Ἔξοδος

Αὐτὰ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰακώβ, οἱ ὁποῖοι εἰσῆλθον εἰς τὴν Αἴγυπτον μαζῆ μὲ τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ μὲ ὁλόκληρον τὴν οἰκογένειάν του ἕκαστος.

Τὰ ὀνόματα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ μετὰ τὴν πρόσκλησιν τοῦ ἀδελφοῦ των Ἰωσὴφ εἰσῆλθαν εἰς τὴν Αἴγυπτον μαζὶ μὲ τὸν πατέρα των Ἰακὼβ καὶ τὰς οἰκογενείας των, ἦσαν τὰ ἑξῆς:

Ρουβήν, Συμεών, Λευΐ, Ἰούδας,

Ρουβήν, Συμεών, Λευΐ, Ἰούδας,

Ἰσσάχαρ, Ζαβουλὼν καὶ Βενιαμίν,

Ἰσσάχαρ, Ζαβουλὼν καὶ Βενιαμίν,

Δὰν καὶ Νεφθαλείμ, Γὰδ καὶ Ἀσήρ.

Δὰν καὶ Νεφθαλείμ, Γὰδ καὶ Ἀσήρ.

Ὁ δὲ Ἰωσὴφ εὑρίσκετο τότε εἰς τὴν Αἴγυπτον. Ὅλοι δὲ οἱ υἱοὶ καὶ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ, ποὺ εἰσῆλθον εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἦσαν ἑβδομήκοντα πέντε.

Ὁ Ἰωσὴφ ἦτο ἤδη εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ εἶχε δημιουργήσει ἰδικήν του οἰκογενειαν. Ἐν συνόλῳ οἱ ἀπόγονοι τοΰ Ἰακὼβ ἦσαν ἑβδομῆντα πέντε ἄτομα.

Ἐν τῇ παρόδῳ τῶν ἐτῶν ἀπέθανεν ὁ Ἰωσὴφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. Καὶ ὅλη ἡ γενεὰ ἐκείνη.

Ὅταν ἦλθεν ὁ ὡρισμένος καιρὸς ἀπέθανεν ὁ Ἰωσήφ, καθὼς καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί του. Ὅλη ἡ πρώτη γενεὰ ἐκείνων, ποὺ μετηνάστευσαν εἰς τὴν Αἴγυπτον, δὲν ἐζοῦσε πλέον ἐπὶ γῆς.

Οἱ ἀπόγονοί των ὅμως, οἱ Ἰσραηλῖται, ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἔγιναν πλῆθος πολύ. Χάρις δὲ εἰς τὸ πλῆθος των καὶ τὴν ἄλλην πρόοδόν των ἔγιναν πάρα πολὺ ἰσχυροί, διότι τοὺς ηὐνόησεν καὶ ἡ χώρα εἰς τὴν αὔξησιν καὶ τὴν ἰσχύν των.

Μὲ τὴν προστασίαν ὄμως τοῦ Θεοῦ ἐπλήθυναν οἱ Ἰσραηλται εἰς τὴν ξένην χώραν. Ἔγιναν πολυάριθμοι καὶ δυνατοί, τοὺς ἐσήκωσε καὶ ὁ τόπος καὶ ἐγέμισαν.

Ἀλλά, μετὰ καιρούς, ἦλθεν ἄλλος βασιλεὺς εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐγνώριζε τίποτε περὶ τοῦ Ἰωσὴφ οὔτε καὶ διὰ τὰς ὑπηρεσίας, τὰς ὁποίας ἐκεῖνος εἶχε προσφέρει εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Ἄλλαξεν ὅμως ἡ βασιλικὴ δυναστεία τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐβασίλευσεν ἄλλος βασιλεὺς εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὁ ὁποῖος δὲν ἐγνώριζε, οὔτε ἤθελε νὰ γνωρίζῃ τίποτε περὶ τοῦ Ἰωσὴφ καὶ περὶ το·υ πόσον ὠφέλησε τὴν Αἴγυπτον.

Δυσμενῶς δὲ διατεθειμένος πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἶπεν εἰς τὸν λαόν του· «ἰδού, ἡ φυλὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν εἶναι μεγάλη εἰς πληθυσμὸν καὶ ἰσχυροτέρα ἀπὸ ἡμᾶς.

Ὄχι μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ δὲν βλεπε μὲ καλὴν διάθεσιν τὴν αὔξησιν τῶν Ἑβραίων. Διὰ τοῦτο εἶπεν εἰς τὸν λαόν του: Αὐτοὶ οἱ Ἰσραηλῖται εἶναι πλῆθος πολὺ καὶ δυνατώτεροι ἀπὸ ἡμᾶς, ὥστε εἶναι ἀπειλὴ δι’ ἡμᾶς.

Ἐλᾶτε λοιπὸν καὶ νὰ ἐπινοήσωμεν ταλαιπωρίας εἰς κατάθλιψιν αὐτῶν καὶ μείωσιν τοῦ πληθυσμοῦ των, διὰ νὰ μὴ αὐξηθοῦν περισσότερον. Τοῦτο δέ, διότι ὑπάρχει φόβος, ἂν τυχὸν κανένα ἄλλο ἔθνος μὰς πολεμήσῃ, νὰ προστεθοῦν καὶ οὗτοι μὲ τοὺς ἐχθρούς μας, νὰ πολεμήσουν ἐναντίον μας καὶ νὰ μᾶς νικήσουν, ὁπότε νικηταὶ θὰ φύγουν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν χώραν μας καὶ θὰ στερηθῶμεν ἡμεῖς ἀπὸ τὰς ἐργασίας των».

Ἐμπρὸς λοιπόν, ἂς πάρωμεν σοφὰ μέτρα ἐναντίον των, διὰ νὰ μὴ πληθυνθοῦν περισσότερον καὶ εἰς περίπτωσιν πολέμου ἐνωθοῦν μὲ τοὺς ἐχθρούς μας καὶ ἀφοῦ μᾶς νικήσουν φύγουν ἀπὸ τὸν τόπον μας.

Πρὸς τοῦτο κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἐπιστάτας εἰς τοὺς ἐργαζομένους Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ τοὺς ταλαιπωροῦν καὶ τοὺς βασανίζουν μὲ πολλὰ καὶ σκληρὰ ἔργα. Τότε καὶ ἀνοικοδόμησαν οἱ Ἰσραηλῖται πόλεις ὀχυρὰς πρὸς χάριν τοῦ Φαραώ, τὴν Πειθὼ, τὴν Ραμεσσῆ καὶ τὴν Ὤν· ἡ Ὢν εἶναι ἡ ἄλλως καλουμένη Ἡλιούπολις.

Ἀπεφάσισε λοιπὸν καὶ ἐτοποθέτησεν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας ἐπιστάτας εἰς τὴν ἐργασίαν των, διὰ νὰ τοὺς καταπιέζουν μὲ τὰ καταναγκαστικὰ ἔργα. Καὶ ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται ἔκτισαν πόλεις ὀχυρὰς διὰ τὸν Φαραὼ τὴν Πειθώμ, τὴν Ραμεσσῆ καὶ τὴν Ὤν, ποὺ εἶναι ἡ Ἡλιούπολις.

Ἀλλὰ, ὅσον περισσότερον οἱ ἐπιστάται κατεπίεζον τοὺς Ἰσραηλίτας, τόσον περισσότεροι αὐτοὶ ἐγίνοντο καὶ ἐδυνάμωναν πάρα πολύ.

Ὅσον περισσότερον ὅμως τοὺς κατεπίεζαν,τόσον περισσότερον ἐπλήθυναν καὶ ἐδυνάμωναν ὑπερβολικά, πρᾶγμα τὸ ὁποῖον ἔκαμνε τοὺς Αἰγυπτίους νὰ ἀποστρέφωνται καὶ νὰ φοβοῦνται τοὺς Ἰσραηλίτας.

Διὰ τοῦτο καὶ τὸ μῖσος τῶν Αἰγυπτίων, ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἦτο ἄσβεστον.

Καὶ ἐτυραννοῦσαν οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς ἐφέροντο μὲ βίαν καὶ σκληρότητα.

Κατέθλιβον ἀκόμη σκληρότερον τὴν ζωήν των μὲ τὰς βασανιστικὰς βαρείας ἐργασίας τῆς ζυμώσεως τοῦ πηλοῦ, τῆς κατασκευῆς πλίνθων καὶ μὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἔργα, τὰ ὁποῖα ἔκαμνον οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὰς πεδιάδας τῆς Αἰγύπτου καὶ τὰ ὁποῖα ὡς δούλους τοὺς ὑπεχρέωναν νὰ ἐκτελοῦν διὰ τῆς βίας.

Ἔκαμναν πικρὰς τὰς ἡμέρας των μὲ τὰς σκληρὰς ἐργασίας εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ πηλοῦ καὶ τῶν πλιθιῶν καὶ εἰς ὅλα τὰ ἔργα, ποὺ ἔκαμναν εἰς τὰς πεδιάδας. Εἰς ὅλας τὰς ἐργασίας τοὺς ἐβασανιζαν μὲ τρόπον βίαιον.

Εἶπε δὲ ὁ βασιλεὺς αὐτὸς εἰς τὰς Αἰγυπτίας μαίας, ποὺ ἐξυπηρετοῦσαν τὰς Ἑβραίας γυναῖκας - ἡ μία ἀπὸ αὐτὰς ὠνομάζετο Σεπφώρα καὶ ἡ ἄλλη Φουά -

Ἐπὶ πλέον ὁ Φαραὼ ἐπῆρε καὶ ἄλλο μέτρον ἐναντίον των. Ἐκάλεσε τὰς μαίας τῶν Ἑβραίων, ποὺ ὠνομάζοντο ἡ μία Σεπφώρα καὶ ἡ δευτέρα Φουά.

«ὅταν πηγαίνετε νὰ ξεγεννήσετε τὰς ἐπιτόκους Ἑβραίας, τὴν στιγμὴν ποὺ τὸ βρέφος γεννᾶται, ἐὰν μὲν εἶναι ἀρσενικὸν φονεύσατέ το, ἐὰν εἶναι θηλυκόν, περιποιηθῆτε το».

Καὶ εἶπεν εἰς τὰς μαίας: Ὅταν βοηθῆτε τὰς Ἑβραίας κατὰ τὴν γένναν καὶ ἔρχεται ἡ στιγμὴ τοῦ τοκετοῦ, ἐὰν τὸ νεογεννητὸν εἶναι ἀρσενικόν, νὰ τὸ σκοτώνετε. Ἐὰν ὅμως εἶναι θηλυκόν, νὰ τὸ περιποιῆσθε, διὰ να ζήσῃ.

Αἱ μαῖαι ὅμως αὐταί, εὐλαβεῖς καθὼς ἦσαν, ἐφοβήθησαν τὸν Θεὸν καὶ δὲν ἔκαμαν τὸ ἔγκλημα, ποὺ τὰς εἶχε διατάξει ὁ βασιλεύς, ἀλλὰ ἄφηναν εἰς τὴν ζωὴν καὶ τὰ ἀρσενικὰ παιδιά.

Αἱ μαῖαι ὅμως ἐφοβήθησαν τὸν Θεὸν καὶ δεν ὑπήκουσαν εις τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, ἀλλ’ ἄφηναν να ζοῦν τὰ ἀρσενικὰ παιδιὰ τῶν Ἑβραίων.

Ἐκάλεσε πάλιν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου τὰς μαίας καὶ εἶπεν εἰς αὐτάς· «τί εἶναι αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐκάματε; Ἀφήνατε νὰ ζοῦν καὶ τὰ ἄρρενα τέκνα τῶν Ἑβραίων;»

Ἐκάλεσε τότε τὰς μαίας ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου καὶ εἶπε: Διατί τὸ ἐκάματε αὐτὸ καὶ ἀφήσατε νὰ ζοῦν τὰ ἀρσενικὰ παιδιά;

Αἱ μαῖαι ἀπήντησαν εἰς τὸν Φαραώ· «δὲν εἶναι, ὅπως αἱ γυναῖκες τῶν Αἰγυπτίων αἱ Ἑβραῖαι γυναῖκες, διότι αὐταὶ γεννοῦν, πρὶν φθάσουν πρὸς αὐτὰς αἱ μαῖαι». Καὶ ἔτσι ἐγεννοῦσαν ἀφόβως αἱ γυναῖκες τῶν Ἑβραίων.

Καὶ ἀπήντησαν αἱ μαῖαι εἰς τὸν Φαραώ: Αἱ Ἑβραῖαι δεν εἶναι σὰν τὰς Αἰγυπτίας γυναῖκας. Ἔχουν κρᾶσιν δυνατὴν καὶ γεννοῦν, πρὶν ἐμβοῦν εἰς τὸ σπίτι των αἱ μαῖαι. Καὶ ἐγεννοῦσαν α Ἐβραῖαι.

Ὁ Θεὸς ηὐλόγει τὰς μαίας διὰ τὴν καλὴν αὐτὴν πρᾶξιν των, ὁ δὲ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπληθύνετο καὶ ἐγίνετο ὁλονὲν ἰσχυρότερος.

Ὁ Θεὸς ἐβοηθοῦσε τὰς μαίας καὶ ἔτσι ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐγίνετο πολυάριθμος καὶ δυνατὸς πολύ.

Ἐπειδὴ δὲ αἱ μαῖαι ἐφοβοῦντο τὸν Θεόν, τὰς εὐηργέτησεν ὁ Θεός, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν εὐτυχεῖς οἰκογενείας.

Ἐπειδὴ αἱ μααι εἶχαν φόβον Θεοῦ, τὰς εὐλόγησεν Ἐκεῖνος καὶ ἔκαμαν οἰκογενείας μεγάλας.

Τότε ὁ Φαραὼ διέταξεν ὅλον τὸν λαόν του λέγων· «κάθε νεογέννητον ἀρσενικὸν τέκνον τῶν Ἑβραίων ρίψατέ το εἰς τὸν ποταμόν. Κάθε δὲ θηλυκὸν περιποιηθῆτε το, ὥστε νὰ ζήσῃ».

Ὁ Φαραὼ ὅμως συνέχισε τὰ μέτρα του εἰς βάρος τῶν Ἑβραίων. Ἐξέδωκε διαταγὴν πρὸς ὅλον τὸν λαόν του, ποὺ ἔλεγε: Κάθε ἀρσενικὸ παιδί, ποὺ θὰ γεννᾶται εἰς τοὺς Ἑβραίους, νὰ τὸ ρίχνετε εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν, διὰ νὰ πνιγῇ. Κάθε θηλυκὸν ὅμως νὰ τὸ ἀφήνετε νὰ ζῇ.

Ὑπῆρχε τότε ἕνας ἐκ τῶν ἀπογόνων τῆς φυλῆς Λευΐ, ὁ ὁποῖος ἐπῆρεν ὡς σύζυγον γυναῖκα ἐκ τῆς φυλῆς του.

Ὑπῆρχε μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἕνας ἀπόγονος τοῦ Ἀευΐ, ποὺ εἶχε νυμφευθῆ μίαν γυναῖκα ἀπὸ τὴν φυλήν του.

Αὐτὴ συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν ἀρσενικόν. Οἱ γονεῖς του, ἰδόντες ὅτι αὐτὸ ἦτο ὡραῖον, τὸ ἔκρυψαν ἐπὶ τρεῖς μῆνας.

Αὐτὴ συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν υἱόν. Ἐπειδὴ δὲ εἶδαν οἱ γονεῖς του ὅτι τὸ νεογέννητον ἦτο εὔμορφον καὶ χαριτωμένον, διὰ νὰ τὸ γλυτώσουν, τὸ ἔκρυψαν ἐπὶ τρεῖς μῆνας.

Ἐπειδὴ δὲ δὲν ἠμποροῦσαν ἐπὶ περισσότερον χρόνον νὰ τὸ κρύπτουν, ἀπεφάσισαν νὰ τὸ ρίψουν εἰς τὸν ποταμόν. Ἔλαβεν ἡ μητέρα του ἕνα καλάθι, τὸ ἤλειψε μὲ πολλὴν ἄσφαλτον καὶ πίσσαν, ἔβαλε μέσα εἰς αὐτὸ τὸ παιδίον καὶ ἔθεσε τὸ καλάθι εἰς τὸ ἕλος, κοντὰ εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν.

Ἐπειδὴ ὅμως δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ τὸ κρύβουν περισσότερον, διὰ τοῦτο ἡ μητέρα του ἐπῆρε ἕνα καλάθι, φτιαγμένον ἀπὸ τὸ φυτὸν ποὺ λέγεται πάπυρος, τὸ ἄλειψε μὲ πίσσαν καὶ ἄσφαλτον, ἔβαλε μέσα τὸ βρέφος καὶ τὸ ἄφησεν εἰς τὴν ἄκρην τοῦ ποταμοῦ, ὄπου τὰ νερὰ ἐλίμναζαν καὶ δὲν ἔτρεχαν μὲ ὁρμήν.

Ἡ ἀδελφὴ τοῦ βρέφους παρακολουθοῦσε μετὰ προσοχὴς ἐκ τοῦ μακρόθεν κρυμμένη, διὰ νὰ ἴδῃ τί θὰ συνέβαινεν εἰς τὸ παιδίον.

Ἡ δὲ ἀδελφὴ τοῦ βρέφους ἔστεκεν εἰς κάποιαν ἀπόστασιν καὶ παρετηροῦσε μὲ προσοχήν τί ἐπρόκειτο νὰ συμβῇ εἰς αὐτό.

Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην κατέβη ἀπὸ τὰ ἀνάκτορά της ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραώ, διὰ νὰ λουσθῇ εἰς τὸν ποταμόν. Ὅταν μαζῆ μὲ τὰς θεραπαινίδας της, ποὺ τὴν ἀκολουθοῦσαν, ἔφθασαν εἰς τὸν ποταμόν, ἐβάδιζαν παρὰ τὴν ὄχθην του. Ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ εἶδε τὸ καλάθι εἰς τὸ ἕλος, ἀπέστειλε μίαν ὑπηρέτριάν της καὶ τὸ ἐπῆρε.

Ἐκείνην τὴν ὥραν κατέβη ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα, διὰ νὰ λουσθῇ εἰς τὸν ποταμόν, η κόρη τοῦ Φαραώ, ἐνῷ αἱ ὑπηρέτριαί της ἐβάδιζαν κατὰ μῆκος τοῦ ποταμοῦ. Μόλις εἶδε ἡ κόρη τοῦ Φαραὼ τὸ καλάθι εἰς τὰ στάσιμα νερὰ τοῦ ποταμο, ἔστειλε μίαν ὑπηρέτριάν της νὰ τὸ σηκώσῃ καὶ νὰ τῆς τὸ φέρῃ.

Ὁταν τὸ ἄνοιξε, εἶδε μέσα εἰς τὸ καλάθι ἕνα παιδὶ νὰ κλαίῃ. Τὸ ἐλυπήθη ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ καὶ εἶπε· «αὐτὸ ἀσφαλῶς εἶναι ἀπὸ τὰ παιδιά τῶν Ἑβραίων».

Ἀνοίγει λοιπὸν καὶ βλέπει ἕνα βρέφος νὰ κλαίῃ μέσα εἰς τὸ καλάθι. Τὸ ἐλυπήθη ἡ κόρη τοῦ Φαραὼ καὶ εἶπε: «Ὁπωσδήποτε αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ παιδιὰ τῶν Ἑβραίων».

Ἡ κρυμμένη ἀδελφὴ τοῦ βρέφους παρουσιάσθη τότε εἰς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραὼ καὶ τὴν ἠρώτησε· «θέλεις νὰ σοῦ φωνάξω μιὰ γυναῖκα ἀπὸ τὰς Ἑβραίας, τροφὸν διὰ νὰ θηλάσῃ πρὸς λογαριασμόν σου τὸ παιδὶ αὐτό;»

Ἐπῆρε τότε θάρρος ἡ ἀδελφὴ τοῦ βρέφους καὶ ἐπαρουσιάσθη ἐμπρὸς εἰς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραὼ καὶ εἶπε: Θέλεις να σοῦ εὕρω μίαν τροφὸν ἀπὸ τὰς γυναῖκας τῶν Ἑβραίων, διὰ νὰ σοῦ θηλάση τὸ βρέφος;

Ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ ἀπήντησε· «ναὶ πήγαινε κάλεσέ την». Ἦλθεν ἡ νεᾶνις καὶ ἐκάλεσε τὴν μητέρα τοῦ παιδιοῦ.

Καὶ ἡ κόρη τοῦ Φαραὼ τῆς ἀπεκρίθη: Μάλιστα, πήγαινε. Ἔφυγε λοιπὸν ἡ νεαρὰ κόρη καὶ ἐφώναξε τὴν μητέρα τοῦ βρέφους.

Ἡ θυγάτηρ τοῦ Φαραὼ εἶπε· «ἀνάλαβε τὴν συντήρησιν αὐτοῦ τοῦ παιδιοῦ, θήλασέ μου το καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω τὴν ἀμοιβήν σου». Ἐπῆρε ἡ γυναῖκα τὸ παιδὶ καὶ τὸ ἐθήλαζε.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὴν ἡ κόρη τοῦ Φαραώ: Νὰ μοῦ φυλάξῃς αὐτο τὸ παιδί, νὰ μοῦ τὸ θηλάσῃς καὶ ἑγὼ θὰ σὲ πληρώσω. Τότε ἡ μητέρα ἐπῆρε τὸ παιδὶ καὶ τὸ ἐθήλαζε.

Ὅταν τὸ παιδί ἐμεγάλωσε, τὸ ὡδήγησεν ἡ μητέρα του πρὸς τὴν θυγατέρα τοῦ Φαραώ. Ἐκείνη δὲ τὸ ἐπῆρε ὡς υἱόν της, τὸ υἱοθέτησε καὶ τὸ ὠνόμασε Μωϋσῆν, λέγουσα ὅτι «τοῦ δίνω αὐτὸ τὸ ὄνομα, διότι τὸ ἔβγαλα ἀπὸ τὸ νερό· εἶναι ὑδατόσωστος».

Καὶ ὅταν ἐμεγάλωσε τὸ παιδί, τὸ ἔφερεν εἰς τὴν κόρην τοῦ Φαραὼ καὶ αὐτὴ τὸ υἱοθέτησε· τοῦ ἔδωσε δὲ τὸ ὄνομα Μωϋσῆς, ποὺ σημαίνει ὑδατόσωστος, διότι εἶπε· «τὸ ἀνέσυρα ἀπὸ τὰ νερά».

Μετὰ πάροδον ὅμως ἀρκετοῦ χρόνου, ὅταν ὁ Μωϋσῆς ἔγινε μέγας διὰ τὴν σοφίαν καὶ τὴν δύναμιν, ἐξῆλθεν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα καὶ ἐπεσκέφθη τοὺς ὁμοεθνεῖς του, τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐνῶ παρακολουθοῦσε καὶ ἔβλεπε τὴν ταλαιπωρίαν καὶ τὴν θλῖψιν των, εἶδεν ἕνα Αἰγύπτιον νὰ κτυπᾷ Ἑβραῖον, ἕνα ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του, τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ὁ Μωϋσῆς ἐν τῷ μεταξὺ δὲν ἐπηρεάσθη ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τῆς Αἰγύπτου. Κάποτε ἀφο ἐπέρασε πολὺς καιρὸς καὶ εἶχε μεγαλώσει, ἐπεσκέφθη τοὺς ἀδελφούς του Ἰσραηλίτας καὶ εἶδε μὲ συμπάθειαν τὰς καταπιέσεις, ποὺ ὑπέφεραν. Ἐκεῖ εἶδε κάποιον Αἰγύπτιον να κτυπᾷ ἕνα Ἑβραῖον, κάποιον δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του Ἰσραηλίτας.

Ὁ Μωϋσῆς, ἐκύτταξεν ὁλόγυρά του ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ, δὲν εἶδε κανένα καὶ κτυπήσας θανασίμως τὸν Αἰγύπτιον τὸν ἐφόνευσε, καὶ ἔκρυψε τὸ πτῶμα του εἰς τὴν ἄμμον.

Ὁ πόνος καὶ ἡ συμπάθεια τὸν ἔκαμαν νὰ ἀγανακτήσῃ καὶ ἀφοῦ ἐκύτταξεν ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ καὶ διεπίστωσεν ὅτι δὲν ἦτο κανείς, ἐσκότωσε τὸν Αἰγύπτιον καὶ ἔκρυψε τὸ πτῶμα του εἰς τὴν ἄμμον.

Τὴν ἄλλην ἡμέραν ἐξῆλθε πάλιν ὁ Μωϋσῆς, εἶδε δύο Ἑβραίους νὰ διαπληκτίζωνται καὶ λέγει εἰς τὸν ἀδικοῦντα· «διατί σὺ κτυπᾷς τὸν πλησίον σου;»

Τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐπεσκέφθη καὶ πάλιν τοὺς Ἑβραίους καὶ εἶδε δύο ἀπὸ αὐτοὺς νὰ φιλονεικοῦν καὶ νὰ κτυπᾷ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον. Εἶπε τότε εἰς τὸν ἔνοχον: Διατί κτυπᾷς αὐτόν, ποὺ εἶναι Ἰσραηλίτης ὅπως καὶ σύ;

Ἐκεῖνος τοῦ ἀπήντησε μὲ ἀναίδειαν· «ποῖος σὲ διώρισεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν εἰς ἡμᾶς; Μήπως θέλεις νὰ φονεύσῃς καὶ ἐμέ, ὅπως χθὲς ἐφόνευσες τὸν Αἰγύπτιον;» Ἐφοβήθη ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τοὺς λόγους αὐτοὺς καὶ εἶπε· «λοιπόν, ἔγινε τόσον γνωστὴ ἡ χθεσινή μου πρᾶξις;»

Ἐκεῖνος ὅμως ἀπήντησε μὲ τρόπον περιφρονητικὸν καὶ εἶπε: Ποῖος σὲ ἔβαλεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐπάνω μας; Μήπως θέλεις νὰ μὲ σκοτώσης, ὅπως ἐσκότωσες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον; Ὅταν ἄκουσε αὐτὸ ὁ Μωϋσῆς, ἐφοβήθη καὶ εἶπε μέσα του: «Ὥστε λοιπὸν τόσον πολὺ γνωστὴ ἔγινεν ἡ πρᾶξις μου;»

Πράγματι δὲ ὁ Φαραὼ εἶχε πληροφορηθῆ τὴν πρᾶξιν αὐτὴν καὶ ἐζήτει νὰ θανατώσῃ τὸν Μωϋσέα. Ὁ Μωϋσῆς τότε ἀνεχώρησε μακρὰν ἀπὸ τὸν Φαραώ, ἦλθεν εἰς τὴν γῆν Μαδιάμ, ὅπου καὶ ἐγκατεστάθη. Ὅταν δὲ ἔφθασε εἰς τὴν χώραν Μαδιάμ, ἐκάθησεν εἰς ἕνα φρέαρ.

Ἄκουσε δὲ τὸ γεγονὸς καὶ ὁ Φαραὼ καὶ ἤθελε νὰ σκοτώσῃ τὸν Μωϋσῆν. Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἔφυγε μακρυὰ ἀπὸ τὸν Φαραὼ καὶ ἦλθε νὰ ζήσῃ εἰς τὴν γῆν Μαδιάμ. Ὅταν δὲ ἔφθασεν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐκάθησε δίπλα εἰς ἕνα πηγάδι.

Ὁ ἱερεὺς τῆς Μαδιάμ, ὁ Ἰοθόρ, εἶχεν ἑπτὰ θυγατέρας, αἱ ὁποῖαι ἔβοσκαν τὰ πρόβατα τοῦ πατρός των. Αὐταὶ ἦλθαν εἰς τὸ φρέαρ, ἤντλησαν νερὸ καὶ ἐγέμισαν τὰ ποτιστήρια τῶν προβάτων, διὰ νὰ ποτίσουν τὸ κοπάδι τοῦ πατρός των.

Ὁ δὲ ἱερεὺς τῆς Μαδιάμ, ποὺ ἐλέγετο Ἰοθόρ, εἶχεν ἑπτὰ θυγατέρας, ποὺ ἔβοσκαν τὰ πρόβατα τοῦ πατέρα των. Ἦλθαν λοιπὸν τότε ἐκεῖναι καὶ ἄντλησαν νερὸ ἀπὸ τὸ πηγάδι τόσον, ὅσον ἐχρειάζετο, διὰ νὰ γεμίσουν τὰς δεξαμενάς, προκειμένου νὰ ποτίσουν τὰ πρόβατα τοῦ πατέρα των Ἰοθόρ.

Ἀλλὰ ἐλθόντες οἱ ἄλλοι ποιμένες τὰς ἐξεδίωκον. Ἐσηκώθη ὅμως τότε ὁ Μωϋσῆς τὰς ὑπερήσπισε καὶ τὰς ἐγλύτωσε ἀπὸ τοὺς ποιμένας· ἤντλησεν ὁ ἴδιος νερὸ καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατά των.

Κατέφθασαν ὅμως ἐκείνην τὴν ὥραν ἄλλοι βοσκοὶ εἰς τὸ πηγάδι καὶ τὰς ἐξεδίωκαν, διὰ νὰ ποτίσουν τὰ ἰδικά των πρόβατα. Ὁ Μωὺὑσῆς, ποὺ εἶδε αὐτὸ ποὺ ἔκαμναν οἱ βοσκοί, ὕψωσε τὸ ἀνάστημά του καὶ τὰς ἐπροστάτευσε καὶ ἄντλησε νερὸ δι’ αὐτὰς καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατά των.

Ἐκεῖναι ἐπέστρεψαν πρὸς τὸν πατέρα των τὸν Ραγουήλ, ὁ ὁποῖος καὶ τὰς ἠρώτησε· «διατί τόσον ἐνωρὶς ἐπεστρέψατε σήμερον;»

Ὅταν αἱ κόραι ἐπέστρεψαν πρὸς τὸν πατέρα των, ποὺ ἐλέγετο καὶ Ραγουήλ, ἔκπληκτος ἐκεῖνος τὰς ἐρώτησε: Πῶς ἔγινε αὐτὸ καὶ ἤλθατε τόσον ἐνωρὶς σήμερον;

Αὐταὶ ἀπήντησαν· «ἕνας Αἰγύπτιος μᾶς ὑπερήσπισε καὶ μᾶς ἐφύλαξεν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ποιμένας, ἔβγαλε δὲ νερὸ ἀπὸ τὸ φρέαρ καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατά μας».

Ἕνας Αἰγύπτιος, ἀπεκρίθησαν ἐκεῖναι, μᾶς ἐπροστάτευσεν ἀπὸ τοὺς βοσκοὺς καὶ ἄντλησε νερὸ διὰ λογαριασμόν μας καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατά μας.

Ὁ ἱερεὺς ἠρώτησε τὰς θυγατέρας του· «καὶ ποῦ εἶναι τώρα αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος; Διατί, ἀφοῦ τόσον σᾶς ἐξυπηρέτησε, τὸν ἐγκατελείψατε; Πηγαίνετε καὶ καλέσατέ τον νὰ φάγῃ ἄρτον μαζῆ μας».

Εἶπε τότε ἐκεῖνος εἰς τὰς θυγατέρας του: Καὶ ποὺ εἶναι τώρα ὁ ἄνθρωπος αὐτός; Καὶ διατί ἔτσι τὸν ἀφήσατε καὶ δεν τὸν ἐφέρατε εἰς τὸ σπίτι μας; Καλέσατέ τον νὰ φάγῃ ψωμὶ μαζί μας!

Ὁ Μωϋσῆς ἐγνωρίσθη μὲ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἰοθόρ, κατῴκησε πλησίον αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ τοῦ ἔδωσεν ὡς σύζυγον τὴν θυγατέρα του, τὴν Σεπφώραν.

Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἐδέχθη νὰ κατοικήσῃ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, καὶ ὁ Ἰοθὸρ τοῦ ἔδωσεν ὡς σύζυγόν του τὴν κόρην του Σεπφώραν.

Ἡ Σεπφώρα συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν υἱόν. Ὁ Μωϋσῆς ὠνόμασεν αὐτὸν Γηρσάμ, λέγων ὅτι τοῦ δίνω αὐτὸ τὸ ὄνομα «διότι εἶμαι προσωρινὸς εἰς τὴν ξένην αὐτὴν χώραν».

Ἡ δὲ Σεπφώρα συνέλαβε καὶ ἐγέννησεν υἱόν, τὸν ὁποῖον ὁ Μωϋσῆς ὠνόμασε Γηρσάμ, λέξις ποὺ σημαίνει ξένος, διότι εἶπεν, εἶμαι προσωρινὸς κάτοικος εἰς ξένον τόπον.

Ἔπειτα ἀπὸ ἀρκετὸν χρόνον ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς ἐκεῖνος τῆς Αἰγύπτου, ὁ ὁποῖος κατέθλιβε τοὺς Ἰσραηλίτας μὲ τὸν πολὺν φόρτον σκληρῶν ἐργασιῶν. Ἀνεστέναξαν βαθύτατα οἱ Ἰσραηλῖται ἐξ αἰτίας τῆς θλίψεως τῶν καταναγκαστικῶν ἔργων, ἐβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ἡ κραυγή των ἔφθασεν εἰς τὸν Θεόν.

Μετὰ δὲ ἀπὸ μεγάλην χρονικὴν περίοδον ἀπέθανεν ὁ Φαραὼ ἐκεῖνος τῆς Αἰγύπτου, ποὺ κατεπίεζε τοὺς Ἑβραίους. Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως δεν ἔπαυσαν νὰ ὑποφέρουν καὶ ἐστέναζαν εἰς τὰ καταναγκαστικὰ ἔργα καὶ ἐζητοῦσαν ἀπεγνωσμένα βοήθειαν. Καὶ ἀνέβη ἡ κραυγὴ καὶ ἱκεσία των μέσα ἀπὸ τὴν σκληρὰν δουλείαν καὶ ἔφθασεν ἕως τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ.

Ἤκουσεν ὁ Θεὸς τὸν στεναγμόν των, ἐνεθυμήθη τὴν ὑπόσχεσίν ποὺ εἶχε δώσει πρὸς τὸν Ἁβραάμ, τὸν Ἰσαάκ καὶ τὸν Ἰακώβ.

Καὶ ὁ Θεὸς εἰσήκουσε τοὺς στεναγμούς των καὶ ἐνεθυμήθη τὴν διαθήκην, ποὺ ἔκαμε μὲ τὸν Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, εἰς τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθη ὅτι θὰ προστατεύσω τὸν λαόν του.

Ἔρριψεν ἕνα βλέμμα εὐσπλαγχνίας πρὸς τοὺς ταλαιπωρουμένους Ἰσραηλίτας καὶ ἔγινε γνωστὸς εἰς αὐτοὺς ὡς ὑπερασπιστὴς καὶ λυτρωτής των.

Ἦλθε πλέον ἡ ὡρισμένη ὥρα καὶ εἶδε μὲ συμπάθειαν ὁ Θεὸς τοὺς Ἰσμαηλίτας καὶ ἐφανερώθη μὲ τὴν προστατευτικήν του δύναμιν εἰς αὐτούς.

Ὁ Μωϋσῆς ἐποίμαινε τὰ πρόβατα τοῦ πενθεροῦ του Ἰοθόρ, τοῦ ἱερέως αὐτοῦ τῆς χώρας Μαδιάμ καὶ ἔφερεν αὐτὰ κάποτε πέραν ἀπὸ τὴν ἔρημον εἰς τὸ ὄρος Χωρήβ.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πεθεροῦ του Ἰοθόρ, τοῦ ἱερέως τῆς Μαδιάμ. Κάποτε λοιπὸν ὡδήγησε τὰ πρόβατα εἰς τὰ δυτικὰ τῆς ἐρήμου καὶ ἔφθασεν εἰς τὸ βουνὸ Χωρήβ.

Ἐκεῖ ἐφανερώθη πρὸς αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου εἰς φλόγα πυρός, ἡ ὁποία ἐξήρχετο ἀπὸ τὴν βάτον. Παραδόξως ἡ βάτος ἐκείνη ἐφλέγετο, ἄλλα δὲν κατεκαίετο.

Εἰς αὐτὴν τὴν τοποθεσίαν ἐφάνη ἄγγελος καὶ ἔγινεν αἰσθητὴ εἰς τὸν Μωϋσῆν ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ὡς φλόγες πυρός, ποὺ ἔβγαιναν ἀπὸ τὸ μέσον μιᾶς βάτου. Ὁ Μωϋσῆς παρετήρησε καλύτερα τὸ θέαμα καὶ εἶδεν ὅτι ἡ βάτος ἔβγαζε φλόγες, ἀλλὰ δὲν κατεκαίετο.

Ἰδὼν τοῦτο ὁ Μωϋσῆς εἶπεν· «ἂς πλησιάσω ἐκεῖ νὰ ἴδω τὸ θαυμαστὸν τοῦτο φαινόμενον τῆς βάτου, ἡ ὁποία φλέγεται ἀλλὰ δὲν κατακαίεται».

«Τοῦτο εἶναι παράδοξον», ἐσκέφθη ὁ Μωϋσῆς. «Ἂς πλησιάσω νὰ ἰδῶ καλύτερα αὐτὸ τὸ θαυμαστὸν θέαμα· πῶς δεν κατακαίεται ἡ βάτος!»

Ὅταν ὁ Κύριος εἶδεν ὅτι ὁ Μωϋσῆς πλησιάζει νὰ ἴδῃ τὸ φαινόμενον, ἐκάλεσεν αὐτὸν ἀπὸ τὴν βάτον λέγων· «Μωϋσῆ, Μωϋσῆ»! Ἐκεῖνος δὲ εἶπε· «τί εἶναι; Τί συμβαίνει;»

Μόλις ὁ Κύριος εἶδε τὸν Μωϋσῆν νὰ πλησιάζῃ, διὰ νὰ ἰδῇ τὸ θαυμαστὸν φαινόμενον, τὸν ἐκάλεσεν ἀπὸ τὴν βάτον μὲ τὸ ὄνομά του: «Μωϋσῆ, Μωϋσῆ!» Ἔκπληκτος, τότε ἐκεῖνος ἀπήντησεν: «Ὅριστε! Τί συμβαίνει;»

Ὁ Θεὸς ἀπήντησε· «μὴ πλησιάσῃς ἐδῶ· λῦσε καὶ βγάλε τὰ ὑποδήματά σου, διότι ὁ τόπος, ὅπου ἵστασαι, εἶναι γῆ ἁγία»!

