνουν καθαροὶ καὶ ἄξιοι νὰ πλησιάζουν τὰ ἅγια καὶ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Θὰ πάρουν κατόπιν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια μὲ τὴν ἀνάλογον προσφορὰν πρὸς ἀναίμακτον θυσίαν σημιγδαλιοῦ ζυμωμένου μὲ λάδι, θὰ πάρουν ἐπίσης ἀπὸ τὰ βόδια ἕνα ἄλλο μοσχάρι ἑνὸς ἔτους πρὸς θυσίαν περὶ ἁμαρτίας.

Κατόπιν θὰ πάρουν ἕνα μοσχάρι ἀπὸ τὰ βόδια καὶ μαζὶ μὲ αὐτὸ ἀνάλογον ἀναίμακτον θυσίαν ἀπὸ σιμιγδάλι ζυμωμένον μὲ λάδι, καὶ ἄλλο ἕνα μοσχάρι ἑνὸς ἔτους ἀπὸ τὰ βόδια, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς θυσία περὶ ἁμαρτίας.

Θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, ὅπου καὶ θὰ συγκεντρώσῃς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας.

Καὶ θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευῖτες ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ θὰ συγκεντρώσεις ὅλον τὸ πλῆθος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ·

Θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ οἱ Ἰσραηλῖται θὰ θέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τους Λευίτας.

θὰ ὁδηγήσῃς τοὺς Λευῖτες ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται θὰ βάλουν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν Λευϊτῶν·

Ὁ Ἀαρὼν θὰ ξεχωρίσῃ τότε αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς ἀφιερώσῃ ὡς δῶρον τῶν Ἰσραηλιτῶν πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς οἱ ὑπηρέται τοῦ ἱεροῦ, ὥστε νὰ ἐργάζωνται τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἀαρὼν θὰ ξεχωρίσῃ καὶ θὰ προσφέρῃ τοὺς Λευῖτες ὡς εἰδικὸν δῶρον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ εἰς τὸν Κύριον, διὰ νὰ ἐργάζωνται (οἱ Λευῖται) τὰ ἱερὰ ἔργα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Οἱ δὲ Λευίται θὰ θέσουν τὰς χεῖρας των ἐπάνω εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν δύο μόσχων, καὶ θὰ θυσιάσῃς τὸν ἕνα μόσχον περὶ ἁμαρτίας, τὸν δὲ ἄλλον ὡς ὁλοκαύτωμα πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ ἐξιλεωθοῦν αἱ ἁμαρτίαι τῶν Λευϊτῶν.

Οἱ δὲ Λευῖται θὰ βάλουν τὰ χέρια των ἐπάνω εἰς τὰ κεφάλια τῶν δύο μοσχαριῶν καὶ θὰ προσφέρῃς τὸ ἕνα μοσχάρι θυσίαν περὶ ἁμαρτίας καὶ τὸ ἄλλο θυσίαν ὁλοκαυτώματος εἰς τὸν Κύριον, διὰ τὴν ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τῶν Λευϊτῶν.

Θὰ τοποθετήσῃς τοὺς Λευίτας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἐνώπιον τοῦ Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν του, καὶ θὰ προσφέρῃς αὐτοὺς ὡς δῶρον πρὸς τὸν Κύριον.

Κατόπιν θὰ ὁδηγήσῃς καὶ θὰ στήσῃς τοὺς Λευῖτες ὀρθίους ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς υἱούς του ἱερεῖς, διὰ νὰ δηλώσῃς ἔτσι ὅτι οἱ Λευῖται εἶναι κατώτεροι τῶν ἱερέων καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτούς, καὶ θὰ προσφέρῃς τοὺς Λευῖτες ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον.

Θὰ ξεχωρίσῃς τοὺς Λευίτας ἐκ μέσου τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν, θὰ τοὺς ἀφιερώσῃς καὶ ἔτσι θὰ ἀνήκουν εἰς ἐμέ.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ξεχωρίσῃς τοὺς Λευῖτες ἀπὸ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλίτες καὶ θὰ τοὺς ἀφιερῳσῃς καὶ οἱ Λευῖται θὰ ἀνήκουν ἀποκλειστικῶς εἰς ἑμέ.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ θὰ εἰσέλθουν οἱ Λευίται εἰς τὴν Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς αὐτήν. Θὰ καθαρίσῃς λοιπὸν αὐτοὺς καὶ θὰ τοὺς προσφέρῃς ὡς δῶρον εἰς τὸν Κύριον,

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ οἱ Λευῖται θὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου διὰ νὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὰ ἱερὰ ἔργα, ἀφοῦ θὰ τοὺς ἔχῃς καθαρίσει καὶ θὰ τοὺς ἔχῃς ἀφιερώσει καὶ προσφέρει ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον.