Καὶ ὁ Θεὸς τοῦ εἶπε: «Μὴ πλησιάσῃς ἐδῶ εἰς τὴν βάτόν. Νὰ λύσῃς καὶ νὰ βγάλῃς τὰ ὑποδήματά σου, διότι ὁ τόπος, εἰς τὸν ὁποῖον σὺ εὑρίσκεσαι, εἶναι τόπος ἅγιος καὶ καθαρός.

Καὶ προσέθεσεν ἐν συνεχείᾳ· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου, ὁ Θεὸς τοῦ Ἁβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ». Γεμᾶτος ἱερὸν δέος ὁ Μωϋσῆς ἐγύρισεν ἀλλοῦ τὸ πρόσωπον, διότι ἕνεκα φόβου καὶ σεβασμοῦ δὲν ἐτόλμα νὰ ρίψῃ τὰ βλέμματά του πρὸς τὸν Θεόν, ποὺ ἦτο ἐνώπιόν του.

Ἐγώ, συνέχισε νὰ λέγῃ ὁ Κύριος, εἶμαι ὁ Θεός, ποὺ ἐλάτρευσαν οἱ πρόγονοί σου. Ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ». Ὅταν ἄκουσε αὐτὰ τὰ λόγια ὁ Μωϋσῆς, ἔστρεψεν ἀπὸ πολλὴν εὐλάβειαν ἀλλοῦ τὸ πρόσωπόν του, διότι ἐφοβεῖτο νὰ ρίψῃ τὸ βλέμμα του κατ’ εὐθεῖαν πρὸς τὸν Θεόν, ποὺ τοῦ ὡμιλοῦσεν ἀπὸ τὴν βάτον.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἶδα πολὺ καλὰ καὶ ἐγνώρισα τὴν βαρεῖαν ταλαιπωρίαν τοῦ λαοῦ μου εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἤκουσα τὴν κραυγήν των, ἡ ὁποία βγαίνει ἀπὸ τὰ στήθη των ἐξ αἰτίας τῆς σκληρᾶς καταπιέσεως τῶν ἐπιστατῶν εἰς τὰ ἔργα. Ἐγνώρισα πολὺ καλὰ τὴν ὀδύνην αὐτῶν,

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: Ἐπρόσεξα ἰδιαιτέρως πόσην θλῖψιν καὶ συμφορὰν ὑπέφερεν ὁ λαός μου εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ ἄκουσα τὴν κραυγὴν καὶ τὸν στεναγμόν των ἐξ αἰτίας τῆς σκληρὰς μεταχειρίσεως τῶν ἐπιστατῶν εἰς τὰ καταναγκαστικὰ ἔργα. Γνωρίζω πολὺ καλὰ τὸν πόνον των.

καὶ κατέβηκα νὰ ἐλευθερώσω αὐτοὺς ἀπὸ τὴν δουλείαν τῶν Αἰγυπτίων, νὰ τοὺς βγάλω ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ νὰ τοὺς ὁδηγήσω εἰς χώραν εὔφορον καὶ μεγάλην, εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, εἰς τὸν τόπον τὸν ὁποῖον σήμερον κατέχουν οἱ Χαναναῖοι, οἱ Χετταῖοι, οἱ Ἀμορραῖοι, οἱ Φερεζαῖοι, οἱ Γεργεσαῖοι, οἱ Εὐαῖοι καὶ οἱ Ἰεβουσαῖοι.

Κατέβηκα λοιπὸν μὲ τὴν ὁριστικὴν ἀπόφασιν νὰ τοὺς ἐλευθερώσω ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Αἰγυπτίων, νὰ τοὺς βγάλω ἀπὸ τὴν χώραν ἐκείνην τῆς δουλείας καὶ νὰ τοὺς φέρω εἰς γῆν ἐκτεταμένην καὶ εὔφορον, εἰς χώραν ὅπου ρέει μέλι καὶ γάλα, εἰς τὴν περιοχὴν ποὺ κατέχουν τώρα οἱ Χαναναῖοι καὶ οἱ Χετταῖοι, οἱ Ἀμορραῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι, οἱ Γεργεσαῖοι, οἱ Εὐαῖοι καὶ οἱ Ἰεβουσαῖοι.

Καὶ τώρα ἰδού, ἡ γοερὰ κραυγὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔχει φθάσει πρὸς ἐμέ, καὶ εἶδα ἐγὼ τὴν μεγάλην των θλῖψιν, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς καταθλίβουν.

Καὶ ἔφθασε πλέον πρὸς ἐμὲ ἡ κραυγὴ τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἶδα ἐγὼ τὴν φοβερὰν καταπίεσιν, ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ Αἰγύπτιοι εἰς αὐτούς.

Ἔλα, λοιπόν, τώρα καὶ θὰ σὲ στείλω πρὸς τὸν Φαραὼ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ βγάλῃς σὺ ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας».

Καὶ τώρα ἔλα, ἦλθεν ἡ ὤρα νὰ σὲ ἀποστείλω ὡς ἀντιπρόσωπόν μου εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ βγάλῃς τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Ἀπήντησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Θεόν· «τί εἶμαι ἐγώ, Κύριε, ὥστε νὰ μεταβῶ πρὸς τὸν Φαραὼ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ νὰ βγάλω τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον;»

Ὅταν ἄκουσε τὰ λόγια αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς, ἐκυριεύθη ἀπὸ δισταγμὸν καὶ εἶπε πρὸς τὸν Θεόν: «Καὶ ποῖος εἶμαι ἐγώ, ποὺ θὰ ὑπάγω εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ θὰ βγάλω τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον;»

Ὁ Θεὸς εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσέα· «θὰ πράξῃς τοῦτο, διότι ἐγὼ θὰ εἶμαι μαζῆ σου. Αὐτὸ δὲ θὰ εἶναι διὰ σὲ σημεῖον καὶ ἀπόδειξις ὅτι ἐγὼ σὲ ἀποστέλλω, διὰ νὰ ἐλευθερώσῃς σὺ τὸν λαόν μου ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ λατρεύσετε τὸν Θεὸν εἰς τὸ ὄρος τοῦτο».

Ἀπεκρίθη τότε ὁ Θεὸς καὶ εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Ἐγὼ θὰ εἶμαι μαζί σου! Καὶ αὐτὸ θὰ εἶναι τὸ σημάδι, ποὺ θὰ σὲ βεβαιώσῃ ὅτι εἶμαι ἐγώ, ποὺ σὲ ἀποστέλλω: Ὅταν θὰ βγάλῃς τὸν λαόν μου ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, θὰ λατρεύσετε τὸν Θεὸν εἰς αὐτὸ ἐδῶ τὸ βουνό, ὅπου σὲ καλῷ, διὰ νὰ σὲ ἀποστείλω».

Ὁ Μωϋσῆς εἶπε πρὸς τὸν Θεόν· «ναί, Κύριε, ἀλλὰ ὅταν ἐγὼ μεταβῶ πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἴπω πρὸς αὐτοὺς ὅτι ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας μὲ ἔστειλε πρὸς σᾶς, ἐκεῖνοι θὰ μὲ ἐρωτήσουν· Ποιὸ εἶναι τὸ ὄνομά του; Ἐγὼ τί θὰ ἀπαντήσω πρὸς αὐτούς;»

Τότε ὁ Μωϋσῆς εἶπε πρὸς τὸν Θεόν: «Μάλιστα, Κύριε! Εἶμαι πρόθυμος νὰ ὑπάγω καὶ νὰ εἴπω εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, ὅτι μὲ ἀπέστειλε πρὸς σᾶς ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας. Ἀσφαλῶς ὅμως θὰ μὲ ἐρωτήσουν: «Πῶς ὀνομάζεται ὁ Θεός, ποὺ σὲ ἀπέστειλε;» Τί θὰ τοὺς ἀπαντήσω τότε;»

Εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός· «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ὢν, ὁ ὑπάρχων, ὁ ἔχων ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μου καὶ εἰς τὸν ἑαυτόν μου τὴν ἀπειροτελείαν καὶ αἰωνίαν ὕπαρξιν. Ἔτσι θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας· Ὁ Ὢν μὲ ἔχει ἀποστείλει πρὸς σᾶς».

Εἰς τὴν δικαιολογημένην αὐτὴν ἐρώτησιν τοῦ Μωϋσέως ἀπήντησεν ἀμέσως ὁ Θεὸς καὶ εἶπε μὲ τρόπον ἐπίσημον: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Ὤν (Ἐκεῖνος δηλαδὴ ὁ Ὁποῖος ὑπάρχει. Ὑπάρχω μόνος μου, χωρὶς νὰ ἐξαρτῶμαι ἀπὸ κάποιον ἄλλον. Εἶμαι πάντοτε ὁ ἴδιος). Ἐγὼ εἶμαι, ποὺ ὡμίλησα καὶ πρὸς τοὺς πατέρας σας. Αὐτὸ λοιπὸν θὰ εἰπῇς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας: Ὁ Ὤν μὲ ἔχει στείλει πρὸς σᾶς».

Εἶπε πάλιν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσέα· «κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας, ὁ Θεὸς τοῦ Ἁβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακὼβ μὲ ἔχει στείλει πρὸς σᾶς· τοῦτο τὸ ὄνομά μου, «ὁ Ὤν» θὰ εἶναι ὄνομα αἰώνιον καὶ μὲ αὐτὸ θὰ μὲ ἐνθυμοῦνται ὅλαι αἱ γενεαὶ τῶν γενεῶν.

Εἶπεν ἐπίσης ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσήν· «Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ ὁμιλήσῃς πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας: Μὲ ἔχει στείλει πρὸς σᾶς ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ. Αὐτὸ εἶναι τὸ Ὄνομά μου τὸ αἰώνιον, μὲ τὸ ὁποῖον θὰ μὲ ἐνθυμοῦνται ἀπὸ τὴν μίαν γενεὰν εἰς τὴν ἄλλην.

Πήγαινε, λοιπόν, εἰς τὴν Αἴγυπτον, συγκέντρωσε τοὺς γεροντοτέρους ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἰπὲ εἰς αὐτούς: Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας ἐφανερώθη εἰς ἐμέ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἁβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαάκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακὼβ καὶ μοῦ εἶπε· Ἔχω παρακολουθήσει μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ προσοχὴν καὶ εἶδα τὰς συμφοράς, ποὺ σᾶς ἔχουν συμβῇ εἰς τὴν Αἴγυπτον».

Ὅταν λοιπὸν ὑπάγῃς εἰς τὴν Αἴγυπτον, νὰ καλέσῃς τοὺς προεστούς, τοὺς πρεσβυτέρους τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ νὰ τοὺς εἰπῇς: Ἐφανερώθη εἰς ἐμὲ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακὼβ καὶ μοῦ εἶπε τὰ ἑξῆς: «Εἶδα μὲ ἰδιαίτερον ἐνδιαφέρον καὶ γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅσα σᾶς συνέβησαν εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Καὶ εἶπεν ἐν συνεχείᾳ ὁ Θεός· «θὰ σᾶς ἐλευθερώσω ἀπὸ τὴν ταλαιπωρίαν καὶ τὴν θλῖψιν τῶν Αἰγυπτίων καὶ θὰ σᾶς ὁδηγήσω εἰς τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τῶν Χετταίων, τῶν Ἀμορραίων, τῶν Φερεζαίων, τοῦ Γεργεσαίων, τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων, εἰς χώραν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι.

Ἀπεφάσισα λοιπὸν νὰ σᾶς λυτρώσω ἀπὸ τὴν καταπίεσιν τῶν Αἰγυπτίων καὶ νὰ σᾶς ἀνεβάσω εἰς τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τῶν Χετταίων καὶ τῶν Ἀμορραίων, τῶν Φερεζαίων, τῶν Εὐαίων καὶ τῶν Ἰεβουσαίων, εἰς χώραν ὅπου τρέχει μέλι καὶ γάλα.

Ἐκεῖνοι θὰ ἀκούσουν τὰ λόγια σου. Καὶ τότε σὺ καὶ οἱ γεροντότεροι ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας θὰ προσέλθετε πρὸς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ θὰ εἴπῃς πρὸς αὐτόν· Ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων μᾶς ἔχει καλέσει νὰ τὸν λατρεύσωμεν. Θὰ μεταβῶμεν, λοιπόν, εἰς τὴν ἔρημον, πορείαν τριῶν ἡμερῶν, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας.

Οἱ προεστοὶ τῶν Ἰσραηλιτῶν θὰ σὲ ακούσουν καὶ θὰ πεισθοῦν ἀμέσως εἰς τὰ λόγιά σου. Θὰ τοὺς πάρῃς κατόπιν μαζί σου καὶ θὰ παρουσιασθῆτε εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ θὰ τοῦ εἰπῇς: Μᾶς ἔχει προσκαλέσει ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κάμωμεν πορείαν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας.

Ἐγὼ ὅμως γνωρίζω καλά, ὅτι ὁ Φαραώ, ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, δὲν θὰ σᾶς ἀφήσῃ νὰ ἀναχωρήσετε, ἐὰν ἐγὼ δὲν κτυπήσω αὐτόν μὲ τὴν παντοδύναμον δεξιάν μου.

Ἐγὼ βεβαίως γνωρίζω ὅτι ὁ Φαραώ, ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου, δὲν θὰ ἰκανοποίησῃ αὐτὸ τὸ αἴτημά σας καὶ δὲν θὰ σᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ βγῆτε εἰς τὴν ἔρημον, ἐὰν δεν τὸν ἀναγκάσῃ πρὸς τοῦτο τὸ παντοδύναμον χέρι μου.

Θὰ ἀπλώσω τὴν χεῖρα μου καὶ θὰ κτυπήσω τοὺς Αἰγυπτίους μὲ ἔργα θαυμαστὰ καὶ καταπληκτικά, καὶ κατόπιν θὰ σᾶς ἀφήσῃ ὁ Φαραὼ νὰ φύγετε.

Θὰ τεντώσω λοιπὸν τὸ χέρι μου καὶ θὰ τιμωρήσω τοὺς Αἰγυπτίους μὲ ὅλα τὰ θαυμαστὰ καὶ φοβερὰ ἔργα, ποὺ θὰ κάμω εἰς αὐτοὺς καὶ κατόπιν ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἀναγκασθῇ ὁ Φαραὼ νὰ ἐπιτρέψῃ τὴν ἀναχώρησίν σας.

Ὅταν δὲ θὰ πρόκειται νὰ φύγετε, θὰ δώσω διὰ τὸν λαὸν τοῦτον τῶν Ἑβραίων τέτοιαν εὔνοιαν ἐκ μέρους τῶν Αἰγυπτίων, ὥστε ὅταν ἀναχωρήσετε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον νὰ μὴ φύγετε μὲ κενὰς τὰς χεῖρας·

Θὰ ἐπιδράσω δὲ εἰς τὰς καρδίας τῶν Αἰγυπτίων, διὰ νὰ δείξουν καλὴν διάθεσιν ἀπέναντι τοῦ λαοῦ τῶν Ἑβραίων ἔτσι, ὥστε κατὰ τὴν ἀναχώρησίν σας νὰ μὴ φύγετε μὲ ἀδειανὰ τὰ χέρια.

ἀλλὰ κάθε Ἑβραία γυναῖκα θὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν γείτονα ἢ τὴν σύνοικόν της Αἰγυπτίαν σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, τὰ ὁποῖα θὰ φορτώσετε εἰς τοὺς υἱούς σας καὶ τὰς θυγατέρας σας. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ λαφυραγωγήσετε τοὺς Αἰγυπτίους καὶ θὰ ἀπέλθετε μὲ πλούσια λάφυρα».

Κάθε Ἑβραία θὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὴν γειτόνισσαν καὶ ἀπὸ τὴν συγκάτοικόν της Αἰγυπτίαν καὶ θὰ πάρῃ ἀπὸ αὐτὴν σκεύη ἀσημένια καὶ χρυσᾶ καὶ φορέματα. Θὰ τὰ βάλετε ὅλα ἐπάνω εἰς τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας σας καὶ θὰ παρέτε μαζί σας σὰν λάφυρα τὰ πλούτη τῶν Αἰγυπτίων».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε πρὸς τὸν Θεόν· «ἐὰν δὲν μὲ πιστεύσουν, ἐὰν δὲν ὑπακούσουν εἰς τὰ λόγια μου, διότι εἶναι ἐνδεχόμενον νὰ εἴπουν ὅτι δὲν ἐφανερώθη εἰς σὲ ὁ Θεός, τί θὰ ἀπαντήσω ἐγὼ τότε πρὸς αὐτούς;»

Παρ’ ὅλας ὅμως τὰς διαβεβαιώσεις τοῦ Θεοῦ ὁ Μωϋσῆς ἐδίσταζε καὶ διὰ τοῦτο εἶπεν εἰς τὸν Θεόν: «Ἐάν οἱ Ἰσραηλῖται δὲν μὲ πιστεύσουν καὶ δὲν παραδεχθοῦν τὰ λόγια μου, διότι εἶναι πιθανὸν νὰ εἶπουν: «Ψεύδεσαι, δὲν ἐνεφανίσθη εἰς σὲ ὁ Θεός», τότε τί θὰ κάνω, τί θὰ τοὺς εἰπῶ;»

Τοῦ εἶπε δὲ ὁ Κύριος· «τί εἶναι αὐτὸ ποῦ κρατᾶς εἰς τὸ χέρι σου;» Ἐκεῖνος εἶπε· «ράβδος».

Καὶ ὁ Θεός, διὰ νὰ διαλύσῃ τοὺς φόβους καὶ τοὺς δισταγμούς του, τοῦ εἶπε: «Τί κρατεῖς εἰς τὸ χέρι σου;» «Ἕνα ραβδί», ἀπεκρίθη ἐκεῖνος.

Τοῦ εἶπεν ὁ Θεός· «ρίψε αὐτὴν κατὰ γῆς». Ὁ Μωϋσῆς τὴν ἔρριψεν εἰς τὴν γῆν καὶ ἡ ράβδος ἔγινεν ὄφις. Ὁ Μωϋσῆς φοβηθεὶς ἔφυγεν ἀπὸ τὸν ὄφιν αὐτόν.

Εἶπε πάλιν ὁ Θεός: «Ρῖξε το εἰς τὴν γῆν». Ὑπήκουσεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ἔρριξε τὸ ραβδὶ εἰς τὴν γῆν καὶ ἀμέσως αὐτὸ ἔγινε φίδι. Ἐφοβήθη τότε ὁ Μωϋσῆς καὶ ἔτρεξε νὰ ἀπομακρυνθῃ ἀπὸ αὐτό.

Εἶπε τότε ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου καὶ πιάσε τὸ φίδι ἀπὸ τὴν οὐράν». Ὅταν ὁ Μωϋσῆς τὸ ἔπιασεν, ἔγινεν ὁ ὄφις εἰς τὸ χέρι του πάλιν ράβδος.

Ὁ Κύριος ὅμως τοῦ εἶπε: «Ἄπλωσε τὸ χέρι σου καὶ ἅρπαξε τὸ φίδι ἀπὸ τὴν οὐρά». Ἄπλωσε τότε ἐκενος τὸ χέρι του καὶ ἔπιασε τὴν οὐρὰν καὶ τὸ φίδι ἔγινεν ἀμέσως ραβδὶ εἰς τὸ χέρι του.

«Αὐτὸ τὸ σημεῖον θὰ κάμῃς, διὰ νὰ πιστεύσουν τοὺς λόγους σου οἱ Ἑβραῖοι, ὅτι ὄντως ἐφανερώθη εἰς σὲ ὁ Θεὸς τοῦ Ἁβραάμ, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαάκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ».

«Αὐτο», εἶπεν ὁ Κύριος, «θὰ βεβαιώσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ θὰ σὲ πιστεύσουν ὅτι πράγματι ἀπεκαλύφθη εἰς σὲ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων των, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσαὰκ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰακώβ».

Εἶπε δὲ πάλιν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος· «βάλε τὸ χέρι σου εἰς τὸν κόρφον σου». Ὁ Μωϋσῆς εἰσήγαγε τὸ χέρι του εἰς τὸν κόρφον του, τὸ ἔβγαλε ἀπὸ τὸν κόρφον του καὶ ἔγινε τὸ χέρι του λευκό, ὡσὰν τὸ χιόνι.

Εἶπε δὲ πάλιν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Βάλε τὸ χέρι σου εἰς τὸν κόρφον σου». Ἔβαλε πράγματι ἐκεῖνος τὸ χέρι τοῦ εἰς τὸν κόρφον του καὶ μόλις τὸ ἔβγαλεν ἀπὸ τὸν κόρφον του, ἔγινε λεπρόν, ὁλόλευκον, σὰν χιόνι.

Τοῦ εἶπε πάλιν ὁ Θεός· «βάλε τὸ χέρι σου εἰς τὸν κόρφον σου». Ἔβαλε τὸ χέρι του εἰς τὸν κόρφον του, τὸ ἔβγαλεν ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ τὸ χέρι του ἀποκατεστάθη καὶ πάλιν εἰς τὴν φυσικήν του προτέραν ὑγιᾶ χροιάν.

Τοῦ εἶπε δὲ πάλιν ὁ Θεός: «Βάλε πάλιν τὸ χέρι σου εἰς τὸν κόρφον σου». Ὁ Μωϋσῆς ὑπήκουσε, ἔβαλε τὸ χέρι εἰς τὸν κόρφον του καὶ μόλις τὸ ἐτράβηξεν ἔξω ἀπὸ ἐκεῖ, τὸ χέρι ἐπανῆλθεν εἰς τὴν φυσικήν του κατάστασιν καὶ ἐπῆρε τὸ χρῶμα τοῦ ὑπολοίπου σώματός του.

«Ἐὰν δὲ δὲν σὲ πιστεύσουν, καὶ δὲν πεισθοῦν εἰς τὴν μαρτυρίαν τοῦ πρώτου θαύματος, θὰ πιστεύσουν εἰς τὴν μαρτυρίαν τοῦ δευτέρου θαύματος.

«Ἐὰν λοιπόν», συνέχισεν ὁ Θεός, «δεὲν σὲ πιστεύσουν καὶ δεν ἀκούσουν τί τοὺς λέγει τὸ πρῶτον θαῦμα, ὁπωσδήποτε θὰ σὲ πιστεύσουν μὲ τὴν μαρτυρίαν τοῦ δευτέρου θαύματος.

Ἐὰν ὅμως δὲν πιστεύσουν εἰς τὰ δύο αὐτὰ σημεῖα καὶ δὲν ὑπακούσουν εἰς τὰ λόγια σου, τότε θὰ πάρῃς νερὸ ἀπὸ τὸν ποταμόν, θὰ τὸ χύσῃς εἰς τὸ ξηρὸν ἔδαφος καὶ θὰ γίνῃ τὸ νερό, ποὺ θὰ ἔχῃς λάβει ἀπὸ τὸν ποταμόν, αἷμα ἐπάνω εἰς τὸ ξηρὸν ἔδαφος».

Εἰς περίπτωσιν ὅμως κατὰ τὴν ὁποίαν, μολονότι θὰ ἰδοῦν καὶ τὰ δύο αὐτὰ θαύματα, δὲν σὲ πιστεύσουν καὶ δεν ὑπολογίσουν τοὺς λόγους σου, τότε νὰ πάρῃς νερὸ ἀπὸ τὸν ποταμὸν Νεῖλον, νὰ τὸ χύσῃς εἰς τὸ ξηρὸν χῶμα καὶ ἀμέσως τὸ νερὸ αὐτὸ τοῦ ποταμοῦ θὰ γίνῃ αἷμα εἰς τὸ χῶμα».

Περιδεὴς ὁ Μωϋσῆς διὰ τὴν σοβαρότητα τῆς ἀποστολῆς του εἶπε πρὸς τὸν Θεόν· «Κύριε, σὲ παρακαλῶ θερμῶς, δὲν ἔχω τὴν ἱκανότητα ἐγὼ νὰ ὁμιλῶ οὔτε ἀπὸ τὴν χθεσινὴν ἡμέραν οὔτε ἀπὸ τὴν προχθεσινήν, ἀπὸ πολὺν δηλαδὴ χρόνον, καὶ μάλιστα ἀπὸ τὴν στιγμήν, ποὺ ἤρχισες σὺ ὁ Θεὸς νὰ ὁμιλῇς πρὸς ἐμὲ τὸν δοῦλον σου! Ἐγὼ ἔχω ἀδύνατον τὴν φωνήν, εἶμαι δὲ καὶ βραδύγλωσσος».

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἐδίσταζεν ἀκόμη νὰ ἀναλάβῃ τὴν εὐθύνην αὐτῆς τῆς ἀποστολῆς καὶ διὰ τοῦτο εἶπε πρὸς τὸν Θεόν· «Ὦ, Κύριε, σὲ παρακαλῶ! Δὲν εἶμαι ἱκανός, νὰ ὁμιλῶ. Ὄχι δὲ ἀπὸ χθὲς ἢ προχθές, οὔτε ἐφ’ ὅτου ἄρχισες νὰ ὁμιλῇς εἰς ἐμὲ τὸν δοῦλον σου, ἀλλὰ παντοτε ἤμουν ἀδύνατος εἰς τὴν ὁμιλίαν. Εἶμαι βραδύγλωσσος. Δύσκολα ὁμιλῶ».

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ποιὸς ἔδωκε στόμα εἰς τὸν ἄνθρωπον, ποιὸς ἔκαμε βαρήκοον καὶ κωφόν, βλέποντα ἢ τυφλόν; Οὐχὶ ἐγὼ ὁ Θεός;

Διὰ νὰ τὸν ἐνθαρρύνῃ τότε ὁ Θεὸς τοῦ εἶπε: «Ποῖος ἔδωσε τὸ στόμα εἰς τὸν ἄνθρωπον; Καὶ ποῖος ἔκαμε τὸν βαρήκοον ἢ τὸν κωφόν, ἐκεῖνον ποὺ βλέπει ἢ τὸν τυφλόν; Δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ Θεός, ποὺ τὰ ρυθμίζω ὅλα;

Καὶ τώρα πήγαινε καὶ ἐγὼ θὰ ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ θὰ σὲ καθοδηγήσω περὶ τοῦ τί πρέπει νὰ εἴπῃς».

Καὶ τώρα λοιπὸν πήγαινε χωρὶς φόβον, καὶ ἐγὼ θὰ ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ θὰ σὲ διδάξω τί πρέπει να εἰπῇς».

Πάλιν ὁ Μωϋσῆς εἶπε· «θερμῶς σε παρακαλῶ, Κύριε, ἀνάδειξε κάποιον ἄλλον ἱκανόν, τὸν ὁποῖον καὶ νὰ ἀποστείλῃς διὰ τὸ ἔργον αὐτό».

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ᾐσθάνετο τὸν ἑαυτόν του ἀδύνατον καὶ διὰ τοῦτο εἶπε πάλιν: «Σὲ παρακαλῶ, Κύριε, διάλεξε κάποιον ἄλλον ἰκανώτερον καὶ εἰς αὐτὸν νὰ ἀναθέσῃς αὐτὴν τὴν ἀποστολήν».

Ὠργίσθη ὁ Θεὸς ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ εἶπεν· «ἰδοὺ ὁ Ἀαρὼν ὁ Λευίτης δὲν εἶναι ἀδελφός σου; Σοῦ καθιστῶ γνωστὸν ὅτι αὐτὸς ἀντὶ σοῦ θὰ ὁμιλῇ. Αὐτὸς θὰ ἐξέλθῃ εἰς συνάντησίν σου καὶ ὅταν σὲ ἴδῃ, θὰ χαρῇ μὲ ὅλην του τὴν καρδιά.

Ὠργίσθη τότε πολὺ ὁ Θεὸς ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ εἶπε: «Δὲν ζῇ ὁ Ἀαρών, ὁ ἀδελφός σου ὁ Λευίτης; Γνωρίζω, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ὁμιλῇ. Θὰ ὁμιλῇ αὐτὸς διὰ λογαριασμὸν ἰδικόν σου. Νά, αὐτὸς τώρα θὰ βγῇ εἰς συνάντησή σου καὶ θὰ χαρῇ πολὺ μέσα του μόλις σὲ ἰδῇ.

Σὺ θὰ ὁμιλῇς πρὸς αὐτὸν καὶ θὰ θέτῃς τὰ λόγια μου εἰς τὸ στόμα του. Ἐγὼ θὰ ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ τὸ στόμα ἐκείνου καὶ θὰ σᾶς καθοδηγήσω εἰς ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα θὰ κάμετε.

Καὶ θὰ ὁμιλῇς σὺ πρὸς αὐτὸν καὶ θὰ βάζῃς εἰς τὸ στόμα του τὰ λόγια μου. Ἐγὼ δὲ θὰ σᾶς καθοδηγῶ. Θὰ ἀνοίξω καὶ τὸ ἰδικόν σου καὶ τὸ ἰδικόν του στόμα καὶ θὰ σᾶς διδάξω ὅσα πρέπει νὰ κάνετε.

Αὐτὸς θὰ ὁμιλῇ ἀντὶ σοῦ πρὸς τὸν λαόν, αὐτὸς θὰ εἶναι τὸ στόμα σου, σὺ δὲ θὰ εἶσαι εἰς αὐτὸν ἀντὶ τοῦ Θεοῦ, διότι ἀπὸ ἐμὲ θὰ λαμβάνῃς καὶ θὰ μεταφέρῃς τὰς ἐντολάς.

Ὁ ἀδελφός σου θὰ εἶναι βοηθός σου. Θὰ ὁμιλῇ ἐξ ὀνόματός σου εἰς τὸν λαόν. Αὐτὸς θὰ εἶναι τὸ στόμα σου, ἐνῷ σὺ θὰ εἶσαι δι’ αὐτὸν στόμα τοῦ Θεοῦ. Θὰ τοῦ ἀνακοινῶνῃς τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ ὁμιλῇς ἐξ ὀνόματός μου.

Τὴν δὲ ράβδον αὐτήν, ἡ ὁποία μετεβλήθη εἰς ὄφιν, θὰ πάρῃς εἰς τὸ χέρι σου, καὶ μὲ αὐτὴν θὰ κάμῃς τὰ σημεῖα, ποὺ σοῦ εἶπα».

Πάρε δὲ εἰς τὸ χέρι σου καὶ αὐτὸ τὸ ραβδί, ποὺ ἔγινε προηγουμένως φίδι. Μὲ αὐτὸ θὰ κάμνῃς τὰ θαύματα».

Ὑπήκουσεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν διαταγὴν τοῦ Θεοῦ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ, ἐπέστρεψε πρὸς τὸν πενθερόν του τὸν Ἰοθὸρ καὶ τοῦ εἶπε· «θὰ ὑπάγω καὶ θὰ ἐπανέλθω πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ ἴδω, ἐὰν ἀκόμη ζοῦν». Ὁ Ἰοθὸρ εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «πήγαινε εἰς τὸ καλό». Ἔπειτα ἀπὸ ἱκανὸν χρόνον, ἀπέθανε κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκεῖνας ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου.

Χωρὶς καμμίαν πλέον ἀμφιβολίαν ὁ Μωϋσῆς ἐπέστρεψεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ πεθεροῦ του Ἰοθόρ. Καὶ ἐπειδὴ ἦτο ἄνθρωπος ταπεινὸς καὶ συνετός, δὲν τὰ ἐφανέρωσεν ὅλα εἰς τὸν πεθερόν του, ἀλλὰ τοῦ εἶπε: «Θὰ φύγω καὶ θὰ ἐπιστρέψω εἰς τοὺς ἀδελφούς μου ποὺ εἶναι εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ μάθω ἐὰν ἀκόμη ζοῦν ἢ ὄχι». Καὶ εἶπε χωρὶς καμμίαν ἀντίρρησιν ὁ Ἰοθὸρ εἰς τὸν Μωϋσήν: «Πήγαινε εἰς τὸ καλὸ μὲ ὑγείαν». Ἐν τῷ μεταξὺ ἔπειτα ἀπὸ τὸ μεγάλο αὐτὸ χρονικὸν διάστημα ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Μαδιάμ· «βάδιζε καὶ πήγαινε εἰς τὴν Αἴγυπτον, διότι ἔχουν πλέον ἀποθάνει, ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐζητοῦσαν τὴν ζωήν σου».

Εἶπε λοιπὸν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἐνῷ εύρίσκετο εἰς τὴν Μαδιάμ: «Προχώρει καὶ πήγαινε εἰς τὴν Αἴγυπτον. Δὲν διατρέχεις κανένα κίνδυνον πλέον, διότι ὅλοι, ὅσοι ἤθελαν νὰ ἐκδικηθοῦν καὶ νὰ σὲ σκοτώσουν, εἶναι νεκροί».

Παρέλαβεν ὁ Μωϋσῆς τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδιά του, ἀνεβίβασε τὰ παιδιά του εἰς τὰ ὑποζύγια καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Αἴγυπτον. Εἶχε δὲ εἰς τὸ χέρι του τὴν ράβδον τοῦ Θεοῦ.

Χωρὶς ἀναβολὴν λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς, ἐπῆρε τὴν γυναῖκα του καὶ τὰ παιδιά του, τὰ ἀνέβασεν εἰς τὰ ὑποζύγια καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Αἴγυπτον. Ἐπῆρε δὲ εἰς τὸ χέρι του καὶ τὸ θαυματουργὸ ραβδὶ τοῦ Θεοῦ.

Εἶπε δὲ πρὸς τὸν Μωϋσῆν ὁ Θεός· «τώρα, ποὺ μεταβαίνεις καὶ ἐπιστρέφεις εἰς τὴν Αἴγυπτον, πρόσεξε, ὥστε νὰ κάμῃς ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ ὅλα τὰ μεγάλα θαύματα, ποὺ ἔδωσα εἰς τὰ χέρια σου. Σοῦ προαναγγέλλω ὅμως ὅτι ἐγὼ θὰ ἀφήσω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία του, ὥστε ἐκεῖνος νὰ μὴ συγκατατεθῇ καὶ ἀφήσῃ ἀμέσως ἐλεύθερον τὸν λαόν μου.

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Τώρα ποὺ πηγαίνεις πάλιν πίσω εἰς τὴν Αἴγυπτον πρόσεχε νὰ κάνης ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ ὅλα τὰ μεγάλα θαύματα ποὺ σοῦ ἔχω δώσει τὴν δύναμιν νὰ κάνῃς μὲ τὰ χέρια σου. Σοῦ λέγω ὅμως ἐκ τῶν προτέρων ὅτι, ἐπειδὴ ὁ Φαραὼ δὲν ἔχει καλὴν διάθεσιν, θὰ ἐπιτρέψω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία του καὶ δεν θὰ θελήσῃ νὰ ἀφήσῃ τὸν λαὸν νὰ φύγῃ.

Ἀλλὰ σὺ θὰ εἴπῃς εἰς τὸν Φαραώ· Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος πρὸς σέ· ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς εἶναι ὁ πρωτότοκος υἱός μου·

Παρ’ ὃλην τὴν σκληρότητά του ὃμως σὺ θὰ μιλήσῃς μὲ θάρρος καὶ θὰ εἴπῃς εἰς τὸν Φαραώ: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, ποὺ τὸν ἔχεις δοῦλον σου, εἶναι υἱός μου ἀγαπητός, τόσον ἀγαπητὸς ὅσον εἶναι εἰς τὸν πατέρα ὁ πρωτότοκος υἱός του.

σὲ διατάσσω, ἄφησε τὸν λαόν μου ἐλεύθερον νὰ ἀναχωρήσῃ, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ ἐκεῖ ποὺ ἐγὼ θὰ τὸν ὁδηγήσω. Ἐὰν δὲ καὶ δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς αὐτοὺς ἐλευθέρους, πρόσεξε πολύ, ἐγὼ θὰ φονεύσω τὸν πρωτότοκον υἱόν σου».

Σοῦ λέγω λοιπὸν νὰ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, νὰ βγῇ εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ. Ἐὰν δὲν θελήσῃς νὰ τοὺς ἀφήσῃς νὰ φύγουν, πρόσεχε, θὰ σὲ τιμωρήσω σκληρά. Θὰ θανατώσω ἐγὼ τὸν ἀγαπητόν σου υἱόν, τὸν πρωτότοκον».

Ἐνῶ ὁ Μωϋσῆς ἐβάδιζε πρὸς τὴν Αἴγυπτον, καθ’ ὁδόν, εἰς κάποιο κατάλυμα, συνήντησεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐζήτει νὰ τὸν θανατώσῃ - διότι τὸ παιδί του ἦτο ἀπερίτμητον.

Καθὼς λοιπὸν ἐβάδιζεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὴν Αἴγυπτον ἔμεινεν εἰς κάποιο κατάλυμα καθ’ ὁδόν. Ἐκεῖ τὸν συνήντησεν ἄγγελος τοῦ Κυρίου καὶ ἤθελε νὰ τὸν θανατώσῃ, διότι εἶχε συγκατατεθῇ εἰς τὴν σύζυγόν του καὶ δεν ἐφρόντισε νὰ περιτμηθῇ ὁ υἱός του συμφώνως πρὸς ρητὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ.

Ἡ Σεπφώρα ἔλαβε τότε μίαν κοπτερὴν πέτραν, περιέταμε τὸν υἱόν της, ἔπεσεν ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τοῦ ἀγγέλου καὶ τοῦ εἶπεν· «ἡ περιτομὴ ἐτελείωσε, διότι ἐσταμάτησεν ἡ αἱμορραγία ἀπὸ τὴν περιτομὴν τοῦ παιδιοῦ».

Μόλις ἡ Σεπφώρα εἶδε τὸν κίνδυνον, ποὺ διέτρεχεν ὁ σύζυγός της, συνῃσθάνθη τὸ σφάλμα των, ἐπῆρεν ἀμέσως μίαν κοπτερὴν πέτραν, ἔκανε τὴν περιτομὴν τοῦ υἱοῦ της, ποὺ δὲν εἶχε περιτμηθῇ καὶ κατόπιν ἔπεσεν ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια τοῦ ἀγγέλου καὶ εἶπεν: «Ἐσταμάτησε νὰ τρέχῃ τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ υἱοῦ μου. Ἔγινε πλέον ἡ περιτομή».

Ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἀνεχώρησε, διότι ἡ γυνὴ τοῦ Μωϋσέως τοῦ εἶπεν· Ἐσταμάτησεν ἡ αἱμορροὴ ἀπὸ τὴν περιτομὴν τοῦ παιδιοῦ μου, γεγονὸς τὸ ὁποῖον μαρτυρεῖ ὅτι ἡ περιτομὴ ὠλοκληρώθη.

Τότε ὁ ἄγγελος ἄφησε ἥσυχον τὸν Μωϋσῆν καὶ ἔφυγε, ἐπειδὴ τὸ εἶπεν ἡ ἰδία ἡ σύζυγός του: «Ἡ περιτομὴ ἔγινε πλέον. Ἐσταμάτησε νὰ τρέχῃ τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ υἱοῦ μου».

Καθ’ ὃν χρόνον ὁ Μωϋσῆς ἐβάδιζε πρὸς τὴν Αἴγυπτον, εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἀαρών· «πήγαινε νὰ συναντήσῃς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν ἔρημον». Ἐπορεύθη ὁ Ἀαρών, συνήντησε τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ, εἰς τὸ Σινᾶ, καὶ κατεφίλησεν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ Κύριος, ποὺ ρυθμίζει τὰ πάντα, εἶπε πρὸς τὸν Ἄαρων: «Πήγαινε εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ συναντήσῃς τὸν Μωϋσῆν». Ὑπήκουσεν ἀμέσως ἐκεῖνος εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου καὶ ἐπῆγε καὶ συνήντησε τὸν Μωϋσῆν εἰς τὸ βουνό, ὅπου ὁ Θεὸς τοῦ ἔκαμε προηγουμένως αἰσθητὴν τὴν παρουσίαν του. Οἱ δύο ἀδελφοὶ συνεκινήθησαν, διότι εἶχαν πολλὰ χρόνια νὰ ἰδωθοῦν καὶ ἐφιλήθησαν μεταξύ των.

Ἀνήγγειλεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Ἀαρὼν ὅλα ὅσα τοῦ εἶχεν εἴπει ὁ Κύριος καὶ ὅλα τὰ σημεῖα, τὰ ὁποῖα τὸν διέταξε νὰ κάμῃ.

Ἔπειτα ὁ Μωϋσῆς ἐνημέρωσε τὸν Ἀαρὼν καὶ τοῦ εἶπεν ὅλα τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, μὲ τὰ ὁποῖα τὸν ἀπέστειλε καθὼς καὶ ὅλα τὰ θαύματα, ποὺ τοῦ παρήγγειλε νὰ κάμῃ.

Ἐπορεύθη ὁ Μωϋσῆς μαζῆ με τὸν Ἀαρὼν πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας, συνεκέντρωσαν τὴν γερουσίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν,

Μαζὶ μὲ τὸν Ἀαρὼν λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς ἦλθεν εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ συνεκέντρωσαν ἐκεῖ ὅλους τοὺς προεστούς, δηλαδὴ τὴν γερουσίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν.

καὶ ὁ Ἀαρὼν ἀνεκοίνωσεν εἰς αὐτοὺς ὅλα αὐτὰ τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσῆν, ὁ δὲ Μωϋσῆς ἔκαμεν ἐνώπιον τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ τὰ σημεῖα ἐκεῖνα.

Τότε ὁ Ἀαρὼν ὡμίλησεν ἐκ μέρους τοῦ Μωϋσέως καὶ τοὺς ἀνεκοίνωσεν ὅλα τὰ λόγια ποὺ εἶπεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν, ὁ δὲ Μωϋσῆς ἔκανε ἐνώπιον τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ τὰ θαύματα, ποὺ τοῦ εἶπεν ὁ Θεός.

Ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπίστευσεν, ἐχάρη, διότι ὁ Θεὸς εἶδε τὰς ταλαιπωρίας των καὶ ἐπεσκέφθη τοὺς Ἰσραηλίτας. Ὅλος ὁ λαὸς ἔσκυψε μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ σεβασμὸν καὶ προσεκύνησε τὸν Θεόν.

Καὶ ὁ λαὸς ἐπίστευσεν ἀμέσως καὶ ἐχάρη, διότι ὁ Θεὸς ἐπεσκέφθη τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐπειδὴ εἶδε τὴν συμφοράν των καὶ ἐπενέβη ὑπὲρ αὐτῶν. Ἔσκυψε δὲ ὁ λαὸς μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ προσεκύνησε μὲ εὐλάβειαν τὸν Θεόν.

Μετὰ ταῦτα εἰσῆλθεν ὁ Μωϋσῆς μὲ τὸν Ἀαρὼν εἰς τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ τοῦ εἶπαν· «τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· Ἄφησε τὸν λαόν μου ἐλεύθερον, διὰ νὰ μεταβῇ εἰς τὴν ἔρημον καὶ τελέσῃ ἑορτὴν πρὸς τιμήν μου».

Ἀφοῦ ἀνεγνωρίσθη ἀπὸ τὸν λαὸν ὡς ἀπὸ Θεοῦ ἡγέτης του ὁ Μωϋσῆς μαζὶ μὲ τὸν Ἀαρὼν εἰσῆλθαν εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ παρουσιάσθησαν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τὸν εἶπαν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν: Ἄφησε τὸν λαόν μου νὰ βγῇ εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ ἑορτάσῃ καὶ να προσφέρῃ θυσίας εἰς ἐμέ».

Ὁ Φαραὼ ἀπήντησε μὲ ἀγερωχίαν· «ποιὸς εἶναι αὐτὸς ὁ Κύριος καὶ Θεός, εἰς τὴν ἐντολὴν τοῦ ὁποίου ἐγὼ θὰ ὑπακούσω, ὥστε νὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας; Δὲν γνωρίζω ἐγὼ αὐτὸν τὸν Κύριον καὶ δὲν θὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀναχωρήσουν».

Ὁ Φαραὼ ὅμως, ποὺ ἔκρινε τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν ἀθλιότητα τοῦ λαοῦ, ποὺ τὸν ἐλάτρευεν, εἶπε: «Ποῖος εἶναι αὐτὸς ὁ Θεὸς καὶ διατί θὰ πρέπῃ νὰ ὑπακούσω εἰς αὐτὸν καὶ νὰ ἐπιτρέψω εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν; Δὲν γνωρίζω αὐτὸν τὸν Κύριον καὶ δὲν ἐπιτρέπω εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ βγοῦν εἰς τὴν ἔρημον».

Εἶπον πρὸς αὐτὸν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρών· «ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων μᾶς ἔχει καλέσει. Θὰ πορευθῶμεν λοιπὸν πορείαν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Θεόν μας, εἰδ’ ἄλλως θὰ πέσῃ ἐπάνω μας θάνατος ἢ θὰ ἐξοντωθῶμεν ἀπὸ ἐχθρούς».

Ἐκεῖνοι ὅμως μὲ σταθερότητα τοῦ λέγουν: «Ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων μᾶς ἔχει καλέσει. Πρέπει ὁπωσδήποτε νὰ κάνωμεν πορείαν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς Κύριον, τὸν Θεόν μας. Ἐὰν δὲν συμμορφωθῶμεν, θὰ τιμωρηθῶμεν μὲ θανατικό, ἢ θὰ φονευθῶμεν ἀπὸ ἐχθρούς».

Εἶπεν εἰς αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου· «διατί, Μωϋσῆ καὶ Ἀαρών, ἀναταράσσετε τὸν λαὸν καὶ τὸν ἀποστρέφετε ἀπὸ τὰ ἔργα του; Πηγαίνετε ὁ καθένας σας εἰς τὰ ἔργα του».

Ὁ Φαραὼ ὅμως ἐθεώρησε τοὺς θρησκευτικοὺς λόγους των ὡς πρόσχημα τῆς ἰδικῆς των φιλοδοξίας καὶ δι’ αὐτὸ τοὺς εἶπε: «Διατί Μωϋσῆ καὶ Ἀαρὼν γυρίζετε τὰ μυαλὰ τοῦ λαοῦ, ὥστε νὰ ἐγκαταλείπουν τὰ ἔργα των; Φύγετε καὶ πηγαίνετε ἀμέσως ὁ καθένας εἰς τὰ ἔργα του».

Καί, ἀφοῦ ἐκεῖνοι ἔφυγαν, εἶπεν ὁ Φαραὼ εἰς τοὺς αὐλικούς του· «ἰδοὺ τώρα, αὐτὸς ὁ λαὸς ὁλονὲν καὶ πολλαπλασιάζεται. Ἂς μὴ τοὺς ἀφήσωμεν νὰ ἀναπαυθοῦν καθόλου ἀπὸ τὰς ἐργασίας των».

Εἶπε κατόπιν ὁ Φαραὼ εἰς τοὺς συμβούλους του: «Βλέπετε: Ὅτι ὁ λαὸς αὐτὸς εἶναι πολυάριθμος καὶ ἐπομένως ἐπικίνδυνος. Μὲ κανένα τρόπον λοιπὸν δὲν πρέπει νὰ τοὺς ἐπιτρέψωμεν νὰ διακόψουν τὰς ἐργασίας των καὶ νὰ ἀναπαυθοῦν».

Διέταξε δὲ ὁ Φαραὼ τοὺς Αἰγυπτίους ἐπιστάτας ἐπὶ τῶν ἔργων, ποὺ ἔκανεν ὁ λαός, καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας γραμματεῖς λέγων·

Συνέπεια τούτου ἦτο νὰ ἐπιβαρυνθῇ ἡ θέσις τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ὁ Φαραὼ ἔδωσε τὴν ἑξῆς διαταγὴν εἰς τοὺς ἐπιστάτας τῶν καταναγκαστικῶν ἔργων καὶ εἰς τοὺς ἐλεγκτὰς τῆς ἐργασίας τῶν Ἑβραίων:

«δὲν θὰ συνεχίσετε ἀπὸ ἐδῶ καὶ εἰς τὸ ἑξῆς νὰ δίδετε ἄχυρον εἰς τὸν λαὸν διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν πλίνθων, ὅπως ἐκάνατε προηγουμένως. Ἀλλὰ οἱ ἴδιοι οἱ Ἰσραηλῖται ἂς πηγαίνουν νὰ μαζεύουν μόνοι των τὰ ἄχυρα, ποὺ τοὺς χρειάζονται.

«Εἰς τὸ ἑξῆς δὲν θὰ προμηθεύετε εἰς τοὺς Ἑβραίους τὸ ἄχυρον, ποὺ χρειάζεται διὰ νὰ εἶναι στερεὰ τὰ πλιθιά, ποὺ κατασκευάζουν, ὅπως ἐκάμνατε χθὲς καὶ προχθές, δηλαδὴ μέχρι τώρα. Εἰς τὸ ἑξῆς νὰ πηγαίνουν μόνοι των νὰ μαζεύουν τὸ ἄχυρον, ποὺ τοὺς χρειάζεται.

Καὶ τὸ ποσὸν τῶν πλίνθων, τοὺς ὁποίους ἕως τώρα ἔκαμνον, θὰ τοὺς ὑποχρεώσῃς νὰ τοὺς παρασκευάζουν κάθε ἡμέραν ὅπως καὶ πρότερον. Δὲν θὰ μειώσῃς καθόλου τὴν ἐργασίαν των. Μένουν ἀργοὶ καὶ διὰ τοῦτο κραυγάζουν λέγοντες· Θὰ ὑπάγωμεν νὰ θυσιάσωμε εἰς τὸν Θεόν μας.

Ὡς πρὸς τὴν ποσότητα ὅμως τῶν πλιθιῶν, ποὺ κατασκευάζουν κάθε ἡμέραν, θὰ τοὺς ὑποχρεώση ὁ καθένας σας νὰ εἶναι ἡ ἴδια, ὅπως ἕως τώρα· οὔτε ἕνα πλιθὶ νὰ μὴ λείπῃ. Εἶναι ὀκνηροί, καὶ δεν ἔχουν τί νὰ κάμουν καὶ διὰ τοῦτο φωνάζουν καὶ λέγουν: Θὰ σηκωθῶμεν καὶ θὰ ὑπάγωμεν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας.

Ἐπιβαρύνατε τοὺς ἀνθρώπους τούτους μὲ περισσότερα καὶ δυσκολώτερα ἔργα καὶ δῶστε τους νὰ ἐννοήσουν ὅτι πρέπει νὰ φροντίζουν δι’ αὐτὰ καὶ νὰ μὴ κατατρίβωνται εἰς κούφια λόγια».

Ἂς γίνῃ λοιπὸν βαρυτέρα ἡ ἐργασία τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν καὶ ἂς ἀσχολοῦνται συνεχῶς μὲ αὐτὴν καὶ ἂς μὴ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἀκούουν λόγια μάταια καὶ ἀπατηλά».

Τοιαύτας ἐντολάς λαβόντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπιστάται καὶ οἱ Ἰσραηλῖται γραμματεῖς, κατεπίεζαν τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ σπεύδουν εἰς τὰ ἔργα των καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτούς· «αὐτὰ διέταζεν ὁ Φαραώ· Δὲν σᾶς δίδομεν πλέον ἄχυρα διὰ τοὺς πλίνθους.

Κατόπιν αὐτῆς τῆς διαταγῆς τοῦ Φαραὼ οἱ ἐπιστάται καὶ οἱ ἐλεγκταὶ τῆς ἐργασίας ἐπίεζαν τὸν λαὸν νὰ ἐργάζεται σύντομα καὶ ἔλεγαν: «Αὐτὸ εἶπε καὶ διέταξεν ὁ Φαραώ: «Δὲν σᾶς δίδω πλέον ἄχυρα».

Σεῖς οἱ ἴδιοι πηγαίνετε καὶ μαζεύετε, ὅπου εὕρετε ἄχυρα, διὰ τὴν ἐργασίαν σας. Δὲν θὰ μειώσωμεν ὅμως καθόλου τὸ ποσὸν τῆς ἐργασίας σας».

Θὰ πηγαίνετε οἱ ἴδιοι, διὰ νὰ μαζεύετε ἄχυρα ὅπουδήποτε θὰ τὰ εὑρίσκετε διὰ τὰ ἔργα σας. Ἡ ἐργασία σας ὅμως καὶ ἡ ἀπόδοσίς σας δὲν θὰ ἐλαττωθοῦν καθόλου».

Διεσκορπίσθησαν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον νὰ μαζεύουν καλαμιὲς δι’ ἄχυρα.

Τότε οἱ Ἰσραηλῖται διεσκορπίσθησαν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ μαζεύσουν καλαμιὲς ἀπὸ θερισμένα χωράφια, διὰ νὰ ἔχουν ἄχυρα.

Οἱ ἐπιστάται δὲ τῶν ἔργων τοὺς κατεπίεζον λέγοντες· «ἐκτελεῖτε τὰ ἔργα τῆς κάθε ἡμέρας, ὅπως καὶ ὅταν σᾶς ἐδίδετο τὸ ἄχυρον».

Οἱ δὲ ἐπιστάται τοὺς ἐπίεζαν, διὰ νὰ ἐργάζωνται γρήγορα καὶ ἔλεγαν: «Νὰ κάμνετε κανονικὰ τὴν ἐργασίαν κάθε ἡμέρας, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τότε, ποὺ σᾶς ἐδίδετο τὸ ἄχυρον ἕτοιμον».

Οἱ ἐπιστάται δὲ τοῦ Φαραὼ ἐμαστίγωσαν τοὺς Ἰσραηλίτας γραμματεῖς, τοὺς ὁποίους εἶχαν καταστήσει οἱ ἴδιοι ὡς ἐπόπτας εἰς τὸν λαὸν, καὶ τοὺς ἔλεγαν· «διατί δὲν ἐπραγματοποιήσατε κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν παραγωγὴν πλίνθων, ὅσην εἴχατε πραγματοποιήσει προηγουμένως;»

Ἐνῷ ὅμως ἦτο ἀδύνατον αὐτὸ ποὺ ἐζητοῦσαν, ἐν τούτοις οἱ ἐπιστάται τοῦ Φαραὼ ἐμαστίγωσαν τοὺς Ἑβραίους, ποὺ ἦσαν ὡρισμένοι, διὰ νὰ ἐλέγχουν καὶ παραδίδουν τὴν ἐργασίαν, καὶ τοὺς εἶπαν: «Διατί δεν ὠλοκληρώσατε τὴν παραγωγὴν τῶν πλιθιῶν καὶ σήμερον, ὅπως ἐγίνετο χθὲς καὶ προχθές»;

Οἱ γραμματεῖς τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰσῆλθον εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ μὲ γοερὰν φωνὴν παρεπονέθησαν εἰς τὸν Φαραὼ λέγοντες· «διατί σὺ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον μεταχειρίζεσαι τοὺς δούλους σου;

Τότε οἱ γραμματεῖς τῶν Ἰσραηλιτῶν, ποὺ ἤλεγχαν καὶ παρέδιδαν τὴν ἐργασίαν, κατέφυγαν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ μὲ τὸ παράπονον τοῦ ἀδικουμένου τοῦ εἶπαν: «Διατί σὺ φέρεσαι μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον πρὸς ἡμᾶς τοὺς δούλους σου;

Ἄχυρον δὲν δίδεται εἰς τοὺς δούλους σου καὶ οἱ ἐπιστάται σου μᾶς διατάσσουν νὰ κατασκευάσωμεν τὸ αὐτὸ ποσὸν τῶν πλίνθων. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸ εἶναι ἀδύνατον, οἱ δοῦλοι σου, ἡμεῖς ἐμαστιγώθημεν. Θὰ ἀδικήσῃς λοιπὸν τὸν λαόν σου!»

Δὲν δίδεται ἄχυρον εἰς ἡμᾶς τοὺς δούλους σου καὶ ὅμως οἱ ἐπιστάται ζητοῦν να γίνωνται ὅπως καὶ προηγουμένως τὰ πλιθιά, πρᾶγμα ποὺ εἶναι ἀδύνατον. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν οἱ δοῦλοι σου ἔχουν μαστιγωθῆ. Θὰ ἀδικήσῃς λοιπὸν τὸν λαόν σου;»

Τοὺς εἶπεν ὁ Φαραώ· «δὲν ἐργάζεσθε, εἶσθε τεμπέληδες. Δι’ αὐτὸ καὶ λέγετε· Θὰ πορευθῶμεν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ θυσιάσωμεν εἰς τὸν Θεόν μας.

Ὁ Φαραὼ ὅμως τοὺς ἀπήντησε μὲ σκληρότητα: «Δὲν δουλεύετε εἶσθε ὀκνηροί! Δὲν σᾶς ἀρέσει ἡ ἐργασία· δι’ αὐτὸ λέγετε: «Θέλομεν νὰ ὑπάγωμεν εἰς τὴν ἔρημον, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας».

Τώρα λοιπὸν πηγαίνετε ἀμέσως νὰ ἐργασθῆτε, τὸ ἄχυρον δὲν θὰ σᾶς δοθῇ καὶ τὸ ποσὸν τῶν πλίνθων θὰ τὸ ἀποδίδετε εἰς τὸ ἀκέραιον»!

Δὲν δέχομαι διαμαρτυρίας! Πηγαίνετε λοιπὸν ἀμέσως νὰ ἐργασθῆτε. Διότι ἐνῷ δὲν θὰ σᾶς δοθῇ ἄχυρον, ὅμως τὴν ποσότητα τῶν πλιθιῶν θὰ τὴν ἀποδώσετε εἰς τὸ ἀκέραιον».

Οἱ γραμματεῖς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔβλεπον ὅτι εὑρίσκονται εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν καὶ ἔλεγον εἰς τὸν λαόν· «δὲν θὰ μειώσετε καθόλου τὴν καθημερινὴν ποσότητα τῶν πλίνθων».

Μετὰ τὴν ἀποτυχίαν τοῦ διαβήματός των ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ οἱ γραμματεῖς τῶν Ἰσραηλιτῶν ἔβλεπαν τὸν ἑαυτόν των νὰ εἶναι εἰς πολὺ δύσκολον θέσιν, μὲ τὴν διαταγήν, ποὺ τοὺς ἐδόθη νὰ εἶπουν εἰς τὸν λαόν: «Δὲν θὰ ἐλαττώσετε οὔτε εἰς τὸ ἐλάχιστον τὴν καθημερινὴν ποσότητα τῶν πλιθιῶν».

Συνήντησαν δὲ τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών, ποὺ ἤρχοντο εἰς συνάντησίν των, ὅταν αὐτοὶ ἐξήρχοντο ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ.

Ὅταν δὲ ἔφευγαν ἀπὸ τὸν Φαραώ, συνήντησαν τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών, ποὺ ἤρχοντο νὰ τοὺς συναντήσουν.

Εἶπαν δὲ πρὸς αὐτοὺς οἱ γραμματεῖς· «ὁ Θεὸς νὰ ἴδῃ καὶ νὰ σᾶς κρίνῃ, διότι ἐκάματε ἀποκρουστικὴν τὴν παρουσίαν μας ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν του. Ἐδώσατε εἰς τὰ χέρια του μάχαιραν, διὰ νὰ μᾶς φονεύσῃ».

Καὶ εἶπαν πρὸς αὐτούς: «Εἴθε νὰ ἰδῇ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σᾶς κρίνῃ! Ἐξ αἰτίας σας ἐγίναμεν σιχαμεροὶ εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τοὺς αὐλικούς του. Ἐδώσατε εἰς τὰ χέρια του τὸ μαχαίρι, διὰ νὰ μᾶς σφάξῃ!»

Ὁ Μωϋσῆς ἐστράφη πρὸς τὸν Κύριον καὶ μὲ θερμὴν προσευχὴν τοῦ εἶπε· «θερμῶς σὲ παρακαλῶ, Κύριε· διατί τάσον πολὺ ταλαιπωρεῖς τὸν λαὸν αὐτόν; Καὶ διατί μὲ ἀπέστειλες πρὸς τὸν Φαραώ;

Τότε ὁ Μωϋσῆς κατέφυγεν ἀμέσως διὰ τῆς προσευχῆς εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἶπε μὲ ἁπλότητα: «Σὲ παρακαλῶ, Κύριε, πές μου, διατί ἠθέλησες νὰ κακοπαθήσῃ περισσότερον αὐτὸς ὁ λαός σου; Καὶ διατί μὲ ἔχεις ἀποστείλει;

Ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἐπορεύθην εἰς τὸν Φαραὼ νὰ τοῦ ὁμιλήσω ἐξ ὀνόματός σου, ἐκεῖνος ἔθλιψεν ἀκόμη περισσότερον τὸν λαὸν τοῦτον· καὶ σὺ δὲν ἔσωσες καὶ δὲν ἀπηλευθέρωσες τὸν λαὸν ἀπὸ τὴν σκληρὰν αὐτὴν τυραννίαν».

Ἀπὸ τὴν στιγμὴν ποὺ ἐπῆγα εἰς τὸν Φαραώ, διὰ νὰ τοῦ ὁμιλήσω ὡς ἐκπρόσωπός σου, ἄρχισε νὰ φέρεται χειρότερα πρὸς τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ σὺ δὲν ἔκανες τίποτε, διὰ νὰ σώσῃς τὸν λαόν σου!»

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «τώρα θὰ ἴδῃς, πόσα ἐγὼ θὰ κάμω ἐναντίον τοῦ Φαραώ. Διότι τιμωρούμενος ἀπὸ τὴν παντοδύναμον δεξιάν μου θὰ ἀναγκασθῇ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἐξουθενωμένος ἀπὸ τὴν μεγαλοπρεπῆ δύναμίν μου ὁ ἴδιος θὰ τοὺς συστήσῃ νὰ φύγουν, ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον ἀπὸ τὴν χώραν του»!

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Τώρα θὰ ἰδῇς αὐτά, ποὺ πρόκειται νὰ κάμω εἰς τὸν Φαραώ. Ἀναλαμβάνω ἑγὼ τὴν ὑπόθεσιν. Τὸ παντοδύναμον χέρι μου θὰ τὸν ὑποχρεώσῃ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας. Ὁ πανίσχυρος βραχίων μου θὰ τὸν πιέσῃ, ὥστε νὰ ἀναγκασθῇ νὰ τοὺς βγάλῃ ἀπὸ τὴν χώραν του».

Ὡμίλησεν ἀκόμη ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

Καὶ ὡμίλησε πάλιν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Μωϋσὴν καὶ τοῦ εἶπε: «Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ ὁρίζω τὸ κάθε τι.

Ἐνεφανίσθην εἰς τὸν Ἁβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαάκ καὶ τὸν Ἰακώβ, ὡς ὁ Θεός των ὁ παντοδύναμος. Ἀλλὰ τὸ ὄνομά μου Κύριος δὲν τὸ ἐγνωστοποίησα εἰς αὐτούς.

Ἐγὼ εἶμαι ποὺ ἐφανερώθην εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακὼβ ὅτι εἶμαι Θεός των παντοκράτωρ, χωρὶς ὅμως νὰ τοὺς ἀποκαλύψω τότε τὸ ὄνομά μου Κύριος,ὅπως γίνεται τώρα.

Ἔκαμα ἐπίσημον συμφωνίαν μὲ αὐτοὺς καὶ τοὺς ἔδωσα τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ τοὺς δώσω τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τὴν χώραν εἰς τὴν ὁποίαν ἔζησαν ὡς προσωρινοὶ καὶ πάροικοι.

Ἐγὼ εἶμαι ἐπίσης, ποὺ ἔκαμα ὁριστικὴν διαθήκην πρὸς αὐτοὺς καὶ ἔδωσα ἐπίσημον ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ τοὺς δώσω ὁπωσδήποτε τὴν γῆν Χαναάν, τὴν χώραν ὅπου εἶχαν μεταναστεύσει ἀπὸ τὴν πατρίδα των καὶ εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν παραμείνει ὡς ξένοι.

Ἐγὼ ἤκουσα τὸν στεναγμὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν, τὸν ὁποῖον οἱ Αἰγύπτιοι προκαλοῦν εἰς αὐτοὺς μὲ τὴν σκληρὰν δουλείαν, εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ὑποβάλλουν. Ἐνεθυμήθην τὴν ὑπόσχεσίν μου πρὸς σᾶς.

Καὶ ἔχω ἀκούσει ἐγὼ τὸν στεναγμὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐξ αἰτίας τῆς ἀδικίας καὶ ὑποδουλώσεως ἐκ μέρους τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἔκρινα, ὅτι ἦλθε πλέον ἡ ὤρα, διὰ νὰ ἐκτελεσθῇ ἡ συμφωνία καὶ ἡ ὑπόσχεσίς μου.

Πήγαινε λοιπὸν καὶ εἰπὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας: Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν τυραννίαν τῶν Αἰγυπτίων, θὰ σᾶς ἀπολυτρώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν, καὶ θὰ σᾶς ἐλευθερώσω μὲ τὴν μεγαλοπρεπῆ δύναμίν μου καὶ μὲ τὴν σκληρὰν τιμωρίαν ποὺ θὰ ἀποστείλω κατὰ τῶν Αἰγυπτίων.

Πήγαινε λοιπὸν χωρὶς δισταγμὸν καὶ νὰ εἰπῇς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας τὰ ἑξῆς: «Ἐγὼ ὁ μόνος καὶ ἀληθινὸς Κύριος θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν τυραννικὴν καταπίεσιν τῶν Αἰγυπτίων. Θὰ σᾶς γλυτώσω ἀπὸ τὴν δουλείαν. Θὰ σᾶς ἐλευθερώσω μὲ τὴν ἀκαταμάχητον δύναμίν μου καὶ μὲ μεγάλην καὶ δικαίαν τιμωρίαν πρὸς αὐτούς.

Σᾶς θὰ ἐκλέξω καὶ θὰ σᾶς ἔχω ὡς ἰδιαίτερον λαόν μου· θὰ εἶμαι ὁ Θεός σας καὶ θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, ὁ ὁποῖος σᾶς ἔβγαλα ἀπὸ τὴν καταπίεσιν τῶν Αἰγυπτίων.

Καὶ θὰ σᾶς παραλάβω ἑγὼ ὡς λαὸν ἰδικόν μου καὶ θὰ εἶμαι ἑγὼ ὁ Θεός σας. Θὰ μάθετε δὲ μὲ τὰ θαύματα, ποὺ θὰ κάμνω πρὸς χάριν σας, ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος, ὁ Θεός σας, ποὺ σᾶς ἐλύτρωσα ἀπὸ τὴν τυραννίαν τῶν Αἰγυπτίων.

Θὰ σᾶς ὁδηγήσω καὶ θὰ σᾶς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὡρκίσθην μὲ ὑψωμένην τὴν χεῖρα νὰ δώσω εἰς τὸν Ἁβραάμ, εἰς τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἰς τὸν Ἰακώβ. Αὐτὴν λοιπὸν τὴν χώραν θὰ τὴν δώσω πρὸς σᾶς ὡς κληρονομίαν. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐκπληρώνω πάντοτε ὅσα ὑπόσχομαι».

Καὶ θὰ σᾶς βάλω εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν ὕψωσα τὸ χέρι μου καὶ ἐπῆρα ὅρκον ὅτι θὰ τὴν δώσω εἰς τὸν Ἀβραάμ, καὶ τὸν Ἰσαὰκ καὶ τὸν Ἰακώβ. Θὰ σᾶς τὴν δώσω νὰ τὴν κατέχετε ὡς κληρονομίαν σας. Ἐγὼ ὁ Κύριος, ὁ παντοδύναμος καὶ ἀληθινὸς σᾶς τὸ ὑπόσχομαι».

Ὅπως ὁ Θεὸς διέταξεν, ἔτσι ὡμίλησεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὸν Μωϋσῆν ἕνεκα τῆς ἀποκαρδιώσεως, εἰς τὴν ὁποίαν εἶχαν καταντήσει ἀπὸ τὰ σκληρὰ ἔργα. Εἶχαν χάσει τὸ ἠθικόν των.

Αὐτὰ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας. Ἐκεῖνοι ὅμως δὲν ἔδωσαν καμμίαν προσοχὴν εἰς τὰ λόγια του, ἐξ αἰτίας τῆς ὀλιγοπιστίας των καὶ τῆς ἀποθαρρύνσεώς των λόγῳ τῆς καταπιέσεως τῶν σκληρῶν ἔργων.

Ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν·

Τότε ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν:

«πήγαινε εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ εἰπὲ εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ ἐξέλθουν ἀπὸ τὴν χώραν του».

«Πήγαινε μέσα εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ να εἰπῇς εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ να φύγουν ἀπὸ τὴν χώραν του οἱ Ἰσραηλῖται».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε πρὸς τὸν Κύριον καὶ τοῦ εἶπεν· «ἰδού, οἱ ἴδιοι οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ὑπήκουσαν εἰς τὰ λόγια μου, καὶ θὰ ὑπακούσῃ εἰς ἐμὲ ὁ Φαραώ; Ἄλλωστε ἐγὼ δὲν ἔχω καὶ τὴν ἱκανότητα τοῦ λόγου».

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἀπήντησε καὶ εἶπεν εἰς τὸν Κύριον: «Ἐδῶ ὁ λαός σου, οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ἄκουσαν τὰ λόγια μου καὶ θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ; Ἐξ ἄλλου ἐγὼ δὲν εἶμαι ἱκανὸς ὁμιλητής».

Εἶπε τότε ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἰς τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς διέταξε νὰ ὁμιλήσουν πρὸς τὸν Φαραὼ τὸν βασιλέα Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Ὁ Κύριος ὅμως ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών, νὰ εἶπουν ὁπωσδήποτε εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, νὰ ἀφήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Οἱ ἀρχηγοὶ δὲ τῶν ἰσραηλιτικῶν οἰκογενειῶν κατὰ τὰς φυλὰς αὐτῶν ἦσαν· Υἱοὶ τοῦ Ρουβὴν τοῦ πρωτοτόκου Ἰακὼβ ἦσαν ὁ Ἐνώχ, ὁ Φαλλούς, ὁ Ἀσρὼν καὶ ὁ Χαρμεί. Αὐταὶ ἦσαν αἱ οἰκογένειαι τοῦ Ρουβήν.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ρουβήν, τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Ἰακὼβ ἦσαν ὁ Ἐνὼχ καὶ ὁ Φαλλούς, ὁ Ἀσρὼν καὶ ὁ Χαρμεί. Αὐτὴ ἦτο ἡ πατριαρχικὴ οἰκογένεια τοῦ Ρουβήν.

Υἱοὶ τοῦ Συμεὼν ἦσαν· ὁ Ἰεμουήλ, ὁ Ἰαμείν, ὁ Ἀώδ, ὁ Ἰαχείν, ὁ Σαὰρ καὶ ὁ Σαοὺλ ὁ γεννηθεὶς ἀπὸ Φοίνισσαν γυναῖκα. Αὐταὶ ἦσαν αἱ πατριαρχικαὶ οἰκογένειαι τῶν υἱῶν τοῦ Συμεών.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Συμεὼν ἦσαν ὁ Ἰεμουὴλ καὶ ὁ Ἰαμεὶν καὶ ὁ Ἀὼδ καὶ ὁ Ἰαχεὶν καὶ ὁ Σαὰρ καὶ ὁ Σαούλ, ὁ υἱὸς τῆς Χαναναίας γυναικὸς ἀπὸ τὴν Φοινίκην. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Συμεὼν κατὰ οἰκογενείας.

Αὐτὰ δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Λευῒ κατὰ τὰς μεγάλας οἰκογενείας των· Γεδσών, Καάθ, καὶ Μεραρεί· ἔζησε δὲ ὁ Λευῒ ἑκατὸν τριάκοντα ἑπτὰ ἔτη.

Τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν τοῦ Λευΐ μὲ τοὺς ἀπογόνους των ἦσαν αὐτά· Ὁ Γεδσών, ὁ Καὰθ καὶ ὁ Μεραρεί. Ἔζησε δὲ ὁ Λευΐ ἑκατὸν τριάντα ἑπτὰ χρόνια.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσὼν ἦσαν· ὁ Λοβενεὶ καὶ Σεμεεί, ἀρχηγὸς ὁ καθένας καὶ γενάρχης πατριαρχικῆς οἰκογενείας.

Καὶ αὐτοὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Γεδσών: Ὁ Λοβενεὶ καὶ ὁ Σεμεεὶ μὲ τὴν πατριαρχικὴν οἰκογένειάν του ὁ καθένας.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ ἦσαν ὁ Ἀμβράμ, ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζειήλ. Ἔζησε δὲ ὁ Καὰθ ἑκατὸν τριάκοντα τρία ἔτη.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Καὰθ ἦσαν ὁ Ἀμβρὰμ καὶ ὁ Ἰσσαάρ, ὁ Χεβρὼν καὶ ὁ Ὀζειήλ. Ὁ Καὰθ ἔζησεν ἑκατὸν τριάντα τρία χρόνια.

Υἱοὶ τοῦ Μεραρεὶ ἦσαν· ὁ Μοολεὶ καὶ ὁ Ὁμουσεί. Αὐταὶ ἦσαν αἱ μεγάλαι οἰκογένειαι τῆς φυλῆς Λευῒ κατὰ τὰς συγγενείας αὐτῶν.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Μεραρεὶ ἦσαν ὁ Μοολεὶ καὶ ὁ Ὀμουσεί. Αὐταὶ αἱ οἰκογένειαι ἀποτελοῦσαν τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ κατὰ τὰς συγγενείας των.

Ὁ Ἁμβρὰμ ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ἰωχαβέδ, θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρός του, καὶ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Ἀαρών, τὸν Μωϋσῆν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν Μαριάμ. Ἔζησε δὲ ὁ Ἁμβράμ ἑκατὸν τριάκοντα δύο ἔτη.

Ἐπῆρε δὲ ὁ Ἀμβρὰμ ὡς γυναῖκα του τὴν Ἰωχαβέδ, τὴν κόρην τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρός του, (τοῦτο ἀπηγορεύθη κατόπιν, ὄταν ἐδόθη ὁ Μωσαϊκὸς Νόμος) καὶ τοῦ ἐγέννησεν ἐκείνη τὸν Ἀαρών, τὸν Μωϋσῆν καὶ τὴν ἀδελφήν των Μαριάμ. Ἔζησε δὲ ὁ Ἀμβρὰμ ἑκατὸν τριάντα δύο χρόνια.

Υἱοὶ τοῦ Ἰσσαὰρ ἦσαν· ὁ Κορέ, ὁ Ναφὲκ καὶ ὁ Ζεχρεί.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰσσαὰρ ἦσαν ὁ Κορέ καὶ ὁ Ναφὲκ καὶ ὁ Ζεχρεῖ.

Υἱοὶ τοῦ Ὀζειήλ ἦσαν· ὁ Μισαήλ, ὁ Ἐλισαφὰν καὶ ὁ Σεγρεί.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ὀζειὴλ ἦσαν ὁ Μισαὴλ καὶ ὁ Ἐλισαφὰν καὶ ὁ Σεγρεί.

Ὁ Ἀαρὼν ἔλαβεν ὡς σύζυγον τὴν Ἐλισαβέθ, θυγατέρα τοῦ Ἀμειναδὰβ καὶ ἀδελφὴν τοῦ Ναασσών. Ἀπέκτησε δὲ ἀπὸ αὐτὴν υἱοὺς τὸν Ναδάδ, τὸν Ἀβιούδ, τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ.