διότι αὐτοὶ οἱ Λευῖται ἔχουν δοθῆ εἰς ἐμὲ ὡς δῶρον ἐκ μέρους τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἶναι ἰδικοί μου. Τοὺς ἔλαβα διὰ τὸν ἑαυτόν μου ἀντὶ τῶν πρωτογεννήτων, τῶν πρωτοτόκων ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Διότι οἱ Λευῖται ἔχουν ξεχωρισθῇ μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἰσραηλιτῶν καὶ ἔχουν δοθῇ εἰς ἐμὲ ὡς εἰδικὸν δῶρον ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες, ἐγὼ δὲ τοὺς ἔλαβα διὰ τὸν ἑαυτόν μου καὶ εἶναι ἰδικοί μου. Ἀντὶ ὅλων ἐκείνων ποὺ ἀνοίγουν μὲ τὴν γέννησιν των πρῶτα τὴν μήτραν τῆς μητέρας των, ἀντὶ τῶν πρωτοτόκων ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς ἔχω λάβει διὰ τὸν ἑαυτόν μου.

Διότι εἰς ἐμὲ ἀνήκει κάθε πρωτότοκον ἀπὸ ἀνθρώπων ἕως κτήνους. Διότι, ὅταν ἐγὼ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων, ἐξεχώρισα καὶ ἀφιέρωσα εἰς ἐμὲ τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν

Διότι εἰς ἐμὲ καὶ μόνον ἀνήκει κάθε πρωτότοκον καὶ πρωτογεννημένον παιδὶ μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, κάθε πρωτότοκον ἀνθρώπου ἢ ζώου· τοῦτο ἀνήκει ὡς ἀπαρχὴ εἰς ἐμὲ τὸν δοτῆρα τῆς ζωῆς· τὴν ἡμέραν, ποὺ ἐκτύπησα καὶ ἐθανάτωσα ὅλα τὰ πρωτότοκα εἰς τὴν Αἴγυπτον, τὰ δὲ πρωτότοκα τοῦ Ἰσραὴλ ἐγλύτωσαν, διέταξα νὰ ξεχωρίσουν καὶ νὰ ἀφιερώσουν ὅλα τὰ πρωτότοκα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς ἐμέ·

καὶ ἔλαβα τοὺς Λευίτας ἀντὶ τῶν πρωτοτόκων μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραήλ.

ἔτσι ἔλαβα τοὺς Λευῖτες ἀντὶ ὅλων τῶν πρωτοτόκων τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτούς τους Λευίτας ἔδωκα ὡς δῶρον εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν, διὰ νὰ ἐργάζωνται εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου τὰ ἔργα τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ νὰ προσφέρουν δι’ αὐτοὺς τὰς ἐξιλαστήριους θυσίας. Κανεὶς ἄλλος ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας δὲν θὰ πλησιάζῃ εἰς τὰ ἅγια».

Καὶ ἔχω δώσει τοὺς Λευῖτες ὡς δῶρον ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ τοὺς υἱούς του ἱερεῖς μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν καὶ ἐργάζωνται τὰ ἔργα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ προσφέρουν Θυσίες ἐξιλεωτικὲς διὰ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν. Καὶ κανένας ἄλλος ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες δὲν θὰ πλησιάζῃ τὸ ἅγιον Θυσιαστήριον».

Ὁ Μωϋσῆς, ὁ Ἀαρὼν καὶ ὅλος ὁ λαὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔκαμαν εἰς τοὺς Λευίτας, ὅπως ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν. Ἔτσι ἔκαμαν.

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἔκαμαν εἰς τοὺς Λευῖτες, ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν περὶ τῶν Λευϊτῶν. Δηλαδὴ οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν διὰ τοὺς Λευῖτες τὰ ἀκόλουθα:

Οἱ Λευίται ἡγνίσθησαν καὶ ἔπλυναν τὰ ἐνδύματά των. Ὁ Ἀαρὼν ἔδωκεν αὐτούς, ὡς δῶρον, πρὸς τὸν Κύριον, καὶ ἔκαμε τὰς ἐξιλαστικὰς δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τὸν ἐξαγνισμόν των θυσίας.

Οἱ Λευῖται ἑξαγνίσθηκαν καὶ ἔπλυναν τὰ ροῦχα των. Καὶ ὁ Ἀαρὼν τοὺς ἀφιέρωσεν ὡς εἰδικὸν δῶρον εἰς τὸν Κύριον καὶ προσέφερε θυσίαν ἐξιλεωτικὴν ὑπὲρ αὐτῶν διὰ νὰ τοὺς καθαρίσῃ.

Μετὰ ταῦτα οἱ Λευῖται εἰσῆλθον εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, διὰ νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των ἐνώπιον τοῦ Ἀαρὼν καὶ ἐνώπιον τῶν υἱῶν του. Ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν διὰ τους Λευίτας, ἔτσι ἔκαμαν δι’ αὐτούς.

Κατόπιν ἀπὸ αὐτὰ οἱ Λευῖται ἐμβῆκαν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἀνέλαβαν τὴν ὑπηρεσίαν των ἐμπρὸς εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἀαρὼν καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς υἱούς του ἱερεῖς· ὅπως ἀκριβῶς διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν περὶ τῶν Λευϊτῶν, ἔτσι ἔκαμαν δι’ αὐτούς.