Ὁ δὲ Ἀαρὼν ἐπῆρεν ὡς γυναῖκα του τὴν Ἐλισαβέθ, τὴν κόρην τοῦ Ἀμειναδὰβ καὶ ἀδελφὴν τοῦ Ναασσών. Αὐτὴ τοῦ ἐγέννησε τὸν Ναδὰβ καὶ τὸν Ἀβιοὺδ καὶ τὸν Ἐλεάζαρ καὶ τὸν Ἰθάμαρ.

Υἱοὶ τοῦ Κορὲ ἦσαν· ὁ Ἀσείρ, ὁ Ἑλκανὰ καὶ ὁ Ἀβιάσαφ. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Κορέ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Κορέ ἦσαν ὁ Ἀσεὶρ καὶ ὁ Ἐλκανὰ καὶ ὁ Ἀβιάσαφ. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Κορέ, οἱ Κορεΐται.

Ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρὼν ἐπῆρεν ὡς σύζυγον μίαν ἀπὸ τὰς θυγατέρας τοῦ Φουτιὴλ καὶ ἀπέκτησεν ἀπὸ αὐτὴν υἱόν, τὸν Φινεές. Αὐταὶ εἶναι αἱ ἀρχαὶ τῶν μεγάλων λευϊτικῶν οἰκογενειῶν κατὰ τὰς γενέσεις αὐτῶν.

Ὁ δὲ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀαρών, ἐπῆρεν ὡς γυναῖκα του μίαν ἀπὸ τὰς θυγατέρας τοῦ Φουτιὴλ καὶ ἐκείνη τοῦ ἐγέννησε τὸν Φινεές. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν, ποὺ κατήγοντο ἀπὸ τὸν Λευΐ μὲ τὴν σειρὰν τῶν ἀπογόνων των.

Αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Θεὸς νὰ βγάλουν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, μὲ τὸν στρατὸν αὐτοῦ, ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ Ἀαρὼν καὶ αὐτὸς ὁ Μωϋσῆς, εἰς τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Θεὸς νὰ βγάλουν τοὺς Ἰσραηλίτας, μὲ ὅλην τὴν δύναμιν ποὺ διέθεταν, ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Αὐτοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὡμίλησαν πρὸς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλαν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Αὐτὸς ἦτο ὁ Ἀαρὼν καὶ ὁ Μωϋσῆς.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἄνθρωποι, ποὺ ὡμίλησαν εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἔβγαλαν τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Αὐτὸς ἦτο ὁ Ἀαρὼν καὶ αὐτὸς ὁ Μωϋσῆς.

Κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος ὡμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν εἰς τὴν Αἴγυπτον,

Κατὰ τὴν ἡμέραν δὲ ἐκείνην, ποὺ ὁ Θεὸς ὡμίλησεν εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἐνῷ εὑρίσκετο εἰς τὴν Αἴγυπτον,

τοῦ εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἐγὼ σοῦ δίδω ἐντολήν· ἀνακοίνωσε εἰς τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, ὅσα ἐγὼ θὰ σοῦ λέγω».

εἶπε πάλιν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ μόνος Κύριος. Νὰ διαβιβάσῃς εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, ὅλα ὅσα ἐγὼ σοῦ λέγω».

Ὁ Μωϋσῆς εἶπεν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· «ἰδοὺ ἐγὼ ἔχω ἀδύνατον τὴν φωνὴν καὶ πῶς θὰ δώσῃ προσοχὴν εἰς ἐμὲ καὶ θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ;»

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως ἐπανέλαβε καὶ πάλιν τοὺς δισταγμούς του καὶ εἶπεν εἰς τὸν Κύριον: «Τὸ βλέπεις ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἱκανὸς νὰ ὁμιλῶ. Πῶς λοιπὸν θὰ μὲ ἀκούσῃ ὁ Φαραώ;»

Ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν· «ἰδοὺ σὲ καθιστῶ εἶδος θεοῦ, κύριον καὶ κριτὴν τοῦ Φαραώ, ὁ δὲ ἀδελφός σου ὁ Ἀαρὼν θὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ θὰ ὁμιλῇ ἀντὶ σοῦ.

Ὁ δὲ Κύριος, διὰ νὰ ἐνδυναμώσῃ τὸν δοῦλον του, εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Μὴ ἀνησυχὴς δι’ αὐτό! Θὰ παρουσιασθῇς σὰν ἄλλος θεὸς ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραώ. Ὁ δὲ Ἀαρών, ὁ ἀδελφός σου, θὰ εἶναι ὁ προφήτης σου. Θὰ ὁμιλῇ κατ’ ἐντολήν σου.

Σὺ θὰ ἀνακοινώνῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν ὅσα ἐγὼ θὰ διατάσσω, ὁ δὲ Ἀαρὼν ὁ ἀδελφός σου θὰ λέγῃ αὐτὰ πρὸς τὸν Φαραώ, διὰ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν χώραν του.

Σὺ μὲν θὰ εἰπῇς εἰς αὐτὸν ὃλα ὅσα σὲ διατάσσω, ὁ δὲ ἀδελφός σου ὁ Ἀαρὼν θὰ τὰ διαβιβάσῃ εἰς τὸν Φαραώ, διὰ νὰ ἀφήσῃ νὰ φύγουν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν χώραν του οἱ Ἰσραηλῖται.

Σοῦ προαναγγέλλω ὅμως ὅτι ἐγὼ θὰ ἀφήσω νὰ σκληρυνθῇ διὰ τὰς κακίας του ἡ καρδία τοῦ Φαραώ, θὰ κάμω δὲ πάρα πολλὰ σημεῖα καὶ θαύματα πρὸς τιμωρίαν του εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Σοῦ λέγω ὅμως ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι θὰ ἐπιτρέψω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ λὸγὼ τῆς κακῆς τοῦ διαθέσεως καὶ θὰ κάμω πλῆθος ἀπὸ θαύματα, τέρατα καὶ σημεῖα εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ ὑπακούσῃ εἰς σᾶς ὁ Φαραώ. Τότε θὰ ἀπλώσω τὴν παντοδύναμον χεῖρα μου καὶ θὰ ἐπιφέρω μεγάλην τιμωρίαν εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ θὰ βγάλω ἀπὸ ἐκεῖ τὸν στρατόν μου καὶ τὸν λαόν μου, ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας.

Καὶ ὅμως δὲν θὰ σᾶς ἀκούσῃ ὁ Φαραώ. Θὰ βάλω λοιπὸν ἐγὼ τὸ παντοδύναμον χέρι μου ἐπάνω εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ θὰ βγάλω μὲ τὴν δύναμίν μου τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν χώραν αὐτὴν μὲ μεγάλην καὶ δικαίαν τιμωρίαν τῶν Αἰγυπτίων.

Καὶ θὰ μάθουν ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ παντοδύναμος Κύριος, ὁ ὁποῖος ἐξέτεινα τὴν ἀκατανίκητον δεξιάν μου ἐναντίον των καὶ ἔβγαλα τοὺς Ἰσραηλίτας ἐκ μέσου αὐτῶν».

Θὰ μάθουν τότε ὃλοι οἱ Αἰγύπτιοι, ὅτι εἶμαι ἐγὼ ὁ Κύριος, ποὺ ἀπλώνω τὸ παντοδύναμον χέρι μου εἰς τὴν Αἴγυπτον. Καὶ θὰ βγάλω ὁπωσδήποτε μέσα ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους τοὺς Ἰσραηλίτας».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμαν, ὅπως τοὺς εἶχε διατάξει ὁ Θεός. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔκαμαν.

Χωρὶς καμμίαν ἀντίρρησιν πλέον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμαν ὅ,τι ἀκριβῶς τοὺς παρήγγειλεν ὁ Κύριος. Ἔτσι ἔκαμαν.

Ἦτο δὲ τότε ὁ Μωϋσῆς ὀγδοήκοντα ἐτῶν, ὁ δὲ ἀδελφός του Ἀαρὼν ὀγδοήκοντα τριῶν, ὅταν ὁ Θεὸς τοὺς ἔδωσε τὴν ἐντολὴν νὰ ὁμιλήσουν πρὸς τὸν Φαραώ.

Τότε δὲ ποὺ παρουσιάσθησαν καὶ ὡμίλησαν πρὸς τὸν Φαραώ, ὁ Μωϋσῆς ἦτο ὀγδόντα ἐτῶν, ἐνῷ ὁ ἀδελφός του ὁ Ἀαρὼν ἦτο ὀγδόντα τριῶν ἐτῶν.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών·

Καὶ ὡμίλησε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε:

«ἐὰν ὁ Φαραὼ σᾶς εἴπῃ, δόστε μου ἕνα σημεῖον ἢ κάμετε ἕνα θαῦμα, διὰ νὰ πιστεύσω ὅτι σᾶς στέλλει ὁ Θεός, θὰ εἴπῃς εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου· πάρε τὴν ράδδον μου καὶ ρίψε αὐτὴν κατὰ γῆς ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν αὐτοῦ καὶ θὰ γίνῃ μέγας ὄφις».

«Ἐὰν ὁ Φαραὼ σᾶς εἰπῇ: «Κάνετε ἐμπρός μου ἕνα θαῦμα ἢ ἕνα ἔκτακτον σημεῖον, ποὺ νὰ φανερώνῃ τὴν ἀποστολήν σας», τότε σύ, Μωϋσῆ, θὰ εἰπῇς εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου· «πάρε αὐτὸ τὸ ραβδὶ καὶ νὰ τὸ ρίξῃς κάτω ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς αὐλικούς του». Θὰ γίνῃ ἀμέσως φίδι μεγάλο καὶ τρομερό».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν παρουσιάσθησαν ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν αὐλικῶν αὐτοῦ καὶ ἔκαμαν, ὅπως τοὺς εἶχε δώσει ἐντολὴν ὁ Κύριος. Ἔρριψεν ὁ Ἀαρὼν τὴν ράβδον ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν αὐλικῶν του καὶ αὐτὴ ἔγινε μεγάλος ὄφις.

Ἐνεφανίσθη λοιπὸν ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τὴν ἀκολουθίαν του ὁ Μωϋσῆς με τὸν Ἀαρὼν καὶ ἔκαμαν, ὅπως ἀκριβῶς τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος. Καὶ ἔρριξε τὸ ραβδὶ ὁ Ἀαρὼν ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς αὐλικούς του καὶ ἀμέσως τὸ ραβδὶ ἔγινε φίδι μεγάλο καὶ τρομερό.

Δύσπιστος ὁ Φαραὼ διὰ τὴν θείαν ἀποστολὴν τοῦ Μωϋσῆ καὶ Ἀαρὼν προσεκάλεσε τοὺς μάντεις καὶ τοὺς μάγους τῆς Αἰγύπτου. Αὐτοί, μάγοι καὶ ἐξορκισταὶ τῶν Αἰγυπτίων, ἔκαμαν τὸ ἴδιο μὲ τὰς μαγείας των.

Ὁ Φαραὼ ὅμως δέν ἐπείσθη ὅτι τοὺς ἔστελλεν ὁ Θεός. Διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν ὅλους μαζὶ τοὺς σοφοὺς καὶ θαυματοποιοὺς τῆς Αἰγύπτου, εἰς τοὺς ὁποίους ἐφαντάσθη ὅτι ἐμαθήτευσεν ὁ Μωϋσῆς. Μὲ τὰς μαγικάς των δὲ δυνάμεις οἱ Αἰγύπτιοι ἐξορκισταὶ ἔκαμαν καὶ αὐτοὶ τὸ ἴδιο θαῦμα.

Ἔρριψαν δηλαδὴ ὁ καθένας τὴν ράβδον του καὶ ἔγιναν ὅλαι μεγάλοι ὄφεις. Ἀλλὰ ἡ ράβδος τοῦ Ἀαρών, ποὺ εἶχε γίνει ὄφις, κατέπιε τὰς ράβδους τῶν μάγων, αἱ ὁποῖαι ἐπίσης εἶχον γίνει ὄφεις.

Ἔρριξε καθένας τὸ ραβδί του κατὰ γῆς καὶ ἔγιναν τὰ ραβδιὰ φίδια τρομερά. Ὁ θρίαμβός των ὅμως ἦτο προσωρινός. Διότι τὸ φίδι ποὺ προῆλθεν ἀπὸ τὸ ραβδὶ τοῦ Ἀαρὼν κατεβρόχθισεν ἀμέσως ὅλα τὰ ἄλλα φίδια.

Ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών, διὰ νὰ κάμῃ ὅσα διὰ μέσου αὐτῶν διέταξεν ὁ Θεός.

Ὁ Φαραὼ ὅμως δεν εἶχε καλὴν διάθεσιν καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία του καὶ δὲν ἔδωσε σημασίαν εἰς ὅσα τοῦ εἶπαν, συμφώνως πρὸς τὰς ἐντολὰς ποὺ ἐπῆραν ἀπὸ τὸν Κύριον.

Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ ἔχει σκληρυνθῆ καὶ δὲν θέλει νὰ ἀφήσῃ ἐλεύθερον τὸν λαόν.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Ἔγινε βαρειὰ καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραώ. Δὲν ἔχει τὴν διάθεσιν νὰ ἀφήσῃ τὸν λαὸν νὰ φύγῃ.

Πήγαινε εἰς τὸν Φαραὼ τὸ πρωΐ. Εἶναι ἡ στιγμὴ κατὰ τὴν ὁποίαν ἐκεῖνος ἐξέρχεται, διὰ νὰ μεταβῇ πρὸς τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου, θὰ τὸν συναντήσῃς εἰς τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ, θὰ πάρῃς εἰς τὸ χέρι σου τὴν ράβδον, ἡ ὁποία εἶχε γίνει ὄφις,

Πήγαινε λοιπὸν τὸ πρωΐ νὰ ἰδῇς τὸν Φαραώ. Ἰδοὺ αὐτὸς θὰ περιπατῇ δίπλα εἰς τὸν ποταμὸν Νεῖλον, ποὺ οἱ Αἰγύπτιοι τὸν θεωροῦν ἱερόν. Θὰ τὸν συναντήσῃς εἰς τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ. Νὰ κρατῇς δὲ εἰς τὸ χέρι σου καὶ τὸ ραβδί, ποὺ ἔγινε φίδι.

καὶ θὰ εἴπῃς πρὸς αὐτόν· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων μὲ ἀπέστειλε πρὸς σὲ διὰ νὰ σοῦ εἴπω ἐκ μέρους του· ἄφησε τὸν λαόν μου ἐλεύθερον, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ εἰς τὴν ἔρημον. Καὶ ἰδοὺ ὅτι σὺ μέχρι τῆς ὥρας αὐτῆς δὲν ὑπήκουσες.

Καὶ θὰ τοῦ εἰπῇς χωρὶς καμμίαν εἰσαγωγὴν τὰ ἐξῆς: «Ὁ Κύριος, ὁ Θεός, ποὺ λατρεύουν οἱ Ἑβραῖοι, μὲ ἔχει στείλει πρὸς σὲ καὶ σοῦ εἶπα ἐκ μέρους του: «Ἄφησε τὸν λαόν μου, νὰ μὲ λατρεύσῃ εἰς τὴν ἔρημον». Σὺ ὅμως μέχρι τώρα ἀρνεῖσαι ἐπιμόνως νὰ ἀκούσῃς.

Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· Μὲ τὸ σημεῖον, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, θὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἰδοὺ ἐγὼ κτυπῶ μὲ τὴν ράβδον, ποὺ κρατῶ εἰς τὸ χέρι μου, τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ, καὶ αὐτὸ θὰ μεταβληθῇ εἰς αἷμα.

Τώρα λοιπόν, αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Μὲ τὸ θαῦμα ποὺ θὰ ἰδῇς, θὰ καταλάβῃς ὅτι ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ κτυπήσω μὲ τὸ ραβδί, ποὺ ἔχω εἰς τὸ χέρι μου, τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ θὰ γίνῃ ἀμέσως αὐτὸ αἷμα.

Οἱ ἰχθύες τοῦ ποταμοῦ θὰ ψοφήσουν, ὁ ποταμὸς θὰ βρωμήσῃ καὶ δὲν θὰ ἠμποροῦν οἱ Αἰγύπτιοι νὰ πίνουν νερὸ ἀπὸ τὸν ποταμόν».

Τὰ δὲ ψάρια ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὸ ποτάμι θὰ ψοφήσουν. Ὁ Νεῖλος ποὺ τὸν θεωρεῖτε πηγὴν ζωῆς, θὰ γίνῃ βρωμερὸς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇ πλέον κανεὶς Αἰγύπτιος νὰ πίνῃ ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ».

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἰπὲ εἰς τὸν ἀδελφόν σου, τὸν Ἀαρών· Πάρε εἰς τὸ χέρι σου τὴν ράβδον σου, ἄπλωσε τὸ χέρι σου πρὸς ὅλα τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου, εἰς τοὺς ποταμούς της, εἰς τὰς διώρυγας καὶ τὰ ἕλη της καὶ γενικῶς εἰς κάθε σημεῖον, ὅπου ὑπάρχει συγκεντρωμένον νερό, καὶ θὰ μεταβληθοῦν τὰ ὕδατα αὐτὰ εἰς αἷμα. Θὰ γίνῃ αἷμα εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ ὕδωρ, ποὺ ὑπάρχει μέσα εἰς τὰ ξύλινα καὶ τὰ λίθινα δοχεῖα».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωῦσῆν: «Αὐτὰ θὰ εἰπῇς εἰς τὸν Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου: «Πάρε τὸ ραβδί σου εἰς τὸ χέρι σου καὶ ἅπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὰ νερὰ τῆς Αἴγυπτου· εἰς τοὺς ποταμούς των, τὰ κανάλια των, τὰ στάσιμα νερά των καὶ ὁπουδήποτε ὑπάρχει συγκεντρωμένον ἰδικόν των νερό». Ἀμέσως ὅλα τὰ νερὰ θὰ γίνουν αἷμα. Εἰς κάθε περιοχὴν τῆς Αἰγύπτου θὰ ἰδοῦν ὅτι τὸ νερὸ ἔγινεν αἷμα ἀκόμη καὶ αὐτὸ ποὺ ἦτο μέσα εἰς δοχεῖα ξύλινα καὶ πέτρινα».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμαν, ὅπως ἀκριβῶς τοὺς εἶχε διατάξει ὁ Κύριος· ὕψωσε δηλαδὴ τὴν ράβδον του ὁ Ἀαρών, ἐκτύπησε τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν του καὶ μετέβαλεν ὅλον τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ εἰς αἷμα.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμαν ἀμέσως ὅπως ἀκριβῶς τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος. Καὶ ἐσήκωσεν ὁ Ἀαρὼν τὸ ραβδί του καὶ ἐκτύπησε τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τοῦ Φαραὼ καὶ τῆς ἀκολουθίας του. Τὴν ἰδίαν στιγμὴν ὅλο τὸ νερὸ τοῦ ποταμοῦ μετεβλήθη καὶ ἔγινεν αἷμα.

Οἱ ἰχθύες τοῦ ποταμοῦ ἐψόφησαν, ἐβρώμησεν ὅλος ὁ ποταμὸς καὶ οἱ Αἰγύπτιοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ πίουν νερὸ ἐκ τοῦ ποταμοῦ. Τὸ αἷμα ἦτο εἰς ὅλα τὰ νερὰ τῆς Αἰγύπτου.

Τὰ δὲ ψάρια, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ποτάμι, ἐψόφησαν. Ὁ Νεῖλος ἐβρώμησε καὶ δὲν ἠμποροῦσαν οἱ Αἰγύπτιοι νὰ πίνουν ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ. Τὸ δὲ αἷμα ὑπῆρχεν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἀλλὰ καὶ οἱ μάγοι τῶν Αἰγυπτίων ἔκαμαν τὸ ἴδιο μὲ τὰς μαγείας των. Ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών, εἰς ὅσα δηλαδὴ εἶχε διατάξει ὁ Κύριος.

Ὅμως καὶ οἱ μάγοι καὶ θαυματοποιοὶ τῶν Αἰγυπτίων ἠμπόρεσαν καὶ ἔκαμαν μὲ τὰς μαγείας των τὸ ἴδιο. Κατόπιν αὐτοῦ ἐσκληρύνθη ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἐδέχθη νὰ ἀκούσῃ τὸ αἴτημά των, ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ Κύριος.

Ὁ Φαραὼ ἐπέστρεψεν ἐσκληρυμμένος εἰς τὰ ἀνάκτορά του καὶ δὲν ἐσκέπτετο πλέον τὸ ζήτημα αὐτό, τὸ νὰ ἀφήσῃ δηλαδὴ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας, οὔτε καὶ κοτόπιν ἀπὸ αὐτὸ τὸ θαῦμα.

Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Φαραὼ εἰς τὰ ἀνάκτορά του καὶ δεν ἔδωσε καμμίαν προσοχὴν οὔτε καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ θαῦμα.

Ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι ἐν τῷ μεταξὺ ἔσκαψαν λάκκους καὶ ἤνοιξαν φρέατα γύρω ἀπὸ τὸν Νεῖλον ποταμόν, διὰ νὰ εὔρουν πόσιμον ὕδωρ, ἐπειδὴ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ πίουν ὕδωρ ἀπὸ τὸν ποταμόν.

Τότε ὃλοι οἱ Αἰγύπτιοι ἔσκαψαν καὶ ἄνοιξαν λάκκους γύρω ἀπὸ τὰς ὅχθας τοῦ ποταμοῦ, διὰ νὰ εὕρουν νερὸ νὰ πίουν, διότι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ πίνουν ἀπὸ τὰ νερὰ τοῦ Νείλου.

Ἐπέρασαν ἑπτὰ ἡμέραι ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκτύπησεν ὁ Κύριος τὸν ποταμὸν καὶ μετέβαλε τὰ ὕδατά του εἰς αἷμα.

Καὶ συνεπληρώθησαν ἑπτὰ ἡμέραι, ἀπὸ τότε ποὺ ἐκτύπησεν ὁ Κύριος τὸν ποταμὸν καὶ ἔγιναν τὰ νερὰ τοῦ αἷμα.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «πήγαινε εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπέ του· Αὐτὰ διατάσσει ὁ Κύριος. Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ εἰς τὴν ἔρημον.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν: «Πήγαινε εἰς τὸν Φαραὼ καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου νὰ βγῇ εἰς τὴν ἔρημον καὶ νὰ μοῦ προσφέρῃ θυσίας.

Ἐὰν δὲ καὶ δὲν θελήσῃς νὰ τὸν ἀφήσῃς ἐλεύθερον, ἰδοὺ ἐγὼ πλήττω ὅλην τὴν χώραν σου ἀπὸ τὰ ὅριά της καὶ ἐντεῦθεν διὰ βατράχων.

Ἐὰν δὲν συγκατατεθῇς νὰ τοὺς ἀφήσῃς νὰ φύγουν, νὰ ἠξεύρῃς ὅτι θὰ κτυπήσω ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τὴν χώραν σου μὲ βατράχους.

Ὁ Νεῖλος ποταμὸς θὰ βγάλῃ βατράχους, οἱ ὁποῖοι, ἀτελείωτα πλήθη, θὰ ἀνεβοῦν ἀπὸ αὐτόν, θὰ εἰσέλθουν εἰς τὰ ἀνάκτορά σου, εἰς τὰ δωμάτια τοῦ ὕπνου σου, ἐπάνω εἰς τὰ κρεββάτια σου, εἰς τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, εἰς τὰ ζυμάρια τοῦ ἀλεύρου καὶ εἰς τοὺς φούρνους σου.

Τὸ ποτάμι σας, ὁ Νεῖλος, θὰ βγάλῃ βατράχους. Θὰ ἀνεβοῦν καὶ θὰ ἐμβοῦν εἰς τὰ ἀνάκτορά σου καὶ εἰς τὰ ὑπνοδωμάτιά σου καὶ εἰς τὰ κρεββάτιά σου. Θὰ ἐμβοῦν καὶ εἰς τὰ σπίτια τῶν ἀρχόντων καὶ αὐλικῶν σου καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ σου, ἀκόμη καὶ ἐκεῖ ποὺ ζυμώνουν τὰ ψωμιά σου καὶ εἰς τοὺς φούρνους σου.

Θὰ ἀνεβοῦν ἐπάνω σου, ἐπάνω εἰς τοὺς αὐλικούς σου, θὰ ἀνεβοῦν ἐπάνω εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Αἰγύπτου.

Οἱ βάτραχοι θὰ ἀνεβοῦν ἐπάνω εἰς σὲ τὸν ἴδιον, ἐπάνω εἰς τοὺς ἀξιωματούχους σου καὶ εἰς ὃλον τὸν λαόν σου.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἰπὲ εἰς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἀαρών· Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι τὴν ράβδον σου εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς διώρυγας καὶ εἰς τὰ ἕλη καὶ βγάλε ἀπὸ ἐκεῖ βατράχους».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Δῶσε αὐτὴν τὴν ἐντολὴν εἰς τὸν ἀδελφόν σου τὸν Ἀαρών: Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι σου τὸ ραβδί σου πρὸς τοὺς ποταμοὺς καὶ τὰ κανάλια καὶ τὰ στάσιμα νερὰ καὶ βγάλε ἐπάνω ἀπὸ ἐκεῖ βατράχους εἰς τὴν χώραν».

Ὁ Ἀαρὼν ἐξέτεινε τὴν χεῖρα του μὲ τὴν ράβδον εἰς τὰ ὕδατα τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλε βατράχους. Ἀνέβησαν οἱ βάτραχοι ἀπὸ τὰ ὕδατα καὶ ἐσκέπασαν ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἐτέντωσε λοιπὸν ὁ Ἀαρὼν τὸ χέρι του εἰς τὰ νερὰ τῆς Αἰγύπτου καὶ ἔβγαλεν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν τοὺς βατράχους. Οἱ βάτραχοι ἐβγῆκαν καὶ ἐσκέπασαν τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἀλλὰ καὶ οἱ μάγοι τῶν Αἰγυπτίων ἔκαμαν τὰ ἴδια μὲ τὰς μαγείας των καὶ ἔφεραν βατράχους εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Τὸ ἴδιον ὅμως ἔκαμαν καὶ οἱ μάγοι τῶν Αἰγυπτίων μὲ τὰς μαγικάς των δυνάμεις. Ἀνέβασαν καὶ αὐτοὶ βατράχους εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Καταπτοημένος ὁ Φαραὼ ἀπὸ τὴν πληγὴν αὐτὴν ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «προσευχηθῆτε δι’ ἐμὲ εἰς τὸν Θεόν, διὰ νὰ ἀποσύρῃ καὶ ἀπομακρύνῃ τοὺς βατράχους ἀπὸ ἐμὲ καὶ ἀπὸ τὸν λαόν μου, καὶ ἐγὼ θὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ προσφέρουν τὰς θυσίας των πρὸς τὸν Κύριον».

Τότε ὁ Φαραὼ ἠναγκάσθη καὶ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε: «Προοευχηθῆτε δι’ ἐμὲ εἰς τὸν Κύριον καὶ ἂς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ ἐμὲ καὶ τὸν λαόν μου τοὺς βατράχους. Σᾶς ὑπόσχομαι δὲ νὰ ἀφήσω ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν καὶ νὰ προσφέρουν θυσίας εἰς τὸν Κύριον».

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς, πρὸς τὸν Φαραώ· «ὅρισέ μου, πότε θέλεις νὰ προσευχηθῶ διὰ σέ, διὰ τοὺς αὐλικοὺς καὶ τὸν λαόν σου, διὰ νὰ ἐξαφανίσῃ ὁ Θεὸς τοὺς βατράχους ἀπὸ σένα, ἀπὸ τὸν λαόν σου καὶ ἀπὸ τὰς οἰκίας σας. Δὲν θὰ μείνουν παρὰ μόνον εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν».

Καὶ ὁ Μωϋσῆς, διὰ νὰ φανῇ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, τοῦ εἶπεν: «Ὅρισέ μου σὺ ὁ ἴδιος, πότε ἀκριβῶς νὰ προσευχηθῶ διὰ σὲ καὶ τοὺς αὐλικούς σου καὶ τὸν λαόν σου, ὥστε νὰ ἑξαφανίσῃ ὁ Θεὸς τοὺς βατράχους ἀπὸ σὲ καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου καὶ ἀπὸ τὰ σπίτια σας. Δὲν θὰ μείνουν ἀλλοῦ παρὰ μόνον εἰς τὸν ποταμὸν Νεῖλον».

«Αὔριον», ἀπήντησεν ὁ Φαραώ. Ὁ Μωϋσῆς εἶπε· «θὰ κάμω, ὅπως μοῦ εἶπες, διὰ νὰ μάθῃς καλὰ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄλλος Θεὸς πλὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

Ὁ Φαραὼ ἀπήντησεν ἀμέσως: «Αὔριον». Τοῦ εἶπε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς: «Θὰ γίνῃ, ὅπως εἶπες, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι δὲν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος Θεὸς ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν.

Οἱ βάτραχοι θὰ περιμαζευθοῦν καὶ θὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ σὲ, ἀπὸ τὰ σπίτια σας, ἀπὸ τὰ ἐξοχικά σας σπίτια, ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Δὲν θὰ μείνουν παρὰ μόνον εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν».

Καὶ θὰ ἀπομακρυνθοῦν οἱ βάτραχοι ἀπὸ σὲ καὶ ἀπὸ τὰ σπίτια καὶ τὰς ἐπαύλεις σας καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Θὰ μείνουν μόνον εἰς τὸ ποτάμι».

Ἐξῆλθον ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ. Ὁ Μωϋσῆς προσηυχήθη θερμῶς πρὸς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἐκδίωξιν τῶν βατράχων, ὅπως εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Φαραώ.

Ἐβγῆκε δὲ ὁ Μωϋσῆς μὲ τὸν Ἀαρὼν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ τὴν ὡρισμένην ὤραν ὁ Μωϋσῆς παρεκάλεσε θερμῶς τὸν Κύριον διὰ τὴν ἀπομάκρυνσιν τῶν βατράχων, ὅπως συνεφώνησε μὲ τὸν Φαραώ.

Ὁ Κύριος ἔκαμεν ὅπως τὸν εἶχε παρακαλέσει ὁ Μωϋσῆς καὶ ἐψόφησαν οἱ βάτραχοι, ποὺ ὑπῆρχον εἰς τὰς οἰκίας, εἰς τὰ ἀγροτικὰ σπίτια καὶ εἰς τὴν ὕπαιθρον.

Ὁ δὲ Κύριος ἔκαμε πράγματι, ὅπως ἀκριβῶς τὸν παρεκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς. Οἱ βάτραχοι ἐψόφησαν καὶ ἐξηφανίσθησαν ἀπὸ τὰ σπίτια καὶ τὰς ἐπαύλεις καὶ ἀπὸ τὰ χωράφια.

Τοὺς ἐμαζεψαν εἰς σωρούς-σωροὺς οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐγέμισεν ἡ χώρα ἀπὸ τὴν κακοσμίαν τῶν ἀποσυντεθειμένων βατράχων.

Τοὺς ἐμάζευσαν δὲ σωροὺς-σωροὺς καὶ ἀπὸ τὴν δυσωδίαν των ἐβρώμησεν ἡ χώρα.

ὁ Φαραὼ ὅμως, ὅταν εἶδε ὅτι ἦλθεν ἀναψυχὴ εἰς αὐτὸν καὶ τὸν λαόν του ἀπὸ τὴν ἐξαφάνισιν τῶν βατράχων, ἐσικληρήνθη πάλιν καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς ὅσα ὁ Κύριος εἶχε διατάξει διὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών.

Ὅταν εἶδεν ὅμως ὁ Φαραὼ ὅτι ἀνεκουφίσθη ἡ χώρα ἀπὸ τοὺς βατράχους, ἐσκληρύνθη ἡ καρδιά του καὶ δὲν ἄκουσε τὸ αἴτημά των, ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ Κύριος.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἰπὲ εἰς τὸν Ἀαρών: Ἅπλωσε μὲ τὸ χέρι τὴν ράβδον σου καὶ κτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ θὰ γίνουν σκνῖπες, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπιπέσουν εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα καθ’ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Δῶσε τώρα εἰς τὸν Ἀαρὼν αὐτὴν τὴν ἐντολήν: Ἄπλωσε μὲ τὸ χέρι σου τὸ ραβδίσου καὶ κτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς. Θὰ παρουσιασθοῦν ἀμέσως σκνῖπες καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ κτήνη καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Ἥπλωσεν ὁ Ἀαρὼν διὰ τῆς χειρός του τὴν ράβδον, ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς καὶ ἔγιναν σκνῖπες. Εἰς τοὺς ἀνθρώπους, εἰς τὰ τετράποδα, εἰς ὅλον τὸ χῶμα τῆς γῆς ἔγιναν σκνῖπες.

Ἄπλωσε λοιπὸν ὁ Ἀαρὼν μὲ τὸ χέρι του τὸ ραβδὶ καὶ ἐκτύπησε τὸ χῶμα τῆς γῆς. Ἀμέσως παρουσιάσθησαν σκνῖπες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα καὶ ἐσκέπασαν οἱ σκνῖπες ὅλον τὸ χῶμα τῆς Αἰγύπτου.

Προσπάθησαν καὶ οἱ μάγοι τῆς Αἰγύπτου μὲ τὰς μαγείας των νὰ βγάλουν σκνῖπες ἀπὸ τὴν γῆν, ἀλλὰ δὲν τὸ κατώρθωσαν. Αἱ σκνῖπες ὅμως, ποὺ μὲ τὸ χέρι τοῦ Ἀαρὼν ἀνεπήδησαν εἰς ἀτελείωτα σμήνη ἀπὸ τὴν γῆν, ἐπέπεσαν εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα.

Ἐπεχείρησαν δὲ καὶ οἱ μάγοι μὲ τὰς μαγείας των νὰ κάνουν τὸ ἴδιον καὶ νὰ βγάλουν σκνῖπες ἀπὸ τὸ χῶμα, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσαν. Οἱ σκνῖπες ἐν τῷ μεταξὺ ἔπεσαν ἐπάνω εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ τετράποδα.

Εἶπαν τότε οἱ μάγοι πρὸς τὸν Φαραώ· «δάκτυλος Θεοῦ εἶναι τοῦτο». Ἀλλὰ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη περισσότερον καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς ὅσα διὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ Ἀαρὼν διέταξεν ὁ Κύριος.

Τότε λοιπόν οἱ μάγοι εἶπαν εἰς τὸν Φαραώ: «Τὸ θαῦμα αὐτὸ εἶναι δάκτυλος Θεοῦ». Ἐν τούτοις ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ ἐσκληρύνθη περισσότερον καὶ δὲν ἄκουσε τὸ αἴτημα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως ἀκριβῶς τὸ εἶπεν ὁ Κύριος.

Εἶπε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «Σήκω πολὺ πρωῒ καὶ στάσου ἐνώπιον τοῦ Φαραώ. Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην αὐτὸς θὰ ἐξέλθῃ πρὸς τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Αὐτὰ διατάσσει ὁ Κύριος· ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου νὰ μὲ λατρεύσῃ εἰς τὴν ἔρημον.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Νὰ ἐξυπνήσῃς ἐνωρὶς αὔριον τὸ πρωὶ καὶ να σταθῇς ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραώ, καθὼς αὐτὸς θὰ βγαίνῃ, διὰ νὰ ὑπάγῃ εἰς τὸ ποτάμι καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἄφησε τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν εἰς τὴν ἔρημον.

Ἐὰν δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, ἐγὼ θὰ ἐξαποστείλω ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν αὐλικῶν σου καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰς τὰ σπίτια σας σκυλόμυιγα, ποὺ κεντᾷ ὀδυνηρῶς ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Τὰ σπίτια τῶν Αἰγυπτίων θὰ γεμίσουν ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκυλόμυιγαν εἰς κάθε μέρος τῆς χώρας, ὅπου ὑπάρχουν Αἰγύπτιοι·

Σὲ προειδοποιῷ δὲ ὅτι, ἐὰν δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ, θὰ στείλω ἀμέσως ἐναντίον σου καὶ ἐναντίον τῶν αὐλικῶν σου καὶ ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰς τὰ σπίτια σᾶς σκυλόμυγαν. Θὰ γεμίσουν δὲ ἀπὸ αὐτὴν τὴν σκυλόμυγαν τὰ σπίτια τῶν Αἰγυπτίων καὶ ὅλη ἡ γῆ, εἰς τὴν ὁποίαν αὐτοὶ κατοικοῦν.

τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ δοξάσω πολὺ ἐγὼ τὴν χώραν Γεσέμ, ὅπου κατοικεῖ ὁ λαός μου. Εἰς αὐτὴν μόνον δὲν θὰ ὑπάρξῃ σκυλόμυιγα. Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς ὅλης τῆς γῆς.

Διὰ τὴν περιοχὴν Γεσὲμ ὅμως, εἰς τὴν ὁποίαν διαμένει ὁ λαός μου, κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ κάμω κάτι ἐκπληκτικὸν καὶ θὰ δοξασθῇ: Δὲν θὰ εὑρεθῇ ἐκεῖ καμμία σκυλόμυγα, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς ὅλης τῆς γῆς.

Καὶ θὰ διαχωρίσω τὸν λαόν μου ἀπὸ τὸν λαόν σου αὔριον θὰ γίνῃ τὸ σημεῖον τοῦτο εἰς τὴν χώραν σου, διὰ τοῦ ὁποίου οἱ Αἰγύπτιοι μόνον, καὶ ὄχι οἱ Ἑβραῖοι, θὰ τιμωρηθοῦν».

Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ διαχωρίσω τὸν ἰδικόν μου λαὸν ἀπὸ τὸν λαὸν τὸν ἰδικόν σου. Θὰ γίνῃ δὲ τὸ μεγάλο αὐτὸ θαῦμα εἰς τὴν χώραν αὔριον».