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«αὐτὴ ἡ ἐντολή μου θὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς Λευίτας· θὰ εἰσέρχωνται καὶ θὰ ὑπηρετοῦν εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ ἡλικίας εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω.

«Αὐτὸς ὁ νόμος θὰ ἰσχύῃ διὰ τοὺς Λευῖτες: Ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν εἴκοσι πέντε ἐτῶν καὶ ἄνω θὰ εἰσέρχωνται εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου·

Κατὰ δὲ τὸ πεντηκοστὸν ἔτος θὰ ἀποχωροῦν αὐτοὶ ἐκ τῆς ὑπηρεσίας των καὶ δὲν θὰ ἐργάζωνται πλέον·

ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ἡλικίας τῶν πενῆντα ἐτῶν ὁ Λευίτης θὰ παύῃ νὰ ὑπηρετῇ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, θὰ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν καὶ δὲν θὰ ἐργάζεται πλέον.

μόνον δύναται ὁ ἀπερχόμενος ἐκ τῆς ὑπηρεσίας ἀδελφὸς Λευίτης νὰ προσφερθῇ οἰκειοθελῶς, διὰ νὰ φρουρῇ καὶ βοηθῇ εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Δὲν τοῦ ἐπιτρέπεται ὅμως νὰ ἐκτελῇ ὑπηρεσίαν. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ πράξῃς καὶ θὰ κανονίσῃς σχετικῶς μὲ τοὺς Λευίτας καὶ τὰς ὑπηρεσίας των».

Ὁ Λευίτης ὅμως ποὺ ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν ἐνεργὸν ὑπηρεσίαν, θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ ὑπηρετῇ μὲ τοὺς ἄλλους ἀδελφούς του Λευῖτες εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ νὰ τοὺς βοηθῇ μὲ τὴν θέλησίν του εἰς ἔργα ἐλαφρά· δὲν θὰ προσφέρῃ ὅμως κουραστικὴν καὶ βαρειὰν ἐργασίαν. Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ κανονίσῃς καὶ θὰ τακτοποιήσῃς τοὺς Λευῖτες εἰς τὰ θέματα τῆς ὑπηρεσίας καὶ τῶν καθηκόντων των».

Κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον Σινὰ λέγων·

Ὁ Θεὸς ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ κατὰ τὸν πρῶτον μῆνα τοῦ δευτέρου ἔτους, ἀπὸ τότε ποὺ οἱ Ἰσραηλῖται ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, καὶ τοῦ εἶπε:

«εἰπὲ νὰ τελέσουν οἱ Ἰσραηλῖται τὸ Πάσχα εἰς τὸν καθωρισμένον χρόνον, δηλαδὴ

«Νὰ εἰπῇς εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες νὰ κάμουν τὸ Πάσχα τὴν ὡρισμένην ἐποχήν·

τὴν ἑσπέραν τῆς δεκάτης τετάρτης τοῦ πρώτου μηνὸς θὰ τελέσῃς τὸ Πάσχα εἰς τὸν καθωριαμένον χρόνον σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ τὴν ἑρμηνείαν του νόμου, ποὺ ἐγὼ σᾶς ἔχω δώσει».

δηλαδὴ τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ μηνὸς αὐτοῦ, τοῦ πρώτου, κατὰ τὸ ἑσπέρας, θὰ κάμῃς τὸ Πάσχα εἰς τὸν ὡρισμένον καιρόν. Θὰ τὸ κάμῃς δὲ σύμφωνα μὲ τὸν τελετουργικὸν νόμον (τοῦ Πάσχα) καὶ σύμφωνα μὲ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου αὐτοῦ, ποὺ σᾶς ἔδωσα».

Ἔδωσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ εἰς τους Ἰσραηλίτας νὰ τελέσουν τὸ Πάσχα.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐμίλησε εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ τοὺς εἶπε νὰ κάμουν τὸ Πάσχα.

Κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς δεκάτης τετάρτης ἡμέρας τοῦ πρώτου μηνὸς ἔκαμαν οἱ Ἰσραηλῖται τὸ Πάσχα εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινά, ὅπως διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν.

Καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς δεκάτης τετάρτης ἡμέρας τοῦ πρώτου μηνὸς εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ, σύμφωνα πρὸς ὅσα διέταξεν ὁ Κύριος τὸν Μωϋσῆν, ἔτσι ἀκριβῶς ἔκαμαν οἱ Ἰσραηλῖται.

Παρουσιάσθησαν ὅμως ἐκεῖ μερικοὶ ἄνδρες νομικῶς ἀκάθαρτοι, διότι εἶχαν πλησιάσει ἄνθρωπον νεκρόν, καὶ οἱ ὁποῖοι, καθ’ ὃ μολυσμένοι, δὲν εἶχον τὸ δικαίωμα νὰ τελέσουν τὸ Πάσχα κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην. Προσῆλθον λοιπὸν πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην

Ὑπῆρχαν ὅμως ὡρισμένοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἦσαν νομικῶς ἀκάθαρτοι, διότι εἶχαν πλησιάσει νεκρὸν σῶμα ἀνθρώπου καὶ δι’ αὐτὸ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ κάμουν τὸ Πάσχα μὲ τοὺς ἄλλους Ἰσραηλῖτες τὴν ὡρισμένην ἐκείνην ἡμέραν. Αὐτοὶ παρουσιάσθησαν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν τὴν ἡμέραν ἐκείνην·

οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι καὶ εἶπον πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἡμεῖς εἴμεθα ἀκάθαρτοι, διότι ἐπλησιάσαμεν εἰς νεκρὸν ἄνθρωπον. Μήπως λοιπὸν θὰ ἀποκλεισθῶμεν ἀπὸ τοῦ νὰ προσφέρωμεν πρὸς τὸν Κύριον κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν τοῦ Πάσχα τὰς θυσίας μας, ἡμεῖς μόνοι ἐκ μέσου ὀλῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν;»

καὶ οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι εἶπαν πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἐμεῖς εἴμεθα νομικῶς ἀκάθαρτοι, διότι ἐπλησιάσαμεν νεκρὸν σῶμα ἀνθρώπου. Θὰ ἀποκλεισθῶμεν λοιπὸν ἀπὸ τοῦ νὰ προσφέρωμεν τὴν θυσίαν μας πρὸς τὸν Κύριον κατὰ τὴν ὡρισμένην αὐτὴν ἡμέραν τοῦ Πάσχα, ἐμεῖς μόνον ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους Ἰσραηλῖτες;»

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε πρὸς αὐτούς· «σταθῆτε αὐτοῦ καὶ ἐγὼ θὰ ἀκούσω, τί θὰ διατάξῃ ὁ Κύριος σχετικῶς μὲ σᾶς».

Ὁ Μωϋσῆς τοὺς ἀπάντησε: «Περιμένετε ἐκεῖ καὶ Θὰ ἀκούσω τὶ θὰ διατάξῃ ὁ Κύριος σχετικὰ μὲ τὴν περίπτῶσίν σας».

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Καὶ ὁ Κύριος ἐμίλησε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«ὁμίλησε καὶ εἰπὲ πρὸς τους Ἰσραηλίτας· Ἐὰν κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἢ ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους σας ἤθελε γίνει ἀκάθαρτος ἐξ αἰτίας προσεγγίσεώς του εἰς νεκρὸν ἢ ἤθελεν εὑρεθῆ μακρὰν κατὰ τὸν χρόνον τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, θὰ κάμῃ καὶ αὐτὸς Πάσχα.

«Μίλησε πρὸς τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ εἰπέ τους· ἐὰν κανεὶς ἀπὸ σᾶς ἢ ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους σας γίνῃ νομικῶς ἀκάθαρτος, ἐπειδὴ ἐπλησίασε νεκρὸν σῶμα ἀνθρώπου, ἢ ἐὰν ἀπουσιάζῃ εἰς ταξίδι μακριὰ ἀπὸ κοντά σας καὶ ἑπομένως δεν ἠμπορέσῃ νὰ κάμῃ τὸ Πάσχα κατὰ τὸν ὡρισμένον χρόνον, θὰ ἑορτάσῃ καὶ αὐτὸς τὸ Πάσχα, ἀλλὰ ἀργότερα·

Κατὰ τὴν ἑσπέραν τῆς δεκάτης τετάρτης ἡμέρας τοῦ δευτέρου μηνὸς θὰ ἑορτάσουν καὶ αὐτοὶ τὸ Πάσχα, θὰ φάγουν τὸν πασχάλιον ἀμνὸν μὲ ἀζύμους ἄρτους καὶ πικρὰ χόρτα.

οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ θὰ κάμουν τὸ Πάσχα τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνός, κατὰ τὸ ἑσπέρας· τότε θὰ ἑορτάσουν καὶ αὐτοὶ τὸ Πάσχα καὶ θὰ φάγουν τὸν ἀμνὸν τοῦ Πάσχα μὲ ἄζυμον ψωμὶ καὶ πικρὰ χόρτα (πικραλίδες).

Ἀπὸ τὸν πασχαλινὸν ἀμνὸν δὲν θὰ μείνῃ τίποτε διὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν καὶ κανένα ὀστοῦν αὐτοῦ δὲν θὰ συντρίψουν. Οἱ Ἰσραηλῖται ὀφείλουν νὰ ἑορτάζουν τὸ Πάσχα σύμφωνα μὲ τὸν νόμον, ποὺ καθορίζει τὰ τοῦ ἑορτασμοῦ.

Θὰ προσέξουν δὲ νὰ μὴ ἀφήσουν τίποτε ἀπὸ τὸν ἀμνὸν τοῦ Πάσχα διὰ τὴν ἄλλην ἡμέραν καὶ καθὼς τρώγουν νὰ μὴ σπάσουν κανένα κόκκαλο τοῦ ἀμνοῦ. Οἱ Ἰσραηλῖται αὐτοὶ θὰ κάμουν τὸ Πάσχα σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ ὅλες τὶς διατάξεις (τοῦ νόμου) διὰ τὸ Πάσχα.