Ἔκαμεν ὁ Κύριος ὅπως προεῖπε. Καὶ ἦλθαν σμήνη ἀπὸ σκυλόμυιγαν μέσα εἰς τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ, εἰς τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν του, ἠπλώθησαν εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου. Καὶ κατεστράφη ἡ χώρα τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ τὴν σκυλόμυιγαν.

Ἔτσι πράγματι ἔκαμεν ὁ Κύριος καὶ ἦλθαν ἀμέσως πλῆθος σκυλόμυγες καὶ ἐγέμισαν τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν του καὶ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ κατεστράφη ἡ χώρα ἀπὸ τὴν σκυλόμυγαν.

Ἐκάλεσεν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε καὶ θυσιάσετε εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν σας, ὄχι ὅμως εἰς τὴν ἔρημον ἀλλὰ ἐντὸς τῆς χώρας τῆς Αἰγύπτου».

Τότε ὁ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσὴν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε: «Πηγαίνετε να προσφέρετε θυσίαν εἰς τὸν Θεόν σας. Θὰ μείνετε ὅμως μέσα εἰς τὴν χώραν. Δὲν θὰ βγῆτε εἰς τὴν ἔρημον».

Ὁ Μωϋσῆς ἀπήντησε· «δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ γίνῃ ὅπως λέγεις. Διότι ἡμεῖς θὰ θυσιάσωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας ζῶα, τῶν ὁποίων ἡ σφαγῇ θὰ θεωρηθῇ ἀποκρουστικὸν καὶ μισητὸν γεγονὸς ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων καὶ θὰ τοὺς ἐξερεθίσῃ, ὥστε νὰ μᾶς λιθοβολήσουν.

«Δὲν ἠμποροῦν νὰ γίνουν αὐτὰ ποὺ λέγεις», εἶπεν ἀμέσως ὁ Μωϋσῆς. «Διότι ἡμεῖς θὰ θυσιάσωμεν εἰς Κύριον, τὸν Θεόν μας, ὡρισμένα ζῶα, ποὺ τὰ τιμοῶν ὡς ἱερὰ οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ὁ θάνατός των θὰ θεωρηθῇ ἀπὸ αὐτοὺς πρᾶξις βδελυρὰ καὶ ἀποκρουστική. Ἐὰν λοιπὸν κάνωμεν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν Αἰγυπτίων θυσίας, ποὺ ἀποστρέφονται ἐκεῖνοι, θὰ μᾶς λιθοβολήσουν.

Θὰ βαδίσωμεν τρεῖς ἡμέρας πρὸς τὴν ἔρημον ἐκτὸς τῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκεῖ θὰ θυσιάσωμεν, ὅπως μᾶς ἔχει διατάξει ὁ Κύριος».

Πρέπει νὰ κάνωμεν πορείαν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον καὶ νὰ προσφέρωμεν ἐκεῖ θυσίας εἰς τὸν Θεόν μας, ὅπως μᾶς ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος».

Εἶπε τότε ὁ Φαραώ· «συγκατατίθεμαι. Ἐγὼ σᾶς ἀφήνω ἐλευθέρους νὰ ἀναχωρήσετε. Θυσιάσατε εἰς τὴν ἔρημον πρὸς τὸν Θεόν σας, ἀλλὰ μὴ συνεχίσετε τὴν πορείαν σας καὶ πέραν τῆς ἐρήμου. Προσευχηθῆτε λοιπὸν καὶ περὶ ἐμοῦ εἰς τὸν Κύριον».

Ὁ Φαραὼ ἠναγκάσθη καὶ εἶπε: «Μάλιστα, δέχομαι νὰ φύγετε καὶ νὰ προσφέρετε θυσίας εἰς τὸν Θεόν σας εἰς τὴν ἔρημον. Ὅμως προσέξετε νὰ μὴ ἀπομακρυνθῆτε. Προσευχηθῆτε λοιπὸν δι’ ἐμὲ πρὸς τὸν Κύριον».

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς· «μάλιστα· ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἐξέλθω ἀπὸ τὰ ἀνάκτορά σου, θὰ προσευχηθῶ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ θὰ ἐξαφανισθῇ αὔριον ἡ σκυλόμυιγα ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Ἀλλὰ μὴ θελήσῃς καὶ πάλιν, Φαραώ, νὰ μᾶς ἐξαπατήσῃς καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαὸν νὰ θυσιάσῃ πρὸς τὸν Κύριον».

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς: «Ἰδοὺ μόλις θὰ φύγω ἀπὸ ἐμπρός σου θὰ προσευχηθῶ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ αὔριον θὰ φύγῃ ἡ σκυλόμυγα καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς σου καὶ ἀπὸ τὸν λαόν σου. Μὴ ἐπιχειρήσῃς ὅμως, Φαραώ, καὶ πάλιν νὰ μᾶς ἐξαπατήσῃς καὶ νὰ μὴ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαὸν νὰ θυσιάση εἰς τὸν Κύριον!»

Ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Ἐβγῆκε δὲ ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Ὁ δὲ Κύριος ἐξεπλήρωσε τὴν προσευχὴν τοῦ Μωϋσέως καὶ ἀπεμάκρυνε τὴν σκυλόμυιγαν ἀπὸ τὸν Φαραώ, ἀπὸ τοὺς αὐλικούς του, ἀπὸ τὸν λαόν του, ὥστε οὔτε μία πλέον νὰ μὴ ὑπολειφθῇ.

Καὶ ὁ Κύριος ἔκαμεν ὅ,τι ἐζήτησεν ὁ Μωϋσῆς. Ἀπεμάκρυνε τὴν σκυλόμυγαν ἀπὸ τὸν Φαραὼ καὶ ἀπὸ τοὺς αὐλικούς του καὶ ἀπὸ τὸν λαόν του καὶ δὲν ἔμεινεν οὔτε μία.

Ἡ καρδία ὅμως τοῦ Φαραὼ καὶ κατὰ τὴν περίστασιν αὐτὴν ἐσκληρύνθη πάλιν καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀποστείλῃ ἐλεύθερον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὁ Φαραὼ ὅμως καὶ αὐτὴν ἐπίσης τὴν φορὰν ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν του καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀφήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «πήγαινε πάλιν πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἰπέ του· Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσῃ.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Πήγαινε εἰς τὸν Φαραὼ καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων: Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ να μοῦ προσφέρουν θυσίας.

Ἐὰν ὅμως δὲν θελήσῃς νὰ ἀποστείλῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, ἀλλὰ ἐπιχειρήσῃς καὶ πάλιν νὰ τὸν κατακρατήσῃς,

Διότι, ἐὰν δὲν συγκατατεθῇς νὰ ἀφήσῃς τὸν λαόν μου νὰ φύγῃ καὶ ἐπιμένῃς ἀκόμη νὰ τὸν κρατῇς καὶ νὰ τὸν ἐμποδίζῃς,

ἰδοὺ ἡ τιμωρὸς χεὶρ τοῦ Κυρίου θὰ ἐπέλθῃ εἰς τὰ ζῶα σου ποὺ βόσκουν εἰς τὰς πεδιάδας, εἰς τοὺς ἵππους, εἰς τὰ ὑποζύγια, εἰς τὰς καμήλους, εἰς τὰ βόδια καὶ εἰς τὰ πρόβατα, καὶ θὰ ἐπιπέσῃ εἰς αὐτὰ θανατικό, πολὺ μεγάλη καταστροφή.

σοῦ προλέγω ὅτι τὸ χέρι τοῦ δικαίου Κυρίου θὰ πέσῃ ἐπάνω εἰς τὰ ζῶ σου, ποὺ εἶναι εἰς τὰς πεδιάδας καὶ εἰς τὰ ἄλογα καὶ εἰς τὰ ὑποζύγια (ὄνους) καὶ εἰς τὰς καμήλας καὶ εἰς τὰ βόδια καὶ εἰς τὰ πρόβατα. Θὰ πέσῃ πολὺ μεγάλο θανατικό.

Πάλιν ὅμως ἐγὼ καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν κατὰ τρόπον θαυματουργικὸν καὶ εἰς δόξαν τοῦ λαοῦ μου, θὰ χωρίσω τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων ἀπὸ τὰ κτήνη τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὥστε κανένα ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν υἱῶν τοῦ Ἰσραὴλ νὰ μὴ ἀποθάνῃ».

Ἑγὼ ὅμως ὁ Κύριος θὰ κάνω κάτι ἐκπληκτικὸν πρὸς δόξαν τοῦ λαοῦ μου κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας. Θὰ κάνω διάκρισιν μεταξὺ τῶν ζώων τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῶν ζώων τῶν Ἰσραηλιτῶν. Κανένα ζῶον,ποὺ ἀνήκει εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας, δὲν θὰ θανατωθῇ.

Ὥρισε δὲ ὁ Θεὸς καὶ τὸν χρόνον τοῦ θαύματος καὶ εἶπε· «κατὰ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ Κύριος τὸν λόγον του αὐτὸν εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Καθώρισε δὲ ὁ Θεὸς καὶ τὸν χρόνον τοῦ θαύματος. Εἶπεν ὅτι θὰ πραγματοποιήσῃ αὐτὸν τὸν λόγον Του εἰς τὴν χώραν ὁ Κύριος κατὰ τὴν αὐριανὴν ἡμέραν».

Ἐπραγματοποίησεν ὄντως ὁ Κύριος τὴν ἀπειλήν του αὐτὴν κατὰ τὴν ἑπομένην ἡμέραν καὶ ἐψόφησαν ὅλα τὰ ζῶα τῶν Αἰγυπτίων, ἐνῶ ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἀπέθανεν οὔτε ἕνα.

Καὶ πράγματι τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐπραγματοποίησεν ὁ Κύριος αὐτὸ ποὺ εἶπε καὶ ἐψόφησαν ὅλα τὰ ζῶα τῶν Αἰγυπτίων. Ἀπὸ τὰ ζῶα ὅμως τῶν Ἰσραηλιτῶν δεν ἐψόφησε κανένα.

Ὅταν ἐπληροφορήθη ὁ Φαραὼ ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ ζῶα τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἀπέθανε, σκεφθεὶς ἴσως ὅτι ἀρκοῦν αὐτὰ διὰ τοὺς Αἰγυπτίους, ἐσκλήρυνε τὴν καρδίαν του καὶ δὲν ἀφῆκε ἐλεύθερον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν νὰ ἀναχωρήσῃ.

Ὅταν λοιπὸν ὁ Φαραὼ ἔμαθεν ὅτι δὲν ἐψόφησεν οὔτε ἕνα ἀπὸ ὅλα τὰ ζῷα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀντὶ νὰ ἐπηρεασθῇ ἀπὸ τὸ θαῦμα, ἐσκλήρυνε περισσότερον τὴν καρδιάν του καὶ δὲν ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαὸν τῶν Ἑβραίων.

Ὁ Κύριος εἶπε τότε πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών· «πάρετε καὶ γεμίστε τὰ χέρια σας ἀπὸ καπνιὰ καμίνου καὶ ἂς σκορπίσῃ αὐτὴν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν αὐτοῦ.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσὴν καὶ τὸν Ἀαρών: «Πάρετε στάκτην ἀπὸ καμίνι καὶ γεμίσετε μὲ αὐτὴν τὰ χέρια σας. Ἔπειτα ὁ Μωϋσῆς νὰ σκορπίσῃ τὴν στάκτην πρὸς τὸν οὐρανὸν ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραὼ καὶ ἐμπρὸς εἰς τοὺς αὐλικούς του.

Καὶ θὰ γίνῃ κονιορτὸς εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Αὐτὸς ὁ κονιορτός, καθὼς θὰ πέφτῃ ἐπάνω εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα, θὰ προκαλέσῃ ἕλκη καὶ καυτερὲς φουσκάλες εἰς ἀνθρώπους καὶ εἰς ζῶα καθ’ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Καὶ θὰ γίνῃ μὲ τὴν δύναμίν μου ἐκείνη ἡ στάκτη σκόνη λεπτὴ εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον. Ἀπὸ δὲ τὴν σκόνην αὐτὴν θὰ προκληθοῦν καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου πληγαί, φουσκαλίδες ποὺ θὰ κάμνουν νὰ καίῃ ὅλον τὸ σῶμα καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ζῶων εἰς κάθε γωνίαν τῆς Αἰγύπτου».

Ὁ Μωϋσῆς ἐπῆρε τὴν καπνιὰν ἀπὸ τὴν κάμινον καὶ ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ ἐσκόρπισεν αὐτὴν εἰς τὸν οὐρανόν. Ἀμέσως δὲ παρουσιάσθησαν πληγαὶ καὶ καυτερὲς φουσκάλες εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ τετράποδα.

Ἐπῆρε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς τὴν στάκτην ἀπὸ τὸ καμίνι καὶ ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τοῦ Φαραὼ τὴν ἐτίναξε πρὸς τὸν οὐρανόν. Ἀμέσως ἐβγῆκαν εἰς τὸ σῶμα καὶ τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ζώων πληγαί, φουσκαλίδες ποὺ ἔκαιαν σὰν φωτιά.

Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ μάγοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ σταθοῦν ἐνώπιον τοῦ Μωϋσέως ἐξ αἰτίας τῶν πληγῶν των. Διότι αἱ πληγαὶ αὐταὶ ἐπροξενήθησαν εἰς τοὺς μάγους καὶ εἰς ὁλόκληρον τὴν Αἴγυπτον.

Ἐξ αἰτίας δὲ τῶν πληγῶν οἱ μάγοι δὲν ἠμποροῦσαν νὰ σταθοῦν ἐμπρὸς εἰς τὸν Μωϋσῆν. Διότι τὰ ἕλκη ἐσκέπασαν τὸ σῶμα τῶν μάγων, ὅπως καὶ ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Ὁ Κύριος ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ καὶ πάλιν ἡ καρδία τοῦ ἀμετανοήτου Φαραὼ καὶ ἔτσι ἐκεῖνος δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὸν Μωϋσέα καὶ εἰς τὸν Ἀαρών, ποὺ τοῦ διεβίβασαν τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου.

Ἐγκατέλειψε δὲ ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ καὶ ἄφησε νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδιά του καὶ δὲν ἄκουσε καὶ πάλιν τὸ αἴτημα τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὅπως τὸ εἶχεν εἰπεῖ ὁ Κύριος.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «σήκω πολὺ πρωΐ, στάσου ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν· Τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· ἀπόστειλε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Νὰ σηκωθῇς ἐνωρὶς αὔριον τὸ πρωῒ καὶ νὰ παρουσιασθῇς ἐνώπιον τοΰ Φαραὼ καὶ νὰ τοῦ εἰπῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων: Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν.

Ἐὰν ὅμως καὶ πάλιν παρακούσῃς, θὰ ἀποστείλω κατὰ τὸν καιρὸν αὐτὸν ὅλας τὰς τιμωρίας μου εἰς τὴν καρδίαν σου, εἰς τὴν καρδίαν τῶν αὐλικῶν σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι δὲν ὑπάρχει εἰς ὅλην τὴν γῆν ἄλλος Θεός, ὅπως ἐγώ.

Διότι σοῦ λεγω πλέον ὅτι κατὰ τὸν καιρὸν αὐτὸν θὰ ἐξαπολύσω ὅλας τὰς τιμωρίας μου εἰς τὴν καρδιάν σου καὶ εἰς τὴν καρδιὰν τῶν αὐλικῶν σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι δεν ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος εἰς ὅλην τὴν γῆν ὅμοιος μὲ ἐμέ.

Διότι τώρα θὰ ἀπλώσω τὸ παντοδύναμο χέρι μου, θὰ κτυπήσω σέ, θὰ θανατώσω τὸν λαόν σου, καὶ θὰ ξεπαστρευθῇς ἀπὸ τὴν γῆν.

Διότι τώρα ἦλθεν ὁ καιρός, ποὺ θὰ ἀπλώσω τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ θὰ σὲ κτυπήσω. Θὰ θανατώσω δὲ τὸν λαόν σου καὶ θὰ ἑξαφανισθῇς τελείως ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.

Μέχρι τώρα διετηρήθης εἰς τὴν ζωήν, διὰ νὰ σοῦ δείξω τὴν ἄπειρον δύναμίν μου καὶ νὰ δοξασθῇ τὸ ὄνομά μου εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Δι’ αὐτὸ δὲ ἀκριβῶς διετηρήθης μέχρι τώρα εἰς τὴν ζωήν. Διὰ νὰ φανερώσω μὲ τὴν τιμωρίαν σου τὴν δύναμίν μου καὶ νὰ ἀκουσθῇ τὸ ὄνομά μου εἰς ὅλην τὴν γῆν.

Ἀκόμη λοιπὸν σὺ θὰ πράξῃς τὰ ἴδια ἐναντίον τοῦ λαοῦ μου καὶ δὲν θὰ τὸν ἀποστείλῃς ἐλεύθερον;

Ἐπιμένεις λοιπὸν ἀκόμη καὶ ἐμποδίζεις τὸν λαόν μου καὶ δὲν ἀφήνεις ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας;

Ἰδοὺ ἐγὼ ρίπτω αὐτὴν τὴν ὥραν αὔριον πυκνὴν καὶ μεγάλην χάλαζαν, τόσην πολλὴν ὅση ποτὲ δὲν ἔχει πέσει ἐπὶ τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκτίσθη μέχρι σήμερον.

Νά! Τὴν ἰδίαν ὥραν αὔριον θὰ βρέξω πολὺ καὶ πυκνὸ χαλάζι τόσον, ὅσον δὲν ἔπεσε ποτὲ ἄλλοτε εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀφ’ ὅτου ἐδημιουργήθη, μέχρι σήμερον.

Τώρα λοιπὸν σπεῦσε χωρὶς ἀργοπορίαν νὰ μαζέψῃς τὰ κατοικίδια ζῶα σου καὶ ὅσα ἄλλα ἀκόμη εὑρίσκονται εἰς τὰς πεδιάδας, διότι ὅλοι, ἄνθρωποι καὶ ζῶα, ποὺ θὰ εὐρεθοῦν εἰς τὰς πεδιάδας καὶ δὲν θὰ εἰσέλθουν εἰς τᾶς οἰκίας, θὰ πέσῃ δὲ χάλαζα ἐπάνω των, θὰ θανατωθοῦν».

Ἐμπρὸς λοιπόν, μὴ ἀργοπορῇς! Φρόντισε τώρα ἐπειγόντως νὰ μαζεύσῃς τὰ ζῶα σου καὶ ὅσα ἔχεις εἰς τὰς πεδιάδας. Διότι θὰ θανατωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ ζῶα, ποὺ θὰ εὐρεθοῦν ἔξω εἰς τὰς πεδιάδας καὶ δὲν θὰ ἐμβοῦν εἰς κάποιο σπίτι καὶ θὰ πέσῃ ἐπάνω των τὸ χαλάζι».

Καθένας ἀπὸ τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, ποὺ εὐλαβεῖτο τὰ λόγια τοῦ Κυρίου ἐμάζευσε τὰ ζῶα του εἰς τοὺς σταύλους των.

Τότε καθένας ἀπὸ τοὺς αὐλικοὺς τοῦ Φαραώ, ποὺ ὑπελόγιζε καὶ ἐφοβεῖτο τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἐμάζευσε τὰ ζῶα του εἰς τοὺς στάβλους.

Ὅποιος ὅμως δὲν ἔδωσε προσοχὴν εἰς τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἀφῆκε τὰ ζῶα του εἰς τὰς πεδιάδας.

Ἀντιθέτως καθένας, ποὺ δεν ἐπῆρεν εἰς τὰ σοβαρὰ αὐτὸ ποὺ εἶπεν ὁ Κύριος, ἄφησεν ἐκτεθειμένα τὰ ζῶα του εἰς τὰς πεδιάδας.

Τὴν ἄλλην ἡμέραν εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ θὰ πέσῃ χάλαζα εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν ζώων καὶ ἐπάνω εἰς ὅλην τὴν χλόην τῆς γῆς».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἄπλωσε τὸ χέρι σου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ θὰ πέσῃ χαλάζι εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς τὰ ζῶα καὶ εἰς ὅλα τὰ φυτὰ τῆς γῆς».

Ἥπλωσεν ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ὁ Κύριος ἔδωσε βροντὰς καὶ ἔβρεξε χάλαζαν, ἐνῶ τὸ πῦρ τῶν ἀστραπῶν διέτρεχε τὴν γῆν. Καὶ ἔβρεξεν ὁ Κύριος φοβερὰν χάλαζαν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἄπλωσε πράγματι ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀμέσως ὁ Κύριος ἑξαπέλυσε βροντὰς καὶ χαλάζι, ἡ δὲ φωτιὰ τῶν κεραυνῶν διέτρεχεν ὅλην τὴν χώραν. Ὁ Κύριος ἔβρεξε χαλάζι εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Καθὼς δὲ ἡ χάλαζα ἔπιπτεν εἰς τὴν γῆν φλόγες ἀστραπῶν ἀνεμιγνύοντο μὲ αὐτήν. Ἡ χάλαζα ἦτο πολλὴ πάρα πολλή, ὁμοία τῆς ὁποίας ποτὲ ἄλλοτε δὲν εἶχε πέσει εἰς τὴν Αἴγυπτον ἀπὸ τῆς ἐποχῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν ὠργανώθη εἰς αὐτὴν τὸ κράτος τῶν Αἰγυπτίων.

Ἐπεφτε δὲ χαλάζι καὶ φωτιὰ ποὺ τὸ ἐφλόγιζε. Καὶ τὸ χαλάζι ἦτο τόσον πολὺ καὶ δυνατό, ὅσον δεν ἔπεσε ποτὲ ἄλλοτε εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν χώραν αὐτὴν λαός.

Ἐκτύπησεν ἡ χάλαζα καὶ ἐφόνευσεν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ἐκτύπησε καὶ κατέστρεψε ὅλην τὴν χλόην τῶν πεδιάδων καὶ συνέτριψεν ὅλα τὰ δένδρα τῆς χώρας.

Τὸ χαλάζι ἐκτύπησεν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον τὰ πάντα, ἀνθρώπους καὶ ζῶα. Ὅλα τὰ χόρτα εἰς τὰς πεδιάδας τὰ ἐκτύπησε καὶ τὰ ἔλειωσε τὸ χαλάζι. Ἔσπασε δὲ καὶ ὅλα τὰ δένδρα, ποὺ ἦσαν εἰς τὸ ὕπαιθρον.

Εἰς τὴν Γεσὲμ ὅμως, ὅπου ἦσαν οἱ Ἰσραηλῖται, δὲν ἔπεσε χάλαζα.

Μόνον εἰς τὴν περιοχὴν Γεσέμ, ὅπου διέμεναν οἱ Ἰσραηλῖται, δὲν ἔπεσε χαλάζι.

Καθ’ ὃν χρόνον ἔπιπτεν ἡ καταστρεπτικὴ χάλαζα, ἔστειλεν ὁ Φαραὼ ἀνθρώπους, ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ καταφοβισμένος ἀπὸ τὴν φοβερὰν πληγὴν τοὺς εἶπεν· «ἡμάρτησα αὐτὴν τὴν φορὰν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ὁ Θεὸς εἶναι δίκαιος, ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου εἴμεθα ἀσεβεῖς.

Τότε ὁ Φαραὼ ἀπέστειλεν ἀνθρώπους του καὶ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπεν: «Αὐτὴν τὴν φορὰν ἀναγνωρίζω ὅτι ἔχω ἁμαρτήσει. Ὁ Κύριος εἶναι δίκαιος, ἐνῷ ἐγὼ καὶ ὁ λαός μου εἴμεθα ἀσεβεῖς καὶ ἔνοχοι.

Προχευχηθῆτε, λοιπόν, ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Θεὸν διὰ νὰ παύσουν αἱ βρονταὶ τοῦ Θεοῦ, ἡ χάλαζα καὶ τὸ πῦρ καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς ἀφήσω ἐλευθέρους νὰ ἀναχωρήσετε. Δὲν θὰ μείνετε πλέον ἐδῶ».

Προσευχηθῆτε λοιπὸν ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον καὶ παρακαλέσατε νὰ σταματήσουν αἱ βρονταὶ τοῦ Θεοῦ, τὸ χαλάζι καὶ ἡ φωτιά. Καὶ σᾶς ὑπόσχομαι ὅτι θὰ σᾶς ἀφήσω νὰ φύγετε καὶ δεν πρόκειται να μείνετε περισσότερον».

Ὁ Μωϋσῆς τοῦ ἀπήντησεν· «ἀμέσως μόλις ἐξέλθω ἀπὸ τὴν πόλιν θὰ ὑψώσω τὰ χέρια μου πρὸς τὸν Κύριον καὶ θὰ παύσουν αἱ βρονταί, θὰ σταματήσῃ ἡ χάλαζα καὶ ἡ βροχή, διὰ νὰ μάθῃς ὅτι ἡ γῆ ὅλη ἀνήκει εἰς τὸν Κύριον.

Ὁ δὲ Μωϋσῆς φωτισμένος ἀπὸ τὸν Θεὸν εἶπε: «Μόλις θὰ βγῶ ἀπὸ τὴν πόλιν, θὰ ἀπλώσω τὰ χέριά μου πρὸς τὸν Κύριον εἰς στάσιν προσευχῆς καὶ ἀμέσως θὰ παύσουν αἱ βρονταὶ καὶ θὰ σταματήσῃ πλέον τὸ χαλάζι καὶ ἡ βροχή, διὰ νὰ καταλάβῃς ὅτι ἡ γῆ ὅλη εἶναι κτῆμα τοῦ Κυρίου.

Ἀλλὰ γνωρίζω καλὰ ὅτι δὲν ἔχετε ἀκόμη φοβηθῇ τὸν Κύριον, οὔτε σύ, οὔτε οἱ αὐλικοί σου».

Γνωρίζω ὅμως πολὺ καλὰ ὅτι καὶ σὺ ὁ ἴδιος καὶ οἱ αὐλικοί σου δεν ἔχετε ἀκόμη φοβηθῇ τὸν Κύριον».

Ἀπὸ τὴν χάλαζαν εἶχε καταστραφῆ καὶ τὸ λινάρι καὶ ἡ κριθή· διότι ἡ μὲν κριθὴ εἶχε πετάξει τότε μεγάλον βλαστόν, τὸ δὲ λινάρι εἶχε δέσει τὰ σπέρματά του.

Ἀπὸ τὸ χαλάζι κατεστράφη τὸ λινάρι καὶ τὸ κριθάρι. Διότι ἦτο ἐποχὴ ποὺ τὸ κριθάρι εἶχεν ἤδη ἀναπτυχθῆ, τὸ δὲ λινάρι εἶχε δέσει καρπόν.

Ὁ σῖτος ὅμως καὶ ἡ ὀλύρα (εἶδος λευκοῦ σίτου) δὲν κατεστράφησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα.

Τὸ κοινὸ σιτάρι ὅμως, καθὼς καὶ τὸ ἄσπρο σιτάρι, ποὺ λέγεται ὀλύρα, δὲν κατεστράφησαν, διότι ἦσαν ὄψιμα καὶ δεν εἶχαν ἀναπτυχθῆ.

Ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καί, ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν, ὕψωσε τὰ χέρια του πρὸς τὸν Θεόν. Ἀμέσως δὲ αἱ βρονταὶ καὶ ἡ χάλαζα ἐσταμάτησαν καὶ οὔτε σταγὼν βροχῆς δὲν ἔσταξεν εἰς τὴν γῆν.

Ἔφυγε δὲ ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὸν Φαραὼ καὶ ἐβγῆκεν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ὕψωσε τὰ χέρια του πρὸς τὸν Κύριον καὶ προσευχήθη. Ἀμέσως ἔπαυσαν αἱ βρονταὶ καὶ τὸ χαλάζι καὶ οὔτε σταγόνα βροχῆς δὲν ἔπεσε πλέον εἰς τὴν γῆν.

Ὁ Φαραὼ εἰδὼν ὅτι ἐσταμάτησαν ἡ βροχὴ καὶ ἡ χάλαζα καὶ οἱ κεραυνοί, ἡμάρτησε καὶ πάλιν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τῶν αὐλικῶν του.

Ὁ Φαραὼ ὅμως, ἀμετανόητος καθὼς ἦτο, ὅταν εἶδεν ὅτι ἔπαυσαν ἡ βροχή, τὸ χαλάζι καὶ αἱ βρονταί, ἡμάρτησε καὶ πάλιν καὶ ἐσκλήρυνε τὴν καρδιάν του, ἐπηρέασε δὲ καὶ τοὺς αὐλικούς του.

Ἐσκληρύνθη ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἀφῆκεν ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἀναχωρήσουν, ὅπως τὸν εἶχε διατάξει διὰ τοῦ Μωϋσέως ὁ Θεός.

Καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἄφησε τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν, ὅπως τὸ εἶχεν εἰπεῖ ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «εἴσελθε εἰς τὰ ἀνάκτορα πρὸς τὸν Φαραώ. Ἐγὼ διὰ τὴν κακότητά του παρεχώρησα νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τῶν αὐλικῶν του διὰ νὰ ἔλθουν ἐναντίον αὐτῶν ὡς τιμωρία ἐν συνεχείᾳ τὰ θαύματά μου.

Ὠμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ εἶπε: «Πήγαινε εἰς τὰ ἀνάκτορα, διὰ νὰ συναντήσῃς τὸν Φαραώ. Διότι ἑγὼ ἐπέτρεψα νὰ σκληρυνθῇ καὶ ἡ ἰδική του καρδιὰ καὶ τῶν αὐλικῶν του οὕτως, ὥστε νὰ γίνουν ἐν συνεχείᾳ εἰς τὴν χώραν των τὸ ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου αὐτὰ τὰ θαύματα, ποὺ φανερώνουν τὴν δύναμιν τῆς παρουσίας μου.

Θὰ γίνουν αὐτά, διὰ νὰ διηγῆσθε καὶ σεῖς εἰς τὰ τέκνα σας καὶ εἰς τὰ παιδιὰ τῶν τέκνων σας, πῶς καὶ μὲ πόσας τιμωρίας ἐπαίδευσα ἐγὼ τοὺς Αἰγυπτίους, νὰ ἀναφέρετε τὰ θαύματά μου, τὰ ὁποῖα ἔκαμα εἰς αὐτούς, διὰ νὰ μάθετε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ παντοδύναμος Κύριος».

Διὰ νὰ διηγῆσθε σεῖς καὶ νὰ ἀκούουν τὰ παιδιά σας καὶ τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν σας ὅσα ἐπροξένησα εἰς τοὺς Αἰγυπτίους, σὰν νὰ ἦσαν παιχνίδι εἰς τὰ χέρια μου, καθὼς καὶ ὅλα τὰ μεγάλα θαύματα, ποὺ ἔκανα εἰς αὐτοὺς καὶ ἔτσι νὰ μάθετε καλὰ ὅτι ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος».

Ἀνῆλθεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν εἰς τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ, παρουσιάσθησαν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ τοῦ εἶπαν· «Αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων· Ἕως πότε δὲν θέλεις νὰ ὑποχωρήσῃς εἰς ἐμέ; Ἄφησε ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, διὰ νὰ μὲ λατρεύσουν.

Τότε ὁ Μωϋσῆς συνοδευόμενος ἀπὸ τὸν Ἀαρὼν ἐμβῆκεν εἰς τὰ ἀνάκτορα καὶ ἀφοῦ ἐστάθησαν ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ τοῦ εἶπαν: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τῶν Ἑβραίων: Ἕως πότε θὰ ἀρνῆσαι νὰ μὲ σεβασθῇς καὶ νὰ ὑπολογίσῃς τοὺς λόγους μου; Ἄφησε τὸν λαόν μου τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν, διὰ νὰ μοῦ προσφέρουν τὴν λατρείαν των.

Ἐὰν ὅμως δὲν θελήσῃς νὰ ἀποστείλῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω αὔριον αὐτὴν τὴν ὥραν πολλὴν ἀκρίδα ἐπάνω εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας σου.

Διότι ἐὰν καὶ τώρα δὲν θελήσῃς νὰ ἀφήσῃς ἐλεύθερον τὸν λαόν μου, σοῦ προλέγω ὅτι τὴν ἰδίαν ὥραν αὔριον θὰ ρίξω ἐπάνω εἰς ὅλην τὴν ἐπικράτειάν σου πολλὴν ἀκρίδα.

Καὶ θὰ σκεπάσῃ αὐτὴ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇς νὰ ἴδῃς τὸ ἔδαφος. Αὐτὴ θὰ καταφάγῃ ὅ,τι ἀπέμεινεν εἰς τὴν χώραν σου, ὅ,τι χλωρὸ σᾶς ἀφῆκε ἡ χάλαζα. Θὰ καταφάγῃ καὶ κάθε δένδρον, τὸ ὁποῖον φυτρώνει εἰς τὴν χώραν σας.

Θὰ εἶναι τόσον πολλή, ὥστε θὰ σκεπάσῃ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς γῆς καὶ δὲν θὰ ἠμπορῇ κανεὶς νὰ ἰδῇ τὸ ἔδαφος. Θὰ καταφάγουν δὲ ὀτιδήποτε ἀπέμεινεν εἰς σᾶς μετὰ τὴν καταστροφήν, ποὺ ἐπέφερε τὸ χαλάζι. Θὰ καταφάγουν ὅλα τὰ δένδρα, ποὺ φυτρώνουν εἰς τὴν χώραν σας.

Ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ἀκρίδων θὰ γεμίσουν τὰ ἀνάκτορά σου, αἱ οἰκίαι τῶν αὐλικῶν σου καὶ ὅλαι αἱ οἰκίαι εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Γεγονότα τὰ ὁποῖα ποτὲ δὲν εἶδαν οἱ πατέρες σου, οὔτε οἱ προπάπποι αὐτῶν ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐγεννήθησαν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν μέχρι σήμερον, θὰ πραγματοποιηθοῦν αὔριον». Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς καὶ στραφεὶς ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ.

Θὰ γεμίσουν δὲ ἀπὸ τὴν ἀκρίδα τὰ ἀνάκτορά σου καὶ τὰ σπίτια τῶν αὐλικῶν σου, καθὼς καὶ ὅλα τὰ σπίτια τῶν Αἰγυπτίων εἰς ὅλην τὴν χώραν, πρᾶγμα ποὺ δεν εἶδαν νὰ συμβαίνῃ ποτὲ οἱ πατέρες σου, ἀλλ’ οὔτε καὶ οἱ προπάπποι των, ἀπὸ τὴν ἡμέραν ποὺ ἦλθαν εἰς τὴν γῆν αὐτήν, μέχρι σήμερον». Καὶ ἀφοῦ εἶπεν αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς ἐστράφη καὶ ἀνεχώρησεν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ.

Οἱ αὐλικοὶ τοῦ Φαραὼ εἶπαν τότε πρὸς αὐτόν· «ἕως πότε θὰ ἔχωμεν αὐτὸ τὸ βάσανο μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας; Στειλε τους ἐλευθέρους τοὺς ἀνθρώπους αὐτοὺς νὰ λατρεύσουν τὸν Θεόν των· ἢ θέλεις νὰ μάθῃς ὅτι κατεστράφη ἡ Αἴγυπτος καὶ ἔπειτα νὰ τοὺς ἀφήσῃς;»

Τότε οἱ αὐλικοὶ τοῦ Φαραὼ τοῦ εἶπαν: «Ἕως πότε θὰ συνεχίζεται αὐτὸ τὸ βάσανον; Ἀφησε ἐπὶ τέλους ἐλευθέρους τοὺς ἀνθρώπους νὰ ὑπάγουν, διὰ νὰ λατρεύσουν τὸν Θεόν των! Ἢ μήπως θέλεις νὰ πληροφορηθῇς ὅτι κατεστράφη ἐντελῶς ἡ Αἴγυπτος;»

Οἱ αὐλικοὶ τοῦ Φαραὼ τρομοκρατημένοι ἀπὸ τὰς μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης πληγὰς ὡδήγησαν πάλιν τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν πρὸς τὸν Φαραώ. Ὁ ὁποῖος καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε νὰ λατρεύσετε Κύριον τὸν Θεόν σας. Ἀλλὰ ποῖοι καὶ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ πορευθοῦν διὰ τὸν σκοπὸν αὐτόν;»

Μετὰ τὴν ἐπέμβασιν αὐτὴν τῶν αὐλικῶν, ἔφεραν πίσω εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ ἐκεῖνος τοὺς εἶπεν: «Ἐμπρὸς λοιπόν! Πηγαίνετε καὶ λατρεύσατε τὸν Κύριον καὶ Θεόν σας! Ποῖοι ὅμως καὶ ποῖοι συγκεκριμένους εἶναι αὐτοί, ποὺ θὰ ὑπάγουν;»

Ὁ Μωϋσῆς τοῦ ἀπήντησε· «θὰ πορευθῶμεν μαζῆ μὲ τοὺς νέους καὶ τοὺς γέροντας, μὲ τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας μας, μὲ τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια μας καὶ τοῦτο, διότι ἡ ἡμέρα αὐτὴ θὰ εἶναι ἑορτὴ Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας».

«Θὰ φύγωμεν ὅλοι», τοῦ ἀπαντᾷ ὁ Μωϋσῆς, «μαζὶ μὲ τοὺς νέους καὶ τοὺς γέροντας, τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας, τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια μας. Διότι δι’ ἠμᾶς αὐτὸ εἶναι ἑορτὴ Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας».

Ὁ Φαραὼ εἶπε πρὸς αὐτούς· «ἂς γίνῃ ὅπως εἴπατε, ὁ Κύριος ἂς εἶναι μαζῆ σας· ἐπειδὴ ἀφήνω σᾶς ἐλευθέρους νὰ ἀναχωρήσετε, μήπως σκέπτεσθε νὰ πάρετε μαζῆ σας καὶ τὰ παιδιά σας; Προσέξατε, διότι πιθανὸν νὰ κρύπτῃ κάποιαν πονηρίαν ἡ πάνδημος αὐτὴ ἀναχώρησίς σας. Ἴσως σκέπτεσθε νὰ δραπετεύσετε.