Ὁ Ἰσραηλίτης ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος εἶναι καθαρὸς καὶ δὲν εὑρίσκεται μακρὰν εἰς ταξίδιον, ἀμελήσῃ δὲ νὰ ἑορτάσῃ τὰ Πάσχα καὶ δὲν προσφέρῃ τὴν καθωρισμένην θυσίαν, θὰ ἐξολοθρευθῇ αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ του· διότι δὲν προσέφερε τὴν θυσίαν του πρὸς τὸν Κύριον κατὰ τὸν ὡρισμένον χρόνον καὶ θὰ λάβῃ τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν διὰ τὴν ἀμέλειάν του αὐτήν.

Ἐὰν ὅμως ὁ Ἰσραηλίτης, ποὺ εἶναι καθαρὸς καὶ δεν ἀπουσιάζῃ εἰς ταξίδι μακριὰ ἀπὸ σᾶς, παραλείψῃ καὶ ἀμελήσῃ νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα, ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς πρέπει νὰ τιμωρηθῇ, νὰ ἀποκοπῇ καὶ νὰ καταστραφῇ ἀπὸ τὸν λαόν του. Ἐπειδὴ παρέλειψε νὰ προσφέρῃ τὴν θυσίαν του εἰς τὸν Κύριον κατὰ τὸν ὡρισμένον χρόνον, ὁ Ἰσραηλίτης ἐκεῖνος θὰ ὑποστῇ τὶς συνέπειες τῆς ἁμαρτίας του, δηλαδὴ θὰ τιμωρηθῇ.

Ἐὰν ἕνας ξένος προσέλθῃ εἰς τὴν χώραν σας καὶ ἐκφράσῃ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα τοῦ Κυρίου, θὰ τὸ ἑορτάσῃ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον καὶ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ νόμου, ποὺ ὁρίζουν, τὸν χρόνον καὶ τὸν τρόπον τοῦ ἑορτασμοῦ. Ἕνας νόμος θὰ ἰσχύῃ δι’ ὅλους ὡς πρὸς τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα, καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ ἦλθεν ἀπὸ ἄλλην χώραν, καὶ διὰ τὸν ἐντόπιον.

Ἐὰν δὲ κάποιος ξένος ἔλθῃ εἰς τὴν χώραν σας καὶ θελήσῃ νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα τοῦ Κυρίου, θὰ τὸ ἑορτάσῃ σύμφωνα μὲ τὶς διατάξεις τοῦ νόμου τοῦ Πάσχα, ὁ ὁποῖος ὁρίζει τὸν μῆνα, τὴν ἡμέραν καὶ τὸν τρόπον μὲ τὸν ὁποῖον πρέπει νὰ ἑορταζεται τὸ Πάσχα. Ἑπομένως διὰ τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα ἕνας καὶ ὁ ἴδιος νόμος θὰ ἰσχύῃ δι ὅλους σας· καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ θὰ ἔλθῃ εἰς τὴν χώραν σας ἀπὸ ἀλλοῦ, καὶ διὰ τὸν ἐντόπιον Ἰσραηλίτην».

Τὴν ἡμέραν κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστήθη ἡ Σκηνή, ἐσκέπασεν ἡ νεφέλη τὴν Σκηνήν, τὸν οἶκον αὐτὸν τοῦ Μαρτυρίου. Ἡ νεφέλη ἀπὸ τὴν ἑσπέραν καθ’ ὅλην τὴν νύκτα καὶ ἕως τὸ πρωῒ ἦτο ἐπάνω εἰς τὴν Σκηνὴν ὠσὰν εἶδος πυρός.

Καὶ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐστήθη καὶ ὑψώθη ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου, τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον, ποὺ ἐφανέρωνε τὴν παρουσίαν τοῦ Θεοῦ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐσκέπασε τὴν Σκηνήν, τὸν ἅγιον αὐτὸν οἶκον τοῦ Μαρτυρίου. Τὸ ὑπερφυσικὸν τοῦτο σύννεφον ἦταν ἀπὸ τὸ βράδυ μέχρι τὸ πρωῒ μὲ τὴν μορφὴν φωτιᾶς.

Ἔτσι ἐγίνετο πάντοτε· νεφέλη ἐκάλυπτε τὴν Σκηνὴν κατὰ τὸ διάστημα τῆς ἡμέρας καὶ εἶδος τι πυρὸς κατὰ τὰ διάστημα τῆς νύκτας.

Ἔτσι ἐγίνετο πάντα· τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον ἐσκέπαζε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου τὴν ἡμέραν καὶ ὡσὰν ἕνα εἶδος φωτιᾶς κατὰ τὴν νύκτα.

Ὅταν δὲ ἀνυψώνετο καὶ ἀπεσύρετο ἡ νεφέλη ἀπὸ τὴν Σκηνήν, οἱ Ἰσραηλῖται ἀνεχώρουν καὶ ἐστρατοπέδευαν εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ ἐσταματοῦσεν ἡ νεφέλη.

Καὶ ὀποτεδήποτε τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον ἐσηκώνετο καὶ ἀπεσύρετο ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, οἱ Ἰσραηλῖται ἀναχωροῦσαν· καὶ εἰς τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἐστέκετο τὸ σύννεφον, ἐκεῖ ἐσταματοῦσαν τὴν πορείαν των καὶ ἔστηναν τὶς σκηνές των οἱ Ἰσραηλῖται.