Τοὺς εἶπε τότε εἰρωνικῶς ὁ Φαραώ: «Ἂς γίνῃ ἔτσι, ὁ Κύριος μαζί σας! Ἐπειδὴ σᾶς δίδω τὴν ἄδειαν νὰ φύγετε, νομίζετε ὅτι ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε καὶ τὰ παιδιὰ καὶ ὅσας ἀποσκευὰς ἔχετε εἰς τὰ σπίτια σας; Βλέπετε ὅτι ἔχετε πονηρὸν σκοπὸν μέσα σας;

Ἀλλὰ δὲν θὰ γίνῃ ἔτσι ἡ ἀναχώρησίς σας. Ἂς πορευθοῦν μόνον οἱ ἄνδρες, καὶ αὐτοὶ ἂς λατρεύσουν τὸν Θεόν. Ἄλλωστε σεῖς οἱ ἴδιοι αὐτὸ ζητεῖτε». Ἐπειδὴ ὅμως ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἐπέμενον εἰς τὴν πρότασίν των, τοὺς ἐξεδίωξαν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ.

Ὄχι ἔτσι! Νὰ φύγουν μόνον οἱ ἄνδρες καὶ νὰ λατρεύσουν τὸν Θεόν. Αὐτὸ ἄλλως τε ζητεῖτε σεῖς οἱ ἴδιοι». Κατόπιν τῆς ἀποφάσεως αὐτῆς τοῦ Φαραὼ ἐξεδίωξαν ἀπὸ ἐμπρός του ὡς ἐνοχλητικοὺς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών.

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου πρὸς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου· θὰ ἀναβοῦν καὶ θὰ ἐπιπέσουν ἀκρίδες καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς χώρας, αἱ ὁποῖαι θὰ καταφάγουν κάθε χλόην τῆς γῆς καὶ κάθε καρπὸν δένδρου, ποὺ ἀφῆκεν ἡ χάλαζα».

Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἄπλωσε τὸ χέρι σου ἐπάνω ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ μὲ τὴν δύναμίν μου θὰ ἔλθη εἰς ὅλην τὴν χώραν ἀκρίδα. Αὐτὴ θὰ καταφάγῃ ὅλην τὴν βλάστησιν τῆς χώρας καὶ ὅλους τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ποὺ ἄφησε τὸ χαλάζι».

Ὕψωσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν ράβδον του εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ὁ Κύριος ἤγειρε νότιον ἄνεμον εἰς τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· ἔγινε πρωῒ καὶ ὁ νότιος ἄνεμος παρέσυρε τὰς ἀκρίδας,

Ὕψωσε τότε ὁ Μωϋσῆς τὸ ραβδί του πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀμέσως ὁ Κύριος ἐσήκωσε νότιον ἄνεμον εἰς τὴν Αἴγυπτον ὅλην ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα. Ἦλθε τὸ πρωῒ καὶ ὁ νότιος ἄνεμος ἐπῆρε μαζί του καὶ τὴν ἀκρίδα,

καὶ τὰς ἔφερεν εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον. Αὐταὶ δὲ ἐπέπεσαν καὶ ἐκάλυψαν ὅλην τὴν περιοχὴν τῆς Αἰγύπτου εἰς σμήνη ἀπειροπληθῆ. Οὐδέποτε προηγουμένως παρουσιάσθη τόση πολλὴ ἀκρὶς καὶ οὔτε μετὰ ταῦτα θὰ παρουσιασθῇ τόσον πλῆθος.

καὶ τὴν ἔφερεν ἐπάνω ἀπὸ ὅλην τὴν Αἴγυπτον καὶ ἔπεσε πολλὴ καὶ πυκνὴ ἀπ’ ἄκρου ἕως ἄκρου ὅλης τῆς χώρας. Ἦτο δὲ τόσον πολλὴ ἡ ἀκρίδα, ὥστε οὐδέποτε προηγουμένως ἐπαρουσιάσθη τέτοια ἀκρίδα, ἀλλ’ οὔτε καὶ θὰ γίνῃ κάτι παρόμοιόν ποτὲ εἰς τὸ μέλλον.

Τὰ σμήνη τῶν ἀκρίδων ἐσκέπασαν τὴν ὄψιν τῆς Αἰγύπτου καὶ κατεστράφη ἡ χώρα ἐκείνη, διότι αἱ ἀκρίδες κατέφαγον ὅλον τὸ χόρτον τῆς γῆς καὶ ὅλους τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ὅσα εἶχον ἀπομείνει ἀπὸ τὴν χάλαζαν. Καὶ δὲν ἔμεινε πλέον τίποτε τὸ χλωρὸν οὔτε εἰς τὰ δένδρα οὔτε εἰς τὰ χόρτα τῶν πεδιάδων καθ’ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ ἐσκέπασεν ἡ ἀκρίδα τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ ἐδάφους καὶ κατεστράφη ἡ χώρα. Κατέφαγεν ὅλα τὰ χόρτα τῆς γῆς καὶ ὅλους τοὺς καρποὺς τῶν δένδρων, ποὺ ἀπέμειναν μετὰ ἀπὸ τὸ χαλάζι. Δὲν ἔμεινε κανένα χλωρὸ κλαδὶ εἰς τὰ δένδρα, οὔτε χορτάρι εἰς τὰ λειβάδια εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἔστειλε τότε ἐσπευσμένως ὁ Φαραώ, ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «ἡμάρτησα ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας καὶ ἐνώπιόν σας.

Ἡ καταστροφὴ ἠνάγκασε τὸν Φαραὼ νὰ καλέσῃ ἐπειγόντως τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ νὰ τοὺς εἰπῃ ταπεινωμένος: «Ἀναγνωρίζω καὶ ὁμολογῶ ὅτι ἁμάρτησα καὶ ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας καὶ εἰς σᾶς.

Δεχθῆτε τὴν μετάνοιάν μου καὶ συγχωρήσατέ μου πάλιν τὴν παροῦσαν ἁμαρτίαν. Προσευχηθῆτε πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεόν σας, διὰ νὰ εὐδοκήσῃ καὶ ἀπομακρύνῃ ἀπὸ ἐμὲ αὐτὴν τὴν θανάσιμον καταστροφήν».

Σᾶς παρακαλῶ λοιπὸν νὰ συγχωρήσετε καὶ αὐτὴν τὴν φορὰν τὴν ἁμαρτίαν μου. Προσευχηθῆτε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σας καὶ ἂς ἀπομακρύνῃ ἀπὸ ἐμὲ αὐτὸ τὸ θανατικό».

Ἔφυγεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τὸ Φαραὼ καὶ προσηυχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Ἐπιεικὴς ὁ Μωϋσῆς ἐβγῆκεν ἀμέσως ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καὶ προσευχήθη πρὸς τὸν Θεόν.

Καὶ ὁ Κύριος ἤγειρεν ἄνεμον σφοδρὸν ἀπὸ τὴν Μεσόγειον θάλασσαν, ὁ ὁποῖος παρέσυρε τὴν ἀκρίδα καὶ τὴν ἔρριψεν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν, ὥστε καμμία ἀκρὶς δὲν ἀπέμεινεν εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ ὁ Κύριος ἔφερεν ἀμέσως ἄλλον ἄνεμον δυνατὸν ἀπὸ τὴν Μεσόγειον θάλασσαν καὶ αὐτὸς ἐσήκωσε τὰς ἀκρίδας καὶ τὰς ἔρριξεν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν. Καὶ δὲν ἀπέμεινεν οὔτε μία ἀκρίδα εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Ὁ Κύριος παρεχώρησε καὶ ἐσκληρύνθη πάλιν ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἀφῆκεν ἐλευθέρους τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ νὰ ἀναχωρήσουν.

Ὁ Κύριος ὅμως ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ καὶ πάλιν ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ ἔτσι δὲν ἔδωσε τὴν ἄδειαν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας διὰ νὰ φύγουν.

Ὁ Κύριος εἶπεν εἰς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἂς ἀπλωθῆ σκότος εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου· πυκνό, ψηλαφητὸ σκοτάδι».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἀπλωσε τὸ χέρι σου πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ ἂς γίνῃ σκοτάδι εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, σκοτάδι πυκνό, ψηλαφητό».

Ἥπλωσεν ὁ Μωϋσῆς τὴν χεῖρα του εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἔγινε κατ’ ἀρχὰς ἐλαφρὸ σκοτάδι, ἔπειτα βαθὺ σκοτάδι καὶ θύελλα εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας.

Ἐτέντωσε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι πρὸς τὸν οὐρανὸν καὶ ἔγινε σκοτάδι σὰν πυκνὴ ὁμίχλη, καταχνιὰ καὶ θύελλα εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον ἐπὶ τρεῖς συνεχεῖς ἡμέρας.

Ἐξ αἰτίας τοῦ πυκνοτάτου αὐτοῦ σκότους κανεὶς δὲν εἶδεν οὔτε τὸν πλησίον ἀδελφόν του καὶ κανεὶς δὲν ἐσηκώθη ἀπὸ τὴν κλίνην του κατὰ τὰς τρεῖς αὐτὰς ἡμέρας. Μόνον δὲ εἰς τὴν περιοχήν, εἰς τὴν ὁποίαν κατοικοῦσαν οἱ Ἰσραηλῖται, ἦτο φῶς καὶ εἰς ὅλα τὰ ἔργα, μὲ τὰ ὁποῖα ἠσχολοῦντο.

Ἐπειδὴ δὲ τὸ σκοτάδι ἦτο πυκνότατον, δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἰδῃ κανεὶς οὔτε τὸν ἀδελφόν του, ποὺ ἦτο δίπλα του, ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας. Τὰς τρεῖς αὐτὰς ἡμέρας ἐπίσης δὲν ἐσηκώθη κανεὶς ἀπὸ τὸ κρεββάτι του. Εἰς ὅλους ὅμως τοὺς Ἰσραηλίτας, παντοῦ ὅπου κατεγίνοντο μὲ τὰ ἔργα των, ὑπῆρχε φῶς.

Ἐκάλεσε πάλιν ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε ὅπου θέλετε, λατρεύσατε Κύριον τὸν Θεόν σας, πάρετε μαζῆ σας καὶ τὰ παιδιά σας, ἀλλὰ τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια σας θὰ τὰ ἀφήσετε ἐδῶ».

Τότε ὁ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ εἶπε: «Πηγαίνετε. Ἔχετε τὴν ἄδειαν νὰ φύγετε, διὰ νὰ προσφέρετε τὴν λατρείαν σας εἰς τὸν Κύριον, τὸν Θεόν σας. Νὰ ἀφήσετε ὅμως ἐδῶ τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια. Ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε καὶ τὰ παιδιὰ μὲ τὰς ἀποσκευάς σας».

Τοῦ εἶπε τότε ὁ Μωϋσῆς· «ὄχι μόνον θὰ πάρωμε μαζῆ μας τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια μας, ἀλλὰ καὶ σὺ ὁ ἴδιος θὰ μᾶς δώσῃς ζῶα διὰ τὰ ὁλοκαυτώματά μας καὶ διὰ τὰς ἄλλας θυσίας, τὰς ὁποίας θὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας.

Καὶ ὁ Μωϋσῆς τοῦ εἶπε: «Χρειάζεται καὶ σὺ ὁ ἴδιος νὰ μᾶς δώσῃς ζῶα, διὰ νὰ ἔχωμεν ἀρκετὰ διὰ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, ποὺ θὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας!

Λοιπὸν καὶ τὰ ζῶα μας θὰ ἔλθουν μαζῆ μας, καὶ δὲν θὰ ἀφήσωμεν οὔτε ἕνα νύχι των. Διότι ἀπὸ αὐτὰ τὰ ζῶα θὰ πάρωμεν, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Θεόν μας. Ἡμεῖς, ἄλλωστε, δὲν γνωρίζομεν ποῖα ζῶα θὰ προσφέρωμεν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Θεόν μας, ἕως ὅτου φθάσωμεν ἐκεῖ, ὅπου θὰ πρασφερθῇ ἡ θυσία».

Θὰ πάρωμεν μαζί μας ὅλα τὰ ζῶα μας καὶ δὲν θὰ ἀφήσωμεν οὔτε νύχι ἀπὸ αὐτά. Διότι ἀπὸ αὐτὰ θὰ διαλέξωμεν, διὰ νὰ προσφέρωμεν θυσίας εἰς τὸν Κύριον, τὸν Θεόν μας. Ἕως ὅτου ὅμως φθάσωμεν ἐκεῖ εἰς τὸν τόπον τῆς λατρείας, δὲν γνωρίζομεν ποία ζῶα θὰ ζητήσῃ ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς μας, νὰ τοῦ προσφέρωμεν θυσίαν. Χρειάζονται λοιπὸν ὅλα».

Ὁ Κύριος παρεχώρησε καὶ πάλιν νὰ σκληρυνθῇ διὰ τὴν κακότητά της ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραώ, ὁ ὁποῖος καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ἐπέτρεψε δὲ ὁ Κύριος καὶ ἐσκληρύνθη καὶ πάλιν ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ ἀφήσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν.

Γεμᾶτος δὲ ὀργὴν ἐφώναξε πρὸς τὸν Μωϋσῆν «φύγε ἀπὸ ἐμπρός μου. Πρόσεχε, μήπως τυχὸν καὶ θελήσῃς νὰ ξαναδῇς τὸ πρόσωπόν μου. Τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ τολμήσῃς νὰ παρουσιασθῇς ἐμπρός μου, θὰ θανατωθῇς».

Εἶπε μάλιστα ὠργισμένος ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Φύγε ἀπὸ ἐμπρός μου! Πρόσεχε, μὴ ἐπιχειρήσῃς νὰ ἀντικρύσης ἄλλην φορὰν τὸ πρόσωπόν μου! Θὰ ἀποθάνῃς τὴν ἰδίαν ἡμέραν ποὺ θὰ ἐμφανισθῇς ἐμπρός μου».

Ὁ Μωϋσῆς μὲ δικαίαν ἀγανάκτησιν τοῦ ἀπήντησε· «τὸ εἶπες! Δὲν θὰ παρουσιασθῶ πλέον ἐνώπιόν σου».

Καὶ ὁ Μωϋσῆς τοῦ ἀπαντᾷ: «Ὅπως τὸ εἶπες θὰ γίνῃ. Δὲν πρόκειται νὰ ἐμφανισθῶ ἄλλην φορὰν ἐμπρός σου».

Ἔπειτα ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτὰ εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «μίαν ἀκόμη πληγὴν θὰ ἐπιφέρω ἐγὼ ἐναντίον τοῦ Φαραὼ καὶ τῆς Αἰγύπτου, καὶ μετὰ ταῦτα θὰ σᾶς ἀφήσῃ ἐλευθέρους νὰ φύγετε ἀπὸ ἐδῶ. Ὅταν δὲ θὰ σᾶς ἀποστείλῃ, θὰ σᾶς ἀφήσῃ νὰ φύγετε μὲ ὅλα τὰ ὑπάρχοντά σας.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Μίαν ἀκόμη τιμωρίαν θὰ ἐπιφέρω εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τὴν Αἴγυπτον καὶ μετὰ ταῦτα θὰ σᾶς ἀφήσῃ νὰ φύγετε ἀπὸ ἐδῶ. Ὅταν δὲ τελικῶς σᾶς ἀφήσῃ ἐλευθέρους, θὰ σᾶς ἐξαποστείλῃ ἐπειγόντως μὲ ὀτιδήποτε ἔχετε.

Λάλησε λοιπὸν κρυφίως εἰς τὰ αὐτιὰ τοῦ λαοῦ σου καὶ εἰπὲ εἰς αὐτοὺς νὰ ζητήσῃ ὁ καθένας ἀπὸ τὸν γείτονά του Αἰγύπτιον ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ σκεύη καὶ ἰματιαμόν».

Εἰδοποίησε λοιπὸν κρυφά, χωρὶς νὰ τὸ ἀκούσουν οἱ Αἰγύπτιοι, τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ἂς ζητήσῃ ὁ καθεὶς ἀπὸ τὸν γείτονά του Αἰγύπτιον σκεύη ἀσημένια καὶ χρυσά, καθὼς καὶ ἐνδύματα».

Ἔδωκεν ὁ Κύριος αὐτὴν τὴν χάριν εἰς τὸν λαόν του ἀπέναντι τῶν Αἰγυπτίων, ὥστε ἐκεῖνοι ἔδωσαν εἰς αὐτοὺς ὅσα τοὺς ἐχρειάζοντο. Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἀνεδείχθη μέγας, πολὺ μέγας καὶ ἔνδοξος ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων, ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν αὐτοῦ.

Ὁ δὲ Κύριος ἔδωκε χάριν εἰς τὸν λαόν του ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων καὶ αὐτοὶ τοὺς ἔδωσαν ὅσα ἐζήτησαν. Ὁ δὲ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὁ Μωϋσῆς, ἀνεδείχθη πολὺ μεγάλη προσωπικότης ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ καὶ ἐνώπιον τῶν αὐλικῶν του.

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Φαραώ· «αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· Κατὰ τὸ μεσονύκτιον εἰσέρχομαι εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Εἶπε λοιπὸν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὸν Φαραώ: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Περὶ τὰ μεσάνυκτα ἐγὼ ὁ Κύριος θὰ περάσω μέσα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Καὶ θὰ ἀποθάνῃ κάθε πρωτότοκον εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὸ πρωτότοκον τοῦ Φαραώ, ὁ ὁποῖος, κάθεται εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἕως τὸ πρωτότοκον τῆς δούλης ἡ ὁποία κάθεται εἰς τὸν χειρόμυλόν της, καὶ μέχρι τὸ πρωτότοκον παντὸς ζώου.

Καὶ θὰ πεθάνῃ ἀμέσως κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ τὸν πρωτότοκον υἱὸν τοῦ Φαραώ, ποὺ κάθεται εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον του, μέχρι τὸν πρωτότοκον τῆς πτωχῆς δούλης, ποὺ εἶναι δίπλα εἰς τὸν κοπιαστικὸν χερόμυλον καὶ ἕως τὸ πρωτογέννητον κάθε ζώου.

Ἐξ αἰτίας τοῦ θανάτου τῶν πρωτοτόκων θὰ γίνῃ μεγάλη γοερὰ κραυγὴ καθ’ ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, τέτοια, ὁποία δὲν ἔγινε μέχρι τώρα καὶ οὔτε θὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον.

Θὰ γίνῃ τότε εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον θρῆνος καὶ κοπετός. Θὰ εἶναι δὲ πολὺ μεγάλη ἡ πένθιμη κραυγή. Σὰν αὐτὴν οὔτε ἔγινε ποτέ, οὔτε πρόκειται νὰ γίνῃ εἰς τὸ μέλλον.

Μεταξὺ ὅμως τῶν Ἰσραηλιτῶν οὔτε κύων δὲν θὰ μουρμουρίσῃ μὲ τὴν γλῶσσαν του. Θὰ ἐπικρατήσῃ ἀπόλυτος ἠρεμία ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Αὐτὰ δὲ ὅλα θὰ γίνουν, διὰ νὰ γνωρίσῃς πόσα θαύματα κάμνει ὁ Θεὸς διὰ νὰ δοξάσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπέναντι τῶν Αἰγυπτίων.

Μεταξὺ ὅμως τῶν Ἰσραηλιτῶν θὰ ἐπικρατῆ ἀπόλυτος ἠρεμία. Οὔτε σκυλὶ δὲν θὰ γρύξῃ εἰς ἄνθρωπον ἢ εἰς ζῶον. Καὶ θὰ γίνῃ αὐτό, διὰ νὰ γνωρίσῃς, βασιλεῦ, πόσα ἐκπληκτικὰ ἔργα ἐπιτελεῖ ὁ Κύριος, διὰ να δοξάσῃ καὶ ξεχωρίσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ὅλοι οἱ δοῦλοι σου θὰ ἔλθουν πρὸς ἐμέ, θὰ μὲ προσκυνήσουν καὶ θὰ εἴπουν: Ἀναχώρησε ἀπὸ τὴν χώραν μας σὺ καὶ ὅλος ὁ λαός, τοῦ ὁποίου εἶσαι ἀρχηγός. Καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἀναχωρήσω ἐλεύθερος πλέον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον». Γεμᾶτος δὲ ἱερὰν ἀγανάκτησα ἐξῆλθεν ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραώ.

Τότε ὅλοι αὐτοὶ οἱ δοῦλοι σου, ποὺ εἶναι γύρω σου, θὰ κατεβοῦν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα, θὰ ἔλθουν νὰ μὲ εὔρουν καὶ ἀφοῦ με προσκυνήσουν θὰ εἰποῦν: «Φύγετε γρήγορα σὺ καὶ ὅλος ὁ λαός σου, τοῦ ὁποίου εἶσαι σὺ ὁ ἀρχηγός!» Καὶ μετὰ ταῦτα θὰ ἀναχωρήσω ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον». Ἀφοῦ εἶπεν αὐτὰ ὁ Μωϋσῆς, ἐβγῆκεν ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα γεμᾶτος ἱερὰν ἀγανάκτησιν διὰ τὴν πεισματικὴν ἀμετανοησίαν τοῦ Φαραώ.

Εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν· «Δὲν θὰ σᾶς ἀκούσῃ καὶ πάλιν ὁ Φαραώ· ὥστε ἐγὼ θὰ ἀναγκασθῶ νὰ πληθύνω ἀκόμη περισσότερον τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα εἰς τὴν Αἴγυπτον».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Δὲν πρόκειται νὰ σᾶς ἀκούσῃ καὶ νὰ δεχθῇ τὸ αἴτημά σας ὁ Φαραώ, διὰ νὰ κάμω ἔτσι καὶ ἐγὼ εἰς τὴν Αἴγυπτον πολὺ περισσότερα τέρατα καὶ σημεῖα, ποὺ φανερώνουν τὴν δύναμίν μου».

Ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαμαν ὅλα αὐτὰ τὰ καταπληκτικὰ σημεῖα καὶ τέρατα εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ἐναντίον τοῦ Φαραώ. Ὁ δὲ Κύριος παρεχώρησε νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία τοῦ Φαραώ, ὁ ὁποῖος καὶ δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὴν θείαν ἐντολὴν νὰ ἀποστείλῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Μωϋσῆς λοιπὸν καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔκαναν ὅλα αὐτὰ τὰ θαύματα τοῦ Θεοῦ, ποὺ προκαλοῦν ἔκπληξιν καὶ φόβον, εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τοῦ Φαραώ. Ὁ Κύριος ὅμως ἐπέτρεψε νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἠθέλησε νὰ συγκατατεθῇ καὶ νὰ ἀφήσῃ ἐλευθέρους τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Εἶπεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών, ὅταν ἀκόμη ἦσαν εἰς τὴν Αἴγυπτον·

Ὠμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ Ἀαρών, ἐνῷ ἀκόμη εὑρίσκοντο εἰς τὴν Αἴγυπτον, καὶ εἶπεν:

«ὁ μὴν αὐτὸς θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἡ ἀρχὴ τῶν ἄλλων μηνῶν, ὁ πρῶτος μεταξὺ τῶν μηνῶν τοῦ ἔτους.

«Ὁ μῆνας αὐτὸς θὰ εἶναι διὰ σᾶς ἡ ἀρχὴ τῶν ἄλλων μηνῶν, ὁ πρῶτος ἀπὸ τοὺς μῆνας τοῦ ἔτους.

Λάλησε πρὸς ὅλον τὸ πλῆθος τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἰπὲ εἰς αὐτούς· Τὴν δεκάτην αὐτοῦ τοῦ μηνὸς θὰ πάρῃ κάθε οἰκογενειάρχης ἀνὰ ἓν πρόβατον διὰ τὴν οἰκογένειάν του, διὰ τὴν οἰκίαν του.

Νὰ ὁμιλήσετε πρὸς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ νὰ τοὺς εἰπῆτε τὰ ἑξῆς: Τὴν δεκάτην ἡμέραν αὐτοῦ τοῦ μηνὸς νὰ προμηθευθοῦν ὅλοι οἱ οἰκογενειάρχαι ἀπὸ ἕνα πρόβατον διὰ τὴν οἰκογένειάν των, ἕνα πρόβατον ὁ καθένας διὰ τὸ σπίτι του.

Ἐὰν δὲ τὰ μέλῃ τῆς οἰκογενείας του εἶναι ὀλίγα, ὥστε νὰ μὴ ἠμποροῦν νὰ φάγουν τὸ πρόβατον, ὁ οἰκογενειάρχης θὰ προσκαλέσῃ ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ γείτονός του ἀνάλογον ἀριθμὸν ἀνθρώπων, εἰς ἕκαστον ἀπὸ τῶν ὁποίων θὰ ὑπολογισθῇ ἡ ἀνάλογος μερὶς ἀπὸ τὸ πρόβατον.

Ἐὰν ὅμως μία οἰκογένεια εἶναι ὀλιγομελὴς καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ φάγουν ἕνα ὁλόκληρον πρόβατον, ἂς συνεταιρισθοῦν μὲ τὴν πλησιεστέραν των γειτονικὴν οἰκογένειαν ἀναλόγως τοῦ ἀριθμοῦ τῶν προσώπων. Θὰ ὑπολογίσετε τὸ πρόβατον συμφώνως πρὸς τὴν ποσότητα, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ φάγῃ καθένας.

Τὸ πρόβατον θὰ εἶναι ἀρτιμελές, χωρὶς σωματικὴν τινα βλάβην, ἀρσενικὸν ἑνὸς ἔτους. Ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε ἢ ἀμνὸν ἢ ἐρίφιον.

Τὸ πρόβατόν σας πρέπει νὰ εἶναι ἀρτιμελές, νὰ μὴ ἔχῃ καμμίαν σωματικὴν βλάβην, νὰ εἶναι ἐπίσης ἀρσενικὸν καὶ ἡλικίας ἑνὸς ἔτους. Ἠμπορεῖτε νὰ πάρετε ἢ ἀρνὶ ἢ κατσίκι.

Τοῦτο θὰ διατηρηθῇ ἐν ζωῇ μέχρι τῆς δεκάτης τετάρτης τοῦ μηνός, ὁπότε ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται θὰ σφάξουν αὐτὸ κατὰ τὴν ἑσπέραν τῆς ἡμέρας αὐτῆς.

Πρέπει δὲ νὰ διατηρηθῇ ζωντανὸν μέχρι τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν αὐτοῦ τοῦ μηνὸς καὶ τότε θὰ τὸ σφάξουν ὅλοι μαζὶ οἱ Ἰσραηλῖται τὸ βράδυ.

Οἱ οἰκογενειάρχαι θὰ πάρουν ἀπὸ τὸ αἷμα τοῦ σφαγίου αὐτοῦ καὶ θὰ θέσουν εἰς τοὺς δύο παραστάτας καὶ εἰς τὸ ἀνώφλιον τῶν θυρῶν τῶν οἰκιῶν των, ἐντὸς τῶν ὁποίων αὐτοὶ θὰ φάγουν τὸν ἀμνὸν ἢ τὸ ἐρίφιον.

θὰ πάρουν κατόπιν ἀπὸ τὸ αἷμα του καὶ θὰ ἀλείψουν τὰς δύο παραστάδας καὶ τὸ ἀνώφλι τῆς πόρτας, εἰς τὰ σπίτια ὅπου θὰ φάγουν τὰ πρόβατα.

Θὰ φάγουν δὲ τὸ κρέας κατὰ τὴν νύκτα αὐτήν, ψημένον εἰς τὴν φωτιά. Θὰ τὸ φάγουν μὲ ἄζυμον ἄρτον καὶ πικρὰ χόρτα.

Θὰ φάγουν δὲ τὰ κρέατα κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην. Θὰ τὰ φάγουν ψημένα εἰς τὴν φωτιὰν μὲ ἄζυμον ψωμὶ καὶ πικρὰ χόρτα.

Δὲν θὰ φάγετε τὸ κρέας ὠμὸν ἢ, βραστὸν ἀλλὰ ψημένον εἰς τὴν φωτιάν. Καὶ θὰ φάγετε ὅλον τὸν ἀμνὸν καὶ τὸ κεφάλι καὶ τὰ πόδια καὶ τὰ ἐντόσθια.

Δὲν θὰ φάγετε κάτι ἀπὸ αὐτὰ ὠμὸν ἢ βρασμένον εἰς τὸ νερό, ἀλλὰ τὸ κάθε τὶ ψημένον εἰς τὴν φωτιὰν καὶ τὸ κεφάλι μαζὶ μὲ τὰ πόδια καὶ τὰ ἐντόσθια.

Ἕως τὸ πρωῒ τίποτε δὲν θὰ ἀφήσετε ἀπὸ αὐτὸ καὶ ὀστοῦν δὲν θὰ συντρίψετε ἀπὸ αὐτό. Ἐὰν ὅμως καὶ μείνῃ κάτι μέχρι τὸ πρωΐ, θὰ τὸ καύσετε εἰς τὴν φωτιάν.

Δὲν θὰ ἀφήσετε τίποτε ἀπὸ τὸ πρόβατον μέχρι τὸ πρωῒ καὶ δὲν θὰ σπάσετε οὔτε ἕνα κόκκαλόν του. Ὀτιδήποτε δὲ θὰ ἀπομείνῃ μέχρι τὸ πρωῒ θὰ τὸ καύσετε εἰς τὴν φωτιάν.

Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον θὰ τὸ φάγετε· ἡ μέση σας θὰ εἶναι ζωσμένη, τὰ ὑποδήματά σας φορεμένα εἰς τὰ πόδια σας καὶ αἱ ράβδοι εἰς τὰ χέρια σας. Θὰ φᾶτε αὐτὸ βιαστικά. Αὐτὸ εἶναι Πάσχα (= Διάβασις) Κυρίου.

Θὰ φάγετε δὲ τὸ πρόβατον ὡς ἐξῇς: Ἡ μέση σας θὰ εἶναι ζωσμένη, θὰ φοράτε εἰς τὰ πόδια σας τὰ ὑποδήματά σας καὶ θὰ κρατᾶτε εἰς τὰ χέρια σας τὰ ραβδιά, ἕτοιμοι πρὸς ἀναχώρησιν. Καὶ θὰ τὸ φάγετε γρήγορα - γρήγορα, εἰς τὸ πόδι. Εἶναι Πάσχα πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου.

Διότι κατὰ τὴν νύκτα αὐτὴν θὰ περάσω τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ θὰ θανατώσω κάθε πρωτότοκον τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως ζώου καὶ θὰ ἐκδικηθῶ ὅλους τοὺς ψευδεῖς θεοὺς τῶν Αἰγυπτίων. Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ Θεός.

Κατὰ τὴν νύκτα αὐτὴν θὰ περάσω ἐγὼ μέσα ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ θὰ θανατώσω κάθε πρωτότοκον, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Θὰ ταπεινώσω καὶ θὰ ἐκδικηθῶ μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὅλους τοὺς ψευδεῖς θεοὺς τῶν Αἰγυπτίων. Ἐγὼ καὶ μόνον εἶμαι ὁ Κύριος!

Τὸ αἷμα τοῦτο τοῦ ἀμνοῦ εἰς τὰς οἰκίας σας, εἰς τὰς ὁποίας μένετε, θὰ εἶναι σημεῖον δι’ ἐμέ. Θὰ ἴδω τὸ αἷμα τοῦτο, θὰ σᾶς προφυλάξω ἀπὸ τὴν τιμωρίαν καὶ δὲν θὰ σᾶς κτυπήσῃ ἡ θανατικὴ πληγὴ, ὅταν ἐγὼ θὰ κτυπῶ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Τὸ δὲ αἷμα τοῦ προβάτου θὰ εἶναι σὰν σημάδι εἰς τὰ σπίτια, ὅπου θὰ εὑρίσκεσθε. Θὰ ἴδω τὸ αἷμα καὶ θὰ σᾶς προστατεύσω. Δὲν θὰ σᾶς ἐγγίσῃ τὸ θανατηφόρον κτύπημα, ὅταν θὰ τιμωρῶ τὴν Αἴγυπτον.

Τὴν ἡμέραν αὐτὴν τοῦ Πάσχα πρέπει νὰ τὴν ἐνθυμῆσθε πάντοτε. Θὰ τὴν καθιερώσετε ὡς ἑορτὴν πρὸς τιμὴν καὶ δόξαν τοῦ Κυρίου εἰς ὅλας τὰς διὰ μέσου τῶν αἰώνων γενεάς σας. Θὰ τὴν ὁρίσετε καὶ θὰ τὴν ἑορτάζετε ὡς αἰώνιον ἀπαράβατον νόμον.

Θὰ εἶναι δὲ διὰ σᾶς ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἰς ἀνάμνησιν τῶν ὅσων ἔχω κάμει πρὸς χάριν σας. Πρέπει νὰ τὴν ἑορτάζετε εἰς τὸ ἑξῆς σὰν ἑορτὴν ἀφιερωμένην εἰς ἐμὲ τὸν Κύριον εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας. Θὰ τηρῆτε αὐτὴν τὴν ἑορτὴν ὡς νόμον αἰώνιον καὶ ἀπαράβατον.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ τρώγετε ἄζυμα, ψωμὶ χωρὶς προζύμι. Ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν θὰ ἐξαφανίζετε ἀπὸ τὸ σπίτι σας κάθε ἔνζυμον ἄρτον. Ὅποιος θὰ φάγῃ ἔνζυμον ἄρτον (ψωμὶ ζυμωμένο μὲ προζύμι) ἀπὸ τὴν πρώτην μέχρι τὴν ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ Πάσχα θὰ ἐξολοθρευθῇ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ μέσου τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας θὰ τρώγετε ψωμὶ χωρὶς προζύμι. Ἀπὸ δὲ τὴν πρώτην ἡμέραν θὰ ἑξαφανίσετε τὸ προζύμι ἀπὸ τὰ σπίτια σας. Ὁποιοσδήποτε θὰ φάγῃ ψωμὶ μὲ προζύμι καθ’ ὅλον τὸ διάστημα ἀπὸ τῆς πρώτης ἕως τῆς ἑβδόμης ἡμέρας θὰ ἀποκοπῇ καὶ θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ Ἰσραήλ.

Ἡ πρώτη ἡμέρα θὰ θεωρηθῇ καὶ θὰ κληθῇ ἁγία καὶ ἐπίσημος, ὅπως ἐπίσης ἁγία καὶ ἐπίσημος θὰ εἶναι καὶ ἡ ἑβδόμη ἡμέρα. Κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα δὲν θὰ ἐπιδοθῆτε εἰς ἔργα, ποὺ ἀπαιτοῦν ὁλόκληρον τὴν φροντίδα σας, πλὴν μόνον εἰς ἐκεῖνα ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὴν συντήρησίν σας. Αὐτὰ μόνον τὰ ἔργα θὰ κάμνετε.

Ἡ πρώτη ἀπὸ αὐτὰς τὰς ἡμέρας θὰ ὁρισθῇ ὡς ἡμέρα ἁγία ἀφιερωμένη εἰς τὴν λατρείαν τοῦ Κυρίου. Καὶ τὴν ἑβδόμην ἐπίσης ἡμέραν θὰ τὴν ἔχετε ἁγίαν, ἀφιερωμένην εἰς τὸν Κύριον. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ ἀπολύτως ἀπαραίτητα ἔργα διὰ τὴν συντήρησιν κάθε ἀνθρώπου, δὲν θὰ κάνετε κατὰ τὰς ἡμέρας αὐτὰς κανένα ἔργον, ποὺ ἐπιθυμεῖτε καὶ εἰς τὸ ὁποῖον ἀφοσιώνεσθε.

Θὰ φυλάξετε αὐτὴν τὴν ἐντολὴν διὰ τὴν ἑορτήν του Πάσχα, διότι κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν θὰ ἀπελευθερώσω τὴν δύναμίν σας καὶ θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, καὶ θὰ καθιερώσετε τὴν ἡμέραν αὐτὴν εἰς ὅλας τὰς γενεάς σας ὡς παντοτεινὴν ἑορτήν.

Θὰ τηρήσετε ὁπωσδήποτε τὴν ἐντολὴν αὐτὴν διὰ τὴν ἑορτήν. Διότι κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν θὰ βγάλω ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ὅλους σας μὲ ὅλην τὴν δύναμίν σας. Καὶ θὰ ὁρίσετε τὴν ἡμέραν αὐτὴν τῆς ἑορτῆς ὡς αἰώνιον θεσμὸν εἰς τὰς γενεὰς σας.

Θὰ ἀρχίσετε νὰ τρώγετε ἄζυμα ἀπὸ τὴν ἑσπέραν ποὺ ἀρχίζει ἡ δεκάτη τετάρτη τοῦ πρώτου μηνὸς μέχρι τῆς ἑσπέρας τῆς εἰκοστῆς πρώτης τοῦ αὐτοῦ μηνός.

Θὰ ἀρχίζετε νὰ τρώγετε ψωμιὰ χωρὶς προζύμι ἀπὸ τὸ βράδυ μὲ τὴν ἀρχὴν τῆς δεκάτης τετάρτης ἡμέρας τοῦ πρώτου μηνὸς καὶ μέχρι τὸ βράδυ τῆς εἰκοστῆς πρώτης ἡμέρας τοῦ ἰδίου μηνός.

Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας δὲν θὰ εὑρεθῇ ἔνζυμος ἄρτος εἰς τὰς οἰκίας σας. Ὅποιος δὲ φάγῃ ἔνζυμον ἄρτον, θὰ ἐξολοθρευθῇ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἐκ μέσου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, εἴτε ὡς ξένος παρεπιδημεῖ εἰς τὴν χώραν σας εἴτε ἀνήκει εἰς τοὺς ἐντοπίους.

Προσέχετε! Ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας δὲν πρέπει νὰ εὑρεθῇ προζύμι εἰς τὰ σπίτια σας. Ὁποιοσδήποτε θὰ φάγῃ ζυμωτὸν ψωμί, νὰ ξεύρετε ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εἴτε εἶναι ξένος καὶ πάροικος, εἴτε ἐντόπιος κάτοικος θὰ ἀποκοπῇ καὶ θὰ ἐξολοθρευθῇ ἐκ μέσου τοῦ Ἰσραήλ.

Τίποτε τὸ ἐνζυμον δὲν θὰ φάγετε. Εἰς ὅλας δὲ τὰς κατοικίας σας θὰ τρώγετε ἄζυμον ἄρτον».

Ὀτιδήποτε ἔχει προζύμι δὲν θὰ τὸ φάγετε. Μόνον ψωμιὰ χωρὶς προζύμι θὰ τρώγετε, ὅπου θὰ εὑρεθῆτε καὶ κατοικήσετε».

Προσεκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς ὅλην τὴν γερουσίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τοὺς εἶπε· «πηγαίνετε καὶ πάρετε ὁ καθένας διὰ τὴν οἰκογένειάν του ἀνὰ ἓν πρόβατον καὶ θυσιάσατε τὸν πασχάλιον αὐτὸν ἀμνόν.

Κατόπιν τούτου ὁ Μωϋσῆς συνεκάλεσεν ὅλην τὴν γερουσίαν τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ τοὺς εἶπε: «Πηγαίνετε καὶ πάρετε ἀναλόγως πρὸς τὴν οἰκογένειάν του ὁ καθεὶς ἀπὸ ἕνα πρόβατον καὶ νὰ τὸ σφάξετε, διὰ νὰ ἑορτάσετε τὸ Πάσχα.

Θὰ λάβετε δέσμην ἀπὸ ὕσσωπον θὰ βυθίσετε αὐτὴν εἰς τὸ αἷμα, ποὺ θὰ τὸ ἔχετε ἐντὸς δοχείου πλησίον τῆς θύρας. θὰ ἀλείψετε τὸ ἀνώφλιον τῆς θύρας καὶ τοὺς δύο παραστάτας αὐτῆς μὲ τὸ αἷμα, ποὺ θὰ εἶναι πλησίον εἰς τὴν θύραν. Κανεὶς δὲ ἀπὸ σᾶς δὲν θὰ βγῇ ἀπὸ τὴν θύραν τοῦ σπιτιοῦ του μέχρι τῆς πρωΐας.

Θὰ πάρετε ἐπίσης καὶ μίαν δεσμίδα ἀπὸ κλαδιὰ ὑσσώπου καὶ ἀφοῦ τὴν βουτήσετε εἰς τὸ αἷμα, ποὺ θὰ τὸ ἔχετε κοντὰ εἰς τὴν θύραν μέσα εἰς δοχεῖον, νὰ ἀλείψετε μὲ τὸ αἷμα αὐτὸ τὸ ἀνώφλι καὶ τὰς δύο παραστάδας τῆς θύρας. Προσέξετε ὅμως νὰ μὴ βγῇ κανείς σας ἀπὸ τὴν θύραν τοῦ σπιτιοῦ του μέχρι τὸ πρωΐ.

Διότι θὰ διέλθῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ θανατώσῃ τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων. Θὰ ἴδῃ δὲ τὸ αἷμα εἰς τὸ ἀνώφλιον καὶ εἰς τοὺς δύο παραστάτας τῆς θύρας καὶ θὰ προσπεράσῃ ὁ Κύριος τὴν θύραν σας. Δὲν θὰ ἀφήσῃ τὸν ἐξολοθρευτὴν ἄγγελον νὰ εἰσέλθῃ εἰς τὰς οἰκίας σας καὶ νὰ πλήξῃ διὰ θανάτου.

Πρόκειται νὰ περάσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ τὰ σπίτια, διὰ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς Αἰγυπτίους. Καὶ θὰ ἰδῇ τὸ αἷμα, ποὺ θὰ εἶναι εἰς τὸ ἀνώφλι καὶ τὰ δύο πρεβάζια τῆς θύρας καὶ θὰ προσπεράσῃ τὴν θύραν ἐκείνην ὁ Κύριος καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ εἰς τὸν ἄγγελον, ποὺ θὰ ἔχῃ ἀναλάβει τὴν ἐκτέλεσιν τῆς θανατικῆς τιμωρίας, νὰ ἐμβῇ εἰς τὰ σπίτια σας καὶ νὰ θανατώσῃ τὰ πρωτότοκά σας.

Θὰ φυλάξετε αὐτὴν τὴν ἐντολὴν ὡς νόμον ἀπαράβατον διὰ τὸν ἑαυτόν σας καὶ τοὺς ἀπογόνους σας εἰς τοὺς αἰῶνας.

Προσέξατε! Πρέπει νὰ τηρήσετε τὴν ἐντολὴν αὐτὴν ὡς νόμον αἰώνιον διὰ σᾶς καὶ τοὺς ἀπογόνους σας.

Ὅταν δὲ εἰσέλθετε εἰς τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος, καθὼς ἔχει ὑποσχεθῆ, θὰ σᾶς δώσῃ, θὰ φυλάξετε τὴν ἑορτὴν αὐτήν.

Τότε δὲ ποὺ θὰ ἐμβῆτε εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν ὁπωσδήποτε θὰ σᾶς χαρίσῃ ὁ Κύριος, ἐφ’ ὅσον τὸ εἶπεν Ἐκεῖνος ποὺ εἶναι ἀπολύτως ἀξιόπιστος, νὰ τηρήσετε ἐπακριβῶς τὸ τυπικὸν αὐτῆς τῆς ἑορτῆς.

Ὅταν δὲ σᾶς ἐρωτοῦν τὰ παιδιά σας, τί εἶναι καὶ τί σημαίνει αὐτὴ ἡ ἑορτή;

Καὶ ὅταν θὰ σᾶς ἐρωτοῦν τὰ παιδιά σας: Τί νόημα ἔχει αὐτὴ ἡ ἑορτή;

Θὰ ἀπαντήσετε εἰς αὐτά· τὸ Πάσχα τοῦτο εἶναι θυσία πρὸς τὸν Κύριον, ὁ ὁποῖος ἐπροστάτευσε τὰς οἰκογενείας τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅταν ἐθανάτωσε τὰ πρωτότοκα τῶν Αἰγυπτίων, τὰς δὲ ἰδικάς μας οἰκογενείας ἐπροφύλαξεν ἀπὸ τὸν ὄλεθρον». Ἤκουσεν αὐτὰ ὁ λαός, ἔσκυψαν μὲ εὐλάβειαν καὶ μὲ εὐγνωμοσύνην προσεκύνησαν τὸν Κύριον.

Θὰ ἀπαντᾶτε εἰς αὐτά: «Τὸ Πάσχα αὐτὸ εἶναι θυσία πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου, ὁ Ὁποῖος ἐσκέπασε καὶ ἐπροστάτευσε τὰς οἰκογενείας τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ὅταν ἐθανάτωσε μὲν τὰ πρωτοτόκα τῶν Αἰγυπτίων, ἐλύτρωσε δὲ τὰς ἰδικάς μας οἰκογενείας». Τότε οἱ Ἰσραηλῖται ἔσκυψαν καὶ προσεκύνησαν μὲ εὐλάβειαν καὶ εὐγνωμοσύνην τὸν Κύριον.

Ἀπεχώρησαν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἔκαμαν ὅσα εἶχε διατάξει ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔκαμαν.

Ἀφοῦ δὲ ἔφυγαν ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπου τοὺς εἶχε συγκεντρώσει ὁ Μωϋσῆς, ἔκαναν οἱ Ἰσραηλῖται ὅ,τι διέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών. Ἔκαναν ἀκριβῶς αὐτὸ ποὺ τοὺς εἶπε.

Ὅταν δὲ ἦλθε τὸ μεσονύκτιον τῆς νυκτὸς ἐκείνης, ἐκτύπησεν ὁ Κύριος διὰ θανάτου κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὸ πρωτότοκον τοῦ Φαραὼ ποὺ κάθεται εἰς τὸν θρόνον, ἕως τὸ πρωτότοκον τῆς αἰχμαλώτου ποὺ εἶναι φυλακισμένη εἰς τὸν λάκκον, μέχρι καὶ τοῦ πρωτοτόκου παντὸς κτήνους.

Ὅταν ἦλθε λοιπὸν τὸ μεσονύκτιον ποὺ ὥρισεν ὁ Θεός, ἐθανάτωσεν ὁ Κύριος κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν Αἴγυπτον ἀπὸ τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Φαραώ, ποὺ κάθεται εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον του, μέχρι τοῦ πρωτοτόκου τῆς τελευταίας αἰχμαλώτου γυναικός, ποὺ εἶναι φυλακισμένη βαθειὰ εἰς σκοτεινὴν φυλακὴν καὶ ἕως τοῦ πρωτοτόκου κάθε κτήνους.

Κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην ἠγέρθη ὁ Φαραὼ καὶ ὅλοι οἱ αὐλικοὶ αὐτοῦ καὶ ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἔγινε μεγάλη γοερὰ κραυγὴ εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, διότι δὲν ὑπῆρχεν οἰκία, ὅπου δὲν κατέκειτο καὶ ἕνας νεκρός.

Ἐξύπνησε τότε καὶ ἐσηκώθη μέσα εἰς τὴν νύκτα ὁ Φαραὼ καὶ μαζί του ἐξύπνησαν καὶ οἱ αὐλικοί του καὶ ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι. Ἔγινε δὲ κραυγὴ μεγάλη, θρῆνος καὶ ὀδυρμὸς εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον, διότι δὲν ὑπῆρχε σπίτι, ποὺ νὰ μὴ εἶχε μέσα του νεκρόν.

Ὁ Φαραὼ ἐκάλεσε κατὰ τὴν νύκτα τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε· «σηκωθῆτε καὶ φύγετε ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου καὶ σεῖς καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται. Πηγαίνετε καὶ λατρεύσατε Κύριον τὸν Θεόν σας, ὅπως εἴπατε.

Καὶ ἐκάλεσεν ἀμέσως κατὰ τὴν ἰδίαν νύκτα ὁ Φαραὼ τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺς εἶπε: «Σηκωθῆτε καὶ φύγετε μέσα ἀπὸ τὴν χώραν μου καὶ τὸν λαόν μου καὶ σεῖς καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται. Πηγαίνετε καὶ λατρεύσατε Κύριον τὸν Θεόν σας, ὅπως τὸ εἴπατε.

Πάρετε μαζῆ σας τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια σας καὶ πηγαίνετε· προσευχηθῆτε δὲ καὶ ὑπὲρ ἐμοῦ».

Πάρετε μαζί σας καὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια σας καὶ φύγετε. Εὐχηθῆτε ὅμως καὶ εὐλογήσατε καὶ ἐμὲ οὕτως, ὥστε νὰ μὴ πάθω χειρότερα.

Καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐπιμόνως ἐβίαζον τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν ὅσον τὸ δυνατὸν συντομώτερον ἀπὸ τὴν χώραν των, διότι ἔλεγον· «ἂν δὲν φύγουν αὐτοὶ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἡμεῖς ὅλοι θὰ ἀποθάνωμεν».

Οἱ δὲ Αἰγύπτιοι ἐπίεζαν τοὺς Ἰσραηλίτας, διὰ νὰ βιασθοῦν καὶ νὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὴν χώραν τὸ ταχύτερον. Διότι ἔλεγαν, «δὲν θὰ μείνῃ ζωντανὸς κανείς μας, ὅλοι μας θὰ ἀποθάνωμεν».

Ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς χωρὶς ἀργοπορίαν ἔσπευσε νὰ ἀναχωρήσῃ. Καὶ ἐν τῇ βίᾳ των ἐτύλιξαν εἰς τὰ ἱμάτιά των τὸ ζυμάρι πρὶν ἀκόμη αὐτὸ ζυμωθῇ μὲ τὴν ζύμην, τὸ ἐφορτώθησαν εἰς τοὺς ὤμους των καὶ ἐξεκίνησαν.

Τότε οἱ Ἰσραηλῖται ἐπῆραν τὸ ζυμάρι ποὺ ἑτοίμαζαν διὰ ψωμί, πρὶν ἀκόμη προλάβουν νὰ ζυμωθοῦν καὶ νὰ ἑτοιμασθοῦν τὰ ψωμιά, καὶ ὅπως ἦσαν ἀζύμωτα τὰ ἐτύλιξαν βιαστικὰ μὲ τὰ ἐνδύματά των καὶ τὰ ἔβαλαν εἰς τοὺς ὤμους των.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν προηγουμένως ὅπως τοὺς εἶχε συμβουλεύσει ὁ Μωϋσῆς· ἐζήτησαν δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ σκεύη, ὅπως ἐπίσης καὶ ἱματισμόν.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαναν ἐπίσης καὶ αὐτό, ποὺ τοὺς εἶχεν εἰπεῖ ὁ Μωϋσῆς: Ἐζήτησαν δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους σκεύη ἀσημένια καὶ χρυσᾶ, καθὼς καὶ ἐνδύματα.

Ὁ δὲ Κύριος ἔδωκε κάποιαν ἰδιαιτέραν χάριν εἰς τὸν λαόν του ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι προθύμως ἔδωκαν εἰς αὐτοὺς ὅ,τι τοὺς εἶχαν ζητήσει. Ἔτσι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται ἐπῆραν μαζῆ των, ὡσὰν λάφυρα, πολλὰ ἀντικείμενα ἀξίας ἀπὸ τοὺς Αἰγυπτίους.

Ὁ δὲ Κύριος ἔδωσε χάριν εἰς τὸν λαόν του ἐνώπιον τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοὺς ἐφέρθησαν μὲ καλὴν διάθεσιν. Τοὺς ἔδωσαν ὅσα ἐζήτησαν καὶ ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται ἐλαφυραγώγησαν τοὺς Αἰγυπτίους.

Ἐξεκίνησαν λοιπὸν οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὴν περιοχὴν Ραμεσσῆ καὶ ἦλθον εἰς Σοκχώθ. Οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἀπετέλουν τὸν πεζικὸν στρατόν, ἦσαν ἑξακόσιαι χιλιάδες, πλήν, φυσικά, τῶν παιδιῶν καὶ τοῦ ἀμάχου πληθυσμοῦ.

Καὶ ἀφοῦ ἐξεκίνησαν οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὴν πόλιν Ραμεσσῆ, ἐπῆραν κατεύθυνση πρὸς τὴν πόλιν Σοκχώθ. Ἦσαν ἑξακόσιαι χιλιάδες πεζοὶ μάχιμοι ἄνδρες, πλὴν τῶν ὑπολοίπων μελῶν τῆς οἰκογενείας καθενός.

Μαζῆ μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας ἔφυγε καὶ ἄλλος ἀνάμικτος λαὸς ἀπὸ Αἰγυπτίους καὶ ἑτέρους ἀλλοεθνεῖς. Παρέλαβον δὲ οἱ Ἰσραηλῖται μαζῆ των καὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰ βόδια καὶ τὰ κτήνη των, κοπάδια πολλά.

Μαζί των ἠκολούθησαν καὶ ἕνα ἀνάμικτον πλῆθος ἀνθρώπων ξένων καὶ ἐντοπίων, ποὺ ὑπέφεραν εἰς τὴν Αἴγυπτον ὅπως οἱ Ἰσραηλῖται. Εἶχαν μαζί των ἐπίσης πρόβατα καὶ βόδια καὶ ἄλλα ζῶα, κοπάδια ἀναρίθμητα.

Ἐζύμωσαν δὲ εἰς Σοκχὼθ τὰ προζύμια, ποὺ εἶχαν πάρει μαζῆ των ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἔψησαν λαγάνες εἰς τὴν φωτιάν. Τὸ φύραμα δὲν εἶχε ὑποστῇ ζύμωσιν τὴν ὥραν, ποὺ οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς ἐξηνάγκασαν νὰ φύγουν, αὐτοὶ δὲ δὲν ἠμποροῦσαν νὰ παραμείνουν ὥστε νὰ ζυμώσουν αὐτό, οὔτε δὲ καὶ ἐπρόλαβαν νὰ παραλάβουν τρόφιμα διὰ τὸν δρόμον των.

Ἀπὸ τὸ ζυμάρι ποὺ ἔβγαλαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἔφτιασαν καὶ ἔψησαν λαγάνες, διότι δεν εἶχε προλάβει νὰ ζυμωθῇ. Ἐπειδὴ οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς ἐπίεσαν νὰ ἀναχωρήσουν γρήγορα, δεν ἠμπόρεσαν νὰ περιμένουν μέχρι νὰ ζυμωθῇ, ἀλλ’ οὔτε ἐπρόλαβαν νὰ πάρουν μαζί των καὶ τρόφιμα, ὥστε νὰ ἔχουν διὰ τὸν δρόμον.

Ὁ χρόνος τῆς παραμονῆς τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τότε ποὺ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Χαναάν, ἦσαν τετρακόσια τριάκοντα ἔτη.

Ἡ διάρκεια κατὰ τὴν ὁποίαν παρέμειναν ὡς ξένοι καὶ πάροικοι οἱ Ἰαραηλῖται εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ εἰς τὴν Χαναὰν ἦτο τετρακόσια τριάντα χρόνια.

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ τὰ τετρακόσια τριάκοντα αὐτὰ ἔτη ἐξῆλθεν ὅλος αὐτὸς ὁ στρατὸς τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἐν καιρῷ νυκτός.

Ὅταν λοιπὸν συνεπληρώθησαν τὰ τετρακόσια τριάντα χρόνια, ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, ὁ στρατὸς αὐτὸς τοῦ Κυρίου, ἀνεχώρησε κατὰ τὴν νύκτα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Ἄγρυπνοι κατὰ διαταγὴν τοῦ Κυρίου ἔμειναν οἱ Ἰσραηλῖται κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς τοὺς ἐξήγαγεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Νύξ ἀγρυπνίας θὰ εἶναι ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ εἰς τὸ μέλλον χάριν τοῦ Κυρίου, ὥστε ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται νὰ τὴν τιμοῦν ὡς ἑορτὴν εἰς ὅλας αὐτῶν τὰς γενεάς.

Ἡ νύκτα ἐκείνη, κατὰ τὴν ὁποίαν ἔβγαλεν ὁ Κύριος μὲ ἄγρυπνον φροντίδα τοὺς Ἰσραηλίτας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, θὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς νύκτα ἀγρυπνίας πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου. Θὰ ὁρισθῇ, ὥστε ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεὰν νὰ τὴν ἐνθυμοῦνται μὲ εὐγνωμοσύνην.

Ὁ Κύριος εἶπε τότε εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών· «αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος τοῦ Πάσχα· κανεὶς ἀλλοεθνὴς δὲν θὰ τρώγῃ ἀπὸ αὐτό.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τὸν Ἀαρών: «Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος διὰ τὸ Πάσχα: Κανεὶς μὴ Ἰσραηλίτης δὲν θὰ φάγῃ ἀπὸ αὐτό.

Κάθε δοῦλον ἢ διὰ χρημάτων ἀγορασθέντα δοῦλον θὰ τὸν περιτάμῃς καὶ τότε θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ φάγῃ ἀπὸ τὸν πασχάλιον ἀμνόν.

Καὶ κάθε δοῦλον, ἢ καθένα ποὺ ἔχει ἀγορασθῆ μὲ χρήματα πρέπει πρῶτον νὰ τὸν ὑποβάλῃς εἰς τὴν περιτομήν, καὶ μόνον τότε θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ φάγῃ ἀπὸ τὸ Πάσχα.

Ὁ ξένος, ὅπως καὶ ὁ ἡμερομίσθιος ἐργάτης δὲν θὰ φάγουν ἀπὸ αὐτό.

Προσωρινὸς καὶ ξένος κάτοικος, καθὼς καὶ μισθωτὸς δοῦλος δὲν πρέπει νὰ φάγῃ ἀπὸ αὐτό.

Μέσα εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν θὰ φαγωθῇ καὶ ἐκτὸς τῆς οἰκίας δὲν θὰ ἐξέλθῃ κρέας. Δὲν θὰ σπάσετε κανένα ὀστοῦν ἀπὸ τὸν πασχάλιον ἀμνόν.

Πρέπει νὰ φαγωθῇ τὸ πρόβατον μέσα εἰς τὸ σπίτι, ὅπου θὰ προετοιμασθῇ. Δὲν θὰ βγάλετε τίποτε ἀπὸ τὰ κρέατα ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι. Δὲν θὰ σπάσετε ἐπίσης οὔτε ἕνα κόκκαλον ἀπὸ αὐτὸ τὸ πρόβατον.

Αὐτὸ θὰ κάμουν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται.

Θὰ ἑορτάζετε τὸ Πάσχα ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ Ἰσραηλῖται.

Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἄλλην τινὰ χώραν ἔλθῃ πρὸς σᾶς ξένος νὰ κάμῃ τὸ Πάσχα Κυρίου, θὰ περιτάμῃ κάθε ἀρσενικὸν αὐτοῦ καὶ κατόπιν θὰ προσέλθῃ νὰ κάμῃ τὸ Πάσχα τοῦτο μὲ τὰ ἴδια δικαιώματα, ποὺ ἔχει καὶ ὁ Ἑβραῖος. Ἀλλὰ κανεὶς ἀπερίτμητος δὲν θὰ φάγῃ ἀπὸ τὸν ἀμνὸν τοῦ Πάσχα.

Ἐὰν δὲ κάποιος μὴ Ἰσραηλίτης, ποὺ ἐκτιμᾷ ὅμως τὴν θρησκείαν σας, σᾶς πλησιάσῃ, διὰ νὰ ἑορτάσῃ μαζί σας τὸ Πάσχα πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου, θὰ πρέπῃ νὰ κάνῃς περιτομὴν εἰς κάθε ἀρσενικόν του καὶ τότε θὰ γίνῃ δεκτός, διὰ νὰ ἑορτάσῃ τὸ Πάσχα. Θὰ εἶναι πλέον ἐκεῖνος ὅπως καὶ ὁ ἐκ γενετῆς Ἑβραῖος. Κάθε ἀπερίτμητος ὅμως δὲν ἔχει δικαίωμα νὰ φάγῃ ἀπὸ τὸ πρόβατον τοῦ Πάσχα.

Ὁ ἴδιος νόμος θὰ εἶναι διὰ τὸν ἐντόπιον Ἑβραῖον καὶ διὰ τὸν προσελθόντα μεταξύ σας ξένον πρὸς ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα».

Ἕνας καὶ ὁ ἴδιος νόμος θὰ ἰσχύῃ καὶ διὰ τὸν ἐκ γενετῆς Ἰσραηλίτην καὶ διὰ τὸν ξένον, ποὺ ἐκτιμᾷ τὴν θρησκείαν σας καὶ γίνεται μετὰ τὴν περιτομὴν μέλος τῆς κοινωνίας σας».

Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν, ὅπως ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρὼν τοὺς εἶχε διατάξει. Ἔτσι ἀκριβῶς ἔκαμαν.

Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται ἐνήργησαν συμφώνως πρὸς αὐτά, ποὺ τοὺς διέταξεν ὁ Κύριος διὰ μέσου τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών. Ἔκαναν ἀκριβῶς ὅπως τοὺς εἶπε.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπηλευθέρωσεν ὁ Κύριος τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ τοὺς ἔβγαλεν ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου μὲ ὅλην αὐτῶν τὴν δύναμιν.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν λοιπὸν ἐκείνην ἡμέραν ὁ Κύριος ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον τοὺς Ἰσραηλίτας μαζὶ μὲ ὅλα, ὅσα διέθεταν.

Εἶπεν ἀκόμη ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν·

Ἐλάλησε δὲ ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«νὰ ἀφιερώσῃς εἰς ἐμὲ κάθε πρωτότοκον, κάθε πρωτογέννητον μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, τὸ ὁποῖον ἀνοίγει μήτραν, διότι τοῦτο ἀνήκει εἰς ἐμέ».

«Νὰ μοῦ ξεχωρίσῃς καὶ νὰ μοῦ ἀφιερώσῃς κάθε πρωτότοκον, κάθε ἀρσενικὸν ποὺ γεννᾶται πρῶτον καὶ ἀνοίγει κάθε μήτραν μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἀπὸ ἀνθρώπου μέχρι ζώου. Τὰ πρωτότοκα ἀνήκουν εἰς ἐμέ, ποὺ σᾶς ἐλύτρωσα».

Εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν· «νὰ ἐνθυμῆσθε τὴν ἡμέραν αὐτήν, κατὰ τὴν ὁποῖον ἐξήλθατε ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, ἀπὸ τὸν οἶκον αὐτὸν τῆς φοβερᾶς δουλείας. Διότι κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν διὰ τῆς παντοδυνάμου δεξιᾶς του σᾶς ἔβγαλεν ὁ Θεὸς ἀπὸ ἐδῶ. Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν δὲν θὰ φάγεται ἄρτον, ποὺ ἔχει προζύμι.

Εἶπε δὲ ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν: «Πρέπει νὰ ἐνθυμῆσθε πάντοτε τὴν ἱστορικὴν αὐτὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐβγήκατε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὸν τόπον τῆς φρικτῆς σκλαβιᾶς. Διότι αὐτὴν τὴν ἡμέραν σᾶς ἔβγαλεν ἀπὸ ἐδῶ καὶ σᾶς ἐλύτρωσεν ὁ Κύριος μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι Του. Δὲν πρέπει νὰ φαγωθῇ τὴν ἡμέραν αὐτὴν ψωμὶ μὲ προζύμι.

Διότι σήμερον κατὰ τὸν μῆνα τοῦτον τῶν νέων σιτηρῶν ἐξέρχεσθε σεῖς ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Διότι κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν τοῦ μηνὸς τῶν νέων σιτηρῶν φεύγετε πλέον ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Ὅταν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς σὲ εἰσαγάγῃ εἰς τὴν χώραν τῶν Χαναναίων, τῶν Χετταίων, τῶν Ἀμορραίων, τῶν Εὐαίων, τῶν Ἰεβουσαίων, τῶν Γεργεσαίων καὶ τῶν Φερεζαίων, εἰς τὴν χώραν τὴν ὁποίαν δι’ ὅρκου ὑπεσχέθη εἰς τοὺς πατέρας σου νὰ δώσῃ εἰς σέ, καὶ εἰς τὴν ὁποίαν ρέει γάλα καὶ μέλι, πρέπει νὰ προσφέρῃς τὴν λατρείαν αὐτὴν κατὰ τὸν μῆνα τοῦτον.

Ὅταν λοιπόν, λαὲ τοῦ Θεοῦ, θὰ σὲ βάλῃ Κύριος ὁ Θεός σου μέσα εἰς τὴν χώραν, ποὺ κατέχουν οἱ Χαναναῖοι καὶ οἱ Χετταῖοι καὶ οἱ Ἀμορραῖοι καὶ οἱ Εὐαῖοι καὶ οἱ Ἰεβουσαῖοι καὶ οἱ Γεργεσαῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι, τὴν χώραν ποὺ ὑπεσχέθη ὁ Θεὸς μὲ ὅρκον εἰς τοὺς πατέρας σου ὅτι θὰ σοῦ τὴν χαρίσῃ, χώραν ὅπου τρέχει γάλα καὶ μέλι, πρέπει τότε νὰ κάμνῃς τὴν λατρευτικὴν αὐτὴν ἑορτὴν κατὰ τὸν μῆνα αὐτόν.

Ἐπὶ ἓξ ἡμέρας θὰ τρώγετε ἄρτον χωρὶς προζύμι. Ἡ ἑβδόμη ἡμέρα - ὅπως καὶ ἡ πρώτη - θὰ εἶναι ἐπίσημος ἑορτὴ τοῦ Κυρίου.

Ἐπὶ ἓξ ἡμέρας θὰ τρώγετε ψωμιὰ χωρὶς προζύμι, κατὰ τὴν ἑβδόμην δὲ ἡμέραν θὰ κάμνετε ἐπίσημον ἑορτὴν πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου.

Ἄρτον χωρὶς προζύμι θὰ τρώγετε ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας. Δὲν θὰ παρουσιασθῇ ἄρτος ἔνζυμος εἰς τὸ τραπέζι σου, οὔτε θὰ ὑπάρξῃ ἔνζυμος ἄρτος εἰς τὴν περιοχήν σου.

Θὰ τρώγετε λοιπὸν ψωμιὰ χωρὶς προζύμι ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας. Δὲν πρέπει νὰ φανῇ εἰς τὸ σπίτι κανενός σας ψωμὶ μὲ προζύμι, ἀλλ’ οὔτε καὶ προζύμι δὲν πρέπει νὰ ἔχῃ κανείς σας, εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν ὅπου θὰ διαμένετε.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ πληροφορήσῃς τὸν υἱόν σου, ὅτι τοῦτο γίνεται εἰς ἀνάμνησιν ἐκείνου, τὸ ὁποῖον ἔκαμεν ὑπὲρ ἡμῶν ὁ Θεός, ὅταν μὲ τὴν ἰδικήν του προστασίαν ἐξηρχόμεθα ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην καθένας σας θὰ κάνῃ γνωστὸν εἰς τὸν υἱόν του τὸ νόημα τῆς ἑορτῆς καὶ θὰ εἰπῇ: «Τοῦτο γίνεται δι’ αὐτὸ, ποὺ ἔκαμεν ὁ Κύριος, ὁ Θεός μας, πρὸς χάριν μας, ὅταν ἐφεύγαμεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον».

Θὰ βάλῃς δὲ καὶ κάποιο σημάδι εἰς τὸ χέρι σου, διὰ νὰ τὸ βλέπῃς καὶ νὰ ἐνθυμῆσαι τὸ γεγονὸς αὐτὸ τῆς ἀπελευθερώσεώς σου. Ἔτσι δὲ ὁ Νόμος τοῦ Κυρίου θὰ εὑρίσκεται πάντοτε εἰς τὸ στόμα σου. Διότι μὲ τὴν παντοδύναμον δεξιάν του σὲ ἔβγαλεν ὁ Κύριος ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

Θὰ σοῦ γίνῃ τὸ γεγονὸς αὐτὸ σημάδι εἰς τὸ χέρι σου. Θὰ τὸ ἔχῃς πάντοτε ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σου καὶ θὰ ἐνθυμῆσαι αὐτὸ ποὺ ἔγινε τὴν ἡμέραν αὐτήν, ὥστε ὁ νόμος αὐτός, ποὺ ὥρισεν ὁ Κύριος διὰ τὸ Πάσχα, νὰ εἶναι συνεχῶς εἰς τὸ στόμα σου. Διότι σὲ ἔβγαλεν ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ὁ Κύριος καὶ Θεός σου μὲ θαύματα ποὺ ἔκανε τὸ παντοδύναμον χέρι Του.

Θὰ φυλάξετε αὐτὸν τὸν Νόμον κάθε χρόνον καὶ εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ μηνός, ποὺ ἔχει ὁρίσει ὁ Κύριος.

Πρέπει δὲ νὰ τηρῆτε τὸν νόμον αὐτὸν ἐπακριβῶς κατὰ τὸν ὡρισμένον καιρόν, ἀπὸ χρόνου εἰς χρόνον συνεχῶς.

Ὅταν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς σὲ ἐγκαταστήσῃ εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ δώσῃ εἰς σὲ αὐτὴν τὴν χώραν σύμφωνα μὲ τὴν ἔνορκον ὑπόσχεσίν του πρὸς τοὺς πατέρας σου,

Καὶ ὅταν θὰ σὲ ὁδηγήσῃ Κύριος ὁ Θεός σου μέσα εἰς τὴν χώραν, ποὺ κατοικοῦν οἱ Χαναναῖοι, ὅπως ἀκριβῶς τὸ ὑπεσχέθη μὲ ὅρκον εἰς τοὺς πατέρας σου καὶ θὰ σοῦ τὴν χαρίσῃ ὡς κτῆμα σου,

θὰ βάλῃς κατὰ μέρος καὶ θὰ ἀφιερώσῃς πρὸς τὸν Κύριον κάθε ἀρσενικὸν πρωτογέννητον. Κάθε, λοιπόν, πρωτογέννητον ἀρσενικὸν ἀπὸ τὰ βόδια σου καὶ ἀπὸ τὰ ζῶα σου, ὅσα θὰ γεννηθοῦν μεταξύ σας, θὰ τὰ ἀφιερώσῃς εἰς τὸν Κύριον.

πρέπει νὰ ξεχωρίσῃς πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου κάθε πρωτογέννητον ἀρσενικόν. Κάθε ἀρσενικὸν ποὺ ἀνοίγει πρῶτον τὴν μήτραν τῆς μητέρας του ἀπὸ τὰ βόδια σου καὶ ἀπὸ τὰ ἄλλα κτήνη σου, ποὺ θὰ ἀποκτήσης, θὰ τὸ ἀφιερώνῃς εἰς τὸν Κύριον.

Ὅμως κάθε πρωτογέννητον ὄνου θὰ τὸ ἀντικαταστήσῃς μὲ πρόβατον. Ἐὰν δὲν τὸ ἀντικαταστήσῃς μὲ πρόβατον, θὰ προσφέρῃς ἀντ’ αὐτοῦ τὸ ἀνάλογον χρῆμα. Ἐπίσης διὰ καθ’ πρωτότοκον ἀνθρώπου θὰ καταβάλῃς εἰς τὸν ναὸν τὸ καθοριζόμενον χρῆμα.

Κάθε πρωτότοκον τῆς ὄνου ὅμως, ποὺ εἶναι ζῶον ἀκάθαρτον καὶ ἀκατάλληλον διὰ θυσίαν, θὰ τὸ ἀντικαθιστὰς μὲ πρόβατον. Ἐὰν ὅμως δὲν ἠμπορῇς νὰ τὸ ἀντικαταστήσῃς, θὰ καταβάλῃς ἀνάλογα χρηματικὰ λύτρα, Θὰ τὸ ἀντικαταστήσῃς δηλαδὴ μὲ χρῆμα. Χρηματικὰ λύτρα θὰ καταβάλλῃς ἐπίσης εἰς τὸν Ναὸν καὶ διὰ κάθε πρωτότοκον ἀνθρώπου, διότι δὲν δέχεται ἀνθρωποθυσίας ὁ Κύριος.

Ἐὰν μετὰ ταῦτα σὲ ἐρωτήσῃ ὁ υἱός σου· Τί εἶναι αὐτὸ ποῦ κάνεις; Θὰ τοῦ ἀπαντήσῃς· αὐτὸ τὸ κάμνω, διὰ νὰ ἐνθυμούμεθα πάντοτε ὅτι ὁ Κύριος μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι του μᾶς ἔβγαλεν ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὴν χώραν τῆς δουλείας.

Ἐὰν δὲ εἰς τὸ μέλλον σὲ ἐρωτήσῃ ὁ υἱός σου καὶ εἰπῇ: «Τί νόημα ἔχει αὐτό;», Θὰ τοῦ ἀπαντήσῃς: «Γίνεται αὐτὴ ἡ προσφορά, διότι μᾶς ἔβγαλε καὶ μᾶς ἐλύτρωσεν ὁ Κύριος ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἀπὸ τὸν τόπον τῆς φρικτῆς σκλαβιᾶς μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι Του.

Ὅταν ὁ Φαραὼ ἐσκληρύνετο ἀπέναντί μας καὶ μὲ κανένα τρόπον δὲν ἤθελε νὰ μᾶς ἀφήσῃ ἐλευθέρους, ὁ Θεός, διὰ νὰ τὸν ἐξαναγκάσῃ, ἐθανάτωσε κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῶν Αἰγυπτίων ἀπὸ ἀνθρώπου μέχρι κτήνους. Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ κάθε ἀρσενικὸν πρωτότοκον ἀπὸ τὰ ζῶα τὸ προσφέρω θυσίαν εἰς τὸν Κύριον, διὰ κάθε δὲ πρωτότοκον τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καταβάλλομεν εἰς ἐξαγορὰν χρῆμα εἰς τὸν ναόν, ὥστε τὸ πρωτότοκον νὰ μένῃ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός του.

Ὅταν ἐσκληρύνθη καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ δὲν ἤθελεν ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ νὰ μᾶς ἐπιτρέψῃ νὰ φύγωμεν, ἐπενέβη ὁ Θεὸς καὶ ἐθανάτωσε κάθε πρωτότοκον εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ἀπὸ τὰ πρωτότοκα τῶν ἀνθρώπων μέχρι τὰ πρωτότοκα τῶν κτηνῶν. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον προσφέρω τώρα θυσίαν εὐγνωμοσύνης εἰς τὸν Κύριον κάθε ἀρσενικὸν πρωτογέννητον. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν δέχεται ἀνθρωποθυσίας ὁ Θεός, διὰ τοῦτο διὰ κάθε πρωτότοκον ἀπὸ τὰ παιδιά μου θὰ καταβάλλω εἰς τὸν Ναὸν χρηματικὰ λύτρα».

Καὶ εἰς ἀνάμνησιν αὐτοῦ τοῦ γεγονότος θὰ ἔχῃς κάποιο σημεῖον εἰς τὸ χέρι σου, τὸ ὁποῖον βλέπων πάντοτε, θὰ ἐνθυμῆσαι ὅτι ὁ Κύριός μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι του σὲ ἔβγαλεν ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον».

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ θὰ εἶναι σημάδι εἰς τὸ χέρι σου, διὰ νὰ τὸ βλέπης πάντοτε. Θὰ τὸ ἔχῃς διαρκῶς ἐνώπιόν σου. Διότι δὲν πρέπει νὰ λησμονῇς ποτὲ ὅτι ὁ Κύριος μὲ τὸ παντοδύναμον χέρι Του σὲ ἔβγαλε καὶ σὲ ἐλύτρωσεν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον».