Διὰ τῆς προσταγῆς αὐτῆς τοῦ Κυρίου, τῆς στάσεως δηλαδὴ καὶ τῆς ἀναχωρήσεως τῆς νεφέλης, ἔπρεπε οἱ Ἰσραηλῖται νὰ στρατοπεδεύουν καὶ νὰ ἀναχωροῦν. Ὅλας τὰς ἡμέρας κατὰ τὰς ὁποίας ἡ νεφέλη θὰ εὑρίσκεται ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν ρίπτουσα τὴν σκιάν της εἰς αὐτήν, θὰ στρατοπεδεύουν ἐκεῖ οἱ Ἰσραηλῖται.

Σύμφωνα μὲ τὴν προσταγήν, ποὺ θὰ ἔπαιρναν ἀπὸ τὸν Κύριον, θὰ ἐστρατοπέδευαν οἱ Ἰσραηλῖται, καὶ μὲ τὴν προσταγήν, ποὺ θὰ ἔπαιρναν ἀπὸ τὸν Κύριον, θὰ ἔλυαν τις σκηνές των καὶ θὰ ἐξεκινοῦσαν, διὰ νὰ προχωρήσουν εἰς ἄλλο μέρος. Ὅλες τὶς ἡμέρες, κατὰ τὶς ὁποῖες τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον ἔμενε ἀκίνητον καὶ ἐσκέπαζε τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, οἱ Ἰσραηλῖται ἐστάθμευαν εἰς τὸ στρατόπεδόν των καὶ δὲν ἀναχωροῦσαν.

Ὅταν δηλαδὴ ἡ νεφέλη παραμένῃ πολλὰς ἡμέρας ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνήν, οἱ Ἰσραηλῖται δὲν θὰ ἀναχωρήσουν, ἀλλὰ θὰ τηρήσουν τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ καὶ θὰ παραμείνουν ἐκεῖ στρατοπεδευμένοι.

Καὶ ὅταν τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον στέκεται καὶ καθυστερῇ ἀκίνητον ἐπάνω ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἐπὶ πολλὲς ἡμέρες, οἱ Ἰσραηλῖται θὰ τηροῦν τὴν παραγγελίαν καὶ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν θὰ ἀναχωροῦν.

Τὸ αὐτὸ θὰ γίνεται καὶ ὅταν ἐπὶ ὀλίγας ἡμέρας σκεπάζῃ ἡ νεφέλη τὴν Σκηνήν. Οἱ Ἰσραηλῖται πάντοτε θὰ στρατοπεδεύουν κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Κυρίου, ποὺ δίδεται μὲ τὸ σημεῖον τῆς νεφέλης, καὶ κατόπιν ἐντολῆς Κυρίου πάλιν θὰ ἀναχωροῦν.

Τὸ ἴδιον θὰ γίνεται, ὅταν τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον θὰ στέκεται καὶ θὰ σκεπάζῃ τὴν Σκηνὴν ὀλίγες ἡμέρες· σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου οἱ Ἰσραηλῖται θὰ σταθμεύουν καὶ θὰ στρατοπεδεύουν καὶ μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου θὰ λύουν τὶς σκηνές των καὶ θὰ ἀναχωροῦν δι’ ἄλλον τόπον·

Ὅταν ἡ νεφέλη σκεπάζῃ τὴν Σκηνὴν ἀπὸ τὸ βράδυ ἕως τὸ πρωΐ, τὸ δὲ πρωῒ ἀποσυρθῇ, οἱ Ἰσραηλῖται θὰ ἀναχωρήσουν κατὰ τὴν ἡμέραν ἢ κατὰ τὴν νύκτα, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν, ποὺ θὰ σημάνῃ δι’ αὐτοὺς ἡ νεφέλη.

καὶ ὅταν τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον σκεπάζῃ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου ἀπὸ τὸ βράδυ μέχρι τὸ πρωῒ καὶ κατόπιν ἀποσυρθῇ τὸ πρωΐ, τότε οἱ Ἰσραηλῖται θὰ λύσουν τὶς σκηνές των καὶ θὰ ἀναχωρήσουν δι’ ἄλλον τόπον, ὅταν ἀνατείλῃ ἡ ἡμέρα ἢ πολὺ πρωΐ·

Ὅταν ἡ νεφέλη σκεπάζῃ καὶ σκιάζῃ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου περισσότερον καὶ ἀπὸ ἕνα μῆνα, οἱ Ἰσραηλῖται δὲν θὰ βιασθοῦν δι’ ἀναχώρησιν. Θὰ σταθμεύσουν καθ’ ὅλον αὐτὸ τὸ διάστημα ἐκεῖ καὶ δὲν θὰ ἀναχωρήσουν.