Ὅταν δὲ ὁ Φαραὼ ἀφῆκεν ἐλεύθερον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὁ Θεὸς δὲν τοὺς ὡδήγησε κατ’ εὐθεῖαν εἰς τὴν Χαναὰν διὰ μέσου τῆς χώρας τῶν Φιλισταίων, διότι ἡ χώρα αὐτὴ ἧτο πλησίον τῆς Αἰγύπτου. Ὁ Θεὸς ἐσκέφθη, μήπως τυχὸν συναντήσῃ πόλεμον ἐκ μέρους τῶν Φιλισταίων ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς καὶ μεταμεληθεὶς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν Αἴγυπτον.

Ὅταν ὁ Φαραὼ ἔδωσεν ἐσπευσμένως τὴν ἄδειάν του, διὰ νὰ ἀναχωρήσῃ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, ὁ Θεὸς δὲν τοὺς ὡδήγησε πρὸς τὴν Χαναὰν διὰ μέσου τῆς χώρας τῶν Φιλισταίων, μολονότι ὁ δρόμος αὐτὸς ἦτο συντομότερος, διότι ἦτο κοντὰ εἰς τὴν Αἴγυπτον. Ἔγινε δὲ αὐτό, διότι εἶπεν ὁ Θεός: «Μήπως ὁ λαός μου, ὅταν ἰδῇ ἐξ ἀρχῆς ὅτι πρέπει νὰ πολεμήσῃ πρὸς τὸν πολεμοχαρῆ λαὸν τῶν Φιλισταίων, ἀλλάξῃ γνώμην καὶ ἐπιστρέψῃ πάλιν εἰς τὴν Αἴγυπτον».

Δι’ αὐτὸ διέταξεν ὁ Θεὸς νὰ πορευθοῦν οἱ Ἰσραηλῖται κυκλικῶς διὰ τῆς ὁδοῦ, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν ἔρημον καὶ εἰς τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν. Οἱ Ἰσραηλῖται κατὰ τὴν πέμπτην γενεάν, ἀπὸ τότε ποὺ εἰσῆλθον εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἐξῆλθον ἀπὸ αὐτήν.

Ὡδήγησε λοιπὸν τὸν λαὸν Του ὁ Θεὸς ἔτσι, ὥστε νὰ κάνουν κύκλον καὶ νὰ πάρουν τὸν δρόμον πρὸς τὴν ἔρημον καὶ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν. Οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἔβγαιναν τότε ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἀποτελοῦσαν τὴν πέμπτην γενεὰν ἐκείνων, ποὺ εἶχαν ἐγκατασταθῇ εἰς τὴν χώραν τοῦ Φαραὼ ἐπὶ Ἰωσήφ.

Ὁ δὲ Μωϋσῆς ἐπῆρε μαζῆ του καὶ τὰ ὀστᾶ τοῦ Ἰωσήφ, διότι ὁ Ἰωσὴφ εἶχεν ὁρκίσει τοὺς Ἰσραηλίτας λέγων· «θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως ὁ παντοδύναμος Κύριος, διὰ νὰ σᾶς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν Χαναάν. Νὰ πάρετε τότε μαζῆ σας ἀπὸ ἐδῶ τὰ ὀστᾶ μου».

Ἐπῆρε δὲ ὁ Μωϋσῆς μαζί του καὶ τὰ ὀστᾶ τοῦ Ἰωσήφ. Τὸ ἔκανε τοῦτο, διότι Ἰωσὴφ ὀλίγον πρὸ τοῦ θανάτου του ὥρκισε τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ εἶπε: «Ὁπωσδήποτε κάποτε ὁ Θεὸς θὰ δείξῃ τὴν προστασίαν Του εἰς σᾶς καὶ θὰ σᾶς ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν Χαναάν. Θέλω λοιπὸν νὰ πάρετε μαζί σας ἀπὸ ἐδῶ καὶ τὰ ὀστά μου».

Ἐξεκίνησαν οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὴν Σοκχὼθ καὶ στρατοπέδευσαν εἰς Ὀθώμ, πλησίον τῆς ἐρήμου.

Καὶ ἀφοῦ ἐξεκίνησαν οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὴν Σοκχώθ, ἦλθαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν Ὀθώμ, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ ἄκρον τῆς ἐρήμου.

Ὁ δὲ Θεὸς ὠδηγοῦσεν αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐδείκνυε τὴν ὁδὸν κατὰ μὲν τὴν ἡμέραν μὲ νεφέλην ὑπὸ μορφὴν στύλου, τὴν δὲ νύκτα μὲ πύρινον στῦλον, ὥστε καὶ νὰ τοὺς φωτίζῃ.

Ἐπὶ κεφαλῆς δὲ τῆς πορείας των ἦτο ὁ Θεός, κατὰ τὴν ἡμέραν μὲν μὲ στῦλον δροσερᾶς νεφέλης, διὰ νὰ σκιάζῃ καὶ νὰ τοὺς δείχνῃ τὸν δρόμον μέσα εἰς τὴν ἔρημον, κατὰ δὲ τὴν νύκτα μὲ στῦλον φωτεινόν, διὰ νὰ φωτίζῃ καὶ νὰ τοὺς ὁδηγῇ, ὥστε νὰ προχωροῦν ἡμέραν καὶ νύκτα.

Ποτὲ δὲ ὁ στῦλος τῆς νεφέλης κατὰ τὴν ἡμέραν καὶ ὁ στῦλος τοῦ πυρὸς κατὰ τὴν νύκτα δὲν ἔλειψαν ἐνώπιον τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Καθ’ ὃλην δὲ τὴν διαδρομὴν δὲν ἔλειψαν ποτὲ ἐμπρὸς ἀπὸ ὅλον τὸν λαὸν οὔτε ὁ στῦλος τῆς νεφέλης τὴν ἡμέραν, οὔτε ὁ πύρινος στῦλος τὴν νύκτα.

Ἐλάλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε·

Ὠμίλησε ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ τοῦ εἶπε:

«εἰπὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἐπιστρέψουν ἀπὸ τὴν Ὀθὼμ καὶ νὰ στρατοπεδεύσουν ἀπέναντι, τῆς Ἐπαύλεως, ποὺ κεῖται μεταξὺ τῆς Μαγδώλου καὶ τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, καταντικρὺ τῆς Βεελσεπφῶν. Ἀπέναντι αὐτῶν θὰ στρατοπεδεύσῃς, πλησίον τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης.

«Νὰ εἰπῇς εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν Ὀθὼμ καὶ ἀφοῦ γυρίσουν ὀπίσω νὰ ἔλθουν καὶ νὰ στρατοπεδεύσουν ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Ἔπαυλιν, ποὺ εὑρίσκεται μεταξὺ τῆς Μαγδώλου καὶ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βεελσεπφῶν. Ἀκριβῶς ἀπέναντί των κοντὰ εἰς τὴν θάλασσαν θὰ στρατοπεδεύσῃς.

Ὁ Φαραώ, ὅταν ἴδῃ τοῦτο, θὰ εἴπῃ εἰς τὸν λαόν του· Αὐτοὶ οἱ Ἰσραηλῖται περιπλανῶνται εἰς τὴν περιοχὴν ἐκείνην, διότι τοὺς ἔχει κλείσει ἡ ἔρημος καὶ δὲν γνωρίζουν ποῦ νὰ κατευθυνθοῦν.

Ὅταν ἰδῇ τὴν πορείαν αὐτὴν ὁ Φαραώ, θὰ εἰπῇ εἰς τὸν λαὸν του: Οἱ Ἰσραηλῖται ἔχασαν τὸν δρόμον καὶ περιπλανῶνται εἰς τὴν χώραν, διότι τοὺς ἔχει κλείσει ἀπὸ παντοῦ ἡ ἔρημος.

Ἐγὼ θὰ παραχωρήσω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ παρὰ τὰς τιμωρίας ποὺ ἔλαβε, θὰ ἐξέλθῃ ἀμετανόητος εἰς καταδίωξιν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τότε θὰ δοξασθῶ ἐγὼ διὰ τῆς ὁλοκληρωτικῆς συντριβῆς τοῦ Φαραὼ καὶ ὅλου τοῦ στρατοῦ του, καὶ θὰ μάθουν ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος». Οἱ Ἰσραηλῖται ἔκαμαν ὅπως διέταξεν ὁ Θεός.

Ἑγὼ δὲ θὰ ἐπιτρέψω νὰ σκληρυνθῇ καὶ πάλιν ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ θὰ καταδιώξῃ τοὺς Ἰσραηλίτας. Τότε ὅμως ἐγὼ θὰ δοξασθῶ περισσότερον μὲ τὴν τιμωρίαν τοῦ Φαραὼ καὶ ὄλης τῆς στρατιωτικῆς του δυνάμεως. Θὰ ἀντιληφθοῦν δὲ ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ ἐξουσιάζω τὰ πάντα». Ὁ δὲ Μωϋσῆς καὶ ὁ λαὸς ἔκαναν, ὅπως ἀκριβῶς τοὺς εἶπεν ὁ Θεός.

Ἀνηγγέλθη εἰς τὸν βασιλέα τῶν Αἰγυπτίων, ὅτι ἔχει φύγει ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς καὶ μετεστράφη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τῶν αὐλικῶν του ἐναντίον τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, καὶ εἶπαν· «τί εἶναι αὐτὸ ποὺ ἐκάμαμεν, νὰ ἀφήσωμεν ἐλευθέρους νὰ φύγουν τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἔτσι νὰ μὴ ἐργάζονται δι’ ἡμᾶς ὡς δοῦλοι;»

Ἀνήγγειλαν τότε εἰς τὸν βασιλέα τῶν Αἰγυπτίων ὅτι ἔχει φύγει ὁριστικῶς πλέον ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός. Ἀμέσως ἡ ψυχικὴ διάθεσις τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν αὐλικῶν του, ποὺ δεν εἶχαν συνετισθῆ ἀπὸ τὰς τιμωρίας, ἄλλαξε καὶ πάλιν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ εἶπαν: «Τί ἦταν αὐτὸ ποὺ ἐκάναμεν; Ἀφήσαμεν τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ φύγουν καὶ δὲν θὰ τοὺς ἔχωμεν πλέον κοντά μας, διὰ νὰ δουλεύουν εἰς τὰ ἔργα μας».

Ὁ Φαραὼ διέταξε καὶ ἔζευξαν τὰ πολεμικά του ἅρματα καὶ παρέλαβε μαζῆ του ὅλον τὸν στρατόν του.

Διέταξε λοιπὸν ἀμέσως ὁ Φαραὼ νὰ ζεύξουν τὰ πολεμικά του ἅρματα, ἐπῆρε δὲ μαζί του καὶ ὅλον τὸν στρατόν του.

Ἔλαβεν ἑξακόσια ἐκλεκτὰ ἅρματα, ὅλον τὸ ἱππικὸν τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοὺς ἐμπείρους εἰς πόλεμον ἀρχηγούς, καὶ ἐξῆλθε ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ἐπῆρε δὲ ἑξακόσια ἐκλεκτὰ πολεμικὰ ἅρματα καὶ ὅλον τὸ ἱππικὸν τῶν Αἰγυπτίων μὲ ἐμπειροπολέμους ἀξιωματικοὺς εἰς ὅλα τὰ ἅρματα.

Ὁ Κύριος εἶχε παραχωρήσει νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου καὶ τῶν αὐλικῶν του, καὶ ἔτσι ἀμετανόητος ὁ Φαραὼ ἀπὸ τὰς τόσας τιμωρίας ἐκινήθη ὀπίσω τῶν Ἰσραηλιτῶν εἰς καταδίωξιν αὐτῶν. Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως ἐπροχωροῦσαν προστατευόμενοι ἀπὸ τὴν ἔνδοξον καὶ παντοδύναμον χεῖρα τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραώ, τοῦ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου, καθὼς καὶ τῶν ἀρχόντων ποὺ ἦσαν εἰς τὴν αὐλήν του, καὶ κατεδίωξε τοὺς Ἰσραηλίτας. Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως ἔφευγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον προστατευόμενοι ἀπὸ τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Ὑψίστου.

Οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς ἐκυνήγησαν καὶ τοὺς ἔφθασαν στρατοπεδευμένους πλησίον τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης. Ὅλον τὸ ἱππικόν, τὰ ἅρματα τοῦ Φαραώ, οἱ ἱππεῖς καὶ ὅλη ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἐστρατοπέδευσαν πλησίον τῆς Ἐπαύλεως ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βεελσεπφῶν.

Τοὺς κατεδίωξαν λοιπόν οἱ Αἰγύπτιοι καὶ τοὺς συνήντησαν, καθὼς ἦσαν στρατοπεδευμένοι, εἰς τὸ ἄκρον τῆς θαλάσσης. Ὅλον τὸ ἱππικὸν καὶ τὰ πολεμικὰ ἅρματα τοῦ Φαραὼ καὶ οἱ ἱππεῖς μαζὶ μὲ ὅλον τὸ στράτευμά του ἔφθασαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν κοντὰ εἰς τὴν Ἔπαυλιν, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βεελσεπφῶν.

Ὁ Φαραὼ ὠδηγοῦσε τὸ στράτευμά του. Οἱ Ἰσραηλῖται ὑψώσαντες τὰ βλέμματά των εἶδον κατάπληκτοι ὅτι οἱ Αἰγύπτιοι εἶχον στρατοπεδεύσει ὄπισθεν αὐτῶν. Τρομαγμένοι ἐβόησαν πρὸς τὸν Κύριον·

Ὁ Φαραὼ λοιπὸν ἐπλησίαζεν. Ὅταν ἔρριξαν τὰ βλέμματά των οἱ Ἰσραηλῖται πρὸς ἐκείνην τὴν κατεύθυνσιν καὶ εἶδαν ὅτι ἐστρατοπέδευσαν οἱ Αἰγύπτιοι ὀπίσω ἀπὸ αὐτούς, ἐφοβήθησαν ὑπερβολικά. Ἀρχισαν δὲ οἱ Ἰσραηλῖται νὰ κραυγάζουν πρὸς τὸν Κύριον, διὰ νὰ τοὺς βοηθήσῃ.

καὶ φοβούμενοι σφαγήν των εἰς τὴν ἔρημον εἶπον ἐν τῇ ὀλιγοπιστίᾳ των πρὸς τὸν Μωϋσῆν· «μήπως, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν τάφοι εἰς τὴν Αἴγυπτον, μᾶς ἔβγαλες νὰ φονευθῶμεν εἰς τὴν ἔρημον; Τί εἶναι αὐτὸ ποῦ μᾶς ἔκαμες βγάζοντας ἡμᾶς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον;

Εἰς δὲ τὸν Μωϋσῆν εἶπαν: «Μήπως ὑπῆρχεν ἔλλειψις τάφων εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ δι’ αὐτὸ μᾶς ἔβγαλες ἀπὸ ἐκεῖ, διὰ νὰ πεθάνωμεν εἰς τὴν ἔρημον; Τί ἦταν αὐτὸ ποὺ μᾶς ἔκανες, μὲ τὸ νὰ μᾶς βγάλῃς ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον;

Μήπως ἡμεῖς, ὅταν εὑρισκόμεθα εἰς τὴν Αἴγυπτον, δὲν σοῦ εἴχαμεν εἴπει, ἄφησέ μας ἐδῶ νὰ εἴμεθα καὶ νὰ ἐργαζώμεθα ὡς δοῦλοι διὰ τοὺς Αἰγυπτίους; Διότι εἶναι προτιμότερον νὰ εἴμεθα δοῦλοι εἰς τοὺς Αἰγυπτίους, παρὰ νὰ ἀποθάνωμεν εἰς αὐτὴν τὴν ἔρημον».

Δὲν σοῦ ἐλέγαμεν τότε ποὺ ἦλθες εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ μᾶς ἐλευθερώσῃς, ἄφησέ μας νὰ δουλεύωμεν σὰν σκλάβοι εἰς τοὺς Αἰγυπτίους; Διότι εἶναι προτιμότερον νὰ εἴμεθα δοῦλοι τῶν Αἰγυπτίων, παρὰ νὰ πεθάνωμεν ἐδῶ εἰς αὐτὴν τὴν ἔρημον».

Ἀπήντησε δὲ ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν λαόν· «ἔχετε θάρρος. Σταθῆτε ἀκλόνητοι καὶ ἀνδρεῖοι καὶ θὰ ἰδῆτε τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν σήμερον θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ Θεὸς πρὸς χάριν σας. Διότι, ὅπως βλέπετε τὰ αἰγυπτιακὰ στρατεύματα σήμερον, δὲν πρόκειται ποτὲ πλέον νὰ τὰ ἴδετε εἰς τὸ μέλλον.

Ὁ Μωϋσῆς ὅμως εἶπε πρὸς τὸν λαόν: «Ἔχετε θάρρος καὶ μὴ πανικοβάλλεσθε. Σταθῆτε γενναῖοι εἰς τὰς θέσεις σας καὶ θὰ ἰδῆτε τὴν σωτηρίαν, ποὺ θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ θὰ μᾶς τὴν χαρίσῃ σήμερον. Διότι ὅπως εἴδατε σήμερον τοὺς Αἰγυπτίους,δεν πρόκειται νὰ τοὺς ἰδῆτε πλέον ποτέ, εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα.

Ὁ Κύριος θὰ πολεμήσῃ διὰ τὴν σωτηρίαν σας. Λοιπὸν σταματήσατε τὰ παράπονα καὶ περιμένετε μὲ πίστιν». Καὶ ὁ Μωϋσῆς ἐπεδόθη εἰς θερμὴν προσευχὴν πρὸς τὸν Κύριον.

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ ἀναλάβῃ νὰ πολεμήσῃ πρὸς χάριν σας. Ἠρεμήσατε λοιπὸν καὶ περιμένετε τὴν ἐπέμβασιν τοῦ Κυρίου».

Τοῦ εἶπε δὲ ὁ Κύριος· «τί φωνάζεις πρὸς ἐμὲ προσευχόμενος; Εἰπὲ εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἑτοιμασθοῦν διὰ νὰ ἀναχωρήσουν.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, ὁ ὁποῖος προσηυχήθη τὴν στιγμὴν ἐκείνην ἀπὸ καρδίας: «Διατί κραυγάζεις πρὸς ἐμέ; Δῶσε ἐντολὴν εἰς τοὺς Ἰσραηλίτας νὰ ἐτοιμαοθοῦν πρὸς ἀναχώρησιν.

Σὺ δὲ σήκωσε τὴν ράβδον σου, ἄπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὴν θάλασσαν καὶ διαχώρισε αὐτὴν εἰς τὰ δύο. Καὶ ἀφοῦ διαχωρισθῇ ἡ θάλασσα, ἂς εἰσέλθουν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὴν ξηρὰν διὰ μέσου αὐτῆς ὁδόν.

Σὺ δὲ σήκωσε ὑψηλὰ τὸ ραβδί σου καὶ ἄπλωσε τὸ χέρι σου ἐπάνω ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ σχίσε την εἰς τὰ δύο καὶ ἂς περάσουν οἱ Ἰσραηλῖται εἰς τὸ στεγνὸν ἔδαφος μέσα ἀπὸ τὴν θάλασσαν.

Ἐγὼ δὲ θὰ παραχωρήσω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδία τοῦ Φαραὼ καὶ ὅλων τῶν Αἰγυπτίων, ὥστε ἀμετανόητοι αὐτοὶ καὶ ἀπὸ τοῦτο τὸ θαῦμα νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν θάλασσαν ὀπίσω ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας. Τότε θὰ φανῇ ἡ δόξα μου, διότι ὁ Φαραὼ καὶ ὅλη ἡ στρατιά του καὶ τὰ ἅρματα καὶ τὸ ἱππικόν του θὰ πνιγοῦν εἰς τὴν θάλασσαν, ἐνῶ σεῖς θὰ σωθῆτε ὑγιεῖς εἰς τὴν ἀπέναντι ἀκτήν.

Καὶ νὰ ἐγὼ θὰ ἐπιτρέψω νὰ σκληρυνθῇ ἡ καρδιὰ τοῦ Φαραὼ καὶ ὅλων τῶν Αἰγυπτίων καὶ θὰ ἔμβουν χωρὶς σκέψιν ὀπίσω ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τὴν θάλασσαν. Τότε ὅμως ἐγὼ θὰ δοξασθῶ μὲ τὴν τιμωρίαν ποὺ θὰ ἐπιπέσῃ εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς ὅλην του τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν καὶ εἰς τὰ πολεμικὰ ἅρματα καὶ εἰς τὸ ἱππικόν του.

Καὶ ὅταν ἔτσι δοξασθῶ μὲ τὴν καταστροφὴν τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν ἁρμάτων καὶ τοῦ ἱππικοῦ, θὰ μάθουν ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός».

Καὶ καθὼς θὰ δοξάζωμαι ἐγὼ μὲ τὴν καταστροφὴν τοῦ Φαραὼ καὶ τῶν ἁρμάτων του καὶ τοῦ ἱππικοῦ του, θὰ μάθουν ὅλοι οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ποὺ ἐξουσιάζω τὰ πάντα».

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἐπροπορεύετο ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνῆλθε πρὸς τὰ ἄνω καὶ μετέβη ὄπισθεν τοῦ στρατοπέδου. Ὑψώθη ἐπίσης καὶ ἡ στήλη τῆς νεφέλης ποὺ εὑρίσκετο ἐμπρὸς ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ἐστάθη ὄπισθεν αὐτῶν.

Μετὰ τὰ λόγια αὐτὰ ὁ ἄγγελος, ποὺ ἐστάλη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἐπροχωροῦσεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς στρατιᾶς τῶν Ἑβραίων, μετεκινήθη καὶ ἦλθε καὶ ἐστάθη ὀπίσω των· μετεκινήθη δὲ ἐπίσης ἀπὸ ἐμπρός των καὶ ἡ στήλη τῆς νεφέλης καὶ ἐστάθη καὶ αὐτὴ ὀπίσω των.

Ἡ νεφέλη δηλαδὴ αὐτὴ παρενετέθη μεταξὺ τοῦ στρατοπέδου τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἐκεῖ ἐστάθη. Ἔγινε δὲ σκότος καὶ πυκνὴ ὁμίχλη. Ἐπέρασεν ἡ νύκτα καὶ δὲν ἦλθον εἰς ἐπαφὴν τὸ ἕνα μὲ τὸ ἄλλο τὰ δύο στρατόπεδα.

Καὶ ἦλθεν ἡ νεφέλη καὶ ἐστάθη ἀνάμεσα εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Αἰγυπτίων καὶ εἰς τὸ στρατόπεδον τῶν Ἰσραηλιτῶν. Καὶ ἔγινε πυκνὸ σκοτάδι καὶ καταχνιά, ἐπέρασεν ἡ νύκτα καὶ καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς νυκτὸς δὲν ἐπλησίασαν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον οἱ δύο ἀντίπαλοι.

Ὁ Μωϋσῆς ἄπλωσε τὸ χέρι του εἰς τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν καὶ ἀμέσως ὁ Θεὸς ἐξαπέλυσε καθ’ ὅλην τὴν νύκτα ἰσχυρότατον νότιον ἄνεμον εἰς τὴν θάλασσαν, διῃρέθη τὸ ὕδωρ εἰς δύο καὶ ἔκαμε ξηρὸν τὸν πυθμένα τῆς θαλάσσης.

Ἅπλωσε δὲ ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του ἐπάνω ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ ἀμέσως ὁ Κύριος παρέσυρε τὴν θάλασσαν μὲ σφοδρὸν νότιον ἄνεμον, ποὺ ἐφυσοῦσεν ὅλην τὴν νύκτα καὶ ἔκανε τὴν θάλασσαν ξηρὰν γῆν καὶ ἐσχίσθη εἰς δύο τὸ νερὸ τῆς θαλάσσης.

Οἱ Ἰσραηλῖται εἰσῆλθαν εἰς τὴν ξηρὰν αὐτὴν ὁδόν του πυθμένος τῆς θαλάσσης, τὰ δὲ ὕδατα αὐτῆς ἑκατέρωθεν τῆς διόδου εἶχαν γίνει ἀκίνητα ὡσὰν δύο τείχη, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ ἕνα ἐξ ἀριστερῶν, διὰ τοὺς διερχομένους Ἰσραηλίτας.

Ἐμβῆκαν τότε μέσα εἰς τὴν θάλασσαν, εἰς τὸ ξηρὸν ἔδαφος, οἱ Ἰσραηλῖται. Τὸ δὲ νερὸ τῆς θαλάσσης ἔμενεν ἀκίνητον δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ σὰν τεῖχος πελώριον.

Οἱ Αἰγύπτιοι κατεδίωξαν τοὺς Ἰσραηλίτας, ἠκολούθησαν ὀπίσω αὐτῶν, ὅλον τὰ ἱππικὸν τοῦ Φαραὼ καὶ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἀναβάται καὶ ἐπροχωροῦσαν διὰ τοῦ ξηροῦ βυθοῦ μεταξὺ τῶν διαχωρισμένων ὑδάτων τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης.

Ἀλλὰ καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἔτρεξαν καὶ ἐπῆραν ἀπὸ ὀπίσω τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἐπροχώρησαν μέσα εἰς τὴν θάλασσαν. Πλέον ὅλον τὸ ἱππικὸν τοῦ Φαραὼ καὶ τὰ πολεμικὰ ἅρματα μὲ τοὺς ἀναβάτας των εὑρίσκοντο εἰς τὸ μέσον τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης.

Κατὰ τὰς μεταμεσονυκτίους ὥρας καὶ πρὸς τὸ γλυκοχάραμα ἔρριψεν ὁ Θεὸς διὰ τοῦ πυρίνου στύλου ὠργισμένον βλέμμα κατὰ τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐπροκάλεσε ταραχὴν καὶ σύγχυσιν εἰς τὸν στρατόν των.

Ὀλίγον δὲ πρὶν νὰ ξημερώσῃ, ἔρριξεν ὁ Θεὸς μὲ τὴν στήλην τοῦ πυρὸς καὶ τῆς νεφέλης τὸ αὐστηρόν Του βλέμμα ἐπάνω εἰς τὴν στρατιὰν τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐπροκάλεσε σύγχυσιν καὶ ταραχὴν εἰς τὸν στρατὸν τῶν Αἰγυπτίων.

Ἐνέπλεξε τοὺς ἄξονας καὶ τοὺς τροχοὺς τῶν ἁρμάτων μάχης μεταξύ των καὶ ὤθησεν αὐτοὺς ὀρμητικῶς εἰς καταστροφήν. Ἔντρομοι τότε οἱ Αἰγύπτιοι εἶπαν· «ἂς φύγωμεν ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, διότι ὁ Κύριος πολεμεῖ ἐναντίον μας εἰς ὑπεράσπισιν αὐτῶν».

Καὶ συνέπλεξε τοὺς ἄξονας τῶν πολεμικῶν ἁρμάτων μεταξύ των καὶ τὰ ἔσπρωξε τὸ ἕνα ἐπάνω εἰς τὸ ἄλλο μὲ ὁρμήν. Εἶπαν τότε ἔντρομοι οἱ Αἰγύπτιοι: «Νὰ φύγωμεν μακρυὰ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, διότι ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς εἶναι σύμμαχός των καὶ πολεμεῖ πρὸς χάριν αὐτῶν ἐναντίον ἡμῶν τῶν Αἰγυπτίων».

Ὅταν δὲ ἐξῆλθον οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὴν θάλασσαν εἰς τὴν ἀντίπεραν ἀκτήν, εἶπεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν· «ἄπλωσε τὸ χέρι σου εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγὼ θὰ ἐπαναφέρω τὰ ὕδατα εἰς τὴν θέσιν των καὶ θὰ καταποντίσω τοὺς Αἰγυπτίους, τὰ ἅρματά των καὶ τοὺς ἀναβάτας αὐτῶν».

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν: «Ἅπλωσε τὸ χέρι σου ἐπάνω ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ θὰ ἀποκατασταθοῦν μὲ τὴν δύναμίν μου τὰ νερὰ εἰς τὴν θέσιν των καὶ θὰ σκεπάσουν τοὺς Αἰγυπτίους καὶ τὰ ἅρματα μαζὶ μὲ τοὺς ἱππεῖς των».

Ἅπλωσε πράγματι τὸ χέρι του ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν θάλασσαν καὶ τὸ ὕδωρ ἀποκατεστάθη κατὰ τὴν πρωΐαν, εἰς τὴν προτέραν αὐτοῦ θέσιν. Οἱ Αἰγύπτιοι προσεπάθησαν νὰ διαφύγουν ἀπὸ τὸ κατακαλύπτον αὐτοὺς ὕδωρ. Ὁ Κύριος ὅμως ἐξετίναξε τοὺς Αἰγυπτίους μὲ τὰ ἐπερχόμενα κύματα καὶ τοὺς διεσκόρπισεν ἐντὸς τῆς θαλάσσης.

Ἅπλωσε πράγματι ὁ Μωϋσῆς τὸ χέρι του ἐπάνω ἀπὸ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ νερὰ μὲ τὴν αὐγὴν τῆς ἡμέρας ἐπανῆλθαν εἰς τὸν κανονικὸν τόπον των. Οἱ δὲ Αἰγύπτιοι ἐπεχείρησαν νὰ διαφύγουν κάτω ἀπὸ τὸ νερὸ ποὺ ἐπανήρχετο καὶ τοὺς ἐσκέπαζεν, ἀλλ’ ὁ Κύριος ἐτίναξε καὶ διεσκόρπισε τοὺς Αἰγυπτίους μέσα εἰς τὴν θάλασσαν.

Τὰ ὕδατα ἐπανελθόντα εἰς τὴν προτέραν των θέσιν ἐσκέπασαν τὰ πολεμικὰ ἅρματα, τοὺς ἀναβάτας αὐτῶν, ὅλην τὴν δύναμιν τοῦ Φαραώ, ὅλους ἐκείνους ποὺ εἶχαν εἰσέλθει εἰς τὴν θάλασσαν, διὰ νὰ καταδιώξουν τοὺς Ἰσραηλίτας. Δὲν ἀπέμεινεν οὔτε ἕνας ἀπὸ αὐτούς.

Ἐπανῆλθαν λοιπὸν τὰ νερὰ εἰς τὴν θέσιν των καὶ ἐσκέπασαν τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἱππεῖς καὶ ὅλην τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τοῦ Φαραώ, ποὺ εἶχεν ἐμβῆ μέσα εἰς τὴν θάλασσαν ὀπίσω ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ δὲν ἀπέμεινε ζωντανὸς κανεὶς ἀπὸ αὐτούς.

Οἱ δὲ Ἰσραηλῖται ἐπροχώρησαν χαίροντες διὰ τῆς ξηρᾶς τοῦ βυθοῦ ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, τὰ δὲ ὕδατα αὐτῆς εἶχον σταθῆ ἀκίνητα, τεῖχος ἐκ δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ ἀριστερῶν.

Ἀντιθέτους οἱ Ἰσραηλῖται ἐβάδισαν εἰς τὸ ξηρὸν ἔδαφος μέσα ἀπὸ τὴν θάλασσαν, ἐνῷ δεξιὰ καὶ ἀριστερά των ἔστεκαν ἀκίνητα τὰ ὑδάτινα τείχη.

Καὶ ἔσωσεν ἔτσι ὁ Κύριος τοὺς Ἰσραηλίτας κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Αἰγυπτίων. Εἶδον οἱ Ἰσραηλῖται νεκροὺς πλέον τοὺς Αἰγυπτίους νὰ ἐκβράζωνται ἀπὸ τὰ κύματα εἰς τὴν παραλίαν,

Ἔτσι ἐλύτρωσεν ὁ Κύριος τοὺς Ἰσραηλίτας κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Αἰγυπτίων. Εἶδαν δὲ οἱ Ἰσραηλῖται τὰ πτώματα τῶν Αἰγυπτίων, ποὺ τὰ ἔβγαλαν τὰ κύματα εἰς τὴν ἀκτήν.

Εἶδον ὅμως ἀκόμη καὶ τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Θεοῦ· ὅσα ὁ παντοδύναμος Κύριος διὰ τὴν προστασίαν αὐτῶν ἔπραξε κατὰ τῶν Αἰγυπτίων. Ἐφοβήθησαν τὸ Κύριον, ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν περισσότερον καὶ εἰς τὸν δοῦλον του τὸν Μωϋσῆν.

Καὶ εἶδαν οἱ Ἰσραηλῖται τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Θεοῦ, ὅλα δηλαδὴ τὰ θαυμαστὰ ποὺ ἔκαμεν ὁ Κύριος εἰς τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ἐφοβήθησαν τὸν Κύριον. Καὶ ἐπίστευσαν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς τὸν δοῦλον του τὸν Μωϋσῆν.

Τότε ἔψαλεν ὁ Μωϋσῆς, καὶ μαζῆ μὲ αὐτοῦ οἱ Ἰσραηλῖται, αὐτὸν τὸν εὐχαριστήριον ὕμνον πρὸς τὸν Θεὸν λέγοντες· «ἂς ψάλωμεν καὶ ἂς δοξολογήσωμεν τὸν Κύριον, διότι μὲ θαυμαστὸν τρόπον μεγάλως ἐδοξάσθη. Ἔρριψε καὶ κατεπόντισεν εἰς τὴν θάλασσαν τοὺς ἵππους τῶν Αἰγυπτίων μαζῆ μὲ τοὺς ἱππεῖς.

Τότε ὁ Μωϋσῆς μαζι μὲ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας ἔψαλεν αὐτὸ τὸ εὐχαριστήριον ᾆσμα πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἶπαν τὰ ἑξῆς: «Ἂς ψάλωμεν πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου, διότι ἐδοξάσθη πολὺ μὲ θαυμαστὰ ἔργα. Ἔρριξεν εἰς τὴν θάλασσαν τὰ ἄλογα καὶ τοὺς ἱππεῖς τῶν Αἰγυπτίων.

Εἰς ἡμᾶς ὅμως ἔγινε βοηθὸς καὶ προστάτης καὶ μᾶς ἐχάρισε σωτηρίαν καὶ ἀσφάλειαν. Αὐτὸς εἶναι ὁ Θεός μας καὶ αὐτὸν θὰ δοξάσωμεν. Εἶναι ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μας καὶ αὐτὸν θὰ μεγαλύνωμεν.

Ἔγινε βοηθός μου. Μὲ ἐσκέπασε μὲ τὴν δύναμίν Του καὶ μὲ ἔσωσεν. Αὐτὸς καὶ μόνον εἶναι Θεός μου καὶ θὰ Τὸν δοξάσω, ὄπως Τοῦ ἁρμόζει. Εἶναι Θεὸς τοῦ πατρός μου καὶ θὰ μεγαλύνω τὸ ὄνομά Του.

Εἶναι ὁ Κύριος, ποὺ συντρίβει τοὺς ἐχθροὺς καὶ νικᾷ εἰς τοὺς πολέμους. Κύριος εἶναι τὸ ὄνομά του.

Ὁ Κύριος συντρίβει καὶ κατανικᾷ τοὺς ἐχθρούς. Κύριος εἶναι τὸ ὄνομα ποὺ Τοῦ πρέπει.

Τὰ πολεμικὰ ἅρματα τοῦ Φαραὼ καὶ τὴν πολεμικήν του δύναμιν ἔρριψε καὶ κατεπόντισεν εἰς τὴν θάλασσαν, ἐκλεκτοὺς ἄνδρας τῶν πολεμικῶν ἁρμάτων, μεγάλους καὶ ἐμπείρους ἐρχηγοὺς ἐβύθισεν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν Θάλασσαν.

Ἔρριξεν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης τὰ ἅρματα καὶ τὴν πολεμικὴν δύναμιν τοῦ Φαραώ. Τοὺς ἐκλεκτούς ἀξιωματικοὺς τοῦ ἱππικοῦ τοὺς κατέπνιξεν εἰς τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν.

Τοὺς ἐσκέπασε τὸ πέλαγος, ἐβυθίσθησαν εἰς τὸν πυθμένα σὰν λίθος.

Τοὺς ἐσκέπασε μὲ τὴν θάλασσαν. Ἐβούλιαξαν εἰς τὸν πυθμένα τῆς θαλάσσης, ὅπως βουλιάζει ἡ πέτρα.

Ἡ παντοδύναμος δεξιά σου, Κύριε, ἐδοξάσθη διὰ τῆς δυνάμεώς της, ἡ δεξιά σου χείρ, Κύριε, συνέτριψε τοὺς ἐχθρούς.

Ἡ παντοδύναμος δεξιά Σου, Κύριε, ἐδοξάσθη πολὺ μὲ τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν της. Ἡ παντοδύναμος δεξιά Σου, Κύριε, ἐτσάκισε τοὺς ἐχθρούς.

Μὲ τὴν ἀπέραντον θεϊκήν σου δόξαν κατέστρεψες τοὺς ἀντιθέτους. Ἐξαπέστειλες ἐναντίον αὐτῶν τὴν ὀργήν σου καὶ τοὺς κατέφαγεν ἐξ ὁλοκλήρου, ὅπως ἡ φλόγα κατατρώγει τὴν καλαμιά.

Μὲ τὸ ἀσύγκριτον μεγαλεῖον τῆς δυνάμεώς Σου συνέτριψες τοὺς ἀντιπάλους. Ἔστειλες ἐπάνω των τὴν δικαίαν ὀργήν Σου καὶ τοὺς κατέφαγεν ὅπως ἡ φωτιὰ τὴν καλαμιά.

Μὲ τὴν πνοὴν καὶ μόνον τοῦ θυμοῦ σου διῃρέθη εἰς δύο τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης, τὰ ὕδατα αὐτῆς ἔγιναν στερεὰ ὡσὰν τεῖχος, ἔγιναν σὰν πάγος σκληρὰ τὰ κύματά της ἐν τῷ μέσῳ αὐτῆς.

Μὲ τὸ φύσημα τῆς ὀργής Σου ἐχωρίσθη εἰς δύο τὸ νερό. Τὰ νερὰ ἔγιναν στερεὰ σὰν τείχη. Τὰ κύματα ἔγιναν σὰν τὸν πάγον εἰς τὸ μέσον τῆς θαλάσσης.