ἢ ὅταν τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον σκεπάζῃ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου περισσότερον ἀπὸ ἕνα μῆνα, οἱ Ἰσραηλῖται δὲν θὰ βιάζωνται, ἀλλὰ θὰ μένουν ἥσυχοι εἰς τὸ στρατόπεδόν των καὶ δὲν θὰ ἀναχωροῦν δι’ ἄλλον τόπον·

Κατόπιν ἐντολῆς Κυρίου θὰ ἀναχωροῦν». Αὐτὴν τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν ἔδωκεν ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Μωϋσέως, τὴν ἐτήρησαν οἱ Ἰσραηλῖται.

διότι μόνον ὅταν λάβουν ἐντολὴν ἀπὸ τὸν Κύριον θὰ λύουν τὶς σκηνές των καὶ θὰ ἀναχωροῦν δι’ ἄλλον τόπον. Οἱ Ἰσραηλῖται ἐτήρησαν τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τοῦ Κυρίου σύμφωνα μὲ τὴν προσταγήν, ποὺ τοὺς ἔδωσεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσῆ.

Ὠμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

Ὁ Κύριος ἐμίλησε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«νὰ κατασκευάσῃς δύο ἀργυρᾶς σάλπιγγας· μὲ σφυρηλασίαν θὰ κατεργασθῇς αὐτάς. Θὰ χρησιμοποιῇς αὐτὰς διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τὴν κατὰ τάξιν ἐκκίνησιν τῶν τμημάτων τοῦ στρατοπέδου.

«Κατασκεύασε διὰ τὸν ἑαυτόν σου δύο ἀργυρὲς σάλπιγγες· νὰ τὶς κατασκευάσῃς ἀπὸ σφυρηλατημένον μέταλλον· αὐτὲς θὰ χρησιμεύουν εἰς σὲ διὰ νὰ προσκαλῇς καὶ συγκαλῇς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ διὰ τὴν ἐκκίνησιν τῶν διαφόρων τμημάτων τοῦ στρατοπέδου.

Ὅταν θὰ σαλπίσῃς καὶ μὲ τὰς δύο, θὰ συγκεντρωθῇ ὅλον τὸ πλῆθος ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Ὅταν θὰ σαλπίσῃς μὲ αὐτὲς τὶς δύο συνεχὲς σάλπισμα, Θὰ συγκεντρωθῇ ὅλη ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν κοντά σου, εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου·

Ἐὰν σαλπίσουν μὲ τὴν μίαν σάλπιγγα, θὰ ἔλθουν καὶ θὰ παρουσιασθοῦν ἐνώπιόν σου ὅλοι οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ἐὰν σαλπίσουν μόνον μὲ τὴν μίαν σάλπιγγα, θὰ συγκεντρωθοῦν καὶ θὰ παρουσιασθοῦν κοντά σου ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἐὰν σαλπίσετε ἕνα ὡρισμένον σάλπισμα, τότε θὰ ξεκινήσουν εἰς πορείαν τὰ τμήματα ἐκεῖνα, τὰ ὁποία εἶναι στρατοπεδευμένα πρὸς ἀνατολάς.

Ὅταν σαλπίσετε εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ, θὰ ξεκινήσουν τὰ τμήματα, ποὺ εἶναι στρατοπεδευμένα εἰς τὰ ἀνατολικὰ τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν, δηλαδὴ οἱ φυλὲς τοῦ Ἰούδᾳ, Ἰσσάχαρ καὶ Ζαβουλών.

Θὰ σαλπίσετε μὲ δεύτερον εἶδος σαλπίσματος καὶ τὰ τμήματα τὰ στρατοπεδευμένα πρὸς νότον θὰ ἀναχωρήσουν. Θὰ σαλπίσετε τρίτον εἶδος σαλπίσματος καὶ θὰ ἀναχωρήσουν τὰ τμήματα, τὰ ὁποία εἶναι στοοθμευμένα πρὸς δυσμάς. Θὰ σαλπίσετε τέταρτον εἶδος σαλπίσματος καὶ θὰ ἀναχωρήσουν τὰ τμήματα τὰ εὑρισκόμενα πρὸς βορρᾶν. Εἰδικὸν σάλπισμα θὰ σαλπίζουν διὰ τὴν ἀναχώρησιν ἑκάστου τμήματος.

Καὶ ὅταν σαλπίσετε δεύτερον εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ, θὰ ξεκινήσουν τὰ τμήματα, ποὺ εἶναι στρατοπεδευμένα εἰς τὰ νότια τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν, δηλαδή οἱ φυλὲς τοῦ Ρουβήν, Συμεὼν καὶ Γάδ· καὶ ὅταν σαλπίσετε τρίτον εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ θὰ ξεκινήσουν τὰ τμήματα, ποὺ εἶναι στρατοπεδευμένα εἰς τὰ δυτικὰ τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν, δηλαδὴ οἱ φυλὲς τοῦ Ἐφραίμ, Μανασσῆ καὶ Βενιαμίν· καὶ ὅταν σαλπίσετε τέταρτον εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ, θὰ ξεκινήσουν τὰ τμήματα, ποὺ εἶναι στρατοπεδευμένα εἰς τὰ βόρεια τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν δηλαδὴ οἱ φυλὲς τοῦ Δάν, Ἀσήρ καὶ Νεφθαλίμ. Κατὰ τρόπον εἰδικόν, μὲ διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ θὰ σαλπίζουν κατὰ τὴν ἀναχώρησιν τῶν τμημάτων τοῦ στρατοπέδου τοῦ Ἰσραήλ.

Ὅταν ὅμως πρόκειται διὰ γενικὴν συγκέντρωσιν τῶν Ἰσραηλιτῶν, θὰ σαλπίζετε ἁπλῶς χωρὶς κανένα ἰδιαίτερον σάλπισμα.

Ὅταν δὲ πρόκειται νὰ συγκεντρωθῇ ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν, δὲν θὰ σαλπίζετε κατὰ εἰδικὸν τρόπον, μὲ διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ, ἀλλὰ ἁπλῶς.

Μόνον οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀαρὼν θὰ σαλπίσουν μὲ τὰς σάλπιγγας. Αὐτὸ θὰ εἶναι κανῶν παντοτεινὸς δι’ ὅλας τὰς γεγενᾶς σας.

Καὶ μόνον τὰ παιδιὰ τοῦ ἀρχιερέως Ἀαρών, οἱ ἱερεῖς θὰ σαλπίζουν μὲ τὶς σάλπιγγες, καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι διὰ σᾶς νόμος παντοτινός, αἰώνιος δι’ ὅλες τὶς γενεές σας.

Ἐὰν δὲ εἰς τὴν χώραν σας ἐξέλθετε εἰς πόλεμον ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σας, οἱ ὁποῖοι σᾶς παρενοχλοῦν καὶ σᾶς πιέζουν, θὰ σαλπίσετε μὲ τὰς σάλπιγγας. Θὰ σᾶς ἐνθυμηθῇ ὁ Θεός, διὰ νὰ σᾶς δώσῃ βοήθειαν καὶ θὰ διασωθῆτε ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς σας, τοὺς ὁποίους καὶ θὰ νικήσετε.

Καὶ ἐὰν ἀποδυθῆτε εἰς πόλεμον εἰς τὴν χώραν σας ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν σας, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐνοχλοῦν καὶ σᾶς καταπιέζουν, θὰ σαλπίσετε μὲ τὶς σάλπιγγες εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ· καὶ τότε θὰ σᾶς ἐνθυμηθῇ ὁ Κύριος καὶ θὰ σωθῆτε ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς σας.

Κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς εὐφροσύνης σας, κατὰ τὰς ἑορτάς σας καὶ τὴν ἑορτὴν τῆς πρώτης ἑκάστου μηνός, θὰ σαλπίζετε, μὲ τὰς σάλπιγγας αὐτάς, ὅταν θὰ προσφέρετε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας τοῦ σωτηρίου, καὶ ἐγὼ ὁ Θεὸς θὰ σᾶς ἐνθυμοῦμαι. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ Θεός σας».

Ἐπίσης κατὰ τὶς ἡμέρες τῆς εὐφροσύνης σας καὶ κατὰ τὶς ἑορτές σας καὶ τὶς ἑορτὲς τῆς πρώτης ἡμέρας κάθε νέου μηνὸς θὰ σαλπίζετε μὲ τὶς σάλπιγγες, ὅταν θὰ προσφέρετε εἰς τὸν Θεὸν τὰ ὁλοκαυτώματά σας, τὶς εἰρηνικές σας θυσίες τοῦ σωτηρίου, καὶ τότε ἐγὼ ὁ Θεὸς θὰ σᾶς ἐνθυμοῦμαι. Ναί· ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ Θεός σας».

Κατὰ τὴν εἰκοστὴν τοῦ δευτέρου μηνὸς τοῦ δευτέρου ἔτους ἀπὸ τῆς ἐξόδου τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀνέβη ἡ νεφέλη ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου,

Καὶ τὴν εἰκοστὴν ἡμέραν τοῦ δευτέρου μηνὸς τοῦ δευτέρου ἔτους, ἀπὸ τότε ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον, ποὺ ἐδήλωνε τὴν παρουσίαν τοῦ Θεοῦ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐσηκώθη ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

καὶ οἱ Ἰσραηλῖται ἀνεχώρησαν μὲ ὅλας τὰς ἀποσκευάς των ἀπὸ τὴν ἔρημον Σινά. Ἡ νεφέλη ἐσταμάτησεν εἰς τὴν ἔρημον Φαράν.

Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται ἐξεκίνησαν μὲ ὅλες τὶς ἀποσκευές των ἀπὸ τὴν ἔρημον τοῦ Σινᾶ· καὶ τὸ ὑπερφυσικὸν σύννεφον ἐπροχώρησε καὶ ἐστάθη εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Φαράν.

Ἐξεκίνησαν ἀπὸ τὴν ἔρημον Σινὰ πρώτην φορὰν εἰς πορείαν οἱ Ἰσραηλῖται, κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία τοὺς ἐδόθη διὰ τοῦ Μωϋσέως.

Ἦταν ἡ πρώτη φορά, ποὺ οἱ Ἰσραηλῖται ἐξεκίνησαν διὰ τὸ ταξίδι των κατόπιν τῆς ἐντολῆς, ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν.